ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΓΓΛΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ

Η τελευταία κίνηση της δικής πλευράς αναφορικά με το κυπριακό ήταν η κατάθεση των νέων προτάσεων Χριστόφια που σε τελική ανάλυση αποτελούν Αμμοχωστοποίηση του κυπριακού , αφού κεντρικός άξονας αυτών των προτάσεων ήταν η επιστροφή της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου με αντάλλαγμα το άνοιγμα απευθείας εμπορικών σχέσεων Ε.Ε. και κατεχομένων και την άρση των εμποδίων ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Οι νέες προτάσεις Χριστόφια αν και βαθαίνουν περισσότερο την υποχώρηση εντούτοις χαρακτηρίσθηκαν από την προπαγάνδα των κρατούντων ως έξυπνη κίνηση , ως ένα βήμα μπροστά . Αφού έγινε η κατάθεση των νέων προτάσεων ο κ. Χριστόφιας αποκοιμήθηκε στο θρόνο περιμένοντας την άλλη πλευρά να εκλογικευτεί και να αποδεχθεί τις προτάσεις που σύμφωνα με τους ερασιτέχνες μάγους που περιστοιχίζουν τον κ Χριστόφια θα ανοιγόταν έτσι διάπλατος ο δρόμος προς την λύση .
Η άλλη πλευρά όμως ακολούθησε τη δική της γραμμή και κράτησε μόνο στη μνήμη των γιγνομένων τις νέες υποχωρήσεις Χριστόφια για μελλοντική χρήση . Η άλλη γραμμή της Τουρκίας δεν έχει να κάνει με την πορεία των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται για λύση πάνω στη λεγόμενη συμφωνημένη βάση αλλά στοχεύει κατευθείαν στην διεκδίκηση αναγνώρισης του κατοχικού μορφώματος και στην εφαρμογή του αμέσου εμπορίου Ε.Ε και κατεχομένων παρακάμπτοντας τις προτάσεις Χριστόφια . Σε αυτή τη φάση βρίσκονται τα πράγματα με την Αγγλία να στέκεται στο πλευρό των τούρκων και να αλωνίζει την υφήλιο προς υποστήριξη των τουρκικών σχεδίων .
Η δική μας πλευρά αναλώνεται σε ανούσιες δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση χωρίς να περιγράφει τα πράγματα στο λαό ως έχουν .Επικεντρώνονται οι κομματάρχες του πολιτικού κατεστημένου σε πράγματα επουσιώδη και δευτερεύοντα για να αφήσουν την Αγγλία να κάνει ανενόχλητη τη δουλειά της .Αυτή είναι μια τακτική που την έχουν μάθει απέξω και ανακατωτά οι δόλιοι αγγλόδουλοι πολιτικάντηδες .Διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλο .Έτσι θα βρεθούμε ξαφνικά ενώπιον νέων τετελεσμένων τα οποία θα παγιώσει η αγγλοτουρκική διπλωματία μετά της συναινούσας αδιαφορίας μας .
Εκείνο που απαιτείται αυτή την ώρα είναι μια νέα επιθετική στρατηγική κατά της αγγλοτουρκικής συνομωσίας .
Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα προτείνει τις κάτωθι κινήσεις :
Πρώτο : Ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη .
Δεύτερο : Καταγγελία των συνθηκών εγγυήσεων και συμμαχίας .
Τρίτο : Καταγγελία της εχθρικής πολιτικής της Μ. Βρετανίας προς την Κυπριακή Δημοκρατία .
Τέταρτο : Αναθεώρηση και αναθέσμιση του κατακτητικού συντάγματος της Ζυρίχης σύμφωνα με τα κεκτημένα της Ευρώπης .
Πέμπτο : Άνοιγμα του ζητήματος της μετατροπής των Αγγλικών βάσεων σε βάσεις της ευρωπαϊκής αμυντικής συναντίληψης μη αποκλειομένου του ΝΑΤΟ .
Έκτο : Κατεδάφιση των κεραιών υψηλής ακτινοβολίας και των κατασκοπευτικών σταθμών που διαθέτουν οι άγγλοι στο νησί .
‘Έβδομο : Άμεση παράδοση στη Κυπριακή Δημοκρατία των περιοχών που βρίσκονται εκτός των περιφραγμένων στρατιωτικών βάσεων υπό αγγλική κατοχή.
Όγδοο :Κλείσιμο των οδοφραγμάτων .
Ένατο : Αναβίωση του ενιαίου αμυντικού δόγματος και σταδιακή μετατροπή του σε ενιαίο ελληνικό στρατό ,
Δέκατο : Δημιουργία ισχυρής ένοπλης πολιτοφυλακής .
Ενδέκατο : Εκστρατεία στην Ευρώπη για γνωστοποίηση των θέσεων μας .


Αυτές οι ελάχιστες κινήσεις που επιβάλλεται να γίνουν είμαστε βέβαιοι πως δεν θα γίνουν για τον απλούστατο λόγο ότι το πολιτικό , οικονομικό και «πνευματικό» κατεστημένο είναι αγγλόδουλο μέχρι το μεδούλι των οστών του .
Μόνο εμείς οι εθνικοδημοκράτες θα εγκαινιάσουμε την απελευθερωτική στρατηγική αν ο λαός ξυπνήσει από την πολύχρονη μαστούρα που τον βύθισαν οι εγκάθετοι ηγετίσκοι του τους οποίους θαυμάζει και προσκυνά .
Διπλή κατοχή υπομένει η δύστυχη πατρίδα μας . Από την μια οι αγγλοτούρκοι και από την άλλη οι αγγλόδουλοι και προσκυνημένοι κοτσαπάσηδες .
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΕΔΗΚ

Τι ζήτησε ο Νετανιάχου από τον Παπανδρέου;

Mια αποκάλυψη μεγατόνων κάνει το περιοδικό “Επίκαιρα” σχετικά με το τι ζήτησε ο Νετανιάχου από τον Παπανδρέου. Μετρ στην παραπλάνηση οι Ισραηλινοί έχουν στήσει μερικές από τις πιο αριστοτεχνικές παγίδες της Ιστορίας, ιδίως όταν έχουν να κάνουν με χώρες και ελίτ σε κατάσταση γενικευμένης αποσύνθεσης…
Συμφωνα λοιπόν με το περιοδικό που επικαλείται έγκυρες πηγές ”αυτό που ζητάει το Ισραήλ από την Ελλάδα και τη Βουλγαρία είναι να επιτρέψουν στην Πολεμική του Αεροπορία να στήσει αερογέφυρα στον ελληνικό και το βουλγάρικο εναέριο χώρο, προκειμένου να επιτεθεί στο Βόρειο Ιράν και την Τεχεράνη μέσω Μαύρης Θάλασσας και Γεωργίας. Επιθυμεί επίσης να έχει και χερσαίες διευκολύνσεις, τεχνικές και ανεφοδιασμού, για το άνοιγμα του βόρειου αεροπορικού μετώπου που σχεδιάζει.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε, φυσικά, αν θα πραγματοποιηθεί τελικά η επίθεση κατά του Ιράν. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι προετοιμάζεται επίμονα και μεθοδικά εδώ και πολλά χρόνια. Αλλά και ότι τυχόν ικανοποίηση των ισραηλινών αιτημάτων από την κυβέρνηση Παπανδρέου θα ισοδυναμεί νομικά και ουσιαστικά, εφόσον πραγματοποιηθεί η επίθεση, με κήρυξη πολέμου της Ελλάδας κατά του Ιράν, όπως υπογραμμίζουν έγκριτοι νομικοί.
Η Αθήνα, σε μια τέτοια περίπτωση, θα καθίστατο συνένοχη ενός από τα μεγαλύτερα διεθνή πολιτικά εγκλήματα της ιστορίας παραβιάζοντας κατάφωρα τη διεθνή έννομη τάξη, τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και το Ελληνικό Σύνταγμα και μεταβαλλόμενη σε ενδεχόμενο στόχο αντιποίνων“.

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΝΕΚΡΩΣΕ ΤΗΝ ΧΙΜΑΡΑ ΓΙΓΑΝΤΩΣΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ .

Πας μη Έλλην Βάρβαρος. Τι μεγάλη και πόσο διαχρονική αλήθεια από την αρχαία ελληνική σοφία που επαληθεύεται διαρκώς. Από το βάθος των αιώνων της ανθρώπινης ιστορίας και μέχρι τις ζοφερές μέρες μας. Κι όμως ο υπέρλαμπρος λαός μας εξακολουθεί να δείχνει ανοχή σε ανθρώπους που θα έπρεπε να είχε βγάλει βιαίως και άμεσα από την ζωή του μαζί με τις νοοτροπίες τους. Τους Εφιάλτες, τους Πηλιογούσηδες και τους Νενέκους μαζί με τους Κωλέτηδες, τους Μαυροκορδάτους και τα σύγχρονα πολιτικά τζάκια πάσης καθεστωτικής απόχρωσης να τους στείλει σε κάποια στρατοδικεία για εσχάτη προδοσία για να πιάσει δουλειά και το Γουδί. Και τους αλλόφυλους που επιζητούν ψυχές και εδάφη να σταλούν στον Καιάδα. Και οι άλλοι αλλόφυλοι επιβήτορες που πηδάνε συρματοπλέγματα και σύνορα για να εισβάλλουν λαθραία και να κλέψουν το ψωμί και την ασφάλεια των Ελλήνων να πεταχτούν με μιας έξω από την Ιερή μας Πατρίδα. 

Αλλά πάλι όταν δεν γίνονται τα αυτονόητα, πως περιμένουμε όχι απλά να διαφυλαχτούν οι ζωές των Ελλήνων, αλλά και να αποκρουστούν οι προσβολές στην μνήμη τους και την ασφάλεια των πονεμένων οικογενειών τους. Αυτό συνέβη όπως πληροφορηθήκαμε όταν δύο αυτοκίνητα με Αλβανούς υπάνθρωπους κινούμενα με μεγάλη ταχύτητα από την Αυλώνα προς τους Αγίους Σαράντα, τόλμησαν αποθρασυσμένοι να πυροβολήσουν τρεις φορές έξω από την οικία του αείμνηστου Αριστοτέλη Γκούμα. Η κίνηση αυτή έγινε σαφώς προκειμένου να επιτευχθεί ο εκφοβισμός της οικογένειας του τραγικού βορειοηπειρώτη αδελφού μας και της χειμαριώτικης κοινότητας. Γεγονός που αποδεικνύει την πολιτική σκοπιμότητα του αλβανικού παρακράτους που στηρίζει τις επίσημες αλβανικές διεκδικήσεις τόσο σε βάρος των Βορειοηπειρωτών και της σκλαβωμένης γης τους που γυρεύουν να αρπάξουν όσο και σε βάρος της Ελεύθερης Ηπείρου που θέλουν ενσωματωμένη στην Μεγάλη Αλβανία τους που ονειρεύονται και δεν θα την δουν ποτέ.

Δεν πρόκειται λοιπόν για απλό θράσος κοινών εγκληματιών ούτε για μεμονωμένο περιστατικό μίσους ορισμένων Αλβανών σε βάρος των Ελλήνων. Οι πραγματικοί Αλβανοί ακολουθούν έναντι των Ελλήνων την συμπεριφορά που ακολουθούν οι κατώτεροι και συμπλεγματικοί έναντι των ανώτερων και δημιουργικών λαών, αυτή του μίσους. Στην δε περίπτωση του αείμνηστου Αριστοτέλη Γκούμα έχουμε ένα ακόμα κρίκο στην αλυσίδα του αλβανικού ξυπόλυτου και ανιστόρητου μεγαλοϊδεατισμού που εκτρέφει ο δολοφόνος των Ελεύθερων Εθνών Διεθνιστικός Νεοταξισμός. Διότι ανάμεσα στο επίσημο κράτος τάχα της Αλβανίας και της Ελεύθερης Ηπείρου Μας που γυρεύει αυτό να καταπιεί υπάρχει η συμπαγής βορειοηπειρωτική κοινότητα που θέλουν να εξαφανίσουν οι ανθέλληνες για να φτάσουν στον στόχο τους. Και το «ελληνικό» κράτος; Ποιο κράτος; Αυτό που έχει γεμίσει τις πόλεις και τα χωριά μας με ισλαμιστές και Αλβανούς λαθρομετανάστες; Αυτό που ανέχεται μια μικρή πόλη σαν την Θήβα να έχει γεμίσει με Πακιστανούς;

Αυτό το ελληνικό δήθεν κράτος απειλεί την ζωή του Έθνους και του λαού μας και πρέπει να απαλλαγούμε από αυτό. Η δε οργή που γεμίζει τις υπάρξεις μας από την δολοφονία του αδελφού μας θα γίνει ποτάμι που δεν θα ησυχάσει ποτέ παρά μονάχα με την δικαίωση κάθε τίμιου ελληνικού αίματος από την Μεγάλη Εθνικοκοινωνική Ελλάδα. Το πένθος νέκρωσε αρχικά την ηρωική Χειμάρρα, αλλά γιγάντωσε οριστικά τον Τίμιο Αγώνα. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΓΚΟΥΜΑΣ, ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

 

SKEFTOMASTEELLHNIKA

Οι Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο

Μια απάντηση στο άρθρο του ΄Αγγλου ακαδημαικού Ρίτσιαρτ Κλόκ

Άρθρο του καθηγητή Ρίτσιαρτ Κλόκ που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2010 με τίτλο «Οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο» και δημοσιεύθηκε σε εφημερίδες και αναρτήθηκε σε πολλές ιστοσελίδες (μεταφρασμένο στα ελληνικά) όπως στην Αγορά (www.agora-dialogue.com, www.greeknews-tanea.com) καταρχήν γέμισε με ενθουσιασμό πολλούς. Ειδικά εκείνους που εσαεί δεν τολμούν να γράψουν λέξη.

Αλλά, οι Άγγλοι έχουν κάποιο έξυπνο τρόπο να γράφουν, με τον οποίον εξασφαλίζουν την εύνοια των ανίκανων δικών μας. Ιδίως, κάθε φορά που μας «γωνιάζουν» για λύση (θυμηθείτε το 2004 με την προσφορά του Χάνει για επιστροφή «κάποιων μιλίων βάσεων» ΕΑΝ ΚΑΙ ΕΦ’ ΟΣΟΝ...) κάποιος βγαίνει και λέει «εύηχα και ωραία πράγματα» που εμείς τα αγοράζουμε τοις μετρητοίς.

Γράφει στην Παράγραφο 1:

«Οι δημοκρατικοί της θεσμοί είναι ανθεκτικοί, η οικονομία της τόσο ισχυρή, ώστε, παρά τη διαίρεση, το νησί εντάχθηκε στην ΕΕ το 2004. Αντιθέτως, το βόρειο τμήμα του νησιού χειμάζεται».

Μα το «βόρειο τμήμα του νησιού» χειμάζεται λόγω της τουρκικής και συνεχιζόμενης εισβολής και κατοχής. Δεν υπήρξε ποτέ διαιρεμένο (για τα 50 χρόνια της ύπαρξης της Δημοκρατίας) για να αναμενόταν η ...επανένωση του μεταξύ του «αμιγώς ελληνικού και τουρκικού τομέα, μετά την τουρκική εισβολή του 1974». Γιατί η λέξη «Αντιθέτως» τόσο επιτήδεια; Τι αναμενόταν δηλαδή με μια συνεχιζόμενη βάρβαρη εισβολή και κατοχή; Ή μήπως, o αρθρογράφος θα προτιμούσε «να χειμαζόταν» για 36 χρόνια ΚΑΙ το ελεύθερο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Γράφει στην Παράγραφος 2:

Η Βρετανία «συναίνεσε στην ανεξαρτησία της νήσου».

Λάθος. Την επεδίωξε για να εξασφαλίσει την αμερικανική υποστήριξη που δεν είχε με τις διχοτομικές και ομοσπονδιακές λύσεις που είχε προτείνει, αλλά και γιατί βρισκόταν σε συνεχή και άμεση επαφή με τους Τούρκους και τον Νιχάτ Ερίμ, τις συμβουλές και υποδείξεις του οποίου ακολουθούσε για να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμα τα τουρκικά σχέδια που είχε υποσχεθεί στην τουρκική κυβέρνηση σε συνάντηση στην  Κωνσταντινούπολη τον  Δεκέμβριο του 1956.

Το Σύνταγμα που μας κληροδότησε περιέχει ουκ ολίγες υποδείξεις του Νιχάτ Ερίμ, εξ ου και η διαβόητη συνθήκη Εγγυήσεως που μόνο στόχο είχε την ευχέρεια της Τουρκίας να επιτεθεί, για να επιβάλει βίαια όσα δεν μπόρεσαν Βρετανία και Τουρκία να εξασφαλίσουν μεταξύ 1955-59, κυρίως λόγω της Αμερικανικής άρνησης για διχοτόμηση.

Παράγραφος 3:

Ναι, δεν ήταν τυχαία που ακολούθησε το τουρκικό πραξικόπημα ενάντια στην Κυπριακή Δημοκρατία τον Δεκέμβριο του 1963 και το πρώτο εξάμηνο του 1964, όταν και τα Ηνωμένα ΄Εθνη απέρριψαν  την τουρκική απαίτηση για διάλυση της Κ.Δ και αντικατάστασης της με δύο ομόσπονδα κράτη, εξ ου και το πρώτο ψήφισμα 186.  Σχέδιο, που είχε ετοιμάσει παράλληλα και το Βρετανικό Τμήμα Σχεδιασμού του Φόρειν ΄Οφις τον Μάρτιο του 1964 (βλέπε βιβλίο της γράφουσας «Τόπ Σέκρετ»).  Όλα αυτά τα αγνοεί ο καλοπροαίρετος μας Άγγλος κορυφαίος πανεπιστημιακός, του γνωστού για τα σεμινάρια υπέρ του Σχεδίου Ανάν «Σαίντ Άντονυ’ς Κόλλετζ» της Οξφόρδης.

Παράγραφος 4:

Είναι γνωστό σε όλους και δεν είναι μυστικό, ότι η Βρετανία έχει υψηλής τεχνολογίας εγκαταστάσεις κατασκοπεύσεως στην Κύπρο, όπως στο Τρόοδος, στο Ακρωτήρι και κυρίως στον Άγιο Νικόλαο περιοχής Αμμοχώστου, με τις οποίες κατασκοπεύει μέχρι βαθιά στην Μέση Ανατολή, με βεληνεκές σε όλο το κόσμο. Ήταν μέσω αυτών των κατασκοπευτικών εγκαταστάσεων, που επί πρωθυπουργίας Μάργκαρετ Θάτσερ κατασκόπευαν τους αξιωματούχους της Ε.Ε. και γνώριζαν πολλά και διάφορα που τους βοήθησαν να έχουν εκ των προτέρων γνώση πραγμάτων στις διαπραγματεύσεις της Θάτσερ με την Ε.Ε...

Τις πληροφορίες αυτές τις στέλλουν οι Βρετανοί στο αρχηγείο των Μυστικών Υπηρεσιών της Βρετανίας (στο GCHQ, στο Cheltenham της Αγγλίας) και σε άλλα τμήματα, όπου «φιλτράρονται» και, ορισμένες από αυτές, αποστέλλονται και στους Αμερικανούς, βάσει της συμφωνίας για ανταλλαγή κατασκοπευτικών πληροφοριών... (βλέπε βιβλίο της γράφουσας «Από την Ένωση στην Κατοχή»).

Παράγραφος 5:

Ο αρθρογράφος αναφέρει διάφορα παραδείγματα, όπου η Βρετανία αναγκάστηκε και επέστρεψε εδάφη που είχε ως βάσεις σε άλλες χώρες. Στην Κύπρο όμως τις πήρε επ΄αόριστον, γράφει.

Ορθώς. ΄Ομως δεν αναφέρει ότι το 1959 η Βρετανία υπέγραψε συμφωνία με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, που είναι ενσωματωμένη στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ότι όταν δεν θα τις χρειάζεται πλέον είναι αναγκασμένη να τις επιστρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Παράγραφος 6:

Ναι, εδώ και πολλά χρόνια είναι αναγκαίο η Βρετανία να παραιτηθεί των λεγόμενων «κυριαρχικών της δικαιωμάτων» επί των 99 τετρ. μιλίων βάσεων της επί κυπριακού εδάφους.

Ναι, η βρετανική κυβέρνηση είχε αποφασίσει να εγκαταλείψει τις βάσεις (στο πλαίσιο περικοπών δαπανών) πολύ πιο νωρίς από το 1970 και το 1974  -ακριβώς κατά την τουρκική εισβολή-  είχαν κορυφωθεί οι προθέσεις της εκείνες, αλλά ο Δρ Χ.  Κίσσιγκερ τους πίεσε να παραμείνουν. (Οι Αμερικανοί είχαν μόλις αρχίσει να χρησιμοποιούν τη βάση Ακρωτηρίου για τα υπερσύγχρονα τότε κατασκοπευτικά τους αεροπλάνα U2 σε σχέση με την έρημο του Σινά και το Μεσανατολικό).

Όμως εδώ κανένας δεν ξεκαθαρίζει «ΠΩΣ θα εγκατέλειπαν» ή θα ... εγκαταλείψουν τις Βάσεις!

Τον Αύγουστο του 1974 η Βρετανία επειγόταν να ΕΠΙΒΑΛΕΙ την ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ του νησιού και, μετά από την επιβολή αυτής της λύσης, η Βρετανία προσέβλεπε στην ακύρωση των Συμφωνιών Ζυρίχης Λονδίνου και σε μια νέα συνταγματική διευθέτηση. Τότε,  θα απαλλασσόταν και η ίδια από την «ιδιοκτησία» των βάσεων που συνεπάγονται οι συνταγματικές διευθετήσεις του 1959-60. Και τότε, θα ξεσπούσε το σκάνδαλο για τις προθέσεις της Βρετανίας, η οποία θα προσέφερε τη βάση Δεκέλειας στους Τούρκους...

Διότι, η Βρετανία έχει χρόνια που δεν χρειάζεται τα 99 τετρ.μίλια βάσεων που υστερόβουλα πήρε τότε (ζητούσε πέραν των 179) και που ΣΚΟΠΙΜΑ δεν τα επιστρέφει στην Κυπριακή Δημοκρατία όπως είναι αναγκασμένη, φοβούμενη τις τουρκικές αντιδράσεις. Απλώς αναμένει την κατεδάφιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, για να δώσει τη μισή έκταση των βάσεων στους Τούρκους.

Παράγραφος 7:

Η κυβέρνηση Μπλέαρ έκανε πολλά για τα οποία οφείλει να λογοδοτήσει στον Βρετανό φορολογούμενο και στο Βρετανικό Κοινοβούλιο.

Παράγραφος 8:

Ο καθηγητής Κλόκ επιβεβαιώνει την υποκρισία της κυβέρνησης Μπλέαρ, η οποία εξαπάτησε πρώτ’ απ’ όλα τον Βρετανικό λαό. Για τον κυπριακό λαό θα την ένοιαζε;

Η δε σύζυγος του Σιέρυ Μπλέαρ χρηματίστηκε από τους Τούρκους πλουσιοπάροχα για να υπερασπιστεί τους ΄Οραμς στην παράνομη κατακράτηση της κλεμμένης περιουσίας του Κερυνειώτη Αποστολίδη. Και χωρίς ντροπή καταπάτησαν και θεσμούς, με το Φόρειν ΄Οφις να ζητά από το Αγγλικό Εφετείο να αποφασίσει υπέρ των απαράδεκτων πολιτικών του θέσεων. Γεγονός που εξόργισε τον Αρχιδικαστή, ο οποίος αποφάνθηκε υπέρ του Αποστολίδη, επικρίνοντας εντονότατα στην πολυσέλιδη απόφασή του την πρωτοφανή παρέμβαση του Φ.Ο.!

Παράγραφος 9:

Συμφωνούμε, ότι ίσως να είναι μια μερική εξιλέωση της Βρετανίας για τις τόσες χαμένες ευκαιρίες για δίκαιη λύση του Κυπριακού, γεγονός για το οποίο ευθύνεται άμεσα η Βρετανία.

Όπως η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα το 1955-59, για την οποίαν υπήρξε μελέτη από το Φόρειν ΄Οφις (καθώς και επικρίσεις εντίμων αξιωματούχων του για τις ανορθόδοξες μεθόδους που δεν λήφθηκαν υπόψη), με το να παραιτηθεί του δικαιώματος της επ΄αόριστον κράτησης του κυπριακού εδάφους.

Ο πολύ καλός γνώστης της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής, ακαδημαϊκός της Οξφόρδης Ρίτσιαρτ Κλόκ, οφείλει και να συμβουλεύσει τη Βρετανική κυβέρνηση να επιστρέψει τα εδάφη των βάσεων προς την κυρίαρχη Κυπριακή Δημοκρατία, βάσει της συμφωνίας του 1959.  Το δε Φόρεϊν ΄Οφις να μην επιδιώκει παράνομη λύση του Κυπριακού και ξήλωμα της ευρωπαϊκού κυπριακού Κράτους για να επαναδιαπραγματευτεί το καθεστώς των βάσεων, με σκοπό να παραχωρήσει τις μισές στους Τούρκους όπως τους υποσχέθηκαν οι Βρετανοί προ πολλού...

Φανούλα Αργυρού

Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

Λονδίνο

18.8.2010

Η επική μάχη της ΕΛΔΥΚ

ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΡΚΑΛΕΤΣΗ* 

Τις παραµονές του «ΑΤΤΙΛΑ 2», το µεγαλύτερο µέρος της ΕΛΔΥΚ βρέθηκε σε χώρους διασποράς, νότια του στρατοπέδου και πολύ κοντά σε αυτό.

Στις 13 Αυγούστου συµπτύχθηκε προς το χωριό Λακατάμια.
Στο στρατόπεδο παρέμειναν τρεις (κατ’ άλλους δύο) λόχοι, υπό τον αντισυνταγματάρχη Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο. Η πρώτη τουρκική επίθεση εκδηλώθηκε στις 14 Αυγούστου, αργά το πρωί, αφού προηγήθηκε προσβολή του στρατοπέδου από την αεροπορία και το πυροβολικό.
Προπορεύονταν τα άρματα και σε πυκνούς σχηματισμούς ακολουθούσε η ΤΟΥΡΔΥΚ, ενισχυμένη με 700 επιπλέον άνδρες. Μέχρι το απόγευμα, οι Τούρκοι είχαν διενεργήσει τρεις επιθέσεις, αλλά προσέκρουσαν στη σθεναρή αντίσταση της ΕΛΔΥΚ, οι μαχητές της οποίας αγνοούσαν ότι στο άλλο άκρο της Λευκωσίας, στη Μια Μηλιά, η άμυνα είχε καταρρεύσει.
Την επομένη, 15 Αυγούστου, επαναλήφθηκε το ίδιο σκηνικό. Παρότι ο αντισυνταγματάρχης Παναγιώτης Σταυρουλόπουλος ζήτησε ενισχύσεις, έλαβε μόνο τρία τεθωρακισμένα οχήματα Marmon-Herrington, τα οποία θα ήταν εύκολη λεία για τα Μ-48 των Τούρκων. Παρ’ όλα αυτά, οι νέες τουρκικές επιθέσεις αντιμετωπίσθηκαν με επιτυχία. Μπροστά από τις θέσεις άμυνας των ανδρών της ΕΛΔΥΚ, έπεσαν δεκάδες Τούρκοι στρατιώτες, μερικοί δε έφθασαν στα ακραία συρματοπλέγματα του στρατοπέδου, επάνω στα οποία φονεύθηκαν. Μία από τις πιο γλαφυρές καταθέσεις ήταν αυτή του Διονύση Πλέσσα:
«Στις 15 Αυγούστου, πήγε σχεδόν μεσημέρι και οι Τούρκοι δεν μας ενόχλησαν. Κατά τις 11.00 άρχισε η επίθεσή τους, πιο οργανωμένη από τις άλλες. Ανάμεσα στα άρματα εκινείτο το πεζικό και προπορευόταν ένας αξιωματικός, ο οποίος έδινε τα παραγγέλματα με μία σφυρίχτρα. Σφύριζε, ξεκινούσανε. Ξανασφύριζε, σταματούσανε. Μας έκανε εντύπωση ότι επετίθεντο αφύλαχτοι, γι’ αυτό και είχαν φοβερές απώλειες. Έφθασαν πολύ κοντά μας και εμείς είχαμε διαταγή από τον λοχαγό Σταυριανάκο να τους αφήσουμε να πλησιάσουν και μετά να κτυπήσουμε. Είχαμε και κάποια κάλυψη από το Πυροβολικό, υπήρχε ένας Κύπριος ανθυπολοχαγός, ο Κίτρου, που έκανε υπεράνθρωπες προσπάθειες να μας υποστηρίξει. Έπεσε λοιπόν ένα βλήμα του Πυροβολικού ακριβώς μέσα στην μπούκα του προπορευόμενου άρματος, που σταμάτησε. Όσοι ήταν μέσα σκοτώθηκαν.
Τα υπόλοιπα τρία ανέστρεψαν και οπισθοχώρησαν. Οι Τούρκοι δεν ήταν προετοιμασμένοι για οπισθοχώρηση και τα έχασαν. Τότε ακούσαμε τον λοχαγό Σταυριανό μέσα από το όρυγμά του, που φώναξε:
- Ρε! Είσαστε άντρες;
- Ναι! απαντήσαμε όλοι μαζί.
Και διέταξε έφοδο.
Εμείς ήμασταν 33 άτομα. Βάλαμε ξιφολόγχη, βγήκαμε έξω και τους κυνηγήσαμε σε μία ευθεία.
Κάποιοι από τους Τούρκους πέρασαν το δρόμο και διέφυγαν. Οι περισσότεροι όμως, περίπου 100, κρύφτηκαν πίσω από ένα υδραγωγείο.
Έβγαζαν το κεφάλι τους σιγά σιγά και προσπαθούσαν να διασχίσουν το δρόμο. Όποιοι πέρασαν, γλίτωσαν. Κάποια στιγμή επεχείρησαν να βγουν όλοι μαζί. Στήσαμε τα πολυβόλα και τους θερίσαμε. Ανέβηκε το ηθικό μας. Μας συγκίνησε ότι αυτό έτυχε την ημέρα της Παναγίας».
Ο ηρωικός θάνατος του λοχαγού Σωτήρη Σταυριανάκου
Στις 16 Αυγούστου η εχθρική πίεση κατέστη πλέον αφόρητη. Τους ηρωικούς άνδρες της ΕΛΔΥΚ προσέβαλαν αεροσκάφη, πυροβόλα, όλμοι. Μέσα στο στρατόπεδο τα πάντα μεταβλήθηκαν σε σωρούς ερειπίων.
Στις 11.00, οι Τούρκοι προσήγγισαν επικίνδυνα τις θέσεις των αμυνομένων, παρά τις μεγάλες τους απώλειες. Τότε, και ενώ τα άρματα των Τούρκων απείχαν λίγα μόλις μέτρα, έπεσε ηρωικά ο Μανιάτης λοχαγός Σωτήρης Σταυριανάκος. Σύμφωνα με μαρτυρίες ανδρών του, ο λοχαγός Σταυριανάκος, μόνος, εξήλθε από το όρυγμά του για να αντιμετωπίσει το προπορευόμενο άρμα μάχης. Προφανώς υπολόγισε ότι αναχαιτίζοντας το εχθρικό άρμα, θα ανέκοπτε την τουρκική επίθεση. Υπήρχε και το προηγούμενο, μία ημέρα πριν, όταν καταστράφηκε προπορευόμενο τουρκικό άρμα από βολή πυροβόλου και οι Τούρκοι οπισθοχώρησαν. Πριν όμως προλάβει να υλοποιήσει το σχέδιό του, ο ηρωικός λοχαγός φονεύθηκε από τα πυρά του άρματος.
Στις 11.30 διερράγη το αριστερό τμήμα της αμυντικής διάταξης. Οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ προσβάλλονταν τώρα από τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις, κινδυνεύοντας με περικύκλωση και εγκλωβισμό. Η κατάσταση ήταν απελπιστική και οι Τούρκοι εισέρχονταν πλέον εντός του στρατοπέδου, όταν ο αντισυνταγματάρχης Σταυρουλόπουλος διέταξε υποχώρηση. Να πώς περιέγραψε τις δραματικές σκηνές ο λοχίας Πλέσσας:
«Για να γίνει η οπισθοχώρηση σωστά, έπρεπε να φύγουν οι πρώτοι από τη μέση, να κρατάμε οι υπόλοιποι από τα πλάγια και σιγά σιγά, ένας ένας, να φεύγουμε, μέχρι να φύγουν και οι τελευταίοι. Διέταξα οπισθοχώρηση, αλλά δεν έφευγε κανείς. Είχαμε δεθεί μεταξύ μας. Και ήξεραν οι μεσαίοι που έπρεπε να φύγουν πρώτοι, ότι οι τελευταίοι θα σκοτωθούν. Φώναξα, έβρισα. Δεν έφευγαν. Κάποια στιγμή κάποιος ξεκίνησε. Οι περισσότεροι από εμάς φονεύθηκαν κατά την υποχώρηση… Φεύγοντας είδα τον λοχαγό Σταυριανάκο σκοτωμένο. Όρθιο μέσα στο όρυγμα είδα τον Δημήτρη Λούρμπα (σ.σ.: ο δεκανέας Δημήτρης Λούρμπας είναι αγνοούμενος).
- Δημήτρη, δεν υπάρχει άλλος, είμαι ο τελευταίος, φεύγουμε.
- Δεν φεύγω, μου απάντησε.
Είχε μαζέψει 3-4 όπλα που παρατήθηκαν από νεκρούς ή τραυματίες και τα τοποθέτησε γύρω από το όρυγμα. Στεκόταν όρθιος και πυροβολούσε, πότε με το ένα και πότε με το άλλο… Δύο άλλα ορύγματα ήταν γεμάτα τραυματίες. Προχώρησα με πυρ και κίνηση, ενώ οι Τούρκοι γάζωναν τα πάντα. Είχαν εισέλθει εντός του στρατοπέδου και οι μάχες γίνονταν πια σώμα με σώμα».
Αποκεφάλισαν σορούς και φωτογραφίζονταν μαζί τους
Δεκάδες άνδρες της ΕΛΔΥΚ φονεύθηκαν, καθώς υποχωρούσαν προς το ύψωμα «Γρηγορίου» νοτιοανατολικά του στρατοπέδου. Άλλοι παρέμειναν στα ορύγματά τους αρνούμενοι να τα εγκαταλείψουν. Την απαγκίστρωση των τελευταίων ανδρών κάλυψε ο ανθυπασπιστής Κώστας Κέντρας και λίγοι στρατιώτες, οι οποίοι έταξαν τα διαθέσιμα πολυβόλα και έβαλλαν κατά των Τούρκων. Αγνοούνται ώς σήμερα. Κατά την υποχώρηση, φονεύθηκε και ο λοχαγός Βασίλης Σταμπουλής.
Από τις 13.30 και για τουλάχιστον δύο ώρες διήρκεσαν οι μάχες μέσα στο στρατόπεδο, ακόμα και σώμα με σώμα. Αρκετοί παρέμειναν εκεί και έδωσαν την τελευταία μάχη, είτε γιατί τραυματίστηκαν είτε γιατί δεν θέλησαν να υποχωρήσουν.
Εντός του στρατοπέδου, οι εισβολείς επιδόθηκαν σε απερίγραπτες ωμότητες. Όπως αποδείχθηκε από φωτογραφία που περιήλθε στα χέρια ξένου πολεμικού ανταποκριτή, οι Τούρκοι αποκεφάλισαν δέκα σορούς νεκρών της ΕΛΔΥΚ και τοποθέτησαν τα κεφάλια στο οδόστρωμα, στην είσοδο του στρατοπέδου, όπου έσπευδαν, ο ένας μετά τον άλλο, να φωτογραφηθούν. Στο ίδιο σημείο, άφησαν εκτεθειμένα επί ημέρες άλλα πτώματα, αφού πρώτα τα έγδυσαν. Οι τουρκικές απώλειες κατά την επιχείρηση κατάληψης του στρατοπέδου υπήρξαν τόσο μεγάλες, ώστε ο διοικητής της ΤΟΥΡΔΥΚ, συνταγματάρχης Κορτίκογλου, αντικαταστάθηκε. Βαρύτατος όμως υπήρξε και ο φόρος αίματος της ΕΛΔΥΚ, με απώλειες που υπερέβησαν κατά πολύ αυτές όλων των προηγούμενων ημερών. Οι νεκροί και αγνοούμενοι ανήλθαν στους 83, από τους οποίους 3 αξιωματικοί και 80 οπλίτες.
Ενώ στην Κύπρο χάνονταν Ελλαδίτες στρατιώτες, εκπληρώνοντας στον υπέρτατο βαθμό τις συνταγματικές τους υποχρεώσεις, εγκαταλειμμένοι πλην μαχόμενοι πλάι στους Κύπριους αδελφούς τους, στην Αθήνα κυριάρχησε η ίδια απάθεια και αναποφασιστικότητα, όπως και επί «ΑΤΤΙΛΑ 1».
Η επόμενη μέρα
Το πέρας των επιχειρήσεων βρήκε μία Κύπρο καθημαγμένη. Το 1/3 των Ελληνοκυπρίων, 191.259 άτομα προσφυγοποιήθηκαν μέσα στο ίδιο το νησί τους, ανατρέποντας πλήρως την κοινωνική ισορροπία και συνοχή. Περίπου 11.000 από αυτούς κατέφυγαν στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, τη Χαλκίδα, τη Ρόδο και σε μικρότερη κλίμακα σε άλλα σημεία. Ανάλογος αριθμός προσφύγων εγκαταστάθηκαν στο Λονδίνο. Η τεράστια πλειοψηφία, όμως, παρέμειναν στην ελεύθερη Κύπρο. Παρά το βαρύ πλήγμα, ο κυπριακός Ελληνισμός επέδειξε αξιοθαύμαστη αντοχή και προσκόλληση στη γη των πατέρων του.
Μετά τη λήξη των επιχειρήσεων, το 36,3% του κυπριακού εδάφους περιήλθε στην τουρκική στρατιωτική κατοχή. Ποσοστό 3,7% ανακηρύχθηκε ουδέτερη ζώνη, εντός της οποίας υπάρχουν λίγα χωριά, οι κάτοικοι των οποίων παραμένουν σε αυτά και έχουν το δικαίωμα να καλλιεργούν τη γη τους. Έτσι, υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας απέμεινε το 60% του νησιού (στο ποσοστό αυτό συνυπολογίζονται και οι δύο βρετανικές βάσεις).
Οι ελληνικές απώλειες
Ως προς το στρατιωτικό προσωπικό, ο θλιβερός κατάλογος ήταν:
Νεκροί Ελλαδίτες αξιωματικοί: 18 (οι 3 της ΕΛΔΥΚ)
Νεκροί Ελλαδίτες οπλίτες: 70 (οι 41 της ΕΛΔΥΚ)
Νεκροί Κύπριοι οπλίτες: 269
Αγνοούμενοι Ελλαδίτες, αξιωματικοί και οπλίτες: 83
Οι αγνοούμενοι Κύπριοι στρατιωτικοί ανήλθαν σε αρκετές εκατοντάδες. Το σύνολο των τραυματιών έφθασε τους 1.300 αξιωματικούς και οπλίτες. Το 1975, με Προεδρικά Διατάγματα, προήχθησαν στον αμέσως ανώτερο βαθμό αξιωματικοί, των οποίων πιστοποιήθηκε ο θάνατος. Στην Τουρκία δεν ανακοινώθηκε ποτέ επίσημα ο αριθμός των πεσόντων κατά την εισβολή, για προπαγανδιστικούς λόγους. Με δεδομένη όμως την παραδοχή για 2.000 νεκρούς Τουρκοκύπριους ενόπλους, καθώς και τη δίχως φειδώ χρήση του πεζικού, το οποίο υπέστη τεράστιες απώλειες, υπολογίστηκε ότι οι νεκροί, αξιωματικοί και οπλίτες ξεπέρασαν τους 5.000 άνδρες. Ανάμεσά τους υπήρξαν πολλοί ανώτεροι αξιωματικοί, ενώ οι απώλειες που υπέστησαν συγκεκριμένες μονάδες, όπως αυτές των αλεξιπτωτιστών, υπήρξαν συντριπτικές. Ο Δημ. Χάντζος, που υπηρέτησε στην Κύπρο ως υποδιοικητής του 221 και στη συνέχεια ως Διοικητής του 361 Τάγματος Πεζικού, έκανε λόγο για 16.000 άνδρες, συνυπολογίζοντας προφανώς και τους τραυματίες των Τούρκων.

antistasi.org

ΜΗΝΙΝ ΑΟΙΔΕ ΘΕΑ

Ένα από τα κεντρικά προβλήματα των τυράννων της Κύπρου , είναι πως θα γίνονται αποδεχτά με όσο το δυνατό λιγότερες τριβές τα σχέδια τους στο λαό .Για αυτό το λόγο πάντα τους απασχολούσε και θα τους απασχολεί η πρόσβαση της εθνικής – ενωτικής παράταξης στα λαϊκά στρώματα . Για ένα μεγάλο διάστημα έμειναν ήσυχοι όταν η ενωτική παράταξη κλείστηκε στους ψυκτικούς θαλάμους του ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ αυτού του κόμματος που υπηρετεί πιστά τα συμφέροντα της ολιγαρχίας του πλούτου και των αγγλοσιωνιστών .
Για τους τυράννους της πατρίδος μας η περίοδος παγώματος της ενωτικής παράταξης επέτρεψε την ανεμπόδιστη ετοιμασία του σχεδίου Ανάν που αν και απορρίφθηκε από το λαό εντούτοις άφησε βαθιές χαρακιές στο πρόσωπο της πατρίδος με την εγκαθίδρυση δύο εκλογικών σωμάτων και την πολιτικοποίηση των εποίκων δια της συμμετοχής τους στο δημοψήφισμα. Το κατεστημένο σε αυτό το ζήτημα τηρεί σιγή προκειμένου να αποκρυβεί το έγκλημα που διέπραξαν κατά της πατρίδος . Η εσχάτη προδοσία του ανοίγματος των οδοφραγμάτων και της άρσης της εμπολέμου καταστάσεως επίσης δεν βρήκε καμία αντίσταση .
Η αφύπνιση της ενωτικής παράταξης υπό τα λάβαρα του ελληνικού εθνικισμού αρχίζει να προβληματίζει τους τυράννους της πατρίδος μας . Δεν περίμεναν πως ύστερα από τόσα χρόνια κατάψυξης , προπαγάνδας , διωγμών , λασπολογίας . ενοχοποίησης και καταδίκης χωρίς δίκη της ενωτικής παράταξης θα σήκωνε και πάλι το κεφάλι με φρόνημα υψηλό .
Αν εμείς κινηθούμε σωστά , αποφεύγοντας ακρότητες και ακτιβισμούς και κινούμενοι από την ψυχρή ,σκληρή και ανελέητη λογική του εκδικητή και τιμωρού της τυραννίας , θα κατορθώσουμε να διεισδύσουμε στο λαό με την κομματική μας οργάνωση και να δημιουργήσουμε μια ασπίδα προστασίας της πολιτικής του συνείδησης από τον συνεχή προπαγανδιστικό πόλεμο των εχθρών μας .
Για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται εμπιστοσύνη στους στρατηγούντες την άμυνα και την επίθεση , χρειάζεται αξιοκρατία και ιεραρχία . Έτσι θα βαδίσουμε με βεβαιότητα το δρόμο μας έχοντας πλήρη έλεγχο των δυνάμεων μας προς αποφυγή κάθε προβοκατόρικης ενέργειας . Εάν έτσι πορευθούμε μη επιζητούντες μικρές και πρόσκαιρες νίκες τότε θα αξιωθούμε μια μέρα να γιορτάσουμε την απελευθερωτική νίκη και την εκδίκηση .
ΜΗΝΙΝ ΑΟΙΔΕ ΘΕΑ .
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΕΔΗΚ

ΚΕΝΗ ΝΟΗΜΑΤΟΣ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ ΓΙΑ ΣΥΣΚΕΨΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Καρατζαφέρης πρότεινε , σε δηλώσεις του στα κυπριακά μέσα ενημέρωσης ύστερα από συναντήσεις που είχε με ηγέτες πολιτικών κομμάτων, κοινή σύσκεψη όλων των πολιτικών κομμάτων Κύπρου και Ελλάδος προς αντιμετώπιση των τουρκικών μεθοδεύσεων . Τόνισε μάλιστα χαρακτηριστικά με ποδοσφαιρικούς όρους ότι δεχόμαστε πίεση στη μικρή περιοχή με κίνδυνο να δεχθούμε γκολ , πέναλτι , ή αυτογκόλ .
Η περιγραφή της κατάστασης από τον κ. Καρατζαφέρη δεν θα απείχε της πραγματικότητας εάν προσέθετε ως κυρία αιτία αυτής την ακραία υποχωρητικότητα των κρατούντων . Όσο για την πρόταση για συνδιάσκεψη των κυπριακών και ελληνικών κομμάτων ακούγεται από την εποχή διακυβέρνησης Κληρίδη και εκτός του ότι δεν έγινε ποτέ εάν γίνει στη παρούσα κατάσταση απλώς θα επιβεβαιώσει την γραμμή της υποχώρησης και του ραγιαδισμού .Διότι εξ όσων γνωρίζουμε κανένα από τα κοινοβουλευτικά κόμματα δεν προτείνει μια νέα στρατηγική αντιμετώπισης του προβλήματος .
Σε αυτό το αδιέξοδο που βρίσκονται οι στρατηγικές μας επιλογές , εκείνο που έχουμε ανάγκη δεν είναι την ανακύκλωση της παρακμής μέσω ανούσιων συσκέψεων αλλά συγκεκριμένες προτάσεις και ανατρεπτικό πολιτικό λόγο . Πράγμα που ως φαίνεται δεν έχει τη δύναμη να κάνει ο κ. Καρατζαφέρης και το κόμμα του .
Τουναντίον διαπιστώνουμε στις εν Κύπρω επισκέψεις του μιαν έρπουσα διπλωματία που απολήγει σε ανοικτή υποστήριξη των επιλογών Χριστόφια κάτω από τον άκυρο τίτλο «συζητούμε χωρίς να υπογράφουμε». Αποσιωπά όμως ο κ. Καρατζαφέρης το γεγονός ότι αυτά που συζητούμε και καταθέτουμε στο τραπέζι των συνομιλιών καταγράφονται και δεν ξεχνιούνται ούτε από τους τούρκους ούτε από τον ΟΗΕ , ούτε από την Ε.Ε..
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΕΔΗΚ

Εμπλοκή στα κοιτάσματα της Κύπρου

Από αλλού το περιμέναμε και από αλλού μας ήρθε στην υπόθεση εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις θαλάσσιες περιοχές της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ελλάδα και Ιταλία, προσπαθούν μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μπλοκάρουν τη διαδικασία, με σκοπό να αποφευχθεί ένα ατύχημα όπως αυτό που συνέβη στον Κόλπο του Μεξικού.

Όπως αναφέρει σήμερα στο κύριο θέμα της η εφημερίδα «Αλήθεια», η υπουργός Περιβάλλοντος της Ελλάδας, Τίνα Μπιρμπίλη, ανέλαβε εκστρατεία με σκοπό σταματήσει η εξόρυξη πετρελαίου σε μεγάλο βάθος στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Η Ελληνίδα υπουργός, απέστειλε μάλιστα επιστολή στην Ιταλίδα ομόλογό της, στην οποία αναφέρει τους κινδύνους από τις εξορύξεις μεγάλου βάθους στην περιοχή της Μεσογείου.

Η Ιταλίδα  υπουργός Περιβάλλοντος, Stefania Prestigiacomo  είχε αναλάβει αντίστοιχη εκστρατεία, ενώ η επιστολή στάληκε και στους Επιτρόπους Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Janez Potocnik και Ganther Oettinger.

Στην επιστολή της η κα. Μπιρμπίλη, τονίζει ότι μια δράση περιορισμού των εξορύξεων σε μεγάλο βάθος αποτελεί σε πρώτη φάση αναγκαιότητα, έως ότου τα παράκτια κράτη σχεδιάσουν και υιοθετήσουν μία συγκεκριμένη στρατηγική για την εξόρυξη πετρελαίου στη Μεσόγειο.

«Στην περίπτωση ατυχήματος», σημειώνει, «όπως αυτό που συνέβη στον Κόλπο του Μεξικού, οι συνέπειες για το θαλάσσιο οικοσύστημα της Μεσογείου θα είναι καταστροφικές και πιθανόν μη αναστρέψιμες».

Τονίζει μάλιστα ότι από το ατύχημα στο Μεξικό διέρρευσαν γύρω στα 5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου προκαλώντας τεράστια οικολογική καταστροφή. Για το λόγο αυτό απαιτείται ένας μηχανισμός συντονισμού και πρόληψης», τονίζει η κα. Μπιρμπίλη.

Για το θέμα των υπεράκτιων γεωτρήσεων η υπουργός σκοπεύει να έχει επαφές και με άλλους ομολόγους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε χώρες της Μεσογείου για το θέμα των υπεράκτιων γεωτρήσεων.
Μάλιστα εντός Σεπτεμβρίου η κα. Μπιρμπίλη θα επισκεφθεί την Κύπρο και θα έχει επαφές  με τους αρμόδιους υπουργούς.
Η εκστρατεία της Ελληνίδας υπουργού, θέτει εμπόδια στους σχεδιασμούς των ιδιωτικών εταιρειών που εκδήλωσαν ενδιαφέρον για εξόρυξη πετρελαίου στην περιοχή της Μεσογείου, αλλά και στα σχέδια της κυπριακής κυβέρνησης για εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τα αποθέματα αυτά υπολογίζεται ότι βρίσκονται μέχρι και 5.000 μέτρα κάτω από τον βυθό της θάλασσας.

Ο υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, Δημήτρης  Ηλιάδης, ερωτηθείς για το θέμα, δήλωσε ότι, όπως σε όλες τις παρόμοιες έρευνες και εκμεταλλεύσεις φυσικού πλούτου, θα πρέπει και στην προκειμένη περίπτωση της Κύπρου να ληφθούν υπόψη όλοι οι διεθνείς και ευρωπαϊκοί νόμοι και κανονισμοί για προστασία του περιβάλλοντος. Σημείωσε δε ότι όλες οι εργασίες για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων πρέπει να γίνουν με βάση το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Ανήκουστα, χαρακτήρισε τα περί κινδύνου ατυχήματος όπως εκείνο του Κόλπου του Μεξικού,  ο  διευθυντής της Υπηρεσίας Ενέργειας, Σόλων Κασίνης. Σύμφωνα με τον κ. Κασίνη, στην περίπτωση του Κόλπου του Μεξικού, δεν γινόταν ο σωστός έλεγχος.
«Στη δική μας περίπτωση», όπως τόνισε «δεν υπάρχει κανένας, μα κανένας κίνδυνος από τη στιγμή που θα γίνεται αυστηρός έλεγχος από το κράτος, θα εφαρμόζονται οι σωστές προδιαγραφές και θα γίνει η σωστή επιλογή της εταιρείας που θα εξορύξει τα προϊόντα».

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, η Κομισιόν θα ασχοληθεί σύντομα με το θέμα. Ήδη οι Επίτροποι Περιβάλλοντος και Ενέργειας, της Κομισιόν παρέλαβαν την επιστολή Ελληνίδας υπουργού Περιβάλλοντος.  Οι αρμόδιοι Επίτροποι αν πεισθούν ότι οι ανησυχίες της Ελλάδας και της Ιταλίας είναι δικαιολογημένες θα οδηγήσουν το θέμα ενώπιον της Κομισίον.

sigmalive

Η ΦΙΛΟΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΣΤΡΟΦΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΥ ΛΑ.Ο.Σ

Η ξαφνική στροφή της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος προς ανοικτή υποστήριξη του ισραηλινού ιμπεριαλισμού δείχνει ξεκάθαρα ότι η Ελλάδα έχασε την πολιτική της ανεξαρτησία πιεζόμενη από τους σιωνιστές δανειοδότες της .Το αποτέλεσμα αυτό ήταν αναμενόμενο . Εκείνοι που δημιούργησαν το πελώριο οικονομικό πρόβλημα είναι ασφαλώς οι πολιτικοί μαζί με την ολιγαρχία του πλούτου. Ύστερα από την παρατεταμένη διασκέδαση του πολιτικο-οικονομικού κατεστημένου και το αναποδογύρισμα των τραπεζιών κλήθηκε ο ελληνικός λαός να πληρώσει περικόπτοντας από το ψωμί του αλλά και από την ανεξαρτησία και ελευθερία της Ελλάδος .Έτσι η Ελλάδα μετατρέπεται από γέφυρα συνεργασίας Ε.Ε και αραβικού κόσμου , σε τάφρο διαχωρισμού και απομάκρυνσης μεταξύ αυτών των δύο κόσμων προς στρατηγικό όφελος του Ισραήλ.
Το ακροδεξιό ΛΑ.Ο.Σ ευθυγραμμίζεται με την κυβέρνηση Παπανδρέου και επικροτεί τη νέα στροφή της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος. Η επίσκεψη που πραγματοποιεί στη Κύπρο αποσκοπεί μάλλον να καλλιεργήσει το έδαφος για μια συναινετική στάση της κυπριακής κυβερνήσεως και του εδώ πολιτικού κατεστημένου προς τις νέες επιλογές .
Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα διατηρεί την θέση ότι η Κύπρος ανεξάρτητα από τον καταναγκασμό που υπόκειται η Ελλάδα πρέπει να διατηρήσει τις καλές σχέσεις με τον αραβικό και εν γένει ισλαμικό κόσμο και έτι περισσότερο να ενισχύσει το ρόλο του συνδέσμου μεταξύ αυτού και της Ε.Ε.
Το βέβαιο είναι πως εάν η εξωτερική μας πολιτική καταστεί όργανο του Ισραήλ θα είμαστε χαμένοι . Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε μπροστά στα λάθη της αγγλόδουλης και απομονωτικής πολιτικής του κ. Χριστόφια . Η σύσφιξη σχέσεων με το Γαλλογερμανικό άξονα προβάλει ως η μόνη ευρωπαϊκή πολιτική επιλογή .
Πρέπει επίσης να προσεχθεί η οικονομία μας . Εάν οδηγηθούμε στο Δ.Ν.Τ θα μας επιβληθούν άκρως αρνητικές πολιτικές κατευθύνσεις .
Να ελεγχθεί προσέτι το εσωτερικό μέτωπο ώστε να αποφευχθεί ακροδεξιά σύγκρουση με τους μετανάστες μουσουλμάνους . Η κυβέρνηση οφείλει να πράξει το καθήκον της προς αποτροπή της λαθρομετανάστευσης και αφού αρνείται να κλείσει τα οδοφράγματα ας επιβάλει τουλάχιστο σκληρή περιφρούρηση της γραμμής αντιπαράθεσης με τα κατεχόμενα .
Το βέβαιο είναι ότι η επικρατούσα πολιτική του ραγιαδισμού σκοτώνει τις ελπίδες μας και κάνει να φαίνεται το μέλλον του κυπριακού ελληνισμού αβέβαιο και σκοτεινό.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΕΔΗΚ

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ

Η αμοιβαία πολιτική έλξη που αισθάνονται οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και του Ισραήλ δείχνει να είναι ακατανίκητη, τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο.  

του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ 

Πρώτη επίσημη επίσκεψη Ελληνα πρωθυπουργού στο Ισραήλ μετά την αναγνώρισή του από την Ελλάδα και πρώτη επίσκεψη Ισραηλινού πρωθυπουργού στη χώρα μας μέσα σε μόλις έναν μήνα (!) συνιστούν πρωτοφανές γεγονός. Είναι προφανές ότι σηματοδοτεί αλλαγή στρατηγικής εκ μέρους της Αθήνας το ότι σε έναν μήνα έγιναν όσα δεν είχαν γίνει σε... εξήντα και πλέον ολόκληρα χρόνια! Πέρα από τις υποκριτικές ωραιοποιήσεις, η ουσία είναι πως η κυβέρνηση Παπανδρέου αποφάσισε ότι τη συμφέρει να εγκαταλείψει τους Παλαιστινίους και τους Αραβες και να εναγκαλιστεί πολιτικά τους Ισραηλινούς.

Εμβρόντητος είδε χθες ο κάθε ενημερωμένος παρατηρητής τον Γιώργο Παπανδρέου να υιοθετεί πλήρως τη γραμμή του Νετανιάχου και των Ισραηλινών κατακτητών στο Παλαιστινιακό: ενώ ακόμη και οι Αμερικανοί απαιτούν από τον Νετανιάχου να παγώσει τουλάχιστον προσωρινά η επέκταση των παράνομων ισραηλινών εποικισμών στην Παλαιστίνη, προκειμένου να διευκολυνθεί ο άκρως ενδοτικός πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς στο να προσέλθει στο τραπέζι των συνομιλιών και της συνθηκολόγησης, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ανέφερε ούτε λέξη γι' αυτό! Ούτε λέξη για τους εποικισμούς και την αρπαγή της γης των Παλαιστινίων!


Αυτή η παρά φύση πλήρης εναρμόνιση του Γ. Παπανδρέου, προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, με τον ακροδεξιό Μπέντζαμιν Νετανιάχου προκαλεί σοβαρές ανησυχίες, λαμβανομένων ιδίως υπόψη των συνθηκών στο πλαίσιο των οποίων συντελείται. Δεν είναι μυστικό ότι το Ισραήλ έχει "λυσσάξει" να πείσει τον Ομπάμα να εξαπολύσει επίθεση εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν. Ακόμη και χθες, όπως έγραψε η γερμανική έκδοση των "Φαϊνάνσιαλ Τάιμς" σε σχετικό άρθρο της, "ένας υψηλόβαθμος Ισραηλινός στρατιωτικός εκπρόσωπος είπε ότι η Ουάσιγκτον πρέπει να δείξει την ετοιμότητά της για μια αεροπορική επίθεση, αν η Τεχεράνη δεν υποκύψει στην ατομική διαμάχη". Είναι τέτοιο το κλίμα που ένα ακραίο "γεράκι" των νεοσυντηρητικών της κυβέρνησης Μπους, ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Τζον Μπόλτον, εξέχων ακροδεξιός, δήλωσε στον αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό Φοξ Μπίζνες Νέτγουορκ ότι "αν το Ισραήλ επιχειρήσει επίθεση κατά του ιρανικού πυρηνικού σταθμού στο Μπουσέρ, πρέπει να το κάνει μέσα στις οκτώ επόμενες μέρες!".

Ο Μπόλτον δεν έχει πλέον καμία υπεύθυνη θέση στην αμερικανική κυβέρνηση, αλλά οι έξαλλες δηλώσεις του αντανακλούν την υστερική προσπάθεια εξαπόλυσης επίθεσης κατά του Ιράν, που καλλιεργούν οι φιλοϊσραηλινοί ακροδεξιοί Αμερικανοί. Οι ανησυχίες επιτείνονται από την πολύ παράξενη βιασύνη του Γ. Παπανδρέου να μεταβεί στο Ισραήλ την ώρα που είχε ξεσηκωθεί παγκόσμια κατακραυγή εναντίον του Νετανιάχου, κατ' εντολήν του οποίου οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις είχαν δολοφονήσει εν ψυχρώ εννέα άοπλους Τούρκους ειρηνιστές που συμμετείχαν στον στολίσκο μεταφοράς φαρμάκων και τροφίμων στην αποκλεισμένη από τους Ισραηλινούς Λωρίδα της Γάζας. Ποιος ήταν, άραγε, ο λόγος που ώθησε τον Γ. Παπανδρέου να πάει στο Ισραήλ την ώρα που οι Ισραηλινοί είχαν απαγάγει σε διεθνή ύδατα, δεκάδες και δεκάδες μίλια μακριά από τις ακτές του Ισραήλ, περίπου σαράντα Ελληνες πολίτες που συμμετείχαν στην ίδια ανθρωπιστική αποστολή; Τι είναι αυτό που παρακίνησε τον Γ. Παπανδρέου να μας κουβαλήσει στην Αθήνα τον... απαγωγέα (!) των Ελλήνων πολιτών, τον Νετανιάχου; Αυτές οι σπασμωδικές κινήσεις του Γ. Παπανδρέου δείχνουν να εντάσσονται σε κάποιο πολύ σοβαρότερο και επείγον πολιτικό σχέδιο, το οποίο αγνοούμε. Το μόνο βέβαιο είναι ότι αυτό το υποτιθέμενο σχέδιο δεν έχει σε καμία περίπτωση ως κίνητρο την απλή βελτίωση των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων ή τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα της χώρας μας.  

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ Αντιτουρκικές φαντασιώσεις
Στερούνται πολιτικής σοβαρότητας οι ισχυρισμοί κυβερνητικών, πατριωτικών αλλά και ακροδεξιών κύκλων ότι δήθεν ο πολιτικός εναγκαλισμός του Γ. Παπανδρέου με τον Μπ. Νετανιάχου θα... "τσακίσει" την Τουρκία και θα την υποχρεώσει σε υποχωρήσεις στο Αιγαίο και στο Κυπριακό! Εν πρώτοις είναι διασκεδαστικό να ακούει κανείς αυτή την άποψη από άτομα που ήταν... υπέρ του σχεδίου Ανάν και που γενικά υποστηρίζουν άκρως ενδοτικές θέσεις στα Ελληνοτουρκικά. Επιπλέον, προφανώς υποκρίνονται ότι αγνοούν πως το Ισραήλ είναι αυτό που έχει απεγνωσμένα ανάγκη την Τουρκία και γι' αυτό ο Νετανιάχου θα προστρέξει γονατιστός προς τον Ερντογάν, αν ο τελευταίος του κάνει νεύμα προσέγγισης! 

 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

ΟΤΑΝ Η ΥΠΟΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Η διαλλακτικότητα και ο διάλογος είναι σαφώς δημοκρατικές λειτουργίες. Τι σημαίνει όμως διαλλακτικότητα και πότε γίνεται διάλογος; Όταν κάποιος θελήσει να ασκήσει πλήρως ένα δικαίωμά του πρέπει να εξετάσει μήπως η πλήρης άσκησή του φτάνει στα όρια καταπάτησης δικαιώματος κάποιου άλλου. Αυτό μπορεί να συμβεί είτε όταν παρερμηνεύεται το εύρος του δικαιώματος ή όταν δεν ορίζονται σαφώς τα όρια που καλύπτει το δικαίωμα. Για παράδειγμα, παλιότερα η Λυβίη θέλησε να ασκήσει πλήρως το δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών της υδάτων στον κόλπο της Σύρτης.
Δεν ακολούθησε την ακτογραμμή αλλά ένωσε με μια ευθεία τα άκρα του κόλπου συμπεριλαμβάνοντας όλη την θαλάσσια περιοχή του κόλπου στα χωρικά της ύδατα. Αυτό θεωρήθηκε παράνομο, οι ΗΠΑ (παγκόσμιοι χωροφύλακες) βομβάρδισαν την Λυβίη με το πρόσχημα της τρομοκρατίας και οι Λύβιοι αναθεώρησαν την απόφασή τους. Μάλλον ήταν μια παρερμήνευση του εύρους του δικαιώματος.
Η μονομερής απόφαση και η αδιαλλαξία της Λυβίης είχε αυτό το αποτέλεσμα. Στην περίπτωση της Ελλάδας και Τουρκίας η επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια αποτελεί δικαίωμά μας που προκύπτει από το δίκαιο της θάλασσας. Η Τουρκία πιθανό να θίγεται σε κάποια σημεία ειδικά γύρω απ’ τα νησιά μας που βρίσκονται κοντά στις Τουρκικές ακτές. Αν δούμε το θέμα από την πλευρά της Τουρκίας μπορεί να έχει κάπου δίκιο αλλά έχει δίκιο σε όλο το Αιγαίο;
Μπορεί να διαμαρτυρηθεί για τα χωρικά ύδατα της Πάρου για παράδειγμα; Μήπως αυτοορίστηκε διεθνής χωροφύλακας και νοιάζεται για τα διεθνή και ελεύθερης διέλευσης ύδατα; Αν δούμε στον χάρτη, τα παράλια της Τουρκίας είναι περικυκλωμένα από τα Ελληνικά νησιά και την Κύπρο και γι’ αυτό η Τουρκία αντιδρά. Ισχυρίζεται ότι έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο.
Έχει αλλά σε όλο το Αιγαίο; για παράδειγμα έχει και στην Εύβοια; Ο παραλογισμός φτάνει στο αποκορύφωμά του όταν η κυβέρνηση Σημίτη δέχτηκε και αναγνώρισε ότι η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα όχι πλησίον των ακτών της αλλά γενικά και αόριστα στο Αιγαίο. Η Τουρκία μας απειλεί με πόλεμο (σιγά τα ωά) αν ασκήσουμε το κατοχυρωμένο δικαίωμά μας για επέκταση στα 12 μίλια.
Σ’ αυτή την ωμή παραβίαση κάθε έννοιας δικαίου οι «Ελληναράδες» κυβερνήτες μας μιλούν για διαλλακτικότητα και διάλογο, απ’ εναντίας οι Τούρκοι παραμένουν αδιάλλακτοι και επιθετικοί. Ποιος μέχρι σήμερα βγήκε κερδισμένος; Η Ελλάδα της διαλλακτικότητας ή η Τουρκία της επιθετικότητας και της αδιαλλαξίας; Μήπως πρέπει να διδαχτούμε απ’ την εξωτερική πολιτική της γείτονος χώρας και να αλλάξουμε το δόγμα « δεν διεκδικούμε τίποτε και δεν παραχωρούμε τίποτε» αφού παραχωρούμε συνεχώς;
Τι σημαίνει δεν διεκδικούμε τίποτε;
Παραιτούμαστε της διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας που απορρέουν από διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο;Μήπως αν εγκαταλείψουμε την λογική του ραγιά αρχίσουν και οι άλλοι να μας υπολογίζουν και παρατήσουν τις απειλές και τις παράλογες απαιτήσεις; Μήπως η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση;Οι κινδυνολόγοι ψευτοκουλτουριάρηδες, προπαγανδίζοντας ηττοπάθεια στο λαό, μας λένε που θα πάμε ξυπόλυτοι στ’ αγκάθια. Θα απομονωθούμε διεθνώς, θα καταστραφούμε.
Τους παραπέμπω στον Γέρο του Μωριά, ας πάνε να τα πούνε αυτά πάνω απ’ τον τάφο του και όταν ακούσουν τα κόκαλά του να τρίζουν θα το βουλώσουν μια και καλή.
Εστάλη απο http://ideopigi.blogspot.com

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΨΗ

Ακραίο εθνικιστικό κλίμα στην Αλβανία

Ενώ παραδόθηκε στις αρχές και προφυλακίστηκε χθες ο εικοσάχρονος Αλβανός που κατηγορείται ως δράστης της δολοφονίας του ομογενή Αριστοτέλη Γκούμα στη Χειμάρρα γιατί μίλησε ελληνικά, νέα στοιχεία που έρχονται στο φως δείχνουν ότι το έγκλημα ήρθε ως φυσικό επακόλουθο του εθνικιστικού κλίματος που εξαπλώνεται στην αλβανική κοινωνία, ιδιαίτερα στη νεολαία, με έντονα ανθελληνικά χαρακτηριστικά. Οπως έγινε γνωστό, παραμονές του τραγικού γεγονότος στην αστυνομία της Χειμάρρας είχαν κατατεθεί τρεις τουλάχιστον καταγγελίες από ομογενείς ότι δέχονται απειλές γιατί κάνουν χρήση της ελληνικής γλώσσας, ενώ ο δράστης, Ιλιρ Μούκα, από τον Αυλώνα, πριν από την αποτρόπαια πράξη του, είχε εμπλακεί και σε άλλον καυγά για τον ίδιο λόγο με ελληνικής καταγωγής Χειμαρριώτες!
Εχει ενδιαφέρον η αντίδραση της αλβανικής πλευράς για τη δολοφονία, με τον πρωθυπουργό κ. Σαλί Μπερίσα να κάνει λόγο για πράξη «ακραίου και τυφλού φανατισμού», υπογραμμίζοντας πως «είναι πολύ βαρύ να μιλά κανείς στη γλώσσα που επιθυμεί και να του συμβεί κάτι τέτοιο», και να δέχεται τα πυρά μεγάλης μερίδας των ΜΜΕ που επιχείρησαν να υποβιβάσουν το γεγονός σε απλού αστυνομικού χαρακτήρα συμβάν.
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα καταδίκασε το έγκλημα το οποίο απέδωσε, χωρίς να διακρίνει σε αυτό εθνοτικές πτυχές, στο γενικότερο κλίμα ανασφάλειας που κυριαρχεί στη χώρα κατηγορώντας την κυβέρνηση του κ. Μπερίσα ότι έχει παραδώσει την Αλβανία στα χέρια εγκληματιών. Οι εφημερίδες και οι τηλεοπτικοί σταθμοί στο σύνολό τους σχεδόν δεν αποδέχτηκαν τις καταγγελίες της ομογένειας αλλά και μαρτυρίες αυτοπτών ότι πρόκειται για έγκλημα με εθνοτικά κίνητρα και επιχείρησαν συμψηφισμούς του τύπου «αυτό που έγινε ωχριά με αυτά που κάνουν οι Ελληνες στους μετανάστες μας», ενώ αποκρουστικά σχόλια κατέκλυσαν την blogόσφαιρα τα οποία ανακήρυσσαν σε ήρωα του έθνους τον δράστη και αξίωναν την εκδίωξη των Ελλήνων από τη Χειμάρρα!
Διαμαρτυρία
Στα χωριά της Χειμάρρας επικρατούσε χθες ηρεμία, με την ηγεσία της μειονότητας να προσπαθεί να διαχειριστεί ψύχραιμα την υπόθεση που συντάραξε την ομογένεια.
Χθες σε ένδειξη διαμαρτυρίας και με πρωτοβουλία του Κόμματος Ενωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων οι μειονοτικοί δημόσιοι υπάλληλοι προχώρησαν σε δίωρη στάση εργασίας, ενώ το βράδυ του Σαββάτου στην κεντρική πλατεία της Χειμάρρας τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση για τον δολοφονηθέντα ομογενή και τα κέντρα διασκέδασης λειτούργησαν χωρίς μουσική. Εν αναμονή του πορίσματος της αστυνομίας, ο πατέρας του δράστη δήλωσε πως η πράξη του γιου του δεν είχε εθνικιστικά κίνητρα και πως το έγκλημα ήταν προϊόν διαπληκτισμού για τροχαίο ζήτημα. Οι άλλοι εφτά Αλβανοί που συνελήφθησαν παραπέμπονται για συνέργεια στο έγκλημα.

Επιστολή της Παγκόσμιας Συντονιστικής Επιτροπής Βορειοηπειρωτικού Αγώνα στον Γιώργο Παπανδρέου
ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
κ. Γεώργιο Παπανδρέου
Εξοτότατε κ. Πρόεδρε
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΘΕΜΑ: Για το ζήτημα των Τσάμηδων και τον Αλβανικό εθνικισμό

1. Η Ιστορία και η πραγματικότητα
Οι πρόσφατες εθνικιστικές κινήσεις στην Αλβανία για το ζήτημα των Τσάμηδων- «εορτασμός της ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Τσάμηδων από την Ελλάδα», «4ο Φεστιβάλ Τραγουδιού και χορού για την «Τσαμουριά» με επίσημο υποστηρικτή τη σύζυγο του Αλβανού πρωθυπουργού και το υπουργείο Πολιτισμού- έφεραν ξανά στην επικαιρότητα ένα θέμα το οποίο απασχολεί τις ελληνοαλβανικές σχέσεις.
Να θυμίσουμε ότι οι εθνικιστές Αλβανοί που βάζουν το ζήτημα ως θέμα αποζημίωσης, επιστροφής των περιουσιών και απόδοσης της ελληνικής ιθαγένειας, είναι οι απόγονοι των Τσάμηδων που συνεργάστηκαν με τις γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις κατοχής και συγκρότησαν την το «Αλβανικό Σύστημα Πολιτικής Διοικήσεως» με 14 Τάγματα έχοντας ως κύριο στόχο τους την εξολόθρευση του ελληνικού πληθυσμού στην περιοχή της Ηπείρου. Τραγικό αποτέλεσμα, ο θάνατος πολλών Ελλήνων, η πυρπόληση 25.000 σπιτιών, η ερήμωση 243 χωριών, η δημιουργία 100.000 Ελλήνων προσφύγων. Ενέργειες για τις οποίες καταδικάστηκαν και μάλιστα πολλούς εξ' αυτών με την ποινή του θανάτου.
Είναι οι απόγονοι αυτών που ακόμη και ο Ενβέρ Χότζα τους αντιμετώπισε με πολύ μεγάλη δυσπιστία, αφού θεωρήθηκαν συνεργάτες του φασισμού και γι΄ αυτό ένα μεγάλο μέρος τους μετακινήθηκε προς το Δυρράχιο, στο Φίερι και την Αυλώνα και όχι στα σύνορα με την Ελλάδα.
Μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία το θέμα των Τσάμηδων επανήλθε στην επικαιρότητα, με αποκορύφωμα την ανακήρυξη (1994), μετά από ομόφωνη απόφαση της αλβανικής βουλής, της 27ης Ιουνίου ως «ημέρα Γενοκτονίας των Τσάμηδων». Επίσης, οι Τσάμηδες έχουν ιδρύσει τον «Σύνδεσμο της Τσαμουριάς» μιά 100μελή «βουλή», ο οποίος έγινε μέλος της «οργάνωσης υπο-αντιπροσωπευμένων λαών» του ΟΗΕ το 1995, ενώ διατείνονται ότι διαθέτουν τον απελευθερωτικό στρατό της Τσαμουριάς (UCC- Ushtria Nacionalclirimtare e Chameria) «με σκοπό την απελευθέρωση των εδαφών που τους ανήκουν».

2. Η σημερινή κατάσταση και η ανάγκη για πολιτική έναντι της αλβανικής προπαγάνδας
Είναι γεγονός ότι το ζήτημα των Τσάμηδων αποτελεί για την αλβανική πλευρά θέμα που ξεπερνά τις εσωτερικές του διαστάσεις και συνδέεται άμεσα με την εξωτερική πολιτική. Η στάση των κατά καιρούς Αλβανικών κυβερνήσεων οι οποίες θέτουν το ζήτημα στην ελληνική πλευρά θεωρώντας ότι υφίστανται και στις διαστάσεις του, απόδοση περιουσιών και ιθαγένειας, αποζημιώσεις και επιστροφή των Τσάμηδων στην Ελλάδα, δεν αποτελεί απλώς διαχείριση ενός θέματος για λόγους εσωτερικής συνοχής, την περίοδο μάλιστα που είναι στο προσκήνιο το μέλλον των αλβανικών πληθυσμών στα Βαλκάνια.
Οι (άκομψες) κινήσεις επαναφοράς του ζητήματος ως κυρίαρχο στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, ακόμη και από την πλευρά του Αλβανού προέδρου της Δημοκρατίας (Δεκέμβριος 2004 και Νοέμβριος 2005) υποδηλώνει ότι η αλβανική πλευρά συντηρεί το θέμα ως κεντρική συνιστώσα της εξωτερικής της πολιτικής, αλλά και ως σύμβολο ενότητας της πολιτικής και της κοινωνίας. Η πρώτη μάλιστα τις περισσότερες φορές συνηγορεί σε κινήσεις της δεύτερης ακόμη και εάν αυτές έχουν σαν αποτέλεσμα να δημιουργούνται σημαντικά προβλήματα στις διμερείς σχέσεις στις οποίες πρακτικά στηρίζεται η Αλβανία (ελληνικές επενδύσεις). Το εθνικιστικό κλίμα που διαπνέει σε αρκετές περιπτώσεις την αλβανική πολιτική και κοινωνία το οποίο από την μεν πρώτη εκφράζεται με τα γνωστά επιχειρήματα περί «σεβασμού των δικαιωμάτων των Τσάμηδων», από τη δε δεύτερη με πιο δυναμικές κινήσεις (διεκδίκηση εδαφών μέχρι την Πρέβεζα, εκτύπωση χαρτών, κλ.π) αποτελεί μία πραγματικότητα που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.
Η Επιτροπή διαμαρτύρεται για τη συνεχιζόμενη από την αλβανική πλευρά εθνικιστική πολιτική για το ζήτημα των Τσάμηδων και καλεί τις δυνάμεις εντός και εκτός Βουλής και Κομμάτων στην Αλβανία και να δουν το μέλλον στην περιοχή έξω από αντιπαραθέσεις και εθνικιστικές επιδιώξεις. Ταυτόχρονα καλεί την Ελληνική κυβέρνηση και τα Κόμματα να απαντήσουν συνολικά για το θέμα, χωρίς να επιτρέπουν σε επίσημους και ανεπίσημους φορείς της Αλβανίας να κάνουν προπαγάνδα, διασύροντας την Ελλάδα στο εξωτερικό. Παράλληλα καλεί την Ελλάδα να στηρίξει την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία, η οποία ενώ θα έπρεπε να έχει την βοήθειά της, διώκεται ξανά και μπαίνει στο ίδιο επίπεδο με την εθνικιστική επιδίωξη της Αλβανίας που σχετίζεται με τους Τσάμηδες.
Με Τιμή
Ιερέας Κοσμάς Καραβέλλας
Πρόεδρος

Κοινοποίηση:
Βουλή των Ελλήνων
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Ας μιλήσουμε επιτέλους

ΔΗ.ΚΟ : ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ

Η πολιτική ζωή του τόπου δεν θα αλλάξει όσο θα υπάρχει αυτό το πυώδες πολιτικό απόστημα που λέγεται ΔΗ.ΚΟ .
Παρά την προδοτική συμφωνία του Μακαρίου το 1977 τα πράγματα θα μπορούσαν να αλλάξουν και να δοθεί μια ορθή κατεύθυνση στις στρατηγικές επιλογές μας εάν το ΔΗΚΟ υπό την ηγεσία τότε του Σπύρου Κυπριανού δεν ερχόταν να υποστηρίξει ένθερμα αυτές τις προδοτικές συμφωνίες και να ακολουθήσει τη γραμμή του ραγιαδισμού . Το ΔΗΚΟ εξέφραζε τότε τις λεγόμενες Μακαριακές δυνάμεις , αυτό το συνοθύλευμα διαφόρων μισθοφόρων του συστήματος , τα συμφέροντα της εκκλησίας και εν γένει της ολιγαρχίας του πλούτου . Στη συνέχεια είναι το ΔΗΚΟ το κόμμα εκείνο που άσκησε ρυθμιστικό ρόλο και παρήγαγε συνεργασίες που κράτησαν την γραμμή της υποχώρησης .
Η περίοδος όμως που είναι η πιο ζοφερή στην ιστορία αυτού του κόμματος και της Κύπρου γενικότερα , είναι αυτή της διακυβέρνησης Τάσσου Παπαδόπουλου . Κατά την περίοδο αυτή τα λιμνάζοντα συμφέροντα του τόπου και οι υπόγειες διασυνδέσεις τους με αντεθνικά συμφέροντα επέβαλαν το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και την προδοτική άρση της εμπολέμου καταστάσεως με όλα τα τραγικά επακόλουθα της . Η αποδοχή του σχεδίου Ανάν να τεθεί προς ψήφιση από το λαό υπήρξε επίσης ένα μεγάλο λάθος . Όμως πράξη εσχάτης προδοσίας διαπράχθηκε με την αποδοχή της συμμετοχής των εποίκων στο διπλό δημοψήφισμα που επικύρωνε τον διαχωρισμό του νόμιμου λαού της κυπριακής δημοκρατίας σε δύο εκλογικά σώματα και έδινε πολιτική υπόσταση στο έγκλημα του εποικισμού .
Μια άλλη απαράδεχτη πράξη υπήρξε η πρόταση διασύνδεσης της επιστροφής της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου με το απευθείας εμπόριο κατεχομένων και Ε.Ε. Η υποχώρηση σε αυτό το ζήτημα συναινεί στην αρχή της διζονικότητας επί τη βάσει της οικονομικής βιωσιμότητας που προσυπογράφτηκε το 1977 .
Το σημερινό ΔΗΚΟ συνεχίζει την πολιτική του ραγιαδισμού . Στηρίζει τις υπερπροσφορές Χριστόφια την ώρα που ένα μέρος των στελεχών του αναπτύσσει ένα ωρυόμενο ψευδοπατριωτισμό που λειτουργεί ως απόχη οπαδών από τα ανίδεα λαϊκά στρώματα . Αυτό τον ψευδοπατριωτισμό τον συναντούμε σε όλη τη πορεία της υποχώρησης . Είναι η μάσκα που αποκρύβει το αποκρουστικό πρόσωπο της προδοσίας .Πού ήσαν οι ψευδοπατριώτες του ΔΗΚΟ όταν επί Τάσσου Παπαδόπουλου διαπράττονταν οι μεγάλες προδοσίες ; Η τιμιότητα και ο αληθινός πατριωτισμός επιτάσσουν πλήρη διαχωρισμό της θέσεως σου και άμεση αποχώρηση από ένα κόμμα ή πολιτικό σχήμα που πράττει αντίθετα στις πεποιθήσεις σου . Όταν μένεις σε αυτό το κόμμα την ώρα που ξεπουλά τη πατρίδα σημαίνει ότι προσυπογράφεις έμπρακτα την προδοσία .
Πρέπει να ξέρετε όμως ότι το βασίλειο σας έχει τελειώσει . Ο φλογερός εθνικισμός που εξαπλώνεται στα πιο ζωντανά κύτταρα του λαού μας ξεσκίζει τις μάσκες σας για να σας παραδώσει μια μέρα σε ένα οργίλο λαϊκό χείμαρρο .
Η ώρα της συντριβής των οχυρών της προδοσίας πλησιάζει .
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΕΔΗΚ

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΕΙΣΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΝΔΟΤΙΣΜΟΥ

Το παρελθόν δεν μπορούμε να το αλλάξουμε . Έχουμε όμως το δικαίωμα και τη δύναμη να το κρίνουμε και να το αξιολογήσουμε με την αυστηρότητα και τη μαχητικότητα εκείνη που αρμόζει σε ανθρώπους που θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι και όχι ταπεινωμένοι σκλάβοι .Οι σκιές των ειδώλων θα παύσουν να σκεπάζουν τη ζωή και το μέλλον μας μόνο όταν τα είδωλα πέσουν συντρίμμια κατά γης .
Το σκεπτικό αυτής της ρήξης με το παρελθόν είναι :
πρώτο : να κτυπήσουμε κάποιες συνθήκες που ρίχνουν τη σκιά τους στο παρόν και το μέλλον μας και περιορίζουν τις στρατηγικές επιλογές μας .
Δεύτερο :να κτυπήσουμε πρόσωπα που θεοποιήθηκαν για να επικαλυφθούν μειοδοτικές και προδοτικές πράξεις .
Τρίτο : να δυναμιτίσουμε και κονιορτοποιήσουμε τα θεμέλια της τωρινής ενδοτικής πολιτικής των κρατούντων.
Τα κυριότερα σημεία που πρέπει να επικεντρώσουμε τις βολές μας είναι :
Πρώτο: το κατακτητικό σύνταγμα της Ζυρίχης , να κτυπηθεί ως προδοσία της εθναρχεύουσας εκκλησίας και η αποδοχή ενός μεταοθωμανικού και μετααποικιακού μορφώματος . Στόχος αυτής της πολιτικής είναι η ανάδυση του δικαιώματος αναθέσμισης και αναθεώρησης του συντάγματος μέσα από τη λαϊκή βούληση και με βάση τα δημοκρατικά θέσμια και τις δημοκρατικές αξίες της Ευρώπης . Παράλληλος στόχος είναι η απώθηση του καίσσαρο-παπαδισμού από την πολιτική ζωή του λαού .
Δεύτερο : οι λεγόμενες συμφωνίες κορυφής Μακαρίου – Ντενκτάς του 1977 ως προδοτική πράξη παραχώρησης διζονικότητας στους κατακτητές υπό τον όρο της οικονομικής βιωσιμότητας και άρσης των ανθρωπίνων και εθνικών δικαιωμάτων που θα παρακώλυαν την εφαρμογή της διζονικότητας .
Τρίτο : το άνοιγμα το οδοφραγμάτων ως πράξη εσχάτης προδοσίας διότι αποτελούσε την άρση της εμπολέμου καταστάσεως με τους κατακτητές και την έμμεση αποδοχή της ως τετελεσμένου γεγονότος . Πάνω σε αυτή τη θέση και λαμβάνοντας υπόψιν τα αρνητικά επακόλουθα του ανοίγματος των οδοφραγμάτων θα προβάλουμε τη δική μας απαίτηση για άμεσο κλείσιμο αυτών .
Τέταρτο : το διπλό δημοψήφισμα που έγινε το 2004 με την συμμετοχή των εποίκων είναι επίσης μια μεγάλη προδοσία διότι πρώτο κατήργησε στη πράξη την έννοια του ενιαίου λαού και ενιαίου εκλογικού σώματος και δεύτερο «νομιμοποίησε» τον εποικισμό που είναι ένα έγκλημα πολέμου . Η συμμετοχή των εποίκων υπήρξε μια πράξη πολιτικής αποδοχής τους πάνω στην οποία στηρίχθηκε αργότερα ο προσδιορισμός της αριθμητικής αποδοχής τους με την πρόταση της παραμονής 50.000 που κατέθεσε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ο κ. Χριστόφιας .Για να είμαστε δίκαιοι , η πρόταση του κ. Χριστόφια κοντά στη προδοσία του Τάσσου Παπαδόπουλου αποτελεί διορθωτική κίνηση .Κτυπώντας αυτό το ζήτημα προβάλλουμε το αίτημα μας για ένα λαό και ένα ενιαίο εκλογικό σώμα του οποίου απαιτούμε επακριβή προσδιορισμό σε περίπτωση που θα μας φέρουν κάποιο άλλο σχέδιο προς ψήφιση . Ζητούμε απογραφή των νομίμων κατοίκων δηλαδή των τουρκοκυπρίων , που μόνον αυτοί έχουν δικαίωμα να ψηφίσουν .
Εάν κτυπήσουμε ανηλεώς αυτά τα τέσσερα σημεία , τα είδωλα των πολιτικών νάνων Μιχάλη Μούσκου και Τάσσου Παπαδόπουλου θα αρχίσουν να τρέμουν και να καταρρέουν από τα βάθρα τους ενώ παράλληλα η στρατηγική της υποχώρησης θα δεχθεί θανάσιμο πλήγμα .
Τούτο μονάχα ας έχουμε στο νου μας . Ο εθνικιστικός λόγος πρέπει να περάσει σαν ένας φλογερός άνεμος ενάντια στη παρακμή και τη σήψη , ενάντια στην υποχώρηση και τη δουλοπρέπεια και να αφήσει στο διάβα του ερείπια Μόνο τότε θα ορθωθεί παντοδύναμη και χωρίς υπονομεύσεις , η φοβερή στρατηγική της απελευθέρωσης.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΕΔΗΚ