Μεταπολίτευση τέλος δια βοής και οργής λαού. Πάμε γι άλλα...

Πολυτεχνείου και twitter γωνία

Έκλεισε ο κύκλος της μεταπολίτευσης. Το σύμβολό της αναφώνησε «Εδώ Βρυξέλλες, Εδώ Βρυξέλλες» και την ίδια ώρα οι διαδηλωτές το έμαθαν από τα twitter τους. Δύσκολο να υπήρχε πιο συμβολική ταφόπλακα γι αυτό που μάλλον αφήνουμε πίσω μας χωρίς να ξέρουμε που θα πάμε. Η Μαρία Δαμανάκη εδώ και χρόνια δεν αντιπροσωπεύει το “Εδώ Πολυτεχνείο”, και ίσως να είναι δική μας εμμονή, των υπόλοιπων, να επιμένουμε σε συμβολισμούς που είναι πάντα πιο εύκολοι από τον ορθολογισμό Ο κύκλος της μεταπολίτευσης κλείνει, αφήνοντας να ασφυκτιά μέσα του μια Ελλάδα χρεοκοπημένη, κουρασμένη, παρασιτική και κυρίως χωρίς όραμα. Η γενιά του Πολυτεχνείου περνά εδώ και καιρό την πολιτική της κλιμακτήριο. Δεν ξέρει τι της φταίει, είναι κυκλοθυμική και κατά καιρούς έχει εξάψεις.
Η μεταπολίτευση επιχείρησε να λύσει το μεγάλο πρόβλημα Δημοκρατίας και ελευθερίας στη χώρα. Ζούμε στην πιο δημοκρατική περίοδο της ιστορίας μας, αυτό είναι αλήθεια. Αλλά πιστεύουμε σε μια στρεβλή Δημοκρατία που την χτίζουμε πάνω στα “θέλω” μας, που έχουν απαγορεύσει την προσωπική και κοινωνική ευθύνη. Η μεταπολιτευτική Δημοκρατία γέμισε από ασυδοσία, ανευθυνότητα,αυθαιρεσία, ετσιθελισμό. Η προσωπική στόχευση έγινε αξία. Ο συνδικαλισμός έγινε παραγοντισμός, τα κόμματα διαχειριστές προσωπικών εξουσιών, και οι πολίτες ελεύθεροι καταναλωτές. Μόνο καταναλωτές. Η Δημοκρατία μας, μπορούσε να σηκώσει μόνο γνώμες του συρμού,που χάιδευαν τα λαϊκά αντανακλαστικά, καλούσαν σε εθνικά συλλαλητήρια και χειροκροτούσαν πολιτικούς που αναδύονταν μέσα από πλαστικές σημαίες, πριν βεβαίως ανακαλύψουν την πράσινη ανάπτυξη και εμείς την υποκρισία.
Αμέσως μόλις η μεταπολίτευση έστριψε το δρόμο του Πολυτεχνείου, χάθηκε στο δρόμο της πολιτικής όπως ο χωρικός που φτάνει στην πρωτεύουσα. Ολόκληρος λαός έμαθε βέβαια να χτυπά το χέρι στο τραπέζι απαιτώντας τα δικαιώματά του, αλλά δεν ήξερε ποιό ακριβώς είναι το δικαίωμα. Και βέβαια ποτέ αυτό το δικαίωμα δεν είχε ευθύνη. Και ξαφνικά δεν μπορούμε πια να υπάρχουμε όπως πριν. Και βρεθήκαμε στην πλατεία Συντάγματος, τουιτάροντας και στέλνοντας sms.
Δεν είναι τυχαίο που το νέο κίνημα των Αγανακτισμένων στην Ελλάδα, ξεκίνησε μόλις στην Ισπανία σηκώθηκε, -ή μάλλον κάποιοι είπαν ότι σηκώθηκε-, ένα πανό που κέντριζε τον εγωισμό μας. Δεν βγήκαμε στον δρόμο μόνοι μας. Ο καθένας ελπίζει ίσως πως μέσα στο χάος που ορθώνεται μπροστά μας, θα υπάρξει μια προσωπική λύση για τον ίδιο, όπως γίνεται τόσα χρόνια. Χρειάστηκε να προσβληθεί ο “εθνικός” εγωισμός, να αμφισβητηθεί η συλλογική ικανότητα για να αντιδράσουμε.
Όσοι βρέθηκαν στις πλατείες, δεν είναι ίδιοι. Ούτε έχουν απαραίτητα δίκιο. Δεν ξέρουμε ποιός έφθασε ως εκεί από αίσθηση ευθύνης και ποιός «αγανακτισμένος» γιατί τα πράγματα δεν είναι βολικά γι αυτόν όπως πριν. Ποιός δηλαδή από επαναστατική ζέση και ποιός γιατί του έχουν πατήσει τον μικροαστικό κάλο. Αυτά όλα είναι ερωτήματα , αλλά δεν έχουν μόνο αυτά σημασία
Η Ελλάδα, χρόνια μετά την μεταπολίτευση μαθαίνει το «μαζί» και αναρωτιέται «τι». Επαναφέρει αυτά τα ερωτήματα από τον στίβο των διαφημιστικών σλόγκαν στο τερέν της διεκδίκησης και της ανησυχίας.
Πού και πώς θα εκφραστεί αυτό το πλήθος; Θα το βρει μόνο του. Ανησυχώ και εγώ μήπως καταναλωθεί στη βία, μήπως υποκύψει στην προβοκάτσια, μήπως εκτονωθεί στην socialmedιακή εικονικότητα. Με φόβους όμως δεν φτιάχνεις κοινωνίες. Μόνο ξαπλωμένους στον καναπέ, να τρώνε πατατάκια και να καταπίνουν αμάσητη την κουλτούρα της επιφάνειας.
Το κίνημα, το όποιο κίνημα, χρειάζεται υπευθυνότητα. Πολλοί αποκαλούν αυτό που εξελίσσεται το «κίνημα του τουίτερ», το «κίνημα του τεμπέλη». Ναι, δεν χρειάζεται μόνο να τουιτάρεις και να μπλογκάρεις για να αλλάξεις μια κατάσταση, αλλά χρειάζεται κάτι να κάνεις.
Το πολιτικό κατεστημένο στέκει αμήχανο μπροστά σε αυτό που εξελίσσεται. Η γενιά του πολυτεχνείου, δεν προλαβαίνει να κάνει ταχύρρυθμα μαθήματα εκμάθησης του twitter, και έτσι στέκει απλώς φοβική. Πολυτεχνείου και twitter γωνία, διασταυρώνονται πολιτικές, λογικές, αρνήσεις,αμφισβητήσεις. Σημασία έχει ότι κάτι γίνεται. Επιτέλους. Προτιμώ απ το να φωτογραφίζουν με τα smartphone, κολεξιόν του Armani, να στέλνουν μηνύματα ανησυχίας και συλλογικής δράσης. Το προτιμώ.

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

ΟΧΙ ΣΤΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΕΝΙΑΙΑΣ ΕΔΑΦΙΚΗΣ ΖΩΝΗΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

Δεν είμαι αισιόδοξος για το μέλλον της πατρίδος μου. Ο λαός αποφάσισε. Ομοσπονδία ή διχοτόμηση . Είναι αποφασισμένος και για τα δύο ανάλογα με τη κλίση της ζυγαριάς των ψήφων.
Το όραμα μιας δημοκρατίας , όπου ο κάθε πολίτης θα έχει μια ψήφο σε ένα ενιαίο εκλογικό σώμα για να θεσμίσει το πρώτο ελεύθερο σύνταγμα του ρίχνοντας στο καιάδα της ιστορίας το κατακτητικό σύνταγμα της Ζυρίχης , αυτό το όραμα της ειρήνης και της προόδου δεν βρίσκει καμία απήχηση. Τα συμφέροντα της ολιγαρχίας του πλούτου και της εκκλησίας, αντιτίθενται σθεναρά σε αυτή τη προοπτική.
Όμως αν απορρίψουμε τη δημοκρατία στη βάση της οποίας θα στηρίξουμε τον πολύμορφο αγώνα για εκδίωξη των κατακτητών και των εποίκων , τότε θα συμβάλουμε με τις ενέργειες μας στον πλήρη εκτουρκισμό της Κύπρου.
Η δημοκρατία δεν παραχωρεί ενιαία εδαφική ζώνη στους τουρκοκύπριους ( που στην ουσία θα είναι παραχώρηση ζώνης στην Τουρκία) αλλά απαιτεί την διασπορά τους μέσα από την επιστροφή όλων των ελλήνων προσφύγων στα σπίτια τους και των τουρκοκυπρίων μετοίκων στα δικά τους. Η λύση αυτή δεν θα δώσει στη Τουρκία τη δυνατότητα ελέγχου ενός κομματιού γης ,που θα αποτελέσει προγεφύρωμα για μια μεθοδευμένη εξάπλωση νέων εποίκων σε ολόκληρη τη Κύπρο. Η ομοσπονδία ή διχοτόμηση αυτό ακριβώς θα επιτρέψει.
Η λύση της πραγματικής δημοκρατίας είναι η μοναδική αντίσταση σε αυτή την ολέθρια προοπτική. Εκείνο που φοβούνται οι κρατούντες είναι πως η πραγματική δημοκρατία θα απαιτήσει την απώθηση των θρησκειών από την εξουσία και το κράτος. Η ίδια η κοινωνία θα απαιτήσει ένα κράτος κοσμικό που θα καταπολεμήσει τις πραγματικές αιτίες της κοινωνικής αδικίας , της φτώχειας , της διαφθοράς , της υποβάθμισης του πολίτη . Μια τέτοια κοινωνία θα αφήσει στην άκρη τις μεταφυσικές της διαφορές και θα σκύψει πάνω από τα κοινά για όλους προβλήματα με σκοπό την επίλυση τους και την πρόοδο .
Αξίζει να αγωνιστούμε για αυτό το ειρηνικό όραμα που θα κρατήσει τον ελληνισμό στα χώματα του και θα δώσει στους τουρκοκύπριους τη δυνατότητα να προοδεύσουν αποκομμένοι από τα σχέδια του τουρκικού επεκτατισμού.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

Οι Τούρκοι σοσιαλδημοκράτες υπέρ Αυτονομίας Κούρδων

May 25th, 2011 by GiannisXo
Ο ηγέτης του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP)  της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Τουρκία, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, μιλώντας χθες σε πολιτική συγκέντωση στην επαρχία Χακκάρι όπου υπερτερεί ο κουρδικός πληθυσμός, εξέφρασε την υποστήριξή του στην αυτονομία της τοπικής αυτοδιοίκησης, υποσχόμενος ότι εάν ο ίδιος κερδίσει τις εκλογές, θα εφαρμόσει τον Ευρωπαϊκό Χάρτη για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ακολουθώντας το υπόδειγμα της Ευρώπης. Ο Χάρτης έχει υπογραφεί από την Τουρκία το 1991 και περιλαμβάνει ρυθμίσεις για πολιτική, διοικητική και οικονομική ανεξαρτησία των τοπικών αρχών. Προβλέπει, επίσης, ότι η τοπική αυτοδιοίκηση θα αναγνωρίζεται στην εθνική νομοθεσία και όπου είναι δυνατόν στο Σύνταγμα.
Ο κ. Κιλιτσντάρογλου στην ομιλία του αναφέρθηκε και στο εκλογικό όριο του 10% που ισχύει στην Τουρκία και, όπως είναι γνωστό, εμποδίζει την εκπροσώπηση των Κούρδων στην τουρκική Βουλή, λέγοντας ότι θα πρέπει να εξεταστεί εκ νέου. Αν τα καταστήματα παραμένουν κλειστά στη διάρκεια πολιτικών συγκεντρώσεων, εννοώντας ό,τι συνέβη κατά την πολιτική ομιλία του Τούρκου Πρωθυπουργού στο Χακκάρι, τότε θα πρέπει να εξετάσουμε τις αιτίες αυτού του γεγονότος αντί να κοιτάζουμε αυτούς που προχωρούν σ΄αυτή την πράξη, είπε. Οι δηλώσεις του Τούρκου πολιτικού σχετικά με την εφαρμογή της αυτονομίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης προκάλεσαν αντιδράσεις τόσο μέσα στο ίδιο του το κόμμα, όσο και από την πλευρά της τουρκικής κυβέρνησης.
Οπως είναι γνωστό, η αυτονομία των τοπικών αυτοδιοικήσεων ήταν εδώ και πάρα πολλά χρόνια αίτημα των φιλοκουρδικών κομμάτων, όπως αυτό της Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP) ή του Κογκρέσσου Δημοκρατικής Κοινωνίας (DTK). Στο αίτημα αυτό περλαμβάνεται η αυτονομία από την κεντρική διακυβέρνηση στα θέματα της παιδείας, της ασφάλειας και των εξωτερικών σχέσεων.
Στο μεταξύ, συνέβη κάτι πρωτόγνωρο στην τουρκική πολιτική σκηνή: Μέλη του ακραίου εθνικιστικού Κόμματος Εθνικής Δράσης από την πόλη Baskale της επαρχίας Βαν εγκατέλειψαν το κόμμα τους και εντάχθηκαν στο φιλοκουρδικό Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP). O επικεφαλής της τοπικής οργάνωσης Ομέρ Μποζκούρτ είπε, αναφερόμενος στα αίτια της μετακίνησής τους στο BDP, ότι επηρεάστηκαν από τις τελευταίες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή, βλέποντας στη συνέχεια τους πολίτες να διασχίζουν τα σύνορα για να βρουν τα πτώματα των συγγενών τους, αλλά και από τις προσβολές που εκτόξευε ο αρχηγός του κόμματός τους, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, σε βάρος των Κούρδων και επίσης εξαιτίας των ροζ σκανδάλων που πλήττουν στελέχη του κόμματος αυτού.

Ο  ΔΡΑΓΟΥΜΑΝΟΣ

Η ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ

Εκείνο που θα σώσει τη Κύπρο από τη διχοτόμηση δεν είναι η ενδοτική πολιτική του κατεστημένου ούτε η συντηρητική ταύτιση των τουρκοκυπρίων με τους τούρκους εισβολείς και τους έποικους αλλά η σθεναρή υπεράσπιση της δημοκρατίας που θα αναδυθεί μέσα από την απόρριψη του διαιρετικού κατακτητικού συντάγματος της Ζυρίχης και την μετάβαση σε ένα πρώτο ελεύθερο σύνταγμα της κυπριακής δημοκρατίας που θα προκύψει μέσα από ένα ενιαίο εκλογικό σώμα .
Η λογικότητα αυτής της πρότασης δεν μπορεί να μη γίνει αποδεκτή από τον πολιτισμένο κόσμο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα Ηνωμένα Έθνη. Η απόρριψη αυτής της πρότασης θα είναι απόρριψη της λογικής και των αρχών της δημοκρατίας με απρόβλεπτες καταστροφικές συνέπειες για τον δυτικό πολιτισμό.
Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα καταθέτει αυτή τη πρόταση και προκαλεί ολόκληρο το πολιτικό κόσμο και τα μέσα ενημέρωσης να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Η τακτική της αποσιώπησης και της φίμωσης μας, δεν θα ωφελήσει τη πατρίδα .
Καταθέτουμε τη Τρίτη άποψη που θα φέρει την ποθούμενη ενότητα του λαού και την αλλαγή στη στρατηγική μας προς αντιμετώπιση της κατοχής . Την πρόταση αυτή θα προσπαθήσουμε να την περάσουμε στο λαό και να ζητήσουμε την υποστήριξη της από αυτόν, θεωρώντας το ως χρέος ελάχιστο προς τη πατρίδα.
Τασσόμαστε κατά της διχοτόμησης αλλά και κατά της ομοσπονδίας . Διεκδικούμε τη πραγματική δημοκρατία που στερείται ο λαός μας .
Καταγγέλλουμε το αντιομοσπονδιακό μέτωπο για διολίσθηση σε θέσεις που προάγουν την διχοτόμηση.
Καταγγέλλουμε το εκκλησιαστικοπολιτικό κατεστημένο που με τις θέσεις και τις ενέργειες του περιχαράκωσε την πορεία της «λύσης» στο δίλημμα της ομοσπονδίας ή της διχοτόμησης.
Επιλέγουμε τη μοναδική λύση της δημοκρατίας την οποία οφείλουμε να διεκδικήσουμε σε όλα τα διεθνή φόρα και να στηρίξουμε επί του αιτήματος αυτού , το δικαίωμα της επέκτασης της νομιμότητας και κυριαρχίας της κυπριακής δημοκρατίας στη κατεχόμενη επικράτεια της .Η άσκηση αυτού του δικαιώματος που δεν θα αποκλείει τον ένοπλο αγώνα περνά μέσα από την ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ με την Ελλάδα .
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

Περιοδικό «Άρδην» τεύχος 85: “ Κρητική ανεξαρτησία 2012 θρυαλλίδα, προβοκάτσια ή φούσκα ; ”

Το περιοδικό «Άρδην» είναι ένα από τα ελάχιστα περιοδικά της λεγόμενης «πατριωτικής αριστεράς» που έχει ξεκάθαρη αντικαπιταλιστική και αντισιωνιστική γραμμή και προασπίζεται την εθνική ταυτότητα της χώρας.

Το βιβλιοπωλείο τους στο κέντρο της Αθήνας έγινε πρόσφατα στόχος εμπρησμού λόγω της συμμετοχής μελών της σύνταξης του εν λόγω περιοδικού στις φιλοπαλαιστινιακές κινήσεις αλληλεγγύης.

Ήταν ο πρώτος στόχος των εν Ελλάδι Σιωνιστών μετά την επίθεση των πάνοπλων εβραίων στα πλοία των αλληλέγγυων ακτιβιστών στα παράλια της Γάζας.

Ως Εθνικοσοσιαλιστές και Αντισιωνιστές οφείλαμε να δημοσιεύσουμε σχετική ανακοίνωση την οποία μπορείτε να διαβάσετε σε παλαιότερες αναρτήσεις.

Παρόλο τις διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες και τις επιμέρους διαφωνίες σε διάφορα ζητήματα οφείλουμε να προβάλλουμε το εν λόγω τεύχος για έναν σημαντικό λόγο και μόνο.

Η αρθρογραφία του περιοδικού έχει να κάνει σε σχέση με την «κρητική ανεξαρτησία» που τόσο επιθυμούν οι Σιωνιστές και οι Αμερικανοί.

Δυστυχώς είναι αυτή την στιγμή ένα από τα ελάχιστα ελληνικά περιοδικά που μπορεί κάποιος να διαβάσει αποκλειστικά και άκρως ενδιαφέροντα άρθρα για το ζήτημα αυτό, - η αλήθεια είναι ότι ο «χώρος» μας δεν έχει αναλύσει το θέμα αυτό σε βαθμό που να μας ικανοποιεί - έτσι λοιπόν επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια καλούμε τους πάντες να το διαβάσουν χωρίς δεύτερη σκέψη και ιδιαίτερα τους συντρόφους της Κρήτης ώστε να γνωρίζουν πολλές πτυχές γύρω από τα σχέδια του εχθρού.

Σε σχέση με τα εθνικά και κοινωνικά θέματα μπορούμε να απαντήσουμε στην εχθρική προπαγάνδα μόνο όταν γνωρίζουμε τα παρασκήνια της πολιτικής.

Αδιαφορούμε πλήρως για όσους μας κατηγορήσουν - με αφορμή την προβολή του περιοδικού - για «φιλοαριστερές» προσεγγίσεις, το ζήτημα της Κρήτης για όσους δεν φορούν παρωπίδες είναι πάρα πολύ σημαντικό για την πατρίδα μας για να αναλωθούμε στο τι λένε οι κήρυκες της δήθεν «εθνικοφροσύνης», εξάλλου προτιμούμε να καταγράφουμε και να στηρίζουμε κάθε άποψη που βοηθάει στην ενίσχυση του εθνικολαϊκού μετώπου.

Σαφέστατα περιοδικά όπως το «Άρδην» ενισχύει σημαντικά την πλευρά που αντιστέκεται στις επελάσεις της παγκοσμιοποίησης και των Σιωνιστών.

 

ΜΑΥΡΟΣ ΚΡΙΝΟΣ

Νεοκλής Σαρρής: «Ο Αγώνας της ΕΟΚΑ είναι αυθεντική συνέχεια της Μεγάλης Ελληνικής Επανάστασης του 1821»

• Αποδελτιώθηκε στον «Εμπροσθοφύλακα» στις 24 Μαίου 2011

‘Σημερινή’
«Υπήρξαν φρικαλέοι χειρισμοί»
22 Μαΐου 2011
συνέντευξη στην Μικαέλλα Λοΐζου

«Το βιβλίο του δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη ‘Κυπριακό, Διπλωματικές Ίντριγκες’, που κυκλοφορήθηκε από τον εκδοτικό οίκο ‘Ποιότητα’, διαφέρει ουσιωδώς από τα μέχρι τώρα ομοειδή έργα. Κι αυτό όχι μόνο γιατί συνδυάζει τη δημοσιογραφική γλαφυρότητα με την επιστημονική δεξιότητα, αλλά γιατί παρακολουθεί το Κυπριακό από τη γένεσή του μέχρι και τις μέρες μας», αναφέρει ο γνωστός Καθηγητής Νεοκλής Σαρρής. Το βιβλίο προβαίνει σε μια ενδελεχή ανάλυση απορρήτων εγγράφων και μαρτυριών από το 1950 μέχρι το 2010, με ιδιαίτερη τριβή στα στρατηγικά ελλείμματα της ελληνικής πλευράς. Ο καθηγητής Σαρρής σχολιάζει, από τη δική του επιστημονική και εμπειρική σκοπιά, τα κύρια ζητήματα που πραγματεύεται το βιβλίο.

Μέσα από τα έγγραφα που παρουσιάζονται στο βιβλίο, καταδεικνύεται ότι Βρετανοί και Τούρκοι θεωρούσαν τη διζωνική ως ταξίμ. Σε συνάρτηση μ’ αυτό, πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι οι κυπριακές και ελλαδικές ηγεσίες την παρουσιάζουν ως επανένωση;
Θεωρώ παράλειψη του συγγραφέα ότι δεν εμβαθύνει στις πολύτροπες αγγλοτουρκικές σχέσεις. Στην Τουρκία, μέχρι τον Ιούνιο του 1955, οι ιθύνοντες πίστευαν ότι η Κύπρος, αργά ή γρήγορα, θα ενωνόταν με την Ελλάδα. Την πεποίθησή τους αυτή τη στήριζαν σε παγιωμένες αντιλήψεις, που προέκυπταν από τις αγγλοελληνικές σχέσεις. Ωστόσο η κρίση αυτή ήταν επιπόλαιη, όπως ενθουσιώδης μεν αλλά επιπόλαιος ήταν ο χειρισμός από την Αθήνα. Η Αγγλία ήδη είχε δώσει δείγματα των προθέσεών της, αλλά κανείς -ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο- είχε φροντίσει να τα αξιολογήσει.

Οι Άγγλοι, γνωρίζοντας ότι αργά ή γρήγορα θα αναγκαστούν να αποχωρήσουν, φρόντισαν να εντάξουν στο πρόβλημα, ως διάδικο μέρος, και την Τουρκία. Βέβαια αυτό δεν έγινε εύκολα. Η αβελτηρία των ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά και η ‘φιλοτουρκική’ στάση των ΗΠΑ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Τελικά επικράτησε απολύτως το διαίρει και βασίλευε, που τόσο καλά γνωρίζουν οι Άγγλοι (αλλά και οι Τούρκοι). Και η ελληνική πλευρά πιάστηκε στο δόκανο μας διπλής αποικιοκρατίας. Η αγγλοελληνική διαμάχη μετατράπηκε σε ελληνοτουρκική, τρεις μήνες μετά την εκδήλωση της ΕΟΚΑ.

Θέλω να τονίσω εμφαντικά ότι όλα τα σχέδια επίλυσης που προτάθηκαν, προκύπτουν από ένα οθωμανικό μοντέλο. Ο νεο-οθωμανισμός δεν αποτελεί εύρημα του Νταβούτογλου, αλλά υπήρχε και πολύ πριν ο ίδιος γεννηθεί. Η αρχή ξεκίνησε με την αναγνώριση των θρησκευτικών “κοινοτήτων” ως ταυτόσημων προς τις εθνικές. Μάλιστα, το αναγνωρισθέν σύστημα είχε ακόμη πιο σκληρή διάκριση: Μουσουλμάνοι/μη-Μουσουλμάνοι, όπου με βάση την ισλαμική θέαση, οι πρώτοι προηγούνται των δεύτερων, ανεξαρτήτως αριθμητικής δύναμης κάθε “κοινότητας”. Μάλιστα υπήρχε ένας μουφτής, ο Ντανά εφέντης, τον οποίο προωθούσε η Τουρκία, προφανώς έναντι του Μακαρίου. Από το καλοκαίρι του 1956 η Αγγλία προσανατολίζεται από την Τουρκία σε έναν διαμοιρασμό της Κύπρου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Η σκέψη στηρίζεται σε δύο δεδομένα: Το πρώτο αφορά στην απόσταση της Κύπρου από τις ακτές της Τουρκίας σε αντιπαραβολή προς την αντίστοιχη απόσταση από την Ελλάδα. Το δεύτερο, τη δυνατότητα μεταφοράς εποίκων από την Τουρκία. Πατέρας όλης αυτής της πολιτικής -που υιοθέτησε ασμένως η Μεγάλη Βρετανία- υπήρξε ο διεθνολόγος καθηγητής και πολιτικός Νιχάτ Ερίμ, τον οποίο, καίτοι ανήκοντα στην τότε αντιπολίτευση, ο Μεντερές προσέλαβε ως σύμβουλό του στο Κυπριακό. Ο Ερίμ από το χρονοντούλαπο έβγαλε το ‘συνταγματικό σχέδιο επίλυσης του Μακεδονικού’ αλλά και του ζητήματος της Βοσνίας/Ερζεγοβίνης, ένα σχέδιο που είχαν εκπονήσει ήδη από τον πρώτο χρόνο της διακυβέρνησής τους στις αρχές του περασμένου αιώνα με Γερμανό συνταγματολόγο και στηριζόταν στα οθωμανικά ‘μιλλέτ’ (εθνικοθρησκευτικές κοινότητες), σε παρά φύσιν ένωση με τη διοικητική εμπειρία των διαφόρων συμβουλίων του Τανζιμάτ από το 1839 και μετά.

Είναι προφανές ότι η ΔΔΟ είναι γνήσιο προϊόν αυτής της αντίληψης. Και μάλιστα πολύ χειρότερης, γιατί πρακτικά δρομολογείται δι’ αυτής ένας εκ θεμελίων πολιτιστικός, δημογραφικός, εθνικός εκτουρκισμός, δηλαδή κάθετη αλλοίωση της υφής και φυσιογνωμίας της Κύπρου. Η επιχειρούμενη λύση είναι χειρότερη της διχοτόμησης, γιατί ο μοιραίος εκτουρκισμός θα συμβεί επί ολόκληρης της Μεγαλονήσου, όπου ο δημογραφικός παράγοντας υπερακοντίζει τις σημερινές συνθήκες, κάτι που προβλέπει και ο Ερίμ. Συνεπώς η ΔΔΟ μάλλον δεν αποτελεί επανένωση της Κύπρου αυτής καθαυτής, αλλά θα σημάνει την οιονεί Ένωση ολοκλήρου της Κύπρου με την Τουρκία, τη μετατροπή της Κύπρου σε ένα οικτρό προτεκτοράτο της Τουρκίας!

Δηλαδή επτά χρόνια μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν, πιστεύετε ότι ορθώς έπραξε ο κυπριακός Ελληνισμός, επιλέγοντας να το καταψηφίσει μαζικά;
Θα πρέπει να τονιστεί, όσο πιο εμφαντικά μπορεί, ότι η ΔΔΟ θα είναι η οριστική ταφόπλακα όχι μόνο της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά της Κύπρου και ιδιαίτερα του πολιτισμού και των ανθρώπων της. Ουδαμού στον κόσμο μια μειονότητα 18% του πληθυσμού έχει γίνει κάτοχος του 50% της κρατικής εξουσίας με όλες τις συνέπειες (εκ περιτροπής προεδρία κ.ά.). Διότι, εκτός άλλων, στηρίζεται στη ρατσιστική αρχή της φυλετικής και εθνικής διάκρισης. Και ενώ οι πρόσφυγες σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να επιστρέψουν -ακόμη και σ’ εκείνη την απίθανη των περιπτώσεων που θα τους επιτραπεί- εφ’ όσον η περιρρέουσα ατμόσφαιρα θα είναι εντελώς ξένη και το περιβάλλον όχι φιλικό, οι έποικοι δεν πρόκειται να αποχωρήσουν, με αποτέλεσμα ένα πολύ μεγάλο τμήμα των γηγενών Τ/κ να εγκαθίσταται στο Νότο, μη μπορώντας και αυτοί να υποφέρουν την κατάσταση. Η Τουρκία, μετά την κυοφορούμενη λύση, θα είναι σε θέση να ελέγχει ολόκληρη τη Μεγαλόνησο. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι με τη ΔΔΟ η Κύπρος θα μετατραπεί σε ελεεινό και οικτρό προτεκτοράτο της Τουρκίας, με συνέπεια, σε βάθος χρόνου της επόμενης τριακονταετίας, να εκτουρκιστεί και εξισλαμιστεί σε μέγιστο βαθμό, ενώ αριθμητικά θα υπάρχει αντιστροφή της σημερινής σχέσης των Ε/κ προς τους γνήσιους Τ/κ. Συνεπώς η ΔΔΟ για κάθε νουνεχή και σώφρονα και προπαντός σκεπτόμενο άνθρωπο είναι μια λύση πολύ πιο οδυνηρή και από αυτήν ακόμη τη Διχοτόμηση.

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ
Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι αν ήταν λάθος ο αγώνας της ΕΟΚΑ, ήταν λάθος και η ελληνική, αμερικανική και γαλλική επανάσταση. Συμφωνείτε μ’ αυτήν τη διαπίστωση;
Λάθος δεν ήταν ο αγώνας της ΕΟΚΑ. Ο εν λόγω αγώνας, όμως, καθώς πιστεύω, δεν έχει άμεση σχέση ούτε προς την αμερικανική ούτε προς την γαλλική επανάσταση. Και αυτό γιατί, ενώ με την πρώτη συγγενεύει ως προς το αντιαποικιακό πνεύμα από το οποίο διέπεται, δεν ταιριάζει με την κατασκευή του αμερικανικού έθνους που δρομολογείται από και διά της επαναστάσεως. Η γαλλική, πάλι, επανάσταση είχε αντιφεουδαρχικό χαρακτήρα - αυτό δεν σημαίνει ότι ο αγώνας της ΕΟΚΑ εστερείτο παντελώς κοινωνικού χαρακτήρα.
Ο Αγώνας της ΕΟΚΑ είναι αυθεντική συνέχεια της Μεγάλης Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και εντάσσεται στις προσπάθειες ενοποίησης της Ελλάδας. Παράλληλα, το Κυπριακό λειτούργησε στην Ελλάδα, που εξήρχετο καθημαγμένη από τον εμφύλιο, ως ασφαλιστική δικλίδα, συνενωτική του λαού και πεδίο εκφόρτισης της αντιαποικιακής ιμπεριαλιστικής πολιτικής από την Αριστερά.

Ελλάδα και Κύπρος αγνόησαν τον τουρκικό παράγοντα
Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι οι Άγγλοι είχαν εισηγηθεί διάφορες λύσεις, οι οποίες θεωρούνται χαμένες ευκαιρίες, ενώ στο βιβλίο προσδιορίζονται ως δικτατορία του κυβερνήτη. Ποια είναι η άποψή σας επί τούτου;
Δεν υπήρχαν χαμένες ευκαιρίες, υπήρξαν κατά καιρούς φρικαλέοι χειρισμοί -κάτι πάνω από εξοργιστικοί- αρχίζοντας από την αποδοχή το 1958 της πρότασης του Έλληνα ομολόγου του Τεβρίκ Ρουστού Ζορλού, Ευάγγελου Αβέρωφ -Τοσίτσα, για αναγνώριση στους Τ/κ αντί μειονοτικού καθεστώτος -έστω και προνομιακού-, του καθεστώτος της ‘κοινότητας’, δηλαδή το οθωμανικό σχέδιο. Και η αποδοχή έγινε λόγω άγνοιας των τουρκικών πραγμάτων, της Ιστορίας αυτής καθαυτής, αλλά και της ιστορίας των θεσμών της Τουρκίας, τη γνώση της νοοτροπίας, τη δομή της βασικής προσωπικότητας, συνεπώς και του τρόπου σκέπτεσθαι και πράττειν της Τουρκίας. Είναι εκπληκτικό ότι η Ελλάδα και η Κύπρος ξεκίνησαν έναν Αγώνα δίχως να υπολογίζουν τον τουρκικό παράγοντα και μάλιστα αγνοώντας τον. Σήμερα καθιερώθηκαν σε Ελλάδα και Κύπρο οι τουρκικές σπουδές. Ενώ πριν από πενήντα χρόνια ο τουρκικός παράγοντας και η Τουρκία γενικά υποτιμούνταν, σήμερα υπερτιμούνται. Χρειάζεται γνώση διαχείρισης των γνώσεων, των σχετικών προς την Τουρκία.

Η μόνη χαμένη ευκαιρία είναι του 1964. Ακόμη και σήμερα επαινούν τον αείμνηστο Γεώργιο Παπανδρέου γιατί απέρριψε την πρόταση του πρόεδρου Τζόνσον να συναντηθεί στην Ουάσιγκτον και να συζητήσει το ζήτημα με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ισμέτ Ίνονου. Η αρνητική επιρροή στο θέμα αυτό του Ανδρέα Παπανδρέου είναι απόλυτη. Ουσιαστικά τον πήρε κυριολεκτικά στο λαιμό του. Γιατί ο μόνος Τούρκος πολιτικός που μπορούσε να στέρξει στην Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα την εποχή εκείνη ήταν ο Ισμέτ Ίνονου. Είχα μείνει κατάπληκτος, στην Άγκυρα όπου είχα μεταβεί τον Αύγουστο του 1964, συναντώντας δύο υπουργούς τής τότε κυβέρνησης συνασπισμού, τον υπουργό Τύπου και Τουρισμού Αλί Ιχσάν Γκιογιούς και τον υπουργό Εσωτερικών Οράν Όζτρακ, να μου λένε ευθαρσώς ότι ‘να γίνει η Ένωση, αλλά όχι με τρόπο που θα τους εκθέτει στο λαό’.

Αν μελετήσετε προσεκτικά τις εγγραφές από το ‘ημερολόγιο’ του Νιχάτ Ερίμ, προκύπτει σαφώς ο ισχυρισμός μου, παρότι το δημοσιευθέν κείμενο χρονολογείται τους πρώτους μήνες μετά την εισβολή του 1974 και συνεπώς έχει υποστεί ‘διορθωτικές επεμβάσεις’.

«Κάντε ησυχία μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες»

Γίναμε σύνθημα στα χείλη των Ισπανών διαδηλωτών

Με το σύνθημα «Κάντε ησυχία μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες», οι Ισπανοί συγκεντρωμένοι διαδηλωτές στη Μαδρίτη μας χλευάζουν για την απάθειά μας.

 

ΚΑΘΑΡΗ ΤΡΙΦΥΛΙΑ

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα διαφοροποιείται ιδεολογικά και κατά συνέπεια και ως προς τον προτασιακό του λόγο από όλα το ιδεολογικοπολιτικό φάσμα που εκτείνεται από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά.
Ιδεολογικά αποσυνδέσαμε τον εθνικισμό από ακροδεξιές αντιλήψεις όπου τη θέση της λαϊκής εξουσίας την αντικαθιστά η συμμορία των «εκλεκτών».
Συνδέσαμε επίσης τον εθνικισμό με την ιδέα της επανελλήνισης μας ως επιστροφή στον αρχαιοελληνικό τρόπο που τοποθετεί στο κέντρο του σύμπαντος τον σκεπτόμενο άνθρωπο ως μέτρο όλων των πραγμάτων.
Από τον τρόπο αυτό απορρέει και η δημοκρατία ως αδιάκοπη εκδήλωση της θέλησης των ελευθέρων ανθρώπων και πολιτών. Γεγονός που μας φέρνει σε κάθετη σύγκρουση με την ισχύουσα κομματοκρατία που είναι η συγκέντρωση της εξουσίας σε λίγα χέρια κατά αντιστοιχία της συγκέντρωσης του πλούτου σε λίγα χέρια.
Η παρούσα μορφή δημοκρατίας δεν είναι τίποτα άλλο από την τυραννία των κομμάτων και της ολιγαρχίας του πλούτου. Η κοινωνία χρειάζεται ως εκ τούτου μια ριζική αναθέσμιση με απώτερο σκοπό να επανατοποθετήσει τον ελεύθερο έλληνα πολίτη στην πολιτική κοινωνία και τον ελληνισμό στο προσκήνιο της ιστορίας. Οι κοινωνίες μόνο όταν διαφυλάττουν την εθνική τους ταυτότητα και των ελευθερία των μελών τους μπορούν να διαδραματίσουν κάποιο ιστορικό ρόλο.
Κατά συνέπεια η διάλυση της εθνικής κοινωνίας από την επέλαση των μεταναστών από την Αφρική και την Ασία αποτελεί για μας τον υπέρτατο κίνδυνο που θα οδηγήσει περαιτέρω στην πλήρη απώλεια της εθνικής ταυτότητας και στην από-ιστορικοποπίηση του έθνους . Η αντιμετώπιση αυτού του κινδύνου, θεωρούμε πως δεν είναι δυνατή μέσα από συντηρητικές περιχαρακώσεις αλλά από επαναστατικές ιδέες και πρακτικές που θα απελευθερώσουν δημιουργική ενέργεια και θα εγκαινιάσουν ένα νέο κύκλο ελληνικού πολιτισμού εξίσου μεγάλου όπως ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός. Αν ο εθνικός κίνδυνος μας οδηγήσει στην κατάψυξη της συντήρησης σημαίνει απλά πως το έθνος δεν έχει πια να δώσει τίποτα άξιον λόγου στην ιστορία. Σημαίνει απλά πως είμαστε νεκροί «που πληρώνουμε φόρους και ψηφίζουμε στις εκλογές»
Ο προτασιακός μας λόγος ως απόρροια της ιδεολογικής μας συγκρότησης δεν έχει καμία σχέση με την κατεστημένη ψευδολογία . Είναι λόγος καινούριος και επαναστατικός . Είναι μια εθνική και λαϊκή αντιμετώπιση των προβλημάτων της κοινωνίας μας από το εθνικό θέμα μέχρι το καρκίνωμα της διαφθοράς .
Με λίγα λόγια εκφράζουμε μια νέα και επαναστατική ιδεολογική και πολιτική πρόταση. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι ιδέες μας ενοχλούν το κατεστημένο γιατί είμαστε οι πραγματικοί εχθροί του . Γνωρίζουμε ότι οι ιδέες μας θα περάσουν στην κοινωνία μέσα από ανυποχώρητους μακρούς αγώνες που δυνατόν να συσσωρεύσουν ήττες , κατατρεγμούς . θλίψεις και πικρίες . Όμως αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος για να γίνει πραγματικότητα το όραμα ενός καινούριου κόσμου.
Ανυποχώρητος αγώνας .
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ Δ.ΘΡΑΚΗΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΣΗΜΑΙΑ ΕΒΓΑΛΑΝ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΥΜΝΟ...

Έλληνες, την ώρα που εμείς τρωγόμαστε, βριζόμαστε, αφοριζόμαστε μεταξύ μας...και είμαστε έτοιμοι να αναβιώσουμε τον δεύτερο εμφύλιο πόλεμο και ζούμε σε φανατικούς, πολιτικούς και...θρησκευτικούς ομιχλώδεις κόσμους, την ώρα αυτή, κάποιοι με αστραπιαίους ρυθμούς, πριονίζουν και κομματιάζουν, με την βοήθεια των γνωστών και αγνώστων ανθελλήνων, την πατρίδα μας.
-Μετά την πράσινη σημαία που κατασκεύασαν, σε παραλλαγή της τουρκικής, με την ημισέληνο και τρία αστέρια και την κυκλοφορούν ανενόχλητοι σε ιστοσελίδες και διάφορα φόρα, χωρίς κανέναν απολύτως ενδοιασμό, προσπαθώντας να δημιουργήσουν ανθελληνικό κλίμα και αγνοώντας πλήρως και επιδεικτικά την χώρα στην οποία ανήκουν, την Ελλάδα, ως Έλληνες πολίτες, οι αξιαγάπητοι κατά μερικών, φιλότουρκοι της δυτικής Θράκης, έκαναν από ότι φαίνετε γνωστό σε όλους, την ύπαρξη και εθνικού ύμνου.

-Διαβάστε τα παρακάτω και κατόπιν εάν έχετε το σθένος, πέστε στα παιδιά σας ποια πατρίδα τελικά θα τους αφήσετε.
Σχόλιο: Οι περισσότεροι από τους ¨Τούρκους φίλους¨ που μας έρχονται στην Ελλάδα, με τους οποίους χαριεντίζονται νομάρχες δήμαρχοι ''κτλ''...,στην Τουρκία συχνά παρευρίσκονται σε εκδηλώσεις υπό την σκιά της σημαίας της ανεξάρτητης Δ. Θράκης.
Να λοιπόν ο εθνικός της ύμνος που γράφτηκε από τον Σουλειμάν Ασκερί:

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ....

Ω γνήσιο τέκνο των Τούρκων της Δυτικής Θράκης τι ευτυχία σε σένα
Εσύ με το αίμα σου έδωσες ζωή στον πόλεμο της ανεξαρτησίας.
Ο τρανός σου ηρωισμός χαράχτηκε σε κάθε μεριά του σύμπαντος.
Προσοχή στέκονται τα έθνη ενώπιον της εθνικής σου σημαίας.
Τα χώματα που πατάς είναι γεμάτα από τους δοξασμένους σου ήρωες.
Οι εχθροί δεν μπορούν να ενοχλήσουν την μεγαλόπρεπη ψυχή των ηρώων σου.
Τι μεγαλοπρεπής τιμή προς την σημαία σωτηρίας με την οποία
τυλίχτηκαν οι δοξασμένοι ήρωες, να θάβεσαι στο χώμα των προγόνων.
Στην πατρίδα σου πνέει άνεμος ελευθερίας και ανεξαρτησίας
Οι γενναίοι αγωνιστές ανατρέπουν αυτήν την βρώμικη σκλαβιά.
Δεν υπάρχει ποτέ επιστροφή από αυτόν τον δοξασμένο πόλεμο ανεξαρτησίας !
Μπροστά μας ακόμα και ατσάλινοι στρατοί να βγούνε δεν μας τρομάζουν!
Εμείς για την εθνική ανεξαρτησία, διαβήκαμε τον Έβρο και τον Νέστο
Φτάσαμε στον στόχο μας νικώντας, συντρίβοντας όλους τους εισβολείς
Ανοίξαμε στα Βαλκάνια περίοδο μιας δοξασμένης δημοκρατίας
Εμείς για πρώτη φορά ανάψαμε την δάδα της ελευθερίας.
Αυτή η σημαία θα κυματίζει, αυτή η δημοκρατία θα ζήσει.
Οι εχθροί απέναντι μας, πανικόβλητοι θα φύγουν !
Είμαστε εγγόνια ενός έθνους που χιλιάδες χρόνια ζει ελεύθερο,
εκείνο δημιούργησε τις στέπες, είμαστε λιοντάρια, γεράκια των ουρανών.
Πάντα οι έφοδοι των αγωνιστών θυμίζουν φουρτούνες.
Στον πόλεμο οι εχθροί λιποθυμούνε από τον τρόμο του μεγαλείου μας.
Η Δημοκρατία της Δυτικής Θράκη θα ζήσει, θα ζήσει !
Τα έθνη θα τα χάσουν μπροστά στην πρόοδο μας !
Ω γλυκιά Δυτική Θράκη !.
Να λοιπόν σώθηκες από την σκλαβιά.
Ω εχθροί!. Μη νομίζετε πως το έθνος αυτό κουράστηκε από τους πολέμους
Οσονούπω θα κυματίσει στη χώρα η μεγαλοπρεπής σημαία της Δημοκρατίας,
Όλοι αυτοί οι Δυτικοθρακιώτες μέχρι τον αιώνα τον άπαντα θα ζήσουν ελεύθεροι!
Διαβάσατε λοιπόν, φορολογούμενοι Έλληνες πολίτες, που πάνε και σε ποιους τα χρήματα σας για να τα κάνουν αύριο μαχαίρια, τα οποία θα καρφώσουν στις πλάτες σας και στις πλάτες των παιδιών σας, με το που τους δοθεί το πράσινο φως, από αυτούς που τους στηρίζουν.


trito-mati

Πολιτικά χαρακτηριστικά στην επίσκεψη της Εμινέ Ερντογάν στη Θράκη

Πιστή στην πολιτική της η Τουρκία. Αυτή τη φορά στο παιχνίδι μπήκε και η σύζυγος του Τούρκου πρωθυπουργού, η Εμινέ Ερντογαν, η οποία βρέθηκε στη δυτική Θράκη σε μια… ιδιωτική επίσκεψη, συνοδευόμενη, όμως, από πολυμελή αντιπροσωπεία, αλλά και τον υπουργό Επικρατείας Εγκεμέν Μπαγίς.
Κατά πάγια τακτική, οι Τούρκοι που επισκέπτονται την περιοχή, παραβιάζοντας τη συνθήκη της Λωζάννης μιλούν για «τουρκική μειονότητα», αναφερόμενοι στους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης. Η πάντα μανδιλοφορούσα σύζυγος του Ταγίπ Ερντογάν και η συνοδεία της επέλεξαν, μάλιστα, να παραβρεθούν σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο ψευδομουφτής που δεν αναγνωρίζεται απ’ την ελληνική πολιτεία.
Η Εμινέ Ερντογάν διάβασε το γραπτό λόγο της από ειδική συσκευή που βρισκόταν μπροστά της, προφανώς για να αποφύγει κάποιο ατόπημα, προσφώνησε τους κατοίκους «αγαπητά αδέλφια», ωστόσο ο Εγκεμέν Μπαγίς, κατά τη συνήθη τακτική, αναφέρθηκε σε «Τούρκους» και όχι μουσουλμάνους της Θράκης. «Ο Τούρκος, όπου και να γεννηθεί, θα παραμείνει Τούρκους», δήλωσε ο υπουργός.
Η επίσκεψη έγινε, μάλιστα, με αφορμή την τελετή περιτομής των δύο εγγονών του πρώην βουλευτή Ροδόπης Αχμέτ Σαδίκ, ο οποίος σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα πριν 15 χρόνια, αλλά τιμάται κάθε χρόνο από το τουρκικό κράτος, ως υπέρμαχος του… τουρκισμού στην Θράκη.
Κάποιοι μιλούν και για επίσκεψη προεκλογικού χαρακτήρα για να στηρίξει τον υποψήφιο βουλευτή με το κόμμα του συζύγου της που κατάγεται από τη δυτική Θράκη. Η ίδια, πάντως, απέφυγε τις πολιτικές δηλώσεις, προτιμώντας να μιλήσει για τη φιλία των δυο λαών και τη φίλη της Άντα Παπανδρέου, ενώ ο Τούρκος υπουργός επαίνεσε την πολιτική Παπανδρέου
Η Εμινέ Ερντογάν, μετά τη Φιλύρα και το Κικίδιο, επέστρεψε στην Κομοτηνή, όπου επισκέφτηκε το τουρκικό προξενείο, ενώ στάθηκε και στην εκδήλωση που είχαν ετοιμάσει τα μέλη του Συλλόγου της Νεολαίας Κομοτηνής που, επειδή αυτοαποκαλούνται «τουρκικός» και όχι «μουσουλμανικός» σύλλογος δεν αναγνωρίζονται, δημιουργώντας προστριβές. Ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός είχε αποφύγει στην προηγούμενη επίσκεψή του να περάσει την πόρτα του συλλόγου.

hellenikrevenge

ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΗΡΩΑ

ΕΣΧΑΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΝΑΣΧΕΣΕΩΣ

ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΦΟΔΟΥ - S.Α. ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ

Σε κάθε φωτιά υπάρχει και ο σπινθήρας,
Στον Εθνικοσοσιαλισμό υπάρχετε εσείς!

Ernst Röhm

Sturm Abteilung μία λέξη ξεχασμένη στο πέρασμα του χρόνου. Το άκουσμά της, ελπίδα για τους φίλους και τρόμος για τους εχθρούς. Ήταν μέρες σκοτεινές για το άλλοτε υπερήφανο Ράϊχ. Η Γερμανία άθλια και γονατισμένη από τις μεταπολεμικές αξιώσεις της Αντάντ, έψαχνε απεγνωσμένα ένα φωτεινό μονοπάτι που θα την οδηγούσε μακριά απ' τον όλεθρο της επερχόμενης καταστροφής. Έξι εκατομμύρια άνεργοι Γερμανοί δυναμίτιζαν την κοινωνική γαλήνη της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, οι σοσιαλδημοκράτες πολιτικοι ανίκανοι να αποτρέψουν την συμμαχική βουλημία έβλεπαν απαθείς τους γερμανούς πολίτες να περιφέρονται σε συσσίτια, τους εργάτες να δουλεύουν για τους Γάλλους στην κατεχόμενη ζώνη του Σάαρ, την παραγωγή να φθίνει, τους εβραίους να πλουτίζουν και τους 1700000 Γερμανούς νεκρούς του πολέμου να ζητούν δικαίωση.

Όμως όλα αυτά θα τελείωναν σύντομα. Η αρχή του τέλους της παρακμής, ήταν κοντά. Το βράδυ της Νοεμβρίου του 1923, στο Μόναχο. Ο Χίτλερ, ο Στράσερ, ο Ρέμ και άλλοι πραγματοποίησαν το περιβόητο κίνημα του Μονάχου! Το κίνημα παρά τις προσπάθειες Του Ρεμ και του Στρατηγού Λούντεντορφ συνετρίβη λόγω της διστακτικότητας του Χίτλερ να αντιμετωπιστεί με κάθε μέσο ο κυβερνητικός στρατός που εστάλη για να το καταπνίξει! Ο Χίτλερ καταδικάστηκε μετά την ήττα και κλείστηκε στις φυλακές Σταντελχάϊμ. Από εκεί θα ξεκινούσε η αντεπίθεση των γερμανών εθνικοσοσιαλιστών για την εθνική ανάταση της Γερμανίας.

Την ώρα που ο Χίτλερ συγγράφει εντός του κελιού του την ιδεολογική βίβλο του ναζισμού, ο Ερνεστ Ρεμ θα κάνει κάτι πολύ ουσιαστικότερο. Συγκεντρώνει χιλιάδες γερμανούς πληγωμένους πατριώτες και πρώην βετεράνους του πολέμου σε μία οργάνωση πρωτοφανή για τα δεδομένα της εποχής. Τα ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΦΟΔΟΥ, τους φλογερούς μαχητές του δρόμου με τις καφέ στολές, άνδρες κατώτερης κοινωνικής προελεύσεως με ανώτερο τερο όμως ηθικό και άσβεστη πίστη στα οράματα όχι του Χίτλερ, μα του δικού τους αρχηγού, του βετεράνου Λοχαγού Έρνεστ Ρεμ.

Τα οράματα του Ρεμ ταυτίζονταν με τις απόψεις του Χίτλερ μόνο μέχρι τις αρχές του 1930. Τη χρονιά εκείνη ο Χίτλερ με τη βοήθεια των μυστικιστών της Θούλης αποκάλυψε τις αποκρυφιστικές επιδιώξεις του. Η απόλυτη λατρεία της σβάστικας, το αναμάσημα αντεπαναστατικών θεωριών του ρώσου εμιγκρέ στρατηγού Μπισούπσκι και η ανάμειξη των μύθων της Λεμούριας στην Άρεια μέχρι τότε εθνικοσοσιαλιστική κοσμοθεωρία σε συνδυασμό με τις συμφωνίες και τις υποχωρήσεις της ηγεσίας του NSDAP προς το κεφάλαιο, την εκκλησία, τους αποκρυφιστές και τους γερμανούς αστούς, ώθησαν τον Ρεμ στην υιοθέτηση μιας πολύ σκληρότερης αντιμετώπισης από πλευράς των SΑ των κεφαλαιοκρατών τύπου Κρουπ, των αριστοκρατών και γενικότερα κάθε λογής αντιδραστικού καταλοίπου της Γερμανικής κοινωνίας. Ο Ρεμ σαν γνήσιος επαναστάτης διαπνεόταν από μία βαθιά σοσιαλιστική πίστη την οποία έδενε άρρηκτα με το όραμα του για μία εθνικά και κοινωνικά δίκαιη κοινωνία ομοφύλων ανθρώπων. Απέρριπτε τον κομμουνισμό λόγω του διεθνισμού του, διακατεχόταν από μία ρομαντική πίστη στις θεωρίες του Μπερνστάϊν και του Χέγκελ, ενώ αντιμετώπιζε σθεναρά τις μεταφυσικές φαντασιώσεις του Χίμλερ, στηριζόμενος στο στοιχείο του καθαρού λογισμού. Αυτή η τοποθέτηση του βέβαια στάθηκε αφορμή να κατηγορηθεί από μερικούς αστικοποιημένους δήθεν Εθνικοσοσιαλιστές ως υλιστής και μηδενιστής. Γιατί η Ρεμική θεώρηση ότι η δράση είναι το παν, ο τελικός σκοπός είναι το τίποτα, φάνταζε ακατανόητη και καταστροφική για τα συμβιβασμένα μυαλά των ψευδοεπαναστατών της ακροδεξιάς, αλλά και για το μυαλό ψυχωτικών ατόμων με την πίστη στον αλάνθαστο σκοπό, όπως ήταν ο Χίμλερ. Όλα αυτά έκαναν τη σύγκρουση του Ρεμ με την ναζιστική ηγεσία πλέον βέβαιη. Το καθεστώς για να αντιμετωπίσει την επαναστατική ορμή των 2 εκατομμυρίων μελών των Ταγμάτων Εφόδου, που πλέον είχαν άρτια στρατιωτική εκπαίδευση, αποφασίζει να δημιουργήσει τα S.S. ως μία δύναμη αντίβαρου προς τα S.Α. και να τα πλαισιώσει με άτομα δοσμένα ολόψυχα στην αντιεπαναστατική απολυτότητα και τις μεταφυσικές ή μυστικιστικές θεωρήσεις μίας μικρής ομάδας του NSDAP. Αρχηγό της νέας παραστρατιωτικής οργάνωσης διόρισε τον Χάινριχ Χίμλερ, έναν κοντό ανθρωπάκο με έντονες ψυχολογικές διαταραχές ο οποίος πίστευε μέχρι θανάτου στον λόγο του Αδόλφου Χίτλερ τον οποίο θεωρούσε ως Θεό του!

Ο Ρεμ και τα Τάγματα Εφόδου του βρέθηκαν λοιπόν σύντομα αντιμέτωποι με την μυστικιστική αδελφότητα των Ιπποτών της Μαύρης Τάξης, δηλ. των S.S. Ο αγώνας ξεκίνησε με την αντιμετώπιση της εκστρατείας λάσπης μέσω της εφημερίδας «Η Επίθεση» (Der Angriff) κατηγορώντας ανοικτά τον Ρεμ και αρκετά άλλα υψηλόβαθμα στελέχη των SA ως ομοφυλόφιλους! Η κατηγορία φάνταζε παρανοϊκή γιατί ήταν γνωστό σε όλους ότι ο Ρεμ απεχθανόταν τους ομοφυλόφιλους και το είχε αποδείξει διατάσσοντας εκατοντάδες επιθέσεις εναντίον τους από άνδρες των SA. Όμως τα ψεύδη έγιναν πιστευτά. Τότε ο Ρεμ αποφάσισε να αντιδράσει στην εκστρατεία εξόντωσης του από τα S.S. και να επιβάλλει βιαίως την δεύτερη επανάσταση. Τα λόγια του ξεκάθαρα, αντάξια ενός ΑΝΔΡΑ και ενός ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ: «Εάν οι κύριοι της μεγαλοαστικής τάξης νομίζουν πως με την εκλογή του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος στην εξουσία ολοκληρώθηκε ο μετασχηματισμός της κοινωνίας, απατώνται οικτρά. Τώρα ήρθε η ώρα για την πραγματοποίηση της δεύτερης επανάστασης». Τα λόγια του ενθουσιάζουν τους λαϊκούς αγωνιστές των Ταγμάτων Εφόδου που τον χειροκρότησαν θερμά. Στα μάτια τους πλέον ήταν ο μοναδικός που θα έφερνε την κοινωνική δικαίωση και την ανάκτηση του ζωτικού χώρου της φυλής. Ο Χίτλερ υποσχόταν μόνο το δεύτερο, ο Ρεμ όμως και τα δύο. Τα λόγια του Ρεμ έφτασαν γρήγορα στα αυτιά του Χίτλερ απ' τον Βίκτωρα Λούτσε, υποδιοικητή των S.Α. και παθολογικό αντίζηλο του Ρεμ. Η ηγεσία του NSDAP θα αντιδρούσε αμέσως! Καταλάβαινε ότι τα πάντα θα τελείωναν πλέον γι' αυτήν, εάν δεν ξεμπέρδευε τάχιστα με τα S.Α. και τον Ρεμ, νιώθοντας ότι απειλείται η ανοχή που είχε από το μεγαλοαστικό κατεστημένο, εναντίον των συμφερόντων των οποίων στρεφόταν ο σοσιαλεπαναστατικός λόγος του Ρεμ.

Στις 30 Ιουνίου 1934 τα S.S. συλλαμβάνουν αιφνιδίως τα κυριότερα στελέχη των Ταγμάτων Εφόδου, στο Μόναχο γίνονται σκληρές μάχες μεταξύ των S.Α. και των S.S., μα όλα είχαν ήδη χαθεί. Τα S.S. είχαν ήδη συλλάβει τον Ρεμ, τον Στάϊνχουμπερ, τον Βολφ και πολλούς άλλους ανώτατους αξιωματούχους των Ταγμάτων Εφόδου. Ο θάνατος τους ήταν βέβαιος και τα εκτελεστικά αποσπάσματα των S.S. πολύ εργατικά. Μέχρι την 1η Ιουλίου η επίθεση των S.S. εξάλειψε κάθε αντίδραση των Ταγμάτων Εφόδου. Η Νύκτα των Μεγάλων Μαχαιριών ήταν το κύκνειο άσμα του Ρεμ και των S.Α., μα παράλληλα ήταν και η αρχή του τέλους για τον Εθνικοσοσιαλισμό που πλέον ήταν στα χέρια των επιγόνων της Εταιρείας της θούλης και δέσμιος της σύμπραξης καπιταλιστικών, ακροδεξιών και αντεπαναστατικών στοιχείων. Η επανάσταση ήταν πλέον υπό τον έλεγχο του Χίμλερ και των μυστικιστικών και αντιδραστικών κύκλων του NSDAP και η Γερμανία θα πλήρωνε τις λάθος επιλογές της οδυνηρά. {Ασφαλώς και δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι «επιφανείς» μορφές του NSDAP όπως ο Χίμλερ ή ο Γκαίριγκ έσπευσαν να προχωρήσουν σε διαπραγματεύσεις με τους αμερικανούς μόλις βρέθηκαν αντιμέτωποι με την κατάρρευση του Γ' Ράιχ, ασχέτως αποτελέσματος, προδίδοντας τα εθνικοσοσιαλιστικά ιδανικά ή άλλοι όπως ο Μπάλντουρ Φον Σίραχ έσπευσαν να εγκαταλείψουν τους πομπώδεις τίτλους τους μόλις το καθήκον τους κάλεσε στο μέτωπο, καθήκον το οποίο ο Ρεμ και οι σύντροφοι του όχι μόνο δεν αποποιήθηκαν, αντίθετα σε κάθε περίσταση και εμπρός σε κάθε αντιξοότητα τα Τάγματα Εφόδου ήταν αυτά που όρθωσαν τα λάβαρα του Εθνικοσοσιαλιστικού Κινήματος και δια πυρός και σιδήρου επέβαλλαν τον Χίτλερ και τις εθνικές και κοινωνικές ιδέες του στη Γερμανία.
Όπως προέβλεψε και ο αρχιερέας του μυστικιστικού ναζισμού Ντήτριχ Έκκαρτ: «Ακολουθείστε τον Χίτλερ: Θα χορέψει αλλά εγώ είμαι αυτός που θα έχει διαλέξει τη μουσική, τον έχω μυήσει στο μυστικό δόγμα, έχω ανοίξει τα κέντρα του, ώστε να μπορεί να οραματίζεται, και του έχω δώσει τα μέσα για να επικοινωνεί με τις Δυνάμεις. Μη θρηνείτε για μένα, θα έχω επηρεάσει το μέλλον σας πολύ περισσότερο από κάθε άλλο γερμανό». Οι αντεπαναστάτες μυστικιστές του κύκλου του Χίμλερ και της Ακροδεξιάς καταδίκασαν την Γερμανία σε μία νέα ήττα, τον εθνικοσοσιαλισμό στην ανυποληψία και την οικουμένη στα χέρια της σιωνιστικής πλουτοκρατίας του κεφαλαίου, αρνούμενοι τον πραγματικά επαναστατικό προσανατολισμό του Ρεμ και των S.Α.
Η δεύτερη επανάσταση όμως δεν πέθανε, ζει μέσα στις καρδιές όλων των πραγματικών εθνικοσοσιαλιστών, ζει μέσα απ' τα λόγια του νεκρού ήρωα των S.Α. Χορστ Βέσσελ «Die Fahne Hoch...». Ψηλά τη Σημαία λοιπόν, τη σημαία της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, της Φυλής και του Αίματος! 

 

Αθηναικός σύνδεσμος

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Οι εκλογές τέλειωσαν . Τα προβλήματα της πατρίδος παραμένουν . Τα σχέδια των εχθρών και των προσκυνημένων συνεχίζουν να εξυφαίνονται.
Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα πήρε σε αυτές τις εκλογές 56 ψήφους. Ευχαριστούμε τους συνέλληνες που μας τίμησαν.
Οι αλήθειες και οι προτάσεις του ΕΔΗΚ στο βαθμό που ακούστηκαν , δεν έγιναν αποδεκτές από το λαό.
Ο λαός θεώρησε ανεδαφικές και παράλογες τις προτάσεις μας .
Το νέο σχέδιο που ετοιμάζουν οι κατακτητές σε συνεργασία με το κονκλάβιο των ενδοτικών που θα περάσει μέσα από διπλό δημοψήφισμα με την συμμετοχή των εποίκων δεν ανησυχεί τον λαό.
Η αβυσσαλέα ανισότητα ανάμεσα στον εργάτη και τον προνομιούχο δημόσιο υπάλληλο δεν ενοχλεί κανένα .
Η καταλήστευση της οικονομίας της κοινωνίας από τις τράπεζες ( ιδιώτες και εκκλησία)θεωρείται ιερός θεσμός.
Η στήριξη των λαθρομεταναστών από την κοινωνία των αφεντικών την οποία μόνοι εμείς καταγγείλαμε , εκτιμήθηκε ως επωφελής κατάσταση .
Οι προτάσεις μας κατά της διαφθοράς και των εμπόρων ναρκωτικών ( δημεύσεις περιουσιών, φυλακίσεις , εξορίες , αντιμετώπιση των ναρκωτικών ως ασύμμετρης απειλής κλπ )απερρίφθησαν.
Η πρόταση μας στο εθνικό για λύση δημοκρατίας και θέσμιση του πρώτου ελεύθερου συντάγματος μας μέσα από ένα ενιαίο εκλογικό σώμα καθώς και όλες οι άλλες θέσεις μας για ενιαίο στρατό Ελλάδος – Κύπρου και στρατηγική της απελευθέρωσης, ρίφθηκαν στα σκουπίδια.
Ο λαός μας δεν έχει ανάγκη από καινούριες ιδέες . Σηκώνει εν πομπές κυμβάλων και αλαλαγμών τα είδωλα και τα ψέματα του και πορεύεται προς ένα μέλλον που το θεωρεί βέβαιο και λαμπρό.
Εμείς απλά δηλώνουμε πως δεν θα προσκυνήσουμε τα είδωλα τους , δεν θα υποταχθούμε στα ψεύδη τους , δεν θα πορευθούμε μαζί τους στο δρόμο που επέλεξαν.
Θα μείνουμε σε αυτές τις πολεμίστρες της εθνικής αλήθειας , απροσκύνητοι και ανυποχώρητοι μέχρι να έλθουν οι μπουλντόζες να γκρεμίσουν τις ξερολιθιές και να θάψουν κάτω από τα μπάζα και εμάς και τα λάβαρα μας , για να εξουδετερώσουν κάθε εμπόδιο στην ελεύθερη διακίνηση και εγκατάσταση των τούρκων και των εβραίων στα ιερά χώματα μας.
Θα είμαστε εδώ μέχρι το τέλος.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Τι να κάνουμε;

Το ευρύτερο ελληνικό εθνικιστικό κίνημα στο σύνολό του είναι σε λάθος δρόμο. Το γεγονός ότι οι Εθνικιστές και οι Πατριώτες βρίσκονται μακριά από την πραγματική επιρροή στην εσωτερική και στην εξωτερική πολιτική του κράτους και η συνεχόμενη δημογραφική, πνευματική και οικονομική κατολίσθηση του Έθνους, νομίζω, αποδεικνύει αυτή την απλή διαπίστωση. Το ευρύτερο εθνικιστικό ρεύμα, όπως και πριν από 15-20χρόνια, βρίσκετε ακόμα πολύ μακριά από τους μοχλούς πίεσης και επιρροής.   

Οι περισσότεροι αγωνιστές του εθνικό-πατριωτικού στρατοπέδου, μη σκεφτόμενοι τις επιπτώσεις, επιλέγουν να ενταχθούν σε αναρίθμητα πολιτικά κόμματα και οργανώσεις.

Μετά συνήθως ακολουθεί απογοήτευση. Σύντομα ο πατριώτης επιλέγει την επόμενη οργάνωση. Και αυτό επαναλαμβάνετε χρόνο με το χρόνο. Η λογική του είναι μία: «μπορεί επιτέλους εδώ, σ’ αυτό το κίνημα, να μην είναι μόνο μπλά-μπλά, αλλά να περάσουμε και στις πράξεις....»        

Ως αποτέλεσμα, όλοι οι Έλληνες Εθνικιστές και Πατριώτες, εκτός από την συμμετοχή τους (καμιά φορά και ταυτόχρονα) σε πολλές οργανώσεις και κόμματα, έχουν παράλληλα και έναν μεγάλο φάκελο στα ειδικά όργανα των εξουσιαστών της Πατρίδας μας, στην οποία καταγράφονται οι «ηρωισμοί» τους: ο βαθμός ενεργητικότητας, διεύθυνση, γνωριμίες, τόπος εργασίας, η δυνατότητα ή όχι να γίνει ρουφιάνος κλπ. Στην περίπτωση που αποφασιστεί από το σιωνιστικό καθεστώς η «κάθαρση» της κοινωνίας (όπως έκαναν οι εβραίοι σε πολλές κατακτημένες χώρες), δεν έχει σημασία με δημοκρατικό ή κομμουνιστικό προκάλυμμα, όλους τους Εθνικιστές απλούστατα θα εξαλείψουν με τις έτοιμες προκαθορισμένες λίστες.

Είναι γεγονός ότι τα ονόματα και διευθύνσεις των Εθνικιστών/Πατριωτών σε όλη την Ευρώπη, είτε στην Αθήνα, είτε στην Μόσχα, είτε στο Βερολίνο και στη Πράγα, είναι καταγραμμένα στους καταλόγους των ειδικών υπηρεσιών των εβραιόδουλων κρατών τους.

Η ύπαρξη φακέλου στα όργανα γίνετε, φυσικά, εμπόδιο στους σημαντικούς Εθνικιστές να βρίσκουν αξιοπρεπή εργασία, να δημοσιεύσουν κάποια μελέτη, να πάρουν υποτροφίες κλπ. 

Αυτός είναι και ο λόγος γιατί το παγκόσμιο σιωνιστικό δουλοκτητικό σύστημα θέλει να υποβάλει την ηλεκτρονικό διαβατήριο/κάρτα και στη συνέχεια την εμφύτευση των τσιπ κάτω από το δέρμα.

Σήμερα δεν αποτελεί μυστικό ότι έχουν εφευρεθεί υπολογιστές οι οποίες συσσωρεύουν, φιλτράρουν και αναλύουν την πληροφόρηση από το διαδίκτυο. Πρωτίστως αυτό αφορά το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, τα λεγόμενα ε-μαιλς. Να βρεθεί η IP διεύθυνση και στη συνέχεια η ταχυδρομική διεύθυνση αυτού που γράφει «μη σωστά πράγματα» (για το εβραϊκό ολοκληρωτικό σύστημα) , δεν αποτελεί για κανένα κράτος κανένα πρόβλημα.

Ένας άλλος τρόπος να συλλέγουν δεδομένα τα εβραϊκά όργανα πληροφόρησης (απλούστατα δεν υπάρχουν άλλα) είναι τα κινητά τηλέφωνα. Η ιστορία δεν γνωρίζει κανένα προϊών που να είχε προωθηθεί από τα ΜΜ«E» και από την «αγορά» με τέτοια μανία και μεθοδικότητα. Και αυτό δεν οφείλετε μόνο στα τεράστια κέρδη τα οποία απομυζούνται από τους ανυποψίαστους γκοϊμ. Είναι η πλήρης έλλειψη προστασίας των κατόχων ενάντια σε αυτούς που κρυφακούν τις συνομιλίες. Ένα άλλο πλεονέκτημα που έχουν αποκτήσει οι εξουσιαστές είναι η δυνατότητα να έχουν τους καταλόγους των συνομιλιών του οποιουδήποτε. Και το τρίτο πλεονέκτημα τους είναι ότι το κινητό τηλέφωνο είναι ουσιαστικά ένα είδους μικροσκοπικού φάρου. Οποιαδήποτε στιγμή μπορούν να εντοπίσουν όποιον θέλουν με την βοήθεια των κυμάτων του τηλεφώνου και του δορυφόρου..... (Παλαιότερα, για να μην χάνονται οι αγελάδες και τα κατσίκια τους κρεμούσαν κουδουνάκια. Στις μέρες μας ο κάθε γκοϊμ έχει αποκτήσει ένα δικό του «καμπανάκι» προηγμένης τεχνολογίας - ένα κινητό τηλέφωνο).           

Είναι περιττό να λέμε ότι οι ειδικές υπηρεσίες των «ελεύθερων» κρατών είναι εφοδιασμένα με τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα εντοπισμού και παρακολούθησης. Γ’ αυτό τα περί «ψάχνουν τους τρομοκράτες» κλπ μόνο γέλια προκαλούν. Στις μέρες μας, καμιά «τρομοκρατική οργάνωση» χωρίς την ανοχή των κρατικών υπηρεσιών δεν μπορεί να λειτουργήσει έστω και μερικούς μήνες.....  

 

Εμείς προτείνουμε στους εθνικιστές και πατριώτες να φύγουν από τις οργανώσεις στις οποίες έχουν εγγραφεί και «δραστηριοποιούνται» όσο γρήγορα μπορούν. Αυτοί που προπαγανδίζουν τον «νόμιμο» «αγώνα», την «σταθερότητα» του ελλαδικού κράτους, το ότι τα πράγματα θα αλλάξουν μέσον «εκλογών» του κομματικού κατεστημένου ή το ότι οι μάζες ξαφνικά θα εξεγερθούν, ή κρύβουν την δειλία τους και δεν παραδέχονται την αλήθεια όπως έχει, ή δεν ξέρουν τι λένε, δηλ. είναι βλάκες, ή είναι βαλτοί και είναι προβοκάτορες. Εξάλλου όποιος (ακόμα) πιστεύει ότι κάνοντας «πορείες» και «μνημόσυνα» «ξυπνάει το κόσμο», «κάνει αγώνα» και «καθήκον» - είναι βλάκας και μαζί του γελάει ακόμα και ο καθυστερημένος Jeffry.  

Το εβαιόδουλο κράτος δεν μπορεί να καταπολεμηθεί «νόμιμα». Καμιά επαναστατική αλλαγή στον κόσμο δεν έχει γίνει από την πλειοψηφία και από τις μάζες. Ούτε το 1821, ούτε η Γαλλική επανάσταση, ούτε η επανάσταση των εβραιομπολσεβίκων. Καμιά.  

Προτείνουμε στους αγωνιστές να μαζεύονται το πολύ σε ομάδες τον 5 (πέντε) ατόμων. Πρέπει να αποφευχθεί η σύρραξη μεταξύ των αλλόφυλων και εθνικιστών: αυτό συμφέρει μόνο στην εβραιόδουλη εξουσία για να μετατεθεί το πρώτο ζήτημα, που είναι η αλλαγή του κράτους, στο μεταναστευτικό ζήτημα. Όταν απαλλαχθούμε από τους (ανοικτούς και κρυφούς) σιωνιστές, μόνο τότε θα μπορούμε να απαλλαχθούμε από το ξένο σπέρμα. Εσείς αν ήσασταν σιωνιστής τι θα κάνατε; Σωστά. Θα βάζατε τους δύο να αλληλοχτυπιούνται για να μείνετε εσείς αλώβητος.

Αυτό που προέχει είναι να μην αφήσουμε τους βαλτούς δήθεν εθνικιστές να αποπροσανατολίσουν τους Έλληνες από το πρόβλημα της εβραϊκής κατοχής στους αλλόφυλους. Το πρώτο προπαγανδιστικό θέμα μας δεν είναι ούτε η τουρκιά, ούτε οι λαθρο, ούτε το οικονομικά. Είναι το ελλαδικό κράτος που πρέπει να αλλάξει χέρια: από τους εβραίους και εβραιοπροσκυνημένους στους Έλληνες και πραγματικούς πατριώτες και εθνικιστές.

Π.Κ.

 

ΓΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ