ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ

Κάθε πραγματιστική πολιτική οφείλει να εκκινεί από τα παροντικά δεδομένα και συγκεκριμένα από την ορθή περιγραφή τους. Η επίλυση διαφόρων προβλημάτων τίθεται βέβαια κάτω από το πρίσμα της ιδεολογίας και του οράματος μιας καθολικής εθνικοκοινωνικής αλλαγής της κοινωνίας και της πολιτείας . Όμως από την παρούσα κατάσταση μέχρι την ιδεατή και επιθυμητή υπάρχει μια απόσταση που πρέπει να διανυθεί μέσα από ένα πολύμορφο αγώνα εφόσον τα δεδομένα δεν επιτρέπουν τον βίαιο και επαναστατικό μετασχηματισμό των πραγμάτων.
Οι έλληνες της κλασσικής εποχής έλεγαν ότι « εν το παν» . Αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια που ισχύει για όλα τα ζητήματα . Τίποτα δεν μπορεί να απομονωθεί από την ολότητα που το περιέχει και να αντιμετωπισθεί αποσπασματικά. Ομοίως και το εργατικό ζήτημα στο οποίο αναφερόμαστε. Για να περιγράψουμε σωστά τη κατάσταση του εργάτη είμαστε υποχρεωμένοι να ερευνήσουμε το σύνολο των οικονομικών και πολιτικών σχέσεων και αν θέλαμε να αλλάξουμε την κατάσταση αυτή , τίποτα δεν θα πετυχαίναμε αν η προσπάθεια μας δεν κατέτεινε στην αλλαγή των συμπαρομαρτουσών αιτιών. Τούτο σημαίνει πως η βελτίωση της ζωής μας στη πολιτική κοινωνία χρειάζεται πάνω από όλα γνώση ,η οποία να προΐσταται της πολιτικής δράσης. Ακόμα και αν είχε κάποιος το σύνολο του λαού μαζί του θα ήταν υποχρεωμένος κάποια στιγμή να αναμετρηθεί με τη πραγματικότητα και να απαντήσει στο σκληρό ερώτημα : τι κάνουμε. Αυτή είναι μια επίκαιρη σκέψη που αφορά τα εις την Ελλάδα συμβαίνοντα.
Εργατικό ζήτημα . Μια πλήρης περιγραφή του ζητήματος σε μια ανακοίνωση είναι αδύνατη. Ας πάρουμε όμως δύο δεδομένα. Το ένα είναι η ανεργία που μαστίζει τον εργατικό κόσμο και το άλλο η συρρίκνωση του πραγματικού μισθού. Ποιες είναι οι αιτίες που δημιουργούν αυτά τα δύο φαινόμενα; Από τη θέση του παρατηρητή που στη προκειμένη είναι η εθνικοκοινωνική θέαση των πραγμάτων , εντοπίζουμε κάποιες αιτίες.
Πρώτη αιτία η έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής . Η ανεξέλεγκτη είσοδος στη χώρα , μεταναστών και λαθρομεταναστών μαζί με την αδυναμία του κράτους να προστατέψει μισθούς και εργατικά δικαιώματα , οδηγεί τον ντόπιο εργάτη στην ανεργία.
Δεύτερη αιτία , η πλήρης έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού που ξεκινά από την παιδεία. Αυτή η κατάσταση δημιουργεί συνθήκες δομικής ανεργίας. Παράδειγμα: Βγάζουμε μια πληθώρα φιλολόγων σε αντιδιαστολή με τις πραγματικές ανάγκες . Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργούμε ανεργία.
Τρίτη αιτία , η αδυναμία του κράτους να διαχειριστεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα ώστε να στηρίξει την παραγωγή που θα απορροφούσε την ανεργία αφενός και θα αναβάθμιζε το πραγματικό εισόδημα των εργατών αφετέρου από την οικειοποίηση των κερδών που σήμερα συσσωρεύουν οι ιδιωτικές τράπεζες.
Τέταρτη αιτία , η αντιλαϊκή πολιτική του κράτους με την στήριξη του ιδιωτικού ληστρικού τραπεζικού συστήματος. Που σημαίνει την επιβάρυνση του κόστους παραγωγής και την συγκέντρωση του κεφαλαίου σε λίγα χέρια, που συνεπάγεται και την εκροή κεφαλαίων από τη χώρα και από τον εθνικό παραγωγικό κύκλο.
Πέμπτη αιτία, η ληστρική φοροεισπρακτική πολιτική της κυβέρνησης (άμεσοι και έμμεσοι φόροι) προκειμένου να καλύψει τα υπέρμετρα έξοδα της. Τούτο εκτός των άλλων παραμέτρων , σημαίνει την περαιτέρω συρρίκνωση του πραγματικού μισθού του εργάτη από την ακρίβεια των προϊόντων ευρείας κατανάλωσης.
Έκτη αιτία , η παράδοση της οικονομίας της κοινωνίας στους τραπεζίτες και στην ολιγαρχία του πλούτου που αποτελεί επέκταση της τραπεζοκρατίας. Τούτο σημαίνει πως ο μισθός και τα δικαιώματα του εργάτη δέχονται μια πίεση προς τα κάτω από τα συμφέροντα της ολιγαρχίας του πλούτου που μέσα από την κομματοκρατία και τις σχέσεις διαφθοράς διεισδύει στην πολιτική διαχείριση της κοινωνίας. Μιας κοινωνίας ριγμένης στην αμάθεια , στη παραπληροφόρηση και εν τέλει την ολοκληρωτική χειραγώγηση της θέλησης της. Ώστε χωρίς την πολιτική χειραφέτηση του λαού δεν είναι δυνατό να περιμένουμε οποιαδήποτε αλλαγή.
Το συμπέρασμα είναι πως το εργατικό ζήτημα δεν αντιμετωπίζεται αποσπασματικά αλλά μέσα από μια πολιτική που αποσκοπεί στην εξάλειψη των αιτιών που παράγουν το πρόβλημα.
Ας σημειωθεί πως το εργατικό ζήτημα είναι η καρδιά του κοινωνικού προβλήματος. Πάνω στη λύση αυτού του ζητήματος θα κτιστεί μια δίκαιη κοινωνία και μια ισχυρή εθνική πολιτεία.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

Έλληνες εργάτες , σκεφτείτε πως το δικαίωμα σας στην εργασία μέσα στην πατρίδα σας, το καταργούν αυτοί που δίνουν εργασία και στέγη στους λαθρομετανάστες.
Ξυπνήστε , σημαδέψτε με μαύρη μπογιά τα σπίτια , τα αυτοκίνητα , τους χώρους εργασίας αυτών των προδοτών που σας στερούν το ψωμί.
Διεκδικείστε το δικαίωμα των ελλήνων στην εργασία.
Απαιτείστε τη δήμευση των περιουσιών αυτών που δίνουν στέγη και εργασία σε λαθρομετανάστες.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Η Ελλάδα στην άβυσσο- Η Ιρλανδία ακολουθεί

Όταν ο Νουριέλ Ρουμπινί κάνει μία πρόβλεψη όλοι ακούνε προσεχτικά. Άλλωστε είχε δίκιο... όταν προέβλεψε την παγκόσμια οικονομική κρίση. Τώρα προβλέπει μία σοβαρότατη κρίση χρέους για την Ιρλανδία μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια, αναφέρει η Kathleen Brooks σε ανάλυσή της στο Reuters.

Αυτή η εκτίμηση (του Ρουμπινί) έρχεται σε μία ευαίσθητη στιγμή για την περιφέρειας της Ευρώπης. «Η Ελλάδα «αγναντεύει» την άβυσσο της πτώχευσης, την οικονομική εξαθλίωση και μία πιθανή έξοδο από την ευρωζώνη, αν το ΔΝΤ δεν καταβάλει το μερίδιο της 5^ης δόσης του δανείου μέσα τον επόμενο μήνα» υπογραμμίζει .

Το Reuters αναφέρει ότι «ο «δανειστής τελευταίας ελπίδας» απειλεί να αποσύρει τη στήριξή του στη χώρα εκτός αν υπάρξει ένδειξη ότι η Αθήνα τακτοποιήσει τα δημοσιονομικά της και το φοροεισπρακτικό της πρόγραμμα. Χωρίς την ενίσχυση  στην Ελλάδα δε θα είναι δυνατή στη χώρα η πληρωμή μισθών και συντάξεων».

Και η Kathleen Brooks συνεχίζει με την απορία «μπορεί άραγε το ίδιο να συμβεί στην Ιρλανδία;». Μέχρι στιγμής η Ιρλανδία, η οποία έλαβε το επόμενο πακέτο διάσωσης μετά την Ελλάδα, δεν έχει «μπει στον ίδιο κουβά» με την Αθήνα. Ο πληθυσμός της θεωρείται ότι είναι αρκετά αξιόπιστος φορολογικά και παρόλο που η ανταγωνιστικότητα είναι σίγουρα ένα πρόβλημα, η κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος και τη μείωση των δαπανών του κράτους.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα γράφηκε στον ιρλανδικό Τύπο ότι ο υπουργός Απασχόλησης σχεδιάζει να περικόψει τους μισθούς 250.000 χαμηλόμισθων εργαζομένων, η οποία έρχεται μετά από έναν πρώτο γύρο περικοπών σε μισθούς μισθωτών, ιδίως του δημόσιου τομέα.

Πρόκειται για σκληρά αλλά και γενναία μέτρα που πρέπει να εφαρμοστούν για να ορθοποδήσει η χώρα. Ωστόσο η Ευρώπη και κυρίως η Γερμανία και η Φινλανδία παραμένουν δύσπιστες.

Αν η ανάπτυξη δε στην Ιρλανδία συνεχίζει να μειώνεται τότε μία πτώχευση μπορεί να είναι απαραίτητη έτσι ώστε να γίνει το χρέος της βιώσιμο.

«Το Δουβλίνο μπορεί να κοιτάζει κατάματα την άβυσσο όπως η Ελλάδα, αλλά είναι ακριβώς από πίσω» καταλήγει η Brooks.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΗ

Μετά το «Σύνταγμα», τι;… Το σύστημα δεν μεταρρυθμίζεται, καταστρέφεται!

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη, μέλους της Πρωτοβουλίας Πολιτών «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ»

Ο ελληνικός λαός σε όλες τις πλατείες της χώρας ζει τον δικό του «Μάη», αγανακτεί, εξεγείρεται, παίρνει την ζωή στα χέρια του, απαιτεί αποφασισμένος: ΦΥΓΕΤΕ ΤΩΡΑ!

Το σύστημα πόνταρε στην διάσπαση μεταξύ των χιλιάδων πολιτών με ετερόκλητες ιδεολογικές ταυτότητες. Απέτυχε, καθώς είναι διάχυτη η ενωτική ατμόσφαιρα. Πίστευαν ότι θα εκτονωθεί γρήγορα. Διαψεύσθηκαν, το κίνημα όλο και δυναμώνει και συντονίζεται με τον πανευρωπαϊκό βηματισμό.

Τώρα επιχειρούν να ανοίξουν παράπλευρες οδούς διαφυγής με πολιτικά τεχνάσματα και καθεστωτικά τερτίπια, που έχουν όμως ξεγυμνωθεί. Ο κόσμος είναι αποφασισμένος να μείνει Σύνταγμα μέχρι την επόμενη ημέρα, μέχρι να φύγουν όλοι όσοι δημιούργησαν τη σημερινή κατοχή: κυβέρνηση, ΔΝΤ, τρόϊκα, Μνημόνιο και παρατρεχάμενοι.

Όσο περνάει ο καιρός, καταρρέουν τα σενάρια και τα φληναφήματα για ανάκαμψη, επανεκκίνηση και επιστροφή στο προ του 2009 κοινωνικό και εθνικό στάτους κβο, δικαιώνοντας όσους πρώτοι αντέδρασαν και κάλεσαν σε παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Η πραγματικότητα είναι η απόλυτη σύγκρουση μεταξύ των οικονομικών συμφερόντων και των ανθρώπινων. Γι’ αυτό και καταλαβαίνουμε απόλυτα τους εξεγερμένους της Ισπανίας, της Ισλανδίας, της Πορτογαλίας και της υπόλοιπης Ευρώπης, που μοιράζονται μαζί μας την κοινή απέχθεια προς το πολιτικό σύστημα, τα συνδικάτα και τους τραπεζίτες.

Ο δρόμος είναι ένας: ξεσηκωμός για την ανατροπή του συστήματος μέχρι τέλους. Να αλλάξουμε τα πάντα «από τα νύχια μέχρι την κορυφή», όπως ζητούν οι «Αγανακτισμένοι», που κατέλαβαν τις πλατείες, όπως έκαναν πριν οι χιλιάδες Αιγύπτιοι της πλατείας Ταχρίρ.

 Αυτό που τρέμει το σύστημα είναι η επανεμφάνιση ενός συλλογικού οράματος και ενός εθνικού σχεδιασμού.

Τρέμουν πρωτοβουλίες όπως αυτή των συμπολιτών μας στο Αίγιο, που έστησαν τοπικές κάλπες και αποφάσισαν με δημοψήφισμα στις 15 Μαΐου να αρνηθούν το πολιτικό σύστημα. Τρέμουν τις λαϊκές συνελεύσεις, όπως της Κεφαλονιάς που κήρυξε ανεπιθύμητους στο νησί τους πολιτικάντηδες και το ΣΔΟΕ…

Τρέμουν μην ξυπνήσει ο λαός, μην απεξαρτηθεί η ελληνική οικονομία από το ευρώ, μην γυρίσει ο ελληνικός στρατός τις πλάτες στις εντολές του ευρω-ατλαντικού συστήματος και σταθεί δίπλα στ’ αδέλφια του…

Απέναντι στην κυβερνητική πολιτική που, εκτός από αντισυνταγματική, εξοντωτική και μειοδοτική, είναι και αδιέξοδη, έχουν ορθωθεί δεκάδες αυτοοργανωμένες πρωτοβουλίες, κινήσεις και συλλογικότητες πολιτών, οι οποίοι αναζητούν έναν καινούργιο, δυναμικό και ενωτικό πολιτικό λόγο.

Με την εμπειρία όλων αυτών των μηνών και αφού τα "αριστερά" κόμματα δεν μπορούν –ή δεν θέλουν- να οργανώσουν την λαϊκή αντίσταση, έχει αρχίσει να συζητείται η ανάγκη συγκρότησης ενός Μετώπου για την σωτηρία του λαού και την αναγέννηση της χώρας. Χρειάζεται να γίνουν μεγάλα βήματα σε στενό χρονικό περιθώριο.

Προς τον στόχο αυτόν συνέβαλε καθοριστικά το «Βήμα Πληροφόρησης και Διαλόγου», της Πρωτοβουλίας Πολιτών «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ», που λειτουργεί από τον Νοέμβριο του 2010 στην Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, και η «Ανοιχτή Συνέλευση Κινημάτων», που γινόταν όλο τον χειμώνα στον πολυχώρο «Αυλαία», στον Κεραμεικό.

 

Παρ’ όλες τις αντικειμενικές δυσκολίες, έχουν γίνει αρκετά βήματα συσπείρωσης και έχουν επεξεργασθεί κάποιες αρχικές θέσεις, όπως:

1. Όλοι συμφωνούν στην ανάγκη ενός Μετώπου με πολιτικά χαρακτηριστικά, πέρα από κινήσεις διαμαρτυρίας, με την ευρύτερη ενωτική, ανοιχτή διαδικασία. Στην προσπάθεια αυτή πρέπει να ξεπερασθούν δύο άμεσα αναχώματα: α) Η αντίφαση ανάμεσα στην περιρρέουσα δυσπιστία προς τις οργανωτικές δομές και τα «καπελλώματα» και στην ανάγκη για αποφασιστική πολιτική παρέμβαση, β) Ο σεχταρισμός, η αλαζονεία και η βιασύνη πολλών πρωτοβουλιών να βάζουν πρώτα το δικό τους πολιτικό πλαίσιο χωρίς να αφουγκρασθούν υπομονετικά όλες τις υπαρκτές λαϊκές φωνές.

Βέβαια, πολιτικό μέτωπο σημαίνει οριοθέτηση, σημαίνει θέσεις και σύγκρουση με τις κατεστημένες πολιτικές δομές, όμως, για να πετύχει αυτό χρειάζεται η κατάλληλη έμπνευση και το σωστό τάϊμινγκ.

2. Οι στόχοι ενός παλλαϊκού αντιστασιακού μετώπου πρέπει να ξεκινούν από την απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος, την παραδειγματική τιμωρία όσων ενέχονται στην λεηλασία του εθνικού πλούτου και την αλλαγή του καταστατικού χάρτη της χώρας ώστε να γίνει ο Έλληνας πολίτης κυρίαρχος στην πατρίδα του να ανακοπεί η παρακμή και να θωρακιστεί η εθνική ανεξαρτησία και ο τόπος από κάθε απειλή.

Όμως, για να πραγματοποιηθούν αυτοί οι στόχοι, χρειάζεται προφανώς η κατάκτηση της εξουσίας απέναντι σε ένα αδίστακτο και διεφθαρμένο σύστημα που θα αγωνιστεί με νύχια και δόντια για να το αποτρέψει. Το αν θα γίνει αυτό ειρηνικά, κοινοβουλευτικά ή με επαναστατικό τρόπο, θα επιλυθεί, ουσιαστικά, από τον τρόπο οργάνωσης και ανάδειξης του Μετώπου σε εκφραστή της αγωνιστικής λαϊκής πλειοψηφίας.

3. Η εξασφάλιση της εθνικής κυριαρχίας θα περάσει μέσα από την έξοδο από το ΔΝΤ, την άρνηση του απεχθούς χρέους, την στάση πληρωμών τοκοχρεωλυσίων και την αναδιοργάνωση της οικονομίας σε εθνική δημοσιονομική, νομισματική και αναπτυξιακή βάση.

Η σχετική συζήτηση επικεντρώνεται στην επαναδιαπραγμάτευση των σχέσεων της χώρας με την Ε.Ε. και όλες τις πιθανές λύσεις, όπως έξοδος από ευρωζώνη, επαναφορά εθνικού νομίσματος, ενδιάμεσες εκδοχές κ.λπ.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το ζήτημα δεν είναι τι προτείνεται να γίνει, αλλά πώς μια νέα εθνικοαπελευθερωτική συμμαχία θα καθορίσει αυτές τις εξελίξεις στην συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία, με ποιες τακτικές κινήσεις, τι στηρίγματα από το εξωτερικό, και ποιον τρόπο άμυνας απέναντι σε ξένες επεμβάσεις.

Αν η χρεωκοπία «σκάσει» στα χέρια των κατεστημένων πολιτικών δυνάμεων σε συνθήκες γενικότερης κατάρρευσης της ευρωζώνης, όπως διαφαίνεται, τότε η επιστροφή στην νέα δραχμή θα γίνει σε εκβιαστικές και δραματικές συνθήκες.

Άρα πρέπει οι πραγματικά πατριωτικές λαϊκές δυνάμεις να καθορίσουν τις εξελίξεις και όχι να συρθούν πίσω απ’ αυτές γιατί τότε οι επιλογές πολιτικής θα έχουν συρρικνωθεί στην εξής μία: άμυνα μέχρις εσχάτων, με κάθε μέσον, για να περισωθεί ό,τι θα έχει απομείνει.

Οι συζητήσεις συνεχίζονται κάθε Δευτέρα στις 7:30 μ.μ., στο αμφιθέατρο της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών (Τοσίτσα 11) και καλούνται όλα τα σχετικά κινήματα και πρωτοβουλίες να συμμετέχουν.

 

ΕΣΧΑΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΝΑΣΧΕΣΕΩΣ

Ο ΝΕΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ- ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΝΚΛΑΒΙΟ ΤΩΝ ΜΕΙΟΔΟΤΩΝ

Πρόεδρος της βουλής ανακηρύχτηκε με τη συνδρομή του κ. Κουλία , ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ κ. Ομήρου . Το σοσιαλκαπιταλιστικό έκτρωμα επιβραβεύει με αυτό τον τρόπο τα δικά του παιδιά.
Ο κ. Ομήρου είναι ένας φανατικός υπερασπιστής του ληστρικού τραπεζικού συστήματος και πρωτεργάτης στην αφαίμαξη των παραγωγικών δυνάμεων του λαού για να παριστάνει τον πονόψυχο σοσιαλιστή.
Στο εθνικό θέμα υποστηρίζει τη διζωνική με περιεχόμενο , δηλαδή συντάσσεται με τον πολιτικό στόχο της τουρκικής εισβολής που έχει ως βασική του επιδίωξη την αυτονομία των τούρκων σε μια ενιαία εδαφική ζώνη.
Στο εθνικό συμβούλιο του Σεπτεμβρίου 2009 υπεστήριξε επίσης την γραμμή της αποστρατικοποίησης που δεν είναι τίποτα άλλο από την υπαγωγή της ασφάλειας και άμυνας μας στους άγγλους και στο Ισραήλ.
Από τις μετακινήσεις και τις ζυμώσεις στο κονκλάβιο των μειοδοτών δεν περιμένουμε τίποτα θετικό. Τα πράγματα δείχνουν πως το εθνικό θέμα θα περιτυλιχθεί στο άμεσο μέλλον με μια πατριωτική ασημόκολλα που μέσα της θα διατηρείται ζεστή η κατάπτυστη υποχώρηση.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου...

Μες τις παινεμένες χώρες,

Χώρα παινεμένη...

θα 'ρθει κι η ώρα και θα πέσεις

κι από σέν' απάνου η Φήμη,
το στερνό το σάλπισμά της θα σαλπίσει,
σε βοριά κι ανατολή, νοτιά και δύση.

Πάει το ψήλος σου, το χτίσμα σου συντρίμι.
Θα 'ρθει κι η ώρα...

Εσένα ήταν ο δρόμος,

σε βοριά κι ανατολή, νοτιά και δύση,
σαν το δρόμο του ήλιου γέρνεις,

όμως το πρωί για σε δε θα γυρίσει.

Και θα σβήσεις, καθώς σβήνουνε λιβάδια,
από μάισσες φυτρωμένα με γητειές,
πιο αλαφρά του περασμού σου τα σημάδια
κι από τις δροσοσταλαματιές...
θα σε κλαιν' τα κλαψοπούλια στ' αχνά βράδια
και στα μνήματα οι κλωνόγυρτες ιτιές.

Και θα φύγεις κι απ' το σάπιο το κορμί,
ω Ψυχή παραδαρμένη απ' το κρίμα,
και δε θά 'βρει το κορμί μια σπιθαμή,
μες στη γη για να την κάμει μνήμα...

Κι άθαφτο θα μείνει το ψοφίμι,
να το φάνε τα σκυλιά και τα ερπετά
κι ο καιρός μέσα στους γύρους του τη μνήμη,
κάποιου σκέλεθρου πανάθλιου θα βαστά.

Και χορό τριγύρω σου θα στήσουν,
με βιολιά και με ζουρνάδες...
γύφτοι, εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
και τα γόνατά τους θα λυγίσουν οι τρανοί σου
και θα γίνουν, των ραγιάδων οι ραγιάδες...

Όσο να σε λυπηθεί της αγάπης ο Θεός
και να ξημερώσει μιαν αυγή
και να σε καλέσει ο λυτρωμός,
ω Ψυχή παραδαρμένη από το κρίμα!

Και θ' ακούσεις τη φωνή του λυτρωτή,
θα γθυθείς της αμαρτίας το ντύμα
και ξανά κυβερνημένη κι αλαφρή,
θα σαλέψεις σαν τη χλόη, σαν το πουλί,
σαν το κόρφο το γυναικείο, σαν το κύμα...

Και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί
να κατρακυλήσεις πιο βαθιά στου Κακού τη σκάλα,
για τ' ανέβασμα ξανά που σε καλεί!

Θα αιστανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά!
Τα φτερά...
τα φτερά, τα πρωτινά σου τα μεγάλα!

Κωστής Παλαμάς - (Πάτρα, 13/01/1859 - Αθήνα, 27/02/1943)

«Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου», 1907

Η κορυφαία έκφραση της "λυρικής σκέψης".

Στο πνευματικό του ταξίδι, ο Γύφτος είναι ο νεοέλληνας που προσπαθεί να βρει την εθνική του ταυτότητα, το σύμβολο της ελεύθερης ψυχής. Είναι η ψυχή που δεν υποτάσσεται, που γκρεμίζει ότι σάπιο βρει μπροστά της για να δημιουργήσει και να ξαναχτίσει τον κόσμο όλο, σε στέρεες βάσεις. Θα απαρνηθεί τη δουλειά, την αγάπη, τη θρησκεία, τους αρχαίους, τους βυζαντινούς και όλες τις πατρίδες αλλά και θα τα αναστήσει όλα και πάλι, θα γίνει οδηγητής, θα υμνήσει τον ελεύθερο λαό του και θα τραγουδήσει τον αδάκρυτο ήρωα.

HELLENICREVENGE

"Ντύνομαι Ελληνικά, τρώω Ελληνικά, κάνω τουρισμό Ελληνικά".Αγοράζω Ελληνικά

ΒΟΗΘΑΩ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΟΥ ,  ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ . ΜΗΝ ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΑΠΟ ΑΥΣΤΡΙΑ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Εκστρατεία υπερ της κατανάλωσης ελληνικών προϊόντων ξεκινούν μέσα στο μήνα τα περισσότερα σούπερ μάρκετ της χώρας, με στόχο να "καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε" και σύνθημα, "ντύνομαι ελληνικά, τρώω ελληνικά, κάνω τουρισμό ελληνικά".Εκστρατεία ενημέρωσης υπέρ της κατανάλωσης ελληνικών προϊόντων αποφάσισαν να ξεκινήσουν μέσα στον Ιούνιο τα περισσότερα μεγάλα σούπερ μάρκετ της χώρας, με σύνθημα "ντύνομαι ελληνικά, τρώω ελληνικά κάνω τουρισμό ελληνικά".

Οπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος, η εκστρατεία πραγματοποιείται ύστερα από αποδοχή της σχετικής πρότασης του "ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ - καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε". 

Στην ίδια ανακοίνωση προστίθεται ότι τα σούπερ μάρκετ ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ, MY MARKET, ΒΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗΣ, εντός του Ιουνίου θα εκτυπώσουν αφίσες στις οποίες θα προβάλλεται το σύνθημα "ντύνομαι ελληνικά, τρώω ελληνικά, κάνω τουρισμό ελληνικά", θα τοποθετήσουν τις αφίσες στα καταστήματά τους σε ολόκληρη την Ελλάδα και θα τυπώσουν το σύνθημα και στις πλαστικές τους σακούλες που δίνουν στους πελάτες τους για να τοποθετούν τα είδη που αγοράζουν. 

"Οι Έλληνες καταναλωτές θα έχουν ακόμα μία ευκαιρία να σκεφθούν και να συνειδητοποιήσουν ότι η προτίμηση των ελληνικών προϊόντων αποτελεί καθήκον όλων μας. Έτσι μετέχουμε και εμείς οι πολίτες ενεργά στη μάχη για την καταπολέμηση της ανεργίας, τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της βιοτεχνίας και της βιομηχανίας μας, τη στήριξη των αγροτών και παραγωγών μας, του τουρισμού μέσα στη χώρα μας. Έτσι στηρίζουμε την εθνική μας οικονομία", σημειώνει σε ανακοίνωσή της η ΓΣΕΒΕΕ.

 

ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΡΑ

Οι εκλογές τέλειωσαν και τα μεγάλα λόγια , οι υποσχέσεις , τα συνθήματα , τα προγράμματα των κομματικών επιτελείων σφραγίστηκαν στα συρτάρια για να ξαναβγούν στις επόμενες εκλογές.
Σφραγίστηκαν όπως σφραγίστηκε η βούληση του λαού που θα εκδηλωθεί ξανά στις επόμενες εκλογές.
Αυτή είναι η δημοκρατία των αφεντικών και της απάθειας και αμάθειας του λαού. Ένας λαός που δεν έχει τη γνώση και τη βούληση να διεκδικήσει τίποτα έξω και πέρα από τα πολιτικά του αφεντικά που ηγεμονεύουν των κομμάτων.
Στο μεταξύ η ανεργία διογκώνεται . Οι απολυθέντες εργάτες της ΚΕΟ, προστίθενται στην μεγάλη μάζα των ανέργων που θα ανταγωνίζονται τους λαθρομετανάστες για ένα αβέβαιο μεροκάματο.
Τα συνδικάτα τηρούν σιγή , το κράτος επίσης , τα κόμματα περί άλλων τυρβάζουν . Όμως τα παιδιά των ελλήνων ανέργων περιμένουν ψωμί στο τραπέζι τους.
Δυο δρόμοι υπάρχουν για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα . Ο ένας είναι να παρακαλέσουν τα αφεντικά τους , να παρακαλέσουν αυτούς που τους ψήφισαν , να δείξουν έλεος και να τους δώσουν ένα πιάτο φαί υπό τύπο κοινωνικής μέριμνας.
Ο άλλος δρόμος είναι να συνταχθούν μαζί μας , να πολεμήσουμε για ένα εθνικοκοινωνικό πολίτευμα ενάντια στην εκμετάλλευση της εθνικής εργασίας. Να κοινωνικοποιήσουμε το συσσωρευμένο πλούτο των τραπεζών και της εκκλησίας , να δώσουμε στον εργάτη τη δυνατότητα να είναι ο ίδιος αφεντικό στις δικές του επιχειρήσεις λαϊκής βάσης μέσα από την υποστήριξη της κρατικής μη τοκογλυφικής τράπεζας.
Εθνικοκοινωνισμός τώρα.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Οι Νεο-οθωμανοί της Ελλάδος

Του Κώστα Πικραμένου*H 29η Μαιου 1453 σηματοδοτεί την ολοκλήρωση ενός ιστορικού κύκλου 11 αιώνων Βυζαντινής πολιτισμικής ηγεμονίας. Ένα μείγμα ελληνικής γραμματείας, ρωμαικού δικαίου και ορθόδοξου Χριστιανισμού. Οι Σελτζουκίδες και οι Οσμανλίδες Τούρκοι (1300 μΧ) θα εγκατασταθούν στα εδάφη της Ανατολίας, του Καυκάσου, της Κριμέας και των Βαλκανίων και θα πολιορκήσουν τη Βιέννη (17ος αιώνας μ.Χ). Θα υποτάξουν τους Μαμελούκους και θα επεκτείνουν την κυριαρχία τους στην Αραβική χερσόνησο και την Βόρεια Αφρική μέχρι το Αλγέρι.

Ο 18ος και 19ος αιώνας θα αναθερμάνει το ενδιαφέρον των Ευρωπαίων για τους «εμπορικούς δρόμους» προς τις Ινδίες. Η φθορά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ξεκινάει με τη Ναυμαχία του Ναυαρίνο (1827), τη Συνθήκη του Βερολίνου (1878), τους Βαλκανικούς πολέμους (1912-13) και ολοκληρώνεται με τη Συνθήκη της Λωζάννης (1923).

H Ρεπουμπλικανική Τουρκία (1923-1983 ) θα αρνηθεί το οθωμανικό παρελθόν της ως την «πηγή όλων των δεινών» και θα στραφεί «εις την Δύσην» απομακρυνόμενη από Άραβες και Πέρσες. Η άνοδος του Τουργκούτ Οζάλ (1983) και η πτώση του Κομμουνισμού (1989-1991) θα αναβιώσουν τις έννοιες του Παντουρκισμού (Κεντρική Ασία, Καύκασος, Μαύρη Θάλασσα) και του Οθωμανισμού (Βαλκάνια, Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική)
Από τις αρχές του 21ος αιώνα επιχειρείται μία «διακριτική αναβίωση» της Οθωμανικής κληρονομίας μέσω της πολιτικής μηδενικών προβλημάτων του Αχμέτ Νταβούτογλου. Όσον αφορά στην Ελλάδα τα «σημεία των καιρών» είναι ορατά αν και σε πρώτη φάση δρομολογείται μία αναγνωριστική προσέγγιση. Συγκεκριμένα:
1) Η Υπουργική απόφαση Μαριέττας Γιαννάκου (επί ΝΔ) για εισαγωγή της Τουρκικής γλώσσας στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
2) Η Ιδρυση Τμήματος Τουρκικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
3) Τα Ερευνητικά προγράμματα Οθωμανικής κληρονομιάς του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
4) Οι ημερίδες «κεκλεισμένων των θυρών» του ΕΛΙΑΜΕΠ με τους ιθύνοντες του Νεο-οθωμανισμού στην Τουρκία
5) Το Ινστιτουτο Οθωμανικής Ιστορίας στην Καβάλα
6) Η ταινία του Ηρακλή Μήλλα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2011
7) Η παραγωγή του ΣΚΑΙ για το «1821» με επιστημονικό υπεύθυνο τον Θάνο Βερέμη του ΕΛΙΑΜΕΠ
Η καταγραφή από το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών όλων των Οθωμανικών μνημείων στην Ελλάδα
9) Οι εκδόσεις του Κέντρου για την Δημοκρατία στα Βαλκάνια με έδρα την Θεσσαλονίκη
10) Το αφιέρωμα του περιοδικού Aksiyon (του Φετουλάχ Γκιουλέν) για την Θεσσαλονίκη με τις δηλώσεις του Δημάρχου Γιάννη Μπουτάρη.
Xωρίς να θέλω να περι-αυτολογήσω, ελάχιστοι άνθρωποι (μετρημένοι στα δάχτυλα ενός χεριού) μπορούμε να εντοπίσουμε και να αποκωδικοποιήσουμε τις παράλληλες σχέσεις που συνδέουν τα ως άνω πρόσωπα. Ο καθηγητής Νεοκλής Σαρρής είναι επίσης εκ των ειδικών…
Θέλω να τονίσω ότι οι καταγεγραμμένες νεο-oθωμανικές δράσεις και πρωτοβουλίες φυσικά δεν καθοδηγούνται και δεν συντονίζονται από ένα σκιώδες κοινό κέντρο αποφάσεων. Δεν τίθεται θέμα συνομωσίας. Οι άνθρωποι όμως που πρωταγωνιστούν έχουν παράλληλες σχέσεις και συμφέροντα και ανήκουν στον ίδιο πολιτικο-ιδεολογικό χώρο.
Συγκεκριμένα, ο Γιάννης Μπουτάρης και ο Θάνος Βερέμης είναι στη νεο-φιλελεύθερη «Δράση» του Στέφανου Μάνου. Ο Θάνος Βερέμης συνεργάζεται με το Συγκρότημα ΣΚΑΙ (οικογένεια Αλαφούζου) που στηρίζει επικοινωνιακά το Στέφανο Μάνο. Ο Κων/πολίτης Ηρακλής Μίλλας διδάσκει στο Τμήμα Τουρκικών Σπουδών όπου διδάσκει και ο Θάνος Βερέμης ενώ και οι δύο βρίσκονται στο οργανόγραμμα του ΕΛΙΑΜΕΠ. Ο Αλέξης Παπαχελάς, διευθυντής της Καθημερινής (οικογένεια Αλαφούζου) είναι επίσης στο οργανόγραμμα του ΕΛΙΑΜΕΠ. Ο πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ κ. Τσούκαλης είναι παράλληλα σύμβουλος του Τουρκικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Σπουδών ΕDAM. H Μαριέττα Γιαννάκου είναι πρώην σύζυγος του Παναγιώτη Κούτσικου, προέδρου του Ελληνο-Toυρκικού Εμπορικού Επιμελητηρίου. Το περιοδικό Aksiyon ανήκει στο εκδοτικό συγκρότημα ΖΑΜΑΝ της κοινότητας του Φετουλάχ Γκιουλέν που στηρίζει του ΑΚP του Ερντογάν. Ερευνητικά προγράμματα στο Ιδρυμα Εθνικών Ερευνών χρηματοδοτούνται από το Ιδρύμα Τουρκικού Πολιτισμού. Το Κέντρο για τη Δημοκρατία στα Βαλκάνια χρηματοδοτείται από Έλληνες και Τούρκους επιχειρηματίες όπως ο Κώστας Καρράς, ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Πόρτο Καρράς στη Χαλκιδική. Παρατηρούμε λοιπόν ότι υφίσταται ένα πλέγμα σχέσεων που εν τέλει οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα: τη σταδιακή ένταξη της Ελλάδος στη νεο-oθωμανική σφαίρα επιρροής.
Επειδή ο γράφων γνωρίζει και μιλάει Τουρκικά, έχει επισκεφτεί σχεδόν τη μισή Τουρκία και διατηρεί επαφές με Τούρκους πολιτικούς επιστήμονες και δημοσιογράφους ανησυχεί ιδιαίτερα για την νεο-οθωμανική τάση που χαρακτηρίζει μερίδα της πολιτικής, ακαδημαϊκής και οικονομικής ελίτ της χώρας. Αρκεί να διαβάσουν το «Στρατητικό Βάθος» του Νταβούτογλου για να καταλάβουν ότι «παίζουν με τη φωτιά.»
Αν δεν θέλουν να χυθεί αίμα σε μία Ελλάδα που θα γνωρίσει (στα χρόνια που έρχονται) τη φτώχεια και την εξαθλίωση λόγω Μνημονίου θα πρέπει να σταματήσουν εδώ και τώρα τα οθωμανικά πειράματα. Αντιθέτως αν φιλοδοξούν να μετατρέψουν Αθήνα, Καβάλα, Θεσσαλονίκη, Γιάννενα σε προπύργια μίας δήθεν νεο-οθωμανικής συνύπαρξης θα ανοίξουν χωρίς οι ίδιοι να το καταλάβουν το «κουτί της Πανδώρας».
Ο Νεο-οθωμανισμός του Νταβούτογλου λειτουργεί όπως η Επανάσταση των ΝεοΤούρκων. Στην αρχή (το 1908) ξεκίνησε με το σύνθημα «Ελευθερία, Αδελφοσύνη, Ισότητα» και κατέληξε στο 3ο συνέδριο του Κομιτάτου (1911) με το σύνθημα “Turkiye Τurklerindir”. Αρκεί να διαβάσει κανείς το άρθρο στο περιοδικό Aksiyon για τη Θεσσαλονίκη για να καταλάβει που πάει το «πείραμα».
Εδώ θα είμαστε και η Ιστορία θα κρίνει ποιος είχε δίκιο και ποιος άδικο. Μέχρι τότε μπορούμε να συνεχίσουμε τις κουμπαριές και τα ζεϊμπέκικα.

*Ο Κώστας Πικραμένος είναι συγγραφέας του ηλεκτρονικού βιβλίου “Wikileaks – Τα διπλωματικά έγγραφα για την Τουρκία» (ekdotika.blogspot.com)

πηγή

hellenicrevenge

Ο Γιαννάκης Ομήρου νέος πρόεδρος της Βουλής

Βουλευτές του ΔΗΚΟ ζητούν διαγραφή του Κουλία

2 Ιουνίου 2011 16:47

Ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου είναι ο νέος πρόεδρος της Βουλής μετά την καθοριστική ψήφο του βουλευτή του ΔΗΚΟ Ζαχαρία Κουλία. Ο κ. Κουλίας ψήφισε στην τρίτη ψηφοφορία τον κ. Ομήρου ενώ ο βουλευτής των Οικολόγων Γιώργος Περδίκης τήρησε αποχή.

Μετά το αποτέλεσμα και την στάση του βουλευτή Ζαχαρία Κουλία, στο ΔΗΚΟ επικρατεί αναστάτωση και  Βουλευτές του ΔΗΚΟ μιλούν για ρήγμα στο κόμμα και ζητούν ευθέως την διαγραφή του κ. Κουλία.Η  βουλευτής Αθηνά Κυριακίδου δήλωσε πως όπως ο Ιούδας σταύρωσε τον Χριστό έτσι και ο Κουλίας σταύρωσε τον κ. Κάρογιαν και ζήτησε να φύγει από τα έδρανα του ΔΗΚΟ γιατί δεν ανήκει πια στο κόμμα. Ο κ. Βότσης ζήτησε την διαγραφή του κ. Κουλία και τον χαρακτήρισε κεροσκόπο.

Κατά την ομιλία του ο νέος πρόεδρος της Βουλής κ. Γιαννάκης Ομήρου έδωσε την διαβεβαίωση ότι "θα εργαστεί για την αρμονική συνεργασία των τριών συντεταγμένων εξουσιών της κυπριακής πολιτείας, με απόλυτο σεβασμό στην αρχή της διάκρισης των εξουσιών, όπως επιβάλλεται και αρμόζει σε κάθε σύγχρονο, δημοκρατικό κράτος».

Η εκλογή του κ. Ομήρου έγινε ύστερα από τρεις ψηφοφορίες που είχαν τα ακόλουθα αποτελέσματα:

Στην πρώτη ψηφοφορία έλαβαν: Γιαννάκης Ομήρου 28 (με την ψήφο του κ. Κουλία), ο Μάριος Κάρογιαν 27 και ο Γιώργος Περδίκης 1.

Στην δεύτερη ψηφοφορία έλαβαν: Γιαννάκης Ομήρου 28 (με την ψήφο του κ. Κουλία), ο Μάριος Κάρογιαν 27 και ο Γιώργος Περδίκης 1.


Πριν από την τρίτη ψηφοφορία ο Γιώργος Περδίκης απέσυρε την υποψηφιότητα του.
Στην τρίτη ψηφοφορία έλαβαν: Γιαννάκης Ομήρου 28 (με την ψήφο του κ. Κουλία), ο Μάριος Κάρογιαν 27.

ikypros

Για «Οθωμανική Φόρμουλα» διάσωσης της ελληνικής οικονομίας γίνεται λόγος στην Τουρκία

• Του Δημήτρη Μπεκιάρη

Ως «Οθωμανική Φόρμουλα» για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας αναφέρεται από τα κρατικά τουρκικά ΜΜΕ η εγγυοδοσία με δημόσια γη.
Όπως αναφέρει το κρατικό trtgreek «το εν λόγω σύστημα (δηλαδή η εγγυοδοσία με δημόσια γη) προσβλέπει στο να παρθούν υπό εγγύηση τα έσοδα που υπολογίζονται από τις αποκρατικοποιήσεις». Όπως συνεχίζει το δημοσίευμα «Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, μέρος της δημόσιας περιουσίας της Ελλάδας, θα ελέγχεται από ένα ειδικό ταμείο παρόμοιο με εκείνο που λειτουργούσε κατά την οθωμανική περίοδο», εννοώντας προφανώς το Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας.

Συγκεκριμένα η ελληνική έκδοση του TRT υποστηρίζει ότι «Στο τραπέζι βρίσκεται “οθωμανική φόρμουλα” για τη διάσωσης της οικονομίας της γειτονικής χώρας, όπου το σύνολο των χρεών αγγίζουν τα 330 δις Ευρώ και αγανακτισμένοι οι Έλληνες πολίτες κατεβαίνουν συχνά στους δρόμους για να διαδηλώσουν κατά των οικονομικών μέτρων που λαμβάνει η κυβέρνηση».
Το εν λόγω δημοσίευμα αναφέρει ότι τη φόρμουλα αυτή έχει διατυπώσει η Ολλανδία και την υποστηρίζει η Γερμανία και ότι «Εξαιτίας των συνεχόμενων αποτυχιών των ελληνικών αρχών στον τομέα των αποκρατικοποιήσεων όμως, ορισμένες χώρες μέλη της ΕΕ που έχουν αναλάβει το κόστος της κρίσης στην ελληνική οικονομία, θέλουν να πάρουν υπό εγγύηση το θέμα». Επίσης το trtgreek πραγματοποιεί ειδική αναφορά στο γεγονός ότι «η Ελλάδα για να γλιτώσει την πτώχευση, έχει ανάγκη για 60 με 70 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το επόμενο έτος».
Η Ολλανδία και η τουρκική διείσδυση

Tο δημοσίευμα του κρατικού τουρκικού trtgreek, έρχεται λίγες ημέρες μετά από το προκλητικό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της Ολλανδικής εφημερίδας «De Pers» στις 25 Μαΐου, το οποίο απεικόνιζε μία τουρκική σημαία στην κορυφή του τρούλου εκκλησίας στην Σαντορίνη.
Επίσης λίγες ημέρες πριν ο υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας ο Γιαν Κέες ντε Γιάγκερ, με συνέντευξή του στη γερμανική έκδοση των «Financial Times», έκανε λόγο για έλεγχο των αποκρατικοποιήσεων και των περιουσιακών στοιχείων του κράτους.
Τώρα το δημοσίευμα του trtgreek πραγματοποιεί ειδική αναφορά στο γεγονός ότι «η Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν μπόρεσε να βγάλει από την κρίση την ελληνική οικονομία παρόλο που έδωσε δισεκατομμύρια ευρώ, πιέζει για εγγυοδοσία με δημόσια γη».
Όλα αυτά έρχονται σε συνέχεια δημοσιεύματος της τουρκικής εφημερίδας Ραντικάλ το οποίο αναφερόταν στις αποκρατικοποιήσεις οι οποίες επίκεινται στην Ελλάδα αλλά και στο ενδιαφέρον της μεγάλης τουρκικής κατασκευαστικής εταιρείας Limak για τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης.
Εκτός από τις προθέσεις των Ευρωπαίων, μερικά από τα παραπάνω είναι ενδεικτικά της επιθυμίας Τούρκων επενδυτών να διεισδύσουν στην Ελλάδα, όπου τα πάντα σαρώνει η σφοδρή οικονομική κρίση. Εξάλλου ένα από τα θέματα τα οποία ενδιαφέρουν ιδιαίτερα την τουρκική πλευρά είναι η άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων για την ανάπτυξη τουρκικών επενδύσεων στην Ελλάδα.
Σήμερα με κεντρική πολιτική κατεύθυνση, η οποία υπαγορεύεται από την νέο – οθωμανική αντίληψη στην Τουρκία, τα κρατικά ΜΜΕ της γειτονικής χώρας αναφέρονται σε «Οθωμανική Φόρμουλα» για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας. Ταυτόχρονα ολλανδικά και γερμανικά ΜΜΕ, όπως για παράδειγμα η γερμανική Βild, εντείνουν τις επιθέσεις τους εναντίον της Ελλάδας τόσο με την απεικόνιση τουρκικών σημαιών να κυματίζουν σε νησιά των Κυκλάδων, όσο και με την αναπαραγωγή αστήρικτων σεναρίων για την επιβολή στρατιωτικού πραξικοπήματος στη χώρα μας.

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

ΑΝΟΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Ο ελληνικός εθνικοκοινωνισμός δεν θα έχει μέλλον όσο θα απευθύνεται στο λεγόμενο πατριωτικό χώρο της δεξιάς και θα συναγελάζεται με την ακροδεξιά.
Το μέλλον της επανάστασης μας θα εξαρτηθεί από την προσπάθεια εθνικοποίησης των λαϊκών δυνάμεων που βρίσκονται εγκλωβισμένες στην αριστερά.
Οι εθνικόφρονες και οι ακροδεξιοί θα μας εκμεταλλεύονται πάντα και θα μας προδίδουν με την πρώτη ευκαιρία. Γιατί πάντα θα μας εγκαταλείπουν για να συνταχθούν με την συντήρηση.
Αν κτυπήσουμε τις διεθνιστικές ιδεολογίες που επικρατούν στην αριστερά θα επιτύχουμε την εθνικιστική διαχείριση του εργατικού κινήματος και θα στρατολογήσουμε φλογερούς μαχητές ενάντια στην πλουτοκρατία-τραπεζοκρατία ,ενάντια στην ανισότητα στην εργασία, ενάντια στην κομματοκρατία , ενάντια στην πνευματική δουλεία.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ (ΞΑΝΑ)ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Ο δάσκαλος Θ. Στεργίου σε εκδρομή στο Γαλαξίδι με τα παιδιά του
φροντιστηρίου του

Του Τηλέμαχου Κόκκου

Μετά από πολλά χρόνια καταπίεσης, η ελληνική γλώσσα και ο ελληνικός πολιτισμός επιστρέφουν στο Μοναστήρι (Μπίτολα) της ΠΓΔΜ.

Οι Έλληνες της περιοχής, που για πολλά χρόνια έκρυβαν την καταγωγή τους, έχουν τώρα την ευκαιρία να μάθουν ελληνικά, χάρη στα φροντιστήρια που λειτουργούν στην πόλη και την εδώ και δέκα χρόνια εφαρμογή του ευρωπαϊκού προγράμματος «Περικλής».

Στα φροντιστήρια αυτά εργάζονται πλέον οι δάσκαλοι που γνώριζαν ελληνικά, αλλά τα μιλούσαν μόνο κρυφά στα σπίτια τους και πάντα με τον φόβο της αστυνομίας.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που δέχθηκαν «επισκέψεις» από κρατικά όργανα έτσι για ένα . . . καφεδάκι ! Φυσικά ποτέ δεν ενοχλήθηκαν αντίστοιχα φροντιστήρια ρουμανικής η τουρκικής ή οποιασδήποτε άλλης γλώσσας.

Ένα από τα πιο δυναμικά και αξιόλογα κέντρα της εκμάθησης των Ελληνικών είναι και αυτό του Θανάση Στεργίου στο Μοναστήρι που λειτουργεί με πολλούς μαθητές, χωρίς  καμιά βοήθεια από την πατρίδα .

Με φιλανθρωπίες κάποιων περιστασιακών επισκεπτών στο Μοναστήρι (ο Κώστας Μπούγιας της ΕΡΤ, προϊστάμενος περιφερειακών ραδιοσταθμών είναι ένας από αυτούς), στέκεται ακόμα όρθιος, αλλά ως πότε;

Τουλάχιστον κάποιοι αρμόδιοι ...ξύπνησαν από τον λήθαργο και εδώ και μερικά χρόνια πηγαίνουν τους μαθητές εκδρομές στην πατρίδα και σε άλλες περιοχές όπου έχει ανθίσει ο ελληνικός πολιτισμός. 

Βοήθεια προσφέρει και ο σύλλογος «Φίλοι του Μοριά», με εκπαιδευτικό υλικό.

ελεύθερη ζώνη
ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΥ

Εθνικισμός χωρίς κοινωνισμό δεν νοείται. Το έθνος δεν είναι μια αόριστη έννοια , μια ιδέα καθαυτή που βρίσκεται στον πλατωνικό κόσμο των ιδεών. Το έθνος ρέει την ύπαρξη του μέσα στο χρόνο, μέσα από ένα λαό που συνθέτει μια κοινωνία.
Αν αυτή η κοινωνία είναι υποταγμένη σε λίγους , πνευματικά και οικονομικά και αν αυτοί οι λίγοι διαμορφώνουν ένα πολίτευμα το οποίο διαιωνίζει την κυριαρχία τους πάνω στη κοινωνία , τότε υπάρχει μείζον πρόβλημα.
Άρα τίθεται εξ αρχής πρόβλημα κυριαρχίας . Ο εθνικισμός διεκδικεί να πάρει τη κυριαρχία από τους λίγους και να την δώσει στο λαό μέσα σε μια κοινωνία δικαίου και σε μια πολιτεία που να προστατεύει το κοινωνικό δίκαιο , να αποτρέπει δηλαδή την καθυπόταξη των πολλών από τους λίγους ( κεφαλαιοκράτες , τραπεζίτες , εκλεκτούς του θεού , εκλεκτούς ξένων μυστικών υπηρεσιών , εκλεκτούς διαφόρων φατριών και συμμοριών κλπ, κλπ)
Πρώτη θεμελιώδης αρχή του εθνικισμού είναι πως η κυριαρχία παράγεται από το λαό και παραχωρείται υπό όρους στους όποιους αντιπροσώπους του χωρίς ποτέ ο λαός να χάνει το δικαίωμα του ελέγχου πάνω στους αντιπροσώπους του. Πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει στην παρούσα κατάσταση της κομματοκρατούμενης δημοκρατίας. Ο εθνικισμός δεν προτείνει κάποια μορφή δικτατορίας για να απαλλαγεί από την ετερονομία αλλά μια οργανική δημοκρατία.
Δεύτερη θεμελιώδης αρχή είναι πως ο παραγόμενος πλούτος από την εργασία του λαού πρέπει να ανακυκλώνεται και να αναδιανέμεται με τρόπο δίκαιο ώστε να μην δημιουργούνται πρίγκιπες και ζητιάνοι. Πράγμα που δεν υπάρχει σήμερα στην παρούσα κατάσταση της πλουτοκρατίας – τραπεζοκρατίας. Ο εθνικισμός δεν προτείνει την κολεκτιβοποίηση της παραγωγής αλλά την κρατική διαχείριση του χρήματος με σκοπό την στήριξη της παραγωγής σε λαϊκή εργασιακή βάση , χωρίς την υπαγωγή της κοινωνίας στη δουλεία του τόκου.
Τρίτη θεμελιώδης αρχή είναι η πνευματική ελευθερία και η σφυρηλάτηση συνθηκών παιδείας που να επιτρέπουν την ανάδυση των κλίσεων και ταλάντων των πολιτών και την δημιουργική πραγμάτωση τους στη κοινωνία. Πράγμα που δεν συμβαίνει στην σημερινή κοινωνία όπου οι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να υπόκεινται σε παραστάσεις που δεν έχουν σχέση με τον πραγματικό κόσμο και να διαμορφώνουν τις κλίσεις και πεποιθήσεις τους σύμφωνα με τα κελεύσματα της δουλοκτητικής καπιταλιστικής ολιγαρχίας. Ο εθνικισμός προτείνει την επαναθεμελίωση της παιδείας στην αρχή της ελευθερίας της σκέψης και της δημιουργίας με παράλληλη αξιοποίηση των ατομικών ικανοτήτων στα πλαίσια ενός ορθού επαγγελματικού προσανατολισμού σε μια νέα κοινωνική διαστρωμάτωση. Η αρχή αυτή μας συνδέει με το αίτημα της επανελλήνισης μας που είναι η αναβίωση του αρχαιοελληνικού τρόπου.
Τέταρτη θεμελιώδης αρχή είναι η φυλετική ταυτότητα της κοινωνίας και η κυριαρχία της στην πατρώα γη αυτής. Η εθνική ταυτότητα προσδιορίζεται αποκλειστικά από το αίμα και όχι από θρησκευτικές και μεταφυσικές αντιλήψεις που δεν συνάδουν άλλωστε με την ελευθερία της σκέψης . Ο εθνικισμός δέχεται βέβαια και την ελευθερία της πίστης ή δοξασίας όμως απορρίπτει την ταύτιση οιασδήποτε πίστης ή δοξασίας με την εθνική ταυτότητα. Ο εθνικισμός προτείνει το κοσμικό κράτος που προστατεύει την πραγματική ιερότητα της πνευματικής ελευθερίας ενάντια σε κάθε δογματική επισκίαση που καταλήγει σε πολιτική και οικονομική τυραννία. Αναφορικά με την κυριαρχία επί της πατρώας γης ο ελληνικός εθνικισμός διεκδικεί τον αρχέγονο ζωτικό χώρο του έθνους που σήμερα βρίσκεται σκλαβωμένος.
Έτσι ο εθνικισμός μετουσιώνεται από την συναισθηματική του κατάσταση σε εθνικοκοινωνισμό που σημαίνει την επί παντός επιστητού συγκρουσιακή αντιπαράθεση με το σύστημα της τυραννίας και της υποβάθμισης του έθνους ,του  ανθρώπου και της κοινωνίας.
Αν οι διάφοροι ακροδεξιοί που εμφανίζονται με το προσωπείο του εθνικισμού έχουν κάποια σχέση με αυτές τις θεμελιώδης αρχές του κοινωνικού εθνικισμού ας κρίνουν οι αναγνώστες. Κάτω από την ιδέα του έθνους δεν μπορεί να καλύπτεται ο πνευματικός σκοταδισμός , η εκμετάλλευση της κοινωνίας και η εναντίωση σε κάθε αναγεννητική κίνηση.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ