ΚΤΥΠΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΤΤΟΥΜΕ ΤΟ ΛΑΟ

Οι οδηγοί ΤΑΞΙ αποτελούν μια συμπαγή ομάδα πληθυσμού , ένα επαγγελματικό χώρο που η πλειοψηφία τους είναι έλληνες. Τέτοιες ομάδες εθνικά ομοιογενείς στον επαγγελματικό χώρο, αποτελούν στόχο της τοπικής διοίκησης των διεθνών τοκογλύφων. Θέλουν να καταστρέψουν το έθνος διαλύοντας τις ομοιογενείς παραγωγικές και εργασιακές ενώσεις. Ο στόχος τους είναι να μπουν σε όλη τη εργασιακή και παραγωγική βάση οι μετανάστες. Τούτο σε βάθος χρόνου εκμηδενίζει κάθε δυνατότητα εθνικής ομοθυμίας και αντίστασης.
Εδώ είναι που πρέπει να κατανοηθεί η πρόταση του δημοκρατικού εθνικοκοινωνισμού. Η αντιπροσώπευση στις δομές εξουσίας των παραγωγικών – εργατικών ενώσεων μέσα από διαδικασίες συμμετοχής των μικρών κλάδων με κοινά συμφέροντα. Με την συμμετοχή των λαϊκών επαγγελματικών ενώσεων στη παραγωγή της εξουσίας θα αντιμετωπιστεί η επέλαση της παγκοσμιοποίησης και της παγκόσμιας διακυβέρνησης .Μονάχα με την συμμετοχή του λαού στην εξουσία γύρω από τη ΜΕΡΙΜΝΑ για το ψωμί του , θα εκδηλωθεί η μεγίστη αντίσταση.
Είμαστε μαζί με τους ταξιτζήδες στον αγώνα τους , που αυθορμήτως δείχνουν το δρόμο της αντίστασης στη τυραννία. ΚΤΥΠΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΤΤΟΥΜΕ ΤΟ ΛΑΟ. Αυτό διδάσκουν οι μαχόμενοι ταξιτζήδες. Αφήστε το λαό να περάσει από τα διόδια χωρίς να πληρώσει . Κλείστε τις εφορίες , τις νομαρχίες , οδηγείστε αυτό το τέρας σε παράλυση. Όταν το κράτος θα σταματήσει να απορροφά ενέργεια από την εργασία του λαού τότε θα καταρρεύσει. Βέβαια θα αντιδράσει σαν ένα θηρίο που του παίρνεις το θύμα που κατασπαράζει. Ήδη έχει πάρει στοιχεία και ετοιμάζεται να κτυπήσει με το σύστημα δικαιοσύνης που διαθέτει. Αν κτυπηθεί και αυτό το σύστημα τότε όλα θα πάνε καλύτερα.
Η Ελλάδα θα επιστρέψει στους έλληνες μέσα από σκληρούς αγώνες και προπάντων μέσα από δράσεις που δεν θα ελεγχθούν από το σύστημα.
Μικρές αυτόνομες ομάδες που θα δρουν ανεξέλεγκτα και χωρίς κεντρικό συντονιστικό κέντρο. Η δύναμη που θα ενώνει αυτές τις ομάδες θα είναι η ιδέα και η αγάπη στη πατρίδα. Αυτή την ιδέα αν την εκφράσει μια εθνική διανόηση τότε μια μεγάλη μέρα θα ξημερώσει στο έθνος. Η σκέψη η υψηλή των ελλήνων που αναπλάττει το σύμπαν θα σμίξει με τον αγώνα του λαού για το ψωμί του και την υπεράσπιση του τίμιου όργου του. Από το σμίξιμο τούτο θα ανατείλει ένας νέος μεγάλος ελληνικός πολιτισμός.
Κάτω το κράτος των τοκογλύφων.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΝΕΚΡΟΙ ΠΟΥ ΘΑΠΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΩΝ

Από το 1974 και εντεύθεν ο κυπριακός ελληνισμός υποτάχθηκε στο αγγλόδουλο πολιτικό κατεστημένο που ακολούθησε μια πορεία εθνικού εξευτελισμού . Η πολιτική αυτή έφτασε όμως στο τέλος της . Αφού εξήντλησε όλα τα περιθώρια της «καλοπέρασης» τώρα αφήνει στο πάτο του ποτηριού το πικρό δηλητήριο της ανευθυνότητας και της διαφθοράς.
Οι δηλώσεις των τούρκων ηγετών δεν αφήνουν περιθώρια για παρεξήγηση. Έρχονται δύσκολοι καιροί και το πιο τραγικό θα είναι που ο ελληνισμός της Κύπρου διαλυμένος και ανίσχυρος ,δεν θα έχει τους τρόπους να παλέψει για την παραμονή του στη Κύπρο.
Βλέπουμε τις ορδές των τούρκων να πλησιάζουν και εμείς δεν κάνουμε τίποτα ουσιαστικό για να τους αντιμετωπίσουμε. Επικρατεί πλήρης αποδιοργάνωση ηγεσίας και λαού .
Το πρόσφατο έγκλημα στο Βασιλικό είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου της ανευθυνότητας και της διάλυσης των πάντων.
Από τη μια η πολιτική ηγεσία προσπαθεί να συγκαλύψει ή να μετριάσει τις ευθύνες του πολιτικού συστήματος που είναι βουτηγμένο στη διαφθορά και από την άλλη ο λαός αυτοϊκανοποιείται με την υποβολιμιαία εκ των πολιτικών ανακήρυξη των θυμάτων της τραγωδίας σε ήρωες. Χάνουν πια οι λέξεις το νόημα τους .
Οι χθεσινοί υποστηρικτές του συστήματος απλά απαιτούν σήμερα σε πενθούσες συνάξεις , την αντικατάσταση των μαριονέτων του .
Η ριζική αναθέσμιση της κοινωνίας παρά τα πλήγματα που δέχεται ο λαός , δεν τέθηκε ως πολιτικό πρόταγμα και κυρίαρχο αίτημα της κοινωνίας.
Μας λείπει η διάθεση , η σκέψη , ο σκοπός , το σθένος , το φρόνημα .
Νεκροί που θάπτομε τους νεκρούς μας.
Όμως αν δεν συνειδητοποιήσουμε τη κατάντια μας , δεν θα απελευθερωθούμε από αυτήν αλλά θα χαθούμε μέσα σε ένα παραλήρημα πεσιμισμού.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ

Ύστερα από το έγκλημα στο Βασιλικό η ήδη προβληματική οικονομική κατάσταση της Κύπρου επιδεινώνεται. Ο κίνδυνος να καταφύγουμε σε εξωτερικό δανεισμό και συνακόλουθη επιτήρηση είναι πλέον ορατός. Τούτο σημαίνει πως θα υποστούμε μείωση της ήδη καταρρακωμένης κυριαρχίας μας που θα συνοδεύει τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα. Συζητείται εν προκειμένω η αύξηση του ΦΠΑ πάνω σε ήδη και υπηρεσίες ως και η άνοδος του συντελεστή φορολόγησης. Το ληστρικό σοσιαλκαπιταλιστικό σύστημα δεν έχει άλλους τρόπους εξόδου από τις οικονομικές του κρίσεις εκτός από την κατασπάραξη των λαϊκών παραγωγικών τάξεων. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζει τον στρατό της συναίνεσης στο σύστημα που είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι , με ελάχιστες απώλειες για αυτούς μα συνάμα και την ολιγαρχία του πλούτου .
Παράλληλα ολοένα και πιο σκληροί νόμοι θα περάσουν εις βάρος του λαού αλλά και κεκτημένα εργατικά δικαιώματα θα συρρικνωθούν. Στο μεταξύ οι πύλες της χώρας θα ανοίξουν για είσοδο περισσότερων λαθρομεταναστών που θα τους χρησιμοποιήσει το σύστημα εναντίον των εργατικών κεκτημένων αφενός και αφετέρου για μείωση του κόστους παραγωγής μέσω της παράνομης εργασίας. Με αυτό τον τρόπο, της εισαγωγής των συγχρόνων σκλάβων , θα διευρύνουν τη συναίνεση στα άνομα σχέδια τους.
Σε αυτό το σκηνικό είναι αναμενόμενο να ανεβαστεί η κωμωδία ενός συστημικού «εθνικισμού» ( ακροδεξιά με εθνικιστικό προσωπείο) που θα σκίζει τα ιμάτια του για τους λαθρομετανάστες , χρηματοδοτούμενος και προβαλλόμενος από τα αφεντικά της κοινωνίας και τα μέσα που αυτοί διαθέτουν. Ένας συστημικός «εθνικισμός» ο ρόλος του οποίου θα είναι να κρύψει κάτω από τον θόρυβο των συνθημάτων, την συνθλιβή του λαού από τις ατσάλινες μασέλες της ολιγαρχίας του πλούτου.
Για μας τους πραγματικούς έλληνες εθνικοκοινωνιστές η λύση θα είναι μία. Να κτυπηθεί η πλουτοκρατία και να ενδυναμωθεί η παραγωγική μάζα του λαού.
Να γίνουν κρατικοποιήσεις τραπεζών ως και φορολόγηση επί των πραγματικών κερδών τους.
Να δημιουργηθεί κρατική αναπτυξιακή τράπεζα.
Να ελεγχθεί η έξοδος κεφαλαίων από τη χώρα.
Να κρατικοποιηθεί μεγάλο μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας.
Να παραχωρηθούν στην τοπική αυτοδιοίκηση για λαϊκή χρήση , κρατικές και εκκλησιαστικές περιουσίες .
Να φορολογηθεί ειδικά η μεγάλη ακίνητη περιουσία.
Να εφαρμοστεί αναλογικό φορολογικό σύστημα .
Να συρρικνωθεί ο δημόσιος τομέας και να κοπούν τα προνόμια και οι πολλαπλές συντάξεις.
Να υπάρξει εξισορρόπηση δικαιωμάτων ανάμεσα στους εργάτες του ιδιωτικού τομέα και τους δημόσιους υπαλλήλους .
Να κοπούν όλες οι παρασιτικές και μη παραγωγικές χορηγίες του κράτους.
Να σταματήσει η χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων από τους φόρους του λαού.
Να κτυπηθεί η στήριξη της παράνομης εργασίας.
Να συντριβεί η διαφθορά.
Πέρα από αυτά τα μέτρα θα απαιτηθούν νέες βάσεις και κατευθύνσεις στη παιδεία αλλά και νέοι θεσμοί για την γνήσια λαϊκή αντιπροσώπευση.
Με λίγα λόγια το σύστημα του σοσιαλκαπιταλισμού είναι η αιτία των δεινών μας.
Δεν έχουμε άλλη επιλογή από την συντριβή αυτού του συστήματος και την οικοδόμηση της εθνικοκοινωνικής πολιτείας.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

Η ΦΟΝΙΚΗ ΕΚΡΗΞΗ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΣΥΜΒΑΝ Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ;

Μέσα στο βαρύ πένθος που βύθισε τον κυπριακό ελληνισμό η ανευθυνότητα των κρατούντων τίθενται κάποια ερωτήματα που οφείλουν να απαντηθούν ύστερα απο ενδελεχή έρευνα.
Είναι η χθεσινή έκρηξη τυχαίο συμβάν ή αποτελεί πολεμική επίθεση από τους εχθρούς της Κύπρου ως αποτέλεσμα της λανθασμένης πολιτικής που ακολούθησε η ολέθρια κυβέρνηση Χριστόφια στο θέμα της εξόρυξης του φυσικού αερίου και της δημιουργίας τερματικού σταθμού υγροποίησης φυσικού αερίου στη περιοχή Βασιλικού , με την συνεργασία του Ισραήλ;
Οι απειλές των τούρκων και οι διαμαρτυρίες του Λιβάνου δεν λήφθηκαν υπόψιν από τη παρούσα κυβέρνηση.
Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα προειδοποιούσε προ πολλού ότι η εξόρυξη του φυσικού αερίου που βρίσκεται στην κυπριακή ΑΟΖ δεν είναι μια εύκολη υπόθεση τεχνοκρατών. Προϋποθέτει ισχυρή άμυνα και μάλιστα ΑΜΥΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ και όχι εξαρτώμενη από το Ισραήλ.
Διαπιστώνεται όμως με τραγικές συνέπειες πως το πολιτικό κατεστημένο του τόπου έχει τελείως αντίθετη κατεύθυνση από την επιβαλλόμενη.Ένας υφέρπων ανθελληνισμός καθορίζει τις στρατηγικές αποφάσεις του. Στο τέλος θα δημιουργήσουν τέτοιες συνθήκες ανασφάλειας για να παραδώσουν την άμυνα και ασφάλεια της Κύπρου στους Ισραηλινούς και τις αγγλικές βάσεις.
Για άλλη μια φορά τονίζουμε πως η σωτηρία της Κύπρου θα εξαρτηθεί από την ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ από την δημιουργία του ΕΝΙΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ που θα φτάνει από την Κέρκυρα μέχρι τα σύνορα της κυπριακής ΑΟΖ με τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική .
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΝΤΙΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Εάν το αντιομοσπονδιακό αίσθημα δεν μετεξελιχθεί σε πολιτική βούληση ώστε μέσα από ένα σχήμα να καταθέσει μια συγκεκριμένη , ολοκληρωμένη πρόταση για την λύση που επιδιώκει στο κυπριακό, τότε θα αφήσει το πεδίο ελεύθερο στους ομοσπονδιακούς να κάνουν ότι θέλουν και να προτάξουν ως δικαιολογία ότι καμιά άλλη πρόταση δεν τέθηκε στο τραπέζι.
Τονίζω ξανά και ξανά , πως αν παραμείνει ο αντιομοσπονδιακός αγώνας στο επίπεδο των συνθημάτων , εάν οι διάφορες νεολαίες και συνάξεις δεν αναγνωρίσουν την ανάγκη στήριξης ενός κοινού πολιτικού μετώπου , οι εχθροί της Κύπρου θα περάσουν ανενόχλητοι και θα αφήσουν πίσω τους ερείπια.
Καλώ τον πρόεδρο του σωματείου «Αδούλωτη Κερύνεια» , κ. Ιωάννη Σιεκέρσαββα, επειδή η Κερύνεια είναι το σύμβολο του αντιομοσπονδιακού αγώνα, να αναλάβει πρωτοβουλία για τη σφυρηλάτηση του ενιαίου αντιομοσπονδιακού μετώπου. Να καλέσει όλους τους εμπλεκόμενους να καταθέσουν τις απόψεις τους , όχι επί παντός επιστητού αλλά επί του συγκεκριμένου θέματος της αντιομοσπονδιακής πρότασης που επείγει να κατατεθεί στη συνείδηση των ελλήνων.
Εμείς είμαστε πρόθυμοι να προστρέξουμε , μη επιδιώκοντας οιονδήποτε προσωπικό ή κομματικό όφελος . Είμαστε έτοιμοι να καταθέσουμε τη πρόταση μας για μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και να συμβάλουμε στη δημιουργία του ΑΝΤΙΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΟΔΕΥΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ

Η κατάσταση της ΜΗ ΛΥΣΗΣ στο κυπριακό πλησιάζει στο τέλος της. Τα Ηνωμένα Έθνη ανέλαβαν ήδη την επίσπευση των διαδικασιών για οριστικό κλείσιμο του θέματος.
Τα λάθη στρατηγικής και τακτικής μετά το 2004 αποδεικνύονται στρατηγικοί σχεδιασμοί ευρύτερων συμφερόντων. Το πολιτικό κατεστημένο της Κύπρου απλώς συναίνεσε σε αυτή τη κατεύθυνση και ο λαός επικρότησε βυθισμένος στην απόλαυση των ατομικών μικροσυμφερόντων που του διασφαλίζει το πελατειακό κομματικό σύστημα.
Πολλοί μένουν ήσυχοι στο καναπέ τους πως θα μας φέρουν ένα νέο σχέδιο , θα πούμε ξανά ένα νέο ΟΧΙ και η ζωή συνεχίζεται. Αυτό είναι εφησυχαστική αυταπάτη. Οι υποχωρήσεις της πλευράς μας και οι απαράδεκτες παραχωρήσεις θα περισφίξουν σαν σκοινί αγχόνης την Κυπριακή Δημοκρατία μετά από ένα νέο ΟΧΙ. Αυτό σημαίνει πως θα παραχωρηθεί στη «τουρκική διοίκηση» , εμπράγματη «κρατική» υπόσταση και να κλείσει το πρόβλημα ως άλυτο ή να συνεχίσει η προσπάθεια εξεύρεσης λύσης πάνω στα νέα δεδομένα.
Είμαστε πολύ κοντά στη καταστροφή , στην πράξη αυτοκτονίας της κυπριακής δημοκρατίας. Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο. Το αντιομοσπονδιακό μέτωπο διάσπαρτο και διασπασμένο όπως είναι σήμερα δεν μπορεί να διαδραματίσει κανένα σοβαρό ρόλο. Πρέπει να ενωθεί , να αποκτήσει ενιαίο λόγο και ενιαία δράση.
Πρέπει να γίνουν πολλά σε τοπικό και διεθνές επίπεδο .
Να ενημερώσουμε το λαό .
Να κτυπήσουμε με κάθε τρόπο το μέτωπο των ομοσπονδιακών.
Να αποταθούμε στην Ευρώπη .
Να οργανώσουμε και προετοιμάσουμε την γενναία υπεράσπιση της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ

Η κρίση που εκδηλώνεται σήμερα στην Ελλάδα έχει δύο πτυχές. Η πρώτη αφορά στα ενδογενή διαχρονικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού κράτους , όπως ο υπέρογκος δημοσιοϋπαλληλικός τομέας που δημιουργήθηκε από την κομματοκρατία και τις πελατειακές σχέσεις στις οποίες στηρίχτηκε, η διαφθορά του πολιτικού κόσμου και υποκόσμου , η φοροδιαφυγή της ολιγαρχίας του πλούτου , το ληστρικό χρηματοπιστωτικό σύστημα , η εξαγωγή κεφαλαίων και η επένδυση τους σε ξένες χώρες όπως Βαλκάνια και Τουρκία, η φορολογική καταλήστευση της μικρομεσαίας παραγωγικής βάσης , η διάλυση της αγροτιάς και άλλες συναφείς ατέλειες.
Η άλλη πτυχή αφορά τον τρόπο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης , στο ενιαίο νόμισμα , στην κοινή αγροτική πολιτική και κυρίως στην νεοφιλελεύθερη φιλοσοφία της «ανάπτυξης» που η Ε.Ε. έχει υιοθετήσει τα τελευταία χρόνια. Στην προκειμένη περίπτωση οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες της Ε.Ε. συσσωρεύουν πλεονάσματα τα οποία αντί να αναδιανέμονται προς όλες τις χώρες της Ε.Ε. με στόχο την ισόρροπη ανάπτυξη και την σύγκλυση των εθνικών οικονομιών , μετατρέπονται σε τοκογλυφικό κεφάλαιο που υποθηκεύει τις φτωχότερες χώρες περιορίζοντας συνάμα στο έπακρο την εθνική τους κυριαρχία.
Η κατάσταση αυτή δεν σημαίνει ότι απέτυχε η Ε.Ε. .Εκείνο που αποτυγχάνει στη προκειμένη περίπτωση είναι το φιλελεύθερο καπιταλιστικό σύστημα που εμφανίζεται με την σύγχρονη μορφή του σοσιαλκαπιταλισμού.
Κατά συνέπεια το ελληνικό πρόβλημα , που επεκτείνεται και προς άλλες χώρες της ένωσης, δεν λύνεται μέσα από το υπάρχον σύστημα το οποίο δημιούργησε το πρόβλημα. Πρόκειται για φαύλο κύκλο.
Μοναδική λύση είναι η επαναστατική αλλαγή του συστήματος αυτού , η αλλαγή φιλοσοφίας στην Ε.Ε. πάνω στη βάση του σεβασμού της κυριαρχίας των εθνών και της ισόρροπης ανάπτυξης τους σε πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης.
Στην εσωτερική πτυχή απαιτείται επίσης επαναστατική αλλαγή , κατά της κομματοκρατίας και της παρασιτικής πλουτοκρατίας.
Η περιγραφή του προβλήματος και των επαναστατικών λύσεων που απαιτούνται , θέτουν επί τάπητος το πρόβλημα του οργάνου που θα επιχειρήσει την ανατροπή . Χρειάζεται ισχυρή πολιτική οργάνωση με πανευρωπαϊκές προεκτάσεις και διασυνδέσεις. Μικροομαδούλες και ακροδεξιές συντηρητικές συνάξεις δεν οδηγούν πουθενά.
Πρώτη επαναστατική πράξη είναι η διάρρηξη των σχέσεων μας με οτιδήποτε συνδέεται με το σύστημα . Τούτο σημαίνει ιδεολογικό ξεκαθάρισμα και επαναστατική πολιτική πλοήγηση μέσα από ένα όργανο μάχης που θα λειτουργεί αξιοκρατικά .
Το χάσιμο χρόνου ισοδυναμεί με απώλεια ελευθερίας. Απαιτείται ταχύτητα σκέψης και δράσης.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΧΑΟΣ

Η Ελλάδα ανήκει στους έλληνες.
Εναντιωθείτε στη δικτατορία των τοκογλύφων και του σιωνισμού.
Κτυπήστε τα συμφέροντα τους με γενική ανυπακοή στο κράτος των δοσίλογων.
Η αρχαία Ελλάδα μας διδάσκει πως η πρωταρχική κατάσταση της αναδημιουργίας του κόσμου είναι το χάος.
Ο ελληνισμός κρατά στα χέρια του τη φλόγα του ΝΕΙΚΟΥΣ .
Έχει ιστορικό καθήκον να καταστρέψει τον κόσμο της τυραννίας , να δώσει τη δυνατότητα μέσα από την επιστροφή στην ιερή κατάσταση του χάους , να αναδημιουργηθεί ο κόσμος , να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του. Αν ο ελληνισμός χάσει αυτή την ευκαιρία σημαίνει πως είναι ιστορικά νεκρός.
Όταν όλα τα ψεύδη και τα κούφια είδωλα που κουρνιάζουν εντός τους καταρρεύσουν μέσα σε ένα απέραντο πεδίο ερειπίων και στάχτης , τότε ο Έλλην άνθρωπος θα επανέβρει την αρχέγονη βούληση της δημιουργίας που ο εξεβραισμένος υπόκοσμος απώθησε από τη ζωή.
Φλόγα του ΝΕΙΚΟΥΣ.
Λουκάς Σταύρου

Ο ΘΕΟΣ ΣΑΣ ΑΡΠΑΖΕΙ ΤΟ ΨΩΜΙ ΜΑΣ

Ο ελληνικός λαός υπέκυψε στη δικτατορία των τοκογλύφων . οι εξελίξεις απέδειξαν πως δεν υπάρχει επαναστατική ιδεολογία να αντιταχθεί στην τυραννία . Όλα τα ιδεολογήματα απεδείχθησαν πως είναι ταγμένα στην υπηρεσία του συστήματος . Ομοίως και ο λεγόμενος «εθνικισμός» απέδειξε την προσκόλληση του στο σύστημα και την εξάρτηση του με την μακραίωνη εβραϊκή πνευματική τυραννία που αντιπροσωπεύει η εκκλησία και εκτείνεται στην οικονομία της κοινωνίας και στη πολιτική διαχείριση της.
Μοναδική αντίσταση στη σκλαβιά θα έρθει μέσα από την επανελλήνιση και την προσπάθεια αποτίναξης της πνευματικής τυραννίας των γραικύλων .
Η απόσειση της υλικής τυραννίας των χρηματοπιστωτών δεν είναι δυνατή χωρίς την κατάρρευση της «πνευματικής» τυραννίας που αποτελεί την μεταφυσική νομιμοποίηση της λαϊκής καταλήστευσης.
Τούτος ο θεός που αρπάζει το ψωμί μας , που νομιμοποιεί την τυραννία , που κινεί το χέρι των διωκτών και των δημίων μας , πρέπει να πέσει από τα βάθρα του .
Τότε μόνο το ελληνικό έθνος θα ξαναβρεί το δρόμο του φυσικού προορισμού του .
Λουκάς Σταύρου

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Αυτές τις ώρες που η Ελλάδα δοκιμάζεται, που τα παχύδερμα του συστήματος τύπου Πάγκαλου κραδαίνοντας τους στυγερούς μηχανισμούς των κουκουλοφόρων, απειλούν με νεκρούς , τούτες τις ώρες που το σύστημα καταβάλλει προσπάθεια να απωθήσει τον αγανακτισμένο λαό και να σβήσει τη φλόγα της δίκαιης εξέγερσης, απαιτείται να πυρποληθεί ο κόσμος του συστήματος στα βαθύτερα ριζώματα του. Και αυτά τα ριζώματα βρίσκονται μέσα στην ελληνική κοινωνία και αποτελούν τον σύνδεσμο στην έξωθεν τυραννία του χρηματοπιστωτικού υπερκράτους.
Είναι εύκολο να ρίξουμε τις ευθύνες στους ξένους. Αυτό επιθυμεί η εσωτερική δικτατορία. Να ξεχάσουμε την εσωτερική τυραννία και να ψάχνουμε τους εχθρούς στο πουθενά .
Το ερώτημα είναι αν η συνείδηση μας ωρίμασε σε τέτοιο βαθμό που κατανοεί και επιθυμεί την απελευθέρωση της κοινωνίας μας από τη δουλεία του τόκου , από το διεθνές και ντόπιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αν όχι τότε η ζωή συνεχίζεται όπως την ξέραμε.
Αν όμως θέλουμε πραγματική ελευθερία δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια μας στη σχέση του θεσμού που αντιπροσωπεύει την πνευματική κατάσταση του ελληνισμού , που δεν είναι άλλος από την ΕΚΚΛΗΣΙΑ , με αυτή την χρηματοπιστωτική τυραννία. Η εκκλησία είναι η δύναμη που επιβάλλει την πνευματική συναίνεση του λαού στην τυραννία όντας η ίδια μέρος αυτού του δουλοκτητικού συστήματος. Τα ιερατεία κατάφεραν να μεταφέρουν τον «θεό» από τους τρούλους των εκκλησιών στους τρούλους των τραπεζών. Αφού κατόρθωσαν να επιβάλουν πρώτα μια εβραϊκή παράσταση του κόσμου στον ελληνισμό και να τον γονατίσουν πνευματικά , μετέτρεψαν στη συνέχεια αυτή την υποταγή σε υλική απομύζηση και καταλήστευση του πνευματικώς υπόδουλου ελληνισμού. Η εκκλησία είναι ένας θεσμός τυραννίας , πρώτα γιατί μας επέβαλε πνευματική τυραννία και έπειτα υλική.
Τι χρειάζεται λοιπόν ο ελληνισμός . Πρώτα από όλα αν έμεινε μέσα του ψυχή , να μεταφέρει την ιδέα του θεού από τους τρούλους των τραπεζών στο ταπεινό εικονοστάσιο και ως λαός ευσχήμων να διαχειριστεί ο ίδιος την περιουσία της εκκλησίας.
Συνακόλουθα να απαιτήσει την αναθεώρηση του δόγματος . Το δόγμα αυτό που επέβαλαν οι ρωμαίοι αυτοκράτορες για να υπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα δεν έχει καμία σχέση με τον ελληνισμό. Ο ελληνικός λαός έχει τώρα το δικαίωμα ως εξουσιαστής του εαυτού του να αναθεωρήσει το δόγμα. Να αποτινάξει την εβραϊκή ιδέα της εκ του μηδενός δημιουργίας και να επαναφέρει στην εθνική συνείδηση τον ελληνικό διάκοσμο στη σχέση του με την ελευθερία του ανθρώπου να τον προσεγγίζει και ερμηνεύει. Να αποκηρύξει τις οικουμενικές συνόδους που επέβαλαν την εβραϊκή παράσταση και καταδίκασαν και καθύβρισαν την ελληνική σκέψη. Τότε μόνο ο χριστιανισμός θα καταστεί συμβατός με την ελληνική ουσία και την ελληνική ψυχή.
Αυτή τη μεγάλη επανάσταση οφείλει να κάνει ο έλληνας για να ξανάρθει στο προσκήνιο της ιστορίας και να γίνει πάλι ο πνευματικός ηγεμόνας της ανθρωπότητος.
Λουκάς Σταύρου.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Το κίνημα του αγανακτισμένου λαού πέφτει στο πεδίο των στημένων συγκρούσεων των ΜΑΤ με τους κουκουλοφόρους τους συστήματος.
Σε αυτή τη φάση απαιτείται η πολυμέτωπη σύγκρουση έξω από το σκηνικό που έστησαν οι μπάτσοι με τους κουκουλοφόρους τους.
Μοναδική επιλογή είναι η κατάληψη των εφοριών και νομαρχιών σε όλη τη χώρα και η αφαίρεση των αρχείων από τα χέρια της δικτατορίας των τοκογλύφων.
Να σταματήσουν επιπρόσθετα οι πληρωμές προς τις τράπεζες μαζί με άλλες ενέργειες που θα αποσκοπούν στη κατάρρευση του συστήματος των τοκογλύφων.
Αυτή θα είναι η καλύτερη έμπρακτη προετοιμασία για την γενική ανατρεπτική επίθεση.
Η αναγέννηση της Ελλάδος περνά κατ’ ανάγκη μέσα από την σύγκρουση με το κατεστημένο. Σε αυτή τη σύγκρουση θα τεθούν πολλά ζητήματα που κυοφορούνται εδώ και αιώνες μέσα στην ελληνική συνείδηση.
Αν δεν εισέλθουν στον αγώνα οι πνευματικές εκείνες δυνάμεις που θα απαιτήσουν την επαναστατική αναθέσμιση της κοινωνίας πάνω στην αρχή της πνευματικής ελευθερίας , τότε είναι αναπόφευκτο να σβήσει και αυτή η προσπάθεια χωρίς κανένα αποτέλεσμα .
Η φλόγα από το αρχαίο ελληνικό πνεύμα πρέπει να ανάψει τους πυρσούς της λαϊκής οργής και μια φωνή να συγκλονίσει την Ελλάδα : ο κόσμος σας είναι για τα σκουπίδια.
Ή θα ορθωθεί σε αυτή τη γη ένας καινούριος κόσμος ή ας γίνουν όλα στάχτη.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ

Ο «εθνικισμός» που δεν αποδέχεται τη δημοκρατία είναι απλά το προσωπείο της ακροδεξιάς. Όσες φορές υπερίσχυσε στην Ελλάδα, με βίαιο τρόπο , υπηρέτησε τη συντηρητική άρχουσα τάξη , την ολιγαρχία του πλούτου , την εκκλησία και ενίοτε τα ξένα συμφέροντα.
Ο ακροδεξιός «εθνικισμός» θεωρεί τον λαό εκ προοιμίου εχθρό του έθνους. Έτσι την σωτηρία του έθνους αναλαμβάνουν οι «εκλεκτοί» και την επιβάλουν με το μαστίγιο.
Εμείς οι εθνικοδημοκράτες δεν θέλουμε ένα πολίτευμα αυτόκλητων «εκλεκτών» αλλά ένα πολίτευμα που να εδράζεται στη λαϊκή συναίνεση και θέληση και να εκφράζει την πραγματική πνευματική κατάσταση του λαού. Θέλουμε ένα πολίτευμα πραγματικής λαϊκής κυριαρχίας που να εκφράζεται μέσα από θεσμούς οι οποίοι να αποτρέπουν την συγκέντρωση εξουσίας και πλούτου σε λίγα χέρια, ως και την αυτονόμηση των αντιπροσώπων του λαού από την άμεση ενάσκηση της λαϊκής εξουσίας.
Ως εκ τούτου είμαστε κάθετα αντίθετοι σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού ως και στην παρούσα μορφή κοινοβουλευτικής κομματοκρατούμενης εικονικής δημοκρατίας που αποτελεί το πολιτικό εργαλείο ξένων και ντόπιων φατριαστικών και ταξικών συμφερόντων.
Αγωνιζόμαστε για μια ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που η ουσία της είναι η αντιπροσώπευση στο νομοθετικό σώμα , των παραγωγικών ενώσεων και των τοπικών κοινωνιών μέσα από διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας και συνεχούς συμμετοχής του λαού στην εξουσία δια των συνελεύσεων του.
Αν δοθεί εξουσία στο λαό τότε ο ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ θα τεθεί μέσα από την λαϊκή θέληση ως πραγμάτωση της κοινωνικής δικαιοσύνης σε αρραγή σχέση με την εθνική κυριαρχία. Στα πλαίσια αυτού του αγώνα για λαϊκή και εθνική κυριαρχία θα αναδυθούν οι ζώσες αξίες του έθνους που θα απωθήσουν τις εθνομηδενιστικές τάσεις που καλλιεργούνται από την σημερινή κομματοκρατία και τα ξενόφερτα ιδεολογήματα της.
Θα ξαναβρούμε την εθνική μας ορμή μέσα από τον αγώνα κατά της ξενοκρατίας , της ολιγαρχίας του πλούτου , της κομματοκρατίας, της πνευματικής στασιμότητας, της φαυλοκρατίας , της διαφθοράς . Σε αυτό τον αγώνα ο ρόλος του πραγματικού εθνικισμού είναι να προκαλέσει τη λαϊκή αφύπνιση και να δείξει στο λαό το δρόμο που οδηγεί στον ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟ . Με αγώνα πολύμορφο , οργανωτικό , συγκρουσιακό , ιδεολογικό , πολιτικό , συνδικαλιστικό , μέσα στους χώρους εργασίας , στα σχολεία , στις τοπικές κοινωνίες .
Λουκάς Σταύρου
πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Η ορολογία που χρησιμοποιεί ο κ. Χριστόφιας στο κυπριακό ταυτίζεται με την ορολογία των Άγγλων επί του θέματος. Δεν μιλούν για εισβολή και κατοχή , για εποικισμό , για εκτουρκισμό των κατεχομένων και πολιτισμική αλλοίωση . Τίποτα από όλα αυτά. Για αυτούς υπάρχει μόνο η ΔΙΑΙΡΕΣΗ της νήσου.
Η λέξη ΔΙΑΙΡΕΣΗ , το πρώτο που κάνει είναι να εισάγει μια άλλη εικόνα που καταργεί την πραγματικότητα της εισβολής και των συνεπειών της Να παραγράφει τα εγκλήματα που διεπράχθησαν τότε και που συνεχίζουν να διαπράττονται με την παρανομία της κατοχής και τελικά να αποενοχοποιεί την Τουρκία.
Στη συνέχεια, πάνω στη παραμόρφωση της πραγματικότητας έρχεται να προστεθεί η λέξη ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ για να περιγράψει την ακολουθούμενη πολιτική .
ΔΙΑΙΡΕΣΗ-ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ. Οι δύο όροι που παραμορφώνουν την ιστορική αλήθεια και εισάγουν την πολιτική της υποταγής στα σχέδια και τις ορέξεις των τούρκων και άγγλων κατακτητών.
Το δεύτερο βήμα της αγγλο-χριστοφιακής προπαγάνδας, εστιάζει στη περίοδο 1963-1974. Αφού αποενοχοποιούν την Τουρκία μένει να βρουν αποδιοπομπαίους τράγους για να τους φορτώσουν όλες τις ευθύνες. Οι κατά καιρούς αναφορές του Χριστόφια στα «εγκλήματα» που κάναμε και θα πληρώσουμε έχουν ως σκοπό τους την φόρτωση των ευθυνών του κυπριακού στη παράταξη που έδωσε αγώνες για την ελευθερία της Κύπρου και την ΕΝΩΣΗ με την Ελλάδα. Έτσι φαίνεται πως δεν είναι καθόλου τυχαία η ερώτηση του φιλότουρκου λόρδου Κεν Μαγγίνις για το «εάν η Βρετανική Κυβέρνηση, μετά τη σύλληψη του στρατιωτικού διοικητή των Σέρβων της Βοσνίας Ράτκο Μλάντιτς, «θα υποστηρίξει την ανάληψη δράσης για την παρουσίαση στη δικαιοσύνη των υπευθύνων για παρόμοια εγκλήματα που διαπράχθηκαν στην Κύπρο κατά την περίοδο 1963- 1974».
Οι άγγλοι φονιάδες και οι προσκυνημένοι συνεργάτες τους ετοιμάζονται να κτυπήσουν για άλλη μια φορά την εθνική παράταξη της Κύπρου . Για τούτο φροντίζουν να την έχουν διασπασμένη και υποταγμένη στα κόμματα του αγγλόδουλου κατεστημένου , ώστε να μην μπορέσει να αντισταθεί στον επερχόμενο διωγμό.
Τα πράγματα μιλούν από μόνα τους και δεν χρειάζονται μαντικές ικανότητες για να καταλάβει κανείς ότι εάν πετύχουν να επιβάλουν τη λύση της ομοσπονδίας θα ακολουθήσει εξοντωτική δίωξη κάθε έλληνα εθνικιστή στη Κύπρο που θα ολοκληρωθεί με τον ολοκληρωτικό αφελληνισμό και την επιβολή μιας νέας υβριδικής ταυτότητας.
Έλληνες , ξυπνήστε όσο είναι καιρός και ετοιμαστείτε για μάχη.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»;

Το κυρίαρχο σύνθημα που αντηχεί στη πλατεία , σε αυτό το χώρο συγκέντρωσης των αγανακτισμένων πολιτών είναι η «ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ».
Στο άκουσμα αυτού του συνθήματος με το απροσδιόριστο περιεχόμενο , έρχεται στο νου μας η άλλη όψη του , που είναι η «ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» που έχουμε σήμερα υπό τη μορφή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Συνεπώς τίθεται το ερώτημα: η «άμεση δημοκρατία» εμφανίζεται σήμερα ως το αντίπαλο δέος , η άλλη πρόταση στην υπάρχουσα «αντιπροσωπευτική δημοκρατία»; Πως συνέβη αυτή η μεταστροφή; Πως εκείνες οι μάζες που στήριζαν μέχρι χθες την «αντιπροσωπευτική δημοκρατία» , που την θεωρούσαν ως το κάλλιστο πολίτευμα , απαιτούν σήμερα την κατάργηση της;
Εκτός εάν δεν εννοούν με τον όρο «άμεση δημοκρατία» μια νέα πολιτική οργάνωση της κοινωνίας που θα αντικαταστήσει στο διηνεκές την υπάρχουσα μορφή , αλλά μιαν ενεστωτική υπέρβαση των αντιπροσωπευτικών δομών ώστε να εκφραστεί άμεσα ο λαός μέσω ενός δημοψηφίσματος. Τούτο σημαίνει μια σύντομη αναστολή του υπάρχοντος τρόπου αντιπροσώπευσης με την επιστροφή στο θεμελιώδες δικαίωμα του λαού να αποφασίζει άμεσα σε ζητήματα που αφορούν το σύνολο του , το παρόν και το μέλλον του.
Οφείλουν όμως εδώ και τώρα να απαντήσουν οι συνθηματολόγοι της «άμεσης δημοκρατίας» αν θέλουν να αλλάξουν ή όχι το παρών αντιπροσωπευτικό σύστημα , αν θεωρούν ότι αυτό το σύστημα εκφράζει τις λαϊκές παραγωγικές δυνάμεις ή την ολιγαρχία του παρασιτικού πλούτου.
Τότε μόνο το αίτημα της «άμεσης δημοκρατίας» θα αποκτήσει νόημα εάν συνταιριαστεί με την ανάγκη μιας εθνικής και λαϊκής αναδιάρθρωσης του τρόπου παραγωγής που θα απαιτήσει μια νέα πολιτική τάξη για θα περιφρουρήσει το εθνικό και λαϊκό συμφέρον. Τότε η άμεση δημοκρατία θα καταστεί ο θεμέλιος λίθος μιας νέας αντιπροσώπευσης των παραγωγικών ενώσεων που θα αποτρέπει την αυτονόμηση και θα καταστέλλει την αυθαιρεσία των αντιπροσώπων του λαού. Έτσι η άμεση δημοκρατία εισάγει εκ νέου στην ιστορία μας την λαϊκή συνέλευση , την εκκλησία του δήμου , από την τοπική αυτοδιοίκηση μέχρι τις πιο υψηλές βαθμίδες της εξουσίας.
Αν το σύνθημα της «άμεσης δημοκρατίας» δεν συνταιριαστεί με την ανάγκη επαναστατικών αλλαγών στη παραγωγική βάση , όπου θα κτυπηθεί καίρια το χρηματοπιστωτικό σύστημα και η συσσώρευση του πλούτου σε ολοένα και λιγότερα χέρια , αν δεν συνταιριαστεί με την υπεράσπιση της εθνικής οικονομίας και εθνικής κυριαρχίας ενάντια στην καταστροφική επέλαση της παγκοσμιοποίησης ως απρόσκοπτης καταλήστευσης των εθνών από το διεθνές χρηματοπιστωτικό υπερκράτος και τα πολλαπλά μονοπώλια του , τότε το σύνθημα αυτό θα πνιγεί στους καπνούς της αναρχίας και του χάους για να υπηρετήσει εν τέλει το υπάρχον τυραννικό και ληστρικό σύστημα του σοσιαλκαπιταλισμού.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΡΙΖΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΡΕΙΠΕΙΩΝ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Το πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδος , ύστερα από την αναδίπλωση της κυβέρνησης στο βαθύ ΠΑΣΟΚ , προτείνει τώρα εκλογές. Ο Καρατζαφέρης το είπε ξεκάθαρα .Από αυτές τις εκλογές δεν θα υπάρξει δυνατότητα αυτοδύναμης κομματικής κυβέρνησης , οπότε θα πάνε αναγκαστικά σε πολυκομματικό σύμφυρμα ή όπως το ονομάζουν οι ίδιοι , οικουμενική κυβέρνηση. Με λίγα λόγια θα έχουμε ένα μοίρασμα εξουσιών σε όλους τους κομπάρσους του διεφθαρμένου συστήματος . Ενώ στο φόντο αυτών των θεσμικών οργάνων θα δρα ανενόχλητο το σύμπλεγμα των εξωθεσμικών συμφερόντων που με τη συνεργασία των πολιτικών οδήγησε τη χώρα σε αυτή τη τραγική κατάσταση.
Το πολιτικό σύστημα της Ελλάδος αισθάνεται να παίζει χωρίς αντίπαλο. Βλέπει ότι η «πλατεία» δεν γέννησε τίποτα καινούριο . Δεν έδωσε ούτε πρόταση ούτε όργανο προώθησης και πραγμάτωσης αυτής της πρότασης. Η γνωστή εθνομηδενιστική αριστερά έχει διεισδύσει στη πλατεία και στις τοπικές συνελεύσεις. Το αποτέλεσμα είναι να παρατείνεται το αδιέξοδο.
Ο «πατριωτικός» χώρος ελεγχόμενος από την ακροδεξιά , έπαιξε το ρόλο που του ανέθεσε το σύστημα . Παρέμεινε βουβός κομπάρσος και παγερός θεατής των γιγνομένων.
Ο αυτόνομος εθνικισμός μαζί με τους ανέντακτους έλληνες πατριώτες , συμμετέχουν με τις όποιες δυνάμεις τους σε αυτό το ιστορικό γίγνεσθαι παλεύοντας ενάντια σε υπέρτερες δυνάμεις. Μέσα από αυτή τη γραμμή , από αυτή τη συνένωση στο πεδίο του αγώνος , των αυτόνομων εθνικιστικών δυνάμεων με τους ανέντακτους και αδέσμευτους πατριώτες μπορεί να τεθεί το αίτημα μιας εθνικοκοινωνικής αλλαγής.
Αν δεν κτυπηθεί το εθνοκτόνο σύστημα του ΣΟΣΙΑΛΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ που υπερασπίζεται τα πιο ακραία στοιχεία του καπιταλισμού όπως είναι το χρηματοπιστωτικό υπερκράτος σε αγαστή συνεργασία με μια πελώρια κρατική γραφειοκρατία που καταληστεύει τις παραγωγικές τάξεις για να κάνει δήθεν κοινωνική πολιτική και ταυτόχρονα να υπερχρεώνει τη χώρα, αν δεν κτυπηθεί αυτό το τέρας , η Ελλάδα δεν θα δει άσπρη μέρα.
Το πολιτικό σύστημα του κοινοβουλευτισμού εκφράζει και εξυπηρετεί τις σοσιαλκαπιταλιστικές παραγωγικές συνθήκες. Το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο ούτε να καταστραφεί επίσης αποσπασματικά. Ο κοινοβουλευτισμός πρέπει να αντικατασταθεί από μια ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που θα εκφράσει τις νέες παραγωγικές συνθήκες.
Αν σε αυτή την οργανική δημοκρατία θα πορευθούμε μέσα από μια πεφωτισμένη λαικο-στρατιωτική αυταρχία που θα επιβληθεί της λαϊκής εξέγερσης ή μέσα από τις οδούς της υπάρχουσας εικονικής δημοκρατίας, είναι άλλο ζήτημα.
Εκείνο που επείγει να γίνει είναι η σύσταση του μαχητικού οργάνου που θα συγκεντρώσει γύρω του δυνάμεις και θα παλέψει στις όποιες συνθήκες παρουσιαστούν , καθιστώντας ορατό το στόχο του αγώνα, το όραμα της εθνικοκοινωνικής πολιτείας.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

Η αντιπροσώπευση του θεού είναι η απεχθέστερη τυραννία

Αν δεχθούμε πως κάποιοι μπορούν να ερμηνεύουν και να αντιπροσωπεύουν το θεό είμαστε υποχρεωμένοι στη συνέχεια να δεχτούμε ένα θεσμό που περιβεβλημένος μιαν αδιαμφισβήτητη ιερότητα μας υπαγορεύει και μας επιβάλει ένα τρόπο σκέψης , μια συγκεκριμένη παράσταση του κόσμου, ένα τρόπο ζωής και συμπεριφοράς. Έτσι καταργούμε μέσα μας την φυσική ελευθερία , να ερωτούμε για το είναι και το νόημα των πραγμάτων , να κτίζουμε και να γκρεμίζουμε τις παραστάσεις μας ή αλλιώς ειπωμένο , τον διάκοσμο μας. Αφού καταργήσουμε αυτή την εσωτερική ελευθερία παύουμε να αναζητούμε μέσα στη κοινωνική μας διάσταση τον ενοποιό λόγο της ανθρώπινης κοινωνίας στις πραγματικές σχέσεις δικαίου . Αφήνουμε έτσι την αδικία και τη δυσαρμονία να πρυτανεύουν και υποκύπτουμε σε μια εξωπραγματική , φανταστική ενότητα που παρέχει η θρησκευτική κοινωνία. Τούτο σημαίνει πως ο θεσμός που αντιπροσωπεύει και ερμηνεύει το θεό μετατρέπεται με την ανοχή μας σε ρυθμιστή των οικονομικο-κοινωνικών σχέσεων και των πολιτικών τους εκφάνσεων. Αυτός είναι ο πραγματικός ολοκληρωτισμός και η παρατεταμένη στην ιστορία , τυραννία.
Από την στιγμή που δεχόμαστε μια φαντασιακή οικουμενική παράσταση του κόσμου τότε παύουμε να ζούμε κατά φύσιν ( ομολογουμένως τη φύσει ζην) και επιβάλλουμε στην ανθρώπινη φύση, παραμορφωτικές παραστάσεις και αισθήματα που μας εκβάλουν από τον ρούν της φυσικής εξέλιξης. Φεύγουμε από τα πρωταρχικά δεδομένα της ανθρώπινης φύσης και κοινωνίας , όπως το αίμα , το σώμα και η σχέση του με το πνεύμα , η εργασία, η κοινότητα του αίματος και της εργασίας.
Το ζητούμενο είναι να επιστρέψουμε στην ανθρώπινη φύση και κατά συνέπεια να δούμε εκ νέου την περιέχουσα αυτόν φύση. Να αποβάλουμε τις παραστάσεις του θρησκευτικού εξουσιασμού για να αναζητήσουμε μέσα από την ελευθερία του προσώπου την δίκαιη κοινωνία και την παρουσία του θείου μέσα στην συμπαντική και κοινωνική αρμονία.
Αυτό είναι το όραμα του εθνικοκοινωνισμού . Ο ελεύθερος άνθρωπος σε σχέση με το πραγματικό που ο ίδιος ορίζει ως τέτοιο μέσα από την ίδια του την ελευθερία ...συνέχεια

Πού να αποθέσω αυτές τις μνήμες (ποίηση)

Δεν ήτανε για σένα τέτοια μοίρα
να σε τραβούν στα τσίρκα
και στα δημοπρατήρια
βασίλισσα μιας τέτοιας
μπουρδελοκοινωνίας
ενδεδυμένη με ψευδή πορφύρα
και μια κορώνα
από αλουμινόχαρτο.
Σε βαθειά σκοτάδια
σέ έριξαν πατρίδα
που να αποθέσω αυτές τις μνήμες
τις αυγινές ενθύμησες μας
τα ιερά σου
περιφραγμένα
με συρματοπλέγματα.

λουκάς σταύρου

ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ

Κάθε πραγματιστική πολιτική οφείλει να εκκινεί από τα παροντικά δεδομένα και συγκεκριμένα από την ορθή περιγραφή τους. Η επίλυση διαφόρων προβλημάτων τίθεται βέβαια κάτω από το πρίσμα της ιδεολογίας και του οράματος μιας καθολικής εθνικοκοινωνικής αλλαγής της κοινωνίας και της πολιτείας . Όμως από την παρούσα κατάσταση μέχρι την ιδεατή και επιθυμητή υπάρχει μια απόσταση που πρέπει να διανυθεί μέσα από ένα πολύμορφο αγώνα εφόσον τα δεδομένα δεν επιτρέπουν τον βίαιο και επαναστατικό μετασχηματισμό των πραγμάτων.
Οι έλληνες της κλασσικής εποχής έλεγαν ότι « εν το παν» . Αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια που ισχύει για όλα τα ζητήματα . Τίποτα δεν μπορεί να απομονωθεί από την ολότητα που το περιέχει και να αντιμετωπισθεί αποσπασματικά. Ομοίως και το εργατικό ζήτημα στο οποίο αναφερόμαστε. Για να περιγράψουμε σωστά τη κατάσταση του εργάτη είμαστε υποχρεωμένοι να ερευνήσουμε το σύνολο των οικονομικών και πολιτικών σχέσεων και αν θέλαμε να αλλάξουμε την κατάσταση αυτή , τίποτα δεν θα πετυχαίναμε αν η προσπάθεια μας δεν κατέτεινε στην αλλαγή των συμπαρομαρτουσών αιτιών. Τούτο σημαίνει πως η βελτίωση της ζωής μας στη πολιτική κοινωνία χρειάζεται πάνω από όλα γνώση ,η οποία να προΐσταται της πολιτικής δράσης. Ακόμα και αν είχε κάποιος το σύνολο του λαού μαζί του θα ήταν υποχρεωμένος κάποια στιγμή να αναμετρηθεί με τη πραγματικότητα και να απαντήσει στο σκληρό ερώτημα : τι κάνουμε. Αυτή είναι μια επίκαιρη σκέψη που αφορά τα εις την Ελλάδα συμβαίνοντα.
Εργατικό ζήτημα . Μια πλήρης περιγραφή του ζητήματος σε μια ανακοίνωση είναι αδύνατη. Ας πάρουμε όμως δύο δεδομένα. Το ένα είναι η ανεργία που μαστίζει τον εργατικό κόσμο και το άλλο η συρρίκνωση του πραγματικού μισθού. Ποιες είναι οι αιτίες που δημιουργούν αυτά τα δύο φαινόμενα; Από τη θέση του παρατηρητή που στη προκειμένη είναι η εθνικοκοινωνική θέαση των πραγμάτων , εντοπίζουμε κάποιες αιτίες.
Πρώτη αιτία η έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής . Η ανεξέλεγκτη είσοδος στη χώρα , μεταναστών και λαθρομεταναστών μαζί με την αδυναμία του κράτους να προστατέψει μισθούς και εργατικά δικαιώματα , οδηγεί τον ντόπιο εργάτη στην ανεργία.
Δεύτερη αιτία , η πλήρης έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού που ξεκινά από την παιδεία. Αυτή η κατάσταση δημιουργεί συνθήκες δομικής ανεργίας. Παράδειγμα: Βγάζουμε μια πληθώρα φιλολόγων σε αντιδιαστολή με τις πραγματικές ανάγκες . Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργούμε ανεργία.
Τρίτη αιτία , η αδυναμία του κράτους να διαχειριστεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα ώστε να στηρίξει την παραγωγή που θα απορροφούσε την ανεργία αφενός και θα αναβάθμιζε το πραγματικό εισόδημα των εργατών αφετέρου από την οικειοποίηση των κερδών που σήμερα συσσωρεύουν οι ιδιωτικές τράπεζες.
Τέταρτη αιτία , η αντιλαϊκή πολιτική του κράτους με την στήριξη του ιδιωτικού ληστρικού τραπεζικού συστήματος. Που σημαίνει την επιβάρυνση του κόστους παραγωγής και την συγκέντρωση του κεφαλαίου σε λίγα χέρια, που συνεπάγεται και την εκροή κεφαλαίων από τη χώρα και από τον εθνικό παραγωγικό κύκλο.
Πέμπτη αιτία, η ληστρική φοροεισπρακτική πολιτική της κυβέρνησης (άμεσοι και έμμεσοι φόροι) προκειμένου να καλύψει τα υπέρμετρα έξοδα της. Τούτο εκτός των άλλων παραμέτρων , σημαίνει την περαιτέρω συρρίκνωση του πραγματικού μισθού του εργάτη από την ακρίβεια των προϊόντων ευρείας κατανάλωσης.
Έκτη αιτία , η παράδοση της οικονομίας της κοινωνίας στους τραπεζίτες και στην ολιγαρχία του πλούτου που αποτελεί επέκταση της τραπεζοκρατίας. Τούτο σημαίνει πως ο μισθός και τα δικαιώματα του εργάτη δέχονται μια πίεση προς τα κάτω από τα συμφέροντα της ολιγαρχίας του πλούτου που μέσα από την κομματοκρατία και τις σχέσεις διαφθοράς διεισδύει στην πολιτική διαχείριση της κοινωνίας. Μιας κοινωνίας ριγμένης στην αμάθεια , στη παραπληροφόρηση και εν τέλει την ολοκληρωτική χειραγώγηση της θέλησης της. Ώστε χωρίς την πολιτική χειραφέτηση του λαού δεν είναι δυνατό να περιμένουμε οποιαδήποτε αλλαγή.
Το συμπέρασμα είναι πως το εργατικό ζήτημα δεν αντιμετωπίζεται αποσπασματικά αλλά μέσα από μια πολιτική που αποσκοπεί στην εξάλειψη των αιτιών που παράγουν το πρόβλημα.
Ας σημειωθεί πως το εργατικό ζήτημα είναι η καρδιά του κοινωνικού προβλήματος. Πάνω στη λύση αυτού του ζητήματος θα κτιστεί μια δίκαιη κοινωνία και μια ισχυρή εθνική πολιτεία.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΥ

Εθνικισμός χωρίς κοινωνισμό δεν νοείται. Το έθνος δεν είναι μια αόριστη έννοια , μια ιδέα καθαυτή που βρίσκεται στον πλατωνικό κόσμο των ιδεών. Το έθνος ρέει την ύπαρξη του μέσα στο χρόνο, μέσα από ένα λαό που συνθέτει μια κοινωνία.
Αν αυτή η κοινωνία είναι υποταγμένη σε λίγους , πνευματικά και οικονομικά και αν αυτοί οι λίγοι διαμορφώνουν ένα πολίτευμα το οποίο διαιωνίζει την κυριαρχία τους πάνω στη κοινωνία , τότε υπάρχει μείζον πρόβλημα.
Άρα τίθεται εξ αρχής πρόβλημα κυριαρχίας . Ο εθνικισμός διεκδικεί να πάρει τη κυριαρχία από τους λίγους και να την δώσει στο λαό μέσα σε μια κοινωνία δικαίου και σε μια πολιτεία που να προστατεύει το κοινωνικό δίκαιο , να αποτρέπει δηλαδή την καθυπόταξη των πολλών από τους λίγους ( κεφαλαιοκράτες , τραπεζίτες , εκλεκτούς του θεού , εκλεκτούς ξένων μυστικών υπηρεσιών , εκλεκτούς διαφόρων φατριών και συμμοριών κλπ, κλπ)
Πρώτη θεμελιώδης αρχή του εθνικισμού είναι πως η κυριαρχία παράγεται από το λαό και παραχωρείται υπό όρους στους όποιους αντιπροσώπους του χωρίς ποτέ ο λαός να χάνει το δικαίωμα του ελέγχου πάνω στους αντιπροσώπους του. Πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει στην παρούσα κατάσταση της κομματοκρατούμενης δημοκρατίας. Ο εθνικισμός δεν προτείνει κάποια μορφή δικτατορίας για να απαλλαγεί από την ετερονομία αλλά μια οργανική δημοκρατία.
Δεύτερη θεμελιώδης αρχή είναι πως ο παραγόμενος πλούτος από την εργασία του λαού πρέπει να ανακυκλώνεται και να αναδιανέμεται με τρόπο δίκαιο ώστε να μην δημιουργούνται πρίγκιπες και ζητιάνοι. Πράγμα που δεν υπάρχει σήμερα στην παρούσα κατάσταση της πλουτοκρατίας – τραπεζοκρατίας. Ο εθνικισμός δεν προτείνει την κολεκτιβοποίηση της παραγωγής αλλά την κρατική διαχείριση του χρήματος με σκοπό την στήριξη της παραγωγής σε λαϊκή εργασιακή βάση , χωρίς την υπαγωγή της κοινωνίας στη δουλεία του τόκου.
Τρίτη θεμελιώδης αρχή είναι η πνευματική ελευθερία και η σφυρηλάτηση συνθηκών παιδείας που να επιτρέπουν την ανάδυση των κλίσεων και ταλάντων των πολιτών και την δημιουργική πραγμάτωση τους στη κοινωνία. Πράγμα που δεν συμβαίνει στην σημερινή κοινωνία όπου οι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να υπόκεινται σε παραστάσεις που δεν έχουν σχέση με τον πραγματικό κόσμο και να διαμορφώνουν τις κλίσεις και πεποιθήσεις τους σύμφωνα με τα κελεύσματα της δουλοκτητικής καπιταλιστικής ολιγαρχίας. Ο εθνικισμός προτείνει την επαναθεμελίωση της παιδείας στην αρχή της ελευθερίας της σκέψης και της δημιουργίας με παράλληλη αξιοποίηση των ατομικών ικανοτήτων στα πλαίσια ενός ορθού επαγγελματικού προσανατολισμού σε μια νέα κοινωνική διαστρωμάτωση. Η αρχή αυτή μας συνδέει με το αίτημα της επανελλήνισης μας που είναι η αναβίωση του αρχαιοελληνικού τρόπου.
Τέταρτη θεμελιώδης αρχή είναι η φυλετική ταυτότητα της κοινωνίας και η κυριαρχία της στην πατρώα γη αυτής. Η εθνική ταυτότητα προσδιορίζεται αποκλειστικά από το αίμα και όχι από θρησκευτικές και μεταφυσικές αντιλήψεις που δεν συνάδουν άλλωστε με την ελευθερία της σκέψης . Ο εθνικισμός δέχεται βέβαια και την ελευθερία της πίστης ή δοξασίας όμως απορρίπτει την ταύτιση οιασδήποτε πίστης ή δοξασίας με την εθνική ταυτότητα. Ο εθνικισμός προτείνει το κοσμικό κράτος που προστατεύει την πραγματική ιερότητα της πνευματικής ελευθερίας ενάντια σε κάθε δογματική επισκίαση που καταλήγει σε πολιτική και οικονομική τυραννία. Αναφορικά με την κυριαρχία επί της πατρώας γης ο ελληνικός εθνικισμός διεκδικεί τον αρχέγονο ζωτικό χώρο του έθνους που σήμερα βρίσκεται σκλαβωμένος.
Έτσι ο εθνικισμός μετουσιώνεται από την συναισθηματική του κατάσταση σε εθνικοκοινωνισμό που σημαίνει την επί παντός επιστητού συγκρουσιακή αντιπαράθεση με το σύστημα της τυραννίας και της υποβάθμισης του έθνους ,του  ανθρώπου και της κοινωνίας.
Αν οι διάφοροι ακροδεξιοί που εμφανίζονται με το προσωπείο του εθνικισμού έχουν κάποια σχέση με αυτές τις θεμελιώδης αρχές του κοινωνικού εθνικισμού ας κρίνουν οι αναγνώστες. Κάτω από την ιδέα του έθνους δεν μπορεί να καλύπτεται ο πνευματικός σκοταδισμός , η εκμετάλλευση της κοινωνίας και η εναντίωση σε κάθε αναγεννητική κίνηση.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

Τα φώτα λικνίζονται στα νερά (ποίηση)

ελαιογραφία 50χ70 Λιμανάκι εμπορικού στη Κέρκυρα

Τα φώτα λικνίζονται στα νερά

οι μουσικές απόμακρες.

Στοχάζομαι

τα χρόνια της ζωής μου

που διαβήκαν

καθώς ακούω ατάραχος

τους κτύπους του κομπολογιού μου.

Μια προσπάθεια

μια συνεχής προσπάθεια

να αποφύγουμε το έγκλημα.

Φέρε  κρασί

να πιούμε φίλε

δεν είναι αλήθεια  πως ο άνθρωπος

πρέπει επιτέλους

να  ξεπεραστεί;

λουκάς σταύρου