Η πολιορκία και η άλωση της Τριπολιτσάς | ||||
![]() Λίγο πριν την έκρηξη της επανάστασης, οι Τούρκοι είχαν εξαπολύσει διωγμό κατά του ελληνικού στοιχείου, φοβούμενοι για έναρξη των ελληνικών επιχειρήσεων κατά της πόλης. Ηρωϊκή υπήρξε η στάση πολλών προκρίτων και αρχιερέων που πρόσφεραν τους εαυτούς τους σαν ομήρους στις Τουρκικές αρχές, για να μη γίνει η πόλη αντικείμενο επίθεσης εκ μέρους των επαναστατών. Στη συνέχεια συνελήφθηκαν με δόλο από τον Χουρσίτ Πασά, κλείστηκαν στις φυλακές της πόλης, και πολλοί βασανίστηκαν και θανατώθηκαν. Αμέσως μετά την έκρηξη της επανάστασης, ο Γέρος του Μοριά, σε αντίθεση με τις διαφορετικές απόψεις των άλλων στρατιωτικών αρχηγών που ετάσσοντο υπέρ της πολιορκίας και της εκπόρθησης πρώτα των μικρών μεσσηνιακών κάστρων, είχε κατανοήσει πως η κατάληψη της Τριπολιτσάς θα ήταν πρωταρχικής σημασίας γιατην επανάσταση, αφού θα επέτρεπε στις ελληνικές δυνάμεις να ελέγχουν τον Μοριά και να καταλάβουν ευκολότερα τις υπόλοιπες περιοχές. Πίστευε σθεναρά ότι δεν έπρεπε αυτές να πολυδιασπαστούν, αλλά να συγκεντρωθούν στην πολιορκία ενός μεγάλου στόχου, της Τριπολιτσάς. Εξάλλου, ο τουρκικός στρατός θα μπορούσε, με ορμητήριο την Τρίπολη, να διαλύσει τις πολιορκίες άλλων κάστρων και να καταπνίξει τον Αγώνα. Τελικά η γνώμη του επικράτησε και έτσι η κατάληψη της Τρίπολης αποτέλεσε τον πρώτο στόχο των επαναστατών. ![]() ![]() Για την αποτελεσματική πολιορκία της πόλης ο Κολοκοτρώνης με τους άλλους στρατιωτικούς αρχηγούς εγκατέστησε γύρω από την Τρίπολη στρατόπεδα, (στην Καρύταινα, στο Βαλτέτσι, στα Βέρβαινα, στην Πιάνα κλπ.), συγκεντρώνοντας δυνάμεις, οργανώνοντας τους αγωνιστές καθώς και τον ανεφοδιασμό τους και συντονίζοντας τις πολεμικές επιχειρήσεις γύρω από την πόλη. Συνεχείς προσπάθειες των πολιορκούμενων να διασπάσουν τον κλοιό αποτύγχαναν αφού αποκρούοντο από τους επαναστάτες που είχαν καλά οργανωθεί και οχυρωθεί στις γύρω ορεινές περιοχές του Μαινάλου και είχαν αποκλείσει τα κρίσιμα περάσματα. Οι ελληνικές δυνάμεις που λάβαιναν μέρος στην πολιορκία περιελάμβαναν 10.000 άνδρες περίπου. ![]() Αποφασιστικής σημασίας για την έκβαση της πολιορκίας της Τριπολιτσάς στάθηκε η νίκη στο Βαλτέτσι (12-13 Μαΐου 1821) εναντίον ισχυρής τουρκικής δύναμης με αρχηγό το Μουσταφάμπεη. Ο Μουσταφά, επικεφαλής ισχυρού σώματος 4000 ανδρών, επεχείρησε να αιφνιδιάσει τους στρατοπεδευμένους Έλληνες στο Βαλτέτσι. Οι λίγοι υπερασπιστές του στρατοπέδου, αμύνθηκαν ηρωϊκά. Στη συνέχεια κατέφθασαν προς ενίσχυση και άλλα ελληνικά σώματα και οι Έλληνες με τους Κολοκοτρώνη, Πλαπούτα, Αναγνωσταρά και άλλους αντεπετέθηκαν και κατατρόπωσαν τους Τούρκους που υπέστησαν μεγάλη πανωλεθρία και σημαντικές απώλειες. ![]() ![]() Ένας Τσάκωνας αγωνιστής από τον Πραστό, ο Μανώλης Δούνιας, που είχε φιλία με ένα Τούρκο τηλεβολιστή και τον επισκεπτόταν κρυφά στην τάπια του Ναυπλίου ανταλλάσσοντας τρόφιμα με τουρκικά όπλα, κατάφερε μαζί με δύο άλλους Τσάκωνες να εξουδετερώσει τους φρουρούς και να καταλάβει το τηλεβολείο. Αμέσως το έστρεψε κατά της πόλης και έβαλε κατά του σαραγιού. Ο ιστορικός Νικόλαος Σπηλιάδης, από τους σπουδαιότερους ιστοριογράφους του Αγώνα, που έζησε τα γεγονότα γράφει στα "Απομνημονεύματά" του για το περιστατικό αυτό: "O Μανώλης Δούνιας από τον Πραστόν... 'Ήταν ημέρα Παρασκευή, εικοστή τρίτη του Σεπτεμβρίου 1821... και ο Δούνιας ανεβαίνει το τείχος επί σκοπώ να εξαγάγει τον Τούρκον... Κατόπιν τούτου έδραμον άλλοι και ανεβαίνουσιν ωσαύτως. Κατόπι δε τούτων και άλλοι, ό,τε αδελφός του Κεφάλα και ο Διονύσιος Βασιλείου, και όρμησαν τινές εν ριπή οφθαλμού εις το επί της πύλης (του Ναυπλίου) πυροβολοστάσιον, στρέφωσι τα πυροβόλα προς την πόλιν... ". Τότε και άλλοι Έλληνες που ήταν εκεί κοντά σκαρφάλωσαν με σχοινί στα τείχη και άνοιξαν τις πύλες του Ναυπλίου και του Μυστρά. Από αυτές ξεχύθηκαν τα σώματα από τα κοντινά υψώματα της Βολιμής και του Αγίου Σώστη υπό τους Κεφάλα, Ζαφειρόπουλο, Παπαπαναστάση και άλλους που σύντομα άνοιξαν όλες τις καστρόπορτες από όπου εφόρμησαν και οι υπόλοιπες ελληνικές δυνάμεις. Οι Τούρκοι πρόβαλαν λυσσασμένη αντίσταση και έγινε φοβερή μάχη σώμα με σώμα στους δρόμους της πόλης. Οι επαναστάτες όμως ήσαν πλέον ασυγκράτητοι και παθιασμένοι και κατάφεραν γρήγορα να εξουδετερώσουν κάθε αντίσταση. ![]() Πολλοί Τούρκοι οχυρώθηκαν στα σπίτια από όπου απεγνωσμένα αμύνοντο, αλλά οι επαναστάτες έβαζαν φωτιά και τους έκαιγαν ή τους ανάγκαζαν να βγούν. Στο τέλος έπεσε και η μεγάλη Τάπια, τελευταίο σημείο αντίστασης των Τούρκων. Επακολούθησε ανηλεής σφαγή των Τούρκων, στρατιωτών και αμάχων, από τους διψασμένους για εκδίκηση Έλληνες - παρά τις προσπάθειες αρκετών οπλαρχηγών να διασώσουν τους αιχμαλώτους-, και η Τριπολιτσά παραδόθηκε στις φλόγες. Ο Κολοκοτρώνης πάντως τήρησε την υπόσχεσή του στον αρχηγό των Αλβανών Αχμέτ Μπέη να μην πειράξει όσους Αλβανούς απέμειναν στην πόλη, τους οποίους και άφησε να φύγουν για την Ήπειρο. Από την εκδικητική μανία των Ελλήνων πέρασαν και ορισμένοι Έλληνες κάτοικοι που είχαν αντιταχθεί στην Επανάσταση, καθώς και οι Εβραίοι της πόλης, αφού οι επαναστάτες δεν είχαν ξεχάσει τη συμμετοχή των Εβραίων στη πρόσφατη διαπόμπευση στην Πόλη του πτώματος του Γρηγορίου του Ε'. Ο Γενναίος, γιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, γράφει στα "Υπομνήματα" (1821-1827) για άλωση της Τριπολιτσάς: "Οι Έλληνες εν διαστήματι τριών ημερών εφόνευσαν υπέρ τους 5.000 μαχητάς και ηχμαλώτισαν υπέρ τους 7300 παντός γένους και ηλικίας και εκ των 13.000 εντοπίων και ξένων οίτινες ήτον εις Τρίπολιν, μόλις 1.500 Αλβανοί κατ' έλεος του Κολοκοτρώνη, εσώθησαν, οίτινες συνοδευθέντες υπό τον Πλαπούτα μέχρι της Βοστίτσας, ασφαλώς απεβιβάσθησαν εις την Ρούμελην. Έλληνες εις την περίστασιν ταύτην εφονεύθησαν περί τους 150". Η άλωση της Τριπολιτσάς υπήρξε αποφασιστικής σημασίας για την εδραίωση και την εξέλιξη της Επανάστασης, ενώ τόνωσε σημαντικά το ηθικό των εξεγερμένων Ελλήνων. Η πιο σημαντική εστία τουρκικής αντίστασης στη νότια Ελλάδα είχε πλέον εξαλειφθεί, ενώ οι επαναστατικές δυνάμεις μπορούσαν πλέον να στραφούν προς άλλα τουρκοκρατούμενα οχυρά και πόλεις. Στα χέρια των Ελλήνων περιήλθαν χιλιάδες όπλα και μεγάλες ποσότητες πολεμοφοδίων που θα τα χρησιμοποιούσαν για ενίσχυση του αγώνα σε άλλες επιχειρήσεις, όπως στις πολιορκίες της Μεθώνης, της Πάτρας και του Ναυπλίου. ΟΕΡ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ ΡΕΘΥΜΝΟΥ |
Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010
23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1821- Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ
[ΤΟ ΛΗΜΕΡΙ] Η Ελλάδα όμηρος στο κελί …99
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0mMG9EBubRkRoLRxC1CrGIjb0ZG8r5x43kNTBw2rFC618KUO9RolbjBbtDIox5hsuYWtTPR5edsKnOTZeLHcJxunwG1jSFqZrk3RdPI2SXqo1bMrDk425DolMT4qxcn_l-51LDbI-YDP4/s400/%CE%9A%CE%95%CE%9B%CE%99.jpg)
Η κρίση πλέον υπερβαίνει τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, τους ανήμπορους, τους ανέργους και εισχωρεί πλέον στην ακριβή κατανάλωση και στην υψηλή διαβίωση. Πολλοί επιχειρηματίες και υψηλόμισθα στελέχη αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις ακριβές τους συνήθειες, γιατί δεν ξέρουν τι ξημερώνει αύριο. Το γνωστό και καθιερωμένο από χρόνια σκηνικό αλλάζει, η κρατική στήριξη είναι πλέον μηδενική ή ανύπαρκτη, νέες δυνάμεις έρχονται στην επιφάνεια.
Αν μάλιστα, όπως όλα δείχνουν, παραταθεί η ισχύς του μνημονίου και πέραν του 2013 με αυστηρή λιτότητα, τότε ο χάρτης της χώρας θα αλλάξει ριζικά όψη καθώς η νέα κατάσταση που θα διαμορφωθεί δεν θα αλλάξει μόνο την κοινωνία αλλά θα επηρεάσει βαθιά την οικονομία, την πολιτική, το επιχειρηματικό σκηνικό, το κοινωνικό status και τις ανθρώπινες σχέσεις. Ας μη συζητάμε και τις επιπτώσεις μιας ακόμη χειρότερης εξέλιξης, αυτή της αναδιάρθρωσης χρεών ή της χρεοκοπίας.
Ηδη από τώρα η Ελλάδα με τα χιλιάδες κλειστά μαγαζιά, την έξαρση της ανεργίας και την ασφυκτική έλλειψη ρευστότητας στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά αρχίζει να μοιάζει με «κρανίου τόπο». Η πολιτική – στο σύνολό της – έχει αποδειχθεί κατώτερη των περιστάσεων καθώς αδυνατεί να κάνει το ελάχιστο, να αναλάβει δηλαδή τις ευθύνες της όπως δείχνει το σήριαλ των σκανδάλων και η σωρεία των εξεταστικών επιτροπών που έχουν συσταθεί για την αναζήτηση και τον καταλογισμό ευθυνών. Και ο τελευταίος Ελληνας ασφαλώς γνωρίζει και καταλογίζει συνειδησιακά τις πολιτικές ευθύνες σε πρόσωπα και κυβερνήσεις.
Από τη διερεύνηση των σκανδάλων και το έργο των εξεταστικών θα προκύψουν ένοχοι;
Θα βρεθούν δηλαδή πολιτικοί άνδρες που «φοράνε παντελόνια» - κατά την πρόσφατη έκφραση – που θα δεχτούν να αναλάβουν ευθαρσώς τις ευθύνες που θα τους καταλογιστούν;
Μάλλον αδύνατο καθώς δεν υπάρχει ανάλογο προηγούμενο στην ελληνική ιστορία…
Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ
"ΕΜΕΙΣ ΚΑΨΑΜΕ ΤΕΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ"ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΥΡΚΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ε.α
![](http://3.bp.blogspot.com/_kONxc1ElMjk/TJtAUTsMOBI/AAAAAAABWtg/DOaArtpAq0A/s320/04C5B54A316D6A5625EAFF69EA616C00.jpg)
Εξηγώντας στο τουρκικό δίκτυο Haberturk τη δράση της υπηρεσίας του, ο απόστρατος σήμερα στρατηγός Σαμπρί Γιρμιμπέσογλου παραδέχτηκε: «Στις Ειδικές Επιχειρήσεις υπάρχει ένας κανόνας: Για να ενισχύσεις το αντιστασιακό φρόνημα του λαού κάνεις δολιοφθορές σε συμβολικούς στόχους δίνοντας την εντύπωση ότι πρόκειται για έργο του εχθρού. Για παράδειγμα βάζεις φωτιά σε ένα τζαμί. Εμείς κάψαμε τζαμιά στην Κύπρο».
Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι η αποκάλυψη του Τούρκου στρατηγού έγινε στην προσπάθεια του ιδίου να διαψεύσει προηγούμενη δημόσια ομολογία του, το 2006, ότι το πογκρόμ των Σεπτεμβριανών το 1955 εις βάρος των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης ήταν έργο της Διεύθυνσης Ειδικού Πολέμου.
«Το 1971 ανέλαβα επιτελάρχης της Διεύθυνσης Ειδικού Πολέμου. Τα Σεπτεμβριανά έγιναν το 1955. Άλλωστε την εποχή εκείνη δεν υπήρχε αυτή η διεύθυνση. Υπήρχε το Συμβούλιο Αξιολόγησης Στρατιωτικής Κινητοποίησης» δήλωσε.
Σύμφωνα με την Καθημερινή της Κύπρου, η οποία έφερε στη δημοσιότητα τις αποκαλύψεις του Τούρκου στρατηγού ε.α., το εν λόγω Συμβούλιο ιδρύθηκε το 1953 στην Άγκυρα από τρεις αξιωματικούς του τουρκικού στρατού και ότι τροφοδότησε την τουρκοκυπριακή οργάνωση Volkan και στην συνέχεια την TMT με όπλα. Σύμφωνα με τον ίδιο, στόχος τoy Συμβουλίου ήταν η ένοπλη αντιμετώπιση της ΕΟΚΑ.
Ο στρατηγός Γιρμιμπέσογλου προέβη στην αποκάλυψη αυτή λίγα εικοσιτετράωρα μετά τους ισχυρισμούς του υιού του πρώην προέδρου Τουργκούτ Οζάλ, ότι η Διεύθυνση Ειδικού Πολέμου είχε καταστρώσει σχέδια δολοφονίας του πατέρα του. Στις δηλώσεις του στο «Haberturk», ο στρατηγός Γιρμιμπέσογλου αρνήθηκε την ανάμειξη του στα σχέδια αυτά.
SKEFTOMASTE ELLHNIKAΓεννήθηκα Πομάκος!!! Ο Ύμνος των Πομάκων!!!
Η Ζαγάλισα δημοσιεύει σήμερα, για πρώτη φορά, τον Ύμνο των Πομάκων, ο οποίος εκφράζει την αγωνία και τη διάθεση για επιβίωση του ιστορικού λαού των Πομάκων. Δεν πρόκειται βέβαια για …εθνικό Ύμνο, αφού εμείς οι Πομάκοι ανήκουμε στο Ελληνικό έθνος και είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνικού λαού. Είναι ο Ύμνος της καρδιάς μας. Ευχαριστούμε θερμά τον ποιητή, ο οποίος με την ευαισθησία της ψυχής και της πένας του εξέφρασε την Πομάκικη Αλήθεια.
Γεννήθηκα Πομάκος
Σε τούτα δω τα χώματα
Άνοιξα τα όμματα,
Μια πατρίδα ορεινή
φιλόξενα μικρή
Μεγάλωσα στα πράσινα βουνά
Κι όργωσα τη γη σκληρά,
Όπως ’κάνανε γενιές
Πριν από ’μένανε πολλές
Με τ’ Αλεξάνδρου τη πνοή
Αιώνες μάχησα στη γη,
Τον οχτρό μου να πατήσω
Το χωριό μου να κρατήσω
Και σ’ όλο μου το βιό
Πάλεψα με το θεριό,
Που τον λένε καπηλευτή
Της φυλής μου ξενιστή
Απ’ της μάνας μου το στήθος
Έμαθα πως είναι μύθος,
Ότ’ είμαι Αγαρηνός
Υποχείριο καθενός
Μήτε Τούρκος, μήτε Σλάβος
Μήτε γενίτσαρος κουρσάρος,
Γεννήθηκα Πομάκος
Θρακιώτης μονομάχος
Των γονιών μου ιστορίες
Και γερόντων νουθεσίες,
Μου ’μάθαν για κατακτητές
Πού ’ρθαν στη Ροδόπη απ΄το χτες
Κάποιοι ξένοι....
Δε μ’ αφήσαν’ να μιλήσω
άσμα να τραγουδήσω,
Στη γλώσσα τη Πομακική
Τη δική μου μητρική
Όμως εγώ,
τυμπανίζω δια παντός
πως….
Τη γλώσσα μου ’δώσαν Πομακική
Στερνή κληρονομιά σημαντική
Η ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ Δ.Δ.Ο. ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Όσοι υποστηρίζουν την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία (ΔΔΟ) ισχυρίζονται ότι αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να αποφευχθεί η ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ.
Με τον όρο διχοτόμηση εννοούν την μετεξέλιξη της "παρούσας κατάστασης" σε δύο αυτόνομα ξεχωριστά κράτη.Πράγμα που σημαίνει την αναγνώριση του παράνομου κράτους που ανακήρυξαν οι τούρκοι κατακτητές.
Με τον όρο "παρούσα κατάσταση" που αναφέραμε πιο πάνω , εννοούμε την ύπαρξη ενός κράτους, δηλαδή της Κυπριακής Δημοκρατίας , που είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε.,με καταγεγραμμένο το γεγονός ότι ένα μέρος της επικράτειας αυτού του νόμιμου κράτους, κατέχεται απο τουρκικές δυνάμεις εισβολής.Η παρούσα αυτή κατάσταση περιγράφεται απο σωρεία διεθνών νόμων και αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών.Κατά συνέπεια η πάροδος του χρόνου , ως παράταση της κατοχής , σε τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει το νομικό πλαίσιο που περιγράφει την παρούσα κατάσταση , ούτε να ακυρώσει τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών , χωρίς τον κίνδυνο να ακυρωθεί η υπόσταση του εν λόγω οργανισμού. Αν δηλαδή το πείσμα της Τουρκίας να συνεχίζει την κατοχή είναι ικανό να τροποποιεί εκ βάθρων το διεθνές δίκαιο τότε ζούμε στο θέατρο του παραλόγου.Η διεθνής κοινότητα για πολλούς και διάφορους λόγους αδυνατεί να επιβάλει με δικές της δυνάμεις το δίκαιο, όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι πρόθυμη να το καταργήσει.
Ώστε λοιπόν ούτε απο την πλευρά της Ε.Ε ούτε απο την πλευρά των Η.Εθνών είναι δυνατό να ανατραπεί η διεθνής νομιμότητα και να αναγνωριστεί το ψευδοκράτος και μάλιστα ως νόμιμο μέλος της Ε.Ε. Ο μόνος τρόπος να παραγνωριστεί το διεθνές δίκαιο είναι να το ζητήσει ή να το επιτρέψει η δική μας πλευρά.
Εαν εμείς επιμένουμε και διεκδικούμε το δίκαιο μας , εάν στηρίζουμε το πρόβλημα στην αλήθεια του δηλαδή στην εισβολή και κατοχή, εάν απαιτούμε την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και δεν υποχωρούμε στην αποδοχή του εγκλήματος του εποικισμού, εάν απαιτούμε επέκταση της νομιμότητας και κυριαρχίας της κυπριακής δημοκρατίας στα σκλαβωμένα εδάφη της , και σταματήσουμε να ενισχύουμε οικονομικά τη κατοχή και να αρνούμαστε την εμπόλεμη κατάσταση με αυτή , αφήνοντας ανοικτά τα οδοφράγματα , τότε ούτε τα Η.Ε , ούτε η Ε.Ε θα προβούν ποτέ σε μετεξέλιξη της κυπριακής δημοκρατίας σε δύο αυτόνομα κράτη. Πρόκειται με λίγα λόγια περί ωμής απειλής που οι κρατούντες και οι άγγλοι πάτρωνες τους , ασκούν στο κυπριακό ελληνισμό .
Η απόρριψη της ΔΔΟ δεν οδηγεί στη διχοτόμηση αλλά ανοίγει επιτέλους τη προοπτική μιας νέας στρατηγικής , ανατροπής του κατακτητικού συντάγματος της Ζυρίχης και εγκαθίδρυσης Ευρωπαϊκής Κυπριακής Δημοκρατίας .Αυτή τη νέα στρατηγική είναι υποχρεωμένοι να στηρίξουν και η Ε.Ε, και τα Η.Ε.
Το εμπόδιο προς αυτή τη κατεύθυνση είναι το πολιτικό κατεστημένο στο σύνολο του. Ο πόλεμος εναντίον του είναι η τελευταία μας ελπίδα.Το ευτύχημα είναι ότι για πρώτη φορά , οι λαϊκές εθνικιστικές δυνάμεις διεκδικούν την είσοδο τους στη πολιτική σκηνή.Παρά τα σενάρια διάσπασης και πολυμετωπισμού που ετοιμάζουν οι δυνάμεις του σκότους , το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα θα προχωρήσει δυνατό και ενωμένο στην πραγματοποίηση των στρατηγικών του στόχων.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Με τον όρο διχοτόμηση εννοούν την μετεξέλιξη της "παρούσας κατάστασης" σε δύο αυτόνομα ξεχωριστά κράτη.Πράγμα που σημαίνει την αναγνώριση του παράνομου κράτους που ανακήρυξαν οι τούρκοι κατακτητές.
Με τον όρο "παρούσα κατάσταση" που αναφέραμε πιο πάνω , εννοούμε την ύπαρξη ενός κράτους, δηλαδή της Κυπριακής Δημοκρατίας , που είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε.,με καταγεγραμμένο το γεγονός ότι ένα μέρος της επικράτειας αυτού του νόμιμου κράτους, κατέχεται απο τουρκικές δυνάμεις εισβολής.Η παρούσα αυτή κατάσταση περιγράφεται απο σωρεία διεθνών νόμων και αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών.Κατά συνέπεια η πάροδος του χρόνου , ως παράταση της κατοχής , σε τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει το νομικό πλαίσιο που περιγράφει την παρούσα κατάσταση , ούτε να ακυρώσει τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών , χωρίς τον κίνδυνο να ακυρωθεί η υπόσταση του εν λόγω οργανισμού. Αν δηλαδή το πείσμα της Τουρκίας να συνεχίζει την κατοχή είναι ικανό να τροποποιεί εκ βάθρων το διεθνές δίκαιο τότε ζούμε στο θέατρο του παραλόγου.Η διεθνής κοινότητα για πολλούς και διάφορους λόγους αδυνατεί να επιβάλει με δικές της δυνάμεις το δίκαιο, όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι πρόθυμη να το καταργήσει.
Ώστε λοιπόν ούτε απο την πλευρά της Ε.Ε ούτε απο την πλευρά των Η.Εθνών είναι δυνατό να ανατραπεί η διεθνής νομιμότητα και να αναγνωριστεί το ψευδοκράτος και μάλιστα ως νόμιμο μέλος της Ε.Ε. Ο μόνος τρόπος να παραγνωριστεί το διεθνές δίκαιο είναι να το ζητήσει ή να το επιτρέψει η δική μας πλευρά.
Εαν εμείς επιμένουμε και διεκδικούμε το δίκαιο μας , εάν στηρίζουμε το πρόβλημα στην αλήθεια του δηλαδή στην εισβολή και κατοχή, εάν απαιτούμε την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και δεν υποχωρούμε στην αποδοχή του εγκλήματος του εποικισμού, εάν απαιτούμε επέκταση της νομιμότητας και κυριαρχίας της κυπριακής δημοκρατίας στα σκλαβωμένα εδάφη της , και σταματήσουμε να ενισχύουμε οικονομικά τη κατοχή και να αρνούμαστε την εμπόλεμη κατάσταση με αυτή , αφήνοντας ανοικτά τα οδοφράγματα , τότε ούτε τα Η.Ε , ούτε η Ε.Ε θα προβούν ποτέ σε μετεξέλιξη της κυπριακής δημοκρατίας σε δύο αυτόνομα κράτη. Πρόκειται με λίγα λόγια περί ωμής απειλής που οι κρατούντες και οι άγγλοι πάτρωνες τους , ασκούν στο κυπριακό ελληνισμό .
Η απόρριψη της ΔΔΟ δεν οδηγεί στη διχοτόμηση αλλά ανοίγει επιτέλους τη προοπτική μιας νέας στρατηγικής , ανατροπής του κατακτητικού συντάγματος της Ζυρίχης και εγκαθίδρυσης Ευρωπαϊκής Κυπριακής Δημοκρατίας .Αυτή τη νέα στρατηγική είναι υποχρεωμένοι να στηρίξουν και η Ε.Ε, και τα Η.Ε.
Το εμπόδιο προς αυτή τη κατεύθυνση είναι το πολιτικό κατεστημένο στο σύνολο του. Ο πόλεμος εναντίον του είναι η τελευταία μας ελπίδα.Το ευτύχημα είναι ότι για πρώτη φορά , οι λαϊκές εθνικιστικές δυνάμεις διεκδικούν την είσοδο τους στη πολιτική σκηνή.Παρά τα σενάρια διάσπασης και πολυμετωπισμού που ετοιμάζουν οι δυνάμεις του σκότους , το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα θα προχωρήσει δυνατό και ενωμένο στην πραγματοποίηση των στρατηγικών του στόχων.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
* username: edikcy