Η απάτη της “Ευρωπαϊκής λύσης”

Εδώ και πολύ καιρό, όποιος Έλληνας πολιτικός ερωτάται σχετικά με το πρόβλημα των λαθρομεταναστών - εποίκων, φροντίζει να αποφύγει οποιαδήποτε απάντηση, μιλώντας για "πρόβλημα" που δεν αφορά μόνον την Ελλάδα και ως εκ τούτου η λύση θα πρέπει να είναι Ευρωπαϊκή. Καταγγέλει επιπλέον ανέξοδα το "Δουβλίνο 2" και θεωρεί ότι έκανε το καθήκον του. Οι πολιτικοί από όλο το φάσμα του πολιτικού κόσμου, κατηγορούν έτσι γενικά και αόριστα την Ευρώπη και θεωρούν ότι ... καθάρισαν.

Οι τελευταίες εξελίξεις όμως στην Ευρώπη αποδεικνύουν ότι όλα τα παραπάνω δεν είναι παρά βλακείες στο τετράγωνο. Τα όσα συνέβησαν μεταξύ Γαλλίας και Ιταλίας ειναι χαρακτηριστικά. Η Ιταλία, αντιδρώντας στην μη βοήθεια της ΕΕ, για την αντιμετώπιση του τελευταίου κύματος μετανάστευσης από τις χώρες της Β. Αφρικής, έδωσε ταξιδιωτικά έγγραφα σε λαθρομετανάστες, έτσι ώστε αυτοί να κινηθούν προς την ΕΕ. Κάτι που προτείνουν ως ... λύση εδώ και οι ινστρούχτορες του ΚΚΕ. Η Γαλλία όμως έκλεισε τα σύνορά της, εμποδίζοντας τους λαθρομετανάστες από το να εισέλθουν στην επικρατειά της, επικαλούμενη λόγους εσωτερικής δημόσιας τάξης.

Και η ΕΕ επί της ουσίας δικαιολόγησε αυτή της την κίνηση. Επί της ουσίας δηλαδή η ΕΕ επέτρεψε στην κάθε χώρα να αποφασίζει πώς, πότε και πόσους λαθρομετανάστες θα δεχθεί, θωρακίζοντας το δικαίωμα όποιας χώρας επιθυμεί να μην δέχεται λαθρομετανάστες. Αυτό αποδεικνύει ότι τέτοιου είδους "εκβιασμοί" σαν και αυτούς που προτείνουν οι εδώ κομματάρχες δεν περνάνε στην ΕΕ. Και ότι η Ελλάδα θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της μεταναστευτικής της πολιτικής.
Όσον αφορά το Δουβλίνο 2, ο γράφων ήταν ένας από τους πρώτους που ασχολήθηκε με αυτό και την γνωστή διάταξη που περιγράφει το δικαίωμα των χωρών μελών της ΕΕ να επιστρέφουν στην χώρα όπου καταγράφθηκαν για πρώτη φορά τους λαθρομετανάστες που συλλαμβάνουν. Σαφώς αυτή είναι μία ρύθμιση η οποία συμφέρει τις χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Υπάρχει όμως και η συνθήκη Σένγκεν, η οποία υποχρεώνει τις χώρες μέλη της, να προστατεύουν τα σύνορά τους. Εάν η Ελλάδα εφήρμοζε μία πολιτική προστασίας των θαλασσίων και χερσαίων συνόρων της, θα μπορούσε πολύ πιο έλευθερα να καταγγέλει την εφαρμογή του Δουβλίνου 2. Πώς μπορεί όμως να το κάνει τώρα; Τι ζητά δηλαδή η χώρα μας; Να μην εφαρμόζεται καμία διεθνής συνθήκη;

Όπως και να έχει η λύση δεν μπορεί να βρίσκεται στην κατάργηση του Δουβλίνου 2, που απλά θα καταστήσει την χώρα μας κέντρο διερχομένων λαθρομεταναστών για την υπόλοιπη Ευρώπη. Η λύση βρίσκεται σε μια αποτελεσματική πολιτική αποτροπής της λαθρομετανάστευσης, η οποία περιλαμβάνει τόσο την ενεργητική φύλαξη των συνόρων μας, όσο και τις συμφωνίες επαναπατρισμού των εκατομμυρίων λαθρομεταναστών που βρίσκονται στην χώρα μας, αλλά και την ανατροπή του θετικού για τους λαθρομετανάστες κλίματος στην Ελλάδα. Πρέπει η χώρα μας να γίνει μη - φιλική προς τους μετανάστες χώρα. Αλλιώς σε πολύ λίγο καιρό οι έλληνες θα αποτελούν μειονότητα στην ίδια τους την χώρα. Και οι μπουρδολογίες περί "Ευρωπαϊκής λύσης" θα θυμίζουν την ηθική και πολιτική χρεωκοπία της μεταπολίτευσης.

hellenicrevenge

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΤΡΑΠΕΖΕΣ - ΔΕΗ - ΕΥΔΑΠ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ. ΝΕΑ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ! ΚΟΙΝΩΣ ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΦΕΣΙ ΑΔΕΛΦΙΑ!

"Οι Τούρκοι θέλουν να αγοράσουν τράπεζες, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ και ελληνικό χρέος" είπε ο κορυφαίος Τούρκος τραπεζίτης της User Danismanlik, Ερόλ Ουσέρ.

Ο κορυφαίους Τούρκος τραπεζίτης, Ερόλ Ουσέρ αποκαλύπτει ότι πολλοί Τούρκοι επιχειρηματίες εμφανίζονται έτοιμοι να επενδύσουν στην Ελλάδα της κρίσης...

Με συνέντευξη του στο «Πρώτο Θέμα» ο Ερόλ Ουσέρ απάντησε θετικά στο ενδεχόμενο η Τουρκία να βοηθήσει την Ελλάδα, αγοράζοντας μέρος του χρέους με ελληνικά ομόλογα. «Νομίζω ότι αυτό θα ήταν πολύ πιθανό. Ναι, η Τουρκία θα ήταν διατεθειμένη να βοηθήσει τη χώρας σας, καθώς το κράτος αλλά και τράπεζες και επιχειρηματίες είναι σε θέση να αγοράσουν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου» είπε ο Ερόλ Ουσέρ.

Για το αν υπάρχει ενδιαφέρον τουρκικών τραπεζών για το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα ο κορυφαίος Τούρκος τραπεζίτης παραδέχθηκε ότι υπάρχουν συζητήσεις χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες. «Ναι υπάρχει ενδιαφέρον για τις ελληνικές τράπεζες, ειδικά τώρα που οι αποτιμήσεις είναι σε χαμηλά επίπεδα. Η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση και οι Τούρκοι τραπεζίτες, όπως άλλωστε και άλλοι στην Ευρώπη, αναζητούν ευκαιρίες. Συζητούν με κάποιες τράπεζες, το όνομα των οποίων δεν μπορώ να αποκαλύψω».

Αναφορικά με το ενδιαφέρον της Τουρκίας για την εξαγορά εταιρειών όπως η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ και ο ΟΠΑΠ ο Τούρκος τραπεζίτης υπογράμμισε ότι «η Τουρκία δεν θα έλεγε ‘’όχι’’ να αποκτήσει μια σειρά από ελληνικές επιχειρήσεις, αν και υπάρχουν γνωστά προβλήματα με τις σχέσεις των δύο χωρών».
www.on-news.gr

ΠΗΓΗ

ΤΙ ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΟΓΜΑ ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ

Το δόγμα Νταβούτογλου που ουσία του είναι η χρησιμοποίηση του Ισλάμ ως στοιχείου συνένωσης και συνοχής ανομοιογενών εθνοτικών και ταξικών πραγματικοτήτων , με σκοπό να αναδειχθεί ιστορικά ένας ισλαμικός κόσμος υπό την ηγεμονία της Τουρκίας, για να διαδραματίσει ένα νέο ιστορικό ρόλο , καταρρέει από την ίδια την εξέλιξη των πραγμάτων. Τα γεγονότα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή καταδεικνύουν την ροπή των λαών αυτών προς εκδημοκρατισμό που σημαίνει την ανάδειξη εξουσιών εκ των κάτω και όχι εκ των άνω δηλαδή εκ των βασιλιάδων , των συνταγματαρχών και τέλος εκ του θεού-ιερατείου.
Σε λαούς που θέτουν το αίτημα της δημοκρατίας, το πολιτικό Ισλάμ αρχίζει να χάνει το νόημα του και να αποκαλύπτει την πραγματική τυραννική του φύση και τον βίαιο τρόπο επιβολής του. Συνεπώς το δόγμα Νταβούτογλου περιορίζεται εκ των πραγμάτων στο χώρο της Τουρκίας και κατευθύνει τη δράση του στην καθυπόταξη των κούρδων και την επιβολή μιας ψεύτικης συνοχής και επικάλυψης των ταξικών και εθνοτικών διαφορών που υπάρχουν στη τουρκική κοινωνία. Το πολιτικό Ισλάμ στρέφεται επίσης και κατά των δεκαπέντε εκατομμυρίων Αλεβιτών , υποστηρικτών του κοσμικού κράτους.
Το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα κατορθώσει να επιβληθεί το δόγμα Νταβούτογλου σε αντίθεση και σύγκρουση με τις τρείς ισχυρές ροπές εξουσίας , τους κούρδους , τους Αλεβίτες και τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα. Στην ουσία το δόγμα Νταβούτογλου εγκαινιάζει μια περίοδο εσωτερικών συγκρούσεων στη Τουρκία με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Στη περισσότερη δημοκρατία που απαιτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση , η τουρκική ηγεσία απαντά με επιστροφή στο Ισλάμ. Στη πρόοδο αντιτάσσει την οπισθοδρόμηση γιατί γνωρίζουν οι τούρκοι πως η πρόοδος και η πορεία προς τη δημοκρατία θα προκαλέσει τη σχάση και την διάλυση του μορφώματος βίας και τυραννίας που ονομάζεται τουρκικό κράτος.
Για εμάς που επιθυμούμε την καταστροφή και την εξαφάνιση αυτού του μορφώματος από την ιστορία , το δόγμα Νταβούτογλου και η εφαρμογή του αποτελεί ευχάριστη εξέλιξη. Το πρόβλημα είναι να μην καταληφθούμε από ισλαμοφοβία και να περιπλεχθούμε σε χριστιανικά τόξα και θρησκευτικές αντιδράσεις κατά του ισλαμικού φαινομένου που θα μας γυρίσουν πίσω στον θρησκευτικό φανατισμό και τον βυζαντινό σκοταδισμό.
Στο δόγμα Νταβούτογλου και στον ισλαμικό βαρβαρισμό οφείλουμε να αντιτάξουμε την διεκδίκηση πραγματικής λαϊκής αυτοθεσμιζόμενης δημοκρατίας και επανελλήνισης δηλαδή εμβάθυνση στις αξίες της ελευθερίας της σκέψης , της έκφρασης και του λόγου.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

Πολιτικό Ισλάμ: Πού οδηγεί την Τουρκία; ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ;

To πολιτικό Ισλάμ χρησιμοποιεί η Τουρκία ως υπερόπλο για να λύσει το Κουρδικό και τα άλλα εθνοτικά και θρησκευτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει. Αιχμή του δόρατος η Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων και η σέχτα του Γκιουλέν, ο οποίος φιλοξενείται στις ΗΠΑ. Η φωτογραφία από εκδήλωση ισλαμιστών στο Ντιγιαρμπακίρ, στις 16 Απριλίου 2011.

του Σάββα Καλεντερίδη
Ενώ οι επιχειρήσεις στη Λιβύη δείχνουν να παγιώνουν μια κατάσταση που είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει τη χώρα στο διαμελισμό και ενώ η Συρία συγκλονίζεται από διαδηλώσεις που θέτουν σε κίνδυνο το καθεστώς Άσαντ, η Τουρκία περνά μια σχετικά ήρεμη προεκλογική περίοδο, που σκιάζεται από δυο γεγονότα. Το ένα είναι η προσπάθεια του Ερντογάν να προσεταιριστεί τις ψήφους των Κούρδων, χρησιμοποιώντας το υπερόπλο που λέγεται Ισλάμ, και το άλλο είναι η απόπειρα του ερντογανικού πλέον βαθέως κράτους να ‘κόψει’ το δρόμο σε πρόσωπα-σύμβολα του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, όπως η βραβευμένη με το Βραβείο Ειρήνης Ζαχάρωφ Λεϋλά Ζάνα.

Στην πρώτη περίπτωση ο Ερντογάν χρησιμοποιεί την πανίσχυρη Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων (Diyanet İşleri Başkanlığı), η οποία με προϋπολογισμό μεγαλύτερο από τα μισά υπουργεία της Ελλάδος ασκεί αφομοιωτική πολιτική σε όλες τις εθνότητες και τις θρησκευτικές ομάδες που κατοικούν στην Τουρκία, με κύριο στόχο τους Κούρδους και τους Αλεβίτες. Η υπηρεσία αυτή, που είναι στελεχωμένη από τα σκληρότερα και πιο επικίνδυνα ισλαμιστικά-εθνικιστικά στελέχη του κρατικού μηχανισμού, μέσα από δεκάδες χιλιάδες υπαλλήλους της που υπηρετούν στα ισλαμικά τεμένη της Τουρκίας και στα εκατοντάδες τεμένη που έχει αναγείρει η ίδια στην Ευρώπη, ασκεί ασφυκτικό έλεγχο στις λαϊκές μάζες και αποτελεί το ‘μακρύ χέρι’ του τουρκικού κράτους στις κοινωνίες εκείνες που τείνουν να ‘λοξοδρομήσουν’. Ειδικά για τον έλεγχο του Κουρδικού, μόνο τα τελευταία χρόνια αναγείρονται χιλιάδες ισλαμικά τεμένη σε κάθε χωριό και σε κάθε γειτονιά του τουρκικού Κουρδιστάν, με στόχο τον έλεγχο των κουρδικών μαζών δια της θρησκείας και την απομάκρυνσή του από τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα που δίνει τα τελευταία τριάντα χρόνια.

Στην προσπάθεια αυτή, που συντονίζεται από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό Ερντογάν, γέννημα-θρέμμα αυτών των ισλαμο-φασιστικών μηχανισμών, εμπλέκεται με ύπουλο τρόπο και η ισλαμική σέχτα του Γκιουλέν, ο οποίος, όπως διατείνεται, αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και απολαμβάνει ειδικής ...θεραπείας στο Οχάιο των ΗΠΑ, από το 1997! Η σέχτα του Γκιουλέν, που διαθέτει χιλιάδες σχολεία και φροντιστήρια στην Τουρκία και το εξωτερικό και μια (ιδρυματική) περιουσία που ξεπερνά τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια, εκτός από την ισλαμική πίστη, χρησιμοποιεί ως όπλο και την εκπαίδευση, για να αποκτήσουν οι μαθητές και οι οπαδοί του εκτός από ισλαμική και τουρκική εθνική συνείδηση.

Αυτοί οι δυο οργανισμοί, ο ένας κρατικός και ο άλλος -υποτίθεται- μη κρατικός, σε συνεργασία με τοπικές ισλαμιστικές οργανώσεις-παρακλάδια των ανωτέρω, στις 16 Απριλίου 2011 πραγματοποίησαν εκδήλωση στο στάδιο του Ντιγιαρμπακίρ, στα πλαίσια της «Εβδομάδος Ευλογημένης Γέννας», στην οποία συμμετείχαν περισσότερο από 100 χιλιάδες άτομα. Στη συγκέντρωση δόθηκε το βήμα σε τοπικούς Κούρδους θρησκευτικούς ηγέτες, οι οποίοι είχαν ως κεντρικό σύνθημα «Εμείς δεν είμαστε ούτε Τούρκοι ούτε Κούρδοι εθνικιστές, είμαστε όλοι παιδιά του Προφήτη Μωάμεθ». Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος και ο στόχος του εγχειρήματος, τονίζουμε ότι ενώ τα ίδια τα κόμματα δεν έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν συγκεντρώσεις στο τουρκικό Κουρδιστάν, όπου οι συμπαθούντες τον αγώνα των Κούρδων αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, το βαθύ ισλαμικό-φασιστικό τουρκικό κράτος, εκμεταλλευόμενο το συντηρητικό χαρακτήρα των κουρδικών κοινωνιών, χρησιμοποιεί το Ισλάμ για να πετύχει τους στόχους του.

Επειδή εκτός όλων των άλλων, το εγχείρημα αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη στη ‘γειτονιά’ μας και με δεδομένο ότι ο ένας παρτενέρ αυτού του εγχειρήματος ‘φιλοξενείται’ στις ΗΠΑ τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια, κινώντας από αμερικανικό έδαφος τα νήματα του πολύπλοκου δικτύου της τουρκο-ισλαμικής αυτοκρατορίας του, εμείς απλά υπενθυμίζουμε στους αναγνώστες μας και σε όποιον ενδιαφερόμενο ότι το προηγούμενο ανάλογο εγχείρημα χρησιμοποίησης του Ισλάμ για πολιτικούς-γεωπολιτικούς λόγους στο Αφγανιστάν γέννησε το κίνημα των Ταλιμπάν και την Αλ Κάιντα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται όχι μόνο για την περιφερειακή αλλά και για την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια.

Το δεύτερο γεγονός που σκιάζει την -κατά τα άλλα ήρεμη- προεκλογική περίοδο στη γείτονα είναι η απόφαση της Ανώτατης Εκλογικής Επιτροπής της Τουρκίας να απαγορεύσει τη συμμετοχή στις εκλογές σε 12 ανεξάρτητους Κούρδους υποψηφίους, χωρίς να δίνει τη δυνατότητα σε άλλους να αναπληρώσουν τη θέση τους. Το γεγονός αυτό, που θυμίζει τις χειρότερες στιγμές του κεμαλικού-φασιστικού κράτους, στην ουσία αποστερεί το κουρδικό κίνημα από 12 βουλευτές, τη θέση των οποίων θα λάβουν υποψήφιοι του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν.

Οι εκλογές του Ιουνίου είναι κοντά και το πιο πιθανό είναι το κόμμα του Ερντογάν να λάβει ποσοστά που θα του επιτρέψουν το σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης.

Το θέμα είναι όμως ότι η παραμονή στην εξουσία των ‘μετριοπαθών’ ισλαμιστών, που κατά τα φαινόμενα έχουν καταφέρει να ελέγξουν το κοσμικό κράτος, μετατρέποντάς το σε ‘μετριοπαθές’ ισλαμο-φασιστικό, μετατρέπουν την Τουρκία σε μια ριζοσπαστική ισλαμιστική χώρα, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή. Άραγε η πορεία των πραγμάτων και το ενδεχόμενο αυτό απασχολεί εκείνους που υποβοήθησαν την πολιτική ανέλιξη του Ερντογάν και συνεχίζουν να παρέχουν ‘φιλοξενία’ στον πνευματικό του πατέρα;

HELLENICREVENGE

ΚΥΠΡΙΕ ΕΡΓΑΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΣΟΥ

Κύπριε εργάτη
Το ΑΚΕΛ σου πούλησε ιδεολογίες και φούμαρα και στη πράξη στήριξε το ληστρικό τραπεζικό σύστημα.
Σου έταξε μια καλύτερη ζωή ενώ στη πράξη στήριξε τα προνόμια των δημοσίων υπαλλήλων και εσένα σε έριξε στο πεζοδρόμιο της ανεργίας να ανταγωνίζεσαι το λαθρομετανάστη για φτηνό μεροκάματο και ανασφάλιστη εργασία.
Ρίξε τους κατάμουτρα τις ιδεολογικές κορδέλες και τα φούμαρα που σου πουλάνε και διεκδίκησε το δίκαιο της εργασίας σου.
Γίνε εσύ ο αφέντης στη πατρίδα σου , ο διαχειριστής του πλούτου που παράγεις με την εργασία σου.
Εναντιώσου στα προνόμια των δημοσίων υπαλλήλων .
Εναντιώσου στους υπερασπιστές της λαθρομετανάστευσης.
Δώσε μαζί μας τον αγώνα για ένα δημοκρατικό εθνικοκοινωνικό κράτος.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ - ΕΔΗΚ

Η Γαλλία δεν φοβάται να φύγει από τη συνθήκη Σένγκεν, σε αντίθεση με άλλους...

Η Γαλλία εξετάζει το ενδεχόμενο προσωρινής αναστολής της συμφωνίας του Σένγκεν για την ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων σε ολόκληρη την Ευρώπη, λόγω της συρροής πλήθους μεταναστών από την Τυνησία και τη Λιβύη, μέσω Ιταλίας, ανακοινώθηκε σήμερα από το Μέγαρο των Ηλυσίων.Το θέμα της μετανάστευσης είναι ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία της γαλλο-ιταλικής συνόδου κορυφής που θα διεξαχθεί την επόμενη Τρίτη στη Ρώμη με τον ιταλό πρωθυπουργό Silvio Berlusconi και τον γάλλο πρόεδρο Nicolas Sarkozy.
Την περασμένη Κυριακή το Παρίσι είχε σταματήσει στα γαλλο-ιταλικά σύνορα τραίνο με Τυνήσιους μετανάστες το οποίο προερχόταν από την Ιταλία. Η παραπάνω όμως κίνηση είχε προκαλέσει την αντίδραση της Ιταλίας η οποία αποκάλεσε την γαλλική άρνηση ως «παράνομη και η οποία έρχεται σε αντίθεση με τις βασικές Ευρωπαϊκές αρχές», όπως είχε πει χαρακτηριστικά ο Ιταλός υπουργός εξωτερικών Franco Frattini
Η Γαλλία, από την πλευρά της, είναι ενοχλημένη από την Ιταλία η οποία αποφάσισε να χορηγήσει άδειες παραμονής έξι μηνών σε περισσότερους από 20.000 Τυνήσιους που έχουν φθάσει στις ακτές της από τον Ιανουάριο, ώστε να μπορέσουν να συναντήσουν «φίλους και συγγενείς» στην Γαλλία και αλλού στην Ευρώπη.
Αναπόφευκτα η γαλλική απόφαση για προσωρινή έστω αναστολή της συμφωνίας Σένγκεν έρχεται σε σύγκριση με την ελληνική μοιρολατρική στάση απέναντι στο πρόβλημα –κατ΄ ουσία βέβαια έχει ξεπεράσει προ πολλού το επίπεδο του «προβλήματος»- της λαθρομετανάστευσης στη χώρα.
Στις 16 Απριλίου και απαντώντας στην επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ Αλέξανδρου Χρυσανθακόπουλου, σχετικά με τις προθέσεις του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για την απέλαση των λαθρομεταναστών απ' όλη τη χώρα, ο αρμόδιος υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ Χρήστος Παπουτσής, είχε πει:
«Την επόμενη ημέρα που θα διώξουμε τους μετανάστες θα.....αποβληθεί η χώρα από το Σένγκεν. Την επόμενη ημέρα, η χώρα μας θα αντιμετωπίσει...συνολικά πρόβλημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί θα εκδιωχθεί από το πεδίο της Εσωτερικής Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Προφανώς η τοποθέτηση αυτή του υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ απέχει «παρασάγγας» από τις πραγματικές πολιτικές των χωρών της ΕΕ. Έτσι αντί η Ιταλία να εκδιωχθεί από την συνθήκη Σενγκεν –όπως σχεδόν σε κατάσταση «απελπισίας» και «ψυχικής οδύνης» ανέφερε από το βήμα της Βουλής ο Χ. Παπουτσής φοβούμενος ότι θα συμβεί στην Ελλάδα- συνέβη το ακριβώς αντίθετο: Να αποχωρήσει ο «θιγόμενος», δηλαδή η Γαλλία!
Έτσι ότι για τον υπουργό ΠΡΟ.ΠΟ αυτό που φαντάζει ως ένα απευκταίο σενάριο καταστροφής για την Ελλάδα, για την Γαλλία αποτελεί συνειδητή και πραγματιστική πολιτική.
Και όλα αυτά με μια απλή παροχή από τους Ιταλούς άδειας παραμονής 6 μηνών στους μετανάστες.
Τελικά για άλλη μια φορά τίθεται το γνωστό ρητορικό ερώτημα: Ποιος δουλεύει ποιον σε αυτή τη χώρα. Απάντηση φυσικά δεν πρόκειται να δοθεί, αν και οι περισσότεροι ήδη τη γνωρίζουν...
πηγή

Σε πλήρη εξέλιξη η εφαρμογή του «δόγματος του σοκ» στην Ελλάδα

Σχετικό: Ναόμι Κλάιν: Το Δόγμα του Σοκ... Σας εκπαιδεύουν να αισθάνεστε ένοχοι!!!

Του ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ* (enet)

Κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες στη χώρα μας η μετάφραση του βιβλίου της Καναδής δημοσιογράφου Naomi Klein με τίτλο «Το Δόγμα του Σοκ» (τίτλος στα αγγλικά The Shock Doctrine), που εκδόθηκε το 2007 και στο οποίο γίνεται ανάλυση και εκτεταμένη περιγραφή της εφαρμογής των θεωριών της Σχολής του Σικάγου, ιδρυτής της οποίας ήταν ο, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο αυτό, Milton Friedman.

Το «δόγμα του σοκ» είναι είτε η επιβολή από δικτατορικά καθεστώτα είτε η εφαρμογή από δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις του τρίπτυχου: «ιδιωτικοποιήσεις, κρατική απορρύθμιση/ελεύθερο εμπόριο και δραστικές περικοπές στις κρατικές δαπάνες». Προϋπόθεση για να εφαρμοστεί το δόγμα αυτό είναι να υπάρξει μια κρίση που μπορεί να οφείλεται είτε σε πολέμους, εμφύλιους πολέμους, είτε σε φυσικές καταστροφές είτε σε δυσεπίλυτα οικονομικά προβλήματα, όπως ο υπερπληθωρισμός ή το υπέρογκο χρέος.

Στην περίπτωση των κρατών της Λατινικής Αμερικής, αναφέρει η συγγραφέας, «η σπείρα του χρέους λειτούργησε σαν ένα γιγαντιαίο όπλο ηλεκτρικής εκκένωσης. Σε μια τέτοια κατάσταση -προσθέτει- ο Friedman ήταν πεπεισμένος ότι, όταν ξεσπάσει μια κρίση, αποτελεί ζήτημα καθοριστικής σημασίας η ακαριαία δράση. Εκτιμούσε ότι μια καινούργια κυβέρνηση έχει στη διάθεσή της 6 με 9 μήνες για να επιβάλει μείζονες αλλαγές».

Η συγγραφέας επισημαίνει ότι «η θεμελιώδης αρχή είναι απλή: οι χώρες σε κρίση (χρέους) χρειάζονται απεγνωσμένα μια επείγουσα βοήθεια... Οταν οι ιδιωτικοποιήσεις και οι πολιτικές του ελεύθερου εμπορίου προωθούνται από κοινού με τη χρηματοοικονομική διάσωση (δάνειο) σε ένα ολοκληρωμένο πακέτο, οι χώρες δεν έχουν άλλη επιλογή από το να αποδεχτούν ολόκληρο το πακέτο» και, όπως αναφέρει η ίδια, «η κρίση του χρέους, στην οποία βρέθηκαν χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής κατά τη δεκαετία του '80, τις ανάγκασε να υποκύψουν στον εκβιασμό "Θέλετε να σώσετε τη χώρα σας; Ξεπουλήστε την"».

Από τα λίγα αυτά αποσπάσματα από το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο τής Naomi Klein φαίνεται καθαρά ότι στη χώρα μας εφαρμόζονται πιστά οι συνταγές του «δόγματος του σοκ», συνταγές που έχει υιοθετήσει η τρόικα ακολουθώντας την πάγια πολιτική του ΔΝΤ, που δεν είναι άλλη από το «δόγμα του σοκ». Αυτή η «τεχνογνωσία» ήταν βασικός λόγος για τον οποίο η Ε.Ε. ζήτησε από το ΔΝΤ να είναι μέλος της τρόικας.

Πώς, όμως, έφτασε η Ελλάδα στο κατάντημα να γίνει χώρα Λατινικής Αμερικής στην Ευρώπη; Είναι αλήθεια ότι η σημερινή κυβέρνηση κληρονόμησε ένα τεράστιο δημόσιο χρέος, το οποίο οφειλόταν στα μεγάλα ελλείμματα όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων 35 ετών. Ειδικότερα το έλλειμμα του 2009 ήταν ιδιαίτερα αυξημένο, εξαιτίας όχι μόνο της πολιτικής που εφάρμοζε όλα τα χρόνια η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά και των μέτρων που έλαβε για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Παρ' ότι η σημερινή κυβέρνηση γνώριζε το μέγεθος του δημοσιονομικού προβλήματος πριν από τις εκλογές, το επιδείνωσε μόλις ανέλαβε την εξουσία, με: παροχές, κατάργηση φορολογικών μέτρων που θα απέδιδαν έσοδα (τα οποία εφαρμόζει τώρα), μη ψήφιση φορολογικού και αναπτυξιακού νομοσχεδίου και μη άμεση λήψη σκληρών μέτρων για την πάταξη της φοροδιαφυγής, πριν από την ψήφιση του προϋπολογισμού του 2010 τον περασμένο Δεκέμβριο, και μη δανειζόμενη με χαμηλό spread τα αναγκαία ποσά τον περασμένο Ιανουάριο. Τέλος, οι αδιανόητες για έναν πρωθυπουργό και υπουργό Οικονομικών δηλώσεις περί «χρεοκοπίας της χώρας», «Τιτανικού», «χώρας σε εντατική» κ.λπ. οδήγησαν τη χώρα σε αδιέξοδο.

Υστερα απ' όλα τα παραπάνω, η κυβέρνηση, αδυνατώντας να δανειστεί από τις αγορές (μετά την εκτίναξη των spreads στα ύψη), αναγκάστηκε να υπογράψει και να «περάσει» από τη Βουλή το ταπεινωτικό για τη χώρα Μνημόνιο, για να λάβει (σε δόσεις) το δάνειο των 110 δισ. ευρώ με τοκογλυφικό επιτόκιο, και τώρα αναγκάζεται να το αναθεωρήσει προς το χειρότερο, για να εισπράξει την επόμενη δόση του δανείου αυτού.

Τα αποτελέσματα της εφαρμογής του «δόγματος του σοκ» στη χώρα μας είναι παρόμοια με εκείνα στις χώρες της Λατινικής Αμερικής όπου αυτό εφαρμόστηκε: μείωση μισθών και εισοδημάτων, αύξηση της ανεργίας, αύξηση της φτώχειας, κλείσιμο επιχειρήσεων, εντατικοποίηση (fast track) των ιδιωτικοποιήσεων κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων και ξεπούλημα «φιλέτων» δημόσιων εκτάσεων. Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, η ύφεση βαθαίνει και το δημόσιο χρέος αντί να μειώνεται αυξάνει.

Είναι πράγματι τραγικό μια κυβέρνηση κατ' όνομα «σοσιαλιστική» να εφαρμόζει με «θρησκευτική ευλάβεια» τις δοξασίες του υπέρμαχου του νεοφιλελευθερισμού Milton Friedman, οι οποίες βύθισαν στη φτώχεια και τη δυστυχία τις χώρες στις οποίες εφαρμόστηκαν.

* Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι τέως: αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ

ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ SHOCK from PLOTINOS on Vimeo.

Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, συγγραφέας, κινηματογραφίστρια και ακτιβίστρια Ναόμι Κλάιν, άρχισε να ερευνά εις βάθος το θέμα της εξάρτησης της ελεύθερης αγοράς από αυτό που η ίδια ονομάζει «δύναμη του να προκαλείς σοκ», πριν από 5 χρόνια περίπου, τον πρώτο καιρό της αμερικανικής εισβολής και κατάληψης του Ιράκ. Εκεί, αρχικώς, οι Αμερικανοί απέτυχαν να εφαρμόσουν την πολιτική της «σοκ θεραπείας» στους δυστυχείς Ιρακινούς, που δεν επέτρεψαν στους εισβολείς να αντιμετωπίσουν την καταστροφή της χώρας τους ως ευκαιρία (κατά το περίφημο «δόγμα Φρίντμαν»), αλλά μόνον ως τραγωδία.

Η ΚΛΑΪΝ ταξίδεψε λίγο μετά στη Σρι Λάνκα. Δεν είχαν περάσει πολλοί μήνες από το ολέθριο τσουνάμι του 2004. Και εκεί, όπως γράφει τώρα στο τελευταίο της βιβλίο «The Shock Doctrine - The Rise of Disaster Capitalism» (Το Δόγμα του Σοκ - Η Ανοδος του Καπιταλισμού της Καταστροφής), είδε «μιαν άλλην εκδοχή της ίδιας μανούβρας». Δηλαδή, «ξένοι επενδυτές και διεθνείς οίκοι δανεισμού ένωσαν τις δυνάμεις τους, ώστε, εκμεταλλευόμενοι το κλίμα του πανικού που επικρατούσε τότε στη χώρα από τη μεγάλη καταστροφή, να ξεπουλήσουν όλες τις πανέμορφες ακτές σε μεγάλους εργοληπτικούς και επιχειρηματικούς ομίλους, που αμέσως έσπευσαν να κτίσουν τεράστια ξενοδοχειακά συγκροτήματα, εμποδίζοντας έτσι εκατοντάδες χιλιάδες απλούς ψαράδες, που ζούσαν σε κείνες τις περιοχές, να ξαναφτιάξουν τα χωριά τους κοντά στη θάλασσα».

ΕΙΧΕ ακολουθήσει, τότε, και μια εκπληκτικής κυνικότητας ανακοίνωση της κυβέρνησης της χώρας, που έλεγε ότι «κατά ένα σκληρό παιχνίδι της μοίρας, η φύση παρουσίασε στη Σρι Λάνκα μία μοναδική ευκαιρία, μέσα από την καταστροφή που μας βρήκε, να εξελιχθεί σε παγκόσμιας κλάσεως τουριστικός προορισμός». Εάν θυμάστε καλά, ίδια «μανούβρα», εκμετάλλευσης της κατάστασης σοκ, στην οποία βρίσκεται ένας λαός ύστερα από μια μεγάλη φυσική καταστροφή, πραγματοποίησε και η δική μας κυβέρνηση πέρυσι το καλοκαίρι όταν, ενώ έκαιγαν ακόμα οι φωτιές στην Ηλεία, έσπευσε να χαρίσει προς τουριστική ανάπτυξη μια τεράστια παραλιακή έκτασή της...

ΠΑΡΟΜΟΙΑ επιχείρηση «να μπούμε μέσα να τα σαρώσουμε όλα, τώρα που ο κόσμος και το κράτος είναι ακόμα σε κατάσταση σοκ», είδε η Ναόμι Κλάιν να εφαρμόζεται και στη Νέα Ορλεάνη, αμέσως μετά το φοβερό «κτύπημα» από τον τυφώνα Κατρίνα το 2005. Εκεί, λέει, οι Ρεπουμπλικανοί θεωρητικοί, «πιστοί απόστολοι» του «Δόγματος Φρίντμαν», ότι «μόνο μία κρίση -πραγματική ή και κατασκευασμένη- μπορεί να επιφέρει πραγματικές αλλαγές», μαζί με τους land developers, τους εργολάβους «και λοιπά όρνεα», άρχισαν να μιλάνε για «καθαρές λύσεις» και «συναρπαστικές ευκαιρίες» για «ριζικές μεταρρυθμίσεις». Αποτέλεσμα; Μέσα σε μόλις 19 μήνες «όλο το σύστημα δημόσιας εκπαίδευσης στη Νέα Ορλεάνη είχε αντικατασταθεί από ιδιωτικά σχολεία-τσάρτερ. Απολύθηκαν και οι 4.700 εκπαιδευτικοί στα δημόσια σχολεία, ενώ οι λίγοι, νεώτερης ηλικίας, που επαναπροσλήφθηκαν από τα σχολεία-τσάρτερ (σ.σ.: ίδιας φιλοσοφίας με τις ναυλωμένες πτήσεις!) υπέγραψαν συμβόλαια με πολύ χαμηλότερες απολαβές»
πηγή

Χούντα και Κύπρος

Στις 21 Απριλίου 1967 ομάδα αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού κατέλαβε την εξουσία της Ελληνικής Δημοκρατίας εξορίζοντας την μέχρι τότε πολιτική ηγεσία της χώρας. Παρέμειναν στην εξουσία μέχρι τον Νοέμβριο του 1973 όταν άλλη ομάδα αξιωματικών τους ανέτρεψε και συνέχισε την δικτατορική δράση τους. Η δράση της δικτατορίας είχε άμεσο αντίκτυπο και στον Κυπριακό Ελληνισμό. Θα προσπαθήσω να αναφέρω τα κύρια σημεία της επίδρασης της Χούντας στην Κύπρο και να εξηγήσω τα δικά μου συμπεράσματα.

Αρχικά η ομάδα στρατιωτικών με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Γεώργιο Παπαδόπουλο εκμεταλλευόμενη την πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα κατέλαβε την εξουσία προφασιζόμενη τον επερχόμενο κομμουνιστικό κίνδυνο. Οι Κύπριοι όταν έμαθαν για αυτό αντέδρασαν κάποιοι αρνητικά και κάποιοι θετικά. Η επίσημη Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου έστειλε συγχαρητήρια επιστολή στον δικτάτορα Παπαδόπουλο. Αντίθετα ο Στρατηγός Διγενής συμβούλεψε τους συνδέσμους αγωνιστών και τα εθνικόφρωνα σωματεία να μην προχωρήσουν σε αυτή την ενέργεια. Σημαντικό ποσοστό των εθνικοφρώνων όμως χάρηκε με την ανάληψη της εξουσίας από τους στρατιωτικούς πιστεύοντας ότι η Ένωση ήταν πιο κοντά. Στάση εχθρική προς την Χούντα κράτησε και το ΑΚΕΛ αρχικά.

Ο Στρατηγός Διγενής μάλιστα προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και ζήτησε από τον Βασιλιά Κωνσταντίνο η Ελληνική Μεραρχία που βρισκόταν στην Κύπρο να ήταν άμεσα κάτω από τον δικό του έλεγχο και ανεξάρτητη από την Χούντα. Ο Βασιλιάς, ο οποίος ενέκρινε το Πραξικόπημα των Συνταγματαρχών, όμως απέρριψε το αίτημα του Γεώργιου Γρίβα.

Την πρώτη περίοδο της Χούντας, οι ηγέτες της έλεγαν ότι στόχος τους ήταν η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Αυτό έβρισκε σύμφωνη και την Κυπριακή Βουλή που ομόφωνα ψήφισε ότι στόχος των Κυπρίων είναι η Ένωση (26/6/1967). Την 9η Αυγούστου 1967 ο δικτάτορας Παπαδόπουλος πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Κύπρο όπου τον υποδέκτηκε σύσσωμη η Κυπριακή ηγεσία με μοναδική εξαίρεση τον Δρ. Βάσο Λυσσαρίδη.

Τον Σεπτέμβριο το φιάσκο της Χούντας στις συνομιλίες στον Έβρο οδήγησε τον δικτάτορα Παπαδόπουλο σε στροφή σχετικά με τις θέσεις του στο Κυπριακό. Στις 15 Νοεμβρίου 1967 κάτω από περίεργες συνθήκες συνέβηκαν τα γεγονότα της Κοφίνου με αποτέλεσμα η Χούντα των Αθηνών να κάνει δεκτό το αίτημα της Τουρκίας για απομάκρυνση της Ελληνικής Μεραρχίας και του Στρατηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή από την Κύπρο. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αφήσει την άμυνα της απόρθητης μέχρι τότε Κύπρου να μείνει γυμνή και έφερε σε ανοικτή πλέον ρήξη τον Διγενή με τους Συνταγματάρχες. Για αυτό τον λόγο και τον είχαν υπό περιορισμό στο σπίτι του όταν επέστρεψε στην Αθήνα. Προηγήθηκε τρομοκρατική επίθεση σε αεροπλάνο στο οποίο είχε κλείσει θέση ο Διγενής.

Κατά την περίοδο που βρισκόταν στην Αθήνα ο Στρατηγός Διγενής κατέστρωσε σχέδιο για ανατροπή της Χούντας και επιστροφή στην εξουσία του Βασιλιά Κωνσταντίνου ο οποίος και είχε εξοριστεί από τους Συνταγματάρχες. Στο σχέδιο αυτό συμμετείχαν παλιοί συμπολεμιστές του αλλά και Κύπριοι φοιτητές. Μεγάλος μέρος του οπλισμού που θα χρησιμοποιούσε η αντιχουντική ομάδα του Διγενή αποστάληκε από την Κύπρο. Η προσπάθεια αυτή όμως δεν είχε επιτυχία καθώς έγινε -χωρίς να γίνει γνωστό πως- αποκάλυψη και αρκετά στελέχη της οργάνωσης συνελήφθηκαν.

Ενώ τα πράγματα συνεχίστηκαν σε αυτό τον ρυθμό, τον Αύγουστο του 1972 η Χούντα απέλασε την ηγεσία της Ομοσπονδίας Εθνικών Φοιτητικών Ενώσεων Κυπρίων. Αιτία της απέλασης αυτής υπήρξε η προτροπή του συνεδρίου της Ο.Ε.Φ.Ε.Κ. για επιστροφή των δημοκρατικών θεσμών στην Ελλάδα. Την ηγεσία της οργάνωσης τότε αποτελούσαν αποκλειστικά ενωτικοί-γριβικοί φοιτητές.


Του πιο πάνω γεγονότος προηγήθηκε η απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου από τον Αλέκο Παναγούλη. Σύμφωνα με αρκετές πηγές στην απόπειρα αυτή βοήθησαν και αρκετοί Κύπριοι.

Τον Νοέμβριο του 1973 είχαμε τα γεγονότα του Πολυτεχνείου στα οποία και συμμετείχαν αρκετοί Κύπριοι φοιτητές που βρίσκονταν στην Αθήνα. Τα γεγονότα αυτά εκμεταλλεύτηκε ο Ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης ο οποίος ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο και συνέχισε αυτός από τον ρόλο του δικτάτορα. Ο Ιωαννίδης ήταν γνωστό σε όλους εκείνη την εποχή ότι έτρεφε μεγάλο μίσος απέναντι στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.


Μετά τον θάνατο του Διγενή ο δικτάτορας Ιωαννίδης προσπάθησε και κατάφερε να φέρει κάτω από τον έλεγχο του την ΕΟΚΑ Β' και περίμενε κάποια πρόκληση από τον Μακάριο για να προχωρήσει σε ανατροπή του. Η ευκαιρία που έψαχνε δόθηκε όταν ο Μακάριος απαίτησε από την δικτατορία να απομακρύνει άμεσα από την Κύπρο όλους τους Ελλαδίτες αξιωματικούς. Έτσι τον Ιούλιο του 1974 διέταξε τους Ελλαδίτες αξιωματικούς να ανατρέψουν τον Μακάριο, με την συνέχεια γνωστή.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι η Χούντα τόσο του Παπαδόπουλου, όσο και του Ιωαννίδη έκανε μεγάλα εγκλήματα στην Κύπρο. Ο Παπαδόπουλος αν και αρχικά μίλησε για Ένωση ουδέποτε πίστεψε πραγματικά σε αυτή. Ταυτόχρονα η απόφαση του να αποσύρει την Ελληνική Μεραρχία έδωσε το δικαίωμα στον τουρκικό στρατό να κάνει "περίπατο" 7 χρόνια αργότερα. Ο Ιωαννίδης παραπλάνησε μεγάλο ποσοστό ενωτικών Κυπρίων και τους χρησιμοποιήσε για να εκπληρώσουν το μίσος του απέναντι στον Μακάριο. Μια απλή ανάγνωση των αμερικανικών αρχείο της εποχής αποδεικνύουν ότι ούτε ο Ιωαννίδης πίστεψε ποτέ στην Ένωση.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΩΝΗ

ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΟΙ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΡΟΠΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Στον αγώνα που διεξάγουμε για ένα κοινωνικό ελληνικό εθνικισμό είμαστε αντιμέτωποι με όλο το ιδεολογικο- πολιτικό φάσμα του κατεστημένου. Ο αγώνας μας είναι ιδεολογικός και πολιτικός . Στόχος είναι να σπάσουμε τις ιδεολογικές αλυσίδες που αδρανοποιούν το λαό και τον καθιστούν υποχείριο του εξουσιασμού. Ταυτόχρονα, αυτές τις απελευθερωμένες δυνάμεις να τις πολιτικοποιούμε να τις οργανώνουμε και να τις ενεργοποιούμε στον συγκρουσιακό αγώνα κατά του συστήματος της τυραννίας.
Οι αντίπαλοι και εχθροί μας έχουν πολλούς τρόπους να μας πολεμήσουν. Ένας από αυτούς είναι να προκαλέσουν σύγχυση γύρω από την ιδεολογία μας και τους σκοπούς μας. Για να το πετύχουν επιστρατεύουν τις χαοτικές δυνάμεις της ακροδεξιάς και της ακροαριστεράς.
Η ακροδεξιά εμφανίζεται με ένα εθνικιστικό προσωπείο κάτω από το οποίο υποκρύπτεται ο αδίστακτος μπράβος της συντήρησης και της πλουτοκρατίας. Εμφανίζονται δήθεν ως αντικαπιταλιστές αλλά δεν έχουν καμία συγκεκριμένη πρόταση εναντίον του καπιταλιστικού ληστρικού συστήματος μέρος του οποίου είναι σε τοπικό επίπεδο και η εκκλησία που τους στηρίζει και τους συντηρεί οικονομικά. Εμφανίζονται ως εχθροί της λαθρομετανάστευσης, όμως δεν δέχονται κουβέντα για τα αφεντικά τους που προστατεύουν τους λαθρομετανάστες δίνοντας τους εργασία και στέγη. Στα εθνικά θέματα μιλούν για την Αγιά Σοφιά και παριστάνουν τους μεγαλοϊδεάτες μα δεν λένε κουβέντα για τις συνεχείς προδοσίες των πολιτικάντηδων και για όσα πρέπει να γίνουν στο άμεσο παρόν για να ενδυναμωθεί το έθνος. Στη πολιτική εμφανίζονται άλλοτε ως απολιτικοί ιδεολογούντες και άλλοτε ως οπαδοί της βίας που με μια σπαθιά θα θερίσουν τους σαράντα δράκους. Έτσι παραποιούν και στιγματίζουν τον πραγματικό εθνικισμό. Ρόλος τους είναι να παρέχουν στο σύστημα το άλλοθι για την επιβολή σκληρών μέτρων κατά της ελευθερίας του λόγου και του πολιτέυεσθαι. Η ακροδεξιά έχει αναγάγει σε επιστήμη την τακτική της παραποίησης , της αποσιώπησης , του αποπροσανατολισμού και της υπόγειας συνεργασίας με το αντιλαϊκό και αντεθνικό σύστημα.
Από την άλλη έρχεται η ακροαριστερά που μαζί με την ακροδεξιά αποτελούν τις δύο σιδερένιες γροθιές του κατεστημένου κατά της εθνικής - λαϊκής βούλησης. Η ακροαριστερά φέρεται ως ο τελευταίος υπερασπιστής των λαϊκών συμφερόντων . Κάτω από ένα υπερ-συνδικαλιστικό προσωπείο κτυπά την εθνική συνείδηση του εργάτη , με σκοπό να τον αλλοτριώσει και να τον εξισώσει με τον λαθρομετανάστη στην αχανή αγορά εργασίας. Σπάει την εθνική συλλογικότητα που μόνη αυτή είναι σε θέση να κτυπήσει σε εθνικό επίπεδο τις συμπαρομαρτούσες ροπές του οικονομικού φιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης , που είναι η πολυπολιτισμικότητα , η πολυφυλετικότητα, η διάλυση των εθνικών ταυτοτήτων και της πατρίδος ως κυρίαρχου εθνοφυλετικού χώρου, εντός του οποίου κτίζεται η εθνική ισχύς ( ισχυρή λαϊκή οικονομία, ισχυρός στρατός ,υψηλή παιδεία).
Οι δύο αυτές αντί-εθνικιστικές ροπές του συστήματος, της ακροδεξιάς και της ακροαριστεράς, εμφανίζονται ως αυτόνομες ομάδες όμως οι ρίζες τους είναι βυθισμένες στα κόμματα της εξουσίας όπου συντελείται και η κύρια δράση τους. Μέσα σε αυτά τα κόμματα έχουν εκκολαφθεί και αναπτυχθεί και εξ αυτών στηρίζονται και συντηρούνται με ποικίλους τρόπους.
Η προσπάθεια διείσδυσης στις γραμμές του εθνικοκοινωνισμού είτε της ακροδεξιάς είτε της ακροαριστεράς είναι συνεχής και πολύμορφη. Η αποτροπή αυτής της καταστροφικής διείσδυσης απαιτεί επαγρύπνηση στις επάλξεις της ιδεολογίας , της πολιτικής πλοήγησης και της οργάνωσης των δυνάμεων μας.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Οι βουλευτές είναι ιδιοκτησία των κομμάτων τους;

• Η ψήφος του βουλευτή ανήκει στον αρχηγό του κόμματός του και όχι στον λαό. Ο αρχηγός του κόμματος είναι ο ιδιοκτήτης των ψήφων των βουλευτών του λαού

Η ψήφος του βουλευτή ανήκει στον αρχηγό του κόμματός του και όχι στον λαό. Ο αρχηγός του κόμματος είναι ο ιδιοκτήτης των ψήφων των βουλευτών του λαού και ο διοικητής της διμοιρίας των βουλευτών.

Βέβαια οι συνταγματολόγοι δεν βλέπουν κανένα ασυμβίβαστο με το (μαγειρεμένο) Σύνταγμα στο σημείο αυτό. Και το κάνουν γαργάρα όλο αυτό που συμβαίνει τόσα χρόνια. Οτι δηλαδή ένας και μόνο άνθρωπος συγκεντρώνει στα χέρια του την πολιτική ισχύ όλων όσων ψήφισαν τους βουλευτές του κόμματός του. Και το χειρότερο, την κάνει και ότι θέλει αυτή την ισχύ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑ.

Ποια δημοκρατία συνέλληνά μου; Οτι και να ψηφίσουμε, την ίδια πάνω κάτω πολιτική θα πάρουμε. Ο ελληνικός λαός (όπως και άλλοι λαοί), έχει κατά καιρούς εξαντλησει όλο το μενού επιλογών που του παρουσιάζει ο κοινοβουλευτισμός. Και πάντα το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Ο λαός βαστάζος.

Μέχρι επαναστάσεις έκαναν οι λαοί στο πέρασμα της ιστορίας.

Το αποτέλεσμα; Το ίδιο (και χειρότερο).

Γιατί; Διότι πάντα λείπει η δημοκρατία. Η γνήσια δημοκρατία. Κι έτσι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, έρχεται μια πολιτική ολιγαρχία στην εξουσία. Σε δύση και ανατολή. Σε φιλελευθερισμό και σε υπαρκτό σοσιαλισμό και παντού.

Κόμματα, πολίτευμα, κεντρικές επιτροπές, πολιτικά γραφεία, δήμοι, σωματεία, φυσιολατρικοί όμιλοι, όλα χρησιμοποιούν το σύστημα: αντιπρόσωποι με μακρές θητείες (δηλαδή κοινοβουλευτισμό). Και φυσικά οι αντιπρόσωποι καταλήγουν ελεγχόμενοι. Αλλος γίνεται ο ιδιοκτήτης της ψήφου του αντιπροσώπου. Ο αρχηγός.

Δεν ανήκει η ψήφος του βουλευτή στον λαό. Αλλά στο κόμμα του. Δηλαδή στον “αρχηγό” του. Τι δημοκρατία είναι αυτή;

Τι δημοκρατία έχουν τα “αριστερά” κόμματα, για παράδειγμα, όταν έχουν τον ίδιο “αρχηγό” για 100 χρόνια;

Πουθενά ο απλός άνθρωπος, ο απλός πολίτης, το απλό μέλος, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΧΥ. Πουθενά.

Και πολιτική ανισότητα = οικονομική ανισότητα.

Αντεεεεεεεεεε έλληνες. Αϊντε. Αμα δεν κάνουμε δημοκρατία (των πατέρων μας), αυτή που μας μάθανε οι δασκάλοι μας στο δημοτικό, δεν θα δούμε ποτέ προκοπή.

Δεν έχει να κάνει με τα οικονομικά συστήματα (καπιταλισμοί και σοσιαλισμοί και π.α.π.αριές) που τάχα μου, ΤΑΧΑ ΜΟΥ, έχουν εξαρχής οικονομικό σχέδιο και δόγμα να εφαρμόσουν. Τίποτα δεν έχουν. Μόνο την εξουσιομανία των ολιγαρχικών, αριστερών και δεξιών, έχουν. Που μου θέλουν και σχέδιο τώρα οι ολιγάρχες φιλελεύθεροι και σοσιαλιστές και κομμουνιστές. Τρελλαμένοι εξουσιαστές είναι. Είναι βαριά αρρώστεια αυτή σας λέω. Δεν γιατρεύεται.

Η γνήσια δημοκρατία, που εγγυάται η ισότητα της πολιτικής ισχύος μεταξύ μας, ΔΕΝ έχει κανένα σχέδιο και δόγμα οικονομικό να εφαρμόσει εξαρχής. Το βρίσκει στην πορεία. Οι πολίτες ψηφίζουν κατά περίπτωση το ένα ή το άλλο μέτρο. Κι άμα πειστούν οτι πήραν μια λάθος απόφαση οικονομική, είναι πάντα στο χέρι τους να την αλλάξουν. Στο χέρι τους. ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥΣ. Όχι στο χέρι του αρχηγού με την διμοιρία των βουλευτών.

Είναι τόσο απλό. Και κρυμμένο για 23 αιώνες.

Θραξ ο Αναρμόδιος 

ας μιλήσουμε επιτέλους

21Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967.Η ΞΕΝΟΚΡΑΤΙΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΑ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ ΤΗΣ

21η Απριλίου 1967. Η ξενοκρατία αλλάζει τα ανδρείκελα της . Την δικτατορία της κομματοκρατίας διαδέχεται η χούντα των συνταγματαρχών. Η ουσία δεν αλλάζει. Η Ελλάδα εξακολουθεί να στερείται λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας αλλά και η εθνική μας ταυτότητα να αλλοιώνεται και να παραχαράσσεται.
Από το αλληλοφάγωμα των εγκαθέτων της ξενοκρατίας, έμειναν οι πληγές στο σώμα της Κύπρου. Ένα έγκλημα για το οποίο ευθύνονται εξίσου οι εγκάθετοι της χούντας και οι εγκάθετοι πολιτικοί που τους διαδέχθηκαν στην εξουσία.
Σήμερα όλοι οι ακροδεξιοί που παριστάνουν τους εθνικιστές βρίσκουν χίλιους τρόπους να υμνήσουν τη χούντα. Θυμούνται τα γεφύρια που έκανε. Ξεχνούν όμως πως πάνω από αυτά τα γεφύρια διάβηκε ο τουρκικός στρατός και άρπαξε τη Κύπρο. Από την άλλη πλευρά στέκονται οι λιθοβολητές της χούντας , αυτοί που ξεπούλησαν την Ελλάδα στους διεθνείς τοκογλύφους και έριξαν τον ελληνισμό στην δυστυχία και την ιστορική αφάνεια.
Ο ελληνικός εθνικισμός , εχθρός κάθε μορφής ξενοκρατίας και συσσώρευσης εξουσίας και πλούτου σε λίγα χέρια, αγωνίζεται για ένα εθνικοκοινωνικό κράτος , όπου ο πλούτος και η εξουσία θα ανήκουν στον ελληνικό λαό και θα διασφαλίζονται μέσα από θεσμούς που ο ίδιος θα καθορίζει. Για ένα πραγματικό εθνικοδημοκρατικό πολίτευμα . Για λαϊκή και εθνική κυριαρχία σε μιαν Ελλάδα που θα επανασυνδεθεί με τις ρίζες του πολιτισμού της και θα επανέβρει την εθνική της ουσία και τον ιστορικό της προορισμό.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

21η Απριλίου. Κανένας λόγος για να γιορτάσουμε.

Χιλιάδες κείμενα και αναλύσεις έχουν γραφτεί μετά το 1974 για το καθεστώς της 21ης Απριλίου τους συνταγματάρχες και την πολιτική και κοινωνική επίδραση που είχε η περίοδος 1967 – 1974 στην χώρα μας.

Εμείς μέσα από τον πολύτιμο χώρο του ιστολογίου του Μαύρου Κρίνου δεν θα αναλωθούμε σε μακροσκελείς αναλύσεις για το τι υπήρξε η Απριλιανή περίοδος. Ο καθένας που διαθέτει την ελάχιστη ρεαλιστική πολιτική σκέψη 34 χρόνια μετά την αλλαγή της πολιτικής κατάστασης μπορεί να βγάλει κάποια συμπεράσματα και να δει τα πράγματα ξεκάθαρα.

Επιλογή μας με αυτό το κείμενο είναι να κάνουμε γνωστό γιατί σήμερα δεν τιμούμε την ημέρα αυτή , γιατί δεν νιώθουμε καμιά συγκίνηση βλέποντας το σύμβολο των Απριλιανών σε φιλμ της εποχής και σε ντοκιμαντέρ που θα προβάλλει το βράδυ η δημοκρατική νεοελληνική τηλεόραση είτε από κρατικούς πομπούς είτε από ιδιωτικούς.




Κυριαρχούν στην σύγχρονη πολιτική ζωή δύο απόψεις για την περίοδο της χούντας.
Η πρώτη προέρχεται από το δημοκρατικό στρατόπεδο και παρουσιάζει την χούντα ως το απόλυτο κακό του προηγούμενου αιώνα , ως μια απόλυτα «φασιστική» περίοδο με βαθιές αντιδημοκρατικές παραδόσεις και τους αρχηγούς του καθεστώτος ως τους απόλυτους φασίστες. Η πραγματικότητα υπήρξε αρκετά διαφορετική.

Στην πραγματικότητα η 21η Απριλίου υπήρξε μια κυβέρνηση Εθνικοφρόνων στρατιωτικών με ανεπτυγμένα έντονα τόσο τα αντιφασιστικά όσο και τα αντικομμουνιστικά αντανακλαστικά. Οι πρωτεργάτες της υπήρξαν φανατικοί βασιλόφρονες και νομοταγείς αξιωματικοί λάτρεις του Μεταξά και της δυναστείας Γκλύξμπουργκ και πολέμησαν τόσο τον «Μαύρο όσο και τον Κόκκινο Φασισμό» όπως έλεγε και ένα σλόγκαν της χούντας μέσα από αντιφασιστικές οργανώσεις την περίοδο 1941-1944 όσο και από τις τάξεις του κυβερνητικού στρατού και της χωροφυλακής στα μετέπειτα χρόνια κατά την διάρκεια της σύγκρουσης του κράτους με τον Δ.Σ.Ε.


Δεν υπήρξε ουσιαστικά καμιά ιδεολογία κατά την περίοδο της 21ης Απριλίου.

Η μεγαλύτερη επαλήθευση για αυτό το γεγονός είναι η δήλωση του ίδιου του Παπαδόπουλου ότι « Η ιδεολογία μας είναι ότι δεν έχουμε ιδεολογία ». Δεν υπήρξαν συγκεκριμένες πολιτικές θεωρίες που να υποστήριξε το καθεστώς και να προσπάθησε να επιβάλλει στις λαϊκές μάζες. Στην προσπάθεια της να επιβληθεί η 21η Απριλίου τα μόνα όπλα της κυβέρνησης ήταν οι στρατιωτικές μονάδες και η χωροφυλακή της εποχής.

Απέναντι στις πολιτικές εξελίξεις της εποχής σε μια Ευρώπη που κλυδωνιζόταν από πολιτικές αναταραχές η χούντα επέλεξε να προβάλλει την γνωστή εθνικοφρονική θεώρηση η οποία χαρακτηριζόταν από μπόλικο γραφικό εθνικοφρονικό «πατριωτισμό» , τηλεοπτικά τσάμικα και φιέστες καρικατούρες που μόνο γέλιο προκαλούν σήμερα. Η χούντα σίγουρα δεν υπήρξε η απόλυτη δικτατορία στον τόπο.




Σήμερα υπάρχει μια χειρότερη δικτατορία που εξοντώνει καθημερινά τον λαό μας μέσα από τις πολυεθνικές , την ενίσχυση του κεφαλαίου , τα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα , μέσα από την προπαγάνδα των μεγαλοκαναλαρχών και δημοσιοκάφρων.

Εκείνη την εποχή το κλομπ του μπάτσου και το ξερονήσι της Μακρονήσου υπήρξε το κορυφαίο όπλο της αντιλαϊκής πολιτικής. Αμέσως μετά την πτώση της χούντας και μέχρι σήμερα το καθεστώς απλά έβγαλε την στρατιωτική στολή και φόρεσε το κουστούμι του πολιτικάντη. Τα μέσα καταστολής αυξήθηκαν , ο τρόμος του αντιλαϊκού κράτους έγινε ακόμα πιο ύπουλος. Σήμερα βιώνουμε μια πλουτοκρατική ολιγαρχία , μια κοινοβουλευτική δικτατορία με μέσα δεκάδες φορές πιο ισχυρά από την 21η Απριλίου για την εξόντωση της λαϊκής αντίστασης.



Η δεύτερη άποψη που κυριαρχεί προέρχεται από τον λεγόμενο ακροδεξιό χώρο. Αυτός ο χώρος εκφράζεται από διαφορετικές τάσεις και ομάδες , από πολλές εκφράσεις και πρόσωπα. Κάποιοι από τους ακροδεξιούς απλά σιωπούν μπροστά στην περίοδο της χούντας αφού αναγνωρίζουν ότι τόσα χρόνια μετά την 21η Απριλίου αποτελεί πολιτική αυτοκτονία να υμνείς την χουντική διακυβέρνηση. Επιλέγουν μια πιο μοντέρνα πολιτική εμφάνιση και αρέσκονται μόνο σε κάποιες συζητήσεις όπου και μιλούν για την «χρυσή» … εκείνη εποχή.

Υπάρχουν όμως και άλλοι που εξακολουθούν τόσα χρόνια μετά την 21η Απριλίου να υποστηρίζουν ότι η χούντα υπήρξε δήθεν επανάσταση … ότι το καθεστώς δεν είχε κανένα αρνητικό στοιχείο και ότι οι Απριλιανοί πάνω από όλα υπήρξαν θερμοί πατριώτες. Αρέσκονται κάποιοι ενώ έχουν περάσει τόσα χρόνια να καταναλώνουν τόνους χαρτιού και ποτάμια μελάνι για να μας πείσουν ότι η περίοδος της χούντας υπήρξε η πιο λαμπρή περίοδος της χώρας , ότι το καθεστώς ήταν ότι καλύτερο συνέβη την εποχή εκείνη.


Οι παρακάτω αναφορές μας θα τους διαψεύσουν. Θα προσπαθήσουμε να δείξουμε σε όλους όσους ενδιαφέρονται για την πραγματική φύση του καθεστώτος κάποια ενδεικτικά σημεία της πολιτικής των Απριλιανών ώστε να συνειδητοποιήσουν ποια πραγματικά υπήρξε η 21η Απριλίου.


Επιγραμματικά λοιπόν θα αναφερθούμε σε μερικά σημεία πολύ σημαντικά κατά την διάρκεια της κυβέρνησης της χώρας από το Απριλιανό καθεστώς.


Η 21η Απριλίου υπήρξε η κυβέρνηση που απέσυρε την Ελληνική στρατιωτική δύναμη επιπέδου Μεραρχίας από την Κύπρο το 1967. Τα γεγονότα της εισβολής τον Ιούλιο του ’74 έδειξαν ξεκάθαρα ότι αν αυτό δεν είχε συμβεί πιθανόν οι Τούρκοι να μην κατάφερναν να καταλάβουν το νησί. Η ακροδεξιά αποσιωπά συστηματικά αυτή την πραγματική μειοδοσία των στρατιωτικών ηγετών της χούντας.

Η 21η Απριλίου στα πλαίσια της νατοϊκής προσέγγισης με την Τουρκία προώθησε την ιδέα της ελληνοτουρκικής «φιλίας» - στα πλαίσια του ΝΑΤΟ - και επέλεξε τον δρόμο των συνομιλιών στα σύνορα του Έβρου όπου και έλαβαν μέρος συναντήσεις των δύο κυβερνήσεων. Φυσικά όλα αυτά στα πλαίσια των Αμερικανών και των πιέσεων των ιμπεριαλιστών αφού ο εχθρός για την 21η Απριλίου δεν ήταν η κεμαλική επεκτατική πολιτική αλλά ο «βουλγαρικός κίνδυνος» και η επιρροή της ΕΣΣΔ στα Βαλκάνια.


Να σημειωθεί ότι την ίδια περίοδο οι φίλοι Τούρκοι των Απριλιανών προχωρούσαν ακόμα στις διώξεις των Ελλήνων σε Ίμβρο , Τένεδο , και Κωνσταντινούπολη.

Ένα πραγματικό πογκρόμ στο οποίο φυσικά οι «ελληνόψυχοι» Απριλιανοί κράτησαν χαλαρή στάση..


Η 21η Απριλίου έριξε στην αγκαλιά της Τουρκίας και του τουρκικού προξενείου τους Έλληνες Πομάκους και συνέχισε την υποχρεωτική εκμάθηση της τουρκικής στα Πομακόπουλα κάτι το οποίο ενίσχυσε την τουρκική συνείδηση τους. Επίσης υπέστειλε τις Ελληνικές σημαίες από τα μειονοτικά σχολεία και δεν αντέδρασε στην αλλαγή των σημάνσεων όπου από «μειονοτικά σχολεία» ονομάστηκαν «τουρκικά μειονοτικά σχολεία»..


Λεπτομέρεια μπορεί να πουν κάποιοι αλλά είναι ένα απλό παράδειγμα για το πόσο τραγικοί υπήρξαν οι Απριλιανοί..

Η 21η Απριλίου σύσφιξε τις σχέσεις της με το Ισραήλ κατά τα πρώτα έτη ενώ ένα σημείο που δεν είναι γνωστό είναι το εξής. Στον πόλεμο του 1973 αρνήθηκε να παραχωρήσει βάσεις στους Αμερικανούς για την προώθηση βοήθειας στον Εβραϊκό στρατό. Κράτησε ένοχη σιωπή όμως στην κανονική και πλήρη χρήση των νατοϊκών βάσεων που υπήρχαν στο έδαφος της χώρας μας για τον ίδιο σκοπό.
Οι σχέσεις με την CIA και τον αμερικανικό παράγοντα παρόλο τις διακυμάνσεις σε γενικό επίπεδο υπήρξαν τουλάχιστον καλές έως άριστες. Δεν είναι τυχαίο ότι τεράστιες ποσότητες αμερικανικών όπλων πουλήθηκαν στην Ελλάδα ή παραχωρήθηκαν δωρεάν από τις ΗΠΑ κατά την διάρκεια της χούντας.

Μια άγνωστη πτυχή της περιόδου της χούντας είναι οι αυτοκτονίες στον Στρατό Ξηράς όπου υπήρξε ρεκόρ θανάτων. Σε μονάδες του Έβρου παρατηρήθηκε ότι υπήρχαν αυτοκτονίες ακόμα και 1 κάθε βδομάδα !! Σε αυτό συνέβαλλε η λογική του καθεστώτος ότι όποιος είναι αριστερός είναι σίγουρα προδότης με αποτέλεσμα να κάνουν οι χουντικοί στρατιωτικοί την ζωή πραγματική κόλαση σε όσους φαντάρους υποψιάζονταν ότι ασπάζεται αριστερές και γενικά κομμουνιστικές ιδέες..



( Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος την εποχή της παντοδυναμίας του με τους Σιωνιστές Λόβιγγερ και τον πρόεδρο της σιωνιστικής στοάς «Μπένε – Μπερίτ» )

Ως γνωστόν οι μασονικές στοές λειτουργούν ως παράρτημα των αγγλικών υπηρεσιών. Στην διάρκεια της 21ης Απριλίου οι μασονικές στοές όχι μόνο δεν έκλεισαν αλλά λειτουργούσαν κανονικά και μάλιστα ενισχύθηκαν αφού θεωρήθηκαν ως αναχώματα έναντι του κομμουνισμού. Κύριο ρόλο στην στήριξη των στοών έπαιξαν επιφανή μέλη της κυβέρνησης των Απριλιανών – κάποιοι υπήρξαν και μέλη στοών – και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Το ίδιο καθεστώς κατέστησε το κιτς και την γραφικότητα μια πραγματικότητα σε όλα τα επίπεδα και κυρίως στην πνευματική ζωή του τόπου.


Είναι χαρακτηριστικό ότι η γελοιότητα του καθεστώτος έφτασε στο σημείο να απαγορεύσει :


την μέθοδο της Ρωσικής γλώσσας
το Ελληνοβουλγαρικό λεξικό
μια βιογραφία του μεγάλου Πέτρου
1046 έργα ελληνικά και ξένα ανάμεσα τους και τον Παλαμά !


και να θεωρήσουν ότι είναι περιττή η διδασκαλία του Γαλιλαίου και του Μοντεσκιέ καθώς και να στείλουν στο δικαστήριο καθηγητές Πανεπιστημίου που ανέλυσαν σε φοιτητές τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Σολωμού…

Απαγορευμένοι τα πρώτα τρία χρόνια της χούντας οι αρχαίοι Έλληνες τραγικοί ποιητές Αισχύλος , Σοφοκλής.

Απαγορευμένοι και ο Αριστοτέλης και ο Αριστοφάνης.

Επίσης ο στείρος αντικομμουνισμός των Απριλιανών έφτασε στο σημείο να στέλνει στην φυλακή ανθρώπους που απλά επισκέφτηκαν την Μόσχα , πολίτες που ο αγράμματος χωροφύλακας του καθεστώτος θεώρησε ότι επειδή πήγαν στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο έχουν σχέση με τον Κομμουνισμό άρα είναι επικίνδυνοι για το έθνος..

Πολλά τραγελαφικά θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε στην κριτική του καθεστώτος. Όμως πράγματι κάποια πράγματα που συνέβησαν επί ημερών 21ης Απριλίου αποτελούν μέχρι των ημερών μας έναν πραγματικό Γολγοθά των σημερινών κατοίκων της χώρας.

Αξίζει να αναφερθεί το φαινόμενο της αστυφιλίας όπου την εποχή του καθεστώτος πήρε τεράστιες διαστάσεις , η άναρχη δόμηση με αποτέλεσμα την δημιουργία των πόλεων φυλακών όπου κυριαρχεί το τσιμέντο και οι πολυκατοικίες.

Σε καμιά φάση της 21ης Απριλίου δεν θίχτηκε το κεφάλαιο και η μεγαλοαστική τάξη. Μπήκαν οι βάσεις για την ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση της πλουτοκρατίας , ενισχύθηκαν οι τράπεζες και εγκαινιάστηκε η απροκάλυπτη σπατάλη του δημοσίου χρήματος. Ουσιαστικά η 21η Απριλίου με όλα αυτά νεκρανασταίνει την αστική δημοκρατία , δίνει την ευκαιρία να αναδειχθούν ως δυνάμεις δήθεν αντίστασης ο παλιός σάπιος πολιτικός κόσμος και οι υπηρέτες του. Έδωσε την δυνατότητα σε άτομα όπως η Δαμανάκη και ο Μπίστης και άλλοι να κυριαρχήσουν στην πολιτική ζωή του τόπου.


Τέλος ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για όλους όσους δηλώνουν Εθνικιστές και Σοσιαλιστές είναι το γεγονός της πολεμικής που δέχτηκαν οι Εθνικιστές φοιτητές που σπούδαζαν στην Ιταλία από το καθεστώς της 21ης Απριλίου.

Η λάσπη , οι συκοφαντίες και οι απειλές στα μέλη του Εθνικοεπαναστατικού φοιτητικού συνδέσμου ΕΣΕΣΙ είναι γνωστές και μέσα από το βιβλίο του Αλέξανδρου Κουτούζου «Που πήγαν εκείνα τα παιδιά».

Το καθεστώς προσπάθησε να αλλοτριώσει , να υπομονεύσει , και να διαλύσει κάθε επαναστατική ενέργεια και σκέψη των Ελλήνων Εθνικιστών Σοσιαλιστών φοιτητών στην Ιταλία. Η δυναμική όμως των συντρόφων στην Ιταλία χάλασε τα σχέδια τους και για άλλη μια φορά απέδειξαν οι σύντροφοι με τον αγώνα τους ότι μπορούν να τσακίσουν κάθε ακροδεξιά αντίδραση όταν υπάρχει ενότητα και αλληλεγγύη.

Οι δικές μας ιδέες δεν έχουν σχέση με αμερικανόφιλες χούντες αμερικανικά άρματα μάχης και μασονικές στοές !Αντισταθείτε στα παραμύθια της ακροδεξιάς εθνικοφροσύνης αντισταθείτε σε όλους αυτούς τους γραφικούς «Ελληνόψυχους» που καπηλεύονται ιδέες και σύμβολα !Καμιά ανακωχή , καμιά συνομιλία με την ακροδεξιά.

Ιδεολογικός πόλεμος μέχρι το τέλος σήμερα , αύριο και πάντα.

 

ΜΑΥΡΟΣ ΚΡΙΝΟΣ

ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ: "ΠΑΜΕ ΣΕ ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΒΙΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ"

Τουρκική ομολογία ότι κάνει υπερπτήσεις για να ωθήσει την Ελλάδα σε "λύση-πακέτο" στο Αιγαίο αποκαλύπτεται σε τηλεγράφημα του WikiLeaks. Πραγματικά εντυπωσιάζει η τουρκική ωμή παραδοχή ότι εκβιάζει το γειτονικό της κράτος πετώνταε επάνω από το έδαφός του για να το αναγκάσει να δεχθεί την αλλαγή του καθεστώτος στο Αιγαίο. 

Άκρως αποκαλυπτικό για τις προθέσεις της Τουρκίας σε οτι αφορά την τακτική των υπερπτήσεων στο Αιγαίο είναι το περιεχόμενο του απόρρητου τηλεγραφήματος της αμερικανικής πρεσβείας στην Άγκυρα του "καυτού" καλοκαιριού του Ιουνίου του 2009 που περιγράφει την συνάντηση του Τούρκου υφυπουργού Εξωτερικών Ερτουγρούλ Απακάν με τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα Τζέιμς Τζέφρι με αντικείμενο τις υπερπτήσεις πάνω από Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι.
Και λέμε "καυτού" γιατί η Άγκυρα επανειλημμένα επιχείρησε να προκαλέσει εκείνο το καλοκαίρι "θερμό" επεισόδιο  είτε στο Καστελόριζο και την Ρω είτε σε Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι και Φούρνους, όπως μαρτυρούν στοιχεία του ΓΕΕΘΑ που έχει στην κατοχή του το defencenet.gr και θα αποκαλύψει τις επόμενες ημέρες.


 Ο Τούρκος υφυπουργός στο τηλεγράφημα που δημοσιεύει η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ εμφανίζεται αιφνιδιασμένος από το αμερικανικό διάβημα που έχει προηγηθεί και την θετικά διακείμενη προς τις ελληνικές θέσεις στάση των αμερικανικών διπλωματικών.
Ο Απακάν εμφανίζεται μάλιστα αδιάλλακτος για το ζήτημα των υπερπτήσεων, καθώς επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει όπως σημειώνει, ως ένα ακόμη διαπραγματευτικό χαρτί με την Ελλάδα, φτάνοντας ακόμα και σε θερμό επεισόδιο ενώ εκφράζει την σφορδή του ενόχληση για την απόφαση ελληνικού δικαστηρλιου τον Ιανουάριο του 2009 που καταδίκασε ερήμην Τούρκο πιλότο ως υπαίτιο σύγκρουσης ελληνικού μαχητικού αεροσκάφους με τουρκικό τον Μάιο του 2006 στην περιοχή της Καρπάθου, όπου είχε χάσει την ζωή του ο Έλληνας πιλότος Κ. Ηλιάκης.
Τις ίδιες ημέρες τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο είχε πάει σε νησί της Δωδεκανήσου, κινηματογράφησε αλλαγή της στρατιωτικής φρουράς και συνελήφθη ελάχιστα λεπτά πριν διαφύγει στα τουρκικά χωρικά ύδατα με το υλικο που θα χρησμοποιούσαν για την δημιουργία πολεμικού κλίματος στην Τουρκία...
Ιδού το σημείο του επίμαχου τηλεγραφήματος

S E C R E T ANKARA 000855
SIPDIS
E.O. 12958: DECL: 06/18/2019
TAGS: PARM, PREL, MARR, TU
SUBJECT: TURKEY: AEGEAN ISSUES MUST BE ADDRESSED AS A
PACKAGE, SEPARATE TALKS ON OVERFLIGHTS NOT IN OUR INTEREST
REF: A. STATE 61209
B. ANKARA 840
C. ATHENS 1015
D. DAO ATHENS IIR 6 837 0304 09
Classified By: Ambassador James F. Jeffrey for reason 1.4 (b, d)
Summary
-------
1. (S) The Ambassador raised Aegean issues with Turkish MFA
Undersecretary Apakan on June 16, pressing hard that
overflights of inhabited Greek islands did not support the
goal of calm in the Aegean. Apakan was clearly taken aback
by our approach on the overflights specifically, and said he
could not understand why the U.S. would ask Turkey to
undercut the direct, confidential discussions Turkey was
conducting with Greece (which, however, he had not briefed us
on in detail until this meeting). He also raised questions
about the veracity of the Greek allegations that overflights
of the two islands had increased significantly. He said
Turkey supported actions which would calm tensions in the
Aegean and supported our goal of preferring diplomacy and
confidence-building measures over military action. Apakan
said that Turkey sought to negotiate Aegean issues with
Greece as a package, and pulling out one issue important to
Greece -- at the behest of the U.S. -- would lessen
significantly Turkey´s leverage on Greece to negotiate other issues. Apakan reiterated Turkey´s call for Greece to agree
to negotiate a "code of conduct" for military air operations
over the Aegean to prevent recurrence of deadly consequences
of Greek intercepts of Turkish military aircraft.
Separately, the First Air Force Commander told us that
nothing has changed in recent months in Turkish flights in
the Aegean. End Summary.
2. (S) The Ambassador met with MFA Undersecretary Ertugrul
Apakan on June 16 to discuss Aegean issues per ref a and to
propose a way forward to work to reduce tension. Apakan was
joined by a broad assembly of MFA experts covering bilateral
Turkey - Greece issues, Maritime affairs and U.S. - Turkey
affairs. Pol-Mil Couns accompanied Ambassador.΅

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

ελληνικό φόρουμ

ΕΣΕΙΣ ΓΚΡΕΜΙΣΑΤΕ ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΜΑΣ , ΠΡΟΔΟΤΕΣ

Ο πρόεδρος της κυπριακής δημοκρατίας κ. Χριστόφιας κατήγγειλε την Τουρκία ότι ετοιμάζεται να θέσει σε ενέργεια σχέδιο Β , με στόχο την αναγνώριση «τουρκοκυπριακού κράτους». Το σημείο που η Τουρκία εστιάζει την πολεμική της για την μετάβαση από τη στρατηγική της λύσης μέσω των ενδοκυπριακών συνομιλιών στη στρατηγική της άμεσης αναγνώρισης «τουρκοκυπριακού κράτους , είναι κατά την δήλωση του κ. Χριστόφια η «ανάλωση του χρόνου και κωλυσιεργία..» εκ μέρους της δικής μας πλευράς .
Το λάθος βρίσκεται στο γεγονός ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν βρίσκεται η κυπριακή δημοκρατία από την μια πλευρά και η κατοχή από την άλλη , αλλά δυο ισότιμες πολιτικά οντότητες , η ελληνοκυπριακή και η τουρκοκυπριακή. Η πλάνη αυτή απορρέει από την αποδοχή του διαχωρισμού που επέβαλε η βία της Ζυρίχης και συμπλήρωσε η τουρκική εισβολή με την κατοχή και τον εποικισμό.
Οι κρατούντες παραποίησαν τα γεγονότα και παραμόρφωσαν την όψη της αλήθειας. Ότι δηλαδή οι τουρκοκύπριοι συνεργάστηκαν και εξακολουθούν να συνεργάζονται με την κατοχική δύναμη της Τουρκίας εις βάρος των συμφερόντων της κυπριακής δημοκρατίας. Ως εκ τούτου αποτελούν μέρος των κατοχικών δυνάμεων και δεν μπορούν να έχουν οποιοδήποτε δικαίωμα που απορρέει από την νομιμότητα της δημοκρατίας την οποία βιάζουν και καταπατούν. Αυτές οι αλήθειες ξεχάστηκαν και αναγορεύτηκαν οι δυνάμεις της κατοχής σε συνομιλητές πολιτικής ισότητας με στόχο μάλιστα όχι την επέκταση της κυριαρχίας της κυπριακής δημοκρατίας στη κατεχόμενη επικράτεια της αλλά την λεγόμενη επανένωση δύο ξεχωριστών οντοτήτων.
Πάνω σε αυτή τη βάση οι τούρκοι στήνουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου τη «δική μας πλευρά» με την κατηγορία της κωλυσιεργίας ή της άρνησης της λύσης , επικαλούμενη ακόμη και το αποτέλεσμα του προδοτικού δημοψηφίσματος του 2004.
Συμπερασματικά , το σχέδιο Β του τουρκικού επεκτατισμού, προσαρμόζεται στις «δικές μας» υποχωρήσεις , στις «δικές μας» παραχωρήσεις , ενδοτισμούς και προδοσίες .
Οι προδότες γκρέμισαν τα οχυρά μας για να περάσει ανενόχλητος ο κατακτητής.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ