ΗΠΑ: Ελικόπτερα και μαχητικά στην Κύπρο, εμπλοκή με Λίβανο…

Όλα δείχνουν ότι το μεγάλο «παιχνίδι» με τους υδρογονάνθρακες στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο μόλις έχει αρχίσει και οι ενδιαφερόμενες πλευρές προχωρούν σε κινήσεις στη σκακιέρα της περιοχής, με σκοπό να προασπίσουν τα συμφέροντά τους. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η περιοχή θα αποτελέσει μια από τις κομβικές περιοχές του πλανήτη τις επόμενες δεκαετίας, ωστόσο, τα ερχόμενα χρόνια, η αστάθεια που θα μπορούσε να προκληθεί είναι μεγάλη. Το παράδειγμα της Συρίας, σε συνδυασμό με τις ενδείξεις ότι ενδεχομένως να επίκειται και εμπλοκή του ΝΑΤΟ δεν αφήνουν το παραμικρό περιθώριο για εφησυχασμό.


Αίσθηση προκαλεί δημοσίευμα της κυπριακής εφημερίδας «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ», ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βολιδοσκοπούν επίμονα την κυπριακή κυβέρνηση, επιθυμώντας να εξασφαλίσουν άδεια για τη στάθμευση σημαντικού αριθμού στρατιωτικών ελικοπτέρων κυρίως, αλλά και αεροσκαφών στα αεροδρόμια Λάρνακας και Πάφου τις επόμενες μέρες.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, πέραν των διακριτικών διπλωματικών ενεργειών, σε επιχειρησιακό επίπεδο, οι ΗΠΑ ζήτησαν να τους παραχωρηθεί η μέγιστη δυνατή έκταση στους χώρους στάθμευσης και τα ελικοδρόμια κυρίως στο αεροδρόμιο Λάρνακας αλλά και της Πάφου, χωρίς να διευκρινίζεται αν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για ασκήσεις ή επιχειρήσεις στην περιοχή, δεδομένων και των εξελίξεων στη Συρία.
Εν τω μεταξύ, στο μέτωπο των υδρογονανθράκων και της χάραξης Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών στην περιοχή (ΑΟΖ), ο Λίβανος προχώρησε σε καταγγελία εναντίον της Κύπρου και του Ισραήλ στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, για παραβίαση της κυριαρχίας του. Η καταγγελία έγινε με επιστολή του νέου υπουργού Εξωτερικών του Λιβάνου, Αντνάν Μανσούρ. Αιτία, σύμφωνα τον Λιβανέζο υπουργό, είναι η συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ.
Η επιστολή καταγγελία, σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού στη Βηρυτό, στάλθηκε στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ τη Δευτέρα και σε αυτή αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι: «η συμφωνία που υπεγράφη πέρυσι μεταξύ του Ισραήλ και της Κύπρου, με την οποία οριοθετούν τα αμφιλεγόμενα θαλάσσια όρια του Ισραήλ, αποτελούν παραβίαση της κυριαρχίας και των οικονομικών συμφερόντων του Λιβάνου και απειλή για την ασφάλεια στην περιοχή».
Ο Αντνάν Μανσούρ ζήτησε από τον Μπαν Κι Μουν, «να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την αποφυγή κάθε σύγκρουσης που ενδέχεται να προκύψει ως αποτέλεσμα των υπεράκτιων δραστηριοτήτων του Ισραήλ».
Οι εξελίξεις έρχονται κυριολεκτικά με καταιγιστικούς ρυθμούς, ενώ την ίδια στιγμή η Ελλάδα ομφαλοσκοπεί βυθισμένη στην οικονομική κρίση, ενώ η Κύπρος παρουσιάζει αδικαιολόγητη αδράνεια στον εξοπλιστικό τομέα. Να θυμίσουμε για μια ακόμη φορά ότι η αμυντική ενδυνάμωση απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα για να επιτευχθεί, ενώ οι προθέσεις των εμπλεκομένων σε μία διένεξη, μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μια νύχτα…Διά τούτο γρηγορείτε, που έλεγαν σε «εκκλησιαστική» ορολογία…

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ

Παράδοση ισραηλινών ατρακτιδίων LOROP στη Τουρκική Πολεμική Αεροπορία;

Η προμήθεια ισραηλινών ατρακτιδίων φωτοαναγνώρισης (Long Range Oblique Photography/LOROP) από τη Τουρκική Πολεμική Αεροπορία επανέρχεται στην επικαιρότητα αφού σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα ισραηλινού αμυντικού περιοδικού και ενώ ο Έλληνας Α/ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Βασίλειος Κλόκοζας πραγματοποιεί επίσκεψη στο Ισραήλ, το Τελ Αβίβ αποφασίζει “παρά το κίνδυνο διαρροής της τεχνολογίας και τη κρίση στις σχέσεις των δύο χωρών” να ολοκληρώσει τη παράδοση των ατρακτιδίων μέχρι το 2012! Η Τουρκία υπέγραψε το 1999 σύμβαση ύψους $35.1 εκατ. για την προμήθεια τριών ή τεσσάρων ατρακτιδίων ηλεκτροοπτικής/υπέρυθρης αναγνώρισης Condor από την ισραηλινή εταιρεία Elbit με σκοπό τον εξοπλισμό των αναβαθμισμένων μαχητικών F-4E/2020. To Condor αξιοποιεί κάμερα υψηλής ανάλυσης της El-Op που χρησιμοποιείται από τους ισραηλινούς κατασκοπευτικούς δορυφόρους Ofeq και είναι πιστοποιημένο για μεταφορά από μαχητικά αεροσκάφη F-16 και F-4 με διαστάσεις κεντρικής δεξαμενής καυσίμου των 300gal. Η σύμβαση προέβλεπε ολοκλήρωση των παραδόσεων στη ΤΗΚ το 2003, με τη τουρκική πλευρά να ζητά από την Elbit τεχνικές τροποποιήσεις ώστε να καταστεί δυνατή η μετάδοση σε πραγματικό χρόνο των φωτογραφιών σε επίγειους σταθμούς ανάλυσης. Κατά τη διάρκεια δοκιμών τα ισραηλινά συστήματα δεν ανταποκρίθηκαν στις τουρκικές απαιτήσεις καθώς παρουσιάστηκαν προβλήματα στη μεταφορά δεδομένων (data link) και στην ανάλυση του όγκου δεδομένων από τους επίγειους σταθμούς με αποτέλεσμα να γίνει γνωστή στις αρχές του 2006 η ακύρωση του προγράμματος και η επιστροφή των ατρακτιδίων στο Ισραήλ. Παρ΄όλα αυτά αδιευκρίνιστος παραμένει ο τύπος ατρακτιδίου που έφερε το τουρκικό αεροσκάφος RF-4E της 113 Μοίρας κατά την οποία δολοφονήθηκε ο Σμηναγός Κων/νος Ηλιάκης στις 23 Μαΐου 2006.
Tο θέμα των Condor συζητήθηκε έκτοτε σε ανώτατο επίπεδο και το Δεκέμβριο του 2008 έγινε γνωστή η ανάθεση στις ισραηλινές Elop και ELTA συμβάσεων ύψους $87 εκατ. και $54 εκατ. αντίστοιχα για την προμήθεια αερομεταφερόμενων συστημάτων συλλογής πληροφοριών απεικόνισης (IMINT) και συγκεκριμένα τεσσάρων ατρακτιδίων EO/IR Condor 2 και δύο ατρακτιδίων Ραντάρ Συνθετικού Διαφράγματος (SAR) EL/M-2060P, με κύριο ανάδοχο του προγράμματος την Aselsan. H σύμβαση προέβλεπε παράδοση σε διάστημα τεσσάρων ετών και όπως όλα δείχνουν η τουρκο-ισραηλινή αμυντική συνεργασία εξακολουθεί να υφίσταται.

Strategy Report

Στο "αέρα" ο καθορισμός της ΑΟΖ

Απρόθυμη φαίνεται η Ελλάδα στον καθορισμό της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Αιγαίο...καθώς δεν επιθυμεί να «επιβαρυνθούν» οι συνομιλίες στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών με την Τουρκία για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Όπως δημοσιεύει η Ελευθεροτυπία, «ο υπουργός Εξωτερικών Δ. Δρούτσας το ξεκαθαρίζει, θέτοντας παράλληλα χρονοδιάγραμμα στη γείτονα, μετά τις εθνικές εκλογές στην Τουρκία, σε εύλογο χρονικό διάστημα να εξευρεθεί λύση στο θέμα της υφαλοκρηπίδας, «καθώς το εύρος της καθορίζει στην πραγματικότητα και το εύρος της ΑΟΖ»».

Σύμφωνα πάντα με τον υπουργό, η Αθήνα δεν δείχνει να βιάζεται για τον καθορισμό της ΑΟΖ, καθώς συναρτά τις εξορύξεις για υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο αποκλειστικά με τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας, αλλά και έχοντας την πληροφόρηση, πως ούτε η Άγκυρα προτίθεται να καθορίσει άμεσα τη δική της ΑΟΖ.
Και παρότι ο κ. Δρούτσας δηλώνει ότι «δεν υποτιμά ούτε υποβαθμίζει την έννοια της ΑΟΖ», χαρακτηρίζει ωστόσο το όλο θέμα «της μόδας». Κι αυτό παρά το ότι, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, είχαν ήδη ξεκινήσει άτυπες συζητήσεις με άλλες τρεις χώρες, την Αλβανία, τη Λιβύη και την Αίγυπτο, που φαίνεται να συνεχίζονται μόνο με την τελευταία.
Ο συγκερασμός όλων των παραπάνω εδραιώνει την άποψή του ότι «το να επιβαρύνεις τις διερευνητικές επαφές με το να επιμένεις να φέρεις ένα νέο όρο στη συζήτηση με την Τουρκία δεν σου προσφέρει τίποτα παραπάνω, όσο υπάρχει η προοπτική οι συνεχιζόμενες επί μια δεκαετία διερευνητικές επαφές μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας να επιφέρουν αποτέλεσμα».
Το μήνυμα που η Αθήνα αποστέλλει στην Άγκυρα είναι ότι προϋπόθεση για την εξεύρεση λύσης στο θέμα της υφαλοκρηπίδας είναι η χρήση του δικαιώματος της Ελλάδας για επέκταση των χωρικών μας υδάτων. Όπως ξεκαθαρίζει ο υπουργός «το γεγονός ότι η Ελλάδα περνάει δύσκολη οικονομική περίοδο, δεν σημαίνει ότι κάνει υποχωρήσεις στα εθνικά μας θέματα». 

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ

ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ: "ΠΑΜΕ ΣΕ ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΒΙΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ"

Τουρκική ομολογία ότι κάνει υπερπτήσεις για να ωθήσει την Ελλάδα σε "λύση-πακέτο" στο Αιγαίο αποκαλύπτεται σε τηλεγράφημα του WikiLeaks. Πραγματικά εντυπωσιάζει η τουρκική ωμή παραδοχή ότι εκβιάζει το γειτονικό της κράτος πετώνταε επάνω από το έδαφός του για να το αναγκάσει να δεχθεί την αλλαγή του καθεστώτος στο Αιγαίο. 

Άκρως αποκαλυπτικό για τις προθέσεις της Τουρκίας σε οτι αφορά την τακτική των υπερπτήσεων στο Αιγαίο είναι το περιεχόμενο του απόρρητου τηλεγραφήματος της αμερικανικής πρεσβείας στην Άγκυρα του "καυτού" καλοκαιριού του Ιουνίου του 2009 που περιγράφει την συνάντηση του Τούρκου υφυπουργού Εξωτερικών Ερτουγρούλ Απακάν με τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα Τζέιμς Τζέφρι με αντικείμενο τις υπερπτήσεις πάνω από Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι.
Και λέμε "καυτού" γιατί η Άγκυρα επανειλημμένα επιχείρησε να προκαλέσει εκείνο το καλοκαίρι "θερμό" επεισόδιο  είτε στο Καστελόριζο και την Ρω είτε σε Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι και Φούρνους, όπως μαρτυρούν στοιχεία του ΓΕΕΘΑ που έχει στην κατοχή του το defencenet.gr και θα αποκαλύψει τις επόμενες ημέρες.


 Ο Τούρκος υφυπουργός στο τηλεγράφημα που δημοσιεύει η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ εμφανίζεται αιφνιδιασμένος από το αμερικανικό διάβημα που έχει προηγηθεί και την θετικά διακείμενη προς τις ελληνικές θέσεις στάση των αμερικανικών διπλωματικών.
Ο Απακάν εμφανίζεται μάλιστα αδιάλλακτος για το ζήτημα των υπερπτήσεων, καθώς επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει όπως σημειώνει, ως ένα ακόμη διαπραγματευτικό χαρτί με την Ελλάδα, φτάνοντας ακόμα και σε θερμό επεισόδιο ενώ εκφράζει την σφορδή του ενόχληση για την απόφαση ελληνικού δικαστηρλιου τον Ιανουάριο του 2009 που καταδίκασε ερήμην Τούρκο πιλότο ως υπαίτιο σύγκρουσης ελληνικού μαχητικού αεροσκάφους με τουρκικό τον Μάιο του 2006 στην περιοχή της Καρπάθου, όπου είχε χάσει την ζωή του ο Έλληνας πιλότος Κ. Ηλιάκης.
Τις ίδιες ημέρες τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο είχε πάει σε νησί της Δωδεκανήσου, κινηματογράφησε αλλαγή της στρατιωτικής φρουράς και συνελήφθη ελάχιστα λεπτά πριν διαφύγει στα τουρκικά χωρικά ύδατα με το υλικο που θα χρησμοποιούσαν για την δημιουργία πολεμικού κλίματος στην Τουρκία...
Ιδού το σημείο του επίμαχου τηλεγραφήματος

S E C R E T ANKARA 000855
SIPDIS
E.O. 12958: DECL: 06/18/2019
TAGS: PARM, PREL, MARR, TU
SUBJECT: TURKEY: AEGEAN ISSUES MUST BE ADDRESSED AS A
PACKAGE, SEPARATE TALKS ON OVERFLIGHTS NOT IN OUR INTEREST
REF: A. STATE 61209
B. ANKARA 840
C. ATHENS 1015
D. DAO ATHENS IIR 6 837 0304 09
Classified By: Ambassador James F. Jeffrey for reason 1.4 (b, d)
Summary
-------
1. (S) The Ambassador raised Aegean issues with Turkish MFA
Undersecretary Apakan on June 16, pressing hard that
overflights of inhabited Greek islands did not support the
goal of calm in the Aegean. Apakan was clearly taken aback
by our approach on the overflights specifically, and said he
could not understand why the U.S. would ask Turkey to
undercut the direct, confidential discussions Turkey was
conducting with Greece (which, however, he had not briefed us
on in detail until this meeting). He also raised questions
about the veracity of the Greek allegations that overflights
of the two islands had increased significantly. He said
Turkey supported actions which would calm tensions in the
Aegean and supported our goal of preferring diplomacy and
confidence-building measures over military action. Apakan
said that Turkey sought to negotiate Aegean issues with
Greece as a package, and pulling out one issue important to
Greece -- at the behest of the U.S. -- would lessen
significantly Turkey´s leverage on Greece to negotiate other issues. Apakan reiterated Turkey´s call for Greece to agree
to negotiate a "code of conduct" for military air operations
over the Aegean to prevent recurrence of deadly consequences
of Greek intercepts of Turkish military aircraft.
Separately, the First Air Force Commander told us that
nothing has changed in recent months in Turkish flights in
the Aegean. End Summary.
2. (S) The Ambassador met with MFA Undersecretary Ertugrul
Apakan on June 16 to discuss Aegean issues per ref a and to
propose a way forward to work to reduce tension. Apakan was
joined by a broad assembly of MFA experts covering bilateral
Turkey - Greece issues, Maritime affairs and U.S. - Turkey
affairs. Pol-Mil Couns accompanied Ambassador.΅

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

ελληνικό φόρουμ

Εμβάθυνση συνεργασίας Τουρκικής και Πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας

Στις 6 Ιανουαρίου ξεκίνησε η λειτουργία του Πεδίου Τακτικής Εκπαίδευσης Ηλεκτρονικού Πολέμου (EWTTR) στην αεροπορική βάση Mushaf, έδρα της κεντρικής διοίκησης της Πακιστανικής Αεροπορίας (PAF). Η ανάπτυξη του EWTTR ολοκληρώθηκε από τη τουρκική εταιρεία λογισμικού και ηλεκτρονικών συστημάτων Havelsan, επιβεβαιώνοντας τη στρατηγική συνεργασία των δύο κρατών στον αμυντικό τομέα. Σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού AirForces Montly (πάνω), ο σχεδιασμός της PAF προβλέπει σταδιακή εκπαίδευση όλων των μάχιμων Μοιρών και διεξαγωγή μεγάλης άσκησης εντός του έτους, πιθανόν σε συνεκπαίδευση με τη Τουρκική Πολεμική Αεροπορία (ΤΗΚ), όπως προδηλώνει το σχετικό patch.
Οι συνεκπαιδεύσεις ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 2008 όταν πραγματοποιήθηκε στο Πακιστάν η διμερής άσκηση Indus Viper με την ΤΗΚ να συμμετέχει με πέντε μαχητικά αεροσκάφη F-16C/D και προσωπικό 50 ατόμων στην αεροπορική βάση Mushaf της περιοχής Sargodha. Ο Υπαρχηγός της PAF Rao Qamar Suleman είχε δηλώσει τότε ανοίγεται ένα νέο κεφάλαιο στις σχέσεις των δύο Αεροποριών. Τον Ιούλιο του 2008 ανακοινώθηκε η κατακύρωση του διαγωνισμού για τον εκσυγχρονισμό 42 μαχητικών αεροσκαφών F-16A/B Block15 με επέκταση ορίου δομικής ζωής και αντικατάσταση ηλεκτρονικών συστημάτων, στη τουρκική αεροπορική βιομηχανία ΤΑΙ. Στις αρχές Νοεμβρίου του ίδιου έτους η PAF συμμετέχει με 6 αεροσκάφη F-16 στην Anatolian Eagle ’08/4. Σημειώνεται ότι από το 1999 βρίσκεται σε λειτουργία το Πεδίο Εκπαίδευσης και Δοκιμών Ηλεκτρονικού Πολέμου (EHTES) του Ικονίου, εκεί όπου εκτελούνται οι ασκήσεις «Αετός της Ανατολίας» (Anadolu Kartali) με συμμετοχή αεροσκαφών και ελικοπτέρων των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και συμμαχικών και φιλικών κρατών.  Το EHTES που αναπτύχθηκε από τη Havelsan φιλοξενεί πληθώρα αντιαεροπορικών συστημάτων ανατολικής κυρίως προέλευσης για τη παροχή ρεαλιστικής εκπαίδευσης, μεταξύ των οποίων συστήματα αντιαεροπορικών πυροβόλων ZSU-23-4 και βλημάτων Osa-AK (SA-8 Gecko) και 2Κ12 Kub (SA-6 Gainful).

Σε εξέλιξη στρατιωτική άσκηση από Ελλάδα-Ισραήλ-ΗΠΑ

Νοτίως του Καστελλόριζου, στα ΝΑ όρια του FIR Aθηνών και με κατεύθυνση από τη Σούδα προς τη θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Χάιφα εξελίσσεται η τριμερής ναυτική άσκηση μεταξύ Ελλάδας, Ισραήλ και ΗΠΑ, µε τη συµµετοχή 8 πλοίων επιφανείας, 2 υποβρυχίων, καθώς και αεροσκαφών και ελικοπτέρων. Πρόκειται για την άσκηση «Noble Dina 11» η οποία μέχρι πέρυσι πραγµατοποιούνταν µεταξύ του Ισραήλ και των ΗΠΑ στην ίδια ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και είχε σηµαντική θέση στη λίστα σπουδαιότητας των ετήσιων ασκήσεων των δύο χωρών. Η Ελλάδα συµµετέχει για πρώτη φορά στην άσκηση αυτή - που ξεκίνησε από τη Σούδα στις 3 Απριλίου και αναπτύσσεται ανατολικά με κλιμακωτές συμμετοχές - έπειτα από πρόσκληση του Τελ Αβίβ.
Στο σενάριο της άσκησης περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η συνεργασία στην Ερευνα και Διάσωση ναυαγών, στις αντιαεροπορικές επιχειρήσεις και στην προστασία ναυτικών δυνάμεων. Εχει δε ως εκ τούτου, σύμφωνα με διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές, την αυτονόητη γεωστρατηγική της σηµασία λόγω των εξελίξεων ευρύτερα στη Μεσόγειο, της ενεργειακής αναβάθµισης της περιοχής και των τουρκικών αμφισβητήσεων όσον αφορά το εύρος των ελληνικών θαλάσσιων ζωνών. Η «Noble Dina 11» ολοκληρώνεται στις 14 Απριλίου.
Στο μεταξύ αναβαθμισμένο αναμένεται να είναι φέτος, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, το επίπεδο των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων στον αµυντικό τοµέα _ ασκήσεις, μετασταθμεύσεις αεροπορικών μέσων, συνεκπαιδεύσεις, ανταλλαγές επισκέψεων κ.λπ. Στο πλαίσιο αυτό επίσκεψη στο Γενικό Επιτελείο Στρατού πραγματοποίησε ο επικεφαλής των Ειδικών Δυνάμεων του Ισραήλ.

Πηγή
Strategy Report

Βαίνουμε ολοταχώς προς χερσαία επέμβαση στη Λιβύη;

Όταν το είχε υπαινιχτεί ο… συμπατριώτης μας Διοικητής των Δυνάμεων Ευρώπης του ΝΑΤΟ (SACEUR), ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης, πολλοί θεώρησαν ότι αποτέλεσε λεκτική υπερβολή…

Τώρα που άπαντες αντιλαμβάνονται το αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί η κατάσταση και ενώπιον του ευρωπαϊκού «βέτο» αναφορικά με το ενδεχόμενο απευθείας διαπραγμάτευσης με το καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι, η χερσαία εισβολή άρχισε σιγά-σιγά να εκφέρεται από χείλη αμερικανικά.

Αυτή τη φορά ήταν η σειρά του επικεφαλής της αμερικανικής Διοίκησης Αφρικής (US AFRICOM: Africa Command), στρατηγού Κάρτερ Χαμ, ο οποίος διατύπωσε – κατά δήλωσή του – την προσωπική του άποψη, ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν ενδεχομένως να στείλουν χερσαία στρατεύματα για να βοηθήσουν τους επαναστάτες.

Να θυμίσουμε ότι και ο ναύαρχος Σταυρίδης προσωπικές απόψεις διατύπωνε μιλώντας στις 29 Μαρτίου ενώπιον της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, υπαινισσόμενος μάλιστα ότι η Ιστορία των επεμβάσεων (Βοσνία, Κοσσυφοπέδιο) δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αμφιβολία αναφορικά με το τι απαιτείται για την επιτυχία τέτοιων επεμβάσεων.

Μόνο που οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν φημίζονται για τον… φιλελευθερισμό τους όταν πρόκειται για τη στάση που υιοθετούν δημόσια τόσο υψηλόβαθμοι διοικητές σχηματισμών…

Η εγγύτητα ανάμεσα στα στρατεύματα του Καντάφι και τις… ορδές ατάκτων των αντικαθεστωτικών έχουν καταστήσει επί της ουσίας ανενεργή την αεροπορική ισχύ των συμμάχων, αφού ανά πάσα στιγμή είτε κινδυνεύουν να πλήξουν αυτούς που υποτίθεται ότι υποστηρίζουν είτε απλούς καθημερινούς ανθρώπους, αφού πολλές συγκρούσεις διεξάγονται εντός του απαγορευτικού πλαισίου που θέτει ο αστικός ιστός σημαντικών πόλεων της Λιβύης…

Το «defencepoint.gr» από την πρώτη στιγμή προειδοποίησε ότι κάθε απόπειρα σύγκρισης ανάμεσα στο προηγούμενο του Αφγανιστάν με την αεροπορική υποστήριξη των σκληροτράχηλων πολεμιστών της Βόρειας Συμμαχίας η οποία τελικά μπήκε στην Καμπούλ ανατρέποντας το καθεστώς των Ταλιμπάν, και την κατάσταση στη Λιβύη, θα ήταν απλώς ατυχής και καταδικασμένη να εντείνει το αδιέξοδο.

Δικαιωθήκαμε, όχι διότι διαθέτουμε κάποιο… κληρονομικό χάρισμα, αλλά διότι είναι πραγματικά εντυπωσιακό να διατυπώνονται τέτοιες ανοησίες από υψηλόβαθμους στρατιωτικούς, έστω κι εάν κανείς έχει όλη την καλή διάθεση να κατανοήσει το πολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν. Να προστεθεί σε αυτό το δεδομένο και η ταχεία – αλλά τόσο αργή όταν πρόκειται για στρατιωτικές επιχειρήσεις όπου τα πάντα πρέπει να γίνονται σχεδόν σε «ζωντανό» χρόνο – διεκπεραίωση αιτημάτων παροχής εγγύς αεροπορικής υποστήριξης.

Όσο γρήγορα και να κινηθεί ο αμερικανικός μηχανισμός, δεν μπορεί παρά να καταγραφεί μια καθυστέρηση κάποιων ωρών, με αποτέλεσμα να μπορούν να αλλάξουν στο έδαφος πάρα πολλά δεδομένα. Κάπως έτσι απέτυχαν οι αρχικές προσπάθειες των αμερικανικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν για την εξασφάλιση άδειας «εξουδετέρωσης» από το Λευκό Οίκο, όταν εντοπιζόταν μέσω των μη επανδρωμένων αεροσκαφών μάχης (UCAV) που αξιοποιούνταν, κάποιος στόχος υψηλής αξίας, όπως για παράδειγμα ο Μουλάς Ομάρ και – ποιος ξέρει στην πρώτη φάση των επιχειρήσεων – και ο ίδιος ο Οσάμα μπιν Λάντεν. Πόσο μυαλό χρειαζόταν ώστε να αντιληφθούν εξ αρχής, ασχέτως του πολιτικού προβλήματος (επιχειρήσεις σε ξένη – κυρίαρχη υποτίθεται χώρα) το οποίο ούτως ή άλλων νομοτελειακά θα αντιμετώπιζαν, ότι ο «στόχος» δεν θα καθόταν εκεί που εντοπίστηκε περιμένοντας την έγκριση ή την απόρριψη του αιτήματος από τον Αμερικανό πρόεδρο;

Όσον αφορά στις επιχειρήσεις στη Λιβύη, είναι λίγο αστείο να δηλώνεται ότι… ο κακός καιρός και η απειλή από τα φορητά αντιαεροπορικά του Καντάφι δεν επέτρεψαν τη χρήση των AC-130 (ειδική διαμόρφωση – «gunships») και των A-10 Thunderbolt για την υποστήριξη των δυνάμεων των αντικαθεστωτικών, με αποτέλεσμα το αδιέξοδο…

Μάλλον πίστευαν ότι θα επιχειρούσαν με τους αντιπάλους στο έδαφος να τρομάζουν από τον μεγαλοπρεπή… θόρυβο των κινητήρων των υπερσύγχρονων μαχητικών, με τους τόσο πρόχειρα εκπαιδευμένους χειριστές. Κι αν αυτό – προφανώς – δεν ισχύει για όλους, δυστυχώς ισχύει για μεγάλο μέρος των δυνάμεων.

Αν δώσεις μια φόρμουλα στα χέρια ενός καθημερινού οδηγού τα χιλιόμετρα που θα πιάσει θα είναι ελάχιστα, αφού ανά πάσα στιγμή θα κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο. Κάτι παρόμοιο, δεν μπορεί, πρέπει να ισχύει και στα μαχητικά. Και αυτοί που εκπαιδεύονται για να πολεμήσουν και να υπερασπίσουν την εθνική τους αξιοπρέπεια και τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας τους, στην πράξη όχι στη θεωρία, δεν είναι πολλοί. Σίγουρα βρίσκονται στη Νότια Ευρώπη, σε μια χώρα που μπορεί υποφέρει, αλλά δεν έχει πει την τελευταία της λέξη.

Και το μόνο βέβαιο είναι ότι θα υποφέρει και όποιος – γνωστός – διανοηθεί να θεωρήσει την κρίση ως «παράθυρο ευκαιρίας». Αρκεί να την αφήσουν και δεν μιλάμε «συνωμοτικά» για κάποιους ισχυρούς άπου στο εξωτερικό, για το εσωτερικό μιλάμε…

ΠΗΓΗ

Τελικά, και μάλλον σύντομα, η Τουρκία θα πληρώσει την πολιτική της.........

Γελούν στο ΝΑΤΟ με τους Τούρκους – Παγίδα οι αυτοκρατορικές φιλοδοξίες

 

Του Δημήτρη Μπεκιάρη

Η απόφαση της Τουρκίας να ναυλώσει το εμπορικό πλοίο “Ankara”, το οποίο συνοδευόταν από 12 τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη F-16 και από μία φρεγάτα του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, με σκοπό να φθάσει στο λιμάνι της Βεγγάζης για τον απεγκλωβισμό 250 ατόμων από την Μισράτα και τη Βεγγάζη έχει προκαλέσει άκρως ειρωνικά σχόλια και ενόχληση στους κόλπους του ΝΑΤΟ.

Ειρωνικά σχόλια, διότι η Τουρκία επιχειρεί με κάθε τρόπο, αξιοποιώντας κάθε συγκυρία να καταστήσει σαφείς τις νέο- οθωμανικές βλέψεις της, λειτουργώντας καιροσκοπικά, και ενόχληση διότι η Άγκυρα στην απόφασή της αυτή αγνόησε πλήρως τους κανόνες ασφαλείας και δεν ειδοποίησε το ΝΑΤΟ, πραγματοποιώντας μία «θεατρική παράσταση» υπό τη μορφή εθνικής αποστολής με αντικειμενικό σκοπό να εμφανιστεί ως εγγυήτρια δύναμη στην περιοχή της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου.

Σχετικά με την επιχείρηση απεγκλωβισμού ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωσε ότι «Αυτή η επιχείρηση έστειλε μηνύματα που δεν άρεσαν σε ορισμένες δυνάμεις στη Μεσόγειο».

Σε πολλές μεσογειακές χώρες, όμως, υπάρχει η πεποίθηση ότι

το «μεσογειακό show», το οποίο διοργάνωσε η Τουρκία εντάσσεται στις «αυτοκρατορικές φιλοδοξίες» του Αχμέτ Νταβούτογλου. Εκτός αυτού καλό είναι να υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία κατέστησε εξ αρχής δηλωτικές τις προθέσεις της για έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής ανοικτά της Βεγγάζης.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Γιώργος Παπανδρέου αποκάλυψε κατά την, προ ημερών, ενημέρωση των κομμάτων στη βουλή για τις εξελίξεις στη Λιβύη ότι «Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας μιλώντας σε στελέχη του κόμματός του πρόσθεσε ότι η Τουρκία είναι πρόθυμη να αναλάβει την διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας στην Λιβύη, να διαχειριστεί το αεροδρόμιο της Βεγγάζης και να αναπτύξει ναυτικές δυνάμεις, ακούστε, για τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Βεγγάζης και Κρήτης».

Διαδηλώσεις κατά Ερντογάν

Τη Δευτέρα που πέρασε αντικαθεστωτικοί επιτέθηκαν τόσο στο τουρκικό προξενείο στη Βεγγάζη, όσο και σε τουρκικό πλοίο της Ερυθράς Ημισελήνου το οποίο έχει φτάσει στη Βεγγάζη με σκοπό να παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια. Μάλιστα σε διαδήλωση κατά του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν, κάποιοι από τους διαδηλωτές αφαίρεσαν την πινακίδα από την πρόσοψη του κτηρίου του τουρκικού προξενείου. Επίσης οι αντικαθεστωτικοί δεν έδωσαν άδεια για την εκφόρτωση του τουρκικού πλοίου της Ερυθράς Ημισελήνου.

Μάλιστα, όπως δήλωσε σχετικά ο πρόξενος της Τουρκίας στη Βεγγάζη Αλί Νταβούτογλου, τις προηγούμενες ημέρες το προξενείο της γειτονικής χώρας είχε δεχθεί απειλητικά τηλεφωνήματα, ενώ η διαδήλωση κατά του Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι η πρώτη που έχει διοργανωθεί στη Βεγγάζη, αφού της χθεσινής είχε προηγηθεί άλλη μια την Δευτέρα. Ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Selcuk Unal χαρακτήρισε τις διαδηλώσεις σε βάρος της Τουρκίας προβοκάτσια μιας μικρής ομάδας, ενώ τόνισε ότι η Άγκυρα παρακολουθεί πολύ στενά τις εξελίξεις.

Μηνύματα

Οι αντιδράσεις των αντικαθεστωτικών είναι εύλογες αν σκεφτεί κανείς ότι η Τουρκία είναι μία από τις χώρες, οι οποίες μπλόκαραν αρχικά την επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, ενώ πριν από λίγες ημέρες από το Λονδίνο, όπου βρέθηκε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν τάχθηκε ανοιχτά κατά του εξοπλισμού των αντικαθεστωτικών.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωσε τις προηγούμενες ημέρες ότι η Άγκυρα επιθυμεί και επιδιώκει μία εκεχειρία, η οποία θα εγγυηθεί την πολιτική αλλαγή στη Λιβύη και όχι σε μία μόνιμη εκεχειρία, η οποία θα οδηγήσει σε διαμελισμό της χώρας. Όπως είναι φανερό η Τουρκία δεν θέλει να τεθούν σε κίνδυνο τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα, τα οποία έχει στη Λιβύη, δεδομένου μάλιστα ότι οι σχέσεις της Άγκυρας με το καθεστώς Καντάφι, υπήρξαν ιδιαίτερα στενές μέχρι σήμερα.

Τα μηνύματα του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν προς τους αντικαθεστωτικούς στη Βεγγάζη αναφορικά με την έναρξη πολιτικού διαλόγου, τη διενέργεια εκλογών και τη μεταβίβαση της εξουσίας στη νέα κυβέρνηση, μεταφέρει ο πρέσβης Ομούρ Σολεντίν, ο οποίος είναι ειδικός απεσταλμένος της Άγκυρας και έχει διατελέσει κατά το παρελθόν πρέσβης της Τουρκίας στη Λιβύη.

newscode.gr

Καμπάνες συναγερμού από τον Φοίβο Κ. Κλόκκαρη για την ασφάλεια

ΜΕ ΤΟΝ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ
ΟΤΙ η ηγεσία του τόπου ανέκαθεν ήταν κατώτερη των περιστάσεων, είναι κοινός τόπος. Τυφλή, ανερμάτιστη, επιπόλαια και αφελής, φέρει μέγιστες ευθύνες για την καταστροφή μας. Ότι η ηγεσία, λόγω άγνοιας, εγκληματικής υποτίμησης του Τούρκου εχθρού και αδιαφορίας απέτυχε να σχεδιάσει και να υλοποιήσει την ασφάλεια και τη σωτηρία της Κύπρου έναντι της τουρκικής κατακτητικής επιθετικότητας, λίγοι το λένε. Ο αντιστράτηγος ε.α. Φοίβος Κ. Κλόκκαρης υπήρξε άριστος στρατιωτικός, στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Ο διορισμός του στη θέση του υπουργού Άμυνας ήταν η κάλλιστη επιλογή του μ. Τάσσου. Λόγοι που δεν είναι του παρόντος, τον εξανάγκασαν να υποβάλει αξιοπρεπώς την παραίτησή του. Κατά την περίοδο προ του δημοψηφίσματος συνέβαλε τα μέγιστα στην ανάδειξη του παράγοντα ασφάλεια, ως του ύψιστου προαπαιτούμενου για λειτουργική λύση του Κυπριακού. Έκτοτε αρθρογραφεί πυκνά για θέματα ασφάλειας.
Πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Επιφανίου, το βιβλίο του: «Τουρκική απειλή κατά του Ελληνισμού της Κύπρου». Ο αντιστράτηγος Κλόκκαρης φωνάζει δυνατά και καθαρά σε όσους ακόμα δεν περιέπεσαν σε καθεστώς λωτοφάγων και άμορφου πολτού, πρώτον, ότι η παράμετρος της λύσης είναι καθοριστική για τη βιωσιμότητα της λύσης. Δεύτερον, η συνεχής υποχωρητικότητα του Ελληνισμού έναντι της επιθετικότητας της Τουρκίας αποδεικνύεται ως πολιτική χρεοκοπίας, που αυξάνει τη βουλιμία της. Τρίτον, η κατάλυση της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ο μακροπρόθεσμος στόχος της Τουρκίας, που μορφοποιήθηκε στη δεκαετία του ’50, με το δόγμα Ζορλού «για να τεθεί η Κύπρος υπό τον έλεγχο της Τουρκίας». Τέταρτον, η πολιτική ηγεσία, υπό το κράτος φοβικού συνδρόμου ή, σήμερα, από ξεπερασμένα ιδεολογήματα παρακινούμενη, υποστηρίζει την ολέθρια και καταστροφική αποστρατιωτικοποίηση. Δηλαδή, η πολιτική ηγεσία εγκληματεί κατά της Κύπρου, αφού ουσιαστικά απαιτεί το κράτος να στερηθεί του δικαιώματος αυτοάμυνας και να περιορίσει την κυριαρχία του!
Η θέση μας, υπογραμμίζει ο αντιστράτηγος Κλόκκαρης, πρέπει να αφορά μόνο την αποστρατιωτικοποίηση από ξένα στρατεύματα και όχι του κράτους μας. Γιατί; Επειδή η ηλίθια αυτή θέση αφήνει την Κύπρο ανοχύρωτη, αφοπλισμένη και ανυπεράσπιστη, έρμαιο και λεία στις ορέξεις της Τουρκίας. Πέμπτον, η Κύπρος τελεί υπό σοβαρό κίνδυνο τουρκοποίησης, αφού δέχεται την αδίστακτη επιθετικότητα της Τουρκίας στους στρατιωτικό, πολιτικό, διπλωματικό, δημογραφικό, πολιτιστικό, θρησκευτικό και οικονομικό τομείς. Έκτον, ενώ η Τουρκία μάς χτυπά σε όλα τα διεθνή φόρα (ΟΗΕ, ΕΕ, ΝΑΤΟ) και δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, η ηγεσία μας δεν μελέτησε ποτέ, ώστε κατάλληλα να ανακόψει, την τουρκική στοχοθεσία. Γι’ αυτό επιβάλλεται, έστω και τώρα, να τεθούν οι διαχρονικοί στόχοι Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας (Σ.Ε.Α.), πράγμα που κάνουν όλες οι σοβαρές κυβερνήσεις. Έβδομον, ο Φ. Κλόκκαρης εισηγείται αναθεώρηση της στρατηγικής μας έναντι της Τουρκίας, υπό το πρίσμα εκείνης του γαλλογερμανικού άξονα.
Οι εξελίξεις και οι επαναστάσεις στον αραβικό κόσμο και η αβεβαιότητα που παρατηρείται στην ασταθή περιοχή μας, καθιστούν άκρως επίκαιρες τις επισημάνσεις Κλόκκαρη. Η Κύπρος αντιμετωπίζει ορατό κίνδυνο ολοκληρωτικής τουρκοποίησης και αφανισμού. Η Τουρκία ενεργεί εδώ και έξι σχεδόν δεκαετίες με στρατηγικό σχεδιασμό για να ελέγξει την Κύπρο. Και η ηγεσία μας, έμφοβη, τρεμαλέα, αφελής, αβαθής και επιπόλαια, απλώς φλυαρεί και αερολογεί. Αντί της ισχυροποίησης του τόπου και ειδικά της πτυχής της ασφάλειας και της άμυνας, η ηγεσία φροντίζει για την αποθωράκιση του τόπου, ώστε ευκολότερα να κατασπαραχθεί από τον Τούρκο…

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

«Τώρα είναι η ευκαιρία η Ελλάδα να ορίσει την ΑΟΖ στο Αιγαίο»- H εισήγηση στο Μαξίμου

Του Δημήτρη Μπεκιάρη - Η Τουρκία εν μέσω των ραγδαίων εξελίξεων, οι οποίες συντελούνται στη Μεσόγειο θάλασσα, προσπαθεί να καταστήσει ακόμη πιο δηλωτικές τις παράλογες απαιτήσεις της, εντείνοντας τις προκλήσεις της με επίκεντρο τη θαλάσσια περιοχή του Καστελόριζου. Όπως αναφέρει καλά πληροφορημένη διπλωματική πηγή στο newscode. «Η Ελλάδα θα μπορούσε να κινηθεί αντιστοίχως και ενώ συνεχίζονται οι προκλήσεις της Τουρκίας να ορίσει, σχεδόν αιφνιδιαστικά, την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της στο Αιγαίο, συμπεριλαμβάνοντας το Καστελόριζο, το οποίο η Τουρκία θέλει να εξαιρέσει, ώστε να μην εφάπτονται η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας με εκείνη της Κύπρου και κατ’ επέκταση με του Ισραήλ.

Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να αξιολογηθεί διεθνώς ως τμήμα των ανακατατάξεων στη Μεσόγειο, αν και αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση της Ελλάδας».
Όπως τονίζει, «η ελληνική διπλωματία, η Ελλάδα, πρέπει να δώσει μία δυναμική απάντηση», δεδομένου ότι η Άγκυρα είναι αποφασισμένη να συνεχίσει τις προκλήσεις, όσο δεν διευθετείται το θέμα της υφαλοκρηπίδας.
Σύμφωνα με τη ίδια πηγή «Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό έχει έτοιμους χάρτες οι οποίοι περιέχουν ξεκάθαρα τα όρια της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Εκείνο το οποίο πρέπει να πράξει η Ελλάδα είναι να υποβάλλει, σαν πρώτο βήμα, άμεσα αυτούς τους χάρτες στον ΟΗΕ».


Κλιμάκωση
Μέσα σε λίγες ημέρες, η Τουρκία κλιμάκωσε τις προκλήσεις της με επίκεντρο το Καστελόριζο, το σημείο «κλειδί», δηλαδή για την χάραξη από την πλευρά της Ελλάδας της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και προχώρησε στην κορύφωση της αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Η αρχή έγινε με τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου στη συνέντευξη, την οποία παραχώρησε στην εφημερίδα «η Καθημερινή της Κυριακής», ότι «Το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο, αλλά στη Μεσόγειο», επιχειρώντας εμφανώς να αποδεσμεύσει το Καστελόριζο από τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα.
Η συνέχεια δόθηκε μετά την προκλητική ενέργεια της κορβέτας του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, η οποία παρενόχλησε το ιταλικό ερευνητικό σκάφος το οποίο πραγματοποιούσε έρευνες για λογαριασμό του Ισραήλ, το βράδυ της 12ης Μαρτίου 2011, ενημερώνοντας το πλήρωμά του ότι πρέπει να απομακρυνθεί άμεσα «από την τουρκική ΑΟΖ(!!!)», ενημερώνοντας ότι δήθεν έπλεε επάνω από «τουρκική υφαλοκρηπίδα».
Μάλιστα επέδωσε συντεταγμένες για την πορεία του ιταλικού ερευνητικού σκάφους. Η Τουρκία, όμως, δεν σταμάτησε εκεί, αφού όπως έγινε γνωστό η Άγκυρα προχώρησε σε μια ακόμη πρωτοφανή κίνηση εκδίδοντας NAVTEX, ώστε να πραγματοποιήσει έρευνες το ιταλικό ερευνητικό σκάφος «Ogs Explora”, η δραστηριότητα του οποίου βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τις προηγούμενες ημέρες. Μάλιστα, η Τουρκία προχώρησε σε αυτή την κίνηση αγνοώντας το διάβημα της Αθήνας προς την Άγκυρα.
Συγκεκριμένα η τουρκική NAVTEX 206/11, ανακοίνωσε ότι ιταλικό ερευνητικό σκάφος θα προχωρήσει σε ωκεανογραφικές έρευνες από τις 22 έως τις 24 Μαρτίου. Την θέση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών μετέφερε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών κ. Γρηγόρης Δελαβέκουρας, ο οποίος αφού χαρακτήρισε «παράτυπη» τη διαδικασία έκδοσης NAVTEX στη συνέχεια δήλωσε ότι «η Τουρκία δεν έχει δικαιοδοσία στην περιοχή. Τέτοιες πράξεις, που δεν εδράζονται στους κανόνες του διεθνούς δικαίου δεν μπορούν να επιφέρουν έννομες συνέπειες.
Δεν επηρεάζουν τα ελληνικά δικαιώματα, που βασίζονται στο διεθνές δίκαιο. Η χώρα μας ενεργεί με αποκλειστικό γνώμονα τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας και του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και προβαίνει σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων».


Η αποκάλυψη του Παπανδρέου
Την ίδια ώρα, όπως αποκάλυψε το newscode.gr στην νότια και νοτιοανατολική θαλάσσια περιοχή της Ρόδου, πραγματοποιείται εξαιρετικά μεγάλη κινητικότητα τουρκικών στρατιωτικών ναυτικών δυνάμεων, σε μία περίοδο, μάλιστα που η Μεσόγειος αποτελεί ένα χώρο πραγματοποίησης στρατιωτικών επιχειρήσεων, δεδομένου ότι συνεχίζεται το από αέρος σφυροκόπημα της Λιβύης.
Ταυτόχρονα, οι πληθαίνουν οι πληροφορίες και οι εκτιμήσεις, οι οποίες αναφέρουν ότι σύντομα θα έχουμε ένταση στο Αιγαίο. Χαρακτηριστικό είναι δε το γεγονός ότι, ο ίδιος ο Έλληνας πρωθυπουργός αποκάλυψε στη βουλή, κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των κομμάτων για τις εξελίξεις στη Λιβύη, ότι η Τουρκία για να συμμετάσχει στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά της Λιβύης, ζήτησε τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής, η οποία βρίσκεται νότια της Καρπάθου και της Κρήτης.
Συγκεκριμένα στο ελληνικό κοινοβούλιο ο Έλληνας πρωθυπουργός είπε μεταξύ άλλων ότι «Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας μιλώντας σε στελέχη του κόμματός του πρόσθεσε ότι η Τουρκία είναι πρόθυμη να αναλάβει την διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας στην Λιβύη, να διαχειριστεί το αεροδρόμιο της Βεγγάζης και να αναπτύξει ναυτικές δυνάμεις, ακούστε, για τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Βεγγάζης και Κρήτης».


newscode
ΠΗΓΗ

«Μόνο χερσαία επιχείρηση ανατρέπει τον Καντάφι» λέει Έλληνας αξιωματικός του ΝΑΤΟ

Η στρατιωτική ηγεσία του ΝΑΤΟ μετά από τη συγκέντρωση πληροφοριών που πραγματοποίησαν στο έδαφος της Λιβύης εξειδικευμένες ομάδες πληροφοριών, υποστηρίζει ότι «δεν θα πρέπει να αναμενέται ανατροπή του Μ. Καντάφι από τους αντικαθεστωτικούς, καθώς ακόμη κι αν εξουδετερωθεί εντελώς το βαρύ οπλοστάσιο του λίβυου ηγέτη, εξακολουθεί να είναι υπέρ του, το γεγονός ότι διαθέτει καλά συγκροτημένες μονάδες που κινούνται και δρουν οργανωμένα απέναντι σε ένα όχλο, συχνά άοπλο και με ισχυρές διαφορές μεταξύ τους».

Σε προπαρασκευαστικό έγγραφο της Συμμαχίας, με ιδιαίτερη προσοχή και χωρίς μνεία προτάσεων εξόδου από το αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί στη Λιβύη, η στρατιωτική ηγεσία του ΝΑΤΟ δεν διακρίνει πιθανές λύσεις παρά μόνο την ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων, είτε για διατήρηση μιας ευρείας ζωνης ασφαλείας στην ανατολική Λιβύη ή προκειμένου να ανατραπεί το καθεστώς Καντάφι μετά από πόλεμο.

«Η ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων, είναι αυτή τη στιγμή κάτι σαν το «666» για την εκκλησία», μας είπε ανώτερος Έλληνας αξιωματικός της Συμμαχίας με γνώση της κατάστασης,» αλλά φοβούμαι, όπως και οι περισσότεροι από τους συναδέλφους μου εδώ ότι δεν θα υπάρξει διαφορετικά λύση». Σε ερώτησή μας, αν ο εξοπλισμός και η εκπαίδευση των αντικαθεστωτικών μπορούν να δράσουν αποτελεσματικά, τόνισε ότι αυτό το σενάριο έχει ήδη απορριφθεί, καθώς ο εξοπλισμός των αντικαθεστωτικών και η εκπαίδευσή τους, ώστε να αποτελέσουν αξιόμαχη δύναμη, θα απαιτούσε τουλάχιστον περίοδο 6 μηνών, χρονικό διάστημα που η πολιτική ηγεσία δεν διαθέτει.

Ο ίδιος αρνήθηκε να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει, ότι αξιωματικοί συλλογής πληροφοριών (humint) και υπόδειξης στόχων έχουν μεταβεί στη Λιβύη, αλλά επιβεβαίωσε το γεγονός ότι ορισμένοι εκ των στόχων που εβλήθησαν με πυραύλους, δεν θα μπορούσαν να εντοπισθούν απλώς δορυφορικά. Επέμεινε ωστόσο, ότι το ΝΑΤΟ, δεν έχει αποστείλει στη Λιβύη κανένα αξιωματικό με συμμαχική εντολή καθώς ως τώρα, δεν πρόκειται για αποστολή υπό τη διοίκηση της Συμμαχίας.

Τέλος, υποστήριξε ότι η Αθήνα έχει σχετικά καλή γνώση των εξελίξεων, καθώς εκτός από τις πληροφορίες που διακινούνται μέσω καναλιών του ΝΑΤΟ και σε διμερές επίπεδο, είχε και η ίδια δυνατότητα συλλογής πληροφοριών μέσω ηλεκτρονικών πηγών από τα ραντάρ που υπάρχουν και είναι στραμμένα στην κεντρική Μεσόγειο.

Πηγή

Βαλλιστικός τρόμος λιβυκών SCUD-C επάνω από την Κρήτη

Πληροφορίες των δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών αναφορικά με την ύπαρξη στο οπλοστάσιο της Λιβύης βαλλιστικών βλημάτων SCUD-C με  500 χλμ. εμβέλεια και οι χθεσινές απειλές του Μ.Καντάφι ότι πλέον ολόκληρη η Μεσόγειος είναι μία εμπόλεμο ζώνη, έχουν θέσει σε κατάσταση συναγερμού την ελληνική αεράμυνα, ειδικά στην περιοχή της Κρήτης, που βρίσκεται εντός της ακτίνα δράσης των SCUD-C με την Σούδα να αποτελεί στόχο πρώτης κατηγορίας για τα λιβυκά βαλλιστικά βλήματα. Με τα βλήματα αυτά είχε βομβαρδίσει το 1991 ο Σαντάμ Χουσεϊν το Ισραήλ.Είναι βέβαιη η ύπαρξη δεκάδων βλημάτων SCUD-B, με εμβέλεια 300 χλμ. αλλά υπάρχει ανησυχία ότι έχει σε ενεργό υπηρεσία και την έκδοση "-C" και δεν παρέδωσε τον Ιανουάριο του 2004 όλες τις συλλογές μετασκευής που είχε προμηθευτεί στις ΗΠΑ, μετά από σχετική συμφωνία. Εν των μεταξύ, οι δυτικοί παρά τις προσπάθειές τους δεν έχουν καταφέρει ακόμα να πλήξουν τα αυτοκινούμενα βαλλιστικά συστήματα SCUD στην μέχρι τώρα επιχείρηση βομβαρδισμού της Λιβύης. Κι ενώ η ανησυχία είναι διάχυτη, τώρα φαίνεται η απουσία των S-300PMU1 αφού δεν είναι μέχρι σήμερα και παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις, επιχειρησιακοί. Οι S-300 είναι το μοναδικό σύστημα το οποίο θα μπορούσαν να αναχαιτίσουν τους SCUD-C αφού διαθέτουν εγνωσμένες και αναγνωρισμένες αντιβαλλιστικές δυνατότητες και να προσφέρουν την απαιτούμενη ασφάλεια στην Κρήτη και στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ που επιχειρούν από την Σούδα.  Τον Ιανουάριο του 2004 η Λιβύη έστειλε στις ΗΠΑ τμήματα για επτά πυραύλους SCUD-C, πέντε βλήματα του ιδίου τύπου οι οποίοι μπορούσαν να πλήξουν στόχους σε απόσταση 500 χλμ, ενώ υπήρξε δέσμευση της κυβέρνησης της Λιβύης για την μετατροπή των υπολειπόμενων βλημάτων SCUD-B σε μικρού βεληνεκούς βαλλιστικά συστήματα. Κάτι που δεν έγινε ποτέ. Όπως και στο θέμα των χημικών όπλων που υποτίθεται ότι τα έχει καταστρέψει, αλλά τώρα ομολογείται ότι διαθέτει 10 τόνους αερίου μουστάρδας σε αποθήκευση νότια της Σύρτης, έτσι και στην περίπτωση των βαλλιστικών βλημάτων SCUD η ανησυχία είναι διάχυτη.   Σύμφωνα με αναφορές των αμερικανικών και βρετανικών υπηρεσιών στα τέλη του 2004, το πυραυλικό οπλοστάσιο της Λιβύης διέθετε πλέον βλήματα SCUD–B τα οποία έχουν εμβέλεια 300 χλμ και δυνατότητα μεταφοράς πολεμικής κεφαλής 985 κιλών. Το βαλλιστικό πρόγραμμα της Λιβύης ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 με την αγορά 80 βλημάτων Scud–B καθώς και 40 βλημάτων Frog-7 από την Σοβιετική Ένωση.  Ακολούθησαν προσπάθειες της Λιβύης να αποκτήσει πυραυλική τεχνολογία από μια γερμανική εταιρεία στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η οποία σταμάτησε τη συνεργασία λόγω πιέσεων της γερμανικής κυβέρνησης. Παρόλα αυτά οι Λίβυοι κατάφεραν να αποκτήσουν τη σχετική τεχνολογία και να την αξιοποιήσουν στο δικό τους πρόγραμμα ανάπτυξης βαλλιστικών πυραύλων με την κωδική ονομασία Ittisalt και να συνεχίσουν την έρευνα στο πυραυλικό κέντρο που είχαν αναπτύξει στην όαση της  Siwa. Την ίδια περίοδο η Λιβύη προσέγγισε βραζιλίανικες εταιρείες ενώ μετά από αρκετή προσπάθεια κατάφεραν να αναπτύξουν έναν πύραυλο βασισμένο στην γερμανική τεχνολογία που είχαν αποκτήσει με βεληνεκές 950 χλμ. Υποτίθεται ότι το βλήμα δεν έχει μπει στην παραγωγή, αλλά αυτό θα φανεί στην πορεία. Ανάλογη προσπάθεια απόκτησης πυραυλικής τεχνολογίας έγινε και από την Κίνα Ακολούθησε η συνεργασία με το Ιράν η οποία όμως διακόπηκε από τις πιέσεις που δέχτηκε το καθεστώς της Λιβύης από την Δύση που είχε ως αποτέλεσμα την διακοπή του προγράμματος ανάπτυξης βαλλιστικών πυραύλων και όπλων μαζικής καταστροφής με πρωτοβουλία του ιδίου του Μουαμάρ Καντάφι. Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Έναρξη Επιχείρησης “Οperation Dawn”: H στρατιωτική επέμβαση της Δύσης στη Λιβύη

Σε ισχύ τέθηκε χθες η Ζώνη Απαγόρευσης Πτήσεων πάνω από τη Λιβύη στο πλαίσιο εφαρμογής της Απόφασης 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας. H Επιχείρηση «Odyssey Dawn», όπως ονομάστηκε, τελεί υπό την επιχειρησιακή ευθύνη του Στρατηγού Carter Ham της U.S. Africa Command ενώ ο τακτικός έλεγχος ασκείται από τον Ναύαρχο Sam Locklear, που επιβαίνει στο πλοίο ελέγχου και διοίκησης USS Mount Whitney. Χθες, μετά από αναγνωριστική πτήση πάνω από λιβυκό έδαφος, μαχητικά αεροσκάφη της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας (Αrmée de l’Αir) που είχαν απογειωθεί νωρίτερα από την αεροπορική βάση Saint-Dizier προχώρησαν στη προσβολή επίγειων στόχων, επιτυγχάνοντας καταστροφή τεθωρακισμένου οχήματος στις 18:45 ώρα Ελλάδας, όπως ανακοινώθηκε από τον εκπρόσωπο του γαλλικού υπουργείου Άμυνας Laurent Teisseire. Στην επιχείρηση συμμετείχαν περί τα 20 μαχητικά αεροσκάφη Rafale και Μirage 2000D που περιπολούν σε ακτίνα 100-150 χιλιομέτρων γύρω από την ανατολική πόλη Βεγγάζη, προπύργιο των εξεγερμένων ενώ στη συνέχεια καταστράφηκαν τέσσερα άρματα μάχης νοτιοδυτικά της Βεγγάζης, σύμφωνα με το Al Jazzera. Ακολούθησε εκτόξευση 112 πυραύλων κρουζ τύπου Tomahawk από πλοία και υποβρύχια του Αμερικανικού Ναυτικού (US Navy) και Βρετανικού Ναυτικού (Royal Navy) με στόχο το ενοποιημένο δίκτυο αεράμυνας και επικοινωνιών της Λιβύης. Σύμφωνα με το διευθυντή του Μικτού Επιτελείου William Gortney καταστράφηκαν τουλάχιστον 20 κέντρα επικοινωνιών και αντιαεροπορικά συστήματα SA-5 στις μεσογειακές ακτές. Πτήσεις διεξάγονται από βρετανικά Tornado ECR που απογειώνονται από την αεροπορική βάση Τrapani Birgi της Σικελίας. Kατά τη διάρκεια της χθεσινής νύχτας, δύο βομβαρδιστικά B-2 πετώντας απ΄ευθείας από τη βάση τους στις ΗΠΑ έπληξαν μεγάλο αεροδρόμιο της Λιβύης.
Οι στρατιωτικές δυνάμεις των Δυτικών κρατών στη Λιβύη

Γαλλία

Το Παρίσι έχει αναπτύξει 20 μαχητικά αεροσκάφη, περιλαμβανομένων μαχητικών πολλαπλών ρόλων Rafale, μαχητικών Mirage και τουλάχιστον ενός αεροσκάφους AWACS. Οι γάλλοι επιχειρούν από την αεροπορική βάση Σολενζαρά στην Κορσική, από όπου τα μαχητικά μπορούν να φθάσουν στη Λιβύη μετά από ωριαία πτήση.
Το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle βρίσκεται στις γαλλικές ακτές στη Μεσόγειο και αναμένεται να πλεύσει σήμερα προς τη Λιβύη. Αναμένεται να φθάσει στις ακτές της χώρας αργά την Δευτέρα. Μεταφέρει 15 μαχητικά Rafale και Super-Etendard και συνοδεύεται από τρεις φρεγάτες, ένα πλοίο ανεφοδιασμού κι ένα υποβρύχιο. Η Γαλλία έχει θέσει επίσης σε κατάσταση συναγερμού βάσεις στη Μασσαλία και στην Ιστρ, όπου βρίσκονται αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού.
Βρετανία
Η Βρετανία έχει αναπτύξει υποβρύχια κλάσης Trafalgar τα οποία εκτόξευσαν πυραύλους Tomahawk. Το υπουργείο Άμυνας επιβεβαίωσε ότι εκτοξεύτηκαν πύραυλοι κρουζ τύπου Stormshadow από αεροσκάφη Tornado. Συμμετέχουν επίσης αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού VC10 και Tristar καθώς και κατασκοπευτικά αεροσκάφη E3D Sentry και Sentinel. Σε ετοιμότητα βρίσκονται μαχητικά Typhoon. Στις ακτές της Λιβύης πλέουν δύο φρεγάτες, οι HMS Cumberland και HMS Westminster, που μπορούν να λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις. Ενδέχεται να σταλούν στην περιοχή και καταδρομικά.
ΗΠΑ
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που ανακοίνωσαν ότι η συμμετοχή τους θα είναι «περιορισμένη» έχουν αναπτύξει αεροσκάφη, πέντε πολεμικά πλοία και τρία υποβρύχια που μεταφέρουν πυραύλους Τόμαχοκ και αεροσκάφη επιτήρησης και ηλεκτρονικού πολέμου, σύμφωνα με το Πεντάγωνο. Ένα από τα πλοία είναι καταδρομικό που μεταφέρει κατευθυνόμενους πυραύλους, ωστόσο δεν υπάρχουν αεροπλανοφόρα κοντά στη Λιβύη. Το USS Enterprise, που πρόσφατα βρισκόταν στην Ερυθρά Θάλασσα, έχει μετακινηθεί ανατολικά για να συμμετάσχει, μαζί με το USS Carl Vinson, σε επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν. Η αεροπορική βάση Αβιάνο, νότια των Ιταλικών Άλπεων, είναι η μόνη που έχουν οι ΗΠΑ στην περιοχή με αεροσκάφη διαθέσιμα–42 F-16.
Καναδάς
Το πολεμικό πλοίο HMCS Charlottetown συμμετέχει στις ναυτικές επιχειρήσεις — περιλαμβανομένου του ναυτικού αποκλεισμού. Καναδικά μαχητικά CF-18 έχουν φθάσει στην περιοχή αλλά πρέπει να προετοιμαστούν πριν λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις, κάτι που μπορεί να χρειαστεί έως και δύο ημέρες, σύμφωνα με κυβερνητικό εκπρόσωπο.
Ιταλία
Η Ρώμη έχει θέσει σε ετοιμότητα δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη στο Τράπανι, στην δυτική Σικελία. Μαχητικά τύπου Tornado θα χρησιμοποιηθούν για να εξουδετερωθεί η λιβυκή αεράμυνα, ενώ αεροσκάφη F-16 και Eurofighter μπορούν να λάβουν μέρος σε διάφορων τύπων αποστολές. Η Ιταλία πρόσφερε επίσης τη χρήση μιας νατοϊκής βάσης κοντά στη Νάπολη ως επιχειρησιακού κέντρου και μπορεί να λάβει μέρος σε στρατιωτικές ενέργειες, είπε ο πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Και οι επτά μεγάλες ιταλικές στρατιωτικές βάσεις στην Ιταλία είναι διαθέσιμες, είπε ο υπουργός Άμυνας Ινιάτσο λα Ρούσα, κι ορισμένες συμμαχικές χώρες ζήτησαν να τις χρησιμοποιήσουν. Οι πέντε είναι στη νότια Ιταλία και στη Σικελία, πολύ κοντά στη Λιβύη.
Ισπανία
Η Μαδρίτη διέθεσε ένα αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού, μια φρεγάτα F-100, ένα υποβρύχιο, ένα αεροσκάφος ναυτικής επιτήρησης και τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη πολλαπλών ρόλων F-18. Τα τελευταία επρόκειτο να σταθμεύσουν στην Ιταλία και να είναι διαθέσιμα σήμερα, είπε ο πρωθυπουργός Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο. Είναι επίσης διαθέσιμες δύο στρατιωτικές βάσεις σε Καντίθ και Σεβίλλη.
Δανία
Έξι αεροσκάφη F-16 έχουν ήδη φθάσει στη Σικελία. Θα σταλεί επίσης ένα στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος και περίπου 100 άνδρες, πιλότοι και προσωπικό υποστήριξης.
Νορβηγία
Η χώρα διαθέτει μαχητικά F-16 και πιθανώς ένα μεταγωγικό τύπου C-130 Hercules για να συμβάλλει στις επιχειρήσεις ανθρωπιστικής βοήθειας.
Αραβικές χώρες
Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν ανακοινώσει ότι θα διαθέσουν μαχητικά αεροσκάφη. Σύμφωνα με πηγές που είναι ενήμερες για την επιχείρηση θα είναι περίπου 6. Μαρόκο και Ιορδανία απέφυγαν να δεσμευτούν σε συμμετοχή στις στρατιωτικές επιχειρήσεις προτιμώντας να προσφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια.
 ΠΗΓΗ

ΝΕΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ - «Εδώ είναι δική μας ΑΟΖ», λένε οι Τούρκοι για το Καστελόριζο

Το ιταλικό ερευνητικό σκάφος πραγματοποιούσε έρευνα στην θαλάσσια περιοχή νότια του Καστελόριζου και εντός των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όταν μία τουρκική φρεγάτα έσπευσε στην περιοχή προκειμένου όχι μόνο για να το παρενοχλήσει, αλλά και για να ενημερώσει τους επιβαίνοντες σε αυτό ότι βρίσκονται «εντός της τουρκικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης». Σκοπός της έρευνας ήταν η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων αναφορικά με την μορφολογία του βυθού , στο πλαίσιο της διερεύνησης και της μελέτης των προϋποθέσεων για το ενδεχόμενο διέλευσης αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου από τη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Κύπρο και στο Ισραήλ προς την Ευρώπη.


Το συγκεκριμένο περιστατικό συνέβη το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, λίγα μόνο 24ωρα μετά την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου σε Αθήνα και Θράκη, και λίγο μετά τις προκλητικές διαδοχικές δηλώσεις του ότι «το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο, αλλά στη Μεσόγειο Θάλασσα».
Το ιταλικό ερευνητικό σκάφος, το οποίο πραγματοποιούσε έρευνες στην περιοχή για λογαριασμό του Ισραήλ και έχοντας λάβει άδεια από τις ελληνικές αρχές για έρευνες νότια του Καστελόριζου, ζήτησε τα όρια της ΑΟΖ και η τουρκική φρεγάτα στις συντεταγμένες της οποίες έδωσε συμπεριέλαβε και στην περιοχή του Καστελόριζου, αναγκάζοντας στη συνέχεια το ερευνητικό σκάφος να απομακρυνθεί από την περιοχή. Η τουρκική φρεγάτα αποχώρησε μόνο όταν το ιταλικό σκάφος βρέθηκε εντός της κυπριακής ΑΟΖ.
Το συγκεκριμένο περιστατικό, το οποίο δεν είναι το μόνο το οποίο έχει καταγραφεί τα τελευταία χρόνια, είναι ιδιαίτερα σοβαρό και ανησυχητικό. Η τουρκική πρόκληση είναι ενδεικτική τον τουρκικών προθέσεων, αλλά και της αντίληψης που επικρατεί στη γειτονική χώρα για το Καστελόριζο, καθώς η Τουρκία επιδιώκει την εξαίρεσή του από τη συζήτηση για την υφαλοκρηπίδα. Εξάλλου ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου κατά την πολύ πρόσφατη επίσκεψή του στην Ελλάδα ζήτησε την εξαίρεση του Καστελόριζου από την συζήτηση που αφορά σε όλα τα ελληνοτουρκικά θέματα και στο Αιγαίο. Οι προκλήσεις των Τούρκων, είτε στη θεωρία, είτε στην πράξη, κλιμακώνονται μετά και από την επίτευξη της συμφωνίας ανάμεσα στην Κύπρο και στο Ισραήλ για τον καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και η Αθήνα επιβάλλεται όχι απλά να παρακολουθήσει με πολύ μεγαλύτερη προσοχή και υπευθυνότητα τις εξελίξεις, αλλά και να απαντήσει άμεσα τόσο στους τουρκικούς ισχυρισμούς, όπως ακριβώς διατυπώθηκαν από τον Αχμέτ Νταβούτογλου, όσο και στις τουρκικές προκλήσεις.

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ

Πέπλο μυστηρίου για φυσικό αέριο Στο Ισραήλ βρίσκεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η ομάδα του

Επικρατεί μυστικοπάθεια σχετικά με το περιεχόμενο των συζητήσεων για το φυσικό αέριο. Θα υπάρξει βολιδοσκόπηση και διαβούλευση ανάμεσα στις δύο πλευρές, αλλά δεν προγραμματίζεται υπογραφή συμφωνιών. Στο Ισραήλ βρίσκεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και αποστολή στην οποία συμμετάσχουν ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκος Κυπριανού και ο Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού Αντώνης Πασχαλίδης, για επαφές με τους αξιωματούχους της γειτονικής χώρας, οι οποίες αφορούν τόσο τις εξελίξεις με το φυσικό αέριο, όσο και πλειάδα περιφερειακών αλλά και διμερών ζητημάτων.

Η προεδρική αποστολή αφίχθη στο αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ αργά χθες το απόγευμα, όπου έτυχε επίσημης υποδοχής από τον Υπουργό Εθνικών Υποδομών του Ισραήλ Uzi Landau και ακολούθως κατευθύνθηκε προς το ξενοδοχείο στην Ιερουσαλήμ.
Σήμερα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έχει χωριστές συναντήσεις με τον Ισραηλινό Πρόεδρο Σιμόν Πέρες, τον Πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου και την ηγέτιδα της αντιπολίτευσης Τζίπι Λίβνι, καθώς και γεύμα εργασίας με τον Υπουργό Εξωτερικών της γειτονικής χώρας Άβιγκτορ Λίμπερμαν. Θα επισκεφθεί, επίσης, το Μνημείο του Ολοκαυτώματος (Υad Vashem) και το μουσείο, όπου θα καταθέσει στεφάνι. Ακολούθως θα συμμετάσχει σε ειδική τελετή φύτευσης ελιάς στο Δάσος των Εθνών (Grove of Nations), όπου θα γίνουν και τα αποκαλυπτήρια πλάκας που θα φέρει τις σημαίες του Ισραήλ και της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως είθισται όποτε συμμετάσχει σε τέτοια εκδήλωση αρχηγός ξένου κράτους. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η ομάδα του θα επισκεφθούν και το Μουσείο του Ισραήλ, όπου θα τύχουν ειδικής ξενάγησης σε κάποιες από τις αίθουσες. Το βράδυ, θα παραθέσει δείπνο προς τιμήν της κυπριακής αποστολής ο Ισραηλινός Πρόεδρος και θα γίνει η επίσημη προσφώνηση και αντιφώνηση.


Μυστικοπάθεια για το αέριο
Κατά τη διάρκεια της σημερινής ημέρας θα υπογραφούν τέσσερις συμφωνίες. Πρόκειται για πρωτόκολλα και μνημόνια, αλλά δεν αναμένεται καμία από αυτές τις υπογραφές να γίνει σε ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο, καθώς πρόκειται κυρίως για συμφωνίες τεχνοκρατικού χαρακτήρα και συμφωνίες συνεργασίας σε εξειδικευμένα ζητήματα, ήσσονος σημασίας. Κυβερνητικές πηγές δεν αποκλείουν την εμφάνιση συμφωνιών της τελευταίας στιγμής, πέραν των προγραμματισμένων, αλλά τηρείται σιγή ιχθύος κατά πόσο κάτι τέτοιο τελικά θα συμβεί.
Αυτό που θεωρείται σίγουρο είναι πως μεγάλο μέρος της συζήτησης μεταξύ των αξιωματούχων της Κυπριακής Δημοκρατίας και των ομολόγων τους στο Ισραήλ, θα αναλωθεί στο θέμα του φυσικού αερίου, παρόλο που κάτι τέτοιο δεν έχει επισήμως ανακοινωθεί. Αναμένεται, ωστόσο, να γίνει μια νέα βολιδοσκόπηση των προθέσεων των δύο πλευρών, η οποία ενδεχομένως να οδηγήσει σε διαβούλευση για συνεργασία στο πεδίο αυτό.
Ένας από τους λόγους που η Κυβέρνηση εμφανίζεται διστακτική στο να δώσει περισσότερες πληροφορίες για τις επαφές που αφορούν ενεργειακά ζητήματα είναι το γεγονός πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρόκειται να επισκεφθεί αύριο τη Ραμάλα και καταβάλλεται προσπάθεια να αποφευχθεί δημοσιότητα που κρίνεται από κυβερνητικής πλευράς αχρείαστη, ενόψει των επαφών του με την Παλαιστινιακή Αρχή. Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με τη γνωστή μυστικοπάθεια που διακατέχει την Κυβέρνηση σε ζητήματα αυτού του είδους, καθώς επιθυμεί να κρατά τις συμφωνίες για τον εαυτό της, μέχρις ότου πέσουν οι υπογραφές. Συνεπώς, δεν είναι γνωστό στο παρόν στάδιο κατά πόσον η προεδρική αποστολή θα επιστρέψει στην Κύπρο με μια νέα συμφωνία σε σχέση με το φυσικό αέριο ή θα περιοριστεί σε επαφές με την ισραηλινή πλευρά για το ζήτημα αυτό.

Σημερινή

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ -ΕΛΛΑΔΑ

Ο φόβος των Κούρδων ενώνει Τουρκία, Ιράν, Συρία

Πληροφορίες από άκρως αξιόπιστες κουρδικές πηγές, που αναφέρονται σε συγκεκριμένη κοινή επιχείρηση των τουρκικών, ιρανικών και συριακών μυστικών υπηρεσιών εναντίον στελεχών των Κούρδων σης Βρυξέλλες, αποκαλύπτουν μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα διάσταση των σχέσεων της Τουρκίας με τις χώρες αυτές, και κυρίως με το Ιράν.
Ταυτόχρονα, δίνουν μία ακόμη ένδειξη του μελλοντικού προσανατολισμού της Τουρκίας, ένα θέμα που αποτελεί τον κύριο προβληματισμό, τόσο των ΗΠΑ και της Ευρώπης όσο και άλλων χωρών που έχουν συμφέροντα στην περιοχή. Η στήλη, που θεωρεί ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών κάθε χώρας αποτελούν βασική παράμετρο της συνολικής εθνικής ισχύος της, κρίνει σκόπιμη την αναφορά εδώ στη συγκεκριμένη επιχείρηση, διότι -εκτός των άλλων- αποτελεί και μία ακόμη ένδειξη των νέων προσανατολισμών της τουρκικής ΜΙΤ, η οποία, ως γνωστόν, αναπτύσσει ιδιαίτερη δραστηριότητα στη χώρα μας.

Η επιλογή των Βρυξελλών ως χώρου εκτελέσεως της εν λόγω επιχειρήσεως δεν είναι τυχαία. Και τούτο, διότι οι Βρυξέλλες αποτελούν τα τελευταία χρόνια την έδρα και το κέντρο συντονισμού της δράσεως των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών σε ολόκληρη την Ευρώπη, μετά τη μεταφορά τους από τη Γερμανία. Τούτο συνέβη, μετά τις αλλεπάλληλες προστριβές και επεισόδια μεταξύ των γερμανικών και τουρκικών Αρχών τη δεκαετία του 1990, από την ανεξέλεγκτη δράση της ΜΙΤ στη Γερμανία.
Τα επεισόδια αυτά, τα οποία οδήγησαν στην απέλαση δεκάδων Τούρκων πρακτόρων που δρούσαν εκεί με το κάλυμμα της διπλωματικής ιδιότητας, οδήγησαν τελικά τη ΜΙΤ στην απόφαση μεταφοράς στις Βρυξέλλες του κέντρου συντονισμού της δράσεως της στην Ευρώπη, τόσο λόγω του ιδιότυπου κενού εξουσίας που υπάρχει στο Βέλγιο (ανυπαρξία κυβερνήσεως μέχρι και σήμερα ακόμη) όσο και εκ του εν γένει χαλαρού και επιτρεπτικού πλαισίου που επικρατεί στη χώρα αυτή εκ της παρουσίας πλήθους ξένων στρατιωτικών, διπλωματικών και πολιτικών αξιωματούχων στη Βελγική πρωτεύουσα, η οποία είναι ταυτόχρονα έδρα του NATO και της Ε.Ε.
Δίκτυο
Το αποτέλεσμα της μεταφοράς αυτής είναι να υφίστανται σήμερα στις Βρυξέλλες περί τα 20 στελέχη της ΜΙΤ, με διπλωματικό δια­βατήριο, τα οποία χρησιμοποιούν ως έδρα τους τις πολυάριθμες στρατιωτικές και διπλωματικές αποστολές της Τουρκίας. Τα στελέχη αυτά, σύμφωνα με κουρδικές πηγές, έχουν αναλάβει να καθοδηγούν, αλλά και να ελέγχουν τους Τούρκους δημοσιογράφους που είναι διαπιστευμένοι σε διάφορους διεθνείς φορείς των Βρυξελλών, καθώς και τις δεκάδες των πολιτιστικών, εθνοτικών, κεμαλιστών, αθλητικών, ισλαμικών ενώσεων και συλλόγων, στους οποίους είναι οργανωμένοι οι 170.000 Τούρκοι υπήκοοι που ζουν στο Βέλγιο, όπως επίσης και τις εκατοντάδες των τζαμιών σε όλη τη χώρα. Κουρδικές πηγές εκτιμούν ότι στο έργο αυτό, πέραν των ανωτέρω 20 στελεχών, εμπλέκονται άλλοι 120-130 πράκτορες της ΜΙΤ, οι οποίοι εμφανίζονται ως στελέχη ή μέλη των οργανώσεων αυτών.
Παρά το τεράστιο δίκτυο της ΜΙΤ στις Βρυξέλλες, η Τουρκία δεν κατόρθωσε να εξουδετερώσει ή να θέ­σει υπό τον έλεγχο της την πολιτική δράση των Κούρδων, όπως προκύπτει εκ του γεγονότος ότι στις Βρυξέλλες έχει την έδρα το Kongra Gel (εξόριστο κουρδικό Κοινοβούλιο), το λίαν ενοχλητικό για την Άγκυρα κουρδική δορυφορικό κανάλι ROJ TV, καθώς και μία σειρά άλλων κουρδικών πολιτικών και διπλωματικών ομάδων, που αναπτύσσουν αξιόλογη δράση στο πλαίσιο του NATO, της Ε.Ε. κλπ. Η κατάσταση αυτή θα συνεχιζόταν κατά πάσα πιθανότητα έτσι, μέχρι που η Τουρκία άρχισε από τον περασμένο χρόνο να πραγματοποιεί μία ευδιάκριτη στροφή στις σχέσεις της με το Ιράν και τη Συρία, η οποία συνέπεσε χρονικά με την ανάληψη της ηγεσίας της ΜΙΤ από τον 42χρονο τότε Χακάν Φιντάν, πρόσωπο της απόλυτης εμπιστοσύνης του Ερντογάν (βλ. «ΚτΕ» 29-5-2010). Ο διορισμός του προκάλεσε τη δυσφορία των ΗΠΑ και άλλων νατοϊκών χωρών, ενώ ο υπουργός άμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπαρακ, αναφερόμενος στο θέμα τον Αύγουστο του 2010, εξέφρασε την έντονη ανησυχία του και προσέθεσε ότι αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα τη διαρροή απόρρητων πληροφοριών προς το Ιράν. Τελικά, απ’ ότι φαίνεται, ο Μπαρακ είχε δίκιο, γιατί την ίδια περίπου περίοδο πηγές των Κούρδων ανέφεραν ότι η ΜΙΤ είχε εγκαθιδρύσει σχέσεις στενής συνεργασίας με τις μυστικές υπηρεσίες του Ιράν και της Συρίας σε μία σειρά θεμάτων, μεταξύ των οποίων και το Κουρδικό.
Τον Δεκέμβριο του 2010, οι υπηρεσίες πληροφοριών των Κούρδων, οι οποίες έχουν καλές προσβάσεις και πληροφορίες για τις αντίστοιχες υπηρεσίες της Τουρκίας, της Συρίας και του Ιράν, απέκτησαν πληροφορίες για μία κοινή επιχείρηση, που συμφώνησαν να εκτελέσουν οι μυστικές υπηρεσίες των χωρών αυτών. Η επιχείρηση αυτή, σύμφωνα με αξιόπιστες κουρδικές πηγές, αφορά τη δολοφονία των Ρεμζί Καρτάλ και Ζουμπεΐρ Αΐντάρ (αμφότεροι χρημάτισαν βουλευτές στην Τουρκία) και άλλων κορυφαίων πολιτικών στελεχών του κουρδικού κινήματος, που δρουν στην Ευρώπη, με έδρα τις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, οι υπηρεσίες πληροφοριών της Τουρκίας και του Ιράν ήταν αυτές που τελικώς σχεδίασαν την κοινή αυτή επιχείρηση, την οποία ανέθεσαν σε τέσσερις άνδρες, που ενημερώθηκαν για την αποστολή τους και εφοδιάστηκαν με τα σχετικά ταξιδιωτικά έγγραφα, θεωρήσεις.
Διαρροή.
Στα τέλη Δεκεμβρίου, οι πληροφορίες των Κούρδων για την επιχείρηση αυτή εδόθησαν στις υπηρεσίες πληροφοριών και ασφαλείας αρκετών ευρωπαϊκών χωρών, ενώ στις αντίστοιχες υπηρεσίες του Βελγίου παρεδόθη φάκελος με αδιάσειστα στοιχεία για την εν λόγω επιχείρηση. Παράλληλα με αυτό, οι Κούρδοι δήλωσαν στις βελγικές Αρχές ότι, σε περίπτωση που δολοφονηθεί στέλεχος του κινήματος τους στο Βέλγιο ή άλλο ευρωπαϊκό έδαφος, θα θεωρούν υπεύθυνες τις κυβερνήσεις του Βελγίου και άλλων ευρωπαϊκών και νατοϊκών χωρών, που συλλέγουν πληροφορίες για τη δράση των Κούρδων και τις μεταβιβάζουν στους Τούρκους, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι, από κοινού με τους Ιρανούς, να τις χρησιμοποιούν για την πραγματοποίηση εγκληματικών ενεργειών σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Στις αρχές Φεβρουαρίου, πληροφορίες από απόλυτα έγκυρες πηγές ανάφεραν ότι για το θέμα αυτό ενδιαφέρθηκε το ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας του βασιλέα του Βελγίου (σ.ο.: ελλείψει κυβερνήσεως;), το οποίο επικοινώνησε με τους Κούρδους υπευθύνους και ζήτησε περαιτέρω ενημέρωση για το θέμα, τονίζοντας ταυτόχρονα τη σοβαρότητα που έχει η υπόθεση αυτή για τον ανώτατο άρχοντα του Βελγίου.
Τρεις μόνο γενικές παρατηρήσεις από την υπόθεση αυτή. Κατ” αρχάς, έχουμε μία επιστροφή της Τουρκίας στις πρακτικές των δολοφονιών των «εχθρών της Τουρκίας», της δεκαετίας του 1990 (περίοδος δολοφονίας και του Κύπριου αγωνιστή Γεωργιάδη). Τούτο παρεδέχθη με δήλωση του, το φθινόπωρο του 1994, ο (τότε) αρχηγός του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Ντογάν Ιχιουρές, ο οποίος ανέφερε ότι η Τουρκία είχε στείλει στο εξωτερικό 160 πράκτορες της ΜΙΤ, με αποστολή τη δολοφονία στελεχών του ΡΚΚ και των υποστηρικτών του στην Ευρώπη. Το ερώτημα εδώ βέβαια είναι γιατί, ενώ η Τουρκία το έπραττε αυτό μόνη της για δεκαετίες, τώρα συνεργάζεται για τον ίδιο σκοπό με τις μυστικές υπηρεσίες του Ιράν.
Αυτό που πρέπει να τονισθεί ακόμη είναι ότι η συνεργασία -και δη στενή- μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών των δύο χωρών αποτελεί την πλέον αδιάψευστη απόδειξη μίας γενικότερης και σε βάθος συνεργασίας σε όλους σχεδόν τους τομείς. Μεταξύ αυτών και η παραβίασα από την Τουρκία του εμπάργκο προς το Ιράν, με τη συνεργασία τουρκικών κρατικών και ιδιωτικών εταιρειών με ιρανικό κρατικό οργανισμό που προμήθευε υλικό για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν (βλ. -ΚτΕ» 31 Δεκεμβρίου 2010). Το (δια ακριβώς έκανε η Τουρκία και στη δεκαετία του I960 με το Πακιστάν (μεσολάβηση και προμήθεια, από την κρατική πολεμική βιομηχανία ΜΚΕΚ, για λογαριασμό του Πακιστάν, υλικών που εκείνο δεν μπορούσε να αποκτήσει για το πυρηνικό του πρόγραμμα, με αντάλλαγμα πυρηνική τεχνολογία), με αποτέλεσμα να προκληθεί και τότε, αλλά και το 2010, αυστηρό διάβημα των ΗΠΑ προς την Τουρκία.
Τέλος, οι αλλαγές αυτές εμφανίζονται μερικούς μόνο μήνες από την ανάληψη της ηγεσίας της ΜΙΤ από τον Χακάν Φιντάν (βλ. «ΚτΕ» 30-5-2010), γεγονός που μπορεί να εκληφθεί και ως ένδειξη του «τρόπου γραφής» του στη διοίκηση της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών.

ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ
ΠΗΓΗ 

Νέα στρατηγική για το Αιγαίο

Η κυβέρνηση ετοιμάζει νέο δόγμα εξωτερικής πολιτικής.

Θα το θέσει σύντομα σε δημόσια διαβούλευση στο opengov.

Της Αγγελικής Σπανού

Η διαμόρφωση δόγματος εξωτερικής πολιτικής, για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη υπό συνθήκες εχεμύθειας και με σαφή πρόθεση για ολοκλήρωση του προσχεδίου σύντομα. Το κείμενο στο οποίο θα καταλήξουν οι υπηρεσιακοί παράγοντες οι οποίοι έχουν αναλάβει αυτό το έργο θα τεθεί στη συνέχεια σε δημόσια διαβούλευση, προκειμένου να καταγραφούν παρατηρήσεις, ενστάσεις και προτάσεις από πολιτικά κόμματα, φορείς, ακόμη και διαμορφωτές της κοινής γνώμης.
Οι οδηγίες του ΥΠΕΞ Δημήτρη Δρούτσα προς τον γ.γ. του υπουργείου πρέσβη κ. Ζέππο, ο οποίος έχει επωμιστεί την ευθύνη για τη διαμόρφωση του δόγματος, είναι -σύμφωνα με πληροφορίες- πολύ συγκεκριμένες: Να ολοκληρωθεί το ταχύτερο δυνατόν η υπηρεσιακή διαδικασία και να υπάρξει συνεννόηση με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ώστε σύντομα να ξεκινήσει ο διάλογος με τα κόμματα, για να ανοιχτεί στη συνέχεια στην ακαδημαϊκή κοινότητα, στα think tanks, ίσως και στον δημοσιογραφικό χώρο. Το καλοκαίρι, άλλωστε, κατά τις ίδιες πληροφορίες, θα πραγματοποιηθεί σύνοδος ελλήνων πρέσβεων, κατά το πρότυπο του Ερζερούμ, ώστε να δοθούν κατευθύνσεις στους επικεφαλής των διπλωματικών αρχών και να επανακαθοριστούν κανόνες και, ενδεχομένως, αρχές.

Ζητείται άλλος όρος
Η πρόθεση της κυβέρνησης, σύμφωνα με αρμόδιο παράγοντα της ελληνικής διπλωματίας, είναι να αποτελέσει το κυοφορούμενο δόγμα της εξωτερικής πολιτικής προϊόν συναίνεσης, να υπόκειται σε επικαιροποίηση και να αποτυπώνει μία στρατηγική αντίληψη για τη θέση της χώρας στον κόσμο και το μέλλον. “Μια ματιά από ψηλά, χωρίς να κατατεθούν καινοφανείς θέσεις, αλλά με προσαρμογές στις ανάγκες της εποχής”, εξηγεί η ίδια πηγή. Η λέξη “δόγμα” θεωρείται από πολλές πλευρές ως ιδιαίτερα φορτισμένη, και για τον λόγο αυτό αναμένεται να αναζητηθεί ένας άλλος όρος με συναφές περιεχόμενο αλλά χωρίς το ίδιο επικοινωνιακό βάρος.

Κόκκινες γραμμές
Στο εσωτερικό του υπουργείου Εξωτερικών έχει ξεκινήσει ήδη μία ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από το πώς και το γιατί αυτής της επιλογής. Επί της αρχής, οι απόψεις που καταγράφονται είναι θετικές, οι δε επιφυλάξεις που διατυπώνονται έχουν να κάνουν κυρίως με τις δεύτερες σκέψεις που ενδεχομένως κρύβει αυτή η εξέλιξη. Υπηρεσιακοί παράγοντες που βλέπουν θετικά το εγχείρημα ελπίζουν ότι το δόγμα θα συνταχθεί για να αναβαθμιστεί η οικονομική και πολιτισμική διπλωματία, να προσδιοριστεί τι σημαίνει ενιαίο αμυντικό δόγμα σήμερα, να καθοριστούν κόκκινες γραμμές, να επαναϊεραρχηθούν προτεραιότητες, να εισαχθούν νέες παράμετροι, όπως είναι η ενεργειακή διάσταση της εξωτερικής πολιτικής, και να αξιολογηθούν εκ νέου συμμαχικές σχέσεις - για παράδειγμα, ήταν αδιανόητη μέχρι πρόσφατα η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ.
Σύμφωνα με συγκλίνουσες εκτιμήσεις, η εξωστρέφεια είναι έννοια-κλειδί στην αντίληψη Παπανδρέου για τη διπλωματία, ενώ η ανάγκη συνέχειας του κράτους στα θέματα εξωτερικής πολιτικής αναμένεται να αποτελέσει κεντρικό αντικείμενο της διαβούλευσης. Υπάρχουν έτσι κι αλλιώς εισηγήσεις υπηρεσιακών και συνδικαλιστικών παραγόντων για τη θέσπιση θέσης υπηρεσιακού υφυπουργού Εξωτερικών που δεν θα επηρεάζεται από τις πολιτικές αλλαγές. Όπως επίσης υπάρχουν σκέψεις για αναβάθμιση του ΚΥΣΕΑ και του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, ώστε να δρομολογηθεί η διακλαδική διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής.

• Εθνική βίβλος. Με αυτά τα δεδομένα, η διαμόρφωση “εθνικής βίβλου”, ή όπως αλλιώς ειπωθεί, αναμένεται να γίνει -σε πρώτο επίπεδο- θετικά αποδεκτή από κόμματα και κάθε ενδιαφερόμενο. Το ερώτημα, ωστόσο, που ήδη ψιθυρίζεται με καχυποψία από τους συνήθεις ανησυχούντες για τις υποθέσεις εξωτερικής πολιτικής είναι μήπως ο πρωθυπουργός οραματίζεται στην πραγματικότητα ένα “δόγμα Παπανδρέου”, θεσμικά αμπαλαρισμένο.

Καθυστερεί η μισθοδοσία της διπλωματικής υπηρεσίας

Ο υφυπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δόλλης ανέλαβε να διαπραγματευτεί με το υπουργείο Οικονομικών τα οικονομικά προβλήματα της διπλωματικής υπηρεσίας η οποία βρίσκεται σε αδιέξοδο, καθώς όσοι υπηρετούν στο εξωτερικό δεν έχουν λάβει ακόμη τον μισθό του Ιανουαρίου ούτε τα έξοδα των λειτουργικών δαπανών. Με πρόσχημα ή αιτία τη λειτουργία της ενιαίας αρχής πληρωμών, καταγράφονται σοβαρές καθυστερήσεις, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πρεσβείες χωρίς θέρμανση και προξενεία χωρίς τηλέφωνα ελλείψει ρευστότητας. Το δ.σ. της Ένωσης Διπλωματικών Υπαλλήλων προσανατολίζεται σε κινητοποιήσεις, προκειμένου να διεκδικήσει το αυτονόητο, δηλαδή την καταβολή των πληρωμών εγκαίρως, αλλά και να επισημάνει τις βαθύτερες συνέπειες της δραματικής περικοπής του προϋπολογισμού του ΥΠΕΞ.

ΠΗΓΗ

Τετραήμερη επίσημη επίσκεψη στην Κύπρο του ΓΔ του Στρατιωτικού Επιτελείου ΕΕ

Λευκωσία: Επίσημη επίσκεψη στην Κύπρο θα πραγματοποιήσει από τις 2 μέχρι τις 5 Φεβρουαρίου 2011, ο Γενικός Διευθυντής του Στρατιωτικού Επιτελείου Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUMS), Αντιστράτηγος Ton Van Osch.

Όπως αναφέρει επίσημη ανακοίνωση, η επίσημη υποδοχή στο Στρατηγείο του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ) θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011, στις 10.25 π.μ. και θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Αρχηγό του ΓΕΕΦ, Αντιστράτηγο Πέτρο Τσαλικίδη επί θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος, καθώς επίσης και ενημέρωση επί της αποστολής και του έργου της Εθνικής Φρουράς.

Το πρόγραμμα της επίσκεψη περιλαμβάνει μεταξύ άλλων επισκέψεις στους Υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας, επίσκεψη-ενημέρωση σε Σχηματισμούς – Διοικήσεις και φυλάκια της Εθνικής Φρουράς, επίσκεψη σε ιστορικά και τουριστικά αξιοθέατα και κατάθεση στεφάνων σε Φυλακισμένα Μνήματα και Τύμβο Μακεδονίτισσας.

Πηγή: ΚΥΠΕ

Το ζήτημα της αποστρατικοποίησης των νήσων του Αιγαίου και η τουρκική απειλή

Μία προσεκτική παρατήρηση στον χάρτη της γεωγραφικής θέσης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, αλλά και γενικότερα της γεωπολιτικής θέσης των δύο χωρών, είναι κάτι παραπάνω από επαρκής για να κατανοήσουμε τους λόγους που η τουρκική διπλωματία διεκδικεί την αποστρατικοποίηση των νησιών, αλλά κυρίως να αντιληφθούμε την στρατιωτική απειλή που ελλοχεύει για τα νησιά μας και ακολούθως για την ενδοχώρα. Σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική σύρραξη, το κύριο θέατρο των επιχειρήσεων θα είναι ο ευρύτερος χώρος του Αιγαίου και δευτερευόντως η Θράκη και η Κύπρος. Και αυτό, διότι η γεωγραφική θέση εν προκειμένω, ορίζει αναπόφευκτα το πεδίο όπου θα κριθεί ο πόλεμος, ακόμα κι αν η Ελλάδα είχε αποφασίσει να κρατήσει για τον εαυτό της τον ρόλο του επιτιθέμενου. Επίσης, η περιορισμένη διάρκεια των εχθροπραξιών που επιτείνει τον στόχο για την όσο το δυνατόν ταχύτερη δημιουργία τετελεσμένων, καθώς και η στρατηγική σημασία του Αιγαίου Πελάγους για την Τουρκία, προεξοφλούν το πεδίο όπου θα διεξαχθεί και κριθεί η έκβαση του ελληνοτουρκικού πολέμου.

Γεωστρατηγικά, η Ελλάς έχει να αντιμετωπίσει ένα σημαντικό συγκριτικό μειονέκτημα. Η Τουρκία αποτελείται κατά 97% από μία συμπαγή γεωγραφική ενότητα μήκους έως και 1500 χλμ, ενώ μόλις 3% της συνολικής  της επικράτειας διαχωρίζεται από τον γεωγραφικό αυτό κορμό (Αν. Θράκη, Ίμβρος, Τένεδος). Απέναντι σ’ αυτόν τον ολότμητο όγκο, η Ελλάδα αντιπαραβάλλει το Αν. Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα, δηλαδή, χιλιάδες νησιά (κατοικημένα και μη), νησίδες και βραχονησίδες όπου απέχουν κυριολεκτικά ελάχιστα από τη μικρασιατική ακτή και εκατοντάδες χλμ από την ελληνική ενδοχώρα. Το συγκριτικό μειονέκτημα της Ελλάδας έγκειται σ’ αυτήν ακριβώς την κατάτμηση της επικράτειάς της και στην αναγκαιότητα να υπερασπίσει αποτελεσματικά χιλιάδες «κομμάτια γης» με περιορισμένο έως ελάχιστο στρατηγικό βάθος και δυνατότητα ελιγμών. Επιπροσθέτως, η  μορφή του σύγχρονου πολέμου -δικτυοκεντρικές, πληροφοριακές, ηλεκτρονικές και ταχυκίνητες-αεροναυτικές επιχειρήσεις-, και δη του επαπειλούμενου ελληνοτουρκικού, επιτείνει ως επί το πλείστον αυτό το γεωγραφικό μειονέκτημα.

Η γεωγραφική συνιστώσα, όμως, επιδράει καθοριστικά και στα επιτελικά σχέδια των δύο χωρών. Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη το τακτικό της πλεονέκτημα -εγγύτητα στους στόχους, κατάτμηση των εχθρικών δυνάμεων και ασφαλής υποστήριξη από την ενδοχώρα- και πιθανότατα την πρωτοβουλία του πρώτου μαζικού πλήγματος, θα προσπαθήσει να δημιουργήσει τετελεσμένα καθ’ όλο το μήκος του Αιγαίου, επιδιώκοντας αρχικά τον κατακερματισμό των ελληνικών δυνάμεων και κατόπιν τη συγκέντρωση μεγάλου όγκου και ισχύς  πυρός στα σημεία-στόχους, ώστε να καταστεί ιδιαίτερα πιθανή και ταχεία η κατάληψη ελληνικών νησιών.

Πρώτα απ’ όλα, όμως, οι τουρκικές Ε.Δ. θα φροντίσουν να αμβλύνουν το δικό τους τακτικό μειονέκτημα, που δεν είναι άλλο από την έγκαιρη έξοδο του στόλου τους από τους ναυστάθμους και την πλεονεκτική ανάπτυξή του στις θαλάσσιες οδούς του Αιγαίου. Το ιδιότυπο καθεστώς του Αιγαίου με την ύπαρξη διεθνών χωρικών υδάτων ανάμεσα στα ελληνικά νησιά επιτρέπει στο TDK την έξοδό του στο κεντρικό και βόρειο Αιγαίο και το ναυτικό αποκλεισμό ελληνικών νησιών, καθοριστικής σημασίας παράγοντα για την απομόνωση νησιών και θαλάσσιων χώρων (εδώ ακριβώς έγκειται και η κύρια αμυντική συνδρομή της άσκησης του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ.).

Ο αποκλεισμός των νησιών, όμως, προϋποθέτει πέραν του ελέγχου των θαλάσσιων οδών, την αεροπορική υπεροχή στην περιοχή-στόχο, καθώς και τον τοπικό αποκλεισμό των επικοινωνιών, ώστε να νεκρώσει η παροχή υποστήριξης και πληροφοριών προς και από τη στοχευθείσα περιοχή. Ακόμα κι αν η μάχη στους αιθέρες για την αεροπορική υπεροχή παραμένει αμφίβολη, η ΤΗΚ θα επιδιώξει την τοπική αεροπορική υπεροχή στις επιλεχθείσες περιοχές εμπλέκοντας αυξημένο αριθμό μαχητικών.

Την απομόνωση των νησιών θα ακολουθήσουν σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί και εκτεταμένη χρήση Πυροβολικού από τα τουρκικά παράλια, ώστε ν’ ανοίξει ο δρόμος για συνδυασμένες αποβατικές επιχειρήσεις δια αέρος και θαλάσσης. Ο Τoυρκικός Στρατός έχει καταβάλλει φιλόδοξες προσπάθειες τα τελευταία χρόνια για τη δημιουργία ενός πολύ ισχυρού Πυροβολικού Μάχης. Θανάσιμη απειλή για τα νησιά μας αποτελούν οι κινεζικής κατασκευής πολλαπλοί εκτοξευτές ρουκετών WS-1, ο τακτικός βαλλιστικός πύραυλος επιφανείας-επιφανείας B611 βεληνεκούς 150 χλμ., oι Πολλαπλοί Εκτοξευτές Πυραύλων (ΠΕΠ) MLRS με τους πυραύλους ATACMS, αλλά και οι τουρκικής κατασκευής ΠΕΠ T-122 και TR-107.

Καθοριστικό ρόλο στις επιχειρήσεις κατάληψης των νησιών θα διαδραματίσουν τα  ελικόπτερα -επιθετικά και μεταφορικά- και οι ειδικές δυνάμεις. Το περιβάλλον του Αιγαίου είναι ιδανικό για τη διεξαγωγή αεροκίνητων και αεραποβατικών επιχειρήσεων με τη χρήση επίλεκτων δυνάμεων, σκοπός των οποίων θα είναι η δημιουργία αεροπρογεφυρωμάτων στα μετόπισθεν της νησιωτικής άμυνας, ενώ αν πρόκειται για κάποιο μικρό νησί η αεραποβατική επιχείρηση μπορεί να στοχεύει και στην κατάληψή του. Η δυνατότητα του κάθετου ελιγμού που προσφέρει η χρήση των ελικοπτέρων καθίσταται ιδιαίτερα αποτελεσματική στα νησιωτικά περιβάλλοντα, κάτι που θα εκμεταλλευθεί φυσικά ο αντίπαλος. Προς αυτόν τον σκοπό, οι τουρκικές Ε.Δ. διαθέτουν έναν μεγάλο και σύγχρονο στόλο μεταφορικών και επιθετικών που αναμένεται να χρησιμοποιηθούν κατά κόρον σε όλα τα στάδια της εισβολής.

Κρίσιμος αναμένεται να είναι και ο ρόλος των Ειδικών Δυνάμεων στο θέατρο του Αιγαίου. Η εγγύτητα των τουρκικών ακτών επιτρέπει τη διενέργεια ειδικών επιχειρήσεων δια αέρος και θαλάσσης και μάλιστα με την ευχέρεια πολλαπλών εναλλακτικών τρόπων κρούσης. Βασικοί στόχοι των τουρκικών ειδικών δυνάμεων θα είναι η προετοιμασία του εδάφους πριν την απόβαση, η διενέργεια δολιοφθορών σε σημαντικούς στόχους όπως σταθμούς επικοινωνίας και ραντάρ, μονάδες Πυροβολικού, αεροδρόμια, λιμένες, οδικές αρτηρίες, καθώς και η διενέργεια ψυχολογικών επιχειρήσεων ώστε να δημιουργηθεί μία ζοφερή κατάσταση για τους αμυνόμενους.

EΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΤΡΟΠΗ

Ποια, όμως πρέπει να είναι η ελληνική αντίδραση; Θα αποτελούσε μέγα στρατηγικό λάθος η αυτοπαγίδευση των ελληνικών δυνάμεων στα γεωστρατηγικά μειονεκτήματα της περιοχής, επιδιώκοντας μόνο την «άμυνα επί του πατρίου εδάφους». Η κρίση των Ιμίων κατέδειξε δραματικά ότι η πολιτική ηγεσία συγχέει τον «αμυντικό χαρακτήρα» του πολέμου με την «αμυντική διεξαγωγή» του. Άλλο η αμυντική στρατηγική ως πολιτική επιλογή και άλλο η αμυντική στρατηγική ως πολεμική επιλογή. Το πρώτο δεν συνεπάγεται το δεύτερο, ενώ η υιοθέτηση του δευτέρου οδηγεί επ’ ακριβώς σε συντριπτική ήττα.

Η Ελλάδα πρέπει να απαγκιστρωθεί από αμυντικοπαθείς λογικές και «ισοδύναμα τετελεσμένα». Ο μόνος τρόπος να κερδιθεί ο πόλεμος από τον αμυνόμενο είναι η επίθεση. Επίθεση σφοδρή, ενιαία και ολοκληρωτική. Η άμυνα επί των σημείων, προϋποθέτει σαφή ποιοτική και ποσοτική υπεροχή, κάτι που φυσικά δεν ισχύει στην περίπτωσή μας. Ο στόχος των ελληνικών Ε.Δ. πρέπει να είναι η έγκαιρη συντριβή του στρατιωτικού δυναμικού του εχθρού, το καίριο πλήγμα στις παραγωγικές δυνατότητές του που ως επί το πλείστον συγκεντρώνονται  στη δυτική Τουρκία και που θα παραλύσει την χώρα για πολλά χρόνια και τέλος η κατάκτηση εδαφών στο ευνοϊκό για ‘μας μέτωπο της Θράκης ως αντιστάθμισμα της πιθανής απώλειας ελληνικών νησιών. Η προάσπιση ακατοίκητων νησιών και βραχονησίδων πρέπει να περάσει σε δευτερεύουσα μοίρα.

Ωστόσο, η χώρα μας πρέπει πάση θυσία να προασπίσει τα νησιά του Αν. Αιγαίου που έχουν τεράστια στρατηγική αξία. Και επειδή ο καλύτερος τρόπος να υπερασπιστείς έναν χώρο είναι να μην πολεμήσεις πάνω σ’ αυτόν, πρέπει οπωσδήποτε να αποφευχθεί κάθε σκέψη περί αμυντικής τακτικής. Οι ΕΕΔ οφείλουν να αντιληφθούν έγκαιρα την απειλή μέσω της δημιουργίας ενός εκτεταμένου και ισχυρού δικτύου πληροφοριών (δορυφόροι, επίγεια και εναέρια ραντάρ, μυστικές υπηρεσίες) και να αντιμετωπίσουν κάθε αποβατική επιχείρηση εν τη γενέση της. Προς αυτόν τον σκοπό πρέπει να ενισχυθούν περαιτέρω οι δυνάμεις Πυροβολικού με σύγχρονα ραντάρ, πυραύλους επιφανείας-επιφανείας μεγάλου βεληνεκούς για καταστροφικά πλήγματα στην τουρκική ενδοχώρα, σύγχρονα ΠΕΠ και αυτοκινούμενα πυροβόλα. Επίσης, καθοριστικό ρόλο θα διαδραματίσουν τα επιθετικά ελικόπτερα για την προσβολή της αποβατικής επιχείρησης εν πλω, αλλά και τα μεταφορικά ελικόπτερα για την ενίσχυση των αμυνομένων. Η συμβολή της Π.Α. είναι το κλειδί για την αποτροπή της εισβολής, όμως, τις πρώτες ώρες των εχθροπραξιών δεν είναι καθόλου βέβαιη η επαρκής συνδρομή της στις επίγειες και ναυτικές δυνάμεις. Έτσι προκύπτει η ανάγκη δημιουργίας ναυτικής αεροπορίας, αλλά και ανάγκη εφαρμογής παλλαϊκής άμυνας.

Η επιτυχής διεξαγωγή του πολέμου στο δύσκολο περιβάλλον του Αιγαίου έναντι ενός ισχυρού και αποφασισμένου αντιπάλου αποτελεί πραγματικά ηράκλειο άθλο για τις ΕΔ. Η ενδελεχής μελέτη της απειλής και η σοβαρή προετοιμασία εν καιρώ ειρήνης, καθώς και η ευφυής στρατηγική εν καιρώ πολέμου είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να μην ξαναζήσει ο Ελληνισμός μία νέα εθνική τραγωδία.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Το ζήτημα της αποστρατικοποίησης των νήσων του Αιγαίου, αποτελεί άλλη μία ψηφίδα στο μωσαϊκό, άλλο ένα βήμα προς τον στρατηγικό στόχο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Ο στόχος δεν είναι άλλος παρά η κατάκτηση του μισού Αιγαίου από τους «προαιώνιους» εχθρούς και η οικονομική και ενεργειακή εκμετάλλευση των πετρελαϊκών κοιτασμάτων, του φυσικού αερίου και των πολύτιμων μεταλλευμάτων που κρύβει το Αιγαίο Πέλαγος. Η ολική αμφισβήτηση του παρόντος status quo μέσω της αμφισβήτησης εναέριου, θαλάσσιου και χερσαίου χώρου για το σχηματισμό μιας ουδέτερης ζώνης (no man’s buffer zone) είναι το πρώτο μεγάλο βήμα για την επίτευξη του αντικειμενικού σκοπού.

Κάθε διεκδίκηση της Άγκυρας πρέπει να λογίζεται ως άλλος ένας επιμέρους στόχος και κάθε νίκη της στη διπλωματική σκακιέρα ως άλλη μία αφορμή για εντατικοποίηση της τουρκικής επεκτατικότητας εις βάρος της Ελλάδας.

Η αποδοχή εκ μέρους μας «εκκρεμουσών συνοριακών διαφορών» με την Τουρκία αποτελεί στρατηγικό σφάλμα της εξωτερικής μας πολιτικής, ακριβώς επειδή προσφέραμε έτσι τη δυνατότητα στην τουρκική διπλωματία να νομιμοποιήσει τις διεκδικήσεις της στα μάτια της διεθνούς κοινότητας.

Μία διαπραγμάτευση για το στρατιωτικό καθεστώς των νήσων θα αποτελέσει άλλο ένα στρατηγικό σφάλμα της ελληνικής διπλωματίας, ενώ το ενδεχόμενο μερικής ή ολικής αποστρατικοποίησης των ακριτικών νησιών μας θα ανοίξει ουσιαστικά τη σύγχρονη κερκόπορτα του Ελληνισμού, αυτήν τη φορά για την άλωση του Αιγαίου.

Εν κατακλείδι, κάθε εξέταση του ζητήματος της αποστρατικοποίησης των νήσων, οφείλει να λαμβάνει υπ’ όψιν δύο κρίσιμους παραμέτρους: πρώτον, την επιδίωξη των διεθνών συμφερόντων και της Άγκυρας για την εκμετάλλευση του πλούτου του Αιγαίου και τον γεωπολιτικό έλεγχό του, δεύτερον, την ικανότητα και αποφασιστικότητα της Τουρκίας για στρατιωτική επέμβαση και κατάληψη ελληνικών νησιών.

Ο ελληνικός λαός και η ηγεσία του, λοιπόν, οφείλουν  να αποφασίσουν εάν επιθυμούν οι επόμενες γενεές να απολαμβάνουν ένα Αιγαίο ελληνικό και εκμεταλλεύσιμο οικονομικά από την πατρίδα μας ή εάν προτιμούν το μοίρασμα και τη συνεκμετάλλευση.

Δημήτριος Κουλουμπής

ΠΗΓΗ