Η θρυλική Φαϊρούζ τραγουδά το « Ω Ιερουσαλήμ »

Η θρυλική Φαϊρούζ τραγουδά το « Ω Ιερουσαλήμ »

ΕΣΧΑΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΝΑΣΧΕΣΕΩΣ

Ανατίναξη 4η φορά τον αγωγό που παίρνει φυσικό αέριο το Ισραήλ

Σαμποτέρ ανατίναξαν σήμερα στο βόρειο Σινά τον σταθμό διανομής ενός αιγυπτιακού αγωγού που προμηθεύει φυσικό αέριο στο Ισραήλ και την Ιορδανία, μετέδωσε το επίσημο αιγυπτιακό πρακτορείο ειδήσεων MENA.
Η επίθεση, η οποία πραγματοποιήθηκε κοντά στην πόλη Αλ-Κρις, είναι η τέταρτη που έχει γίνει φέτος εναντίον εγκαταστάσεων, μέσω των οποίων το αιγυπτιακό φυσικό αέριο φτάνει στο Ισραήλ.
Το MENA επικαλέσθηκε αυτόπτες μάρτυρες, σύμφωνα με τους οποίους οι επιτιθέμενοι τραυμάτισαν τον φρουρό ασφαλείας του σταθμού και μερικά μέλη της οικογένειάς του.
Οι φλόγες από τον σταθμό φαίνονται από απόσταση 20 χιλιομέτρων, σύμφωνα με την τηλεόραση.
Η Αίγυπτος προσπαθεί να επαναδιαπραγματευθεί τις τιμές του αερίου με το Ισραήλ και την Ιορδανία, αφού ο Πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ εξαναγκάσθηκε τον Φεβρουάριο να παραιτηθεί, εν μέσω κατηγοριών για διαφθορά, που αφορούν μεταξύ άλλων και την πώληση αερίου στο Ισραήλ σε τιμές κάτω από αυτές τις αγοράς.
onlycy.com

ΗΠΑ: Ελικόπτερα και μαχητικά στην Κύπρο, εμπλοκή με Λίβανο…

Όλα δείχνουν ότι το μεγάλο «παιχνίδι» με τους υδρογονάνθρακες στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο μόλις έχει αρχίσει και οι ενδιαφερόμενες πλευρές προχωρούν σε κινήσεις στη σκακιέρα της περιοχής, με σκοπό να προασπίσουν τα συμφέροντά τους. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η περιοχή θα αποτελέσει μια από τις κομβικές περιοχές του πλανήτη τις επόμενες δεκαετίας, ωστόσο, τα ερχόμενα χρόνια, η αστάθεια που θα μπορούσε να προκληθεί είναι μεγάλη. Το παράδειγμα της Συρίας, σε συνδυασμό με τις ενδείξεις ότι ενδεχομένως να επίκειται και εμπλοκή του ΝΑΤΟ δεν αφήνουν το παραμικρό περιθώριο για εφησυχασμό.


Αίσθηση προκαλεί δημοσίευμα της κυπριακής εφημερίδας «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ», ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βολιδοσκοπούν επίμονα την κυπριακή κυβέρνηση, επιθυμώντας να εξασφαλίσουν άδεια για τη στάθμευση σημαντικού αριθμού στρατιωτικών ελικοπτέρων κυρίως, αλλά και αεροσκαφών στα αεροδρόμια Λάρνακας και Πάφου τις επόμενες μέρες.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, πέραν των διακριτικών διπλωματικών ενεργειών, σε επιχειρησιακό επίπεδο, οι ΗΠΑ ζήτησαν να τους παραχωρηθεί η μέγιστη δυνατή έκταση στους χώρους στάθμευσης και τα ελικοδρόμια κυρίως στο αεροδρόμιο Λάρνακας αλλά και της Πάφου, χωρίς να διευκρινίζεται αν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για ασκήσεις ή επιχειρήσεις στην περιοχή, δεδομένων και των εξελίξεων στη Συρία.
Εν τω μεταξύ, στο μέτωπο των υδρογονανθράκων και της χάραξης Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών στην περιοχή (ΑΟΖ), ο Λίβανος προχώρησε σε καταγγελία εναντίον της Κύπρου και του Ισραήλ στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, για παραβίαση της κυριαρχίας του. Η καταγγελία έγινε με επιστολή του νέου υπουργού Εξωτερικών του Λιβάνου, Αντνάν Μανσούρ. Αιτία, σύμφωνα τον Λιβανέζο υπουργό, είναι η συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ.
Η επιστολή καταγγελία, σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού στη Βηρυτό, στάλθηκε στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ τη Δευτέρα και σε αυτή αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι: «η συμφωνία που υπεγράφη πέρυσι μεταξύ του Ισραήλ και της Κύπρου, με την οποία οριοθετούν τα αμφιλεγόμενα θαλάσσια όρια του Ισραήλ, αποτελούν παραβίαση της κυριαρχίας και των οικονομικών συμφερόντων του Λιβάνου και απειλή για την ασφάλεια στην περιοχή».
Ο Αντνάν Μανσούρ ζήτησε από τον Μπαν Κι Μουν, «να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την αποφυγή κάθε σύγκρουσης που ενδέχεται να προκύψει ως αποτέλεσμα των υπεράκτιων δραστηριοτήτων του Ισραήλ».
Οι εξελίξεις έρχονται κυριολεκτικά με καταιγιστικούς ρυθμούς, ενώ την ίδια στιγμή η Ελλάδα ομφαλοσκοπεί βυθισμένη στην οικονομική κρίση, ενώ η Κύπρος παρουσιάζει αδικαιολόγητη αδράνεια στον εξοπλιστικό τομέα. Να θυμίσουμε για μια ακόμη φορά ότι η αμυντική ενδυνάμωση απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα για να επιτευχθεί, ενώ οι προθέσεις των εμπλεκομένων σε μία διένεξη, μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μια νύχτα…Διά τούτο γρηγορείτε, που έλεγαν σε «εκκλησιαστική» ορολογία…

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ

Γενική αμνηστία ζητούν οι αρχηγοί των φυλών στη Λιβύη

Οι αρχηγοί των φυλών στη Λιβύη τάχθηκαν χθες Παρασκευή υπέρ ενός νόμου περί γενικής αμνηστίας ώστε να τερματιστεί ο εμφύλιος πόλεμος, εκφράζοντας παράλληλα την υποστήριξή τους στον Μουαμάρ Καντάφι και χαρακτηρίζοντας ως «προδότες» τους αντικαθεστωτικούς. 

Σε ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά το τέλος της Εθνικής Διάσκεψης των λιβυκών φυλών, οι συμμετέχοντες τόνισαν πως επιθυμούν να «εργαστούν για την θέσπιση νόμου περί γενικής αμνηστίας που θα περιλαμβάνει όλους τους εμπλεκόμενους και εκείνους που συμμετείχαν στην ένοπλη εξέγερση» κατά του καθεστώτος Καντάφι. 

 

Παράλληλα, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης της Λιβύης Μούσα Ιμπραχίμ δήλωσε πως στη διάσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι από τις φυλές όλης της χώρας, συμπεριλαμβανομένων και των περιοχών που ελέγχουν οι αντικαθεστωτικοί. 

 

Στην ανακοίνωση, οι αρχηγοί των φυλών αναφέρονται στους αντικαθεστωτικούς ως «προδότες» και δεσμεύονται να μην «εγκαταλείψουν» τον Καντάφι. 

 

Sigmalive/Zougla

 

Nεκρός ο Osama Bin Laden

Σχεδόν δέκα χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ο Οsama Bin Laden είναι νεκρός. Την είδηση του θανάτου του αρχηγού της Αl Qaeda επιβεβαίωσε με τηλεοπτικό του διάγγελμα ο πρόεδρος των ΗΠΑ Barack Obama. Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, ο Bin Laden σκοτώθηκε σε μία έπαυλη στην πακιστανική πόλη Αμποταμπάντ, κοντά στο Ισλαμαμπάντ. Η σορός του «Νο 1» καταζητούμενου τρομοκράτη στον κόσμο βρίσκεται -σύμφωνα με την Ουάσινγκτον- στα χέρια των δυνάμεων των ΗΠΑ. Ένας αξιωματούχος της υπηρεσίας πληροφοριών του Πακιστάν (ISI) επιβεβαίωσε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι ο Osama bin Laden σκοτώθηκε στη διάρκεια μίας «επιχείρησης ευαίσθητης φύσης», χωρίς όμως να μπορέσει να δώσει αμέσως περισσότερες πληροφορίες.

Strategy Report

"Αμερικανικά δολάρια πίσω από εξεγέρσεις..."

Μπορεί η ανάγνωση των τηλεγραφημάτων...του WikiLeaks για την Ελλάδα και την Κύπρο να είναι ανιαρή, αλλά για τις υπόλοιπες χώρες τα γεγονότα και οι εξελίξεις δείχνουν ότι είναι συναρπαστική. Οι αποκαλύψεις για τις αγοραπωλησίες πηγών από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και άλλες αμερικανικές υπηρεσίες είναι συγκλονιστικές. Οι μεγάλες αμερικανικές εφημερίδες, που φέρουν ως τιμή τους και καμάρι τους το γεγονός ότι δεν έχουν την παραμικρή οικονομική σχέση με το κράτος, δημοσίευσαν τις τελευταίες ημέρες πληροφορίες που προβληματίζουν για την πρακτική της Ουάσιγκτον να εξαγοράζει ξένους πολίτες και να χρηματοδοτεί εκστρατείες που εκφράζουν και εξυπηρετούν μεν τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα, αλλά την ίδια στιγμή εναντιώνονται στη βούληση κυβερνήσεων και λαών ανά τον κόσμο.

Σύμφωνα με την εφημερίδα The New York Times, οι Αμερικανοί εκπαίδευσαν πολίτες και χρηματοδότησαν οργανώσεις στην Αίγυπτο, στο Μπαχρέιν και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής. Για τη χρηματοδότηση χρησιμοποίησαν το Διεθνές Ρεπουμπλικανικό Ινστιτούτο και το Εθνικό Δημοκρατικό Ινστιτούτο, οργανώσεις που έχουν σχέση με τους Ρεπουμπλικάνους και τους Δημοκρατικούς. Αμερικανικές υπηρεσίες προσκάλεσαν ακτιβιστές από τις χώρες αυτές τους οποίους προφανώς εκπαίδευσαν για να χρησιμοποιηθούν όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Σύμφωνα με την εφημερίδα The Washington Post, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ χρηματοδότησε το Κίνημα για Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη που έχει έδρα το Λονδίνο και, μέσω αυτού, το δορυφορικό τηλεοπτικό σταθμό Barada TV, με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος της Συρίας. Έξι εκατομμύρια δολάρια των φορολογουμένων πετάχτηκαν στον αέρα, επειδή κάποιοι αντίπαλοι του Άσαντ από την ασφάλεια της βρετανικής πρωτεύουσας υποσχέθηκαν στους αφελείς διπλωμάτες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι θα ανατρέψουν το δικτάτορα της Συρίας.

Η πρακτική της αμερικανικής κυβέρνησης να επιχειρεί να εξαγοράζει ξένους πολίτες είναι γνωστή στην Ελλάδα και την Κύπρο εδώ και πολλά χρόνια. Η αμερικανική παρέμβαση έφτασε στο ζενίθ της τη διετία 2003-2004, όταν ξοδεύτηκαν πολλά εκατομμύρια δολάρια για να επιβληθεί το ρατσιστικό και φιλοτουρκικό Σχέδιο Ανάν στους Ελληνοκύπριους. Δεν είναι μόνο η έκθεση Nathan’s η πλέον ηχηρή απάντηση στους δύσπιστους, αλλά και τα ίδια τα έγγραφα της αμερικανικής κυβέρνησης που δημοσιεύτηκαν στο Έθνος της Κυριακής και στο Φιλελεύθερο το Δεκέμβριο του 2010. Οι φωτοτυπίες των συμβολαίων των αμερικανικών πρεσβειών με πολίτες και οργανώσεις στην Ελλάδα και την Κύπρο αποστόμωσαν όσους κρύβονταν πίσω από τη νομιμοποίηση των αμερικανικών δολαρίων μέσω των Ηνωμένων Εθνών.

Είναι απαράδεκτη και αντεθνική ενέργεια να δέχονται πολίτες και οργανώσεις χρήματα από ξένες χώρες για να πολεμήσουν την ίδια τους την πατρίδα. Γνωρίζουμε ότι, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, οργανώσεις και πολίτες λαμβάνουν οικονομική ενίσχυση και επίσημα από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και ανεπίσημα μέσω οργανώσεων που εξυπηρετούν τις αμερικανικές υπηρεσίες, όπως είναι η United States Institute of Peace (USIP), το Freedom House κ.λπ. Μερικές από αυτές τις οργανώσεις παραδέχονται στις ιστοσελίδες τους ότι χρηματίζονται. Η παραδοχή τους θα έπρεπε να ακολουθείται από δημόσια διαπόμπευση.

Θα χειροκροτούσα κι εγώ και κάθε δημοκρατικός πολίτης τους Αμερικανούς, εάν στόχευαν πραγματικά στην ελευθερία των λαών από τα απολυταρχικά καθεστώτα. Δυστυχώς, με βάση τις πράξεις τους, ο καθένας καταλαβαίνει ότι η Δημοκρατία δεν είναι επιλογή για όλους τους λαούς. Χτυπούν τον Καντάφι και τον Άσαντ, αλλά «χαϊδεύουν» τους εμίρηδες και εκμεταλλεύονται τα πετρέλαιά τους...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ

ΣΥΡΙΑΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ: ΕΝΑΣ ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ

Οι εκατοντάδες νεκροί διαδηλωτές από τα πυρά των συριακών δυνάμεων ασφαλείας και του στρατού συνδυαζόμενη με τη σκλήρυνση της στάσης της Γαλλίας, της Βρετανίας και εν τινι μέτρω και των ΗΠΑ δημιουργούν την εντύπωση ότι ίσως και να επίκειται ανατροπή του καθεστώτος του Μπασάρ ελ - Ασαντ στη Δαμασκό.  

του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ 

Αν μάλιστα προστεθούν σε αυτό και οι αποκαλύψεις προ εβδομάδων του WikiLeaks για τη χρηματοδότηση από την Ουάσιγκτον των Σύρων αντικαθεστωτικών με 6 εκατομμύρια δολάρια και τη βοήθειά της για την κατασκευή και λειτουργία στο εξωτερικό αντικαθεστωτικού συριακού τηλεοπτικού σταθμού, φαίνεται σαν να έχουν οργανώσει οι Αμερικανοί συνωμοσία ανατροπής του Ασαντ. Τα φαινόμενα απατούν.

Οι Αμερικανοί όντως χρηματοδοτούν την υπονόμευση του καθεστώτος του συριακού Μπάαθ και επιθυμούν την αποδυνάμωσή του, όχι όμως και την ανατροπή του Μπασάρ ελ - Ασαντ. Δεν έχουν ψευδαισθήσεις ότι μπορεί να ανατραπεί με εσωτερική εξέγερση και δεν είναι σε καμιά περίπτωση διατεθειμένοι να κάνουν πολεμική επίθεση εναντίον του κατά το πρότυπο του Ιράκ ή της Λιβύης. Ο αεροπορικός πόλεμος των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Βρετανίας και του ΝΑΤΟ κατά της Λιβύης απέδειξε ότι δεν είναι επαρκής για να ανατρέψει ούτε καν ένα καθεστώς τόσο αδύναμο στρατιωτικά όσο αυτό του Καντάφι, τον οποίον δεν έχουν ακόμη κατορθώσει να δολοφονήσουν παρά τις επανειλημμένες απόπειρές τους.


Ενδέχεται να χρειαστεί ευρύτερης έκτασης χερσαίος πόλεμος από τους Αμερικανονατοϊκούς κατά της Λιβύης από όσο διεξάγουν μέχρι στιγμής μέσω των ανδρεικέλων και των συμμάχων τους για να ανατρέψουν το καθεστώς του Καντάφι, οπότε ένας ανάλογος πόλεμος των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ για να ανατρέψουν το συριακό καθεστώς και να καταλάβουν τη Συρία απαιτεί διαστάσεις πολεμικής κινητοποίησης αντίστοιχες με εκείνη του πολέμου για την υποδούλωση του Ιράκ. Δεν είναι ώρα για τέτοιους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς εκ μέρους των ΗΠΑ. Πόσω μάλλον που γνωρίζουν δύο πράγματα.
Πρώτον ότι πρέπει να ανατρέψουν το καθεστώς του Μπαάθ, του κυβερνώντος συριακού κόμματος, και όχι μόνο τον Μπασάρ ελ - Ασαντ, γιατί αν ανατραπεί μόνο ο Ασαντ το καθεστώς θα γίνει πολύ σκληρότερο και πιο αντιαμερικανικό, δεδομένου ότι ο Μπασάρ ελ - Ασαντ συγκαταλέγεται στη δεξιά, σαφώς πιο συμβιβαστική πτέρυγα του κόμματος.
Δεύτερον, οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι το συριακό καθεστώς υπό τον Ασαντ διεκδικεί φυσικά από το Ισραήλ τα κατειλημμένα εδώ και μισόν αιώνα συριακά υψώματα του Γκολάν και ενισχύει τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο και τη Χαμάς στην Παλαιστίνη, ενώ διατηρεί στενές σχέσεις με το Ιράν, αλλά δεν τηρεί αντιαμερικανική στάση.

Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ασαντ έχει φτάσει μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 μέχρι του σημείου να... βασανίζει για χάρη των Αμερικανών πολιτικούς κρατουμένους που του παρέδιδε η CIA! Οι ΗΠΑ μετέφεραν μυστικά στη Συρία άτομα που απήγαγαν από αραβικές χώρες, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν ή κράτη της Κεντρικής Ασίας και οι συριακές αρχές τα βασάνιζαν για να τους αποσπάσουν ομολογίες αν συνεργάζονταν με αντιαμερικανικές ισλαμικές οργανώσεις ή απλώς οι Σύροι δολοφονούσαν άτομα που οι Αμερικανοί ήθελαν απλώς να εξοντώσουν χωρίς τον κίνδυνο να βρεθεί ξαφνικά η Ουάσιγκτον μπλεγμένη σε υποθέσεις δολοφονιών κρατουμένων. Ενα καθεστώς σαν αυτό του Ασαντ είναι πολύ χρήσιμο στις ΗΠΑ. Ενώ η εξαπόλυση ενός πολέμου των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ εναντίον της Συρίας δεν αποκλείεται καθόλου να προκαλούσε γενική στρατιωτική ανάφλεξη σε πολλές χώρες της Μέσης Ανατολής και μάλιστα σε μια εποχή που οι αραβικές λαϊκές μάζες βρίσκονται σε αναταραχή με απρόβλεπτα αποτελέσματα, ένας αποδυναμωμένος από τις αιματηρές διαδηλώσεις Ασαντ είναι πολύ πιο εύκολα χειρίσιμος προς την κατεύθυνση εξυπηρέτησης των αμερικανικών συμφερόντων.  

ΣΤΟΧΟΣ Η εγκατάλειψη της συμμαχίας με Ιράν
Αποδυναμωμένος ο Ασαντ μπορεί να πιεστεί να απομακρυνθεί από τη συμμαχία του με το Ιράν και να μειώσει τη συριακή στρατιωτική και πολιτική βοήθεια προς τη λιβανέζικη Χεζμπολάχ και την παλαιστινιακή Χαμάς, εκτιμούν οι Αμερικανοί. Αν γίνει αυτό, το Ισραήλ διευκολύνεται να επιτεθεί στον Λίβανο για να συντρίψει στρατιωτικά μια αποδυναμωμένη Χεζμπολάχ και να εγκαταστήσει στη Βηρυτό κυβέρνηση ανδρεικέλων του Τελ Αβίβ. Οι Ισραηλινοί μπορεί επίσης να επιτεθούν πάλι στη Λωρίδα της Γάζας και να πλήξουν τη Χαμάς, ώστε να ανακτήσει τον έλεγχο όλης της Παλαιστίνης το πλήρως υποτελές στο Ισραήλ καθεστώς του Παλαιστίνιου προέδρου Μαχμούντ Αμπάς και του ακόμη χειρότερου πρωθυπουργού Σαλάμ Φαγιάντ.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΧΑΑΡΕΤΖ : ΣΥΝΤΟΜΑ Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ!

Ο διευθυντής του Κέντρου Μέσης Ανατολής του London School of Economics Ρόμπερτ Λόου και αρθρογράφος της ισραηλινής εφημερίδας Χααρέτζ έγραψαν πως οι εξεγέρσεις στην Μέση Ανατολή και στην..... Αφρική θα αλλάξουν τον παγκόσμιο χάρτη.

Ο διευθυντής του Κέντρου Μέσης Ανατολής του London School of Economics Ρόμπερτ Λόου, δήλωσε πως οι Κούρδοι της Συρίας μετέχουν σε μεγάλο βαθμό στις συνεχιζόμενες εδώ και μια εβδομάδα διαδηλώσεις στην Συρία.

Ο Λόου μιλώντας στο CNN είπε πως το 10% του πληθυσμού της Συρίας που είναι οι Κούρδοι και κατοικούνε στα σύνορα με την Τουρκία και το Ιράκ ¨καθώς έχουν στηρίξει τον πλέον δίκαιο αγώνα, παρακολουθούνε τις εξελίξεις, παραμένοντας έτοιμοι να βγούνε στους δρόμους¨......

Ο Ομπεϊντά Ναχάς του ιδρύματος Levant είπε πως οι Κούρδοι της Συρίας πριν από το καθεστώς Άσαντ δεν είχαν κάποιο πρόβλημα και πρόσθεσε : ¨Τώρα δεν τους αναγνωρίζεται καν το δικαίωμα να μιλάνε και να γράφουν την ίδια τους την γλώσσα, ενώ τους λένε να χρησιμοποιούνε αραβικά ονόματα. Ο Ναχάς ανέφερε πως η φετινή παροχή αδείας για τον εορτασμό του Νεβρόζ ήταν ένα είδος ρουσφετιού του Άσαντ προς τους Κούρδους, ώστε να μην μετάσχουν στις διαδηλώσεις.

¨Σύντομα η ίδρυση του Κουρδιστάν¨

Ο αρθρογράφος Αλούφ Μπεν της εφημερίδας Χααρέτζ έγραψε πως οι εξεγέρσεις των λαών της Μέσης Ανατολής θα ξαναχαράξουν τον χάρτη της περιοχής και πως οι Κούρδοι του Ιράκ θα ιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος. Ο Μπεν στο άρθρο του με τίτλο ¨Προσοχή : Η περιοχή κατασκευάζεται¨, υποστηρίζει πως οι εξεγέρσεις των λαών της περιοχής είναι αγγελιοφόροι συμφωνιών σαν αυτήν των Sykes-Picot που στο τέλος του 1ου Παγκοσμίου πολέμου είχαν χαράξει τα σύνορα στην περιοχή. Ο Μπεν είπε πως μπορεί να ιδρυθούν ανεξάρτητα κράτη στο Νότιο Σουδάν, στο Κουρδιστάν, στην Παλαιστίνη, στην Δυτική Σαχάρα και στην Νότια Υεμένη και πρόσθεσε πως « 100 χρόνια μετά τις συνομιλίες Sykes-Picot, η απόσυρση των ΗΠΑ από το Ιράκ, θα δώσει την ευκαιρία για ανεξαρτησία στους Κούρδους, παρά τις αντιρρήσεις της Τουρκίας.

ΠΗΓΗ

Μετά από τη Λιβύη; Υεμένη; Μπαχρέιν; ... Ή Τουρκία;

Το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους είναι πλούσιο σε γεωπολιτικά γεγονότα και καρυκευμένο με φυσικές και ανθρώπινες καταστροφές...

Ανησυχώντας για τη δημοτικότητά του, μετά από τις άσχετες δηλώσεις του σχετικά με την υπόθεση Cassez και τα περί «φιλίας» μεταξύ της Γαλλίας και της Τυνησίας, ο Σαρκοζί έχει κηρύξει πόλεμο κατά του πελάτη-προμηθευτή του, τον Βεδουίνο Μουαμάρ.

Οπλισμένοι με μια εξουσιοδότηση των Ηνωμένων Εθνών να βομβαρδίσουν τα στρατεύματα ενός τυράννου, μεγαλομανούς δικτάτορα και δήμιου του λαού του, οι «δυτικοί σύμμαχοι» θα βάλουν τα μέσα για να αφανίσουν τον «οδηγό».

Γιατί αυτός ο συνταγματάρχης, διώχτης του βασιλιά Ιντρίς Α’ την 1^η Σεπτεμβρίου 1969, είχε ξεκινήσει μια επανάσταση σοσιαλιστικού-εθνικιστικού τύπου υπόδειγμα της οποίας ήταν αυτή του Νάσσερ στην Αίγυπτο και για πολλά χρόνια είχε επίσης την υποστήριξη της αριστερό- αστικής (gaucho-bobo) διανόησης.

Διατήρησε διφορούμενες σχέσεις με πρώην πράκτορες της ΣΙΑ, χρηματοδότησε τη διεθνή τρομοκρατία, οργάνωσε πολλές επιθέσεις με αποτέλεσμα εκατοντάδες θανάτους και δεν σταμάτησε ποτέ να παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις των αφρικανικών χωρών για να δημιουργήσει ένα καταστροφικό χάος.

Ενώ είναι αλήθεια ότι, υπό την εξουσία του, η Λιβύη αναπτύχτηκε με θεαματικό τρόπο εξαιτίας του πετρελαϊκού πλούτου και της δημιουργίας ενός αποτελεσματικού συστήματος άρδευσης (από ένα υπόγειο φαραωνικό "ποτάμι"), ότι ο Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης κατατάσσεται μεταξύ των υψηλότερων στην Αφρική, ότι η κατάσταση της γυναικάς δεν μπορεί πλέον να συγκριθεί με εκείνη των Αιγύπτιων, των Μαροκινών ή των Σουδανών, ο Καντάφι είναι ένας από τους λίγους που κατάφερε να περιορίσει την ισλαμική επέκταση στις χώρες του Μαγκρέμπ , παίζοντας με διάφορες συμμαχίες με τις φυλές που υποτάσσονται στον ίδιο.

Πολλοί αφρικανικοί άρχοντες, Ευρωπαίοι ιθύνοντες ή Βαρόνοι των πολυεθνικών εταιριών έχουν υποχρεωθεί σε αυτόν και ιδιαίτερα αυτοί του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος! Κατέχει εκ τούτου πληροφορίες και έγγραφα που εκθέτουν ορισμένους από αυτούς που θέλουν το κεφάλι του σήμερα ... αυτοί οι μισητοί και περιφρονημένοι πολεμόχαροι.

Δύο σταθμά, δύο μέτρα;

Με το πρόσχημα της διάσωσης των εξεγερμένων, αυτοί οι αντάρτες οι οποίοι σκέφτονται μόνο ανατροπή του «οδηγού» στο όνομα του Παντοδύναμου Αλλάχ, ο ΟΗΕ, με το ψήφισμά του 1973, επιτρέπει την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων, προκειμένου να άρουν ένα μεγαλομανή ηγέτη μέσω ενός σιδερένιου τυφώνα.

Αλλά όμως, είναι ο μόνος;

Θα πάρει ο ΟΗΕ τα ίδια μέτρα για τον Πρόεδρο της Υεμένης, Αλί Αμπντουλάχ Αλ-Σαλίχ , ο οποίος και αυτός δίνει διαταγές πυροβολισμού κατά του πλήθους των εξεγερμένων;

Θα επιβάλει ο ΟΗΕ, με άλλο ψήφισμα, εμπάργκο του Hamad ibn Isa Al Khalifa, ο Βασιλιάς του Μπαχρέιν, για να τον υποχρεώσει σε κατάπαυση του πυρός κατά των διαδηλωτών από τη Πλατεία του μαργαριταριού στη Μανάμα, πριν από την αποστολή μαχητικών-βομβαρδιστικών αεροπλάνων;

Και τι με το εμφύλιο πόλεμο στην Ακτή του Ελεφαντοστού, στη Νιγηρία, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, και tutti quanti, ο ΟΗΕ θα μπορούσε να αγνοήσει για πολύ τις σφαγές των «αιμοδιψών τυράννων» χωρίς πανομοιότυπα ψηφίσματα με το 1973;

Και τι να πούμε για τις δραματικές καταστάσεις που αντιμετωπίζουν αθώοι άνθρωποι, όπως στη Ζιμπάμπουε, στη Βόρεια Κορέα και ακόμη στο Μεξικό (στις πύλες του ΟΗΕ), όπου οι διακινητές ναρκωτικών, πολύ καλύτερα οπλισμένοι από τους ξιπόλητους της Βεγγάζης, έχουν αγοράσει το αγαπημένο από τους ανθρωπιστές Κράτος Δικαίου και σφάζουν αδιάκοπα.

Τα κράτη μέλη (192) αναλαμβάνουν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τον Χάρτη, για τη διασφάλιση της ειρήνης, της διεθνούς ασφάλειας και τη καθιέρωση της οικονομικής, πολιτιστικής και κοινωνικής συνεργασίας μεταξύ των εθνών.

Αυτό είναι για τις προθέσεις ...

Κάθε χώρα μέλος είναι υποχρεωμένη να επιβάλει την τήρηση της εφαρμογής των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας και η ιστορία μας υποχρεώνει να παρατηρήσουμε ότι από την θεωρία στην πράξη, υπάρχει μια άβυσσος!

Τα Ψηφίσματα 181,194, 242, 476, 478, και 672, για παράδειγμα, που ψηφίστηκαν από το 1947 έως το 1990, δεν έγιναν ποτέ σεβαστά από το Ισραήλ, το οποίο επιμένει στη επιθετική στάση του, και αρνείται να απελευθερώσει τα κατεχόμενα εδάφη .

Το ίδιο για την παράνομη προσάρτηση και κατοχή του Θιβέτ από την Κίνα το 1950.

Να μην μιλήσουμε για τους δύο πολέμους στο Ιράκ, όπου κυριαρχεί η απόλυτη αναρχία και όπου ο πληθυσμός υπόκειται σε χειρότερες θηριωδίες από αυτές του Σαντάμ Χουσεΐν .

Το ίδιο στο Αφγανιστάν που έγινε «copy-paste» του πολέμου του Βιετνάμ ...

Στη Σομαλία, οι στρατιώτες του ΟΗΕ, 1992 – 1995, (με τον Κουσνέρ και το σάκο ρυζιού του) συντρίφτηκαν από την ισλαμική πολιτοφυλακή, που εξελίχτηκε πλέον σε συνεταιρισμό διεθνούς πειρατείας και κτητόρων ναυτιλιακών ομήρων.

Πιο πρόσφατα και πιο κοντά μας, ο τουρκικός στρατός κατέχει στρατιωτικά το βόρειο τμήμα της Νίσου Κύπρου από το 1974, χωρίς ο ΟΗΕ να πάρει ένα ψήφισμα που επιτρέπει την επιβολή εμπάργκο έναντι της Τουρκίας, ούτε τον βομβαρδισμό της Άγκυρας: και θέλουν την Ευρώπη να αγκαλιάσει και να δέχεται αυτόν τον επιτιθέμενο στην ΕΕ!

 

HELLENICREVENGE

Γιατί η Δύση θέλει να ρίξει τον Καντάφι – Τι τρέμει η Άγκυρα – Γιατί οι ΗΠΑ ευνοούν τις εξεγέρσεις

Του Σταύρου Λυγερού

Το εξεγερσιακό τσουνάμι «πνίγει» τα τουρκικά σχέδια.

Του Σταύρου Λυγερού

Επισήμως, η επιχείρηση «Αυγή της Οδύσσειας» δεν έχει ως επίσημο στόχο την ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι. Είναι σαφές, όμως, ότι πιθανότητες ενός συμβιβασμού, που θα περιλαμβάνει τη παραμονή του στην εξουσία, καθίστανται αμελητέες. Όπως ήταν αναμενόμενο, η δυναμική της εμπλοκής οδηγεί τις δυτικές δυνάμεις να υπερβούν την εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Το γεγονός αυτό μειώνει τις πιθανότητες η Λιβύη να διχοτομηθεί de facto, αν και η περίπτωση αυτή δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Η δυτική επέμβαση απομακρύνει το ενδεχόμενο οι καθεστωτικές δυνάμεις να καταπνίξουν την επανάσταση. Από την άλλη, μένει να αποδειχτεί στην πράξη εάν οι επαναστατικές δυνάμεις είναι ικανές να καταλάβουν τη Τρίπολη.

Προς το παρόν, στο έδαφος το στρατιωτικό πλεονέκτημα παραμένει στα χέρια του Καντάφι. Εάν δεν είχε μεσολαβήσει η δυτική επέμβαση, το πιθανότερο είναι ότι η επανάσταση θα είχε καταπνιγεί στο αίμα. Με τη βοήθεια μισθοφόρων από τη Μαύρη Αφρική και χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα οπλικά συστήματα, το καθεστώς κατάφερε όχι μόνο να αναχαιτίσει την προέλαση των αντίπαλων του, αλλά και να περάσει στην αντεπίθεση. Καθοριστικό ρόλο έπαιζε το γεγονός ότι με διάφορα μέτρα ο Καντάφι απέτρεψε την αποσκίρτηση πρόσθετων στρατιωτικών μονάδων. Από τη στιγμή που κατάφερε να ελέγξει τον κορμό των ενόπλων δυνάμεων, η εξέλιξη ήταν προδιαγεγραμμένη. Οι επαναστάτες διακρίνονται για τον ενθουσιασμό και την αυτοθυσία τους, αλλά από επιχειρησιακής απόψεως είναι αδύναμοι.

Νέα Δυναμική.

Προφανώς, το κίνητρο της Δύσης δεν ήταν μόνο η αποτροπή μιας ανθρωπιστικής καταστροφής. Είναι δεδομένο ότι υπάρχει και η σκοπιμότητα ελέγχου του εξαιρετικής ποιότητας λιβυκού πετρελαίου. Υπάρχουν, όμως, και γεωπολιτικοί λόγοι. Από την έκβαση των συγκρούσεων δεν θα κριθεί μόνο το μέλλον της Λιβύης, θα κριθούν και οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή. Εάν ο Καντάφι κατέπνιγε την επανάσταση, το εξεγερσια­κό κύμα θα παλινδρομούσε και θα εκτονωνόταν. Αντιθέτως, η ανατροπή του καθεστώτος θα προσδώσει μια νέα δυναμική στο εξε­γερσιακό κύμα, το οποίο έχει δείξει ότι δεν κάνει εξαιρέσεις. Με τον ίδιο τρόπο που απειλεί αντιαμερικανικά καθεστώτα, απειλεί και φιλοαμερικανικά, όπως το Μπαχρέιν. Όλα δείχνουν, όμως, ότι η κυβέρνηση Ομπάμα έχει επιλέξει να διευκολύνει το κύμα αλλαγής που σαρώνει τον αραβικό κόσμο. Οι Αμερικανοί έχουν υιοθετήσει χαμηλούς τόνους, αλλά έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στο διπλωματικό επίπεδο και βεβαίως πρωταγωνιστούν στο στρατιωτικό. Η Ουάσινγκτον εργάσθηκε παρασκηνιακά για να πείσει τον Αραβικό Σύνδεσμο να ταχθεί υπέρ του ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά και για να εξασφαλίσει τη συμμετοχή δυνάμεων από αραβικές χώρες.

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, η ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι θα προσδώσει πρόσθετη δυναμική στο εξεγερσιακό κύμα. Κατά πάσα πιθανότητα, η πυρκαγιά θα φουντώσει στις χώρες του Κόλπου, με απρόβλεπτες συνέπειες όχι μόνο για τις γεωπολιτικές ισορροπίες, αλλά και για τη διεθνή οικονομία, λόγω πετρελαίου. Οι Αμερικανοί το γνωρίζουν, αλλά ξεπέρασαν τις επιφυλάξεις τους, ελπίζοντας ότι θα ελέγξουν τις εξελίξεις και στο τέλος θα εξέλθουν με αυξημένη επιρροή.

Η αποσταθεροποίηση της περιοχής, που καταλαμβάνει ο αραβικός κόσμος, υποχρεώνει όχι μόνο τις μεγάλες, αλλά και τις τοπικές δυνάμεις να προσαρμόσουν τις πολιτικές τους. Αυτά αφορά πρωτίστως την Τουρκία του Ερντογάν, η οποία δεν έχει κρύψει τη φιλοδοξία της να καταστεί σημείο αναφοράς και ηγεμονική δύναμη στον μεταοθωμανικό χώρο. Για τον σκοπό αυτό εξώθησε σε ρήξη τις σχέσεις της με το Ισραήλ, με σκοπό να κερδίσει την καρδιά των απανταχού μουσουλμάνων.

Παραλλήλως, πραγματοποίησε εντυπωσιακά ανοίγματα προς αντιδυτικές χώρες, όπως το Ιράν και η Συρία. Τα ανοίγματα αυτά, βεβαίως, υπαγορεύθηκαν κυρίως από την επιδίωξη της Άγκυρας να συντονίσει τη δράση της μ’ αυτές τις χώρες, ώστε να καταστεί αποτελεσματικότερη η αντιμετώπιση του κουρδικού αλυτρωτισμού.

Η κυβέρνηση Ερντογάν ήταν ε­ξαρχής αντίθετη με τη δυτική επέμβαση στη Λιβύη όχι μόνο λό­γω της προσέγγισης της με το καθεστώς Καντάφι και των μεγάλων τουρκικών οικονομικών συμφερόντων στη Λιβύη. Ήταν και λόγω της δικαιολογημένης εκτίμησης ότι, εάν πέσει το καθεστώς Καντάφι, η τύχη του καθεστώτος Ασαντ θα έχει κριθεί. Στη Συρία έχουν ήδη πραγματοποιηθεί μαχητικές διαδηλώσεις, στις οποίες το καθεστώς απάντησε με σκληρή καταστολή. Είναι μάλλον απίθανο, όμως, ο Άσαντ να συνεχίσει την ίδια σκληρή γραμμή εάν ο Καντάφι έχει κακό τέλος.

Κουρδικό… πορτοκάλι.

Εάν πέσει το καθεστώς Άσαντ, η δυτική επιρροή θα αυξηθεί σημαντικά στη Συρία, προκαλώντας αντίστοιχη μείωση της επιρροής που σήμερα ασκεί η Άγκυρα. Σημαντικό πλεονέκτημα θα αποκτήσουν συνολικά οι Κούρδοι. Το κουρδικό κρατίδιο στο Βόρειο Ιράκ θα εξασφαλίσει πρόσβαση στη θάλασσα και ως εκ τούτου δεν θα εξαρτάται, όπως σήμερα, από την Άγκυρα. Το ίδιο θα ισχύσει και συνολικά για το Ιράκ, γεγονός που θα περιορίσει τη σημασία της Τουρκίας για τις ΗΠΑ. Παραλλήλως, θα ευνοηθεί και το κουρδικό κίνημα στην Τουρκία, αφού στα νώτα του (στη Συρία και στο Ιράκ) θα έχει όχι μόνο κουρδικούς πληθυσμός, αλλά και φιλικές συνθήκες. Το γεγονός αυτό αναπόφευκτα θα κλιμακώσει περαιτέρω και τις πιέσεις που ήδη ασκούν οι Κούρδοι της Τουρκίας για πολιτική αυτονομία.

Όπως φάνηκε από τη σπουδή του Τούρκου προέδρου Γκιουλ να επισκεφθεί το Κάιρο λίγο μετά την ανατροπή του Μουμπάρακ, η Άγκυρα είναι αποφασισμένη να ρίξει γέφυρες και να αποκτήσει ερείσματα στα μεταλλαγμένα από τις εξεγέρσεις καθεστώτα. Η κυβέρνηση Ερντογάν «πουλάει» στους Δυτικούς τη θεωρία ότι το τουρκικό μοντέλο είναι η λύση στο πρόβλημα μετάβασης που έχει προκύψει στον αραβικό κόσμο. Προσπαθεί να τους πείσει να της αναθέσουν την «εργολαβία», με το επιχείρημα ότι η νεοοθωμανική Τουρκία και ταιριάζει στους Άραβες και βολεύει τη λύση.

Το διπλωματικό αυτό εγχείρημα δεν προσκρούει μόνο στην αντίθεση του Ισραήλ. Προσκρούει και στις επιφυλάξεις τόσο των Αμερικανών όσο και των Ευρωπαίων. Η επιτυχία της τουρκικής διπλωματίας θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και από τον χώρο που θα της αφήσει η Ουάσινγκτον. Υπάρχει, όμως, και μία πτυχή που αφορά άμεσα την Ελλάδα.

Υπενθυμίζουμε ότι επί Μουμπάρακ η Αίγυπτος διαπραγματευόταν με την Τουρκία την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, παρ’ ότι η ύπαρξη του Καστελόριζου αποκόπτει την τουρκική από την αιγυπτιακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Πριν αρχίσει διαπραγματεύσεις με την Άγκυρα, το Κάιρο όφειλε να περιμένει ή μία ελληνοτουρκική συμφωνία οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών ή μία απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου για την επήρεια του Καστελόριζου στην οριοθέτηση. Μένει να φανεί ποια θα είναι η στάση της νέας αιγυπτιακής κυβέρνησης.

Ο Κόλπος της Σύρτης.

Η τουρκική διπλωματία έχει επηρεάσει και τη στάση του καθεστώτος Καντάφι στις ελληνολιβυκές συνομιλίες για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Ενώ καταχρηστικά έκλεινε τον γιγαντιαίο κόλπο της Σύρτης με γραμμή βάσης και άρχιζε τη μέτρηση των θαλασσίων ζωνών από εκεί και πέρα, δεν αναγνώριζε ότι η Γαύδος πρέπει να συνυπολογισθεί στην οριοθέτηση!

Οι αλλαγές που έχει επιφέρει σε αραβικά καθεστώτα του Μαγκρέμπ το εξεγερσιακό κύμα, εκτός των άλλων, χαλάνε το κλίμα περικύκλωσης της Ελλάδας, που η τουρκική διπλωματία είχε δημιουργήσει για το ζήτημα των θαλασσίων ζωνών. Αυτός είναι από μόνος του λόγος για τον οποίο η Αθήνα δεν έπρεπε να απουσιάζει από τις τεκτονικές αλλαγές που συντελούνται στη γειτονιά μας.

Ένας πρόσθετος λόγος είναι ότι οι Τούρκοι επιχειρούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις και να εγγράψουν υποθήκες σε βάρος ελληνικών συμφερόντων. Όπως είναι γνωστό, αρχικά τήρησαν αρνητική στάση, παρεμποδίζοντας και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στο NATO, Όταν διαπίστωσαν ότι δεν μπορούσαν να αποτρέψουν τη δυτική επέμβαση, αποφάσισαν να συμμετάσχουν, ζητώντας να αναλάβουν τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Κρήτης και Βεγγάζης.

Η κίνηση των Τούρκων συνδέεται με τις σοβαρές ενδείξεις ότι η θαλάσσια αυτή περιοχή κρύβει στον βυθό της μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου. Η Άγκυρα δεν έχει κανένα έρεισμα να διεκδικήσει μια περιοχή που θα χωρισθεί μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης, αλλά είναι σαφές ότι με την έντονη ναυτική παρουσία τους επιδιώκουν ένα ρόλο. 
ΠΗΓΗ

Έναρξη Επιχείρησης “Οperation Dawn”: H στρατιωτική επέμβαση της Δύσης στη Λιβύη

Σε ισχύ τέθηκε χθες η Ζώνη Απαγόρευσης Πτήσεων πάνω από τη Λιβύη στο πλαίσιο εφαρμογής της Απόφασης 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας. H Επιχείρηση «Odyssey Dawn», όπως ονομάστηκε, τελεί υπό την επιχειρησιακή ευθύνη του Στρατηγού Carter Ham της U.S. Africa Command ενώ ο τακτικός έλεγχος ασκείται από τον Ναύαρχο Sam Locklear, που επιβαίνει στο πλοίο ελέγχου και διοίκησης USS Mount Whitney. Χθες, μετά από αναγνωριστική πτήση πάνω από λιβυκό έδαφος, μαχητικά αεροσκάφη της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας (Αrmée de l’Αir) που είχαν απογειωθεί νωρίτερα από την αεροπορική βάση Saint-Dizier προχώρησαν στη προσβολή επίγειων στόχων, επιτυγχάνοντας καταστροφή τεθωρακισμένου οχήματος στις 18:45 ώρα Ελλάδας, όπως ανακοινώθηκε από τον εκπρόσωπο του γαλλικού υπουργείου Άμυνας Laurent Teisseire. Στην επιχείρηση συμμετείχαν περί τα 20 μαχητικά αεροσκάφη Rafale και Μirage 2000D που περιπολούν σε ακτίνα 100-150 χιλιομέτρων γύρω από την ανατολική πόλη Βεγγάζη, προπύργιο των εξεγερμένων ενώ στη συνέχεια καταστράφηκαν τέσσερα άρματα μάχης νοτιοδυτικά της Βεγγάζης, σύμφωνα με το Al Jazzera. Ακολούθησε εκτόξευση 112 πυραύλων κρουζ τύπου Tomahawk από πλοία και υποβρύχια του Αμερικανικού Ναυτικού (US Navy) και Βρετανικού Ναυτικού (Royal Navy) με στόχο το ενοποιημένο δίκτυο αεράμυνας και επικοινωνιών της Λιβύης. Σύμφωνα με το διευθυντή του Μικτού Επιτελείου William Gortney καταστράφηκαν τουλάχιστον 20 κέντρα επικοινωνιών και αντιαεροπορικά συστήματα SA-5 στις μεσογειακές ακτές. Πτήσεις διεξάγονται από βρετανικά Tornado ECR που απογειώνονται από την αεροπορική βάση Τrapani Birgi της Σικελίας. Kατά τη διάρκεια της χθεσινής νύχτας, δύο βομβαρδιστικά B-2 πετώντας απ΄ευθείας από τη βάση τους στις ΗΠΑ έπληξαν μεγάλο αεροδρόμιο της Λιβύης.
Οι στρατιωτικές δυνάμεις των Δυτικών κρατών στη Λιβύη

Γαλλία

Το Παρίσι έχει αναπτύξει 20 μαχητικά αεροσκάφη, περιλαμβανομένων μαχητικών πολλαπλών ρόλων Rafale, μαχητικών Mirage και τουλάχιστον ενός αεροσκάφους AWACS. Οι γάλλοι επιχειρούν από την αεροπορική βάση Σολενζαρά στην Κορσική, από όπου τα μαχητικά μπορούν να φθάσουν στη Λιβύη μετά από ωριαία πτήση.
Το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle βρίσκεται στις γαλλικές ακτές στη Μεσόγειο και αναμένεται να πλεύσει σήμερα προς τη Λιβύη. Αναμένεται να φθάσει στις ακτές της χώρας αργά την Δευτέρα. Μεταφέρει 15 μαχητικά Rafale και Super-Etendard και συνοδεύεται από τρεις φρεγάτες, ένα πλοίο ανεφοδιασμού κι ένα υποβρύχιο. Η Γαλλία έχει θέσει επίσης σε κατάσταση συναγερμού βάσεις στη Μασσαλία και στην Ιστρ, όπου βρίσκονται αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού.
Βρετανία
Η Βρετανία έχει αναπτύξει υποβρύχια κλάσης Trafalgar τα οποία εκτόξευσαν πυραύλους Tomahawk. Το υπουργείο Άμυνας επιβεβαίωσε ότι εκτοξεύτηκαν πύραυλοι κρουζ τύπου Stormshadow από αεροσκάφη Tornado. Συμμετέχουν επίσης αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού VC10 και Tristar καθώς και κατασκοπευτικά αεροσκάφη E3D Sentry και Sentinel. Σε ετοιμότητα βρίσκονται μαχητικά Typhoon. Στις ακτές της Λιβύης πλέουν δύο φρεγάτες, οι HMS Cumberland και HMS Westminster, που μπορούν να λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις. Ενδέχεται να σταλούν στην περιοχή και καταδρομικά.
ΗΠΑ
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που ανακοίνωσαν ότι η συμμετοχή τους θα είναι «περιορισμένη» έχουν αναπτύξει αεροσκάφη, πέντε πολεμικά πλοία και τρία υποβρύχια που μεταφέρουν πυραύλους Τόμαχοκ και αεροσκάφη επιτήρησης και ηλεκτρονικού πολέμου, σύμφωνα με το Πεντάγωνο. Ένα από τα πλοία είναι καταδρομικό που μεταφέρει κατευθυνόμενους πυραύλους, ωστόσο δεν υπάρχουν αεροπλανοφόρα κοντά στη Λιβύη. Το USS Enterprise, που πρόσφατα βρισκόταν στην Ερυθρά Θάλασσα, έχει μετακινηθεί ανατολικά για να συμμετάσχει, μαζί με το USS Carl Vinson, σε επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν. Η αεροπορική βάση Αβιάνο, νότια των Ιταλικών Άλπεων, είναι η μόνη που έχουν οι ΗΠΑ στην περιοχή με αεροσκάφη διαθέσιμα–42 F-16.
Καναδάς
Το πολεμικό πλοίο HMCS Charlottetown συμμετέχει στις ναυτικές επιχειρήσεις — περιλαμβανομένου του ναυτικού αποκλεισμού. Καναδικά μαχητικά CF-18 έχουν φθάσει στην περιοχή αλλά πρέπει να προετοιμαστούν πριν λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις, κάτι που μπορεί να χρειαστεί έως και δύο ημέρες, σύμφωνα με κυβερνητικό εκπρόσωπο.
Ιταλία
Η Ρώμη έχει θέσει σε ετοιμότητα δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη στο Τράπανι, στην δυτική Σικελία. Μαχητικά τύπου Tornado θα χρησιμοποιηθούν για να εξουδετερωθεί η λιβυκή αεράμυνα, ενώ αεροσκάφη F-16 και Eurofighter μπορούν να λάβουν μέρος σε διάφορων τύπων αποστολές. Η Ιταλία πρόσφερε επίσης τη χρήση μιας νατοϊκής βάσης κοντά στη Νάπολη ως επιχειρησιακού κέντρου και μπορεί να λάβει μέρος σε στρατιωτικές ενέργειες, είπε ο πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Και οι επτά μεγάλες ιταλικές στρατιωτικές βάσεις στην Ιταλία είναι διαθέσιμες, είπε ο υπουργός Άμυνας Ινιάτσο λα Ρούσα, κι ορισμένες συμμαχικές χώρες ζήτησαν να τις χρησιμοποιήσουν. Οι πέντε είναι στη νότια Ιταλία και στη Σικελία, πολύ κοντά στη Λιβύη.
Ισπανία
Η Μαδρίτη διέθεσε ένα αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού, μια φρεγάτα F-100, ένα υποβρύχιο, ένα αεροσκάφος ναυτικής επιτήρησης και τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη πολλαπλών ρόλων F-18. Τα τελευταία επρόκειτο να σταθμεύσουν στην Ιταλία και να είναι διαθέσιμα σήμερα, είπε ο πρωθυπουργός Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο. Είναι επίσης διαθέσιμες δύο στρατιωτικές βάσεις σε Καντίθ και Σεβίλλη.
Δανία
Έξι αεροσκάφη F-16 έχουν ήδη φθάσει στη Σικελία. Θα σταλεί επίσης ένα στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος και περίπου 100 άνδρες, πιλότοι και προσωπικό υποστήριξης.
Νορβηγία
Η χώρα διαθέτει μαχητικά F-16 και πιθανώς ένα μεταγωγικό τύπου C-130 Hercules για να συμβάλλει στις επιχειρήσεις ανθρωπιστικής βοήθειας.
Αραβικές χώρες
Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν ανακοινώσει ότι θα διαθέσουν μαχητικά αεροσκάφη. Σύμφωνα με πηγές που είναι ενήμερες για την επιχείρηση θα είναι περίπου 6. Μαρόκο και Ιορδανία απέφυγαν να δεσμευτούν σε συμμετοχή στις στρατιωτικές επιχειρήσεις προτιμώντας να προσφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια.
 ΠΗΓΗ