ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο ιδεολογικός πόλεμος κατά της οικονομικής , πολιτικής και «πνευματικής» τυραννίας που συρρικνώνει δραματικά τη λαϊκή και εθνική κυριαρχία και υποβιβάζει πολιτισμικά το έθνος , συνεχίζεται αμείωτα από το προσωπικό ιστολόγιο του Λουκά Σταύρου. Για ένα ελληνικό εθνικοκοινωνισμό. http://l-stavrou.blogspot.com

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

Η Ελλάς υπό κηδεμονία


του Γιώργου Παπανικολάου 
Το επίσημο αίτημα ενεργοποίησης του μηχανισμού στήριξης, πριν καν ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για τους όρους του, ουσιαστικά έχει «σφραγίσει» την κηδεμονία της ελληνικής οικονομικής πολιτικής με ότι αυτό συνεπάγεται ευρύτερα, από την Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ο τρόπος δε με τον οποίο χειρίστηκε το θέμα, αφήνει την κυβέρνηση διπλά εκτεθειμένη. Αφενός καθυστέρησε να υποβάλλει το αίτημα σε σχέση με τις παραινέσεις εκείνων που πίστευαν ότι πρέπει να γίνει άμεσα, κι αφετέρου κατάφερε να ανατρέψει τους δικούς της σχεδιασμούς που ήθελαν πρώτα να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για τους όρους και μετά να κατατεθεί το αίτημα. 
Στην κίνηση αυτή σαφώς έπαιξαν ρόλο οι ασφυκτικές πιέσεις σε spreads και CDS και το κύμα «πανικού» που εκδηλώθηκε στα ελληνικά ομόλογα τις τελευταίες μέρες, επηρεάζοντας τόσο την ισοτιμία του ευρώ, όσο και τα ασφάλιστρα κινδύνου άλλων ευρωπαϊκών χωρών του Νότου, με βασικότερο παράδειγμα την Πορτογαλία. Η πρόωρη υποβολή του αιτήματος, προλαμβάνει μεν τον «κίνδυνο ατυχήματος», που εξέθεσε προ ημερών σε ρεπορτάζ του το Euro2day.gr, αποτυπώνοντας την αγωνία παραγόντων της αγοράς, ενδέχεται όμως να δημιουργήσει άλλου είδους προβλήματα.Δεδομένης της αντίθεσης της γερμανικής κοινής γνώμης, το αίτημα ενεργοποίησης της στήριξης θα φέρει σε πολύ δύσκολη θέση την κυβέρνηση της κας Μέρκελ, ενόψει των εκλογών της 9ης Μαΐου στη Ρηνανία Βεστφαλία- εκλογές εξαιρετικά κρίσιμες για τον γερμανικό κυβερνητικό σχηματισμό- κι αυτό ενδεχομένως να δημιουργήσει προσκόμματα στην ομαλή εξέλιξη των πραγμάτων. Τα παραπάνω δεν είναι βέβαια άγνωστα στους κερδοσκόπους που ανεβάζοντας τα spreads δημιούργησαν σχεδόν ανυπέρβλητα εμπόδια στον δανεισμό που είχε ανάγκη η χώρα μας από τις αγορές, εντός του Μαΐου. Όπως σημειώνουν όμως αρκετά στελέχη της αγοράς, θα ήταν άδικο να χρεώσουμε την νέα υποτροπή της κατάστασης αποκλειστικά σε κερδοσκοπικά συμφέροντα. 
Το γεγονός ότι στελέχη οίκων αξιολόγησης παρότρυναν εδώ και μέρες τη χώρα μας να κάνει χρήση του πακέτου, έδειξε την γενικευμένη απροθυμία των αγορών να συνεχίσουν οιαδήποτε χρηματοδότηση του ελληνικού χρέους. 
Στο ίδιο διάστημα, αρκετοί οικονομολόγοι στο εξωτερικό πήγαιναν ένα βήμα παραπέρα σπεύδοντας να θεμελιώσουν την άποψη ότι ένα πακέτο ύψους μερικών δεκάδων δισ. ευρώ μπορεί να αποδειχτεί πρόσκαιρη «ασπιρίνη» ρευστότητας, σε ένα πολύ σοβαρότερο πρόβλημα φερεγγυότητας. 
Κι έτσι έδωσαν το στίγμα των αμφιβολιών για το αν μεσοπρόθεσμα η χώρα μας μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της, υποστηρίζοντας ότι μόνη λύση είναι η χρονική έστω αναδιάρθρωση (σ.σ. παράταση στις αποπληρωμές) του χρέους 
Τα παραπάνω δείχνουν καθαρά πως θα ήταν εσφαλμένο να θεωρήσουμε ότι ο μηχανισμός στήριξης αποτελεί από μόνος του «πανάκεια» για τα προβλήματα της χώρας. Όπως αναφέρουν έμπειρα στελέχη της ελληνικής αγοράς, στο εξωτερικό υπάρχουν δύο σημαντικά ερωτήματα που μέλλει να απαντηθούν, ακόμη κι αν όλες οι άλλες διαδικασίες έγκρισης της βοήθειας πάνε κατ ευχή: 
- Αν ο μηχανισμός στήριξης θα έχει την απαιτούμενη έκταση και διάρκεια για να δοθεί πραγματικά «ανάσα» στην ελληνική οικονομία, υποκαθιστώντας για σημαντικό διάστημα (σαφώς πέραν του τρέχοντος έτους) το κύριο βάρος του δανεισμού από τις αγορές. 
- Αν η Ελλάδα θα μπορέσει έστω και τώρα να πάρει τα πολύ σκληρά μέτρα που απαιτούνται για να επιτύχει μεσοπρόθεσμα, δραστικό περιορισμό των ελλειμμάτων και πρωτογενή πλεονάσματα, ώστε να αρθούν οι αμφιβολίες για το ενδεχόμενο αδυναμίας εξυπηρέτησης του χρέους. 
Σύμφωνα με τα ίδια στελέχη, η πρωτοβουλία της ελληνικής πλευράς να ανοίξει τη συζήτηση για τους όρους οικονομικής πολιτικής της χώρας μας σηματοδότησε ότι έγινε κατανοητή η επιθυμία των εταίρων μας (και του ΔΝΤ), να διασφαλιστεί (μέσω «στενού» ελέγχου) ότι θα ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την καταπολέμηση όχι μόνον του χρηματοδοτικού μας προβλήματος, αλλά και του τεράστιου καρκινώματος του ελληνικού χρέους. 
Για την ελληνική κυβέρνηση όμως, η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης –και μάλιστα με τη διαδικασία του επείγοντος- αναμφίβολα σημαίνει ότι οι ως τώρα σχεδιασμοί της στον χειρισμό της κρίσης, απέτυχαν να πείσουν τις αγορές ότι αξίζουμε να μας δοθεί χρόνος. 
Κι αυτό συνέβη κατά βάση για τρεις λόγους. 
-Πρώτον η κυβέρνηση άργησε να αποδεχτεί τη σοβαρότητα της κατάστασης κι έτσι παρέμεινε για σημαντικό διάστημα εγκλωβισμένη στις κούφιες προεκλογικές υποσχέσεις της. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει την πρωτοβουλία των κινήσεων και να λαμβάνει τα όποια μέτρα μετά από σημαντικές χρονοτριβές. 
-Δεύτερον, το πρόγραμμα σύγκλησης που παρουσίασε απέτυχε παταγωδώς να πείσει τις αγορές καθώς βασικές του προβλέψεις και παραδοχές ( με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις προβλέψεις για τη μείωση ΑΕΠ και κατανάλωσης) δεν είναι ρεαλιστικές. 
-Τρίτον, οι συνεχείς παλινωδίες, οι διαρροές και οι διαφωνίες, η ανικανότητα επιβολής χρηστής διοίκησης σε θέματα όπως η παραγωγικότητα των εφοριών, αλλά και η καθυστέρηση υλοποίησης μέτρων που εξαγγέλθηκαν (για παράδειγμα η αύξηση των τιμών στα τσιγάρα που ακόμη δεν έχει υλοποιηθεί), δημιούργησαν αμφιβολίες για την αξιοπιστία της σημερινής κυβέρνησης αλλά και για την ικανότητα της ή έστω τον μηχανισμό που διαθέτει για να «ανατάξει» την ελληνική οικονομία. 
Αναμφίβολα, αρκετοί αναλυτές θα ερμηνεύσουν την παρελκυστική τακτική που ακολούθησε η κυβέρνηση σε αρκετά θέματα ως, πολιτικό ελιγμό προκειμένου να βρεθεί ένας «αποδιοπομπαίος τράγος» -το ΔΝΤ και οι εταίροι μας- ώστε να φορτωθεί εκεί το πολιτικό κόστος των σκληρών μέτρων που έρχονται. Μπορεί να είναι κι έτσι. 
Όπως θα βρεθούν αρκετοί να υποστηρίξουν ( πολλοί το λένε εδώ και καιρό σε ιδιωτικές συζητήσεις) ότι μπορεί να είναι και καλύτερα για τη χώρα, να έρθουν ξένοι «τοποτηρητές» που θα βάλουν σε τάξη το μπάχαλο στο οποίο έχει ξεπέσει η χώρα μας. Ενδεχομένως κι αυτοί να μην έχουν καθόλου άδικο. 
Για όσους όμως εξακολουθούν να έχουν στοιχειώδη έστω εθνική υπερηφάνεια και μνήμη, οι εξελίξεις αυτές αποτελούν ηχηρό ράπισμα για όλους μας. 
Για το σημερινό κατάντημα της χώρας, είμαστε όλοι υπεύθυνοι, ως πολίτες μιας κοινωνίας που σταδιακά, σχεδόν αποσυντέθηκε, αποδεχόμενη ως «κατεστημένο» τη διαπλοκή, τη ρεμούλα, το βόλεμα, την κομπίνα- και την εύκολη σπατάλη του χρήματος των… δανειστών μας. 
Δεδομένου ότι «κάθε κοινωνία έχει τους πολιτικούς που της αξίζουν», έχουμε όλοι μεγάλο μερίδιο της ευθύνης. Χωρίς όμως αυτό να απαλλάσσει όλους όσοι λόγω θέσεως και πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ισχύος πρωτοστάτησαν. Οι ευθύνες τους παραμένουν ακέραιες. Από εδώ και μπρος οι διαδικασίες θα είναι μακρές και επίπονες στο δρόμο προς την ανάκαμψη, ενώ τα περιθώρια για διολίσθηση σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα (όπως η ρύθμιση χρεών) καθόλου δεν έχουν κλείσει. 
Το μεγάλο στοίχημα πλέον για την ελληνική κοινωνία, είναι να καταφέρει να ανασυγκροτηθεί, να εγκαταλείψει τις ως τώρα πρακτικές, αλλά και όλους αυτούς που εκπροσωπούν την θλιβερή πορεία που κατέγραψε η χώρα τα τελευταία χρόνια. Ειδάλλως μας περιμένουν χειρότερα. 

ΠΗΓΗ:ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ

Η ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΝΤΩΝ ΚΑΙ Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΜΑΖΑΣ

Στη πολιτική δράση ισχύει πάντα η αρχή, πως για να παρέμβεις στα πράγματα προέχει να τα περιγράψεις. Αν η παρέμβαση στα πράγματα επιτελέσει το σκοπό της ή όχι αυτό εξαρτάται από πολλές παραμέτρους. Το ζητούμενο όμως κάθε παρέμβασης είναι να δοθεί εις αυτά η δική σου κατεύθυνση από τον ελάχιστο έως τον μέγιστο βαθμό. Έτσι αξιολογείται η αποτελεσματικότητα της δράσης στις δεδομένες συνθήκες. Όμως κάθε δράση,  ακόμα και αν οδηγηθεί στην αποτυχία πραγμάτωσης των σκοπών της, έχει μιαν αξία αυτοτελή. Διότι αποτελεί εκδήλωση ζωής και πνευματικής ανυψώσεως. Αντίθετα μέσα στη κατάσταση της αδράνειας, αφήνεις τους άλλους να κατευθύνουν τα πράγματα χωρίς τη δική σου βούληση. Αφήνεις  τη ζωή να εκπέσει, να σαπίσει, στείρα και άψυχη. Αναφερόμαστε στην αδράνεια όχι για λόγους ηθικολογικής σπουδής αλλά γιατί την βλέπουμε να κυριαρχεί με το μαγικό ραβδί της τη ψυχή του λαού μας, ως άλλη Κίρκη. Η αδράνεια είναι η πιο δυσμενής πραγματικότητα που κρατά τον κυπριακό ελληνισμό  σε παρατεταμένη παραλυσία.
Επικρατεί αυτή η νοσηρή κατάσταση στο λαό την οποία καλείται η δρώσα συνείδηση να θεραπεύσει. Για αυτή τη κατάσταση δεν ευθύνονται αποκλειστικά οι πολιτικοί αλλά οι πάντες. Ευθύνονται οι πνευματικοί ταγοί, οι καλλιτέχνες, οι δάσκαλοι, οι δημοσιογράφοι αλλά και ο κάθε πολίτης χωριστά. Απότοκος αυτής της καταστάσεως είναι η επικρατήσασα άτυπη λύση στο Κυπριακό της παράτασης των πραγμάτων ως έχουν, μια λύση που λαϊκώς περιγράφεται «εμείς από εδώ και αυτοί από εκεί». Τούτο σημαίνει να ξεχάσουμε τη κατοχή, να ξεχάσουμε τη σκλαβωμένη πατρίδα και να την αφήσουμε για πάντα στα χέρια των τούρκων αδιαφορώντας για τις συνέπειες που θα είναι τραγικές για ολόκληρη τη Κύπρο.
Το μοναδικό ενδιαφέρον αυτού του υπνόττοντος λαού αναμένεται να εκφραστεί, όταν κλιθεί σε κάποιο δημοψήφισμα σαν αυτό του 2004. Θα προσέλθει και πάλι στις κάλπες αφού εκτονωθεί προηγουμένως σε κάποιες συγκεντρώσεις που θα γίνουν για την περίσταση,  για να πει ένα καινούριο ΟΧΙ και να επιστρέψει την επαύριον στον αδιάφορο βίο του. Δεν αποκλείεται βέβαια σε ένα νέο δημοψήφισμα να πει ΝΑΙ στα νέα σχέδια που θα του παρουσιάσουν οι πολιτικοί του ηγέτες και έτσι η Κύπρος να δηλώσει την πλήρη υποτέλεια της στους κατακτητές. Έτσι  θα σβήσει για πάντα , ο ελληνισμός της Κύπρου και από την μακράν ελληνική παρουσία θα απομείνουν κάποιοι ελληνόφωνοι ραγιάδες να διαβιούν σκυφτοί και ταπεινοί κάτω από το αρπακτικό βλέμμα των κτηνοτούρκων διαφεντευτών της γης τους.
Η άλλη παράμετρος της πραγματικότητας μας,  είναι το πολιτικό κατεστημένο το οποίο τρέφεται από την βούληση του λαού και είναι η εικόνα και ομοίωση του. Ένα κατεστημένο που από την εγκαθίδρυση του ασκεί πολιτική υποχώρησης και ενδοτισμού και συμπεριφέρεται δουλικά στους άγγλους επιτηρητές του. Αυτό το κατεστημένο, χωρισμένο στα γνωστά πολιτικά κόμματα που η δράση τους υπαγορεύεται από ξενόφερτες ψυχροπολεμικές ιδεολογίες  του περασμένου αιώνα, δίδει καθημερινά μια παράσταση βλακείας και οπισθοδρόμησης. Ύστερα από τριάντα χρόνια φανερής και μυστικής διπλωματίας, εκείνο που κατάφερε είναι να δώσει στο λαό το κατάπτυστο σχέδιο Ανάν που ευτυχώς απορρίφθηκε. Έξι χρόνια μετά, αυτό το άθλιο κατεστημένο,  προσπαθεί να πισωγυρίσει στο σχέδιο Ανάν ολισθαίνοντας σε νέες υποχωρήσεις και παραχωρήσεις, αρνούμενο  να περιγράψει με σαφήνεια τους πραγματικούς σκοπούς του και να ερμηνεύσει τίμια και ξεκάθαρα τι εννοεί με την ορολογία της λύσης που ονομάζει διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.
Επικρατεί πλήρης ασάφεια που καταλήγει στην υιοθέτηση μιας μειοδοτικής  ορολογίας. Εκείνο που αφήνουν να καταλάβουμε,  είναι πως διίστανται οι απόψεις των ενδοτικών κομμάτων και κονταροκτυπιούνται ανάμεσα σε μια «ισχυρή ομοσπονδία», σε μια «χαλαρή ομοσπονδία» και σε μια «ομοσπονδία με περιεχόμενο» .Πρόκειται για μια πολιτική Βαβέλ που σκοπό έχει να εγκλωβίσει λαϊκές δυνάμεις και να αποκλείσει την γένεση κάθε εθνικής πρότασης και εθνικού σκοπού. Αυτή η δεύτερη παράμετρος της πραγματικότητας μας δεν κάνει τίποτα άλλο από του να παρατείνει την κατοχή και να την εδραιώνει. Από την μια όψη είναι η ραθυμία του λαού και από την άλλη η ενδοτικότητα των πολιτικών.
Αυτά βλέπουν οι σεναριογράφοι του κυπριακού δράματος και προχωρούν στην σταδιακή εφαρμογή ενός σχεδίου λύσης που θα επιβληθεί μέσα από πολλαπλές και σταδιακές διαφοροποιήσεις της στατικής κατάστασης. Πρόκειται για μια  εναλλακτική λύση που βασίζεται στο σχέδιο Ανάν και στη σταδιακή εφαρμογή του. Όποιος νομίζει ότι οι πολιτικοί του ενδοτισμού δεν έχουν συναινέσει σε αυτό το σχέδιο και στην εφαρμογή του, βρίσκεται σε μεγάλη πλάνη .
Σε αυτή την δραματική κατάσταση το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα επιχειρεί να δώσει  την πολιτική κατεύθυνση που υπαγορεύει η ιδεολογία του ελληνικού λαϊκού εθνικισμού ενάντια στην αδράνεια της μάζας και την υποτακτικότητα των κρατούντων .
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός στήριξης


Ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός στήριξης - Τι ζητά το ΔΝΤ από την Ελλάδα

  • Την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης από ΔΝΤ και ΕΕ ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός από το Καστελόριζο, λέγοντας χαρακτηριστικά: "Αρχίζει μία Οδύσσεια, αλλά υπάρχει μία Ιθάκη"!!! Μάλλον ο πρωθυπουργός δεν ξέρει πόσο κράτησε η Οδύσσεια...
  • Νωρίτερα, το υπουργείο Οικονομικών έδωσε στη δημοσιότητα κείμενο με τις προτάσεις του ΔΝΤ για τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης και της φορολογικής διοίκησης.
  • Η Ελλάδα είναι έτοιμη να ζητήσει απ’ τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης ένα έκτακτο ομολογιακό δάνειο ως το ποσό των 11,3 δισ δολ., αναφέρει το Bloomberg επικαλούμενο Έλληνα αξιωματούχο.
  • Τις βασικές κατευθύνσεις και προτάσεις από την Τεχνική Βοήθεια του ΔΝΤ για τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης και της φορολογικής διοίκησης στην Ελλάδα έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών
  • Υπενθυμίζουμε πως ο πρόεδρος της Αργενινής διέφυγε από το παράθυρο των τουαλετών του Προεδρικού μεγάρου και μέσω του συστηματος υπονόμου φυγαδεύτηκε εκτός χώρας, άρα κι εδώ πρέπει να έχουμε και το νού μας και στις τουαλέτες, μην τυχόν μας ξεφύγουν από εκεί
Σε αυτές τις κατευθύνσεις, πουθενά δεν αναγράφεται η κοινωνική συμβολή, τίποτε δεν αναφέρεται για την υγεία, την παιδεία ή για μέριμνες υπέρ των πολιτών... Αυτό είναι το ΔΝΤ και κάποιοι θα πρέπει να καταλάβουν πως μεγαλύτερη αξία θα έχει για την κυβέρνηση και τα αφεντικά της (ΔΝΤ) ένα τιμολόγιο που θα αφορά μεταφορά κρεάτων, παρά η ζωή του οποιουδήποτε από εμάς.
Πολύ κοντά στη διατύπωση του επίσημου αιτήματος για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης από ΔΝΤ και ΕΕ βρίσκεται η ελληνική κυβέρνηση. Το υπουργείο Οικονομικών έδωσε, μάλιστα, στη δημοσιότητα κείμενο με τις προτάσεις του ΔΝΤ για τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης και της φορολογικής διοίκησης. Σκέψεις για έκτακτο ομολογιακό δάνειο ως το ποσό των 11,3 δισ δολ.
Προκλήσεις
Οι προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά η Κυβέρνηση στο πλαίσιο μιας βιώσιμης δημοσιονομικής προσαρμογής είναι οι εξής:
· Αδύναμοι θεσμοί στη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών
· Αδυναμία του φορολογικού συστήματος να εξασφαλίσει ένα αποδεκτό επίπεδο συμμόρφωσης
Συνεπώς υπάρχει, άμεση ανάγκη για διαρθρωτικές αλλαγές και μέτρα – άμεσα και μεσοπρόθεσμα – που θα βοηθήσουν στην ανάκτηση της αξιοπιστίας και την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.
Δημοσιονομική Διαχείριση – Προϋπολογισμός
Η προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στον κρατικό προϋπολογισμό, όμως οι μεγάλες υπερβάσεις δαπανών αφορούν κυρίως τη γενική κυβέρνηση (υγεία και ασφαλιστικό σύστημα).
Οι άμεσες ενέργειες για την ανάκτηση του ελέγχου των δημοσίων οικονομικών πρέπει να περιλαμβάνουν:
· Δημοσιονομικό έλεγχο και κοινοποίηση των στοιχείων σε μηνιαία και τριμηνιαία βάση περιλαμβάνοντας και τα στοιχεία της γενικής κυβέρνησης (άμεσα).
· Έλεγχο των δαπανών με παρακολούθηση των δεσμεύσεων και των υποχρεώσεων που αναλαμβάνονται από τους φορείς του δημοσίου (άμεσα).
· Βελτίωση της διαδικασίας κατάρτισης και παρακολούθησης, με την παρουσίαση στο Κοινοβούλιο μιας δημοσιονομικής στρατηγικής με συγκεκριμένους δημοσιονομικούς στόχους για το Κράτος, τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τους ΟΤΑ (τον Ιούνιο) και με εναρμόνιση της διαδικασίας κατάρτισης του προϋπολογισμού στο Κράτος, στους ΟΚΑ και στους ΟΤΑ.
·Μετάφραση του προϋπολογισμού και των δημοσιονομικών στόχων σε ανώτατα όρια πιστώσεων ανά Υπουργείο για το 2011 (Ιούνιος).
· Προσαρμογή του θεσμικού πλαισίου με αναθεώρηση του Νόμου του 1995 ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν οι παραπάνω αλλαγές (Ιούνιος).
Η μεσοπρόθεσμη στρατηγική για τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης πρέπει να περιλαμβάνει:
· Υιοθέτηση ενός μεσοπρόθεσμου προγράμματος αλλαγών ώστε να είναι σαφές προς όλες τις κατευθύνσεις ο τελικός στόχος και η κατεύθυνση:
- Το Υπουργείο Οικονομικών πρέπει να είναι υπεύθυνο και υπόλογο για το σχεδιασμό και την εφαρμογή της δημοσιονομικής πολιτικής της γενικής κυβέρνησης.
- Το ΓΛΚ πρέπει να λειτουργεί και προληπτικά (δημοσιονομικός έλεγχος) και προγραμματικά (δημοσιονομική πολιτική, κατάρτιση προϋπολογισμού και παρακολούθηση).
- Τα Υπουργεία πρέπει να έχουν περισσότερο έλεγχο επί του προϋπολογισμού τους, ασκώντας την καθημερινή δημοσιονομική διαχείριση (αύξηση της αποδοτικότητας).
- Το Κοινοβούλιο πρέπει να έχει ενισχυμένη εποπτεία και έλεγχο επί του προϋπολογισμού της Γενικής Κυβέρνησης.
- Το νέο θεσμικό πλαίσιο για τον προϋπολογισμό πρέπει να θωρακίζει θεσμικά τις νέες αρμοδιότητες και διαδικασίες.
Φορολογική Διοίκηση
Οι κύριες προκλήσεις για το φορολογικό σύστημα στην Ελλάδα είναι:
· Η υψηλή φοροδιαφυγή και διαφθορά.
· Οι διαρθρωτικές αδυναμίες στη διαχείριση της φορολογικής συμμόρφωσης που επιτείνει τα χρόνια προβλήματα και καθιστά άμεση την ανάγκη ανάκτησης του ελέγχου του συστήματος από τη διοίκηση.
· Οι προσπάθειες της κυβέρνησης για τη βελτίωση της συλλογής πρέπει να υποστηριχθούν από την αναμόρφωση της φορολογικής διοίκησης και την αποκατάσταση της συμμόρφωσης.
·Χρειάζεται να γίνει δημόσια γνωστή η στρατηγική για την καταπολέμηση της μόνιμης φοροδιαφυγής και την ενίσχυση της συμμόρφωσης.
· Χρειάζεται να υπάρξουν νέες δομές διαχείρισης του έργου της μετάβασης σε ένα αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα όπως:
- Η δημιουργία ομάδας δράσης για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο Υπουργείο Οικονομικών, διοικούμενη και υποστηριζόμενη σε υψηλό επίπεδο.
- Η δημιουργία μιας επιτελικής ομάδας με τη συμμετοχή των συναρμόδιων Γενικών Γραμματέων.
Οι άμεσες προτεραιότητες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής να διαλυθεί η άκρατη φοροδιαφυγή πρέπει να περιλαμβάνουν:
· Πρόγραμμα ελέγχων, που να περιλαμβάνει αυστηρές ποινές και διώξεις για τις βαριές μορφές παραβάσεων: π.χ., το 75% των ελεύθερων επαγγελματιών (π.χ. γιατροί, συμβολαιογράφοι, μηχανικοί, δικηγόροι) δηλώνουν ετήσιο εισόδημα κάτω από το αφορολόγητο όριο.
· Πρόγραμμα για την διασφάλιση των εισπράξεων εσόδων από τους φορολογούμενους με τα μεγαλύτερα εισοδήματα.
· Πρόγραμμα ενίσχυσης των μηχανισμών είσπραξης ληξιπρόθεσμων οφειλών από τους μεγαλύτερους οφειλέτες.
· Πρόγραμμα για την ενίσχυση της συμμόρφωσης μέσα από τη δήλωση και την πληρωμή φόρων: π.χ. το 30% των οφειλετών ΦΠΑ δεν έχουν καταθέσει δήλωση.
· Αυστηρό πρόγραμμα για την εφαρμογή των νέων κυβερνητικών πρωτοβουλιών στη φορολογία: λεπτομερή σχέδια εφαρμογής, αποτελεσματική παρακολούθηση της προόδου, και επανεξέταση των αποτελεσμάτων για τη διασφάλιση των πολιτικών στόχων.
Οι διαρθρωτικές αλλαγές για να επιτευχθεί ο στόχος της βιώσιμης συμμόρφωσης πρέπει να περιλαμβάνουν:
· Eνίσχυση της ικανότητας στρατηγικής διοίκησης και σχεδιασμού της Γενικής Γραμματείας Φορολογίας και Τελωνείων.
· Ανάπτυξη και διατήρηση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου διαχείρισης κινδύνου φορολογικής συμμόρφωσης: (i) δημιουργία Διεύθυνσης Διαχείρισης Κινδύνων, (ii) δημιουργία Συμβουλίου Συμμόρφωσης υπό το Υπουργείο Οικονομικών, (iii) ανάπτυξη μιας στρατηγικής βάσει του κινδύνου συμμόρφωσης και (iv) ανάπτυξη επιχειρησιακών σχεδίων για την υλοποίηση της στρατηγικής συμμόρφωσης.
· Ουσιαστική βελτίωση της διαχείρισης των ελέγχων για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και την αποτροπή φορολογικών παραβάσεων μέσα από ελέγχους με βάση κριτήρια κινδύνου.
· Ανάπτυξη και διατήρηση αποτελεσματικών υπηρεσιών προς τους φορολογούμενους με τη δημιουργία ειδικής Διεύθυνσης και με την ανάπτυξη στρατηγικής για τις φορολογικές υπηρεσίες.
· Ουσιαστική ενίσχυση της ικανότητας της Γενικής Γραμματείας Φορολογίας και Τελωνείων στη διαχείριση των κεντρικών φορολογικών λειτουργιών και ενίσχυση του ρόλου της κεντρικής υπηρεσίας σε επίπεδο σχεδιασμού, ελέγχου και εποπτεία

Eξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό

Eξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό - Πιθανές ακόμα και νέες εθνικές εκλογές
ImageΕξελίξεις και ανατροπές στο πολιτικό τοπίο είναι σφόδρα πιθανές το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα χωρίς - στην κυριολεξία - να αποκλείεται τίποτα, ακόμα και το ενδεχόμενο προκήρυξης νέων εθνικών εκλογών! Τα κυβερνητικά στελέχη δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους σε κατ’ιδίαν συζητήσεις για την εξέλιξη της κατάστασης σε περίπτωση λήψης νέων μέτρων που θα υπαγορευθούν προκειμένου να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός στήριξης.
Η λύση της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» μπορεί να φαίνεται ελκυστική, αλλά μόνο εύκολο εγχείρημα δεν μπορεί να το χαρακτηρίσει κάποιος.
"Η νομιμοποίηση των μέτρων", λένε πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, "μπορεί να περάσει μόνο μέσω νέων εθνικών εκλογών". Βέβαια όσοι ξέρουν τον χαρακτήρα του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, διαβεβαιώνουν ότι "Αποκλείεται να πάει σε εκλογές. Θα μείνει έστω και αν χρειαστεί να κάνει ... εισαγωγή υπουργών από το εξωτερικό"!
Σε ότι αφορά τυχόν κυβέρνηση "εθνικής σωτηρίας" το ερώτημα είναι ποιος θα δεχθεί να μπει σε μία τέτοια κυβέρνηση, ειδικά από τους «επαγγελματίες» πολιτικούς χωρίς να κινδυνεύσει να «καεί»; Ήδη δύο κορυφαία στελέχη της Ν.Δ. σύμφωνα με άριστα ενημερωμένες πηγές του defencenet.gr, έχουν αρνηθεί συμμετοχή σε μία τέτοια κυβέρνηση.
Από την άλλη πλευρά πως μπορεί να υπάρξει κυβέρνηση τεχνοκρατών τουλάχιστον στα σημαντικά υπουργεία χωρίς «πολιτική νομιμοποίηση»; Η Ελλάδα είναι «ειδική» περίπτωση. Δεν είναι ούτε Ουγγαρία, ούτε Ρουμανία, ούτε Λετονία. Ούτε βέβαια και Τουρκία, όπου το ΔΝΤ έχει μόνιμη παρουσία
Στις δημοσκοπήσεις των ημερών για πρώτη φορά από τον Οκτώβριο η κυβέρνηση δείχνει να χάνει έδαφος με το ποσοστό της να πέφτει κάτω από το 28% και της Ν.Δ. να ανεβαίνει ελαφρά στο 22%, αποτέλεσμα κυρίως της στάσης της σε ότι αφορά την πολιτική απόρριψη του ΔΝΤ.
Eκτός ελέγχου η κατάσταση και σε ότι αφορά τον εξωτερικό δανεισμό της χώρας με το spread να φτάνει τις 600 μονάδες βάσης  για το 10ετές ομόλογο και απλά περιμένουμε την αίτηση για ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, σε μία πορεία εκ των προτέρων προδιαγεγραμμένη. Να σημειώσουμε ότι η Ουγγαρία λίγο πριν στείλει την αίτηση για ένταξη στον μηχανισμό του ΔΝΤ είχαν ξεπεράσει τα ομόλογά της τις 900 μονάδες βάσης.
Κατά μία βαθμίδα, από Α2 σε Α3 με αρνητική προοπτική, υποβάθμισε την αξιολόγησή του για την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας ο οίκος Moody's, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να αναγκαστεί να πληρώσει το χρέος της πολύ πιο ακριβά απ’ό,τι υπολογιζόταν.
Δεν απέκλεισε, εμμέσως πλην σαφώς, ο εκπρόσωπος του αρμόδιου Ευρωπαίου Επιτρόπου Όλι Ρεν το ενδεχόμενο η ΕΕ να δώσει παράταση ενός έτους στην Ελλάδα για τη δημοσιονομική της προσαρμογή.

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr


Το χειρότερο, στάση πληρωμών και έξοδος από το ευρώ


Το χειρότερο σενάριο δεν είναι το ΔΝΤ, αλλά παύση πληρωμών και έξοδος από το Ευρω…
 
Πριν από μερικούς μήνες το σενάριο προσφυγής στο ΔΝΤ φαινόταν απίθανο. Τώρα μοιάζει μονόδρομος. Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει τι μας περιμένει στο τέλος της διαδρομής μετά από μια τριετία περίπου.
 
Αν κάνουμε ότι πρέπει και αν η διεθνής συγκυρία σταθεί ευνοϊκή, σε μια δορυφορική οικονομία σαν τη δική μας μπορεί να τα καταφέρουμε να αποφύγουμε την κατάρρευση.
 
Το πολιτικό σκηνικό δεν βοηθάει στην προκειμένη περίπτωση. Καθώς οι πολιτικές ηγεσίες δείχνουν να είναι προσκολλημένες στα στενά πελατειακά κομματικά τους μικροσυμφέροντα.
 
Α) Το κυβερνών κόμμα σέρνεται από τις εξελίξεις στη λύση του ΔΝΤ συν ΕΝΤ χωρίς σχέδιο και κατασταλαγμένη επίγνωση. Από το λεφτά υπάρχουν, περάσαμε στο κόψιμο του 14 μισθού, πάμε για ψαλιδίσματα στον ιδιωτικό τομέα...
 
Το πρόβλημα στο κυβερνών κόμμα έγκειται στην ισχυρή εσωτερική αμφισβήτηση του μονόδρομου που έχει καταστεί το ΔΝΤ.  Το βέβαιο είναι ότι με τη νίκη του στις τελευταίες εκλογές, ο κ. Παπανδρέου πέρασε την ατυχία που τον βρήκε σαν τύχη.
 
Το πώς και το γιατί θα το καταλάβει αργότερα, απ’ ό,τι δείχνουν τα δεδομένα...
 
Β) Την ατυχία του για τύχη πέρασε και ο κ. Σαμαράς αναλαμβάνοντας την ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Προς το παρόν αρκείται σε αντιπολιτευτική φλυαρία εναντίον της προσφυγής στο ΔΝΤ, λες και υπάρχει άλλη διέξοδος έτσι που τα κατάφερε η κυβέρνηση στην οποία μετείχε...
 
Είτε το θέλει είτε όχι. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης φέρει το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την κατάσταση που αντιμετωπίζει η χώρα. Η αύξηση των δημοσίων δαπανών μεταξύ 2005-2008 φτάνει το 35% όταν ο μέσος όρος στην ευρωζώνη ήταν 12%.
 
Αυτό δύσκολα μπορεί να αποκρυφτεί ακόμη και σε  τυφλωμένους από κομματικό φανατισμό. Ιδίως προσεχώς, όταν οι εξελίξεις φέρουν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού σε απόγνωση...
 
Οι συνέπειες του οργίου σπατάλης της προηγούμενης κυβέρνησης συνέπεσαν με τις συνέπειες και τα αδιέξοδα του μοντέλου της μεταπολίτευσης που εγκαινίασε ο Ανδρέας Παπανδρέου και αυτά με την διεθνή κρίση. Τρεις τυφώνες στη συσκευασία του ενός. Η προηγούμενη κυβέρνηση μπορούσε να είχε μειώσει τους τυφώνες οπωσδήποτε σε 2 και πιθανό σε 1,5... Αλλά αρκέστηκε στο καθαγιασμό των εξωχώριων...
 
Αν ήταν η ΝΔ στην εξουσία δεν είχε περιθώρια να κάνει κάτι διαφορετικό και το πιθανότερο είναι ότι το ΠΑΣΟΚ θα κατήγγειλε την προσφυγή στο ΔΝΤ...
 
3) Η ελληνική αριστερά δεν χρήζει τόσο πολιτικής ανάλυσης αλλά κοινωνιολογικής και ψυχολογικής. Ποια παιδικά βιώματα ευθύνονται για να επιμένουν κάποιοι,  με θρησκευτική προσήλωση και άγνοια, σε μια στρεβλή αναπαραγωγή των κηρυγμάτων της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης.  Η κυρίαρχη τάση της πέρα του ΠΑΣΟΚ αριστεράς υποστηρίζει την παύση πληρωμών, την έξοδο από το ευρώ και επί της ουσίας την ανάσταση του σοβιετικού μοντέλου στην Ελλάδα.
 
Κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να πει στον κόσμο ότι μια στάση πληρωμών και έξοδος από το ευρώ, σημαίνει ότι σε ένα μήνα θα διάγουμε βουκολικό βίο. Τα αυτοκίνητα θα είναι ακίνητα, π.χ. ποιος θα μας πουλάει πετρέλαιο έναντι ενός νομίσματος που αντιπροσωπεύει μια οικονομία που δεν παράγει παρά δημοσίους υπαλλήλους, συνδικαλιστές και κεκτημένα. Στη Βενεζουέλα που κάνουν παρόμοια πειράματα και την οποία θαυμάζει ο Αλέξης, έχουν ρεύμα δυο ώρες τη μέρα, σοβαρές ελλείψεις και είναι πρώτη στις υποψηφιότητες για χρεοκοπία. Και είναι από τους μεγαλύτερους εξαγωγούς πετρελαίου.
 
Μπροστά σε αυτό το μοντέλο το ΔΝΤ θα μοιάζει με παράδεισο...
 
4) Το ΛΑΟΣ εμφανίζει ευκαιριακούς προσανατολισμούς, και δείχνει να νοιάζεται κυρίως για την πολιτική του επιβίωση.
 
Η πολιτική ανέκαθεν έμοιαζε με θέατρο, απλά σε περιόδους παρακμής σαν αυτή που περνάμε οι ηθοποιοί μοιάζουν να επαναλαμβάνουν τις ατάκες τους αδιαφορώντας αν τα λόγια αφορούν το έργο που παίζεται στη σκηνή ή αυτό που έπαιζαν πέρυσι...
 
Το χειρότερο σενάριο αυτή τη στιγμή φαίνεται αποτυχία ΔΝΤ και μετά την τριετία στάση πληρωμών και έξοδος από το ευρώ. Αλλά αυτό λογικά δεν φαίνεται εφικτό για την επόμενη τριετία, δεδομένων των πακέτων...  και της αισιοδοξίας ότι θα γίνουν μεταρρυθμίσεις και στην Ελλάδα και στην Ευρωζώνη...

Πέμπτη 22 Απριλίου 2010

Νέες Τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Τουρκική φρεγάτα σε Ψαρά-Μύκονο



ImageΝέα τουρκική επιθετική κίνηση με φρεγάτα (F490 Gaziantep, κλάσης O.H.Perry), είχαμε πριν λίγες ημέρες στο Αιγαίο. Αυτή τη φορά ακολούθησε αντίθετη πορεία (Δαρδανέλλια- Aksaz), από αυτή που είχαν ακολουθήσει στις δύο προηγούμενες περιπτώσεις τα τουρκικά σκάφη, διαπλέοντας το κεντρικό Αιγαίο, φτάνοντας μέχρι έξω από την Μύκονο και εισερχόμενη σε τρεις περιπτώσεις εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων πριν κατευθυνθεί στο ναύσταθμο του Aksaz. Η τουρκική φρεγάτα αποκόπηκε από την κύρια δύναμη που ασκείτο στο βόρειο Αιγαίο, κοντά στα Δαρδανέλλια και ακολουθώντας πορεία νοτιοδυτική προσέγγισε τα Ψαρά. Στην συνέχεια διαπλέοντας τη γραμμή κατά μήκος του 25ου Μεσημβρινού που κατά την Άγκυρα αποτελεί το νοητό «σύνορο» Ελλάδας-Τουρκίας στο Αιγαίο, πέρασε ανάμεσα Ικαραίας-Μυκόνου (τελικά πολύ «φλερτάρει» με την Μύκονο η Άγκυρα τόσο σε επίπεδο συχνότητας επισκέψεων τουρκικών σκαφών, όσο και σε ότι αφορά τις ΝΟΤΑΜ που εκδίδει) και φθάνοντας λίγο έξω από την Αμοργό, έλαβε πορεία νοτιοανατολική, πέρασε από τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πάλι στην περιοχή της Κω για να καταλήξει στο Aksaz.
Καθόλη την διάρκεια της πορεία της παρακολουθείτο από ελληνική κανονιοφόρο. Όπως ανέφεραν πηγές του Π.Ν., «Η πορεία της είχε όλα τα χαρακτηριστικά πρόκλησης-επίδειξης σημαίας, αφού όπως και στις άλλες περιπτώσεις επιλέχθηκε διαδρομή που καμία σχέση δεν είχε με την κανονική πορεία Δαρδανέλλια-Αksaz».
Η φρεγάτα είναι η πρώην αμερικανική Clifton Sprague και εντάχθηκε σε υπηρεσία στο τουρκικό Π.Ν. το 1998 Acquired 1998.
Πρέπει να σημειωθεί ότι οι συνθήκες συλλογής δημοσιογραφικών πληροφοριών για τις πλόες των τουρκικών πολεμικών σκαφών εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, αλλά και γενικότερα για τις τουρκικές στρατιωτικές κινήσεις στο Αιγαίο, γίνονται υπό εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες και είναι πλέον αυστηρά διαβαθμισμένες. Δεν ανακοινώνονται από το ΓΕΕΘΑ, κατ’εντολήν του υπουργείου Εξωτερικών «Για να μην δυσχεραίνονται οι συνομιλίες με την Άγκυρα», ενώ έχουν δοθεί και ανάλογες αυστηρές εντολές στους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων "να μην μιλάνε σε δημοσιογράφος για τις τουρκικές κινήσεις"...
Επίσης το πρωί είχαμε την είσοδο στο Αιγαίο μιας εξάδας - άλλη πηγή μιλάει για οκτάδα - τουρκικών μαχητικών F-16 μεταξύ Χίου-Λέσβου και παραβίαση του ΕΕΧ, σε δύο περιπτώσεις.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ποιος θυμάται την Κύπρο;



Tου ΣΑΡΑΝΤΟΥ Ι. ΚΑΡΓΑΚΟΥ

Ο Απρίλιος είναι ο μήνας που συνδέεται με τον αγώνα των Κυπρίων για την Ένωση. Πόσοι το θυμούνται; Πόσοι τολμούν να βάλουν στα αυτοκίνητά τους το σύνθημα «Δεν ξεχνώ»; Το ξεχάσαμε κι αυτό. Για τελευταία φορά το είδα σ’ ένα εμπορικό κατάστημα της Ανδόρας με τον τίτλο Famagusta. Κάποιοι ρεαλιστές μηδενίζουν τον επικό εκείνο αγώνα. Αλλά μόνον οι χαμένοι μιλούν για χαμένους αγώνες.
Δεν θα σταθώ στο τι έγινε στην Κύπρο εκείνον τον καιρό, αλλά στο τι άλλαξε στην Ελλάδα. Ο Ενωτικός Αγώνας έδωσε ένα άλλο οριόγραμμα ζωής στους νέους της δικής μου γενιάς, που μπουχτισμένη από το μίσος και το αίμα του εμφυλίου, ήθελε να μάχεται για εθνικά και όχι για κομματικά ιδανικά. Η τότε νεολαία -ανεξάρτητα από ιδεολογικές αποκλίσεις- είχε κατανοήσει ότι προδόθηκε φρικτά από φίλους και πληγώθηκε βαριά από
εχθρούς. Και ότι ένα βαθύ χάσμα τη χώριζε σε δύο παρατάξεις. Το Κυπριακό την ένωσε. Έδιωξε τα μίση του εμφυλίου.
Έφυγε το σκιάχτρο του από τη ζωή της. Αν η Κύπρος δεν ενώθηκε με την Ελλάδα, για την Κύπρο τουλάχιστον ενώθηκαν οι Έλληνες – σε επίπεδο λαού εννοώ. Μόνον που αυτή η ένωση δεν κράτησε πολύ.

Η Ελλάς κτυπήθηκε δόλια και σκληρά στο Κυπριακό. Όχι τόσο για την Κύπρο μονάχα. Όχι τάχα γιατί η Κύπρος είναι το αεροπλανοφόρο της Δύσης για τον έλεγχο των πετρελαίων της Μέσης Ανατολής και την προστασία του Ισραήλ από τον μπαμπούλα των Αράβων κ.λπ. Όλα αυτά είναι διπλωματικές παρόλες για τους αφελείς. «Παραμύθια για κουτά παιδιά», όπως θα έλεγε ο Κίπλινγκ. Το Κυπριακό χάθηκε γιατί, αν η Κύπρος ενωνόταν με την Ελλάδα, σε λίγα χρόνια θα είχαμε μια άλλη Μεγάλη Ελλάδα. Ο Νάσερ δεν θα τολμούσε με τα βάναυσα μέτρα του να θίξει τον Ελληνισμό της Αιγύπτου, ούτε οι Τούρκοι να εκδιώξουν τον Ελληνισμό της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Θα είχαμε ακόμη διευθετήσει τις συνοριακές διαφορές μας με τη Βουλγαρία και θα είχαμε υποχρεώσει τον Τίτο να αφαιρέσει τη λεοντή του ονόματος «Μακεδονία» από τα πληθυσμιακά ανεμομαζώματα της Ν. Σερβίας. Έτσι σήμερα δεν θα υπήρχε η σκοπιανή εμπλοκή. Πιθανώς, μάλιστα, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το νότιο μέρος του κρατιδίου να ενωνόταν με την Ελλάδα. Το ίδιο θα γινόταν και με τη Βόρειο Ήπειρο μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού κράτους. Αλλά όταν γίνονταν οι κοσμογονικές αυτές αλλαγές, η Ελλάς ήταν ένα κράτος ψοφοδεές.
Σήμερα, για να αναγεννηθεί ο ανά τη γη Ελληνισμός, χρειάζεται μια καινούργια ένωση. Πολιτική που δεν έχει ως άνθος την ένωση, δεν παράγει καρπό. Η ένωση είναι «συνουσία» που δίνει καρπό ουσίας. Πολιτική που δεν εμπεριέχει την ένωση είναι απλός αυνανισμός. Κι αυτό φαίνεται από τις προσφωνήσεις των νεαρών βλαστών μας. Παγκοσμίως η λέξη Ελλάς συντάσσεται με την πολύχρηστη λέξη με τα τρία άλφα. Ας φύγουμε, λοιπόν, από την πολιτική του αυνανισμού και ας έλθουμε σε μια πολιτική δυναμικού σχεδιασμού και προγραμματισμού.

Επανερχόμενος στο Κυπριακό, δεν ζητώ αυτήν τη στιγμή την πολιτική ένωση αλλά την πνευματική επανένωση. Ζητώ να αποκατασταθεί στη συνείδησή μας ο αγώνας για την ένωση, παρά τα τραγικά λάθη που έγιναν κατά τη διεξαγωγή του, κυρίως στο πολιτικό-διπλωματικό πεδίο. Αυτό προϋποθέτει ότι η παιδεία πρέπει να ξαναγίνει παιδεία εις ηρωισμόν και όχι παιδεία εις μηδενισμόν. Έτσι τα παιδιά μας θα μάθουν ότι πλάι στους ήρωες των πολέμων ‘40-’41 και της Εθνικής Αντιστάσεως στέκονται και τα παιδιά της Κύπρου: ο Καραολής, ο Δημητρίου, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ο Μάτσης, ο αξεπέραστος Αυξεντίου. Να μάθουν πως χωρίς τον Κυπριακό Αγώνα τα νεανικά μας χρόνια θα ήταν χαμένα χρόνια. Ο Κυπριακός Αγώνας μάς ανύψωσε. Μπορεί να πέσαμε. Πέσαμε όμως από ψηλά. Δεν συρθήκαμε.
Το μήνυμα της 1ης Απριλίου (που φέτος σχεδόν λησμονήθηκε) είναι σαφές. Είναι αυτό που, όπως γράφει ο Ηρόδοτος, είπε το φάσμα μιας γυναίκας στους υποχωρούντες για λόγους τακτικής στην πρώτη φάση της ναυμαχίας της Σαλαμίνος: «Ω δαιμόνιοι, μέχρι κόσου έτι πρύμνην ανακρούεσθε;». (Ευλογημένοι, έως πότε θα υποχωρείτε;)
Κατανοώ τα οικονομικά προβλήματα που μπορούν να λυθούν με τη δήμευση της περιουσίας των πλουτισάντων ατίμως και τη στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων κι όχι με το γδάρσιμο των εντίμως δηλούντων τα εισοδήματά τους. Αλλά εκτός από την οικονομία, πρέπει να υπάρχει και εθνική ευαισθησία. Που υποτονεί. Για να ανυψωθεί η εθνική ψυχή, χρειάζεται η πολιτική μας ηγεσία να εφαρμόσει Κιμώνειον πολιτική. Οι ελληνικές πρώρες να βλέπουν προς την Κύπρο. Δυστυχώς η Ελλάς μετά την εισβολή δεν χάραξε σταθερή πολιτική έναντι της Κύπρου. Καιρός να επανέλθουμε στην Κιμώνειο πολιτική – και όχι μόνον για την Κύπρο. Τα καράβια δεν τα έχουμε για σημαιοστολισμούς. Δεν κάνω κήρυγμα μιλιταριστικό. Ομιλώ ως ιστορικός. Και ο ιστορικός μελετά το παρελθόν για να βλέπει το μέλλον. Εφόσον θα είμαστε νήπιοι και ψοφοδεείς, δεν θα έχουμε μέλλον.
Πέρυσι, κατά την εκδρομική περίοδο, ήμουν στην Κύπρο. Και συγκινήθηκα από το γεγονός ότι ένα άπειρο πλήθος σχολείων από την Ελλάδα επισκέφθηκε τα «φυλακισμένα μνήματα». Ένα κομμάτι της νεολαίας εμψυχωμένο από ψυχωμένους -και όχι άψυχους- παιδαγωγούς αρχίζει να νοσταλγεί τις όρθιες ψυχές. Αηδιάζει να βλέπει και ν’ ακούει νάνους πολιτικούς.
Τιμώντας τον Ενωτικό Αγώνα, δεν τον εξωραΐζω. Δεν θα υποστηρίξω ότι δεν έγιναν λάθη και ατοπήματα. Όμως λάθη δεν κάνει όποιος δεν κάνει τίποτε. Παραλλάσσοντας μάλιστα τους γνωστούς στίχους του Καβάφη, μπορώ να πω: «Κι αν έπταισεν ο Δίαιος και ο Κριτόλαος, όταν θα θέλει το έθνος μας να καυχηθή, θα θυμάται τον Αυξεντίου και τον Καραολή και θα μπορεί να λέει: τέτοιους βγάζει ο τόπος μας». Λησμονώντας τέτοιους νεκρούς, πεθαίνουμε σαν έθνος. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, «του αντρειωμένου ο θάνατος δίνει ζωή στη νιότη». Αρκεί να θυμόμαστε και να προβάλλουμε ως πρότυπα τους αντρειωμένους κι όχι τους… κατεβαζοβράκηδες!

Το Spread φέρνει εξελίξεις

Η αδυσώπητη πίεση στα ομόλογα "σπρώχνει" σε επίσπευση εξελίξεων

Του Γιάννη Αγγέλη

Οι διαπραγματεύσεις με το ΔΝΤ, την Ε.Ε. και την ΕΚΤ συνεχίζονται σήμερα για δεύτερη ημέρα αλλά δεν αποκλείεται να επισπευσθούν όσο αφορά τη διάρκειά τους η οποία αρχικά είχε προγραμματισθεί να κρατήσει από 10 έως και 15 ημέρες.

Η πίεση των αγορών κεφαλαίου στα spreads των ελληνικών ομολόγων έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και έχει καταστήσει πλέον πρακτικά αδύνατη την αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους στέλνοντας τα επιτόκια δανεισμού των δεκαετών ομολόγων πάνω από το 8%!

Η επιπλοκή των εκλογών στο κρατίδιο της Β. Ρηνανίας – Βεστφαλίας έχει δημιουργήσει ισχυρά προβλήματα στην προετοιμασία του μηχανισμού δανειοδότησης από τη Γερμανία, τον μεγαλύτερο μεταξύ των χωρών-μελών της ευρωζώνης “δανειστή”, στο πλαίσιο των διμερών δανείων, καθώς χθες ο υπουργός Οικονομικών κ. Σόϊμπλε απέτυχε να περάσει τη σχετική νομοθετική ρύθμιση ως τροπολογία σε άλλο νόμο.

Το ρολόι έχει αρχίσει να μετρά το χρόνο ανάποδα για την προσφυγή της ελληνικής Κυβέρνησης στο “πακέτο”. Ήδη στο επιτελείο της Κυβέρνησης έχουν αρχίσει οι συσκέψεις με αντικείμενο την προετοιμασία της επικοινωνιακής διαχείρισης της προσφυγής όταν αυτή ανακοινωθεί. Φαίνεται να “περπατάει” η ιδέα διαγγέλματος από τον Πρωθυπουργό, αλλά οι αποφάσεις δεν έχουν ακόμα ληφθεί.

Σήμερα η τριμερής Επιτροπή Ε.Ε./ΕΚΤ/ΔΝΤ πρόκειται να επισκεφθεί ορισμένα κρίσιμα, από πλευράς δημόσιων δαπανών, υπουργεία. Στη χθεσινή πρώτη συνάντηση με τον Υπ. Οικονομικών μπήκε το πλαίσιο των “μεταρρυθμίσεων” που προτείνει η Επιτροπή και επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά η επιμονή ιδιαίτερα του ΔΝΤ για την περαιτέρω μείωση των δημόσιων δαπανών, την πλήρη “απελευθέρωση” των εργασιακών σχέσεων και την μετακίνηση του άξονα λειτουργίας του ασφαλιστικού συστήματος από το ανταποδοτικό στο κεφαλαιο-ποιητικό σύστημα.

Πληροφορίες που φέρουν το επιτελείο της Κυβέρνησης να παίρνει αποφάσεις για προσφυγή στο “πακέτο” μέσα στο Σαββατοκύριακο δεν επιβεβαιώνονται καθώς ο Υπ. Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου θα βρίσκεται στην Ουάσιγκτον για την εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Παρ΄ όλα αυτά παραμένει αναπάντητο το πως θα αντιδράσει η Κυβέρνηση στο ενδεχόμενο να συνεχισθεί με την ίδια πίεση η άνοδος των spreads και η πτώση των τιμών των ελληνικών κρατικών ομολόγων που έχουν προκαλέσει δραματικές απώλειες στα χαρτοφυλάκια των ευρωπαϊκών μαζί και των ελληνικών τραπεζών.   

ΟΙ ΕΚ ΜΗΤΡΟΓΟΝΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΓΙΑ 36 ΧΡΟΝΙΑ


Αρνείται το πολιτικό κατεστημένο να αναγνωρίσει τους εκ μητρογονίας πρόσφυγες. Τα κόμματα βέβαια που κυβέρνησαν αυτό το τόπο , μετακυλύουν τις ευθύνες τους,  το ένα στο άλλο και προβάλουν αμέτρητες αιτιάσεις για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα .Το κόστος αυτής της αναγνώρισης υπολογίζεται από διάφορα κυβερνητικά γραφεία και κυβερνητικούς αργόμισθους άλλοτε σε 30 εκατομμύρια ευρώ , άλλοτε σε 50 εκατομμύρια και άλλοτε σε 80 εκατομμύρια .Ούτε μια έρευνα σωστή δεν είναι ικανοί να φέρουν εις πέρας . Δεν έχουν υποχρέωση άλλωστε να δώσουν λόγο σε κανένα , αφού μεταλλάχθηκαν από υπηρέτες της κοινωνίας σε αφεντικά της .Ο λαός ζει καθημερινά την αναλγησία αυτών των σιχαμερών τρωκτικών που με την πρώτη ευκαιρία απλώνουν το χέρι τους για φακελάκι .
Από την άλλη όμως ξοδεύονται αναρίθμητα ποσά σε διάφορους συλλόγους και οργανισμούς , που έκαναν επάγγελμα τους την επαναπροσέγγιση με τους τουρκοκύπριους συνεργάτες του κατοχικού στρατού .Ξοδεύονται επίσης εκατομμύρια για την «ένταξη» των μεταναστών στη κοινωνία μας , από επιδόματα μέχρι προγράμματα εκμάθησης της γλώσσας . Άγνωστο παραμένει επίσης το ποσό που ξοδεύεται για τους τουρκοκύπριους που εγκαθίστανται στις ελεύθερες περιοχές αλλά και σε όσους απολαμβάνουν δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και διάφορες άλλες παροχές και διευκολύνσεις .
Δικαιώματα σε αυτό το τόπο έχουν πρώτα οι ξένοι και όσοι συνεργάζονται με τον κατοχικό στρατό . Αυτοί που έχουν πληγεί  άμεσα από τον κατοχικό στρατό έρχονται σε δεύτερη μοίρα .
Το έργο  της μετατροπής της ελεύθερης Κύπρου σε «μικτό κράτος» , έργο το οποίο ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν οι κρατούντες , δεν επιτρέπει να θυμόμαστε ότι υπάρχουν πρόσφυγες , ότι υπάρχει κατοχή , ότι υπάρχουν δικαιώματα που καταπατούνται . Περιμένουμε να δούμε ποια θα είναι επιτέλους η απόφαση της βουλής τον Μάιο ,  ύστερα από 36 χρόνια αδιαφορίας και περιφρόνησης .
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Τετάρτη 21 Απριλίου 2010

«Στρατηγική», «Ψυχραιμία» και λοιποί νεολογισμοί

Του Ιωάννη Σ. Λάμπρου

Τους τελευταίους μήνες γινόμαστε μάρτυρες της ποιοτικής αναβάθμισης των τουρκικών προκλήσεων στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου Πελάγους. Στην συνεχιζόμενη αυτή επίδειξη αναθεωρητισμού εκ μέρους της Άγκυρας, η ελληνική κυβέρνηση απαντά με φράσεις οι οποίες επαναλαμβάνονται πολλά χρόνια τώρα και οι οποίες καταδεικνύουν την χρόνια παράλυση της ελληνικής πολιτείας. Φράσεις όπως «
καλούμε την Τουρκία να επιδείξει υπευθυνότητα και να αναλογιστεί την σοβαρότητα των κινήσεων της», «οι κινήσεις της Άγκυρας δεν συντελούν στην δημιουργία εποικοδομητικού κλίματος» ή η κλασσική πλέον ατάκα «οι κινήσεις της Τουρκίας αξιολογούνται».
Πέραν του γεγονότος ότι καταδεικνύουν περιορισμένη γνώση της πλούσιας ελληνικής γλώσσας φανερώνουν και την παντελή έλλειψη επιτελικού σχεδιασμού για την αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων. Αντί συντονισμένης αντίδρασης η οποία θα αποτρέπει τους νομάδες γείτονες μας από αναθεωρητικές κινήσεις στο Αιγαίο και στην Θράκη, η ελληνική κυβέρνηση καταφεύγει σε νεολογισμούς του τύπου ‘
στρατηγική ψυχραιμία’ και ‘μέρισμα ειρήνης΄. Εκφράσεις κενές περιεχομένου οι οποίες προκαλούν τον γέλωτα προσπαθώντας παράλληλα ανεπιτυχώς να καλύψουν την απουσία αποφασιστικότητας και την γύμνια στρατηγικής. Όταν υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο αντίδρασης και αξιόπιστες στρατιωτικές δυνάμεις τότε η μόνη ψύχραιμη επιλογή είναι αυτή η οποία αποθαρρύνει τον αντίπαλο και στο παρόν και στο μέλλον. Και κάτι ακόμα. Η άνευρη, χλιαρή αντίδραση είναι για κάποιους ο πλέον πολιτισμένος τρόπος να αντιδρά το ελλαδικό κράτος σε περιπτώσεις όπου παραβιάζονται τα κυριαρχικά του δικαιώματα. Έτσι, ισχυρίζονται οι ίδιοι, εκτιμάται ο ώριμος και συνετός τρόπος αντίδρασης της ελληνικής κυβέρνησης από τρίτους. Προσποιούμενοι τους συνετούς, αποδεικνύουμε την ανυπαρξία μας με αποτέλεσμα το αρχαιότερο έθνος του Δυτικού κόσμου να έχει καταντήσει ένας τρισάθλιος αχθοφόρος πιστοποιητικών καλής συμπεριφοράς.


ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΕΝΟΠΛΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ

Δυο από τις θεμελιώδης αρχές επί των οποίων στηρίζεται η ζωή της εθνικής λαϊκής κοινότητας είναι η αρχή της αυτονομίας δηλαδή της διακυβέρνησης και νομοθέτησης του κοινού βίου  μέσα από την ελεύθερη βούληση της και η αρχή της κυριαρχίας επί της πατρώας γης.
Κοινωνία που δεν μπορεί να νομοθετεί η ίδια τη ζωή της και να εξουσιάζει τη γη της δεν νοείται κοινωνία ελευθέρων ανθρώπων αλλά σύναξη σκλάβων. Σε αυτή τη θλιβερή κατάσταση θέλουν να μας οδηγήσουν οι πολιτικοί της υποχώρησης, που παζαρεύουν τα δίκαια μας με τους κατακτητές. Θέλουν να νομοθετείται η ζωή μας μέσα από ένα ομόσπονδο μόρφωμα, από τους τούρκους κατακτητές και η γη μας επίσης να δοθεί σε αυτούς που την άρπαξαν και την κατέχουν από την εισβολή του 1974.
Οι δουλόφρονες πολιτικοί παραβαίνουν τις θεμελιώδης αρχές της ελευθερίας που καταξιώθηκαν με τους αγώνες και το αίμα των ηρώων.
Καμία νομιμότητα δεν μπορεί να προκύψει από τις πράξεις των μειοδοτών.
Η μοναδική νομιμότητα παράγεται από τον υπέρ της ελευθερίας αγώνα.
Τίποτα δεν σεβόμαστε ούτε αποδεχόμαστε από όσα οι δουλόφρονες πολιτικοί υπέγραψαν, συμφώνησαν, υποσχέθηκαν προς τους κατακτητές.
Όταν θα πάρουμε τη δύναμη από το λαό, θα ρίψουμε στη πυρά όλες τις συνθήκες της υποταγής και θα διεκδικήσουμε τα εθνικά δίκαια μας με τη φωτιά και  το ατσάλι.
Απαιτούμε τον πανεθνικό σχεδιασμό του  ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα.
Ούτε μια χούφτα χώμα στους κατακτητές.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Αποσαφήνιση μέτρων για τη διετία 2011-12

Oι Βρυξέλλες επιμένουν ότι η κυβέρνηση πρέπει να αποσαφηνίσει τα νέα μέτρα που θα πάρει κατά τη διετία 2011 και 2012 για την περαιτέρω μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων που αρχίζουν σήμερα στην Αθήνα με τις ελληνικές αρχές τα κλιμάκια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζα. Στο τραπέζι των διαβουλεύσεων θα τεθούν τα διαρθρωτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν από φέτος και τα νέα δημοσιονομικά μέτρα που θα τεθούν σε ισχύ κατά τη διετία 2011 και 2012, δήλωσε χθες ο εκπρόσωπος του επιτρόπου Ολι Ρεν.
Σύμφωνα με τον Αμαντέου Αλφατάιγ, οι διαβουλεύσεις θα κρατήσουν 2-3 εβδομάδες και θα έχουν ως αντικείμενο την αποτελεσματικότητα των μέτρων του Προγράμματος Σταθερότητας για το 2010 με στόχο τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες (από 12,7% του ΑΕΠ σε 8,7%) και τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα παρουσιάσει η κυβέρνηση στο ECOFIN του Μαΐου. Οι συζητήσεις, όμως, θα επικεντρωθούν στα νέα μέτρα που πρέπει να εφαρμοστούν κατά τη διετία 2011 και 2011.
Αυτό που επιδιώκει η Επιτροπή είναι η πλήρης εφαρμογή το 2010 των δημοσιονομικών μέτρων που αποφασίστηκαν στο ECOFIN του περασμένου Φεβρουαρίου, να αρχίσει η υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων (ασφαλιστικό, συνταξιοδοτικό...) και να συμφωνηθούν τα νέα μέτρα που θα τεθούν σε ισχύ κατά την επόμενη διετία, διευκρίνισε ο Αμαντέου Αλφατάιγ, σύμφωνα με τον οποίο οι Βρυξέλλες ζητούν από την Αθήνα να ανοίξει περισσότερο τα χαρτιά της για το πώς θα μειωθεί το έλλειμμα το 2011 και 2012. "Είναι αναγκαίο να μας δώσει η Αθήνα διευκρινίσεις για τα πρόσθετα μέτρα που θα λάβει την επόμενη διετία", παρατήρησε ο εκπρόσωπος.
Ο κ. Αλφατάιγ περιορίστηκε στην απόφαση της 11ης Απριλίου για δανειοδότηση της Ελλάδας με το ποσό των 30 δισ. ευρώ από τις χώρες της ευρωζώνης το πρώτο έτος κίνησης του μηχανισμού στήριξης, εφόσον ζητηθεί από την Αθήνα. "Είναι πολύ δύσκολο να προγραμματίσουμε για τα επόμενα χρόνια" είπε, αποφεύγοντας επίσης να προσδιορίσει το ποσό της επιπλέον δανειοδότησης που θα χορηγήσει το ΔΝΤ. Η ιδέα είναι να έχουμε 2/3 και 1/3, πρόσθεσε.

Ο "ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ" ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

Γράφει ο Κεμάλ Φαρζλή- από την πομακική εφημερίδα ʽΖΑΓΑΛΙΣΑ' 

Οι πραγματικά υπεύθυνοι! Απανωτά κρούσματα καταστροφής Ελληνικών σημαιών σε σχολεία σημειώθηκαν το τελευταίο διάστημα στη Θράκη. Στο Γυμνάσιο - Λύκειο του Ιάσμου η σημαία σκίστηκε κρεμάστηκε επιδεικτικά στα κάγκελα του αυλόγυρου.

Την παραμονή της 25ης Μαρτίου ανάλογο περιστατικό συνέβη και στο δημοτικό σχολείο του Πομακοχωριού Κένταυρος. Αυτό που εμείς ως ΖΑΓΑΛΙΣΑ έχουμε δηλώσουμε είναι ότι ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ μόνο τα Πομακόπουλα που προέβησαν σε αυτές τις ενέργειες.


Την πραγματική ευθύνη την έχει το εκπαιδευτικό σύστημα και το σχολείο που παράγει γενίτσαρους με ανθελληνικό μίσος, κυρίως στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, όπου διαμορφώνεται ο χαρακτήρας και το ιδεολογικό σύμπαν των παιδιών. Τώρα η Θάλεια Δραγώνα θέλει να ολοκληρώσει το έγκλημα και σε επίπεδο νηπιαγωγείου, με την εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας.



Ακόμη, ευθύνη φέρουν οι δάσκαλοι, άλλοι διότι ενσπείρουν μίσος στην καρδιά των παιδιών και άλλοι, κυρίως οι χριστιανοί, οι οποίοι σε σημαντικό ποσοστό αδιαφορούν για ό,τι συμβαίνει και δεν ανταποκρίνονται στην αποστολή τους και στο μισθό που παίρνουν από τα χρήματα των φορολογουμένων... Ευθύνη φέρει η πολιτεία, όχι γενικά και αόριστα, αλλά ο εκάστοτε νομάρχης Ξάνθης και Ροδόπης, ο εκάστοτε διευθυντής περιφερειακής εκπαίδευσης, οι σχολικοί σύμβουλοι, οι χριστιανοί βουλευτές των νομών Ροδόπης Ξάνθης (οι οποίοι μάλιστα τα τελευταία χρόνια συμμετέχουν στις κυβερνήσεις δεν έχουν καν το άλλοθι της μη επιρροής...), ο/η Περιφερειάρχης και όλο το σύστημα που υποβαθμίζει, διαστρεβλώνει και δεν αντιλαμβάνεται (από φυσική βλακεία;) τι συμβαίνει. Ευθύνη έχουν και όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι -τίμιοι και διεφθαρμένοι που δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Πότε για παράδειγμα η εφορία Ροδόπης Ξάνθης έκανε έλεγχο για το πόθεν έσχες στους ψευτομουφτήδες, οι οποίοι φαίνεται να διακινούν μεγάλα χρηματικά ποσά; Πόσες φορές το ΙΚΑ με δική του πρωτοβουλία έλεγξε όλο τον μηχανισμό που λειτουργεί στα ορεινά Πομακοχώρια και στα πεδινά με άτυπα νηπιαγωγεία, με σεμινάρια κοπτικής, ηλεκτρονικών υπολογιστών κλπ; Ποια είναι η πηγή όλων αυτών των χρημάτων;


Τους επισκέφθηκε ποτέ η εφορία ή θεωρούν το θέμα «εθνικό», το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο πελατειακής συναλλαγής νομαρχών και μειονοτικών εθνικιστών βουλευτών κλπ; Ποιος νομάρχης έχει το σθένος να αντιδράσει; Ποιος βουλευτής έχει καταγγείλει ποτέ το μαύρο ανθελληνικό χρήμα που κυκλοφορεί άφθονο στη Θράκη;


Στην πραγματικότητα Θράκη είναι ο παράδεισος του τουρκικού μαύρου χρήματος και όχι κάποια εξωτικά νησιά... 


ΠΗΓΗ:ΖΑΓΑΛΙΣΑ

Άρθρο από τον αγωνιστή της ΕΟΚΑ κ.Φώτη Παπαφώτη


«Γνωρίστε την αλήθειαν, και η
αλήθεια θα σας ελευθερώσει»

ΟΙ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕ ΤΟΥ ’74
ή
Τα απόρρητα Πρακτικά της Σύσκεψης
των Κυβερνήσεων Κύπρου και Ελλάδας το 1974

                                                                                 Του Φώτη Παπαφώτη

Γνωρίστε τα ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΩΤΑΤΑ για την Κυπριακήν Τραγωδίαν απόρρητα Πρακτικά της Σύσκεψης των Κυβερνήσεων Κύπρου και Ελλάδας η οποία έγινε στην Αθήνα στις 30 Νοεμβρίου και 1 Δεκεμβρίου 1974.

Μέσα από την ανάγνωση και τη σε βάθος μελέτη αυτών των απόρρητων Πρακτικών της διήμερης Σύσκεψης των δύο Κυβερνήσεων αποκαλύπτονται με όλο το αποκρουστικό τους πρόσωπο οι ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΕΝΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ.

Σημειώνω απλά και λακωνικά και χωρίς ανάλυση ΜΕΡΙΚΕΣ μόνον ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ ΗΓΕΣΙΑΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ:-

Πρώτη πικρή Αλήθεια:-         Η Σύσκεψη ήταν σικέ, δηλαδή η κατάληξή της προκαθορίστηκε με παρασκηνιακές ενέργειες και μυστικές συμφωνίες.

Δεύτερη πικρή Αλήθεια:-         Η Σύσκεψη έγινε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΑ – ολόκληρους τρεισήμισι μήνες μετά το τέλος της Εισβολής, αντί ΑΜΕΣΩΣ μετά την Εισβολή.  Αυτό ερμηνεύεται ότι δεν είχαν πρόβλημα με την Κατοχήν οι Ηγέτες της Κύπρου και της Ελλάδας.

Τρίτη πικρή Αλήθεια:-         ΟΥΔΕΜΙΑ, απολύτως ΟΥΔΕΜΙΑ ΜΕΛΕΤΗ παρουσιάστηκε στη Σύσκεψη για να συζητηθεί και να ληφθούν οι ενδεικνυόμενες ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ:-

α)      Για τους λόγους που οδήγησαν στο Πραξικόπημα.

β)      Για το ποιοι έκαμαν το Πραξικόπημα.

γ)      Για τα μέτρα που ελήφθηκαν και γιατί απέτυχαν να αντιμετωπίσουν το Πραξικόπημα.


                                                                                                                                 .../...2
– 2 –



δ)      Για την νομική δίωξη και παραδειγματικήν τιμωρίαν των Πραξικοπηματιών.

ε)      Για τους στόχους της Εισβολής.

στ)    Για τους λόγους για τους οποίους η Κύπρος παρέμεινε ακάλυπτη έναντι των Εισβολέων τόσον από την Κύπρο όσο και από την Ελλάδα. Και για τους υπεύθυνους για την προδοσία αυτήν.

ζ)      Για το ποιος διέταξε την εγκατάλειψη της Αμμοχώστου, της Καρπασίας και της Μόρφου και την παράδοσή τους αμαχητί στους Εισβολείς.

η)      Για το ποιος διέταξε και γιατί την επιστροφήν των υποβρυχίων στην βάση τους τη στιγμή που ήταν έτοιμα να πλήξουν δραστικά και αποτελεσματικά τον Στόλον Εισβολής.  Και να θέσουν τέρμα στην εισβολήν της Τουρκίας στο Νησί μας.

θ)      Για το ποιος ή ποιοι συμφώνησαν με την Τουρκίαν η Αμμόχωστος να μείνει ακατοίκητη από τους Εισβολείς και να δοθεί πίσω στους νόμιμους κάτοικούς της αφού η Κύπρος πρώτα συμφωνήσει οι Τούρκοι να κρατήσουν τα υπόλοιπα κατακτηθέντα εδάφη. Για το ποιος ή ποιοι παρεχώρησαν στους κατακτητές τα «υπόλοιπα κατακτηθέντα εδάφη»;  Και για την νομική δίωξη και παραδειγματικήν τιμωρίαν αυτών των ΠΡΟΔΟΤΩΝ της Πατρίδας.

ι)       Για το ΓΙΑΤΙ η εγγυήτρια Μεγάλη Βρεττανία δεν επροστάτευσεν την Κύπρο από τους Εισβολείς.

ια)     Για το ποιες χώρες ενεθάρρυναν ή υπεβοήθησαν ή ανέχθηκαν την Εισβολήν.

ιβ)     Για τον σκοτεινόν ρόλον του Κίσσιγκερ στο Πραξικόπημα και την Εισβολήν.

ιγ)     Για το ποια μέτρα, ΠΟΛΙΤΙΚΑ και ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ έπρεπε να ληφθούν για τον τερματισμόν της κατοχής.

ιδ)     Για το ποια αξιοποίηση έπρεπε να γίνει του Ψηφίσματος 3212/1974 και του Ψηφίσματος 365/1974 ώστε το ταχύτερον να απαλλαγούμε από την Τουρκικήν Κατοχήν. 

         Αντί της υποβολής των ανωτέρω και άλλων σχετικών Μελετών.  Και της διεξοδικής μελέτης και της σοβαρής συζήτησης.  Αντ’ αυτών είχαμε προειλημμένες αποφάσεις στις οποίες, και σε συζητήσεις ΕΞΠΡΕΣ δύο ημερών κατά το πρότυπο της ανταλλαγής πληροφοριών και απόψεων στα καφενεία των χωριών, κατέληξεν η Σύσκεψη των δύο Κυβερνήσεων!...


                                                                                                                                                      .../...3



– 3 –

         Και η κατάληξη των ΚΟΥΒΕΝΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕ ήταν:-

         α)         Είμαστε μόνοι.  Μας εγκατέλειψαν όλοι.

         β)         Δεν μπορούμε να διώξουμε τους Τούρκους.

         γ)         Δεν πρέπει να δίδουμεν την εντύπωση στον Κυπριακόν Λαόν ότι το          Ζήτημά του μπορεί να λυθεί μέσω των Ηνωμένων Εθνών.  Αυτό          δημιουργεί ψευδαισθήσεις.

         δ)         Δεχόμαστε ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗΝ Ομοσπονδίαν.

         ε)      Να προτείνουμε πολυπεριφερειακή Ομοσπονδία.  Και αν οι Τούρκοι          επιμένουν, να δεχθούμε τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.  Αυτές είναι          οι ΣΙΚΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΟΜΙΛΙΩΝ ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ «ΕΛΛΑΔΑ –          ΚΥΠΡΟΣ»  στις 30 Νοεμβρίου και 1 Δεκεμβρίου 1974 στην Αθήνα.  Και          έτσι ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ να υιοθετήσουμε τον ΣΤΟΧΟΝ της Εισβολής –          δηλαδή κάναμε Λάβαρο του Αγώνα μας τη Ρατσιστική Διχοτομική          Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία!...


Σημείωση:
Τα Απόρρητα Πρακτικά της διήμερης Σύσκεψης των Κυβερνήσεων Κύπρου και Ελλάδας που έγινεν στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας στην Αθήνα στις 30 Νοεμβρίου και 1 Δεκεμβρίου 1974, και τα οποία θα δημοσιευθούν ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ στην συνέχεια είναι παρμένα από το βιβλίο τσέπης των εκδόσεων «Το μώλυ»  με τίτλον:-

«Η άλλη Κατάθεση – ΑΠΟΡΡΗΤΟΝ: –
Τα πρακτικά της σύσκεψης του 1974».

 ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΥΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ 1974