ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο ιδεολογικός πόλεμος κατά της οικονομικής , πολιτικής και «πνευματικής» τυραννίας που συρρικνώνει δραματικά τη λαϊκή και εθνική κυριαρχία και υποβιβάζει πολιτισμικά το έθνος , συνεχίζεται αμείωτα από το προσωπικό ιστολόγιο του Λουκά Σταύρου. Για ένα ελληνικό εθνικοκοινωνισμό. http://l-stavrou.blogspot.com

Δευτέρα 11 Απριλίου 2011

ΕΡΓΑΤΗ ΚΤΥΠΑ ΤΗΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ


Εργάτη
Η κομματοκρατία διαιωνίζει την ύπαρξη της παίρνοντας  με το μέρος της τους δημόσιους υπαλλήλους. Αρπάζει το μόχθο της εργασίας σου και τον διαμοιράζει στους δημόσιους υπαλλήλους , σε διπλάσιους και τριπλάσιους μισθούς σε σύγκριση με τους δικούς σου μισθούς πείνας , σε απολαβές που δεν βλέπεις ούτε στα όνειρα σου, σε παχυλές συντάξεις , σε εφάπαξ  και χίλιες άλλες εξασφαλίσεις και διευκολύνσεις.
Εναντιώσου στην ανισότητα που επέβαλε η κομματοκρατία, ενδυνάμωσε την μοναδική φωνή της εργατιάς και της φτωχολογιάς , το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα .
Ψήφισε σε αυτές τις εκλογές τους ανεξάρτητους υποψήφιους Αντώνη Πιερίδη ή Λουκά Σταύρου.
Διεκδίκησε μαζί μας αυτά που σου ανήκουν , αυτά που σου αρπάζουν οι πολιτικοί και οι μισθοφόροι τους.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ;


Πρώτη φορά άκουσα για την υπόθεση του χρέους του Ισημερινού και τη ρύθμισή του από τον Πρόεδρο της χώρας Ραφαέλ Κορέα στην εκπομπή του εκλεκτού συναδέλφου κ. Παπαστεφάνου στον ΣΚΑΪ και πείσθηκα, για μιαν ακόμη φορά, ότι μονόδρομοι, όπως αυτός του Μνημονίου, δεν υπάρχουν. Παρά μόνον αν παραδεχθείς την ήττα...
Περί τίνος πρόκειται;

Ο Ισημερινός, το Εκουαδόρ, βρέθηκε κι αυτός ένα βήμα πριν από τη χρεωκοπία, λόγω υπερδανεισμού, λόγω υπερπλουτισμού των ολίγων, λόγω καταλήστευσης της χώρας από τις εκεί Ζήμενς και, κυριώτατα, λόγω της συνταγής του ΔΝΤ προς θεραπείαν όλων αυτών -συνταγή θανάτου αλά Αρτζεντίνα...
Πριν από τρία χρόνια ο Πρόεδρος της χώρας κ. Ραφαέλ Κορέα, σοσιαλιστής, αλλά σοσιαλιστής κι όχι ανδρείκελο, συνέστησε μιαν Επιτροπή Ελέγχου του Χρέους της χώρας του με εθνική και διεθνική σύνθεση.

Οπως λοιπόν έγραψε η εκλεκτή συνάδελφος κυρία Βασιλική Σιούτη (Κυριακάτικη, 20.ΙΙ.2011) «μετά
την ολοκλήρωση των εργασιών της επιτροπής η κυβέρνηση του κ. Κορέα ανακοίνωσε ότι βάσει των ευρημάτων ήταν υποχρεωμένη να προβεί στην παύση πληρωμών του δημοσίου χρέους.

Αιτιολόγησε την απόφαση αυτή υποστηρίζοντας ότι το χρέος δεν ήταν νόμιμο, αλλά προϊόν διαφθοράς»
(σ.σ. οι αγορές λύσσαξαν, οι απειλές οργίασαν, αλλά ο Κορέα έμεινε ατάραχος κι ακίνητος σαν βουνό).

«Λίγο καιρό μετά», συνεχίζει η κυρία Σιούτη, «η κυβέρνηση του Ισημερινού απευθύνθηκε στους πιστωτές της με την πρόταση να αγοράσουν όλα τα ομόλογα του χρέους με έκπτωση 65% την οποίαν δέχθηκε το 91% των κατόχων ομολόγων» - δηλαδή
όλοι αυτοί που απειλούσαν με θεούς και δαίμονες τον Ισημερινό και τους «κοπρίτες του», τον λαό του, δέχθηκαν ένα «κούρεμα του χρέους» κατά 65%...

Σήμερα ο Ισημερινός έχει ανακάμψει και τρέχει με ανάπτυξη 4% και τον Πρόεδρό του ισόθεον.
Αλλά είπαμε, ο Κορέα είναι αριστερός, ουμανιστής, σοσιαλιστής κι όχι ποκοπίκο.

Την ίδια πρωτοβουλία, για τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του δικού μας (τρόπος του λέγειν) χρέους έχει αναλάβει η βουλευτής κυρία Σοφία Σακοράφα.
Σκοπός αυτής της επιτροπής θα είναι ο έλεγχος όλων των συμβάσεων, όπως της Ζήμενς, των Ολυμπιακών αγώνων, των εξοπλισμών, των δανείων από τράπεζες όπως η Γκόλντμαν Σακς, των υποδείξεων τραπεζών και χρηματιστικών εταιρειών για δάνεια, για διευθετήσεις δανείων, τον έλεγχο για υπερτιμολογήσεις, τοκογλυφίες, μίζες κι όλα όσα κατέστησαν τον δανεισμό όχι μόνον επαχθή αλλά ειδεχθή για τον ελληνικό λαό, παράνομο, δόλιο και προδοτικό.
Βεβαίως, θα πουν κάποιοι, οι διαφορές μας με τον Ισημερινό είναι σημαντικές, εμείς ανήκουμε στη ζώνη του Ευρώ και σε μια διακρατική Ενωση, την Ευρωπαϊκή.

Οτι επίσης είμαστε εκτεθειμένοι σε απειλές γειτόνων, γειτόνων που μπορεί να χρησιμοποιηθούν εναντίον μας.
Και ο Ισημερινός απειλήθηκε ομοίως, μέσω Κολομβίας, από τις ΗΠΑ αλλά η πάνδημη αντίδραση του λαού του, σε συνδυασμό με την ενδυνάμωση των διεθνών συμμαχιών της χώρας, εξαέρωσαν την απειλή.

.............................
......
Οσο για το ευρώ και τη συμμετοχή της χώρας μας στην Ενωση, ένας λόγος περισσότερος για να αντιδράσει ο ελληνικός λαός, αν θέλουμε μια Ενωση των κρατών κι όχι των Τραπεζών, των λαών κι όχι των πληθυσμών, μια Ευρωπαΐκή Ενωση κι όχι ένα Γερμανικό Δ' Ράιχ.
*****

Αν υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο Εκουαδόρ και την Ελλάδα είναι αυτή της πολιτικής βούλησης. Και μόνον! Είπαμε, στον Ισημερινό ο Πρόεδρος είναι σοσιαλιστής και πατριώτης, ο Πρόεδρος κινήθηκε, ο λαός βγήκε μπροστά, ο λαός απειλήθηκε, πάνδημος δεν πτοήθηκε - τα στύλωσε
έπαψε να πληρώνει τα χρέη αυτών που τον λήστεψαν, έπεσαν οι τοκογλύφοι στα πόδια του, πήραν ένα 35% και πήγαν στον αγύριστο.

Σήμερα ο Ισημερινός προκόβει και η Ελλάδα χρεωκοπεί...

ΣΤΑΘΗΣ: "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ"

Δ. Χριστόφιας: Ο “διωκόμενος” Διώκτης

Οι πρόσφατες δηλώσεις τόσο του προεδρικού περιβάλλοντος, αλλά και του ίδιου του κ. Χριστόφια, στις 10/4/2011 ότι βρίσκεται υπό πολιτική δίωξη, λόγω της έντονης πολιτικής κριτικής που του ασκείται, σχεδόν από το σύνολο της κυπριακής κοινωνίας και της οποίας το βάρος αδυνατεί να σηκώσει, δεν μπορούν να μείνουν ασχολίαστες. Ιδίως από εμάς.

Είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς πως μπορεί να μιλά για “διώξεις του του παρελθόντος, τις οποίες ζει και σήμερα”, ένας άνθρωπος που ανατράφηκε σε κομματικά γραφεία, σπούδασε με κομματικά έξοδα και πέρασε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του ως κομματικός έμμισθος με την ασφάλεια που παρείχε πάντα το κόμμα του στα άτομα της νομενκλατούρας του (σε αντίθεση βεβαίως με τον απλό κόσμο της Αριστεράς).

Αν όμως κ. Χριστόφια, θέλετε να μιλήσουμε για το τι εστί πολιτική δίωξη, ο γράφων και η οικογένειά του, μπορούν δυστυχώς για τους ίδιους , από προσωπικές εμπειρίες, να σας το αναλύσουν. Να σας πουν τι σημαίνει να βρίσκεται ο πατέρας υπό πολύμηνη διαθεσιμότητα, με δύο μικρά παιδιά, γιατί “έγραψε εναντίον του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου των τότε κυβερνώντων», κάτι που ζήσαμε τη δεκαετία του 1980 και που νομίζαμε ότι δε θα ξανασυνέβαινε.

Να σας πουν τι σημαίνει να εισβάλλουν σπίτι σου η ώρα 6:30 το πρωί 4 αστυνομικοί (εναντίον των οποίων, παρά τις καταγγελίες μας καμία πειθαρχική έρευνα δεν προχωρεί –προφανώς γιατί αυτοί, δεν είναι ενοχλητικοί αστυνομικοί συνδικαλιστές, αλλά δέχονται και εκτελούν αδιαμαρτύρητα εντολές κρατικής αυθαιρεσίας), να ξυπνούν εσένα, τη λεχώνα σύζυγο και το βρέφος ( που ήταν δεν ήταν τότε 20 ημερών), να σε προσβάλλουν και να σε ταπεινώνουν μπροστά από τη σύζυγό σου σαν φοράς ακόμη τις πυτζάμες σου και να σε σέρνουν σε αστυνομικούς σταθμούς για ανακρίσεις. Να σου κλέβουν τους υπολογιστές σου μέσα στους οποίους βρίσκονταν τα προσωπικά σου δεδομένα (μέχρι και τα βίντεο του μήνα του μέλιτός σου), να μοιράζεσαι τις ιδιωτικές σου στιγμές, τις ιδιωτικές σου φωτογραφίες, τα ιδιωτικά και επαγγελματικά σου έγγραφα, τη γραμμή του τηλεφώνου σου, το προσωπικό και τηλεφωνικό σου απόρρητο, με την Κομματική Επαγρύπνηση.

Να πανηγυρίζει την επιδρομή στο σπίτι σου η εφημερίδα “του λαού και της εργατιάς”. Να σε στοχοποιούν παλιοί συναγωνιστές-σημερινοί ένστολοι της εξουσίας και να σε εκθέτουν μέχρι και στις αποστολές σου στο εξωτερικό, διάφοροι φιλοκυβερνητικοί κύκλοι. Να διεξάγονται στην πλάτη σου αισχρές εκπομπές όπως εκείνη της σημερινής σας υποψήφιας βουλευτή, που προπαγάνδιζε την επιχειρούμενη ποινική μας δίωξη. Να ακούς την πόρτα σου να χτυπά και ακόμη να «λαώννεσαι» να αναμένεις επί ένα δίμηνο το πότε θα ανακοινωθεί η δίωξή σου, για πράξεις κατά φαντασίαν κακουργήματα στα οποία δεν είχες ποτέ συμμετοχή. Να σου κλέβει ανεπιστρεπτί η προεδρική Κουστωδία τους πρώτους μήνες με το νεογέννητο μωρό σου. Να σου κλείνουν το δικηγορικό γραφείο σου και να σε εκθέτουν σε φίλους και πελάτες σου ως κάποιον που «είναι ύποπτος ότι εμπλέκεται σε κακουργήματα».

Και η λίστα είναι ατέλειωτη , κ. Χριστόφια, γιατί τα πιο πάνω είναι μόνο ένα μέρος των όσων περάσαμε.. Και αν είναι κάτι που μπορεί να οριστεί ως πολιτική δίωξη, είναι ακριβώς αυτές οι ενέργειές σας , που έγιναν κατά παράβαση του Νόμου και του Συντάγματος, για να βρείτε ποιοι βρίσκονταν πίσω από ένα αντιπολιτευτικό Blog και για να το αναγκάσετε να κλείσει, αλλά και οι απάνθρωπες συνέπειές τους για τις οποίες προκλητικά αδιαφορούσατε, από τη μέθη και την οίηση της εξουσίας.

Αυτό όμως που δυστυχώς εσείς, εντελώς πολιτικά κοντόφθαλμα και εντελώς εγωπαθητικά, εκλαμβάνετε ως πολιτική δίωξη, είναι απλά και μόνο η καθολική διαμαρτυρία της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών απέναντι σε μία κυβέρνηση, από την οποία αισθάνονται αποξενωμένοι.

Ήσασταν εσείς ο ίδιος που επιλέξατε να απομονώσετε τους πάντες, να εκλαμβάνετε κάθε διαφωνία ως υπονόμευση, να ανάγετε σε μέγιστα εθνικά ζητήματα κάποιες κακές συμπεριφορές οπαδών και κάποια βίντεο στο Youtube, να κυνηγάτε τα Blogs του διαδικτύου σαν το Νο 1 κρατικό εχθρό, να απομονώνετε τους ειδήμονες διακηρύσσοντας ότι ξέρουν πολύ περισσότερα από τους πανεπιστημιακούς-μελετητές οι οικότροφοι των κομματικών γραφείων που έχουν ειδικευτεί αποκλειστικά στην κομματική πειθαρχία , ήσασταν εσείς που δεν αφήσατε πολιτικό αντίπαλο ή συνεργάτη που σας άσκησε κριτική χωρίς σκληρή και απρεπή απάντηση(τι να πρωτοθυμηθούμε από τα “θα περάσει από πάνω του ο Οδοστρωτήρας” “τι να του κάνω; Να τον δείρω;”, “του πεζοδρομίου”, “κονιορτοποιημένος εγκέφαλος” “τούτος εν των λόγων και όχι των πράξεων”;) ήσασταν εσείς ο ίδιος και η κυβέρνησή σας που επιλέξατε να προβαίνετε σε πρωτοφανείς επιδείξεις νεοπλουτισμού σε μία περίοδο οικονομικής κρίσης που επηρεάζει σχεδόν όλη την κοινωνία, ήσασταν εσείς που αναγάγατε την Ελλάδα σε «εισβολέα και συνυπεύθυνη της Τουρκίας», εσείς που δεσμευτήκατε στον Άγγλο Πρωθυπουργό ότι «οι αγγλικές βάσεις θα μείνουν μέχρι τα παιδιά και τα εγγόνια μας», εσείς ήσασταν που τις αποκαλέσατε «κυρίαρχες» και πάλι ήσασταν εσείς ο ίδιος που εγκαταστήσατε αμφισβητούμενης ποιότητας άτομα του περιβάλλοντός σας σε καίρια για το κράτος μας αξιώματα και πόστα.

Εσείς, που αντί να ηγείστε του αγώνα του λαού μας για απελευθέρωση και αντί να επιλύετε τα σοβαρά προβλήματα της Κύπρου μας και του λαού της, όπως οφείλετε, καταφέρατε να μετατρέψετε την πολιτική σκηνή σε ένα πελώριο “Christofias-Watch” που αναγκάζεται συνεχώς να μαρτυρεί τα πολιτικά σας ολισθήματα.

Δεν είστε λοιπόν υπό δίωξη , κ. Πρόεδρε. Ακούστε το από κάποιον που, με μεγάλο προσωπικό, οικογενειακό και επαγγελματικό τίμημα έζησε την πολιτική δίωξη για περισσότερο από ένα δίμηνο από εσάς και τους ανθρώπους σας. Και δεν είστε ο διωκόμενος κ. Πρόεδρε, αλλά ο Διώκτης μας.

(Στάληκε για δημοσίευση στην εφημερίδα "Φιλελεύθερος")

ΞΕΝΗΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ

Η περίπτωση Rafael Correa (το χρέος είναι ανήθικο).

Η περίπτωση Rafael Correa (το χρέος είναι ανήθικο).
Μια περίπτωση πολιτικού ηγέτη που χρήζει ιδιαίτερης μνείας, είναι αυτή του προέδρου του Ecuador (Ισημερινού), Rafael Correa, που ανέλαβε την εξουσία το 2007, κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες για τη χώρα του συνθήκες.

Ο 48χρονος Correa, τονίζοντας το γεγονός ότι κάθε άλλο παρά παραδοσιακός πολιτικός είναι, προσπάθησε πάνω απ όλα να ανασκευάσει το όλο πολιτικό σύστημα της χώρας του, και να τονώσει τις δημόσιες δαπάνες. Μεταξύ άλλων, ακύρωσε τα χρέη της χώρας του προς τους ξένους επενδυτές, και συγκρούσθηκε με τη Ουάσιγκτον. Εκτός των άλλων, έχει αποκαλέσει τον Αμερικανό πρόεδρο George Bush «ηλίθιο», και έχει κατηγορήσει τα ΜΜΕ της χώρας του ότι συμπεριφέρονται σαν «άγρια θηρία».

Ενώ στη διάρκεια αναταραχών στη πρωτεύουσα Quito, στάθηκε μόνος του ενώπιον του πλήθους, ανοίγοντας το πουκάμισό του και φωνάζοντας: «Αν θέλετε να με σκοτώσετε, ορίστε. Εδώ είμαι. Σκοτώστε τον πρόεδρο σας αν είσαστε δυσαρεστημένοι, αν είσαστε τόσο γενναίοι…».

Ο Correa, που έχει σπουδάσει στην Αμερική και έχει διατελέσει και υπουργός Οικονομικών, θεωρεί πως το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη της χώρας του είναι η εξάρτησή της στους ξένους δανειστές. Αναλαμβάνοντας τη προεδρία, χαρακτήρισε το χρέος του κράτους ως παράνομο, με την αιτιολογία ότι τα προηγούμενα καθεστώτα που δανείστηκαν τα ποσά αυτά ήταν διεφθαρμένα. Ορκίστηκε να πολεμήσει τους δανειστές στα διεθνή δικαστήρια, και να μειώσει τα χρέη.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Marc Chernick του Georgetown University, «ο πρόεδρος ανέλαβε την εξουσία, πιστεύοντας πραγματικά πως η χώρα του εξουσιάζεται χρόνια από μια διεφθαρμένη πολιτική τάξη, την οποία δεσμεύτηκε να ανασκευάσει.

Η κυβέρνησή του στάθηκε όρθια απέναντι στο ΔΝΤ και τη Παγκόσμια Τράπεζα, κατηγορώντας τους για τις οικονομικές δυσκολίες του Ecuador. Προχώρησε μάλιστα στην άμεση διακοπή των πληρωμών των δόσεων των «παράνομων» δανείων, προσπαθώντας παράλληλα να αυξήσει τα δημόσια έσοδα μέσω επαναδιαπραγμάτευσης των κρατικών συμβολαίων με τις ξένες πετρελαϊκές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στη χώρα του. Το Ecuador, που ανήκει στον Opec, εξαρτάται οικονομικά κυρίως από τις εξαγωγές πετρελαίου, και από τα πάμπολλα εμβάσματα των εκατοντάδων χιλιάδων υπηκόων του που εργάζονται στο εξωτερικό (ΗΠΑ, Ισπανία).

Τον Ιούλιο του 2010, έφερε νόμο σύμφωνα με τον οποίο το σύνολο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου που παράγεται, θα ανήκει στο κράτος, το οποίο και θα εισπράττει το 25% του ακαθάριστου εισοδήματος από τις πωλήσεις. Λίγο πριν, είχε απειλήσει πως αν δεν συμφωνήσουν οι ξένες εταιρίες, θα προχωρήσει στη κρατικοποίησή τους.

Το 2007, ο Correa προχώρησε σε επαναδιαπραγμάτευση του εξωτερικού χρέους της χώρας του ύψους $10.2 δισ. (25% του ΑΕΠ), ακολουθώντας το παράδειγμα του Αργεντινού Nestor Kirchner. Αρνήθηκε μάλιστα την επιτήρηση από πλευράς ΔΝΤ. Όπως δήλωσε τότε ο υπουργός Οικονομικών Ricardo Patiño: «Αρνούμαστε αυτό που δέχτηκαν άλλες κυβερνήσεις, να μας υπαγορεύει δηλαδή το ΔΝΤ την οικονομική μας πολιτική. Το θεωρούμε απαράδεκτο». Μάλιστα, τον Απρίλιο του 2007, ο Correa διέταξε την απέλαση του εκπροσώπου της Παγκόσμιας Τράπεζας από τον Ισημερινό!

Τον Δεκέμβριο του 2008, ο Correa ανακοίνωσε πως δεν θα πληρωθεί η τρέχουσα δόση (τόκων) του δανείου, και κήρυξε τη χώρα σε πτώχευση. «Είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τις συνέπειες», είπε. Όπως δήλωσε, το χρέος είναι ανήθικο, και βασίστηκε σε διαφθορά και μίζες από πλευράς των προηγούμενων κυβερνήσεων. «Θα το παλέψουμε στα διεθνή δικαστήρια» τόνισε, χαρακτηρίζοντας τους ξένους δανειστές της χώρας του «τέρατα, που θέλουν να την ισοπεδώσουν». Καθιέρωσε μάλιστα και ως σύνθημα τη φράση «ζωή πριν από το χρέος», με αποτέλεσμα να γίνει ίνδαλμα για τη πλειοψηφία του λαού του, εξαιτίας αυτής του της στάσης απέναντι στους ξένους κεφαλαιοκράτες.

Μια άλλη σημαντική απόφαση που πήρε ο Correa, ήταν η άρνησή του να ανανεώσει τη συμφωνία παραμονής των αμερικανικών αεροπορικών βάσεων, που χρησιμοποιούνται για τη καταπολέμηση του διεθνούς εμπορίου ναρκωτικών. Το 2009 απελάθηκαν δυο Αμερικανοί διπλωμάτες, με τη κατηγορία ότι αναμίχθηκαν στα εσωτερικά πολιτικά ζητήματα της χώρας. Πιο πρόσφατα, χαρακτήρισε ανεπιθύμητο πρόσωπο την πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών Heather Hodges, και της ζήτησε να αποχωρήσει από τη χώρα το συντομότερο δυνατόν. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται με την αποκάλυψη των διπλωματικών τηλεγραφημάτων του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ μέσω του Wikileaks, στα οποία η κα Hodges εμφανίζεται να συζητά για τη διαφθορά στις τάξεις της αστυνομίας της χώρας.

Έχοντας κάνει τόσα και τόσα, επόμενο είναι να έχει και πολλούς αντιπάλους, οι οποίοι τον κατηγορούν πως προσπαθεί να υπερκεράσει τους θεσμούς και να συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες στα χέρια του. Παράλληλα, τον κατηγορούν ως «τσιράκι» του Hugo Chavez, αν και ο ίδιος συνεχώς επιμένει για την ανεξαρτησία της σκέψης και της πολιτικής του.

Μεταξύ αυτών που τον πολεμούν είναι και τα ΜΜΕ της χώρας του, τα οποία έχει χαρακτηρίσει ως τον «μεγαλύτερο εχθρό του», και ως εμπόδιο στις μεταρρυθμίσεις που σχεδιάζει.

Ο Correa, που διαθέτει διδακτορικό στα οικονομικά, αυτοχαρακτηρίζεται ως Χριστιανός αριστερός, και όχι μαρξιστής.
 

ΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΠΛΗΓΕΣ ΣΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ

Το πολιτικό κατεστημένο της Κύπρου είναι ισχυρό . Διαθέτει τα μέσα και τους τρόπους ελέγχου της κοινής γνώμης .Κάνει το άσπρο , μαύρο , προσδιορίζει την ατζέντα των ζητημάτων , παραπληροφορεί , οριοθετεί το διάλογο , επιλέγει τους «αντιπάλους» του, αποπροσανατολίζει , εμφανίζεται ως θεράπων την ώρα που μας δίνει το δηλητήριο , εκφοβίζει , φιμώνει ,εξαγοράζει, καταδυναστεύει , παραλύει τη κρίση , επιβάλλει ως «ορθό» πολιτικό λόγο , τον ραγιαδισμό. Κεντρικός στόχος των ενεργειών του είναι η άλωση της συνείδησης των πολιτών.
Το πολιτικό κατεστημένο εκτείνεται μπροστά μας σαν ένα ατσαλοφόρο μέτωπο. Εκείνο που έχουμε να κάνουμε είναι να εντοπίσουμε τα αδύνατα σημεία του και να το κτυπήσουμε με σφοδρότητα. Να επιφέρουμε ρήξη μέσα στις τάξεις και τις δομές του, να προκαλέσουμε εσωτερικές συγκρούσεις που θα του προκαλέσουν νευρικότητα , αλληλοσπαραγμό με σκοπό να το οδηγήσουμε στην παράλυση και τη διάλυση.
Να κτυπούμε συνέχεια στης ίδιες πληγές , να μην τις αφήνουμε να επουλώνουν ούτε χιλιοστό του δευτερολέπτου , να προκαλέσουμε πυώδεις όγκους και να αφήσουμε τη δυσωδία τους να ξεχυθεί στη κοινωνία.
Αν πετύχουμε το σκοπό μας σε αυτές τις στοχευμένες επιθέσεις τότε θα ανοίξει ο δρόμος για τη μεγάλη ιδεολογικοπολιτική επίθεση.
Τα αδύνατα σημεία που εντοπίζουμε σήμερα στο μέτωπο του κατεστημένου είναι τα εξής.
Πρώτο: το διπλό δημοψήφισμα με τη συμμετοχή των εποίκων. Εδώ μπορούμε να τους αποκαλέσουμε ΠΡΟΔΟΤΕΣ, όσους το αποδέχτηκαν το 2004 και όσους σχεδιάζουν την επανάληψη αυτής της εσχάτης προδοσίας. Να τονίσουμε ότι θα έρθει η μέρα που θα επιβληθεί η εσχάτη των ποινών στους προδότες.
Δεύτερο: Η ανισότητα ανάμεσα στα δικαιώματα και τις απολαβές των εργατών του ιδιωτικού τομέα και του δημοσίου. Στόχος μας η κοινωνική ρήξη και η καταγγελία της αγαστής σχέσης κομματισμού – δημοσιουπαλληλισμού.
Τρίτο: όσοι δίνουν εργασία και στέγη σε λαθρομετανάστες και καταδικάζουν τους ντόπιους εργάτες και νόμιμους πολίτες στην ανεργία και την μετανάστευση.
Αν σε αυτά τα τρία θέματα υποχρεώσουμε το κατεστημένο να τοποθετηθεί , σημαίνει ότι κερδίσαμε μια μάχη . Επιβάλαμε το δικό μας τρόπο σκέψης. Αν το κατεστημένο σιγήσει νομιζόμενο ότι με αυτό τον τρόπο θα ελαχιστοποιήσει τη φωνή μας , σημαίνει πως κερδίσαμε άλλη μια μάχη . Θα δρούμε μέσα στα λαϊκά στρώματα και στο χώρο του διαδικτύου χωρίς αντίθετη άποψη. Επιβάλουμε έτσι σιγή στο πανίσχυρο σύστημα. Μα αν σήμερα καταφέρουμε συναγωνιστές να βάλουμε ένα επίδεσμο στο στόμα του κατεστημένου αύριο θα το σύρουμε στις πλατείες της λαϊκής οργής , εκεί που η ιστορία θα γράφεται με τον φοβερό ήχο των τυμπάνων.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Πώς να προστατευτείτε από τα βενζινάδικα που σας κλέβουν

Πώς να προστατευτείτε από τα βενζινάδικα που σας κλέβουνΜε λύπη μου βλέπω ότι διάφορες ιστοσελίδες αναρτούν «εικονίδια» για την εύρεση φθηνών βενζινάδικων. θεωρώ πως έχουν όλη την καλή διάθεση να ενημερώσουν το κοινό τους για την μείωση των εξόδων τους λόγω της «δύσκολης» συγκυρίας που επικρατεί στην χώρα μας, αλλά δυστυχώς πετυχαίνουν το αντίθετο, άθελα θέλω να πιστεύω, δηλαδή καθοδηγούν τον κόσμο σε πρατήρια που τελικά είτε (Α) τους ΚΛΕΒΟΥΝ σε ποσότητα είτε (Β) ο πρατηριούχος κλέβει το ίδιο το κράτος μη πληρώνοντας φόρους, δηλαδή παραλαμβάνοντας αφορολόγητα καύσιμα κλπ.

Να εξηγήσω τι εννοώ:

(Α) πως κλέβουν σε ποσότητα: Όπως έχει τελευταία γίνει γνωστό από πολλά ΜΜΕ, είναι της μόδας o «κλεφτής», ηλεκτρονικό σύστημα που μπαίνει στην αντλία του πρατηρίου και λειτουργεί με τηλεχειρισμό (μειώνοντας του παλμούς της αντλίας) ώστε να δίνει λιγότερο καύσιμο η αντλία στον τελικό καταναλωτή.

Δηλαδή ο πελάτης ζητάει 20 ευρώ, το κοντέρ της αντλίας γραφεί 20 ευρώ αλλά το όχημα εφοδιάζεται με καύσιμο αξίας 18 ευρώ. Αυτά τα 2 ευρώ (πάντα εξαρτάται από το πόσο το πρατήριο θέλει να κλέψει) όπως αντιλαμβάνεστε δικαιολογούν την τόσο χαμηλή τιμή που κάποιος πρατηριούχος έχει αναρτήσει στον των πινάκα τιμών του. Για να καταλάβετε κλέβοντας κάποιος 2 ευρώ στα 20, είναι σαν να λέμε οτι έχει κέρδος από αυτό 10%. Τα πρατήρια προ του Ιουνίου 2010 φορολογούνταν επί του τεκμαρτού 4,5% (περιθώριο κέρδους) και πλέον με την φορολογία έσοδα-έξοδα, το περιθώριο που λειτουργούν, τουλάχιστον στην Αττική, είναι 3-4% (ήτοι 5-6 λεπτά το λίτρο). Καταλαβαίνει κανείς ότι κάποιος που κλέβει μπορεί να πουλήσει και στην εκάστοτε τιμή του ίδιου του διυλιστηρίου και πάλι να κερδίζει τρεις φορές περισσότερο από τα νομοταγή πρατήρια.

(Β) πως κάποιοι πρατηριούχοι κλέβουν το κράτος

Δυστυχώς κάποιοι «πρατηριούχοι», με την αρωγή συγκεκριμένων εταιρειών που ξεπλένουν χρήμα κλπ, με το ίδιο τιμολόγιο παραλαμβάνουν δυο και τρείς φορές καύσιμα, στην ούσια επωφελούνται το ΦΠΑ. Φυσικά εδώ υπάρχουν συμφέροντα κλπ που δεν μπορούν να αποτρέψουν την εισαγωγή λαθραίων καυσίμων και την διοχέτευση/ κατανάλωση τους. Όπως αντιλαμβάνεστε «κλέβουν» το ΦΠΑ που τόσο μας λείπει και φυσικά καταφέρνουν και πουλάνε φθηνά τα καύσιμα αφού 23% (ΦΠΑ) κέρδος είναι (7) φορές περισσότερο από το μεσοσταθμικό περιθώριο κέρδους που λειτουργούν τα νομοταγή-»καταδικασμένα» πρατήρια (το 3-4%)

Το μόνο σίγουρο είναι πως με τα παραπάνω οδηγούμε το κοινό στα πρατήρια που τους κλέβουν τελικά, συντηρούμε αυτούς (πρατηριούχους-νονούς) που κλέβουν το κράτος και τελικά σκοτώνουμε άλλο ένα κλάδο, αυτόν των βενζινοπολών(καθώς οι νομοταγής πρατηριούχοι είναι αυτοί που θα κλείσουν τα πρατήρια τους λόγω του ανήθικου ανταγωνισμού που υπόκεινται.).

Χωρίς , να θέλω να θίξω τους επίσημους μηχανισμούς του κράτους (ΚΕΔΑΚ που ελένγχει την ποιότητα των καυσίμων και υπουργείο εμπορίου που ελέγχει για την ποσότητα των καυσίμων στα πρατήρια), μπορώ να διαβεβαιώσω ότι δυστυχώς ελέγχουν τους ίδιους και τους ίδιους νομοταγής πρατηριούχους ενώ σπανίως «πιάνουν» κάποιον παραβάτη και ακόμα και να τον πιάσουν ο νόμος σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αμείλικτος όπως θα έπρεπε (αφαίρεση άδειας λειτουργίας)

Αυτό που θα πρέπει να γνωρίζει και να ενημερώνετε το κοινό, είναι να εφοδιάζονται από πρατήρια με βάση τον παρακάτω κανόνα που είναι εύκολο να τον αναρτάτε σε blog, σε καθημερινή βάση:

Ανάρτηση καθημερινά της τιμής διυλιστηρίου που μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του υπουργείου εμπορίου(www.gge.gr).

π.χ σημερα 04.04 η τιμή της αμόλυβδης είναι 1.265 (τα χίλια λίτρα) ή 1,265 το λίτρο
Για να είστε ενήμεροι για τα κόστη: (α) όποιας εταιρείας: 0,02 λεπτα λιτρο (περιλαμβάνει μεταφορά και κέρδος εταιρείας) και (β) πρατήριο: 0,04 λεπτά λίτρο (εξαρτάται πάντα από το ύψος των λειτουργικών του εξόδων, αλλά κατά κανόνα 0,04 λεπτά το λίτρο είναι το ελάχιστο κέρδος που μπορεί να έχει ένα πρατήριο και να είναι βιώσιμο).

Συνεπώς, το φθηνότερο πρατήριο σήμερα ΜΠΟΡΕΙ να έχει την ακόλουθη τιμή:
ΤΙΜΗ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΟΥ (1,265) + ΕΤΑΙΡΕΙΑ (0,02) + ΠΡΑΤΗΡΙΟ(0,04) = 1,325 ευρώ το λίτρο + ΦΠΑ = 1,629

Οπότε σήμερα πρατήρια με τιμή κατω απο το 1,629 κλέβουν είτε με τον (Α) είτε με τον (Β) τρόπο.
Η πρόταση μου δεν είναι δύσκολο στο να εφαρμοστεί και θεωρώ πως είναι ενας μπούσουλας για την καταπολέμηση τέτοιων προβλημάτων.

Ο λόγος που γράφω αυτό το κείμενο είναι πως θέλω να βοηθήσω τον καθένα που τον κατακλέβουν κάποιοι αδίστακτοι και ακόμα και ιστοσελίδες επίσημες του κράτους (www.fuelprices.gr) και αλλες, διαφημίζουν και προτρέπουν τον καθένα να εφοδιαστεί με καύσιμα από αυτον που τελικα θα τον κλεψει….

Θα χαρω πολυ να το εφαρμοσετε και να βοηθησουμε τους συνανθρωπους μας καθως το κρατος δεν μας προστατευει οπως θα επρεπε.
Φιλικα
καποιος που εχει «μπαϊλντίσει» απο την αλητεια καποιων…..

www.tsantiri.gr
ελεύθερη σκέψη

Κυριακή 10 Απριλίου 2011

ΠΕΡΝΑ ΣΤΟΝ ΑΚΤΙΒΙΣΜΟ


Έχοντας ως εφαλτήριο την παραδοχή πως το κράτος είναι η πηγή της διαφθοράς και επεκτείνοντας ταύτην σκέψη, διαπιστούται λίαν ευκόλως πως το παρακράτος είναι ο αιμοδότης του διεφθαρμένου κράτους.Με άλλα λόγια είναι το αναγκαίο στήριγμα για την εύρυθμη λειτουργία του.Τόσα χρόνια η παιδαγωγικά απαράδεκτη ανατροφή και η χαμηλή πνευματικότητα του «εθνικού χώρου» ενισχύθηκε από μυρικαστικού τύπου μαλθακότητες,οι οποίες ήθελαν το παρακράτος ως έναν ακόμα μηχανισμό στην υπηρεσία του κράτους.Είς μάτην όμως.Η αλήθεια βρίσκεται πολύ δε πέρα από αυτόν τον αφελή όσο και παιδαριώδη συλλογισμό. Είς ό,τι αφορά δε τον πολιτικό και πνευματικό χώρο των Ελλήνων Εθνικιστών,η ένταση με την οποία το ίδιο το κράτος,διά της πλαγίας οδού που είναι το κρατικό δημιούργημα που λέγεται "παρακράτος",φρόντισε να διοχετεύσει σκάρτες ιδέες, παραπλανητικές οδούς όσον αφορά την επαναστατική διάθεση των νέων,όπως και να εμποδίσει κατά το δοκούν οποιαδήποτε κινηματική φωνή και λογική, δεν έχει ιστορικώς προηγούμενο.Οποιαδήποτε πολιτική κίνηση έχει ως βασικό της συστατικό, την ανεξαρτησία κινηματικού λόγου και πράξης, γνωρίζει την φίμωση,την σπίλωση και τον αποκλεισμό από τα «μεγάλα συγκροτήματα» του εκάστοτε εννοιολογικού πλέγματος. Πρόκειται για την απλούστερη εκδήλωση των πολυπλόκαμων μηχανισμών του παρακράτους.Εξού και η σημαντική επίδραση που έχει μέχρι τις μέρες μας το μπόλιασμα με παρακρατικές λογικές και κάλπικες ιδέες, άμεση συνέπεια της εκπορευόμενης από το κράτος, δράση του παρακράτους.Είναι μια αλήθεια που δυστυχώς ουδείς μέχρι σήμερον τόλμησε να ορθώσει,πλήν ορισμένων φωτεινών εξαιρέσεων-αξίζοντες τον σεβασμό μας-,όπως και να μιλήσει με παρρησία και αναλαμβάνοντας την ευθύνη. Αντιθέτως, είδαμε μονάχα σπασμωδικές κινήσεις,υπέρ το δέον ύποπτες και σκοτεινότερες της εξωτερικής τους εικόνας, οι οποίες συνολικώς δε αποτελούν ξέχωρα παρακρατικά κομμάτια του ίδιου προκατασκευασμένου κρατικού πάζλ. Συναγωνιστή,εσύ ο οποίος εισέρχεσαι σε έναν πολιτικό στίβο,οφείλεις να γνωρίζεις πως εισέρχεσαι σε μια άβυσσο.Εφόσον θα μπορείς να αντιμετωπίσεις με απεραντοσύνη τις καταστάσεις,θα έχεις την ευχέρια σκέψεων και κινήσεων μέσα σε μια κόλαση αναρίθμητων εικόνων,συμπεριφορών και καταστάσεων και επομένως αυτός ο ιδεολογικός εξοπλισμός ενδεχομένως να σταθεί για σένα τον ίδιον η καλύτερη ασπίδα ενάντια στους πολλούς ριψάσπιδες που θα σταθούν ως φαινομενικά εμπόδια στο δρόμο σου.Αγνόησε επιδεικτικά τους πάντες και δημιούργησε την δική σου αντίσταση. Η ακέφαλη αντίσταση είναι ένα ουσιαστικό βήμα στην κατεύθυνση αυτή. Υπάρχει και συνέχεια αυτής της στρατηγικής επιλογής στο πεδίο του αγώνα. Η σκέψη αυτή επεκτείνεται στην ιδέα της αυτοκέφαλης αντίστασης. Θα αναρωτηθείς δίκαια, τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Θα επιχειρήσουμε να αναπτύξουμε την ιδέα αυτή στο άμεσο μέλλον. Η πλέον επωφελής αντίσταση,όπως ενδεχομένως θα έχεις αντιληφθεί, ιστορικώς πραγματοποιείται στην περιφέρεια,στα προάστια και πέριξ του στόχου τον οποίον οι επαναστάτες ορίζουν ή θέτουν προς κατάληψιν.Η εστίαση στο κέντρο των δυνάμεων, οδηγεί σε αντιδιαμετρικά αποτελέσματα,όπως πολλάκις έχει αποδειχτεί. Εστίαση εννούμε την αφαίμαξη του δικού μας αυτοκέφαλου αγώνα υπό το καθεστώς συνιστωσών και ανθρώπων που παρουσιάζονται ως αυθεντίες. Ουδείς άκριτος,ουδείς αποδεκτός. Όλοι και όλα ας τίθενται υπό διαρκή αμφισβήτηση. Ούτε δάφνες, ούτε δάφνινα στεφάνια. Όλοι κρίνονται από τις στρατηγικές επιλογές τους και ιδιαίτερα αξιολογούνται εκ των πεπραγμένων τους. Για εμάς υπάρχει μονάχα μια και ακλόνητη κινηματική λογική και φιλοσοφία, η οποία διαπερνά ως σφαίρα την θωράκιση των όποιων εμπορικών συμφερόντων, μωροφιλοδοξιών, καιροσκοπισμών,αθέατων και μη συνδιαλλαγών. Οι ιδέες είναι υπεράνω προσώπων,κι όποιος θέλει ας το αρνηθεί.Θα συνειδητοποιήσει παρά τω χρόνω πως θα αρνηθεί ακούσια τον ίδιο του τον εαυτό. Για εμάς υπάρχουν μόνον ιδέες, ικανές και αμόλυντες προσωπικότητες,ωφέλιμες επιρροές από εμπειρότερους συναγωνιστές που ίστανται βάσει της προσφοράς τους οδηγοί στο κίνημα και όχι νταβατζήδες τιμονιέρηδες, επιπρόσθετα λειτουργούμε βάσει κινηματικής σκέψης και δομής,αποσκοπούμε δε σε οργανωμένη πολιτική δραστηριότητα και αυτό δεν προϋποθέτει απαραιτήτως οργανωμένη ομάδα,αλλά στηρίζεται σε στοιχειώδεις αρχές οργάνωσης. Έτσι προστατεύεται ο συναγωνιστής και ξεπερνιέται το επώδυνο εν πολλοίς ζήτημα της ανωνυμίας.Αν ορισμένοι παίζουν κρυφτούλι με διάφορες έννοιες, θα πρέπει να εξεταστεί τι επιδιώκουν με αυτόν τον τρόπο ή αν διαθέτουν κινηματική λογική τα όσα υποστηρίζουν. Ειδάλλως, ας φανερωθεί ότι δρούν συμφεροντολογικά και η εμπλοκή τους έχει αρχή και τέλος στην τσέπη του παντελονιού τους,αν βέβαια θεωρήσουμε πως αυτοί οι τύποι αξίζουν να φορούν παντελόνια. Ας νικήσει λοιπόν το κίνημα και όχι οι φιλόσοφοι του κώλου. Όσοι αισθάνονται πως θίγονται, ας συνεχίσουν το έργο τους σε κάποιο άλλο κίνημα. Όχι πάντως στο Εθνικοσοσιαλιστικό. Εδώ, δεν χωράνε τέτοια. Δεν θα υπάρχει χώρος να κρυφτείτε! 

ΠΗΓΗ:Omerta Crew Hellas

ΑΙΣΧΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ

Οι υποψήφιοι βουλευτές του Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος που κατέρχονται στις εκλογές ως ανεξάρτητοι υποψήφιοι Λεμεσού , Αντώνης Πιερίδης και Λουκάς Σταύρου συμμετείχαν σήμερα στην αντιδιαδήλωση που πραγματοποίησε το «Kίνημα Πολιτών κατά των Βρετανικών βάσεων». Η αντιδιαδήλωση είχε ως σκοπό να καταγγείλει την κοινή πορεία ενάντια στο καρκίνο, μεταξύ των τοπαρχών των αγγλοκρατούμενων περιοχών και των βρετανών αποικιοκρατών.
Στις δηλώσεις που έγιναν προς τους δημοσιογράφους εκ μέρους των υποψηφίων του Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος , τονίσθηκε η υποκρισία των βρετανών τυράννων να διαδηλώνουν υπέρ της αντιμετώπισης του καρκίνου όταν οι ίδιοι με τις κεραίες ECHELON , και τους ύποπτους αεροψεκασμούς προκαλούν τον καρκίνο , γεγονός που επιβεβαιώνουν οι έρευνες.
Ειπώθηκε επίσης ότι αν πράγματι οι βρετανοί ευαισθητοποιούνται για τον καρκίνο πρέπει άμεσα να γκρεμίσουν τις κεραίες και να σταματήσουν κάθε άλλη ρυπογόνο δραστηριότητα μέχρι να έρθει η στιγμή που θα αποχωρήσουν για πάντα από την γη μας.
Καταγγέλθηκε στη συνέχεια το απεχθές κατακτητικό σύνταγμα της Ζυρίχης το οποίο κατέστησε αφέντες τους αποικιοκράτες στη γη μας και αναγόρευσε την τουρκοκυπριακή μειονότητα σε κοινότητα υπέρμετρων δικαιωμάτων. Από τη βάση αυτή εκκινούντες οι κρατούντες προς μια «λύση» διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας , στην ουσία επιχειρούν μετάβαση από το πρώτο κατακτητικό σύνταγμα της Ζυρίχης σε ένα δεύτερο κατακτητικό σύνταγμα απεχθέστερο του πρώτου.
Διεκδικούμε την απελευθέρωση της γης μας από άγγλους και τούρκους κατακτητές ως και την θέσμιση του πρώτου ελεύθερου συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ένα πρώτο βήμα στην κατεύθυνση της αυτοδιάθεσης μας.
Πρέπει να αναφέρουμε προσέτι ότι η συμπόρευση ελλήνων πολιτών με τους άγγλους αποικιοκράτες δεν περιποιεί τιμή στους συμμετέχοντες . Προσβάλλει τους ήρωες και τους μακρούς αγώνες για ελευθερία και αυτοδιάθεση.
Αίσχος στους αγγλοπροσκυνημένους .
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΓΡΑΦΕΊΟ ΤΎΠΟΥ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Η ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

Το σύστημα του τοκογλυφικού καπιταλισμού κάνει ένα γιγάντιο αγώνα και ξοδεύει τεράστια κεφάλαια, προκειμένου να επιβάλει τον δικό του τρόπο σκέψης , περιγραφής και ανάλυσης των πραγμάτων. Εκεί που το πετυχαίνει , εξουδετερώνει κάθε δυνατότητα αντίστασης στα σχέδια του.
Το ληστρικό χρηματοπιστωτικό σύστημα κατόρθωσε να σκάψει τη συνείδηση μας και να τσιμεντώσει εντός της τα θεμέλια του, πείθοντας μας πως η ύπαρξη αυτού του συστήματος είναι αδιαχώριστη με την ύπαρξη της κοινωνίας , πως δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνία χωρίς την ολιγαρχία των τοκογλύφων που ξεσκίζουν τις σάρκες μας με ατσάλινα δόντια.
Κανείς δεν τολμά να θέσει το ερώτημα από πού προήλθε αυτός ο θεσμός, πως και υπό ποίων νομιμοποιήθηκε στη κοινωνία μας, τι και ποιους εξυπηρετεί.
Αντίθετα , όσο αρχίζουμε να θέτουμε τέτοια ερωτήματα , αρχίζουμε να «από-ιεροποιούμε» το σύστημα , να σκίζουμε τις μάσκες του στυγερού ιερατείου των τοκογλύφων , να αμφισβητούμε την νομιμότητα του , να διεκδικούμε την αυτονόμηση της κοινωνίας και της οικονομίας της .
Το ζήτημα είναι να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε διαφορετικά από αυτά που μας διδάσκουν , από τον τρόπο σκέψης και αξιολόγησης που μας επιβάλλουν. Να αρχίσουμε να θέτουμε τα συμβάντα υπό το πρίσμα του δικού μας συστήματος αξιολόγησης. Το ζήτημα είναι να έχουμε ένα τέτοιο σύστημα αξιολόγησης . Από το σημείο αυτό μπαίνουμε στο χώρο της ιδεολογίας ως ενός τρόπου αξιολογήσεως που δομεί ένα σύνολο αξιών και σκοπών ικανών να παράξουν πολιτική δράση. Χωρίς ιδεολογία και ιδεολογικοπολιτική δράση , το παρόν σύστημα της τυραννίας δεν κτυπιέται στη ρίζα του . Χωρίς ολοκληρωτική ιδεολογικοπολιτική σύγκρουση η εναντίωση με το σύστημα είναι ψεύτικη, ρηχή , επιπόλαιη που στο τέλος ενσωματώνεται στο σύστημα και το ενδυναμώνει.
Το έργο της ιδεολογίας είναι να κτυπά κατευθείαν στη συνείδηση της κοινωνίας , να γκρεμίζει τα αξιακά βάθρα του συστήματος της τυραννίας , να αποκαλύπτει την αποκρουστική όψη των εκπροσώπων της και ταυτόχρονα να κτίζει τον νέο κόσμο των δικών μας αξιών , τον κόσμο της εθνικής και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Η ιδεολογική επίθεση κατά των αξιών του συστήματος του τοκογλυφικού καπιταλισμού, στο άρμα του οποίου επιβαίνουν οι διάφοροι τυραννίκοι , ομόθρονοι και ομοτράπεζοι των τοκογλύφων , προετοιμάζει την μεγάλη λαϊκή επίθεση που θα πέσει σαν ατσάλινη θύελλα στα στέμματα της τυραννίας .
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΨΗΦΙΣΕ ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ Ο ΨΕΥΤΟΟΙΚΟΛΟΓΟΣ ΤΡΕΜΟΠΟΥΛΟΣ!

Μ.Tρεμόπουλος-Ο μοναδικός Έλληνας ευρωβουλευτής που ψήφισε υπέρ των Σκοπίων! 

Απρίλιος 8, 2011. Ο μοναδικός Έλληνας ευρωβουλευτής που ψήφισε υπέρ των Σκοπίων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να αρχίσουν άμεσα οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της πΓΔΜ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρει ο σκοπιανός δημοσιογράφος παρουσιάζοντας τον..
Μιχάλη Τρεμόπουλο (σ.σ. ένταξη χωρίς,φυσικά, καμία αλλαγή στη γλώσσα, στην ονομασία της χώρας κλπ)

Σε συνέντευξή του μάλιστα, βρισκόμενος στα Σκόπια, στο αδελφό κόμμα των Σκοπίων DOM, (το οποίο υποστηρίζει την ένταξη των Σκοπίων ως ‘Μακεδονία’ στην Ευρωπαϊκή ‘Ενωση και τίθεται κατά οποιαδήποτε άλλης ονομασίας και γλώσσας εκτός της ‘μακεδονικής’) ο Μιχάλης Τρεμόπουλος έδωσε συνέντευξη στο σκοπιανό Κανάλ 5 υποστηρίζοντας τη θέση του κόμματος του , των Πρασίνων, όπως είπε, υπέρ της ένταξης των Σκοπίων στην ΕΕ.

Πρόκειται , σημειώνει το σκοπιανό κανάλι, για τον πρώτο άνθρωπο στην Ελλάδα του Πράσινου Κόμματος, ο οποίος σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις έχει πραγματικές πιθανότητες να εισέλθει στο ελληνικό κοινοβούλιο, υποστήριξε, μάλιστα, προς το Κανάλ 5, ότι, τίθεται υπέρ της αυτοδιάθεσης των λαών, της ονομασίας αυτών όπως επιθυμούν και στις σχέσεις καλής γειτονίας , στοιχεία τα οποία αποτελούν τις βασικές αρχές πάνω στις οποίες κινείται το ελληνικό Κόμμα των Πρασίνων.

Ο Τρεμόπουλος χαρακτήρισε την σημερινή εποχή του Γιώργου Παπανδρέου, ως πολύ καλή από ότι του Κώστα Καραμανλή σε σχέση με το σκοπιανό ζήτημα.

Υποστήριξε, επίσης, ότι η λύση μεταξύ των χωρών πρέπει να δοθεί σύμφωνα με τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.

ΠΗΓΗ

Παρασκευή 8 Απριλίου 2011

ΤΡΕΜΕΙ Η 4η ΕΞΟΥΣΙΑ...ΑΠΕΙΛΕΙ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΙ τα BLOGS


To blogging κάνει κακό στην... εξουσία!

Tα μέσα ενημέρωσης σιγούν για τέσσερις ημέρες. Ζούμε συνεπώς πολύ ενδιαφέρουσες καταστάσεις. Την ενημέρωσή μας για τα πάντα τη μονοπωλούν τα ανώνυμα και συχνά συκοφαντικά μπλογκς που μας βρίζουν και κόβουν θέσεις εργασίας αντικαθιστώντας (λέει) πραγματικά ΜΜΕ αλλά που, και αυτά, έχουν πρόβλημα: δεν μπορούν να κλέβουν πληροφορίες από εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις. Μόνο για τους πολύγλωσσους υπάρχει διέξοδος: τα ξένα ειδησεογραφικά κανάλια και όσες ξένες εφημερίδες διανέμονται και στη χώρα μας. (τοvima.gr)/Ριχάρδος Σωμερίτης

Αλήθεια από πότε τα Blogs κόβουν θέσεις εργασίας ;
και στο κάτω κάτω της γραφής μπάρμπα τα Βlogs είναι δημοσιογραφία πολιτών δηλαδή ενημερώνουν τους πολίτες από πολίτες δεν είναι υποχρεωτικά να ενημερώνεστε και εσείς ! Αλλά είναι γνωστό ότι δεν ελέγχονται και σας πονάει και κάτι άλλο ,για την κλοπή των ειδήσεων ,δεν θες να το σχολιάσουμε ,ούτε για την ταχύτητα της είδησης ούτε για το πόσο πίσω είναι οι εφημερίδες και η τηλεόραση από τα γεγονότα ή το πόσο συχνά επαναλαμβάνονται !!
 
Βετεράνος

ΤΑ GOLDEN BOYS ΤΗΣ GOLDMAN SACHS

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

Στον αριθμό 133 της οδού Φλίτ στο Λονδίνο, άντρες με σκουρόχρωμα κοστούμια και γυναίκες με ακριβά ταγέρ και ακόμη πιο ακριβές γόβες, περνούν την γυάλινη περιστρεφόμενη πόρτα και χάνονται στο εσωτερικό του κτηρίου. Είναι ένα πέτρινο κτήριο με δωρικούς κίονες και ένα ρολόι στην πρόσοψη. Δεν υπάρχουν πινακίδες, δεν υπάρχουν διακριτικά. Είναι ένα από τα πολλά κτήρια (το κεντρικό) της Goldman Sachs στο Λονδίνο Στέκομαι απέναντι και παρατηρώ, αυτούς που μπαινοβγαίνουν στο κτήριο. Καλοσιδερωμένοι γιάπηδες, με υπεροπτικό βλέμμα που κάλλιστα θα μπορούσες να μπερδέψεις με εκείνους τους ιεραπόστολους των νέων θρησκειών που κυκλοφορούν στο δρόμο με κοστούμι και ένα ταμπελάκι που λέει το όνομα και την θέση τους στην πεφωτισμένη κλίμακα της φιλεύσπλαχνης αλλά πάντα τιμωρητικής θρησκείας. Η ομοιότητα δεν είναι τυχαία. Είναι και οι ίδιοι, ιεραπόστολοι του χρήματος. Προφήτες των αγορών Έχουν γραφτεί πάρα πολλά για αυτούς τους ταλιμπάν του εξτρεμιστικού καπιταλισμού. Για τους εκπροσώπους της αγοραίας σωτηρίας. Και το «αγοραίας» δεν προκύπτει από το αγορές αλλά από το αγορασμένος. Δουλεύουν ασταμάτητα, η συλλογική τους συνείδηση είναι απλωμένη πάνω στο αόρατο δίκτυο της εταιρείας, καθοδηγούν υπουργούς και οικονομίες, και όταν μετά από μερικά χρόνια φεύγουν από την Goldman Sachs προωθούνται σε κυβερνήσεις και κρατικούς μηχανισμούς. Μια κανονική σκοτεινή σέχτα που φωτίζεται μόνο από τη λάμψη του χρήματος. Μέχρι πριν από τριάντα χρόνια, τα κέρδη από τις επενδύσεις, επενδύονταν και πάλι για να δημιουργήσουν νέο κέρδος. Αυτή ήταν η βασική λειτουργία του καπιταλισμού. Ξαφνικά οι επένδυση του χρήματος έπαψε να είναι παραγωγική. Έγινε αεριτζίδικη. Τράπεζες όπως η Goldman, δημιούργησαν προϊόντα τα οποία προσέφεραν κέρδος, χωρίς καμιά παραγωγική επένδυση. Μπορούσες να αγοράσεις ένα τραπεζικό προϊόν , το οποίο μπορούσε να είναι απλώς ένα στοίχημα για το αν θα χρεοκοπήσει μια χώρα και να κερδίσεις απ αυτό. Η οικονομία έγινε από παραγωγική, ιπποδρομιακή. Και ονομάστηκε αγορά (βλέπετε οι όροι «ιππόδρομος» και «στοίχημα» ήταν πιασμένες από τον ΟΠΑΠ) Τα καλοντυμένα κοράκια τραπεζών όπως η Goldman, άρχισαν να πουλούν αέρα, -ευνοϊκούς ανέμους τους παρουσίαζαν- που κάποια στιγμή θα γινόταν θύελλες. Το σύστημα λειτουργεί απλά. Οι «τραπεζίτες» της Goldman, είναι σύμβουλοι κυβερνήσεων και επιχειρήσεων. Αυτοί που αποφασίζουν να αγοραστούν τα προϊόντα και οι συμβουλές τους, είναι πρώην στελέχη της Goldman Sachs και νυν υπουργοί. Όταν ολοκληρωθεί η «παροχή υπηρεσιών», ένας οίκος αξιολόγησης αφού πληρωθεί πάλι από τις κυβερνήσεις, συμπεραίνει πως όλα είναι καλά. Η μικρή λεπτομέρεια είναι πως οι μέτοχοι αυτού του νταβατζή της αγοράς που λέγεται αξιολογητής, είναι και μέτοχοι της Goldman Sachs. Οπότε αν πληρώσεις όλα θα πάνε καλά. Ταυτόχρονα όμως η Τράπεζα, έχοντας όλες τις πληροφορίες για ένα κράτος, την κυβέρνηση και την οικονομία της, μπορεί να δημιουργήσει ένα προϊόν (ένα στοίχημα δηλαδή) το οποίο θα διαθέσει στην αγορά. Θα κερδίσει και απ αυτό, και αν θέλει μπορεί να χειραγωγήσει την οικονομία της χώρας. Ακούγεται τρομακτικό, αλλά είναι ακόμη χειρότερο Το 2001, η κυρία Αντιγόνη Λουδιάδη, ένα στέλεχος της Goldman στο Λονδίνο, πρότεινε στα αφεντικά της, να πλησιάσουν την ελληνική κυβέρνηση και να της προτείνουν να αποκρύψουν το ελληνικό χρέος για να καταφέρει να μπει στην ΟΝΕ. Η κυβέρνηση Σημίτη δέχτηκε. Tμήμα των δαπανών Άμυνας, μετατράπηκαν σε ένα swap και μέσω της Εθνικής Τράπεζας, πουλήθηκαν και αγοράστηκαν. Με έναν πολύπλοκο τρόπο το χρέος εμφανίστηκε μικρότερο.Μπήκαμε στην ΟΝΕ με όλες τις ψεύτικες προυποθέσεις και τους ούριους ανέμους της Goldman Sachs και σήμερα θερίζουμε θύελλες. Η Goldman πήρε 330 εκατομμύρια αμοιβή. Κανένας δεν γνωρίζει όμως τι υποθήκες μπήκαν για τα swaps. Τι ξεπουλήσαμε δηλαδή προκειμένου να «εξυπηρετηθούμε». Η Goldman από την άλλη,όταν ξεκίνησε η κρίση, δημιούργησε στο Λονδίνο τον πρώτο λογαριασμό όπου κάποιος μπορούσε να ποντάρει υπέρ της χρεωκοπίας της Ελλάδας. Τρελά κέρδη. Και το μήνυμα σαφές: «ο πρώην πελάτης καταρρέει, εμείς ξέρουμε καλύτερα» Τον Νοέμβριο του 2009, η Goldman , έστειλε ένα από τα πιο ισχυρά στελέχη της ,να συναντηθεί με τον πρωθυπουργό και να προτείνει την αγορά ενός νέου προιόντος για να βοηθηθούμε στην κρίση. Ο Παπανδρέου αρνήθηκε και μετά από μέρες το βασικότερο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας με συνέντευξή του παρουσίασε την οικονομία της Ελλάδας υπό κατάρρευση. Το στέλεχος αυτό της Ευρωπαϊκής Τράπεζας ήταν βέβαια πρώην στέλεχος της Goldman Sachs, απ αυτά που προωθούνται στις κυβερνήσεις και τους μηχανισμούς εξουσίας. Οι οίκοι αξιολόγησης, με πρώτο την Moodys, του οποίοι οι μέτοχοι είναι και μέτοχοι της Goldman, άρχισαν στη συνέχεια,την υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας. Τα υπόλοιπα μάλλον είναι γνωστά. Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι πως ο χρηματιστής της Goldman, Πέτρος Χριστοδούλου, στέλεχος της Εθνικής την εποχή που έγινε η απόκρυψη χρέους με τα swaps, είναι σήμερα διευθύνων σύμβουλος του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους. Η Goldman Sachs βεβαίως είναι μία από τις τράπεζες που διαμορφώνουν την αγοραία αντίληψη για τις αγορές. Και ο κύριος Χριστοδούλου δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο μοναδικός , που σχετιζόμενος με αυτές τις ομάδες βρέθηκε σε καίρια θέση στην Ελλάδα. ΥΓ: Ενδεικτικά και μόνο, ο Χένρυ Πόλσον, υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ όταν ξεκίνησε η κρίση, -ο οποίος «έσωσε» τις τράπεζες εκτός από τον βασικό αντίπαλο της Goldman Sachs,- ήταν πρόεδρος της Goldman. Επίσης στελέχη της ήταν ο Ρομάνο Πρόντι πρωθυπουργός της Ιταλίας και επικεφαλής της Κομισιόν, ο Ότμαρ Ίσινγκ νούμερο 2 στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα,ο διοικητής της Τράπεζας του Καναδά και άλλοι πολλοί που χαράσσουν πολιτική, εμφανίζοντάς την ως ανάπτυξη,αναγκαία πολιτική, νόμο των αγορών και άλλα εύηχα. Τους αντίστοιχους έλληνες δεν είναι δύσκολο να τους βρείτε. Εστάλη απο http://www.koutipandoras.gr

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΨΗ

ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Ο εθνικός αγώνας του κυπριακού ελληνισμού είχε και πρέπει να έχει ως σκοπό του την ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ. Ο όρος αυτοδιάθεση δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς την λαϊκή ΑΥΤΟΝΟΜΗΣΗ , χωρίς τη δυνατότητα του λαού να ορίζει τους νόμους και τους θεσμούς του. Αυτή είναι η θεμελιώδης κατάσταση της αυτοδιάθεσης , η εσωτερική μορφή της αυτοδιάθεσης. Χωρίς αυτή τη στέρεη βάση της αυτοδιάθεσης δεν είναι δυνατή η επόμενη κίνηση , που θα μπορούσαμε να την ορίσουμε ως εξωτερική μορφή της αυτοδιάθεσης , που είναι το δικαίωμα του κράτους να συνάπτει συμμαχίες ή να ενωθεί με κάποιο άλλο κράτος που στη δική μας περίπτωση είναι η ένωση με την Ελλάδα.
Οι αγώνες του κυπριακού ελληνισμού και συγκεκριμένα της ενωτικής παράταξης δεν επιτέλεσαν το σκοπό της αυτοδιάθεσης ούτε στην εσωτερική ούτε στην εξωτερική της μορφή. Η Ζυρίχη και το απεχθές σύνταγμα της , υπήρξε ο τάφος της εθνικής μας αυτοδιάθεσης.
Οι συνθήκες που επέβαλε η Ζυρίχη στην κυπριακή κοινωνία επέτρεψαν την ενδυνάμωση μιας ολιγαρχίας του πλούτου , εκκλησίας και ιδιωτών, που απετέλεσε την οικονομική βάση της αντεθνικής πολιτικής που ονομάστηκε «πολιτική της ανεξαρτησίας». Μια ανεξαρτησία ψεύτικη . Διότι η πραγματική ανεξαρτησία προϋποθέτει την αυτοδιάθεση. Συνεπώς με τον όρο «ανεξαρτησία» εννοούσαν οι κρατούντες μια κλειστή αγορά που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της ολιγαρχίας του πλούτου.
Αυτό το φαινόμενο , αυτό το γεγονός, δεν μπόρεσε η ενωτική παράταξη να το αντιληφθεί , να το καταγγείλει και να το πολεμήσει. Η αδυναμία αυτή κράτησε δέσμια την ενωτική παράταξη στο άρμα της δεξιάς και άφησε την ιδέα της ένωσης στη περιοχή του συναισθήματος και όχι της πολιτικής βούλησης.
Η ενωτική παράταξη δεν μπόρεσε να συνδέσει την ιδέα της αυτοδιάθεσης – ένωσης με την ανάγκη για κοινωνική και οικονομική πρόοδο. Σε αυτή τη περίπτωση ο ενωτικός αγώνας θα ενέτασσε στις τάξεις του και την αριστερά , θα στήριζε τα αιτήματα της εργατιάς και των λαϊκών τάξεων και θα ξεπερνούσε τον καταστροφικό ψυχροπολεμικό διπολισμό.
Έτσι το ενωτικό ιδεώδες κατάντησε να είναι το γαλανόλευκο μακιγιάρισμα της ληστρικής πλουτοκρατίας. Αυτή την αποκρουστική εικόνα βλέπουμε σήμερα στα πανηγύρια της ευρύτερης δεξιάς να διανθίζεται με πόζες , κούφια λόγια , συνθήματα και τυμπανοκρουσίες.
Σε αυτό το καρναβάλι της ευρύτερης δεξιάς εμείς οι εθνικοδημοκράτες δεν συμμετέχουμε γιατί έχουμε πλήρη συνείδηση των αιτιών της αποτυχίας του ενωτικού αγώνα και δεν θα επαναλάβουμε τα ίδια λάθη.
Στα σημερινά δεδομένα η αυτοδιάθεση παραμένει ο κεντρικός σκοπός του εθνικού αγώνα. Όμως για να πραγματωθεί ο σκοπός επιβάλλεται ο αγώνας μας να ενριζωθεί στα κοινωνικά και οικονομικά αιτήματα.
Η απελευθέρωση της Κύπρου από τους κατακτητές της περνά μέσα από ένα δημοκρατικό εθνικοκοινωνικό κράτος.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ


Έπνιξε την ελληνική οικονομία το μνημόνιο


Ήταν περίπου πριν ένα χρόνο τότε που τα κορυφαία κυβερνητικά στελέχη πανηγύριζαν γιατί είχαν καταφέρει με την υπογραφή του μνημονίου να αποφύγουν την στάση πληρωμών από το δημόσιο ή αν προτιμάτε, την πτώχευση της χώρας μας. Πράγματι χάρη στο μνημόνιο, στις 1 Μαΐου του 2010 καταβλήθηκαν κανονικά συντάξεις και μισθοί κι αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε όλοι μας, πως αν δηλαδή δεν υπήρχε αυτό το μνημόνιο, θα είχαμε ακούσει τότε ακόμα το περίφημο «δυστυχώς επτωχεύσαμε». Στην πορεία όμως άρχισε να φαίνεται πως το μνημόνιο δεν ήταν τελικά εκείνο που θα μας οδηγήσει εκτός κρίσης με αποκορύφωμα τα τελευταία στοιχεία που δείχνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο πως δεν επιτεύχθηκε κανένας από τους στόχους της κυβέρνησης. Το έλλειμμα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από αυτό που περίμενε ο υπουργός οικονομικών, τα έσοδα όχι μόνο δεν αυξήθηκαν παρά τις οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων και την κατά πολλές μονάδες αύξηση του φόρου προτιθέμενης αξίας αλλά μειώθηκαν ενώ το βοιωτικό επίπεδο των περισσότερων Ελλήνων έχει υποστεί τραγικές αλλαγές. Είναι πραγματικά απορίας άξιον το πώς γίνεται να μην καταλαβαίνει ένας υπουργός οικονομικών και μια ολόκληρη κυβέρνηση, όσα καταλαβαίνει ένας απλός πολίτης, ότι δηλαδή η μείωση μισθών και συντάξεων έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών και όσο στην αγορά δεν υπάρχει χρήμα, τα κρατικά ταμεία δεν πρόκειται να γεμίσουν. Δεν ξέρω πως μπορούν κάποιοι να μιλούν για ανάπτυξη όταν ο νοικοκυριά έχουν φτάσει σε σημείο να στερούνται ακόμα και τα πλέον απαραίτητα, όταν η ανεργία αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, όταν τα λουκέτα στην αγορά πέφτουν βροχή. Δεν είναι δυνατόν να μη βλέπουν πως το μνημόνιο και η κυβερνητική πολιτική έχουν γίνει πλέον θηλιά στο λαιμό των επιχειρήσεων οι οποίες όσο κι αν το θέλουν, αδυνατούν να κρατήσουν τους υπαλλήλους τους ενώ και εκείνους που εξακολουθούν να κρατάνε, τους έχουν επί μήνες απλήρωτους. Το αποτέλεσμα όλων αυτών βέβαια είναι να κάνουμε απλά έναν κύκλο και να φτάσουμε και πάλι στο σημείο που ήμασταν πριν από δώδεκα μήνες, ένα βήμα πριν από την πτώχευση ή όπως το λένε τώρα, την αναδιάρθρωση του χρέους μας. Μια τρύπα στο νερό κάναμε δηλαδή και αυτό που φαίνεται είναι πως είχαν απόλυτο δίκιο όσοι εξ αρχής ακόμα τάχθηκαν ενάντια στο μνημόνιο. Δυστυχώς όμως μόλις τώρα άρχισαν να το αντιλαμβάνονται αυτό και ορισμένοι πράσινοι βουλευτές οι οποίοι και ζητούν άμεση επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου. Άρχισαν να επιτέλους οι κυβερνητικοί βουλευτές να αισθάνονται ότι κοροϊδεύουν το λαό λέγοντας του διαρκώς πως δε θα πάρουν νέα μέτρα ενώ την επόμενη κιόλας μέρα κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Μόνο που ο λαός δε μπορεί να αντέξει άλλα μέτρα, δε μπορεί να δεχτεί κι άλλες μειώσεις στο έτσι κι αλλιώς περιορισμένο εισόδημα του. Η εξαθλίωση του έχει φτάσει στο κόκκινο. Δεν είναι λύση το μνημόνιο κι αυτό πρέπει επιτέλους να το καταλάβουν εκείνοι που μας οδήγησαν σ’ αυτό. Τόσο καιρό ακούμε για ριζικές αλλαγές αλλά το μόνο που βλέπουμε είναι η διαρκής επιβάρυνση με νέα μέτρα των χαμηλών στρωμάτων κι αυτό σε καμιά περίπτωση δεν είναι αλλαγή. Όταν η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή αποφάσισε να δώσει στις τράπεζες τα 28 δισεκατομμύρια ευρώ, η τότε αξιωματική αντιπολίτευση του Γιώργου Παπανδρέου κόντεψε να πάρει τα όπλα και αν βγει στους δρόμους. Ο καιρός όμως έχει γυρίσματα και να που έφτασε η ώρα να κάνει και το ΠΑΣΟΚ αυτό ακριβώς για το οποίο κατηγορούσε την προηγούμενη κυβέρνηση. Να δώσει τριάντα αυτή τη φορά δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες χωρίς όμως να διασφαλίσει πως τα χρήματα αυτά θα πάνε στην πραγματική οικονομία. Το φάρμακο που κάποιοι αποφάσισαν να χορηγήσουν στην άρρωστη Ελλάδα αποδείχθηκε λανθασμένο και πλέον πρέπει να αλλάξει η συνταγή. Μια θεραπεία που δεν αποδίδει, απλά δεν τη συνεχίζεις. Είναι εύκολο για έναν υπουργό να λέει και να ξαναλέει πως η σωτηρία της πατρίδας μας απαιτεί θυσίες απ’ όλους. Μόνο που εκείνοι που το λένε αυτό θα πρέπει κάποια στιγμή να αποφασίσουν να μιλήσουν πρόσωπο με πρόσωπο με τον απλό λαό, με τον άνεργο που βλέπει τα χρέη να τον κυνηγούν κι εκείνος δε μπορεί να βρει τρόπο να αντιδράσει, με τον πατέρα που δε μπορεί ούτε το γάλα των παιδιών του να φέρει στο σπίτι, με τους ανθρώπους που αναζητούν τρόφιμα στους κάδους απορριμμάτων για να επιβιώσουν. Επίσης θα πρέπει κάποια στιγμή να ξεφύγουμε ως χώρα από το συνήθειο να φορτώνουμε όλες τις ευθύνες και όλα τα λάθη που έχουν γίνει, στους προηγούμενους. Τον άνθρωπο που πεινάει δεν τον ενδιαφέρει καθόλου αν για τη σημερινή κατάσταση της χώρας μας ευθύνεται το ΠΑΣΟΚ ή η Νέα Δημοκρατία. Τα προβλήματα δεν έχουν χρώμα, δεν είναι ούτε γαλάζια ούτε πράσινα. Αυτό που έχει σημασία είναι το αποτέλεσμα κι αυτό δυστυχώς μόνο καλό δε φαίνεται να είναι. Κάποιοι πλέον πρέπει να βρουν το θάρρος να πουν το ΟΧΙ στα μέτρα που διαρκώς όχι προτείνει αλλά επιβάλει το διεθνές νομισματικό ταμείο διότι αποδείχθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πως δε μπορούν να μας προσφέρουν λύση. Αν αυτό δε μπορεί να το καταλάβει η κυβέρνηση τότε μάλλον είναι πού λίγη για να διαχειριστεί μια τέτοια κατάσταση. Όσοι δε μπορούν να μας προσφέρουν πλέον κάτι καλό, το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να πάνε στα σπίτια τους. όσο νωρίτερα το κάνουν αυτό τόσο καλύτερο για την Ελλάδα μας.
Σ. Καραχότζα