ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ

Οι τουρκοκύπριοι στις πρόσφατες διαδηλώσεις τους κατά της εξάρτησης της οικονομίας τους από την Τουρκία , έδειξαν ότι δεν σέβονται ούτε την ιστορική αλήθεια , ούτε τη δημοκρατία και τις αρχές της , ούτε τα ανθρώπινα δικαιώματα , ούτε τις αρχές του δικαίου.

Έδειξαν επίσης πως δεν κατανοούν τις γεωστρατηγικές αλλαγές που τέθηκαν με την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλαγές οι οποίες δεν θα επιτρέψουν στη Τουρκία για πολύ ακόμα να κατέχει ευρωπαϊκό έδαφος και να παρεμποδίζει την αναγκαία επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο χώρο της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής .

Επειδή λοιπόν ούτε σέβονται, ούτε κατανοούν τα νέα δεδομένα ,ζητούν να τους παραχωρηθούν προς αποκλειστική εκμετάλλευση τα αρπαχθέντα από την βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974. Θέλουν με λίγα λόγια να αντικαταστήσουν το διεθνές δίκαιο με το ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΚΛΕΠΤΑΠΟΔΟΧΗΣ.

Προς αυτή την κατεύθυνση συγκλίνει και η παρέα των τουρκοπροσκυνημένων και αγγλόδουλων ηγετίσκων που μαζί με μια φούχτα πλουτοκρατών κυβερνούν το τόπο από το 1960 μέχρι σήμερα. Ούτε και αυτοί κατάλαβαν πως το βουερό ποτάμι της ιστορίας πλησιάζει και θα παρασύρει στο πέρασμα του και αυτούς και τα χάρτινα όνειρα τους.

Θέλουμε να πούμε και προς τους τουρκοκύπριους και προς τους τουρκοπροσκυνημένους, που για μας βράζουν στο ίδιο καζάνι ,πως αν θέλουν να παραμείνουν σε αυτή τη πατρίδα οφείλουν να σεβαστούν αξίες και αρχές και να αποδεσμευτούν , οι μεν τουρκοκύπριοι από τον τουρκικό επεκτατισμό , οι δε τουρκοπροσκυνημένοι από τον αγγλοσιωνιστικό ηγεμονισμό. Τότε θα καθαρίσει ο δρόμος που οδηγεί σε μια λύση πραγματικής δημοκρατίας και άρσης των αδικιών που επέβαλε η εισβολή .

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ανεξάρτητων υποψηφίων βουλευτών Λεμεσού

Αντώνη Πιερίδη – Λουκά Σταύρου

Η Ελλάδα απροστάτευτη χώρα.Του Σάββα Καλεντερίδη

Η εξέλιξη των ελληνο-τουρκικών σχέσεων τα τελευταία χρόνια θυμίζει μια παρωδία του παραμυθιού "Ο Κακός Λύκος και η Κοκκινοσκουφίτσα".

Του Σάββα Καλεντερίδη

Από τη δεκαετία του ’70 και εντεύθεν και ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία, παίζεται το θέατρο του παραλόγου στο ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, με κύρια ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων.

Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη προφανώς τις ενστάσεις των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης-Ρωσίας, ακύρωσε στην πράξη -τουλάχιστον μέχρι στιγμής- κάθε νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδος στην επέκταση των χωρικών υδάτων στο θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου, του Μυρτώου, του Κρητικού και του Ιονίου Πελάγους, δηλαδή σε όλο το νησιωτικό σύμπλεγμα της ελληνικής επικράτειας.

Είναι γεγονός ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων από πλευράς της Ελλάδος ειδικά στο Αιγαίο πέλαγος, δημιουργεί μια κατάσταση που περιορίζει τη δυνατότητα να επιδεικνύουν έμπρακτα στρατηγική παρουσία οι ΗΠΑ και η Ρωσία στην περιοχή του Αιγαίου, στα διεθνή ύδατα του οποίου διατηρούσαν καθ’ όλη τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου πυρηνικά υποβρύχια, ως μέρος της ισορροπίας του τρόμου, που εξασφάλιζε τη σταθερότητα στο παγκόσμιο σκηνικό. Δηλαδή, με άλλα λόγια, σε περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει την κυριαρχία της στο Αιγαίο μέσα από τη διαδικασία επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 ν.μ., περιορίζονται στο ελάχιστο τα διεθνή ύδατα στο Αιγαίο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε επιχειρησιακό επίπεδο για την ανάγκη στρατηγικής αεροναυτικής παρουσίας -όταν και εφ’ όσον απαιτείται ή απαιτηθεί- των ΗΠΑ και της Ρωσίας σ’ αυτά.

Είναι επίσης γεγονός ότι η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. δημιουργεί μια νέα κατάσταση για τη χρήση του Αιγαίου από τη διεθνή εμπορική ναυτιλία, που, όμως, είναι δυνατόν ξεπεραστεί άνετα και σε μεγάλο βαθμό με δημιουργία ευρέων διαδρόμων διεθνούς ναυσιπλοΐας.

Αυτές τις δυο καταστάσεις εκμεταλλεύθηκε η τουρκική διπλωματία και πάνω στους στρατηγικούς ενδοιασμούς και αντιρρήσεις του αμερικανικού και του ρωσικού παράγοντα στήριξε τόσα χρόνια την πολιτική πρόκλησης αλλεπάλληλων προσχεδιασμένων κρίσεων στο Αιγαίο, αφού είχε εξασφαλίσει εκ των προτέρων ότι με το πέρας της κρίσης η Άγκυρα θα μετρούσε τα πολιτικά της κέρδη και η Αθήνα θα μετρούσε τις απώλειες, ανάμεσα στις οποίες και η αυτο-ακύρωσή της ως κυρίαρχο κράτος.

Αυτές τις καταστάσεις εκμεταλλεύθηκε η Τουρκία και τόλμησε να κηρύξει το Casus Belli, μια ακατανόητη, βάρβαρη και εντελώς παράνομη ενέργεια, που θα έπρεπε να ακυρωθεί στην πράξη με την κήρυξη της επέκτασης των χωρικών υδάτων της Ελλάδος στα 12 ν.μ., μετά το Νοέμβριο του 1994, όταν τέθηκε σε ισχύ το Διεθνές Δίκαιο της Θαλλάσης.

Για όσους αναρωτιούνται το γιατί, έχουμε να πούμε ότι το Casus Belli, εκτός του ότι είναι βάρβαρη και εντελώς παράνομη, είναι και μια ανόητη πολιτικά πράξη, αφού δίνει τη δυνατότητα -τουλάχιστον έδινε τη δυνατότητα τη δεκαετία του ’90, και όλα δείχνουν ότι σύντομα ίσως ξαναδοθεί μια τέτοια δυνατότητα- στην Ελλάδα να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ., σε μια συγκυρία που δεν θα μπορούσε πρακτικά η Τουρκία να αντιδράσει και να κάνει πράξη την απειλή πολέμου.

Εκτός αυτού, αποτελεί απαράβατη αρχή στις διεθνείς σχέσεις και στην πολιτική το να μην επιτρέπεις και να μην δίνεις στον άλλον τη δυνατότητα και την πρωτοβουλία να επιλέξει αυτός τη γεωπολιτική και την πολιτική συγκυρία, το χρόνο και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες θα διεξαχθεί ένας πόλεμος. Και το Casus Belli δίνει τη δυνατότητα και την πρωτοβουλία των κινήσεων στην Ελλάδα. και εκτός αυτού, θέτει την Τουρκία προ ενός τεράστιου και ζωτικής σημασίας διλήμματος, αυτό της συνέχισης της ύπαρξής της ως χώρα, αφού όλοι στην Άγκυρα, την Ουάσιγκτον, τη Μόσχα και αλλού -πλην Αθηνών, ίσως,- γνωρίζουν ότι μετά από έναν μη νικηφόρο πόλεμο, πολύ απλά δεν θα υπάρχει Τουρκία. Και αυτό που τουλάχιστον γνωρίζουν πολύ καλά οι ιθύνοντες στο Πεντάγωνο και την κυβέρνηση, άσχετα από κάποια προβλήματα που υπάρχουν σε ορισμένους τομείς της εθνικής μας άμυνας, είναι το γεγονός ότι οι Τούρκοι θα υποστούν βαριά ήττα σε περίπτωση μιας ελληνοτουρκικής συμπλοκής, πάντα σε περίπτωση που η έκβαση των επιχειρήσεων δεν είναι προεξοφλημένη από επέμβαση εξωγενούς παράγοντα και εννοούμε πάντα τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ουάσιγκτον.

Ενώ λοιπόν όλα αυτά τα χρόνια συνεχιζόταν το θέατρο του παραλόγου στο ζήτημα των 12 ν.μ., νέα επεισόδια και νέες τραγικές σκηνές έρχονται να προστεθούν, με την επέκταση της τουρκικής βάρβαρης προκλητικότητας και στο θέμα της ΑΟΖ, με την Τουρκία να αποθρασύνεται και να στέλνει πολεμικό πλοίο για να παρεμποδίσει τεχνοοικονομικής φύσεως δραστηριότητα ιταλικού πλοίου νότια του Καστελορίζου, το οποίο βρισκόταν εκεί με σχετική άδεια της αρμόδιας υπηρεσίας του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

Όπως φαίνεται, ο κόμπος έφθασε στο χτένι, και η Ελλάδα θα κληθεί να εγκαταλείψει το θέατρο σκιών -άλλοι το λένε ιλαροτραγωδία- που παίζεται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με πρωταγωνιστές τον ‘Κακό Λύκο’ και την ‘Κοκκινοσκουφίτσα’, και αφήνουμε τους αναγνώστες να αποδώσουν τους αντίστοιχους ρόλους στον κ. Δρούτσα και στον κ. Νταβούτογλου.

Εμείς, παρότι η Ελλάδα περνά περίοδο σοβαρής οικονομικής και πολιτικής κρίσης, απλά να σημειώσουμε δυο πράγματα, που μας δείχνουν -τουλάχιστον σε όσους θέλουμε να δούμε- ότι τη φορά αυτή τα γεωπολιτικά δεδομένα έχουν αλλάξει δραματικά εις βάρος της Τουρκίας:

Το πρώτο αφορά στις εξεγέρσεις που επεκτείνονται σε όλη την περιοχή που καλύπτει το «Σχέδιο της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής», στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και η ίδια η Τουρκία ως χώρα που θα πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και εννοούμε και το Κουρδικό. Για όσους δε έχουν αντιρρήσεις σχετικά με το αν το σχέδιο αυτό έχει τεθεί σε εφαρμογή, τους καλούμε να αναρωτηθούν τους λόγους που επέβαλαν τη συζήτηση του ζητήματος της Λιβύης στους G8 καις το Συμβούλιο Ασφαλείας στον ΟΗΕ, με την σχετική απόφαση για αεροπορικό αποκλεισμό και πιθανούς βομβαρδισμούς.

Το δεύτερο ζήτημα αφορά τις εξελίξεις που σχετίζονται με τον ορισμό και την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ. Εκεί, πέραν των δυο προαναφερθεισών χωρών, εμπλέκονται πλανητικές δυνάμεις, όπως οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. και είναι προφανές ότι η εμπλοκή τους δεν είναι κάτι που ευχαριστεί την Άγκυρα.

Τα πράγματα σοβαρεύουν και θα πρέπει το πολιτικό σύστημα, η κυβέρνηση, τα κόμματα, μετά 37 χρόνια συνεχούς κατρακύλας, να σταθούν επιτέλους στο ύψος των περιστάσεων και να πράξουν τα δέοντα.

Όσο δε για το ποιος θα πρέπει να είναι αυτός που θα ορίσει και θα καθορίσει τα δέοντα, εμείς λέμε ότι θα πρέπει να είναι οι Έλληνες πολίτες, αφού ως γνωστόν, η Κοκκινοσκουφίτσα, που αποφάσισε μόνη της, στο τέλος πλήρωσε ακριβά τις επιλογές της. Μόνο που στην περίπτωση αυτή, τις επιλογές της θα τις πληρώσουμε όλοι μας και μάλιστα πολύ, πάρα πού ακριβά.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

 ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Γιατί η Δύση θέλει να ρίξει τον Καντάφι – Τι τρέμει η Άγκυρα – Γιατί οι ΗΠΑ ευνοούν τις εξεγέρσεις

Του Σταύρου Λυγερού

Το εξεγερσιακό τσουνάμι «πνίγει» τα τουρκικά σχέδια.

Του Σταύρου Λυγερού

Επισήμως, η επιχείρηση «Αυγή της Οδύσσειας» δεν έχει ως επίσημο στόχο την ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι. Είναι σαφές, όμως, ότι πιθανότητες ενός συμβιβασμού, που θα περιλαμβάνει τη παραμονή του στην εξουσία, καθίστανται αμελητέες. Όπως ήταν αναμενόμενο, η δυναμική της εμπλοκής οδηγεί τις δυτικές δυνάμεις να υπερβούν την εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Το γεγονός αυτό μειώνει τις πιθανότητες η Λιβύη να διχοτομηθεί de facto, αν και η περίπτωση αυτή δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Η δυτική επέμβαση απομακρύνει το ενδεχόμενο οι καθεστωτικές δυνάμεις να καταπνίξουν την επανάσταση. Από την άλλη, μένει να αποδειχτεί στην πράξη εάν οι επαναστατικές δυνάμεις είναι ικανές να καταλάβουν τη Τρίπολη.

Προς το παρόν, στο έδαφος το στρατιωτικό πλεονέκτημα παραμένει στα χέρια του Καντάφι. Εάν δεν είχε μεσολαβήσει η δυτική επέμβαση, το πιθανότερο είναι ότι η επανάσταση θα είχε καταπνιγεί στο αίμα. Με τη βοήθεια μισθοφόρων από τη Μαύρη Αφρική και χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα οπλικά συστήματα, το καθεστώς κατάφερε όχι μόνο να αναχαιτίσει την προέλαση των αντίπαλων του, αλλά και να περάσει στην αντεπίθεση. Καθοριστικό ρόλο έπαιζε το γεγονός ότι με διάφορα μέτρα ο Καντάφι απέτρεψε την αποσκίρτηση πρόσθετων στρατιωτικών μονάδων. Από τη στιγμή που κατάφερε να ελέγξει τον κορμό των ενόπλων δυνάμεων, η εξέλιξη ήταν προδιαγεγραμμένη. Οι επαναστάτες διακρίνονται για τον ενθουσιασμό και την αυτοθυσία τους, αλλά από επιχειρησιακής απόψεως είναι αδύναμοι.

Νέα Δυναμική.

Προφανώς, το κίνητρο της Δύσης δεν ήταν μόνο η αποτροπή μιας ανθρωπιστικής καταστροφής. Είναι δεδομένο ότι υπάρχει και η σκοπιμότητα ελέγχου του εξαιρετικής ποιότητας λιβυκού πετρελαίου. Υπάρχουν, όμως, και γεωπολιτικοί λόγοι. Από την έκβαση των συγκρούσεων δεν θα κριθεί μόνο το μέλλον της Λιβύης, θα κριθούν και οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή. Εάν ο Καντάφι κατέπνιγε την επανάσταση, το εξεγερσια­κό κύμα θα παλινδρομούσε και θα εκτονωνόταν. Αντιθέτως, η ανατροπή του καθεστώτος θα προσδώσει μια νέα δυναμική στο εξε­γερσιακό κύμα, το οποίο έχει δείξει ότι δεν κάνει εξαιρέσεις. Με τον ίδιο τρόπο που απειλεί αντιαμερικανικά καθεστώτα, απειλεί και φιλοαμερικανικά, όπως το Μπαχρέιν. Όλα δείχνουν, όμως, ότι η κυβέρνηση Ομπάμα έχει επιλέξει να διευκολύνει το κύμα αλλαγής που σαρώνει τον αραβικό κόσμο. Οι Αμερικανοί έχουν υιοθετήσει χαμηλούς τόνους, αλλά έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στο διπλωματικό επίπεδο και βεβαίως πρωταγωνιστούν στο στρατιωτικό. Η Ουάσινγκτον εργάσθηκε παρασκηνιακά για να πείσει τον Αραβικό Σύνδεσμο να ταχθεί υπέρ του ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά και για να εξασφαλίσει τη συμμετοχή δυνάμεων από αραβικές χώρες.

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, η ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι θα προσδώσει πρόσθετη δυναμική στο εξεγερσιακό κύμα. Κατά πάσα πιθανότητα, η πυρκαγιά θα φουντώσει στις χώρες του Κόλπου, με απρόβλεπτες συνέπειες όχι μόνο για τις γεωπολιτικές ισορροπίες, αλλά και για τη διεθνή οικονομία, λόγω πετρελαίου. Οι Αμερικανοί το γνωρίζουν, αλλά ξεπέρασαν τις επιφυλάξεις τους, ελπίζοντας ότι θα ελέγξουν τις εξελίξεις και στο τέλος θα εξέλθουν με αυξημένη επιρροή.

Η αποσταθεροποίηση της περιοχής, που καταλαμβάνει ο αραβικός κόσμος, υποχρεώνει όχι μόνο τις μεγάλες, αλλά και τις τοπικές δυνάμεις να προσαρμόσουν τις πολιτικές τους. Αυτά αφορά πρωτίστως την Τουρκία του Ερντογάν, η οποία δεν έχει κρύψει τη φιλοδοξία της να καταστεί σημείο αναφοράς και ηγεμονική δύναμη στον μεταοθωμανικό χώρο. Για τον σκοπό αυτό εξώθησε σε ρήξη τις σχέσεις της με το Ισραήλ, με σκοπό να κερδίσει την καρδιά των απανταχού μουσουλμάνων.

Παραλλήλως, πραγματοποίησε εντυπωσιακά ανοίγματα προς αντιδυτικές χώρες, όπως το Ιράν και η Συρία. Τα ανοίγματα αυτά, βεβαίως, υπαγορεύθηκαν κυρίως από την επιδίωξη της Άγκυρας να συντονίσει τη δράση της μ’ αυτές τις χώρες, ώστε να καταστεί αποτελεσματικότερη η αντιμετώπιση του κουρδικού αλυτρωτισμού.

Η κυβέρνηση Ερντογάν ήταν ε­ξαρχής αντίθετη με τη δυτική επέμβαση στη Λιβύη όχι μόνο λό­γω της προσέγγισης της με το καθεστώς Καντάφι και των μεγάλων τουρκικών οικονομικών συμφερόντων στη Λιβύη. Ήταν και λόγω της δικαιολογημένης εκτίμησης ότι, εάν πέσει το καθεστώς Καντάφι, η τύχη του καθεστώτος Ασαντ θα έχει κριθεί. Στη Συρία έχουν ήδη πραγματοποιηθεί μαχητικές διαδηλώσεις, στις οποίες το καθεστώς απάντησε με σκληρή καταστολή. Είναι μάλλον απίθανο, όμως, ο Άσαντ να συνεχίσει την ίδια σκληρή γραμμή εάν ο Καντάφι έχει κακό τέλος.

Κουρδικό… πορτοκάλι.

Εάν πέσει το καθεστώς Άσαντ, η δυτική επιρροή θα αυξηθεί σημαντικά στη Συρία, προκαλώντας αντίστοιχη μείωση της επιρροής που σήμερα ασκεί η Άγκυρα. Σημαντικό πλεονέκτημα θα αποκτήσουν συνολικά οι Κούρδοι. Το κουρδικό κρατίδιο στο Βόρειο Ιράκ θα εξασφαλίσει πρόσβαση στη θάλασσα και ως εκ τούτου δεν θα εξαρτάται, όπως σήμερα, από την Άγκυρα. Το ίδιο θα ισχύσει και συνολικά για το Ιράκ, γεγονός που θα περιορίσει τη σημασία της Τουρκίας για τις ΗΠΑ. Παραλλήλως, θα ευνοηθεί και το κουρδικό κίνημα στην Τουρκία, αφού στα νώτα του (στη Συρία και στο Ιράκ) θα έχει όχι μόνο κουρδικούς πληθυσμός, αλλά και φιλικές συνθήκες. Το γεγονός αυτό αναπόφευκτα θα κλιμακώσει περαιτέρω και τις πιέσεις που ήδη ασκούν οι Κούρδοι της Τουρκίας για πολιτική αυτονομία.

Όπως φάνηκε από τη σπουδή του Τούρκου προέδρου Γκιουλ να επισκεφθεί το Κάιρο λίγο μετά την ανατροπή του Μουμπάρακ, η Άγκυρα είναι αποφασισμένη να ρίξει γέφυρες και να αποκτήσει ερείσματα στα μεταλλαγμένα από τις εξεγέρσεις καθεστώτα. Η κυβέρνηση Ερντογάν «πουλάει» στους Δυτικούς τη θεωρία ότι το τουρκικό μοντέλο είναι η λύση στο πρόβλημα μετάβασης που έχει προκύψει στον αραβικό κόσμο. Προσπαθεί να τους πείσει να της αναθέσουν την «εργολαβία», με το επιχείρημα ότι η νεοοθωμανική Τουρκία και ταιριάζει στους Άραβες και βολεύει τη λύση.

Το διπλωματικό αυτό εγχείρημα δεν προσκρούει μόνο στην αντίθεση του Ισραήλ. Προσκρούει και στις επιφυλάξεις τόσο των Αμερικανών όσο και των Ευρωπαίων. Η επιτυχία της τουρκικής διπλωματίας θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και από τον χώρο που θα της αφήσει η Ουάσινγκτον. Υπάρχει, όμως, και μία πτυχή που αφορά άμεσα την Ελλάδα.

Υπενθυμίζουμε ότι επί Μουμπάρακ η Αίγυπτος διαπραγματευόταν με την Τουρκία την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, παρ’ ότι η ύπαρξη του Καστελόριζου αποκόπτει την τουρκική από την αιγυπτιακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Πριν αρχίσει διαπραγματεύσεις με την Άγκυρα, το Κάιρο όφειλε να περιμένει ή μία ελληνοτουρκική συμφωνία οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών ή μία απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου για την επήρεια του Καστελόριζου στην οριοθέτηση. Μένει να φανεί ποια θα είναι η στάση της νέας αιγυπτιακής κυβέρνησης.

Ο Κόλπος της Σύρτης.

Η τουρκική διπλωματία έχει επηρεάσει και τη στάση του καθεστώτος Καντάφι στις ελληνολιβυκές συνομιλίες για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Ενώ καταχρηστικά έκλεινε τον γιγαντιαίο κόλπο της Σύρτης με γραμμή βάσης και άρχιζε τη μέτρηση των θαλασσίων ζωνών από εκεί και πέρα, δεν αναγνώριζε ότι η Γαύδος πρέπει να συνυπολογισθεί στην οριοθέτηση!

Οι αλλαγές που έχει επιφέρει σε αραβικά καθεστώτα του Μαγκρέμπ το εξεγερσιακό κύμα, εκτός των άλλων, χαλάνε το κλίμα περικύκλωσης της Ελλάδας, που η τουρκική διπλωματία είχε δημιουργήσει για το ζήτημα των θαλασσίων ζωνών. Αυτός είναι από μόνος του λόγος για τον οποίο η Αθήνα δεν έπρεπε να απουσιάζει από τις τεκτονικές αλλαγές που συντελούνται στη γειτονιά μας.

Ένας πρόσθετος λόγος είναι ότι οι Τούρκοι επιχειρούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις και να εγγράψουν υποθήκες σε βάρος ελληνικών συμφερόντων. Όπως είναι γνωστό, αρχικά τήρησαν αρνητική στάση, παρεμποδίζοντας και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στο NATO, Όταν διαπίστωσαν ότι δεν μπορούσαν να αποτρέψουν τη δυτική επέμβαση, αποφάσισαν να συμμετάσχουν, ζητώντας να αναλάβουν τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Κρήτης και Βεγγάζης.

Η κίνηση των Τούρκων συνδέεται με τις σοβαρές ενδείξεις ότι η θαλάσσια αυτή περιοχή κρύβει στον βυθό της μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου. Η Άγκυρα δεν έχει κανένα έρεισμα να διεκδικήσει μια περιοχή που θα χωρισθεί μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης, αλλά είναι σαφές ότι με την έντονη ναυτική παρουσία τους επιδιώκουν ένα ρόλο. 
ΠΗΓΗ

«Τώρα είναι η ευκαιρία η Ελλάδα να ορίσει την ΑΟΖ στο Αιγαίο»- H εισήγηση στο Μαξίμου

Του Δημήτρη Μπεκιάρη - Η Τουρκία εν μέσω των ραγδαίων εξελίξεων, οι οποίες συντελούνται στη Μεσόγειο θάλασσα, προσπαθεί να καταστήσει ακόμη πιο δηλωτικές τις παράλογες απαιτήσεις της, εντείνοντας τις προκλήσεις της με επίκεντρο τη θαλάσσια περιοχή του Καστελόριζου. Όπως αναφέρει καλά πληροφορημένη διπλωματική πηγή στο newscode. «Η Ελλάδα θα μπορούσε να κινηθεί αντιστοίχως και ενώ συνεχίζονται οι προκλήσεις της Τουρκίας να ορίσει, σχεδόν αιφνιδιαστικά, την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της στο Αιγαίο, συμπεριλαμβάνοντας το Καστελόριζο, το οποίο η Τουρκία θέλει να εξαιρέσει, ώστε να μην εφάπτονται η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας με εκείνη της Κύπρου και κατ’ επέκταση με του Ισραήλ.

Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να αξιολογηθεί διεθνώς ως τμήμα των ανακατατάξεων στη Μεσόγειο, αν και αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση της Ελλάδας».
Όπως τονίζει, «η ελληνική διπλωματία, η Ελλάδα, πρέπει να δώσει μία δυναμική απάντηση», δεδομένου ότι η Άγκυρα είναι αποφασισμένη να συνεχίσει τις προκλήσεις, όσο δεν διευθετείται το θέμα της υφαλοκρηπίδας.
Σύμφωνα με τη ίδια πηγή «Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό έχει έτοιμους χάρτες οι οποίοι περιέχουν ξεκάθαρα τα όρια της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Εκείνο το οποίο πρέπει να πράξει η Ελλάδα είναι να υποβάλλει, σαν πρώτο βήμα, άμεσα αυτούς τους χάρτες στον ΟΗΕ».


Κλιμάκωση
Μέσα σε λίγες ημέρες, η Τουρκία κλιμάκωσε τις προκλήσεις της με επίκεντρο το Καστελόριζο, το σημείο «κλειδί», δηλαδή για την χάραξη από την πλευρά της Ελλάδας της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και προχώρησε στην κορύφωση της αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Η αρχή έγινε με τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου στη συνέντευξη, την οποία παραχώρησε στην εφημερίδα «η Καθημερινή της Κυριακής», ότι «Το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο, αλλά στη Μεσόγειο», επιχειρώντας εμφανώς να αποδεσμεύσει το Καστελόριζο από τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα.
Η συνέχεια δόθηκε μετά την προκλητική ενέργεια της κορβέτας του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, η οποία παρενόχλησε το ιταλικό ερευνητικό σκάφος το οποίο πραγματοποιούσε έρευνες για λογαριασμό του Ισραήλ, το βράδυ της 12ης Μαρτίου 2011, ενημερώνοντας το πλήρωμά του ότι πρέπει να απομακρυνθεί άμεσα «από την τουρκική ΑΟΖ(!!!)», ενημερώνοντας ότι δήθεν έπλεε επάνω από «τουρκική υφαλοκρηπίδα».
Μάλιστα επέδωσε συντεταγμένες για την πορεία του ιταλικού ερευνητικού σκάφους. Η Τουρκία, όμως, δεν σταμάτησε εκεί, αφού όπως έγινε γνωστό η Άγκυρα προχώρησε σε μια ακόμη πρωτοφανή κίνηση εκδίδοντας NAVTEX, ώστε να πραγματοποιήσει έρευνες το ιταλικό ερευνητικό σκάφος «Ogs Explora”, η δραστηριότητα του οποίου βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τις προηγούμενες ημέρες. Μάλιστα, η Τουρκία προχώρησε σε αυτή την κίνηση αγνοώντας το διάβημα της Αθήνας προς την Άγκυρα.
Συγκεκριμένα η τουρκική NAVTEX 206/11, ανακοίνωσε ότι ιταλικό ερευνητικό σκάφος θα προχωρήσει σε ωκεανογραφικές έρευνες από τις 22 έως τις 24 Μαρτίου. Την θέση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών μετέφερε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών κ. Γρηγόρης Δελαβέκουρας, ο οποίος αφού χαρακτήρισε «παράτυπη» τη διαδικασία έκδοσης NAVTEX στη συνέχεια δήλωσε ότι «η Τουρκία δεν έχει δικαιοδοσία στην περιοχή. Τέτοιες πράξεις, που δεν εδράζονται στους κανόνες του διεθνούς δικαίου δεν μπορούν να επιφέρουν έννομες συνέπειες.
Δεν επηρεάζουν τα ελληνικά δικαιώματα, που βασίζονται στο διεθνές δίκαιο. Η χώρα μας ενεργεί με αποκλειστικό γνώμονα τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας και του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και προβαίνει σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων».


Η αποκάλυψη του Παπανδρέου
Την ίδια ώρα, όπως αποκάλυψε το newscode.gr στην νότια και νοτιοανατολική θαλάσσια περιοχή της Ρόδου, πραγματοποιείται εξαιρετικά μεγάλη κινητικότητα τουρκικών στρατιωτικών ναυτικών δυνάμεων, σε μία περίοδο, μάλιστα που η Μεσόγειος αποτελεί ένα χώρο πραγματοποίησης στρατιωτικών επιχειρήσεων, δεδομένου ότι συνεχίζεται το από αέρος σφυροκόπημα της Λιβύης.
Ταυτόχρονα, οι πληθαίνουν οι πληροφορίες και οι εκτιμήσεις, οι οποίες αναφέρουν ότι σύντομα θα έχουμε ένταση στο Αιγαίο. Χαρακτηριστικό είναι δε το γεγονός ότι, ο ίδιος ο Έλληνας πρωθυπουργός αποκάλυψε στη βουλή, κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των κομμάτων για τις εξελίξεις στη Λιβύη, ότι η Τουρκία για να συμμετάσχει στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά της Λιβύης, ζήτησε τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής, η οποία βρίσκεται νότια της Καρπάθου και της Κρήτης.
Συγκεκριμένα στο ελληνικό κοινοβούλιο ο Έλληνας πρωθυπουργός είπε μεταξύ άλλων ότι «Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας μιλώντας σε στελέχη του κόμματός του πρόσθεσε ότι η Τουρκία είναι πρόθυμη να αναλάβει την διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας στην Λιβύη, να διαχειριστεί το αεροδρόμιο της Βεγγάζης και να αναπτύξει ναυτικές δυνάμεις, ακούστε, για τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Βεγγάζης και Κρήτης».


newscode
ΠΗΓΗ

Αργυρόκαστρο: Επιστολή Παπούλια για την Βόρειο Ήπειρο

Με την ευκαιρία του εορτασμού της Ανεξαρτησίας της Ελλάδας, ο Έλληνας πρόξενος στο Αργυρόκαστρο κάλεσε την ελληνική μειονότητα να δραστηριοποιηθεί σ τις  αλβανικές δημοτικές εκλογές.

Σε ομιλία του, που έλαβε χώρα στο πολιτιστικό κέντρο του χωριού  Δερβιτσάνι, ο Ιωάννης Ριζόπουλος, Έλληνας πρόξενος στο Αργυρόκαστρο, ο οποίος παραβρέθηκε στην εκδήλωση για τον εορτασμό της ελληνικής εθνικής επετείου, διάβασε επιστολή του Έλληνα Προέδρου Κάρολου Παπούλια, ο οποίος ανέφερε ότι  η Ελληνική Πολιτεία στηρίζει την Βόρειο Ήπειρο και τους Έλληνες της Αλβανίας.

Κλείνοντας την επιστολή του Έλληνα Προέδρου, ο πρόξενος είπε με τη σειρά του ότι οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου θα αντιμετωπίσουν τώρα δύο μάχες, τις τοπικές εκλογές στις 8 Μαΐου, στις οποίες οι μειονότητες θα εκλέξουν  τους εκπροσώπους τους για την προστασία των δικαιωμάτων και τη μάχη της απογραφής του πληθυσμού.

Η ελληνική μειονότητα, τόνισε, δίνει το παρόν της στην Αλβανία και πρέπει να το δείξει και να μην φοβηθεί.

Στη διάρκεια μιας συνέντευξης, εξάλλου, στα μέσα ενημέρωσης ο επικεφαλής της ΚΕΑΔ, Βαγγέλης Ντούλες, είπε για τις τελευταίες εξελίξεις στον συνασπισμό της αντιπολίτευσης και τόνισε ότι στις 8 Μαΐου, το ΚΕΑΔ θα συνεχίσει να είναι η Τρίτη πολιτική δύναμη στη χώρα.

«Το ΚΕΑΔ, έχει τα χαρακτηριστικά εκείνα που το κάνουν να ξεχωρίζει από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, έχει τη δική του έκφραση και θα διατηρήσει μια ανεξάρτητη πορεία στην εκλογική διαδικασία. Είμαστε βέβαιοι ότι το ΚΕΑΔ έχει  την ανάλογη επιρροή και θα συνεχίσει να είναι η τρίτη πολιτική δύναμη, από αριθμό των δήμων και των κοινοτήτων που θα λάβει στις εκλογές της 8^ης Μαΐου», είπε ο Ντούλες.
ΠΗΓΗ

Πρίγκιψ Αλέξανδρος Υψηλάντης: Ο Πόντιος πολιτικός αρχηγός της Επαναστάσεως του 1821

Το τραγικό τέλος του στις απάνθρωπες αυστριακές φυλακές

Τα οστά του λέγεται ότι εστάλησαν από την Ρουμανία στην Αθήνα, κι έμειναν για δύο χρόνια στα αζήτητα στο τελωνείο του Αεροδρομίου Ελληνικού!

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη

akontogiannidis@yahoo.gr

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, Ποντιακής καταγωγής πρίγκιπας, γιος και εγγονός ηγεμόνων της Μολδοβλαχίας, στρατηγός του τσαρικού στρατού, αρχηγός της Φιλικής Εταιρίας και πολιτικός αρχηγός της Επαναστάσεως του 1821, υπήρξε απο τις πιο τραγικές και συνάμα ιερές μορφές του αγώνα.

Εγκατέλειψε μια σπουδαία καριέρα και ζωή που θα ζήλευαν πολλοί, διέθεσε την προσωπική και οικογενειακή του περιουσία, για ένα όνειρο! Τη δημιουργία ελεύθερου ελληνικού κράτους. Αφού άναψε τη φωτιά στις παραδουνάβιες χώρες συνελήφθη κλείστηκες στις φυλακές και θυσιάστηκε... Όμως η θυσία του και όσων τον ακολούθησαν δεν πήγε χαμένη. Στο νότο, από τις φλόγες της φωτιάς ξεπήδησε ολοζώντανο το όνειρο του Πρίγκιπα!…

Ο Υψηλάντης γεννήθηκε την 1-12-1782 στην Κωνσταντινούπολη. Η ρίζα των Υψηλαντών βρίσκεται στην Τραπεζούντα του Πόντου και την αυτοκρατορική οικογένεια των Κομνηνών. Μετά την άλωση της Πόλης και της Τραπεζούντος , οι Κομνηνοί πρόσθεσαν στο επίθετό τους και το Υψηλάντης. Πρωτότοκος γιός του Κωνσταντίνου Υψηλάντη, ανατράφηκε μέσα σε περιβάλλον που διαπνεόταν από έντονο πατριωτισμό. Κατατάχτηκε στο σώμα των εφίππων σωματοφυλάκων του Τσάρου και διακρίθηκε στους πολέμους κατά του Ναπολέοντα ενώ στη μάχη της Δρέσδης το 1813, όταν πολεμούσε ως συνταγματάρχης σε ηλικία μόλις 21 έτους, έχασε το δεξί του χέρι.

Σε ηλικία 25 ετών, ο Εμμανουήλ Ξάνθος του πρόσφερε τον Μάρτιο του 1820 την αρχηγία της Φιλικής εταιρίας, μετά την άρνηση του κόμη Ιωάννη Καποδίστρια και τον ονομάζει «Επίτροπο» , που κατά την βυζαντινή εθιμοτυπία σήμαινε αντιβασιλέας, νόμιμος διάδοχος του θρόνου της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας, και πολιτικός αρχηγός της Επαναστάσεως.

Στις 12 Απριλίου 1820 υπογράφεται πρακτικό με το οποίο τα μέλη της Φιλικής Εταιρίας αναγνωρίζουν τον Αλέξανδρο Υψηλάντη ως “ Γενικόν Έφορον της Ελληνικής Εταιρίας, ίνα εφορεύη και επιστατή εν πάσι οσα κρίνονται αναγκαία και ωφέλιμα”, ο οποίος εκδίδει αμέσως την προκήρυξη ανεξαρτησίας: «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος”. Παραιτείται από τον τσαρικό Στρατό, περνάει τον ποταμό Προύθο στις 22-2-1821 και υψώνει τη σημαία της Επαναστάσεως στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας όπου οι τοπικοί άρχοντες ήταν έλληνες Φαναριώτες.

Στις 26-2-1821 στο ναό των Τριών Ιεραρχών τελείται δοξολογία και ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλογεί σημαία με έμβλημα τον Σταυρό, και κατά το βυζαντινό τυπικό, παραδίδει το ξίφος στον Υψηλάντη. Κατόπιν διενεργείται έρανος για τη συλλογή ενός εκατομμυρίου γροσίων και υπογράφεται σε διώροφο κτίριο στο Κισινάου της Μολδαβίας (πέρασε στην ιδιοκτησία του ελληνικού δημοσίου πριν από τρία χρόνια) η Διακήρυξη προς το Έθνος και η πρόσκληση εθελοντών.

Απ’ όλη την Ευρώπη καταφθάνουν στη Μολδαβία και συγκροτείται αμέσως ο Ιερός Λόχος, αποτελούμενος από 500 σπουδαστές. Η ορκωμοσία των ιερολοχιτών έγινε με τις φράσεις:

“Ορκίζομαι να χύσω και αυτήν την υστέραν ρανίδα του αίματός μου υπέρ της θρησκείας και της πατρίδος μου. Να φονεύσω και αυτόν τον ίδιον τον αδελφόν αν τον εύρω προδότην της πατρίδος… Να μην παραιτήσω τα όπλα προτού να ίδω ελευθέραν την πατρίδα μου και εξολοθρευμένους τους εχθρούς της…”.

Μετά την ορκωμοσία οι νεοσύλλεκτοι τραγουδώντας το παρακάτω ασμα μετέβησαν στο αρχηγείο του Υψηλάντη:

“Φίλοι μου συμπατριώται, Δούλοι νάμεθα ως πότε, Των Αχρείων Μουσουλμάνων, Της Ελλάδος των Τυράννων;”

Στις 4 Μαρτίου οι έλληνες ναυτικοί εξοπλίζουν 15 πλοία και στις 17 Μαρτίου ο Υψηλάντης υψώνει τη σημαία στο Βουκουρέστι, αντιμετωπίζοντας το στρατό τριών πασάδων στο Γαλάτσι, το Δραγατσάνι, τη Σλατίνα, το Σκουλένι και το Σέκο.

Ο Ιερός λόχος του Υψηλάντη καταστράφηκε στη μάχη του Δραγατσανίου στις 7-6-1821 και οι στρατιώτες άρχισαν να λιποτακτούν. Οργισμένος ο Υψηλάντης εξέδωσε προκήρυξη στην οποία χαρακτήριζε τους λιποτάκτες ανάνδρους. “ Τρέξατε εις τους Τούρκους, τους μόνους άξιους φίλους των φρονημάτων σας. Άνανδροι αγέλαι λαών”. Ο ίδιος (με τα δύο αδέλφια του) υποχώρησε προς τα αυστριακά σύνορα και οι αυστριακοί για να τον παγιδεύσουν, τον εφοδίασαν με πλαστό διαβατήριο για να φύγει με το ψευδώνυμο Παλαιογενείδης. Λίγο μετά όμως τον συνελαβαν, τον έκλεισαν στα ανθυγιεινά κελιά του μεσαιωνικού φρουρίου του Μουγκάτς στο οποίο υπέστη τα πάνδεινα, αφού ήταν γνωστή η σκληρή «μετερνιχική» πολιτική απέναντι σε επαναστάτες.

Μόλις αποφυλακίστηκε με παρέμβαση του Τσάρου και με βαριά κλονισμένη την υγεία στις 24-11- 1827, πέθανε εγκαταλελειμμένος στην Βιέννη στις 19-1-1828, σε ηλικία μόλις 36 ετών, χωρίς να προλάβει να δει την ολοκλήρωση του Σχεδίου του και να βαδίσει στα ελεύθερα ελληνικά χώματα...

Πριν πεθάνει έμαθε ότι ο Καποδίστριας αναλαμβάνει κυβερνήτης της ελεύθερης πλέον Ελλάδος και είπε χαρούμενος “Δόξα σοι ο Θεός”. Έπειτα άρχισε να απαγγέλει με τά μάτια ψηλά στον ουρανό, το “Πάτερ ημών”. Δεν επρόφθασε να το τελειώσει, έγειρε το κεφάλι του και πέθανε ήσυχος και ευτυχισμένος, που έμαθε οτι η πατρίς είναι ελεύθερη μετά απο 400 έτη σκληρό τουρκικό ζυγό…

Η κηδεία του εγινε στην Βιέννη. Στην τελευταία του κατοικία τον συνόδευσαν όλοι οι Ελληνες που διέμεναν στην αυστριακή πρωτεύουσα. Στο φέρετρό του ο νεκρός πρίγκιψ έφερε την στολή του ιερολοχίτη και το ξίφος με το οποίο ορκίσθηκε στην εκκλησία των Τριών Ιεραρχών στο Ιάσιο απο τον μητροπολίτη Βενιαμίν για να ελευθερώσει την πατρίδα απο τον δυνάστη.

Από τότε, τα οστά και η βαλσαμωμένη καρδιά του Πόντιου ηγέτη, ουδείς γνωρίζει μετά βεβαιότητας πού βρίσκονται. Πόντιοι μέλη Συλλόγων, λένε ότι βρήκαν τον τάφο του στην Βιέννη αλλά δεν γνωρίζουν που βρίσκονται τα οστά. Το βέβαιον είναι ότι μεταφέρθηκαν στο Ιάσιο και η Ρουμανική κυβέρνηση τα έστειλε στην Ελλάδα πριν από αρκετά χρόνια αεροπορικώς και παρέμειναν στα αζήτητα – αν είναι δυνατόν!!! - επι δύο χρόνια στο τελωνείο του Αεροδρομίου Ελληνικού μέσα σε μικρό ξύλινο κιβώτιο με χάλκινη επένδυση. Τα εκτελώνισε ο Αθηναίος δικηγόρος Κ. Πλεύρης και τα παρέδωσε στη Μητρόπολη. Λέγεται, χωρίς να είναι εξακριβωμένο, ότι τα οστά του Υψηλάντη είναι θαμμένα στο προαύλιο του Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Πεδίον Άρεως, σε κενοτάφιο με επικλινές άγαλμα μισοκατεστρεμένο από Βανδάλους... ΄Ολα αυτά πάντως, ουδένα τιμούν και πολύ περισσότερο το Ελληνικό Κράτος.

Από τη Διακήρυξη του Υψηλάντη

«Η ώρα ήλθεν, ω Άνδρες Έλληνες! Πρό πολλού οι λαοί της Ευρώπης, πολεμούντες υπέρ των ιδίων Δικαιωμάτων και ελευθερίας αυτών, μας επροσκάλουν εις μίμησιν, αυτοί, καίτοι οπωσούν ελεύθεροι, επροσπάθησαν όλαις δυνάμεσι να αυξήσωσι την ελευθερίαν, και δι’ αυτής πάσαν αυτών την Ευδαιμονίαν. Οι αδελφοί μας και φίλοι είναι πανταχού έτοιμοι, οι Σέρβοι, οι Σουλιώται, και όλη η Ηπειρος, οπλοφορούντες μας περιμένωσιν• ας ενωθώμεν λοιπόν με Ενθουσιασμόν! η Πατρίς μάς προσκαλεί!...»

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα RealNews

ΠΗΓΗ

ΖΗΤΩ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821

Με την ένδοξη επανάσταση του 1821 το Ελληνικό Έθνος ανέκτησε μέρος των δυνάμεων του ύστερα από 2000 χρόνια Ρωμαιό-Βυζαντινής και Οθωμανικής σκλαβιάς. 

Η επανάσταση του 1821 θα ολοκληρωθεί όταν θα ανακτήσουμε πλήρως τα σκλαβωμένα εδάφη μας στην Κύπρο, την Βόρειο Ήπειρο, τη σκλαβωμένη Μακεδονία, τη σκλαβωμένη Θράκη και την Ανατολική Ρωμυλία, τον Πόντο και την Ιωνία.  

Όταν θα ανακτήσουμε πλήρη συνείδηση της εθνικής μας ταυτότητας και ξαναβρούμε την μεγαλειώδη πορεία που είχε το έθνος μας πριν απολέσει την ελευθερία του.  

Ελευθερία και κυριαρχία πάνω στη γη μας και ελευθερία της συνείδησης μας. Αυτές είναι οι δύο κατευθύνσεις της Επανάστασης του Ελληνισμού. Η ανάκτηση των σκλαβωμένων εδαφών μας απαιτεί ισχυρό εθνικό κοινωνικό κράτος. Η ανάκτηση της ελευθερίας της συνείδησης μας και της εθνικής μας αυτογνωσίας απαιτεί εθνική παιδεία στηριγμένη πάνω στο αρχαίο Ελληνικό πνεύμα.

ΖΗΤΩ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΔΗΚ

Νυκτερινή περιπολία (ποίηση)

Πλανιόταν ένα φως παράξενο

μέσα στη νύκτα

και περιλούζονταν όλα τα πράγματα

από την αναγεννητική λαμπρότητα

του έναστρου ουρανού.

Μπροστά πηγαίνανε

οι βιολιστές και οι λαγουτάρηδες

ανάμεσα σε ένα τσούρμο

παιδιών που χόρευαν και τραγουδούσαν

διθυράμβους στο Διόνυσο.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>>

Απίστευτα στοιχεία για παρατυπίες στην παραχώρηση υπηκοότητας σε αλλοδαπούς

24 Μαρτίου 2011, 13:49 EET

Sigmalive

Μεταναστευτικό ώρα μηδέν. Την στιγμή που το  θέμα της μετανάστευσης εξελίσσεται στο υπ’ αριθμό ένα  κοινωνικό πρόβλημα στη χώρα μας, δίνουν και παίρνουν οι εκτιμήσεις  πως αν δεν παρθούν  άμεσα μέτρα από τους ιθύνοντες, η Κύπρος θα γνωρίσει την μεγαλύτερη κοινωνική αναταραχή στην ιστορία της.
Πολλές και συγκλονιστικές αποκαλύψεις έκρυβε ο φάκελος «μεταναστευτικό» που άνοιξε χθες η εκπομπή «60 Λεπτά». Τρύπιες νομοθεσίες, λανθασμένη μεταναστευτική πολιτική, γνωστά-άγνωστα κυκλώματα με κυβερνητικές  πλάτες που  θησαυρίζουν, μείωση του αριθμού ληπτών δημόσιου βοηθήματος με αντίστοιχη αύξηση του ποσού των κονδυλίων και μια υπόνοια για παράνομες πολιτογραφήσεις αλλοδαπών (για λόγους που ευνοούν κάποιους) να αιωρείται, είναι μερικά από τα όσα ακούστηκαν στην εκπομπή, στην παρουσία μάλιστα του Υπουργού Εσωτερικών, Νεοκλή Συλικιώτη.  
Παρακολουθήστε εδώ την εκπομπή

Μετανάστες με εκλογικά βιβλιάρια!

Περισσότεροι από 8000 είναι σήμερα οι μετανάστες στην Κύπρο που  έχουν δικαίωμα ψήφου, ενώ όπως προκύπτει, η Κυβέρνηση Χριστόφια επιθυμεί να εντάξει στους εκλογικούς καταλόγους  άλλους τόσους , με ότι ωφελήματα συνεπάγεται αυτό!
Σύμφωνα με στοιχεία του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, ο αριθμός των αλλοδαπών που έχουν αποκτήσει την κυπριακή υπηκοότητα από πολιτογράφηση είναι 3926 και από εγγραφή ως σύζυγοι Κυπριών πολιτών  4951. Συνολικά 8877 αλλοδαποί έχουν ήδη δικαίωμα ψήφου.
Από την πλευρά της, η κυβέρνηση επικαλείται την σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για το δικαίωμα ψήφου στους αλλοδαπούς. Η σύμβαση όμως αυτή δεν προέρχεται από την ΕΕ  αλλά από το Συμβούλιο της Ευρώπης . Η Κύπρος υπέγραψε την εν λόγω σύμβαση για πρώτη φορά το 1996. Ωστόσο, όπως προκύπτει, οι επόμενες κυβερνήσεις δεν επιδίωξαν ποτέ την επικύρωση της.



Σήμερα, η Κυβέρνηση Χριστόφια όχι μονό επιδιώκει να επικυρώσει τη σύμβαση αυτή αλλά, όπως προκύπτει, επιθυμεί  να δώσει την πολυπόθητη άδεια μετανάστευσης σε  άλλους 8,000 αλλοδαπούς, πέραν των  154 που έχουν διαθέτουν 5ετή νόμιμη άδεια διαμονής στην Κύπρο. Με απλά λόγια,  αν όλα πάνε σύμφωνα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, δικαίωμα ψήφου θα έχουν συνολικά 17,031 μετανάστες. 

Η διεθνής και η …κυπριακή  προστασία
Ο αριθμός των ατόμων που διαμένουν σήμερα στην Κύπρο με το καθεστώς διεθνούς προστασίας, αγγίζει τους 2,900, εκ των οποίον οι 2,100 είναι Παλαιστίνιοι.
Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της εκπομπής,  κατά την διάρκεια πρόσφατης σύσκεψης στο υπουργείο Εσωτερικών με την αντιπροσωπεία της Παλαιστινιακής οργάνωσης, ο υπουργός φαίνεται  να πληροφόρησε την αντιπροσωπεία των Παλαιστινίων ότι οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας έχουν δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση για πολιτογράφηση, δηλαδή με λίγα λόγια να γίνουν Κύπριοι Πολίτες!!! Αν και γνωρίζει πως πολλά ευρωπαϊκά κράτη μέλη δεν παραχωρούν πλέον  αυτό το καθεστώς σε Παλαιστίνιους και Ιρακινούς, ο ίδιος επιβεβαιώνει πως η Κύπρος δεν περιλαμβάνεται μεταξύ αυτών των χωρών, και δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας.
Τα πρακτικά την εν λόγω σύσκεψης στο υπουργείο, έχει στην κατοχή της η εκπομπή…

«Στραβά μάτια» σε υποθέσεις που έχρηζαν απόρριψης
Ενδεικτικές της κατάστασης, οι υποθέσεις δύο αλλοδαπών, των οποίων ενώ οι αιτήσεις είχαν αρχικά απορριφθεί από την αρμόδια υπηρεσία και δεν πήραν την πολυπόθητη πολιτογράφηση, η υπογραφή στην συνέχεια του υπουργού εσωτερικών άλλαξε τα δεδομένα.
1. Πολιτογράφηση οικογένειας Σύρων από τον  Λίβανο
Η πρώτη υπόθεση αφορά προβληματική Οικογένεια με τέσσερα παιδιά και με πλήθος παρανομιών σε σχέση με την παραμονή τους στην Κύπρο αλλά και θέματα παράνομης απασχόλησης.  Ο Πατέρας απελάθηκε αλλά του επετράπη επανείσοδος στη Δημοκρατία  για ανθρωπιστικούς λόγους το 2001. Στην συνέχεια, ο  κος Συλικιώτης έδωσε στην οικογένεια την υπηκοότητα.

2. Πολιτογράφηση απορριφθέντος Ιρανού αιτητή ασύλου
Η δεύτερη υπόθεση αφορά Ιρανό αιτητή πολιτικού ασύλου. Ο ίδιος ήρθε στην Κύπρο μαζί  με την μητέρα και τα αδέλφια του με τουριστική θεώρηση το 2004. όλοι μαζί  υπέβαλαν δύο καταχρηστικές αιτήσεις για άσυλο. Η  πρώτη στην ΥΑΗΕΠ και όταν αυτή απερρίφθη στην Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία επίσης απέρριψε την αίτηση της οικογένειας. Αυτή η διαδικασία διήρκησε 10 χρόνια, στη διάρκεια των οποίων, πέραν των διοικητικών εξόδων της Δημοκρατίας, η οικογένεια εισέπραξε ως δημόσιο βοήθημα τα ποσό των 63,381,22 ευρώ. Τελικά ο κ. Συλικιώτης έδωσε στον Ιρανό και την κυπριακή υπηκοότητα.


Χρόνιο το Πρόβλημα…
Το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, δεν είναι σημερινό. Όπως επισημάνθηκε στην εκπομπή, επί προεδρίας Τάσου Παπαδοπούλου, συστάθηκε Υπουργική Επιτροπή για τ πάταξη της Λαθρομετανάστευσης  και δημιουργία μεταναστευτικής  πολιτικής  της τότε Κυβέρνησης. Οι εισηγήσεις από το έτος 2005 μέχρι το 2008 αφορούσαν στην επιτήρηση της πράσινης γραμμής,  στην τροποποίηση του νόμου Περί Δημόσιο Βοηθημάτων για τους αιτητές ασύλου, όπως και στην αποκοπή του επιδόματος σε όσους αρνούνται να εργαστούν σε καθορισμένους τομείς από την Κυβέρνηση. Παρόν στην επιτροπή αυτή, από το 2006 ήταν ο Νεοκλής Συλικιωτης, αφού και τότε ήταν Υπουργός Εσωτερικών. Με την αλλαγή της Κυβέρνησης η Επιτροπή εξαφανίστηκε και εγκαταλειφθήκαν και οι δράσεις που είχαν αποφασιστεί τότε.
Αποτέλεσμα; Η Κύπρος κατατάσσεται στην προτελευταία θέση σε ό,τι αφορά την πολιτική της στην αντιμετώπιση προβλημάτων των μεταναστών. Η έκθεση του Βρετανικού Συμβουλίου και της Ομάδας Μεταναστευτικής Πολιτικής μας κατατάσσει στην τριακοστή θέση  σε ένα κατάλογο 31  χωρών της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.
Τα «χρυσά» επιδόματα
Βλέποντας τις αδυναμίες του συστήματος, η Βουλή εξετάζει κάθε μήνα τους καταλόγους των δικαιούχων. Επιπλέον εφτά βουλευτές, υπέβαλαν ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, πρόταση νομού η οποία προνοεί την κατάργηση των δημοσίων επιδομάτων των αιτητών πολιτικού ασύλου, και αντί αυτών, να τους παραχωρείται στέγη, τροφή και ένδυση.
Από την πλευρά της η Υπ. Εργασίας Σ. Χαραλάμπους τόνισε, αντισυνταγματική, την νέα πρόταση νόμου, επισημαίνοντας πως αυξάνει τις δαπάνες του κράτους, και με βάση το προσφυγικό δίκαιο και της οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης  οι αναγνωρισμένοι προσφυγές, και οι κάτοχοι συμπληρωματικής προστασίας έχουν τα ιδία δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις με τους Κυπρίους λήπτες δημοσίου βοηθήματος.
Αν και συμφώνησε στην μείωση των δημοσιών βοηθημάτων, η ίδια τόνισε, ότι τα δημόσια επιδόματα θα πρέπει να μειωθούν και για τους Κυπρίους, και όχι μονό για τους αίτησες πολιτικού ασύλου.
Πόλος έλξης η Κύπρος…
Παγκόσμια πρωτιά για την Κύπρο οι αιτήσεις πολιτικού ασύλου που λαμβάνει σε σχέση με την αναλογία του πληθυσμού της.
Μπορεί οι διαδικασίες εξετάσεις των αιτήσεων ασύλου να έχουν βελτιωθεί, και να έχουν μειωθεί σε όγκο,  την ιδία στιγμή όμως, εντύπωση προκαλεί η αύξηση στους  αλλοδαπούς δικαιούχους δημοσίου βοηθήματος.
Όπως αποκαλύφθηκε στα «60 λεπτά»,  κατά τον μήνα Φεβρουάριο οι λήπτες αυξηθήκαν κατά 56, γεγονός που συνεπάγεται, ότι τον κονδύλι που αποσπάστηκε από το Υπουργείο Οικονομικών ήταν αυξημένο κατά 142 χιλιάδες ευρώ.
Η αλήθεια για τους Παλαιστίνιους
Έγγραφο της Υπηρεσίας  Ασύλου προς τον Γενικό δ/ντη του Υπ. Εσωτερικών τον Ιούλιο του 2010, αναφέρει:
Αναφέρομαι στην προφορική μας συνομιλία με το θέμα της εξέτασης αιτημάτων ασύλου και τα οποία υποβάλλονται από Παλαιστινίους και Ιρακινούς που εισέρχονται στην Κύπρο.«Όπως θα αντιληφθείτε από το περιεχόμενο του σημειώματος, η απλή διαπίστωση της εθνικότητας, της καταγωγής ή της χωράς προέλευσης ενός Παλαιστινίου δεν μπορεί από μόνη της να αποτελεί λογο χορήγησης διεθνούς προστασίας, δηλαδή είτε προσφυγικού καθεστώς είτε συμπληρωματικής προστασίας.» Η υπηρεσία Ασύλου είναι υποχρεωμένη να διαφοροποιήσει την μέχρι σήμερα ακολουθουμένη πρακτική, λαμβάνοντας υπ’οψη τις νέες εξελίξεις στις χώρες καταγωγής των Παλαιστινίων και ακολουθώντας τις νέες πηγές πληροφόρησης.
Με απλά λόγια η Υπηρεσία Ασύλου τονίζει, ότι πρέπει να απορρίπτει αιτήσεις Παλαιστινίων και Ιρακινών υπηκόων, εκτός αυτών που έχουν ιδιαιτέρα δεδομένα, καθώς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, δικαστήρια άλλων ευρωπαϊκών κρατών μελών αλλά και το
(UNRWA) αρμόδιο τμήμα των ηνωμένων εθνών για τους προσφυγές, δεν τους παρέχει πλέον αρωγή. Άρα εισηγείται ότι  πρέπει να αναθεωρηθεί η άδεια παραμονή όλων αυτών, και οι πλείστοι να απελαθούν,  καθότι δεν είναι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες. Μέχρι στιγμής στην Κύπρο, σε κανένα δεν έχει αναθεωρηθεί το καθεστώς παραμονής του…

ΠΡΟΣΔΟΚΩ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΑΤΡΙΔΟΣ

Εγκλωβιστήκαμε σε έναν κοινωνικό ρόλο επετειακής λιτανείας της περιφοράς της προ πολλού νεκρής πατρίδος μας. Δεν αλλάξαμε τις κοινωνικές συνθήκες που μας περιβάλλουν και αυτό επενήργησε καθοριστικά σε έκαστη περίπτωση, με άμεση συνέπεια να μας καταπιεί η ίδια η κοινωνική καταβόθρα.Εμείς, οι ίδιοι οι Έλληνες βιώσαμε και βιώνουμε καθημερινά την συντριβή της ίδιας μας της πατρίδος, λες και πρόκειται για κάποιο χιλιοπαιγμένο φίλμ μικρού μήκους που περνάει σε πλάνα όλο το 24ώρο σαν εφιάλτης μπροστά μας. Το φίλμ, σε κάθε του φάση, δεν έχασε τον τραγικό χαρακτήρα του, εν πλήρη αντιθέση με εμάς τους αποσβωλομένους θεατές που σε κάθε περίπτωση χάσαμε την τραγική αντίληψη της εικόνας της οποίας ήμαστε οι αποδέκτες. Καθόσον είδαμε την 25η Μαρτίου, αντί μιας επαναστατικής προοπτικής και ανασύνταξης των δυνάμεων του αλλοτινού ένδοξου έθνους, να είμαστε σχεδόν υποχρεωμένοι να λαμβάνουμε παθητικά τα διάφορα μηνύματα περί αντιρατσισμού,όπως ταυτόχρονα και να διαπιστώνουμε την ανεπάρκεια της φυσικής επιλογής στο πρόσωπο σημαιοφόρων αλλοδαπής προέλευσεως σε ένα άνευ προηγουμένου δημοκρατικό θεατρικό δράμα εν είδη παρελάσεως δημοκρατών ενώπιον άλλων «αντίπαλων» δημοκρατών χειροκροτητών! Επίσης, δεν έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα αφότου είδαμε ένα σύμβολο, όπως εν προκειμένω είναι η θέση όπου και ίσταται συμβολικά ενώπιον του κοινοβουλευτικού πορνείου ως φύλαξ των ιερών και οσίων της φυλής ο φέρων την φουστανέλα του Έλληνος μαχητή του ’21, να γίνεται βορά των βανδάλων που τόσο οικείοι μας έχουν γίνει. Είδαμε τις γαλανόλευκες σημαίες να γίνονται εύκολος στόχος κάθε νεοταξίτικου σκουπιδιού,είδαμε και ακούσαμε «επώνυμους» βόθρους να εκστομίζουν λεκτικούς λίβελους περί την «ασημαντότητα» της σημαίας και των λοιπών εθνικών επετείων,είδαμε επίσης σημαιοστολισμούς ανεπίκαιρους, ανέξοδους και εκ του ασφαλούς από το σύνολο της εγχώριας ακροδεξιάς.
Είδαμε ειδικότερα ακόμα και τους μικροαστούς να μετατρέπονται σε θεματοφύλακες της πατρίδος για μια μέρα. Τους κατακρίνουμε και αυτούς εξαιτίας του αστικού όσο και κρατικοδίαιτου ψαλιδόκωλου εθνικισμού τους. Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, ο οποίος αντικατοπτρίζει την παραφθορά του έθνους, εφόσον οι μη-ανήκοντες φυσικά και ψυχικά στο έθνος, κατήντησαν να βρίσκονται επί του οίακος του και επομένως να είναι υπεύθυνοι για την τύχη των «λαθραίων» επιβατών του. Με την ειδοποιό διαφορά, πως οι λαθραίοι εν προκειμένω ήσαν και είναι οι εναπομείναντες Έλληνες στην ψυχή που δεν τρώνε το κουτόχορτο του συστήματος και αισθάνονται πλέον και ξένοι μέσα στον ίδιο τους τον τόπο. Οι αγωνιστές του ’21 είναι πρόσωπα αέναα και ανήκοντες στον κορμό του δέντρου του έθνους και επενεργούν έναντι ημών ως άλλοι Δροσουλίτες, περνώντας πότε-πότε σαν σκιές σιμά μας, κοντοζυγώνουν και παρατηρούν την εξέλιξη μας.Εμείς, ενδεχομένως να έχουμε απωλέσει έστω και πρόσκαιρα τα ψυχικά αντανακλαστικά μας, τα οποία, όμως δεν στέκονται ικανά να ανακόψουν την αμφίδρομη επαφή μαζί τους.
Εκείνοι, όμως μας κρίνουν και μας δικάζουν. Ενσαρκώνουν την μαχητική συνείδηση της φυλής που προελαύνει νοερά προκειμένου να μας εμψυχώσει. Σήμερα τα δεσμά του έθνους μας είναι πολλά και τολμούμε να πούμε πως είναι περισσότερα από κάθε άλλη φορά στην ιστορία. Μεταξύ άλλων είναι και οικονομικά. Η οικονομική ανεξαρτησία της πατρίδος μας θεωρείται ολοκληρωτικά χαμένη υπόθεση. Τα πολιτικά κόμματα ως προδοτικοί μηχανισμοί διαχείρισης της τύχης του λαού μας, ήσαν οι βασικοί ενδιάμεσοι κρίκοι σε πλήρη συνεργασία με τους οικονομικούς αφαιμάκτες, ούτως ώστε να καταντήσει η Ελλάδα ένα απέραντο κοινωνικό άσυλο, μεταναστών, ομοφυλοφύλων, παραπληγικών και ολότελα ξένων προς την ουσία της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας. Την φετινή 25η Μαρτίου, γιορτάζουμε διαφορετικά. Η 25η Μαρτίου ας σταθεί η αφετηρία των αληθώς εθνικών και σοσιαλιστικών αγώνων υπέρ του έθνους. Οι αγώνες αυτοί έχουν έναν και μόνον σκοπό. Την ολοκληρωτική συντριβή του κατεστημένου σε κάθε περίσταση. Ας μιμηθούμε τους ένδοξους οπλαρχηγούς του ’21!
Φέτος έχω ένα όνειρο, καθόλου απατηλό. Θέλω να δώ την Βουλή των ανθελλήνων να φλέγεται! Θέλω την εξέγερση, που' ναι ανάσταση πατρίδας και η απαρχή μιας νέας!

ΠΗΓΗ

«Μόνο χερσαία επιχείρηση ανατρέπει τον Καντάφι» λέει Έλληνας αξιωματικός του ΝΑΤΟ

Η στρατιωτική ηγεσία του ΝΑΤΟ μετά από τη συγκέντρωση πληροφοριών που πραγματοποίησαν στο έδαφος της Λιβύης εξειδικευμένες ομάδες πληροφοριών, υποστηρίζει ότι «δεν θα πρέπει να αναμενέται ανατροπή του Μ. Καντάφι από τους αντικαθεστωτικούς, καθώς ακόμη κι αν εξουδετερωθεί εντελώς το βαρύ οπλοστάσιο του λίβυου ηγέτη, εξακολουθεί να είναι υπέρ του, το γεγονός ότι διαθέτει καλά συγκροτημένες μονάδες που κινούνται και δρουν οργανωμένα απέναντι σε ένα όχλο, συχνά άοπλο και με ισχυρές διαφορές μεταξύ τους».

Σε προπαρασκευαστικό έγγραφο της Συμμαχίας, με ιδιαίτερη προσοχή και χωρίς μνεία προτάσεων εξόδου από το αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί στη Λιβύη, η στρατιωτική ηγεσία του ΝΑΤΟ δεν διακρίνει πιθανές λύσεις παρά μόνο την ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων, είτε για διατήρηση μιας ευρείας ζωνης ασφαλείας στην ανατολική Λιβύη ή προκειμένου να ανατραπεί το καθεστώς Καντάφι μετά από πόλεμο.

«Η ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων, είναι αυτή τη στιγμή κάτι σαν το «666» για την εκκλησία», μας είπε ανώτερος Έλληνας αξιωματικός της Συμμαχίας με γνώση της κατάστασης,» αλλά φοβούμαι, όπως και οι περισσότεροι από τους συναδέλφους μου εδώ ότι δεν θα υπάρξει διαφορετικά λύση». Σε ερώτησή μας, αν ο εξοπλισμός και η εκπαίδευση των αντικαθεστωτικών μπορούν να δράσουν αποτελεσματικά, τόνισε ότι αυτό το σενάριο έχει ήδη απορριφθεί, καθώς ο εξοπλισμός των αντικαθεστωτικών και η εκπαίδευσή τους, ώστε να αποτελέσουν αξιόμαχη δύναμη, θα απαιτούσε τουλάχιστον περίοδο 6 μηνών, χρονικό διάστημα που η πολιτική ηγεσία δεν διαθέτει.

Ο ίδιος αρνήθηκε να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει, ότι αξιωματικοί συλλογής πληροφοριών (humint) και υπόδειξης στόχων έχουν μεταβεί στη Λιβύη, αλλά επιβεβαίωσε το γεγονός ότι ορισμένοι εκ των στόχων που εβλήθησαν με πυραύλους, δεν θα μπορούσαν να εντοπισθούν απλώς δορυφορικά. Επέμεινε ωστόσο, ότι το ΝΑΤΟ, δεν έχει αποστείλει στη Λιβύη κανένα αξιωματικό με συμμαχική εντολή καθώς ως τώρα, δεν πρόκειται για αποστολή υπό τη διοίκηση της Συμμαχίας.

Τέλος, υποστήριξε ότι η Αθήνα έχει σχετικά καλή γνώση των εξελίξεων, καθώς εκτός από τις πληροφορίες που διακινούνται μέσω καναλιών του ΝΑΤΟ και σε διμερές επίπεδο, είχε και η ίδια δυνατότητα συλλογής πληροφοριών μέσω ηλεκτρονικών πηγών από τα ραντάρ που υπάρχουν και είναι στραμμένα στην κεντρική Μεσόγειο.

Πηγή

Μπαίνουν και οι Κούρδοι της Τουρκίας στον χορό των επαναστάσεων;

Μπορεί η Άγκυρα να τα λέει καλά στη θεωρία και να μεσολαβεί σε όλα τα μέτωπα, δε σημαίνει όμως αυτό ότι έχει τα του οίκου της σε τάξη Το Κουρδικό Κόμμα για την Ειρήνη και τη Δημοκρατία της Τουρκίας και το έτερο κόμμα Κογκρέσο Δημοκρατικής Κοινωνίας (DTK), ζήτησαν από τους Κούρδους να προβούν στις 25 Μαρτίου σε πράξεις «πολιτικής ανυπακοής»!Οι επικεφαλής των δύο κομμάτων, κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου, ανέφεραν ότι προσπάθειά τους θα είναι η αποφυγή συγκρούσεων και θανάτων, ωστόσο, δεν τους μένει άλλη επιλογή από την «πολιτική ανυπακοή» για την προάσπισης των δικαιωμάτων τους.

Ζήτησαν από την κυβέρνηση να μη στείλει τις – γνωστές για το δημοκρατικό τους φρόνημα είναι το δικό μας σχόλιο – δυνάμεις ασφαλείας, αλλά να στείλει αξιωματούχους του υπουργείου Εσωτερικών για να καταγράψει τα προβλήματα των Κούρδων της Τουρκίας και να τους συναντήσει.

Η πρώτη πράξη «πολιτικής ανυπακοής» αναμένεται να είναι καθιστική διαμαρτυρία στο Ντιγιάρμπακιρ, για να κλιμακωθούν στη συνέχεια, ενώ θα συνεχιστούν μέχρι να παραχθούν αποτελέσματα…
defencepoint

*Aναφορικά με την πολιτική ανυπακοή των Κούρδων το παρακάτω δημοσίευμα του Κουρδικού πρακτορείου ειδήσεων Fiart αναφέρεται στην κοινή συνέντευξη τύπου της ηγεσίας των κομμάτων του
BDP και του DTK  και στην ομιλία του εκ των προέδρων του  BDP  Selahattin Demirtas ο οποίος ανακοίνωσε πως στόχος της κίνησης αυτής της πολιτικής ανυπακοής είναι η  επίλυση του κουρδικού προβλήματος οι δράσεις θα έχουν ειρηνικό χαρακτήρα και θα είναι πολύμορφες στα πλαίσια του αναφαίρετου δικαιώματος του Κουρδικού Λαού για δημοκρατική αντίσταση.

Οι δράσεις αυτές θα επικεντρωθούν σε περιοχές όπου η απαίτηση του Κουρδικού λαού για Εκπαίδευση στη μητρική του γλώσσα, για απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, για το τέλος των στρατιωτικών επιχειρήσεων αλλά και όλων των επιχειρήσεων καταστολής καθώς και για την  κατάργηση του ορίου του  10% του εκλογικού νόμου έχει καθολικό χαρακτήρα.


Οι δράσεις αυτές  αντικατοπτρίζουν την βούληση του Κουρδικού λαού και έντονα αναδεικνύουν την αποφασιστικότητα του να θέσει τέλος στον πόλεμο .Ο Κουρδικός λαός  πρόβαλλε με περηφάνια για μια ακόμη φορά τα αιτήματά τους για  ειρήνη, για δημοκρατία και ελευθερία μέσω των εορτασμών της  Newroz. όπου εκατομμύρια Κούρδοι συμμετείχαν διατρανώνοντας την θέληση τους  εκφράζοντας το καθολικό αίτημα του Κουρδικού λαού για δημοκρατική λύση του Κουρδικού ζητήματος.

Ο Κουρδικός λαός αγωνίζεται εδω και πάνω απο 30 χρόνια εναντίον της πολιτικής της άρνησης, της εκκαθάρισης και της αφομοίωσης που εφαρμόζει συστηματικά το τουρκικό κράτος.Τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα των διαθέσεων της τουρκικής κυβέρνησης του Κυβερνώντος Κόμματος ΑΚΡ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) είναι ο τρόπος που αντέδρασε χρησιμοποιώντας τον κατασταλτικό του μηχανισμό εναντίον της πρωτοβουλίας της κίνησης Μητέρων Ειρήνης να στηθούν τέντες σε όλες τις κουρδικές περιοχές στα πλαίσια μιας ειρηνικής προσπάθειας αντίδρασης στην παρελκυστική πολιτική της μή λύσης που έχει επιλέξει το τουρκικό κράτος έναντι του Κουρδικού ζητήματος.
ΠΗΓΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΑΙΟΥ 2011

Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα στις βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2011 στηρίζει τους Ανεξάρτητους υποψήφιους βουλευτές επαρχίας Λεμεσού Αντώνη Πιερίδη και Λουκά Σταύρου.
Κατερχόμαστε σε αυτές τις εκλογές για να περάσουμε στην κοινωνία την ιδεολογία της εθνικοδημοκρατίας και να τονίσουμε την αντίθεση μας στην παρούσα μορφή "δημοκρατίας" που εξυπηρετεί την ολιγαρχία του πλούτου και προάγει την φαυλοκρατία και κομματοκρατία εις βάρος της λαϊκής κυριαρχίας.
Για να τονίσουμε την αντίθεση μας στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία που αποτελεί αποδοχή του πολιτικού στόχου της Τουρκικής εισβολής και να θέσουμε τις βάσεις μιας νέας στρατηγικής στο εθνικό μας θέμα,  που θα αποσκοπεί στην απελευθέρωση της πατρίδος από τούρκους και άγγλους κατακτητές. Να απαιτήσουμε την αναβάθμιση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος σε Ενιαίο Ελληνικό Στρατό Ελλάδος-Κύπρου.
Για να αντιτάξουμε στη ληστρική οικονομία των τραπεζών και του συσσωρευμένου πλούτου την οικονομία της κοινωνίας και το δικαίωμα των λαϊκών παραγωγικών δυνάμεων να καρπούνται την εργασία τους.
Για να απαιτήσουμε την εθνικοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας υπό το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης με στόχο την αναβάθμιση της πανεθνικής πολεμικής βιομηχανίας.
Για να χτυπήσουμε την ανισότητα ανάμεσα στους εργάτες του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα και να απαιτήσουμε τη συρρίκνωση του δημόσιου τομέα και την αφαίρεση των προνομίων.
Για να επανασυνδέσουμε την παιδεία μας με τις αρχαιοελληνικές μας ρίζες.
Για να πλήξουμε στην ρίζα της την λαθρομετανάστευση καταγγέλλοντας την κοινωνική αποδοχή και εκμετάλλευση της εις βάρος των ντόπιων εργατών.

Για να προτάξουμε την ανάγκη της ριζικής αναθέσμισης της κοινωνίας από τον ίδιο τον λαό.

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΔΗΚ

Μάνοβουόρ: Γιοί του Οντίν - Βίντεο (ManOwaR live - sons of odin)