ΟΜΗΡΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ-Μητέρα όλων των γλωσσών

Η Ελληνική Γλώσσα τροφός όλων των γλωσσών

της Αναστασίας Γονέου
«Η Ομηρική (Ελληνική) Γλώσσα, αποτελεί τη βάση επάνω στην οποία στηρίχτηκαν πλήθος σύγχρονων γλωσσών.
Ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμία άλλη αναφορά, ακόμα κι αν δεν είχε διασωθεί κανένα προκατακλυσμιαίο μνημείο, θα αρκούσε η Ελληνική Γλώσσα ως απόδειξη της ύπαρξης στο παρελθόν, μίας εποχής μεγάλου πολιτισμού.
Στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος, έως την παρούσα στιγμή. Κάθε ελληνική λέξη-όρος φέρει ένα βαρύ φορτίο νόησης, φορτίο που οι προγενέστεροι ‘εξόδευσαν’, για να κατακτήσουν γνωστικά τη συγκεκριμένη έννοια και να την ‘βαπτίσουν’ με το συγκεκριμένο όνομα-λέξη».

Παράδειγμα:AFTER = Από το ομηρικό αυτάρ= μετά. Ο Όμηρος λέει: ‘θα σας διηγηθώ τι έγινε αυτάρ’.
AMEN = λατινικά: amen. Το γνωστό αμήν προέρχεται από το αρχαιότατο ή μήν = αληθώς, (Ιλιάδα Ομήρου β291-301), ημέν. Η εξέλιξη του ημέν είναι το σημερινό αμέ!
BANK = λατινικά pango από το παγιώ, πήγνυμι. Οι τράπεζες πήραν την ονομασία τους από τα πρώτα ‘τραπέζια’ (πάγκους) της αγοράς.
BAR = λατινικά: barra από το μάρα = εργαλείο σιδηρουργού.
BOSS = από το πόσσις = ο αφέντης του σπιτιού.
BRAVO = λατινικό, από το βραβείο.
BROTHER = λατινικά frater από το φράτωρ.
CARE = από το καρέζω.
COLONIE από το κολώνεια = αποικιακή πόλη.
DAY = Οι Κρητικοί έλεγαν την ημέρα ‘δία’. Και: ευδιάθετος = είναι σε καλή μέρα.
DISASTER = από το δυσοίωνος + αστήρ
DOLLAR = από το τάλλαρον = καλάθι που χρησίμευε ως μονάδα μέτρησης στις ανταλλαγές. π.χ. «δώσε μου 5 τάλλαρα σιτάρι». Παράγωγο είναι το τάλληρο, αλλά και το τελλάρo!
DOUBLE = από το διπλούς – διπλός.
EXIST = λατινικά ex+sisto από το έξ+ίστημι= εξέχω, προέχω.
EXIT = από το έξιτε = εξέλθετε
EYES = από το φάεα = μάτια.
FATHER = από το πάτερ (πατήρ).
FLOWER = λατινικά flos από το φλόος.
FRAPPER = από το φραγκικό hrappan που προέρχεται από το (F)ραπίζω = κτυπώ (F= δίγαμμα).
GLAMOUR = λατινικό gramour από το γραμμάριο. Οι μάγοι παρασκεύαζαν τις συνταγές τους με συστατικά μετρημένα σε γραμμάρια και επειδή η όλη διαδικασία ήταν γοητευτική και με κύρος, το gramour -glamour, πήρε την σημερινή έννοια.
HEART, CORE = από το κέαρ = καρδιά.
HUMOR = από το χυμόρ = χυμός (Στην ευβοϊκή διάλεκτο, όπως αναφέρεται και στον Κρατύλο του Πλάτωνος, το τελικό ‘ς’ προφέρεται ως ‘ρ’. Π.χ. σκληρότηρ αντί σκληρότης).
I = από το εγώ ή ίω, όπως είναι στην βοιωτική διάλεκτο.
ILLUSION = από το λίζει = παίζει.
ΙS = από το είς.
KARAT = εκ του κεράτιον, (μικρό κέρας για τη στάθμιση βάρους).
KISS ME = εκ του κύσον με = φίλησέ με (…είπε ο Οδυσσέας στην Πηνελόπη).
LORD = εκ του λάρς. Οι Πελασγικές Ακροπόλεις ονομάζονταν Λάρισσες και ο διοικητής τους λάρς ή λαέρτης. Όπως: Λαέρτης – πατέρας του Οδυσσέα).
LOVE = λατινικό: love από το ‘λάFω’. Το δίγαμμα (F) γίνεται ‘αυ’ και ‘λάFω’ σημαίνει ‘θέλω πολύ’.
MARMELADE = λατινικά melimelum από το μελίμηλον = κυδώνι.
MATRIX = από το μήτρα.
MATURITY = λατινικά: maturus από το μαδαρός= υγρός.
MAXIMUM = λατινικά: maximum από το μέγιστος.
MAYONNAISE = από την πόλη Mayon, που πήρε το όνομά της από το Μάχων = ελληνικό όνομα και αδελφός του Αννίβα.
ME = από το με.
MEDICINE = λατινικά :medeor από το μέδομαι, μήδομαι = σκέπτομαι, πράττω επιδέξια. Και μέδω = φροντίζω, μεδέων = προστάτης.
MENACE = από το μήνις.
MENTOR = από το μέντωρ.
MINE = από το Μινώαι (= λιμάνια του Μίνωα, όπου γινόταν εμπόριο μεταλλευμάτων. «Κρητών λιμένες, Μίνωαι καλούμεναι». (Διοδ.Σικελ.Ε’84,2).
MINOR = λατινικά: minor από το μινύς = μικρός. Στα επίσημα γεύματα είχαν το μινύθες γραμμάτιον, ένα μικρό κείμενο στο οποίο αναγραφόταν τι περιελάμβανε το γεύμα. Παράγωγο το… menu!
MODEL = από το μήδος= σχέδιο (η ίδια ρίζα με τη μόδα (= moda).
MOKE = από το μώκος = αυτός που χλευάζει.
MONEY = λατινικό: moneta από το μονία = μόνη επωνυμία της Θεάς Ήρας: Ηραμονία. Στο προαύλιο του ναού της Θεάς στη Ρώμη ήταν το νομισματοκοπείο και τα νομίσματα έφεραν την παράστασή της, (monetae).
MOTHER = από το μάτηρ, μήτηρ.
MOVE = από το ομηρικό αμείβου = κουνήσου!
MOW = από το αμάω = θερίζω.
NIGHT = από το νύχτα.
NO = λατινικό: non, ne εκ του εκ του νη: αρνητικό μόριο (‘νέ τρώει, νέ πίνει’), ή (νηπενθής = απενθής, νηνεμία = έλλειψη ανέμου.
PAUSE = από το παύση.
RESISTANCE = από το ρά + ίστημι.
RESTAURANT = από το ρά + ίσταμαι = έφαγα και στηλώθηκα.
RESTORATION = λατινικά restauro από το ρά+ίστημι, όπου το ρά δείχνει συνάρτηση, ακολουθία, π.χ. ρά-θυμος, και ίστημι = στήνομαι.
SERPENT = λατινικά serpo από το έρπω (ερπετό). H δασεία (‘) προφέρεται ως σ = σερπετό.
SEX = από το έξις.Η λέξη δασύνεται και η δασείαμετατρέπεται σεσίγμα και = s + έξις.
SIMPLE = από το απλούς (η λέξη δασύνεται).
SPACE = από το σπίζω = εκτείνω διαρκώς.
SPONSOR από το σπένδω = προσφέρω (σπονδή).
TRANSFER από το τρύω (διαπερνώ) + φέρω. Transatlantic = διαπερνώ τον Ατλαντικό.
TURBO = από το τύρβη = κυκλική ταραχώδης κίνηση.
YES = από το γέ = βεβαίως.
WATER = από το Ύδωρ (νερό), με το δ ναμετατρέπεται σε τ.
—–
Σημείωση στυξ: Ευχαριστούμε την Αγνή von Meijenfeldt – Φουρναράκη, που μας έστειλε την εργασία, βασισμένη σε Μελέτη της ομογενούς καθηγήτριας Αναστασίας Γονέου. Με τίτλο «Ελληνική Γλώσσα – τροφός όλων των γλωσσών». Φαίνεται πόσο οι Έλληνες που ζούν στο Εξωτερικό, νοιώθουν καλύτερα την έννοια της καταγωγής τους.
Σε αντίθεση από τους εδώ καναλάρχες που πιθικίζουν (Mega, STAR, ΣΚΑΙ, ALPHA,ΑΝΤ1(από το Αδένας), Kontra κλπ)

ΠΗΓΗ
πηγή2

Η ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ

του Ανδρέα Πενταρά*


Στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στη Λισαβόνα στις 19-20 Νοεμβρίου στη παρουσία του προέδρου Ομπάμα και πολύ πιθανό του Ρώσου προέδρου Μεντβιέντεφ, οι 28 πρόεδροι και πρωθυπουργοί της Συμμαχίας θα επικυρώσουν το νέο Δόγμα του ΝΑΤΟ που έλαβε την ονομασία ΄΄η νέα στρατηγική αντίληψη του ΝΑΤΟ΄΄. Η αναθεώρηση αυτή που είναι η τρίτη από τη σύστασή του το 1949, κρίθηκε αναγκαία, προκειμένου το ΝΑΤΟ να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις και απειλές μέσα στο νέο περιβάλλον ασφάλειας που διαμορφώθηκε στις αρχές του 21ου αιώνα.

Σύμφωνα με όσα είδαν το φώς της δημοσιότητας αλλά και δηλώσεις του ΓΓ του ΝΑΤΟ κ. Ρασμούσεν, η νέα στρατηγική αντίληψη θα κινείται σε τρείς άξονες. Ο πρώτος, αφορά τον εκσυγχρονισμό του στρατιωτικού μηχανισμού του ΝΑΤΟ, έτσι ώστε να είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει τις νέες απειλές όπως η τρομοκρατία, ο κυβερνοπόλεμος, οι πυραυλικές επιθέσεις, η ενεργειακή ασφάλεια, η πειρατεία κλπ. Ο δεύτερος, αφορά την ικανότητα του ΝΑΤΟ να διαχειρισθεί τις κρίσεις του 21ου αιώνα σε παγκόσμιο επίπεδο, κάτι που απαιτεί πέραν των στρατιωτικών και μη στρατιωτικές επιχειρήσεις, όπως η εκπαίδευση των δυνάμεων ασφαλείας των χωρών παρέμβασης και η βοήθεια τους στην εγκαθίδρυση δημοκρατικών θεσμών και κράτους δικαίου. Και ο τρίτος άξονας, αφορά την εμβάθυνση των σχέσεων ή και ανάπτυξη νέων με χώρες της Ασίας – Ειρηνικού και Μέσης Ανατολής, όπως Αυστραλία, Νότιος Κορέα, Κίνα, Ινδία, Πακιστάν Αίγυπτος, Ισραήλ, Συρία κλπ.

Η εξυπηρέτηση και των τριών αυτών αξόνων, προϋποθέτει τη στενή συνεργασία του ΝΑΤΟ με τον δεύτερο σε παγκόσμιο επίπεδο πυλώνα ασφάλειας που είναι η ΕΕ. Όπως δε δήλωσε πρόσφατα ο κ. Ρασμούσεν, στη νέα στρατηγική αντίληψη, η συνεργασία ΕΕ-ΝΑΤΟ θα αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα. Σύμφωνα δε με κείμενα που ανακοινώθηκαν, η νέα στρατηγική αντίληψη περιλαμβάνει τη πλήρη συμπληρωματικότητα ΕΕ-ΝΑΤΟ, κάτι που σημαίνει ότι το σύνολο πλέον των επιχειρήσεων θα είναι κοινές και όχι όπως συμβαίνει σήμερα που κάποιες είναι κοινές και κάποιες όχι. Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια της διαξαγωγής κοινών επιχειρήσεων ΕΕ-ΝΑΤΟ, είναι η επίλυση του προβλήματος που ταλανίζει από το 2004 τη συνεργασία των δύο οργανισμών εξ αιτίας του βέτο που προβάλλει η Τουρκία στη συμμετοχή της Κύπρου σε επιχειρήσεις της ΕΕ στις οποίες χρησιμοποιούνται υποδομές του ΝΑΤΟ, αλλά και του βέτο που προβάλλει η Κύπρος στη συμμετοχή της Τουρκίας στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Άμυνας. Φαίνεται δε, ότι ενόψει της αναγκαιότητας ενσωμάτωσης στη νέα στρατηγική αντίληψη της πλήρους συμπληρωματικότητας των δύο Οργανισμών, ΕΕ και ΝΑΤΟ αποφάσισαν οριστικά να επιλύσουν το πρόβλημα της συνεργασίας, κατά τρόπον ο οποίος δυστυχώς θα παραμερίζει τη Κύπρο, αφού η Κύπρος με δική της επιλογή – λόγω άρνησης υποβολής ένταξης στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη - αρνείται να συμμετάσχει σ αυτή τη συλλογική προσπάθεια διατήρησης της ασφάλειας και ειρήνης. Στο πλαίσιο αυτό, εντάσσονται σημαντικές πρωτοβουλίες Ευρωπαίων και Νατοϊκών αξιωματούχων που σχεδόν πέρασαν απαρατήρητες από την υπνώττουσαν Κυπριακή κυβέρνηση, όπως η εξουσιοδότηση της ύπατης εκπροσώπου της ΕΕ Κάθριν Άστον από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, να προσκομίσει στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Λισαβόνα ολοκληρωμένες προτάσεις επίλυσης του προβλήματος και επίσης η επίσκεψη του ΓΓ του ΝΑΤΟ στη Τουρκία και η πρότασή του για την υπογραφή συμφωνίας ασφάλειας ΕΕ -Τουρκίας, με την οποία η Τουρκία θα έχει πρόσβαση σε όλες τις δράσεις της ΕΕ για θέματα άμυνας και ασφάλειας καθώς και συμμετοχή στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Άμυνας. Ουσιαστικά δηλαδή, την εξουδετέρωση του Κυπριακού βέτο, χωρίς όμως εξουδετέρωση του βέτο που προβάλλει η Τουρκία στη συμμετοχή της Κύπρου στις δραστηριότητες της ΕΕ στις οποίες εμπλέκεται το ΝΑΤΟ. Αυτή ασφαλώς θα είναι και η πρόταση της κ. Άστον στο συμβούλιο κορυφής του ΝΑΤΟ, το οποίο χωρίς αμφιβολία θα την υιοθετήσει προκειμένου να επιλυθεί οριστικά το πρόβλημα.

Η λύση αυτή που ΕΕ και ΝΑΤΟ φαίνεται να υιοθετούν, από τη μια θέτει τη Κύπρο οριστικά εκτός του πυλώνα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας της ΕΕ και από την άλλη αναβαθμίζει τη θέση της Τουρκίας εντός της ΕΕ παρόλον ότι ακόμα δεν είναι πλήρες μέλος. Για τη κατάσταση αυτή δεν ευθύνεται ούτε η ΕΕ ούτε το ΝΑΤΟ. Ευθύνεται η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας η οποία προσκολλημένη σε ιδεολογικές αγκυλώσεις του παρελθόντος, αρνείται επίμονα να υποβάλει αίτηση για ένταξη στο ΣγΕ. Όμως ποτέ δεν είναι αργά. Οι λίγες εβδομάδες που απομένουν μέχρι τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, μπορούν να αξιοποιηθούν από τη κυβέρνηση αν πραγματικά πιστεύει ότι υπηρετεί τα συμφέροντα της Κύπρου. Και βέβαια, ο χρόνος δεν επαρκεί για την υποβολή αίτησης στο ΣγΕ, ούτε ακόμα και για την υπογραφή συνθήκης ασφάλειας μεταξύ ΝΑΤΟ –Κύπρου. Επαρκεί όμως, για επίλυση του θέματος με πιο ήπιες μορφές συνεργασίας της Κύπρου με το ΝΑΤΟ, έτσι ώστε ούτε το κύρος της κυβέρνησης και του ΑΚΕΛ να τρωθούν στο εσωτερικό, αλλά και η Κύπρος να συμμετέχει ισότιμα με τα άλλα 26 κράτη σε όλους τους θεσμούς άμυνας και ασφάλειας της ΕΕ. Αν ψάξουν οι αρμόδιοι, θα βρούν τους τρόπους και μέσα σε λίγες μόνο μέρες μπορούν να επιλύσουν το πρόβλημα, προλαβαίνοντας δυσάρεστες καταστάσεις.


*Υποστράτηγος ε.α.
ΠΗΓΗ

ΛΥΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η πρόταση του Εγκεμέν Μπαγίς ότι για να λυθεί το Κυπριακό θα πρέπει να κλειστούν σε ένα δωμάτιο οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και της Τουρκίας μαζί με τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων, θυμίζει εποχές απολυταρχίας όπου η μοίρα των λαών εξαρτώταν αποκλειστικά και μόνο από τις αποφάσεις των βασιλιάδων του, των σουλτάνων του και των τυράννων του.
Η λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν θα δοθεί υπό τύπον κονκλαβίου, κεκλεισμένων των θυρών, αλλά θα δοθεί από το σύνολο των νομίμων πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας που θα συσταθούν σε ένα ενιαίο εκλογικό σώμα για να ψηφίσουν επιτέλους το πρώτο ελεύθερο σύνταγμα με βάση την δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας. Προϋπόθεση αυτού και απαίτηση είναι η αποχώρηση του τουρκικού κατοχικού στρατού και των εποίκων, η κατάργηση όλων των κατακτητικών όρων του συντάγματος της Ζυρίχης, η καταγγελία των Συνθηκών Εγγυήσεων και Συμμαχίας, η αναίρεση της κυριαρχίας των αγγλικών βάσεων.
Σε αυτές τις νέες συνθήκες της αποχώρησης των κατακτητών Άγγλων και Τούρκων, υπό την εγγύηση της Ε.Ε. θα επιστρέψουν όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους και οι Τουρκοκύπριοι μέτοικοι στα δικά τους. Για να ζήσουν όλοι από κοινού και εν ειρήνη στην πρώτη Ευρωπαϊκή Κυπριακή Δημοκρατία.
Με δύο λόγια τη λύση θα τη δώσει ο νόμιμος λαός και η δημοκρατία.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Η Κίνα δεν είναι τόσο δυνατή όσο δείχνει προς τα έξω

Μια παλιά κινεζική αλληγορία, που στάθηκε έμπνευση για το βιβλίο The Great Wall and the Empty Fortress, περιγράφει πως ένας βασιλιάς κάποτε, όταν η πόλη του πολιορκήθηκε, είχε την εξής έμπνευση: Άνοιξε τις πύλες και είπε στους πολιορκητές πως είναι καλοδεχούμενοι. Αυτοί υποψιάστηκαν παγίδα και έφυγαν άρον άρον για αλλού. Η πόλη σώθηκε.

Σήμερα, πολλοί είναι αυτοί που βλέπουν από έξω τη Κίνα με την τεράστια οικονομική της δύναμη, και θεωρούν πως το ζήτημα δεν είναι απλά οικονομικό αλλά και ζήτημα ισχύος. Μια χώρα με πάνω από 10% ετήσια ανάπτυξη, που κρατά στα χέρια της τα περισσότερα συναλλαγματικά αποθεματικά, που είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας του πλανήτη, σίγουρα είναι και μια γεωπολιτική ατμομηχανή.

Αν όμως μπούμε μέσα από τις πύλες, παρακάμψουμε τους στατιστικούς δείκτες, τότε θα δούμε δυο σημεία που έρχονται να αμφισβητήσουν αυτή την εικόνα. Το πρώτο στοιχείο είναι τα τεράστια ποσά που η χώρα δαπανά για την ασφάλεια. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η Κίνα ξόδεψε $80 δισ. το 2009 για την άμυνά της. Για την εσωτερική της ασφάλεια, ξόδεψε $75 δισ.

Το δεύτερο στοιχείο είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζονται τα μέλη της ηγεσίας της. Όπως και οι παλαιότεροι (Μαοϊκοί) προκάτοχοί τους, αρέσκονται να φιλοσοφούν ουτοπικά, λέγοντας πως τα πράγματα θα καλυτερέψουν, οι σοδειές θα αυξηθούν, ο μαρξισμός θα επικρατήσει παντού, κλπ. Παρόλα αυτά, υπάρχει μια υποβόσκουσα κατάθλιψη. Ακόμη και ο πρωθυπουργός Wen Jiabao παρουσιάζεται ιδιαίτερα επιφυλακτικός, προειδοποιώντας πρόσφατα πως χωρίς πολιτικές μεταρρυθμίσεις, το μέλλον του κομμουνιστικού κόμματος είναι αμφίβολο.

Τα παραπάνω σχόλια συνόδευσαν μια κυβερνητική αναφορά, πως η διαφθορά, και οι ανισότητες απειλούν την ευημερία της χώρας. Η Κίνα μοιάζει δυνατή από έξω, αλλά στο εσωτερικό της είναι σαν ένα ναρκοπέδιο γεμάτο από περιβαλλοντικά προβλήματα, εθνικιστικές εντάσεις, κοινωνικές ανισορροπίες, και οικονομικές ανισότητες.

Το περιβάλλον είναι όντως πρόβλημα, με τεράστιες αστικές εκτάσεις που συνεχώς διογκώνονται, λειψυδρία, μόλυνση, υπερπληθυσμό, και άστατες καιρικές συνθήκες. Πως αντιδρά η Κίνα; Ακόμη και στη τελευταία σύνοδο της Κοπεγχάγης, η επίσημη θέση της ήταν πως για όλα τα δεινά της κλιματικής αλλαγής, φταίνε οι οικονομικά αναπτυγμένες χώρες. Επέμεναν μάλιστα πως τον λογαριασμό θα πρέπει να πληρώσουν οι ΗΠΑ και η ΕΕ.

Οι προοπτικές για κάποια αλλαγή πολιτικής είναι θολές. Από τη δεκαετία του `70, το κινεζικό Κ.Κ. είχε αναγνωρίσει την ανάγκη για αλλαγές στη διοίκηση της χώρας, και διαχωρισμό κράτους- κόμματος. Ήδη προχώρησαν σε μια πιο ανεξάρτητη δικαιοσύνη, και αφήνουν κάποιες μη κυβερνητικές οργανώσεις να λειτουργούν σε καθεστώς ημιπαρανομίας. Το πρόβλημα όμως είναι πως δεν θα υπάρξει αρκετός χρόνος ώστε να επεκταθούν οι όποιες καινοτομίες. Γιατί; Διότι η Κίνα είναι θύμα της επιτυχίας της.

Η οικονομία της χώρας εκτοξεύτηκε πέραν πάσης προσδοκίας. Αυτοί που κάποτε κατηγορούνταν ως υπερβολικά αισιόδοξοι, σήμερα θεωρούνται ως αβάσιμα προσεχτικοί. Η Κίνα βρίσκεται δέκα χρόνια μπροστά από αυτό που όλοι περίμεναν το 1999. Αυτό όμως σημαίνει, πως ενώ οι ηγέτες της θεωρούσαν πως είχαν αρκετό χρόνο μπροστά τους προκειμένου να προχωρήσουν στις απαραίτητες πολιτικές προσαρμογές, τώρα συνειδητοποιούν πως ο χρόνος είναι αδυσώπητος.

Μέχρι τώρα, το ΚΚΚ χρησιμοποιεί παλιές και δοκιμασμένες μεθόδους για να κρατήσει τα πράγματα στη θέση τους. Συνεχίζει τη καταστολή όσων διαφωνούν και του δημιουργούν προβλήματα. Οι αντίπαλες φωνές είτε φυλακίζονται, είτε απομονώνονται, είτε απλά εξαφανίζονται. Βέβαια, σε κάποιους τομείς έχουν γίνει σημαντικές πρόοδοι. Η χώρα πειραματίζεται με τις εκλογές, και άρχισε να επιτρέπεται και κάποια μεγαλύτερη διάχυση πληροφοριών, που μέχρι πρότινος ήταν θέματα ταμπού. Όμως στα μεγάλα ζητήματα (νομική υπόσταση κοινωνικών ομάδων, περιφερειακές εκλογές, δημοσιονομική αναδιάρθρωση, κλπ) δεν φαίνεται να υπάρχει θέληση για αλλαγή.

Το κινεζικό Politburo φοβάται πως αν ανοίξει ένα θέμα, θα πρέπει παράλληλα να ανοίξει και τα υπόλοιπα. Αυτή η προσέγγιση εμπεριέχει το ρίσκο της αποτυχίας και επομένως η υπερβολικά προσεχτική κινεζική ηγεσία είναι φυσιολογικό να αναβάλλει κάθε προσπάθεια μεταρρύθμισης. Υπάρχει η εικόνα μιας ηγεσίας που απλά ανέχεται το υπάρχον status quo, ελπίζοντας πως τα πράγματα θα κυλήσουν από μόνα τους και οι αλλαγές θα έρθουν με μιάς, όταν έρθουν. Κάτι τέτοιο μπορεί όντως να συμβεί. Το πρόβλημα όμως είναι πως τα ισχυρότερα ανεξάρτητα δικαστήρια, η μεγαλύτερη κοινωνική δράση, και η αυξημένη συμμετοχή των πολιτών, αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για οποιαδήποτε μελλοντική οικονομική μεταρρύθμιση, θα είχε αποτέλεσμα.

Η Κίνα υποφέρει από μεγάλες εσωτερικές εντάσεις. Λέγεται πως οι μαζικές διαδηλώσεις κάθε χρόνο είναι περίπου 90.000, την ίδια ώρα που η κοινωνική δυσφορία οδηγεί σε εγκληματικότητα, αποξένωση και θυμό. Αν η Κίνα καταφέρει να μετεξελιχθεί ομαλά, σίγουρα θα καταστεί, μαζί με τις ΗΠΑ, η κυρίαρχη δύναμη αυτού του αιώνα. Αν όμως η ηγεσία της δεν μπορέσει να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις της εποχής, και να ελέγξει τον θυμωμένο πληθυσμό της, οι συνέπειες θα είναι πολλές, και όχι σίγουρα δεν θα περιοριστούν μέσα στα σύνορά της.

Η Κίνα έχει κάθε δικαίωμα να γιορτάζει τις επιτυχίες της. Θα πρέπει όμως να συνειδητοποιήσει πως τα σύνθετα προβλήματα που αντιμετωπίζει, χρειάζονται άμεσες πρωτοβουλίες προκειμένου να επιλυθούν.

S.A. - The Diplomat
ΠΗΓΗ

Επιστολή αποκαλύπτει τις δολοφονικές πρακτικές των Τούρκων χειριστών στο Αιγαίο

Η επιθετικότητα των Τούρκων πιλότων στο Αιγαίο και η επιδίωξη πρόκλησης ατυχήματος αποκαλύπτονται από σήμα που αφορά Έλληνα χειριστή Mirage 2000 που είχε εμπλοκή με τούρκικο F-16 πάνω από τη Λέσβο και από απόρρητη αναφορά Πτεράρχου του Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας προς τον υπουργό Εθνικής Άμυνας το Μάιο του 2007.
Το σήμα του πιλότου που αναφέρει την εμπλοκή του με το τουρκικό τονίζει τα εξής:

«Το F-16 που βρισκόταν πίσω από το Νο 2 του σχηματισμού προσέγγισε σε πολύ μικρή (5-10’) και εκτελούσε επικίνδυνους ελιγμούς επί 10’, προσπαθώντας να χτυπήσει την καλύπτρα του Ελληνικού F-4 με το φτερό του αλλά και να το βάζει στα καυσαέρια σε χαμηλό ύψος. Παρόμοιες ενέργειες σε μικρότερο βαθμό εκτελούσε και το Νότιο F-16 που βρισκόταν πίσω από το Νο 1. Οι ενέργειες αυτές ανεφέρθησαν…“

Η επικείμενη αναφορά του πτεράρχου της πολεμικής Αεροπορίας προς τον υπουργό Άμυνας το Μάιο 2007 αποκαλύπτει τα εξής:

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,
Σκοπός αυτής της επιστολής είναι η αίτηση προσωπικής ακρόασης από εσάς, προκειμένου να σας ενημερώσω, για σοβαρά, κατά την άποψη μου θέματα, που αφορούν, αφ’ ενός στην εθνική ασφάλεια και αφ’ ετέρου στην κακοδιαχείριση του Δημόσιου χρήματος.
Προκειμένου, να αξιολογήσετε το βάσιμο του αιτήματος μου, επιτρέψτε μου, να αναφέρω τα ακόλουθα, για την υπόθεση μόνον, του «Ατυχήματος Ηλιάκη».
Η από καιρού σχεδιασμένη και πειθαρχημένη επιθετικότητα των Τούρκων πιλότων στο Αιγαίο, ήταν γνωστή στο Επιτελείο του ΑΤΑ, το οποίο ανησυχούσε σοβαρά. Για το λόγο αυτό, λίγους μήνες πριν το «ατύχημα» εξέδωσε σχετικό σήμα την 17-01-2006, με πρόσθετες οδηγίες, για σκοπούς πρόληψης.
Λίγες μόνο μέρες πριν τη συντριβή στην Κάρπαθο, συνέβη σοβαρότατο «προειδοποιητικό περιστατικό», με σχηματισμό της 110Π.Μ/346, το οποίο δεν αξιολογήθηκε δεόντως, από την Ηγεσία. Συγκεκριμένα, παρά τις οδηγίες του προαναφερθέντος Σήματος, το εν λόγω παρολίγον ατύχημα έμεινε σε γνώση μόνο, – ανεξήγητα γιατί – του Δκτού ΕΚΑΕ και του Α/ΤΑ. Οι Υ/ΑΤΑ, Ε/ΑΤΑ και ΔΑΚ ενημερώθηκαν τυχαία και άτυπα, δύο μέρες μετά τον θάνατο του Ηλιάκη, με ότι αυτό σημαίνει, για την Ασφάλεια Πτήσεων και όχι μόνον.
Το ζητούμενο στρατηγικό, επιχειρησιακό ή τακτικό όφελος της δοθείσης εντολής, για γνώση της διαμόρφωσης των Τουρκικών αεροσκαφών RF-4, στον σχηματισμό του ήρωα Ηλιάκη, είναι δυσδιάκριτο έως αόρατο και εξτρεμιστικά δυσανάλογο, συγκρινόμενο με το κόστος, που τελικά πλήρωσε η Π.Α. σε αίμα, ηθικό και χρήμα. Είναι όμως ιδιαίτερα οδυνηρό και ακατανόητο, αν αναλογιστεί κανείς ότι, μια παρόμοια ευτελούς επιχειρησιακής αξίας, εντολή, προκάλεσε, πριν 30 χρόνια, την απώλεια του Σγού Γιαννικάκη και Ανθσγού Πετρούτσου, χωρίς να μας γίνει «μάθημα», προκαλώντας και τότε, όπως ακριβώς και τώρα την σιωπηρή οργή και αγανάκτηση, στο χώρο της Π.Α.
Λίγους μήνες μετά τη θυσία Ηλιάκη, στο αμφιθέατρο του ΑΤΑ, διατυπώθηκε δημόσια στα νεοτοποθετημένα στελέχη του Αρχηγείου, προσωπικά από τον τότε Α/ΤΑ και νυν Α/ΓΕΑ, ότι το εν λόγω ατύχημα οφείλεται σε δυο λόγους. Πρώτον , στη χειρουργική ανωριμότητα των Τούρκων χειριστών και δεύτερον, στην έλλειψη πειθαρχίας αυτών, προς τις εντολές της Τουρκικής στρατιωτικής Ηγεσίας. Κρίνω επιβεβλημένο εδώ, κύριε Υπουργέ, ευθαρσώς να διαφωνήσω και να πω, πως μια τέτοια παραδοχή, πέραν του ότι δεν αντέχει στην λογική, λόγω της γνωστής στους πάντες στρατιωτικής διαπαιδαγώγησης των στελεχών της Τουρκικής Αεροπορίας, πέραν επίσης του ότι δεν συνάδει με την δημόσια δήλωση του Τούρκου Α/ΓΕΕΘΑ, για το θέμα αυτό, προσφάτως στη Θεσσαλονίκη, είναι προφανέστατα επικίνδυνη και δύναται να μας οδηγήσει, σε οδυνηρά λάθη και μάλιστα μη αναστρέψιμα, στρατηγικά και πολιτικά.
Τέλος, για το εν λόγω θέμα, αναφέρω ότι ο Φάκελος διερεύνησης του ατυχήματος δεν ακολούθησε σε επίπεδο ΑΤΑ, την προβλεπόμενη και συνήθη διαδικασία ενημέρωσης και σχολιασμό. Επίσης , δεν υπεγράφη από εμένα, ως Υ/ΑΤΑ, παρά το ότι ζήτησα τούτο δυο φορές και θεσμικά είχα την ευθύνη και του τομέα Ασφάλειας Πτήσεων του Αρχηγείου».

Toυρκικό F-16 περνά μόλις λίγα μέτρα απο ελληνικό μαχητικό κατα την διάρκεια αναχαίτισης.

ΠΗΓΗ

Το Κάιρο σχεδιάζει να ζητήσει την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από τα Ηνωμένα Έθνη, δήλωσε ο αιγύπτιος ΥΠΕΞ

Ο υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου, Άχμεντ Άμπουλ Γέιτ, επανέλαβε σήμερα τη θέση της χώρας του ότι εάν το Ισραήλ συνεχίσει την οικοδόμηση οικισμών στη Δυτική Όχθη, η Αίγυπτος και άλλες αραβικές χώρες ενδέχεται να ζητήσουν από τα Ηνωμένα Έθνη να αναγνωρίσουν το παλαιστινιακό κράτος. "Ίσως να προσφύγουμε στη διεθνή κοινότητα για να ζητήσουμε την αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους και να του δώσουμε μια νόμιμη θέση στη Γενική Συνέλευση", είπε ο Άμπουλ Γέιτ, σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης. Στις αρχές της εβδομάδας ο Αιγύπτιος υπουργός είχε δηλώσει ότι η χώρα του "αναζητά νέους ορίζοντες για την ειρηνευτική διαδικασία" μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων.

Πολλές αραβικές χώρες στηρίζουν την άποψη ότι το παλαιστινιακό θέμα πρέπει να μεταφερθεί στα Ηνωμένα Έθνη αφότου το Ισραήλ αρνήθηκε να παρατείνει το 10μηνο "πάγωμα" της ανέγερσης οικισμών στη Δυτική Όχθη.

e-typos

Επικίνδυνες ακροβασίες της κυβέρνησης με τα Σκόπια

Όσο διάστημα η Ελλάδα έχει «αφαιρέσει» από την ατζέντα των διμερών επαφών με τρίτες χώρες τα Ελληνοτουρκικά για να μην ενοχλήσει την Τουρκία, η Άγκυρα, σε κάθε ευκαιρία, προωθεί ζητήματα που αφορούν το Αιγαίο, τη Θράκη ή την Κύπρο. Η επικέντρωση αποκλειστικά στο οικονομικό πρόβλημα και στην υλοποίηση των υποχρεώσεων του Μνημονίου ήταν το χαρακτηριστικό της απεθνικοποιημένης παρουσίας του Έλληνα πρωθυπουργού και της συνοδείας του στη φετινή Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών.

Η δημοσιονομική κρίση την οποία αντιμετωπίζει η χώρα μας δικαιολογεί σε ένα βαθμό την προσπάθεια του κ. Παπανδρέου να αξιοποιήσει την παρουσία του στο πιο σημαντικό διεθνές φόρουμ για να βελτιώσει την εικόνα της Ελλάδας και πιθανόν να πείσει ξένους επενδυτές ότι η χώρα μας μπορεί να προσφέρει επενδυτικές ευκαιρίες. Ελάχιστα όμως απασχόλησαν την παρουσία της πολυμελούς κυβερνητικής αντιπροσωπίας στη Νέα Υόρκη τα μεγάλα θέματα της εξωτερικής μας πολιτικής, όπως το Σκοπιανό και τα Ελληνοτουρκικά, και είναι ενδεικτικό ότι, παρά τις πολλές συναντήσεις στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αποφύγει τον αιφνιδιασμό από τη Δαμασκό, που έσπευσε να αναγνωρίσει τα Σκόπια με το συνταγματικό όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Η κίνηση αυτή, πέραν της πραγματικής διπλωματικής αξίας της –είναι η 129η χώρα που συνάπτει διπλωματικές σχέσεις με τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας»–, έχει και συμβολική σημασία, καθώς επιβεβαιώνει τα τεράστια προβλήματα που θα αντιμετωπίσει η χώρα εάν δεν υπάρξει καθαρή λύση για σύνθετη, έστω, ονομασία που θα ισχύει με συνταγματική κατοχύρωση erga omnes. Κυρίως όμως ανέδειξε τις σοβαρότατες αδυναμίες της εξωτερικής πολιτικής μας, καθώς το πλήγμα ήρθε από μια παραδοσιακά φίλη χώρα, η οποία το τελευταίο διάστημα –και πιθανόν και στη συγκεκριμένη απόφαση– επηρεάζεται από την Άγκυρα. Το «καλόπιασμα» της Αθήνας προς την Άγκυρα δεν φαίνεται να πιάνει τόπο και είναι χαρακτηριστικό ότι όσο διάστημα τώρα η Ελλάδα έχει σχεδόν αφαιρέσει από την ατζέντα των διμερών επαφών με τρίτες χώρες τα Ελληνοτουρκικά για να μην ενοχλήσει την Άγκυρα, αντίθετα η Τουρκία, σε κάθε ευκαιρία όχι μόνο προωθεί ζητήματα που αφορούν το Αιγαίο, τη Θράκη ή την Κύπρο, αλλά υιοθετεί και «παίκτες» όπως τα Σκόπια, με στόχο να πλήξουν την Ελλάδα. Στα σημαντικά θέματα εξωτερικής πολιτικής όμως φαίνεται ότι υιοθετείται η ίδια τακτική που υπήρξε μετά την 4η Οκτωβρίου 2009 στην Οικονομία. Τα πράγματα αφήνονται στην τύχη τους, ώστε να καταστεί κάποια στιγμή αναπόδραστη η καταφυγή όχι στο ΔΝΤ αυτή τη φορά, αλλά είτε σε απευθείας διάλογο είτε σε μηχανισμό επίλυσης διαφορών, όπως μπορεί να είναι η μεσολάβηση ή η προσφυγή στη Χάγη.


Η χαμένη ευκαιρία
Ο ΟΗΕ, ειδικά φέτος που η Γενική Συνέλευση συνέπεσε με τη Σύνοδο Κορυφής για τους αναπτυξιακούς στόχους για τη χιλιετία, αποτελούσε το ιδανικό βήμα για να προωθηθούν οι ελληνικές θέσεις τόσο στο Κυπριακό και στο Σκοπιανό όσο και στα Ελληνοτουρκικά. Αν και το Σκοπιανό ήρθε έστω και με διαφορετικό τρόπο στην επικαιρότητα –λόγω Συρίας–, τα Ελληνοτουρκικά, που αποτελούν και το μείζον πρόβλημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ήταν σαν να είχαν διαγραφεί από το μαυροπίνακα.
Αντίθετα, έμεινε χωρίς αντίλογο –κι αν το επιχειρούσε μία εβδομάδα αργότερα με την ομιλία του στη Γενική Συνέλευση ο κ. Δρούτσας δεν θα είχε φυσικά την ίδια βαρύτητα και σημασία– η τουρκική θεώρηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων όπως την περιέγραψε στο κείμενο της ομιλίας του ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ. Ο κ. Γκιουλ είπε ότι η Τουρκία είναι αυτή που επιδιώκει τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και τη μετατροπή του Αιγαίου σε θάλασσα ειρήνης και φιλίας και ότι η χώρα του επιθυμεί την επίλυση όλων των «εκκρεμών προβλημάτων στο Αιγαίο, στη βάση των νόμιμων συμφερόντων και των ζωτικών δικαιωμάτων των δύο χωρών».
Με την απουσία επίμονου και συνεχούς αντιλόγου στην τουρκική αυτή επιχειρηματολογία δημιουργείται διεθνώς η εντύπωση ότι η Τουρκία υποστηρίζει το αυτονόητο, καθώς κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να προβάλλει από κάθε βήμα και με κάθε τρόπο την ύπαρξη του casus belli, αλλά και τη συνεχή αμφισβήτηση της ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας.


Απενοχοποίηση της Άγκυρας
Η κυβέρνηση επενδύει τα «ρέστα» της στην κυβέρνηση Ερντογάν, αποδυναμώνοντας όμως την εθνική διαπραγματευτική γραμμή, καθώς μετά από τη συστηματική στήριξη και απενοχοποίηση της Άγκυρας θα είναι δύσκολο να πειστεί η διεθνής κοινότητα, αλλά και η ίδια η ΕΕ, ότι πράγματι αξίζει τον κόπο να υποχρεωθεί η Τουρκία να εγκαταλείψει την αναθεωρητική πολιτική της έναντι της Ελλάδας. Αυτή η αδιέξοδη τακτική γίνεται ακόμη πιο εμφανής ενόψει της επίσκεψης Ερντογάν στην Αθήνα στις 22 Οκτωβρίου για το Συνέδριο περί Κλιματικής Αλλαγής στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Ο κ. Ερντογάν θα έρθει εδώ με το σύνολο της ατζέντας του στο τραπέζι και φυσικά θα καταγραφεί στην ετήσια έκθεση της Κομισιόν ως ένα «ακόμη θετικό βήμα στην προσπάθεια βελτίωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων»…Η πολιτική της Συρίας δεν είναι τίποτ’ άλλο από το δείκτη στη ζυγαριά της διεθνούς επιρροής και ισχύος. Οι Σύριοι φίλοι μας αντιλήφθηκαν ότι οι ισχυροί στην παρτίδα είναι οι Τούρκοι και με αυτούς παίζουν και τους δικούς τους προστατευόμενους θα στηρίξουν. Εμείς ελπίζαμε ότι θα μας ανέθεταν κάποια μεσανατολική πρωτοβουλία. Αν κρίνουμε από το βασικό παίκτη της περιοχής, τους Σύριους, μάλλον θα πρέπει να προηγηθεί η αποκατάσταση της αξιοπιστίας και του κύρους μας στην περιοχή. Γιατί ακόμη και η διαμεσολάβηση είναι «παιχνίδι» για τους ισχυρούς…

m-epikaira

Να μην ξεχαστεί η δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα.

Γράφει ο Δημήτρης Περδίκης

Συμπληρώνονται δυο μήνες από το βράδυ της 12ης Αυγούστου όταν Αλβανοί παρακρατικοί τραμπούκοι δολοφόνησαν στην Χειμάρρα τον Βορειοηπειρώτη Αριστοτέλη Γκούμα. Ο λόγος της δολοφονίας ήταν έτσι απλά και ανατριχιαστικά η ελληνική γλώσσα που μιλούσε το θύμα.
Η ομάδα των τραμπούκων είχε φθάσει τρεις μέρες πριν στην Χειμάρρα, όπου ως γνωστό το σύνολο σχεδόν των κατοίκων είναι ελληνικής καταγωγής και είχε αρχίσει να προκαλεί, να βρίζει, να χειροδικεί εναντίον όποιου… μιλούσε ελληνικά. Θύμα τους έπεσε ακόμα και ένας Eλλαδίτης τουρίστας που μιλούσε στο κινητό με την οικογένειά του στην Αθήνα.

Παρά το ότι η Ελλάδα είναι με διαφορά η πρώτη επενδυτική δύναμη στην Αλβανία και τα μεταναστευτικά εμβάσματα των Αλβανών εργαζομένων είναι οξυγόνο για την αλβανική οικονομία, υπάρχει ένας αυξανόμενος εθνικισμός και ανθελληνισμός στην γειτονική μας χώρα. Να θυμίσουμε την ακύρωση από την αλβανική πλευρά της συμφωνίας οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων, τις δηλώσεις πολιτικών διαφόρων αποχρώσεων περί Τσαμουριάς και Μεγάλης Αλβανίας και βέβαια τις διάφορες αυθαιρεσίες κατά της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητος όπως οι υφαρπαγές ομογενειακών περιουσιών, οι διώξεις κατά του δημάρχου της Χειμάρρας, οι βιαιοπραγίες, προπηλακισμοί και τραμπουκισμοί και τώρα την δολοφονία.

Σε αυτό το πλαίσιο η Ένωση Χειμαρριωτών διοργανώνει σήμερα το απόγευμα (6 μμ) εκδήλωση στο Πνευματικό Κέντρο Κωνσταντινουπολιτών, (Δημητρίου Σούτσου 46 και Αλεξάνδρας), με θέμα «Ο βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός απέναντι στην έξαρση του αλβανικού εθνικισμού». Ομιλητές θα είναι βουλευτές, εκπρόσωποι κομμάτων, άτομα από τον πανεπιστημιακό και τον δημοσιογραφικό κόσμο και βέβαια η ηγεσία της Ομόνοιας - Κ.Ε.Α.Δ.

Οι εκδηλώσεις αυτές είναι σημαντικές γιατί κρατούν στην επιφάνεια ένα σημαντικό εθνικό θέμα όπως το «βορειοηπειρωτικό» το οποίο βέβαια είναι θέμα καταπάτησης ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων.

Το ζήτημα αυτό όμως μπορεί να βρει την λύση του, με την απαραίτητη ισχυρή πολιτική βούληση, σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και άλλων ενδεχομένως εμπλεκομένων διεθνών παραγόντων. Η λύση αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από την θωράκιση της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας με το θεσμικό πλαίσιο με το οποίο θα μπορεί να απολαμβάνει όλα τα μειονοτικά και ανθρώπινα δικαιώματά της που απορρέουν από τις διεθνείς και τις ευρωπαϊκές συμβάσεις.

Σε όλη την Ευρώπη πλέον όπου υπάρχουν σημαντικές εθνικές μειονότητες αυτές βρίσκονται κάτω από καθεστώς ευρείας αυτονομίας που σε κάποιες περιπτώσεις αγγίζει τα όρια της εθνικής ανεξαρτησίας, όπως στα νησιά Ώλαντ (με Σουηδικό πληθυσμό) στην Φινλανδία. Για να μην υπάρξει όμως καμία παρανόηση αναφέρομαι σε εθνικές μειονότητες και όχι θρησκευτικές, πολιτιστικές ή οτιδήποτε παρόμοιο.

Σημαντική ήταν η δήλωση της 6ης Οκτωβρίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όταν σε απάντηση ερωτήσεων ευρωβουλευτών από την Ελλάδα και την Κύπρο η απάντηση ήταν: «Η Αλβανία πρέπει να γνωρίζει πως η προστασία των μειονοτικών δικαιωμάτων αποτελεί κριτήριο πρωταρχικής σημασίας για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

--Ο κ. Δημήτρης Περδίκης είναι Αναλυτής – Μελετητής Βαλκανικών Θεμάτων και Πρόεδρος της Κίνησης για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου 

ΠΗΓΗ

Μύθοι και αλήθειες για τη συνεργασία με την Κίνα

Θα ήταν ασυγχώρητη αφέλεια να πιστέψει κανείς ότι οι συμφωνίες συνεργασίας με την Κίνα (προθέσεις συνεργασίας ως επί το πλείστον) συνάπτονται διότι η μεγάλη αυτή ασιατική χώρα διέπεται από φιλελληνικά αισθήματα. Υπάρχει οπωσδήποτε μια αμοιβαία εκτίμηση μεταξύ των δύο λαών που έχουν αμφότεροι μακραίωνα ιστορία και μεγάλη πολιτιστική παράδοση. Έστω και αν έχουν τελείως διαφορετικό τρόπο σκέψεως και ενεργείας. Όμως, οι πολιτιστικοί και άλλοι δεσμοί δεν προσδιορίζουν και τις εμπορικές και οικονομικές σχέσεις μεταξύ τους. Αυτές υπόκεινται στους κανόνες της αγοράς, τους οποί

ους εμείς συστηματικώς περιφρονούμε. Οι Κινέζοι έρχονται στην Ελλάδα, διότι βλέπουν πως οι προοπτικές συνεργασίας μαζί μας θα εξυπηρετήσουν τα μακροπρόθεσμα εμπορικά τους συμφέροντα. Την ίδια στιγμή όμως, επεκτείνουν τις συνεργασίες τους σε ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και στην Τουρκία, την οποία ο Κινέζος πρωθυπουργός επισκέπτεται από χθες. Και αυτό μεν είναι γνωστό. Όμως, ουδόλως προβλήθηκε το γεγονός ότι πριν λίγες μόλις ημέρες, η τουρκική αεροπορία διεξήγαγε κοινές ασκήσεις με την κινεζική, μαχητικά αεροσκάφη της οποίας μεταστάθμευσαν στην αεροπορική βάση του Ικονίου. Στενούς δεσμούς διατηρεί και η τουρκική αμυντική βιομηχανία με την κινεζική, με την οποία συνεργάζεται σε πολλούς τομείς, σημαντικότερος των οποίων είναι η ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων. Οι Κινέζοι είναι πάντα παρόντες στις εκθέσεις πολεμικής βιομηχανίας της Άγκυρας (IDEA και IDEF), ενώ εδώ και πολλά χρόνια έχουν σταματήσει να μετέχουν στην αντίστοιχη ελληνική (Defendory).
Οι Κινέζοι είναι σοβαροί
Βλέπουμε λοιπόν ένα σαφή διαχωρισμό κατευθύνσεων. Η Ελλάδα ως χώρα-μέλος της ΕΕ και με μεγάλη ναυτιλία (η οποία είναι σημαντικός πελάτης των κινεζικών ναυπηγείων), επιλέγεται ως πύλη εισόδου των κινεζικών προϊόντων προς την Ευρώπη. Παραλλήλως, η εξαγγελία για την ίδρυση ταμείου προς υποστήριξη ναυπηγήσεων εμπορικών πλοίων σε κινεζικά ναυπηγεία, με στόχο την προσέλκυση Ελλήνων εφοπλιστών ως πελατών, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του πώς το Πεκίνο ενισχύει την ανά τον κόσμο εμπορική του εξάπλωση. Από την άλλη πλευρά η Τουρκία έχει επιλεγεί ως συνεταίρος της κινεζικής αμυντικής βιομηχανίας. Κακά τα ψέματα, αλλά στον τομέα αυτό αν και οι Τούρκοι μπήκαν περίπου μια δεκαετία μετά από εμάς, μας έχουν φθάσει και μας έχουν ξεπεράσει. Κάνουν πλήρη τελική συναρμολόγηση μαχητικών αεροπλάνων, αναπτύσσουν δικά τους σχέδια πολεμικών πλοίων και έχουν αξιόλογη δυνατότητα στον τομέα των ηλεκτρονικών. Συνεπώς, αποτελούν πολύ πιο ελκυστική προοπτική συνεργασίας σε σύγκριση με την εγκαταλελειμμένη και παρακμάζουσα αμυντική βιομηχανία της Ελλάδος. Οι αποφάσεις των συνεργασιών αυτών, έχουν ληφθεί με γνώμονα το συμφέρον τα Κίνας. Αυτό είναι άλλωστε και το κριτήριο στο οποίο βασίζονται οι αποφάσεις των σοβαρών κρατών. Και οι Κινέζοι είναι σοβαροί. Η διεθνής πείρα αποδεικνύει ότι από την στιγμή που απέβαλλαν την εσωστρέφεια και έκαναν τη διείσδυσή τους στις διεθνείς αγορές, απεδείχθησαν εξαιρετικά αξιόπιστοι. Τιμούν την υπογραφή τους και τις συμφωνίες που συνάπτουν, μέχρι κεραίας. Έχουν όμως την εύλογη απαίτηση να πράξει το ίδιο και η άλλη πλευρά. Αυτός είναι ο κίνδυνος για την Ελλάδα. Διότι αν στην συνεργασία με τους Κινέζους επιδείξουμε την ελαφρότητα που μας χαρακτηρίζει συνήθως, οι επιπτώσεις θα είναι απρόβλεπτες και σίγουρα οδυνηρές. Επιπροσθέτως, τα πιθανά προβλήματα θα πρέπει να έχουν προβλεφθεί κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων, η προετοιμασία για τις οποίες πρέπει να γίνει με σοβαρότητα ανάλογη του μεγέθους της χώρας για την οποία συζητάμε. Οι Κινέζοι εργάζονται σκληρά στην προσπάθεια να διαμορφώσουν ένα καλύτερο αύριο για τους ιδίους και για την χώρα τους. Η κυβέρνησή τους δε, παρ’ ό,τι διατηρεί τον μανδύα μιας δήθεν κομμουνιστικής διακυβερνήσεως, εφαρμόζει πολιτικές που οδηγούν στην αξιοποίηση της διεθνούς συγκυρίας προς όφελος της οικονομίας και της επιχειρηματικότητας της χώρας. Το κινεζικό μοντέλο οικονομικής πολιτικής παρ’ όλον τον συγκεντρωτισμό που χαρακτηρίζει την χώρα και παρ’ όλα τα «βάρη» που μπορεί να του κληροδότησαν οι δεκαετίες της μαοϊκής διακυβερνήσεως, αποδεικνύεται πολύ πιο πρακτικό και πολύ λιγότερο γραφειοκρατικό από αυτό της Ελλάδος. Παρά το γεγονός ότι η χώρας μας ευρίσκεται στον πυρήνα του δυτικοευρωπαϊκού φιλελευθέρου γίγνεσθαι. Ο κρατισμός και η γραφειοκρατία που ευθύνονται για την οικονομική κατάρρευση της χώρας εξακολουθούν να πλανώνται ως εφιάλτης και να ορθώνουν εμπόδια στην οιανδήποτε προσπάθεια παραγωγικής επενδύσεως.
Ευθύμιος Π. Πέτρου 
ΠΗΓΗ

Εισβολή Σκοπιανών στην Πέλλα για να βγάλουν ταυτότητες!

 

Την έκδοση πιστοποιητικών γεννήσεως αιτήθηκαν από τις διοικητικές υπηρεσίες του δήμου Αριδαίας στο νομό Πέλλας, περισσότεροι από 40 Σκοπιανοί, που το πρωί της Δευτέρας πέρασαν τα σύνορα από τον μεθοριακό σταθμό της Νίκης και βρέθηκαν στην περιοχή.

Η κίνηση των Σκοπιανών εντάσσεται στη συντονισμένη προσπάθεια που βρίσκεται σε εξέλιξη του τελευταίο διάστημα από την εθνικιστική κυβέρνηση του Νίκολα Γκρούεφσκι, να αποδείξει στα διεθνή φόρα πως στην βόρεια Ελλάδα υπάρχουν Μακεδόνες που δεν αισθάνονται Έλληνες και πως οι ελληνικές αρχές την περίοδο του καταστροφικού εμφυλίου, πραγματοποίησαν … «γενοκτονία» εναντίον τους.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας VREME, απόγονοι Σκοπιανών που εγκατέλειψαν την δυτική Μακεδονία πριν το 1949, προσέφυγαν κατά της Ελλάδας στο δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Στρασβούργου, αλλά εισέπραξαν αρνητική απάντηση επειδή αδυνατούν να αποδείξουν τα όσα ισχυρίζουνται και κυρίως πως κατάγονται από την Ελλάδα.

Για το λόγο αυτό, απευθύνονται στις ελληνικές αρχές για την έκδοση πιστοποιητικών, που θα αποδεικνύει την ελληνική τους καταγωγή, με απώτερο στόχο την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας, την έκδοση ταυτότητας και διαβατηρίου και τη δικαστική διεκδίκηση περιουσιών, που όπως ισχυρίζονται άφησαν πίσω τους οι προγονοί τους την περίοδο του εμφυλίου.

Οι υπάλληλοι του δήμου Αριδαίας, που ξαφνιάστηκαν από την «εισβολή» των Σκοπιανών, ενημέρωσαν τους Σκοπιανούς πως το κοινό αίτημα για έκδοση πιστοποιητικών, θα ακολουθήσει τη νόμιμη οδό.

Το φιλοσκοπιανό κόμμα «Ουράνιο Τόξο» παροτρύνει στα μέλη συλλόγων Σκοπιανών που υποστηρίζουν πως κατάγονται από ελληνικές περιοχές, να έρχονται οι ίδιοι στην βόρεια Ελλάδα και να αιτούνται από τις αρχές έγγραφα, με τα οποία θα μπορούν να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους.

Το 2008 με επιστολή του στον τότε Έλληνα πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, ο Νίκολα Γκρούεφσκι, είχε θέσει επίσημα αίτημα επιστροφής Σκοπιανών, που υποστηρίζουν πως κατάγονται από περιοχές της Μακεδονίας, καθώς και των περιουσιών τους, ενώ είχε ζητήσει την αναγνώριση της υποτιθέμενης «μακεδονικής μειονότητας» στη χώρα μας.

Την ίδια ώρα που η προκλητικότητα των Σκοπιανών κορυφώνεται και εντός ελληνικού εδάφους, πέντε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν ερώτηση προς τους υπουργούς Εσωτερικών και Εξωτερικών, ζητώντας ευθέως την επιστροφή στην βόρεια Ελλάδα, όσων εγκατέλειψαν τη χώρα την περίοδο του εμφυλίου και σήμερα δηλώνουν «Μακεντόνετς» υιοθετώντας πλήρως την σκοπιανή προπαγάνδα, που κάνει λόγο για μειονότητα  … 500.000 Σκοπιανών στη χώρα μας και «Μεγάλη Μακεδονία» μέχρι τον Όλυμπο.
ΠΗΓΗ

ΕΝΑΡΞΗ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ

Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα ΕΔΗΚ ξεκινά την προεκλογική του εκστρατεία με την εκδήλωση που θα γίνει στις 27 Οκτωβρίου ώρα 20.00 στο Ξενοδοχείο ΚΑΝΙΚΑ στη Λεμεσό. Κύριος ομιλητής θα είναι ο πρόεδρος του κόμματος κ. Λουκάς Σταύρου με θέμα "Η πρόταση λύσης του ΕΔΗΚ ενάντια στον ραγιαδισμό".
Καλούμε κάθε Έλληνα πατριώτη που αγωνιά για το μέλλον του Κυπριακού Ελληνισμού, που βλέπει την πατρίδα να σύρεται από το προσκυνημένο κατεστημένο στον όλεθρο και τον αφελληνισμό, να δώσει το παρόν του σε αυτή την εθνικιστική συγκέντρωση ώστε να ακουστεί δυνατή η φωνή μας ενάντια στις μεθοδεύσεις των εχθρών του λαού και της πατρίδος.
Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα ΕΔΗΚ κατέρχεται αυτοδύναμο στις βουλευτικές εκλογές του Μαϊου 2011, ως το μόνο κόμμα που έχει να δώσει μια ολοκληρωμένη πρόταση λύσης στα πλαίσια των νέων γεωπολιτικών δεδομένων με ένα και μοναδικό σκοπό την απελευθέρωση της γης μας από τους τούρκους και άγγλους κατακτητές.
Στην παρωχημένη, ψυχροπολεμική αντιπαράθεση μεταξύ δεξιάς και αριστεράς, που αποτελούν τις δύο όψεις του ιδίου νομίσματος καθώς και στην αλλοπρόσαλλη πολιτική του κεντρώου χώρου, αντιτάσσουμε την ιδεολογία της Εθνικοδημοκρατίας για μια πατρίδα Ελληνική και ένα κοσμικό λαϊκό κράτος που θα προστατεύσει τα συμφέροντα των παραγωγικών λαϊκών δυνάμεων ενάντια στην ληστρική, παρασιτική πλουτοκρατία.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ-ΑΝΑΘΕΣΜΙΣΗ-ΕΘΝΙΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ

Ο κατάλογος των Αρχιερέων που ενεκρίθησαν για Τουρκική υπηκοότητα!

Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων "Romfea.gr", παραθέτει παρακάτω αποκλειστικά το κατάλογο των πρώτων αιτήσεων για Τουρκική υπηκοότητα που ενεκρίθησαν. Επίσης να σημειωθεί, ότι αναμένεται η απάντηση των Τουρκικών αρχών για την δεύτερη δέσμη αιτήσεων των Αρχιερέων.
Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ:



Ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέας
Ο Μητροπολίτης Δαρδανελλίων κ. Νικήτας
Ο Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Ευγένιος
Ο Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης κ. Γεννάδιος
Ο Μητροπολίτης Καρπάθου και Κάσου κ. Αμβρόσιος
Ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος
Ο Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ
Ο Μητροπολίτης Μιλήτου κ. Απόστολος
Ο Μητροπολίτης Μπουένος Άϊρες κ. Ταράσιος
Ο Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλόχιος
Ο Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου κ. Νεκτάριος
Ο Μητροπολίτης Πισιδίας κ. Σωτήριος
Ο Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ
Ο Μητροπολίτης Σύμης κ. Χρυσόστομος
ΠΗΓΗ

Ενθουσιώδης υποδοχή του Αχμαντινετζάντ από τη Χεζμπολάχ στο κατώφλι του Ισραήλ

Βηρυτός: Περιοδεία σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από τα σύνορα με το Ισραήλ πραγματοποίησε ο πρόεδρος του Ιράν, Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ και μπροστά σε κοινό χιλιάδων ανθρώπων καταφέρθηκε κατά του Ισραήλ και υπέρ των Λιβανέζων. Ο πρόεδρος του Ιράν, που βρίσκεται από την Τετάρτη στο Λίβανο, έφτασε στο χωριό Μπιντ Τζμπέιλ το απόγευμα της Πέμπτης, περίπου τέσσερα χιλιόμετρα από τα σύνορα με το Ισραήλ. Σε ομιλία του μπροστά σε περίπου 15.000 χιλιάδες οπαδούς της Χεζμπολάχ στο στάδιο του χωριού εκφράστηκε με θετικά λόγια για αντίσταση των Λιβανέζων κατά του Ισραήλ. Το Ιράν θα παραμείνει στο πλευρό του λιβανικού λαού «έως το τέλος» διαβεβαίωσε τους το κοινό που τον επευφημούσε.

Μάλιστα τραγούδια γραμμένα ειδικά για τον Ιρανό πρόεδρο που του εύχονταν το «καλώς ήλθατε στην γη της αντίστασης» μεταδίδονταν από τα μεγάφωνα. «Ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι οι σιωνιστές είναι θνητοί. Σήμερα το λιβανέζικο έθνος είναι ζωντανό και υπόδειγμα για τα περιφερειακά έθνη», πρόσθεσε ακόμη. Σε άλλη μία έμμεση αλλά σαφή αναφορά στο Ισραήλ, ο Αχμαντινετζάντ υπογράμμισε ότι οι εχθροί «δεν έχουν άλλη επιλογή από το να παραδοθούν και να επιστρέψουν στις πρώτες πατρίδες τους» για να προσθέσει: «η Παλαιστίνη θα απελευθερωθεί». Η επιλογή του χωριού δεν ήταν τυχαία: Το Μπιντ Τζμπέιλ υπέστη μεγάλες καταστροφές στον πόλεμο του 2006 μεταξύ της Χεζμπολάχ και του Ισραήλ. Η Τεχεράνη είχε επενδύσει μεγάλα ποσά στην ανοικοδόμησή του χωριού που είναι άλλωστε και προπύργιο της σιιτικής οργάνωσης, πριν και μετά την κατοχή της περιοχής από τα ισραηλινά στρατεύματα που αποχώρησαν το 2000. Ο Αχμαντινετζάντ θα επισκέπτονταν επίσης της Κάνα όπου το 2006 σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή σκοτώθηκαν δεκάδες άμαχοι. Η επίσκεψη χαρακτηρίστηκε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ σκόπιμη πρόκληση. Ο εκπρόσωπος της ισραηλινής κυβέρνησης μίλησε για την «κατοχή του Λιβάνου από το Ιράν διαμέσου της Χεζμπολάχ» η οποία «έχει καταστρέψει κάθε ελπίδα για ειρήνη και έχει μετατρέψει το Λίβανο σε ιρανικό δορυφόρο». Σκοπός της επίσκεψης του Ιρανού πρόεδρου, όπως θεωρούν οι αναλυτές, είναι να παρουσιάσει τη χώρα του σαν σύμμαχο του Λιβάνου και όχι μόνο της Χεζμπολάχ, φέρνοντας έτσι τη χώρα πιο κοντά στη Τεχεράνη σε βάρος της δυτικής επιρροής.
ΠΗΓΗ

Θέμα χρόνου η αναδιάρθρωση του χρέους

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Γερμανία έθεσε και πάλι στο Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών (Ecofin) τη θέση της για ελεγχόμενη πτώχευση ενός κράτους – μέλους της Ευρωζώνης. Ανεπισήμως οι συζητήσεις για το αναπόφευκτο ή μη και το timing μιας τέτοιας κίνησης, η οποία άλλωστε χρειάζεται και σημαντικό χρόνο προετοιμασίας, γίνονται και στην Ουάσιγκτον και στις Βρυξέλλες. Ακόμη πιο καθαρά μίλησε για το θέμα αυτό σε συνέδριο που έγινε στην Ιταλία ο επικεφαλής του φημισμένου Ινστιτούτου Οικονομίας το Μονάχου (IFO) καθηγητής Χανς Βέρνερ Ζιν, που από τη θέση του έχει και ρόλο συμβούλου της γερμανικής κυβέρνησης. Είπε, λοιπόν, ο κ. Ζιν ότι "πριν «αποφασιστεί ένα σχέδιο διάσωσης μιας χώρας, θα πρέπει οι πιστωτές της χώρας – τράπεζες- να αποδέχονται μείωση των απαιτήσεών τους, διαφορετικά δεν θα υπάρξει ποτέ δημοσιονομική πειθαρχία στην Ευρωζώνη». Πολύ απλά, ο κ. Ζιν είπε αυτό που ισχύει στην καθημερνή τραπεζική πρακτική, ότι δηλαδή και οι τράπεζες αναλαμβάνουν κινδύνους με δάνεια που δίνουν και πρέπει να αναλαμβάνουν τον κίνδυνο αυτό. Μάλιστα, ο Γερμανός καθηγητής είναι πιο απαισιόδοξος από άλλους συναδέλφους του και θεωρεί ότι η μεγάλη μείωση των εισοδημάτων θα φέρει την Ελλάδα στα πρόθυρα… εμφυλίου πολέμου το 2011. «Είναι αδύνατον να μειωθούν οι μισθοί κατά 30% χωρίς μείζονα κοινωνική αναταραχή», είπε χαρακτηριστικά. Αλλά και στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης μιλάνε για τις συζητήσεις που γίνονται για το θέμα αυτό πίσω από κλειστές πόρτες.
Το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας εξακολουθεί να είναι επισήμως από τα πλέον αμφιλεγόμενα της οικονομικής πολιτικής. Από τη μια πλευρά είναι η μεγάλη πλειοψηφία των διεθνών αναλυτών και κορυφαίων οικονομολόγων, οι οποίοι θεωρούν την αναδιάρθρωση ως αναγκαία προϋπόθεση για τη σταθεροποίηση της δημοσιονομικής και οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα, μέσω της μείωσης της υπερβολικής δαπάνης για τόκους – στο ύψος των 14 δις ευρώ ή 5% του ΑΕΠ – που πληρώνει στους κατόχους των ομολόγων της. Θεωρούν, δηλαδή, ότι με την αναδιάρθρωση θα περιοριστεί η μείωση των εισοδημάτων των Ελλήνων και η ύφεση της οικονομίας σε επίπεδα που θα είναι δυνατό να οδηγήσουν σε έξοδο από την κρίση. Από την άλλη πλευρά, έχουμε κορυφαίους αξιωματούχους της ΕΕ να απορρίπτουν με επίσημες δηλώσεις τους τη λύση της αναδιάρθρωσης, υποστηρίζοντας ότι μείωση του ελλείμματος και η σταθεροποίηση του δημόσιου χρέους είναι δυνατή και χωρίς αυτή. Ο επίτροπος κ. Όλι Ρεν στάθηκε ιδιαίτερα στα προβλήματα που θα δημιουργούσε μια αναδιάρθρωση στην ελληνική και την ευρωπαϊκή οικονομία, ενώ ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δήλωσε ότι η Ελλάδα θα εξυπηρετήσει κανονικά όλα τα χρέη της. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται, όπως ήταν αναμενόμενο, και οι δηλώσεις του Έλληνα υπουργού Οικονομικών κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου.
Πρόσφατα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δημοσιοποίησε μια έκθεση στελεχών του για τον κίνδυνο χρέους που αντιμετωπίζουν 10 από τις πιο αναπτυγμένες οικονομίες στον κόσμο, μεταξύ των οποίων η ελληνική αλλά και η αμερικανική και η βρετανική, η ιαπωνική και η γαλλική. Η έκθεση κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η αναδιάρθρωση του χρέους και πολύ περισσότερο η πτώχευση τους είναι «μη αναγκαία, μη επιθυμητή και απίθανη». Η μελέτη συνέκρινε βασικά χαρακτηριστικά των αναπτυγμένων οικονομικών – το ύψος του πραγματικού επιτοκίου και τη συνολική δαπάνη για τόκους που πληρώνουν, τα πρωτογενή ελλείμματά τους (δηλαδή, τα ελλείμματα του προϋπολογισμού χωρίς τους τόκους) και το ρυθμό ανάπτυξης – για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτές δεν έχουν κίνητρο να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση ή ανοιχτή χρεοκοπία, όπως συνέβη με τις λιγότερο αναπτυγμένες οικονομίες τις περασμένες δεκαετίες. Ωστόσο, αν διαβάσει κανείς αναλυτικά τη μελέτη και δεν περιοριστεί στα συμπεράσματα, θα διαπιστώσει ότι με βάση τα στοιχεία που προσκομίζουν οι συγγραφείς της, η Ελλάδα βρίσκεται πιο κοντά στις χώρες που αναγκάστηκαν να πτωχεύσουν. Για παράδειγμα, ενώ το πραγματικό επιτόκιο – μετά την αφαίρεση του πληθωρισμού – που θα πληρώσουν οι δέκα αναπτυγμένες χώρες για τη διετία 2011-12 υπολογίζεται σε 2,5%, για την Ελλάδα φτάνει στο 4%, έναντι 5,4% που ήταν κατά μέσο όρο στις χώρες που πτώχευσαν. Το ίδιο ισχύει και για τη διαφορά μεταξύ πραγματικού επιτοκίου και πραγματικού ρυθμού ανάπτυξης, ο οποίος είναι κρίσιμης σημασίας για τη δυνατότητα μείωσης του ελλείμματος. Στην περίπτωση της Ελλάδας εκτιμάται στο 4,4%, έναντι μόλις 0,8% στις 10 αναπτυγμένες χώρες και 7,3% στις χώρες που πτώχευσαν. Η έκθεση συμπεραίνει ότι μ’ ένα «κούρεμα» του χρέους κατά 50%, η αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή στην Ελλάδα θα μειωνόταν κατά 2,7% του ΑΕΠ, έναντι μόλις 0,5% για όλες τις αναπτυγμένες οικονομίες. Αν, όμως, η αναδιάρθρωση γίνει σε «εθελοντική» βάση, το «κούρεμα» θα είναι αρκετά μικρότερο και ανάλογα και η μείωση της δημοσιονομικής προσαρμογής. Ακόμη, όμως, και το μισό να είναι το «κούρεμα», θα μιλάμε για ελάφρυνση του βάρους για τους Έλληνες κατά 1,3% του ΑΕΠ ή πάνω από 3 δις ευρώ, ποσό που δεν είναι καθόλου μικρό.
Το ερώτημα, βεβαίως, που τίθεται για ποιο λόγο οι κοινοτικοί αξιωματούχοι διαψεύδουν την προοπτική της αναδιάρθρωσης του χρέους. Η μια πιθανή απάντηση είναι αυτή που έδωσε ο κ. Ζιν, όταν τον ρώτησαν γιατί δεν συνδυάστηκε η διάσωση της Ελλάδας με την τρόικα για το Μνημόνιο και το πακέτο των 110 δις ευρώ. Το μέτρο αυτό, είπε, αποκλείστηκε, γιατί θεωρήθηκε ότι θα αποτελούσε ηθικό κίνδυνο (moral hazard), δηλαδή μια «πρόκληση» και σε άλλες χώρες να αφήσουν το έλλειμμα και το χρέος τους να εκτροχιαστεί. Αυτή η εκδοχή συνεπάγεται ότι η Ελλάδα θα πρέπει να «βασανιστεί» αρκετά, ώστε να αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγή για τις άλλες χώρες της Περιφέρειας της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν μεγάλο δημοσιονομικό πρόβλημα. Μια παραλλαγή της είναι ότι η Ελλάδα έχει ακόμα «λίπος» να κάψει – παρά την προφανή αποτυχία της μείωσης του ελλείμματος με τα μέτρα του Μνημονίου - , αρκεί να βάλει ουσιαστικό «χέρι» στη φοροδιαφυγή και στη σπατάλη στο ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως τις ΔΕΚΟ και τα νοσοκομεία. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι οι τράπεζες στη Γερμανία και στη Γαλλία, που έχουν τις μεγαλύτερες θέσεις σε ελληνικά ομόλογα, πιέζουν για να καθυστερήσει κι άλλο η αναδιάρθρωση, παρά το γεγονός ότι η επίπτωση που θα υπάρξει θεωρείται ελεγχόμενη, σύμφωνα με τα πρόσφατα stress tests. Ό,τι κι αν ισχύει από αυτά – πιθανόν και όλα μαζί-, η πραγματικότητα είναι ότι οι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες παίζουν ακόμη μια φορά με τη «φωτιά». Γιατί, είναι προφανής ο κίνδυνος να οδηγηθεί η ελληνική οικονομία σε τέτοια πίεση, ώστε να καταστεί αναπόφευκτη μια πολύ πιο επώδυνη χρεοκοπία της που θα πλήξει όλη την Ευρωζώνη, πριν προχωρήσουν σε μια συντεταγμένη ή «φιλική» αναδιάρθρωση του χρέους με μικρότερες αρνητικές επιπτώσεις για όλους. Την άποψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αποδεχτεί την αρχή της αναδιάρθρωσης του χρέους και να ξεκινήσει τις θεσμικές προετοιμασίες γι’ αυτή υπογραμμίζει σε άρθρο του στους Financial Times ο βασικός αρθρογράφος της εφημερίδας κ. Βόλφγκανγκ Μινχάου.
Πηγή