Η θρυλική Φαϊρούζ τραγουδά το « Ω Ιερουσαλήμ »

Η θρυλική Φαϊρούζ τραγουδά το « Ω Ιερουσαλήμ »

ΕΣΧΑΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΝΑΣΧΕΣΕΩΣ

Bankers get billions while Somalia is left with famine

The latest summit of heads of State and Government of the Euro Area countries came up with a plan that openly supports bankers at the expense of European people's welfare and against worker rights. (See my full analysis of the EU summit for more information). Similar measures will soon be taken in the US, once the debt ceiling debate is solved.

Such unfair, neo-feudalistic decisions are taken in a period where the UN has declared famine in Southern Somalia.

Without any need to further comment on this outrageous inhumanity of our world I offer to you the following videos:








The world must change. Bankers and plutocrats cannot live at the expense of peoples' lives.

ΠΗΓΗ

ΜΑΡΞ-ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ vs ΕΘΝΟΦΟΒΙΚΟΥΣ.

ΜΑΡΞ:

• Σκοπός της εισαγωγής ξένων εργατών είναι η διατήρηση της δουλείας και η ακύρωση όλων των διεκδικήσεων των ντόπιων εργατών για μισθούς και συνθήκες εργασίας.

• Ο μετανάστης ανταγωνίζεται τον ντόπιο εργάτη και σιγά σιγά αναγάγει το μεροκάματο στο δικό του επίπεδο. Είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο του κεφαλαίου.

• Η μετανάστευση διαιρεί την εργατική τάξη της χώρας υποδοχής σε τόσα εχθρικά στρατόπεδα όσες και οι εθνοφυλετικές ομάδες διότι η κάθε μία καταλαβαίνει μόνο τον εαυτό της. Έτσι αναστέλλεται η εργατική επανάσταση και διαιωνίζεται η καπιταλιστική κυριαρχία

• Η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται αφ’ ενός ως απεργοσπαστικός μηχανισμός αφ’ ετέρου με τον εργατικό υπερπληθυσμό – πλεόνασμα που δημιουργεί ρίχνει το επίπεδο ζωής σε κατάσταση δουλοπάροικου.

• Η Α’ Διεθνής Ένωση Εργατών έβαλε πρακτικά τέλος στις μεθοδεύσεις των βιομηχάνων και υποχρέωνε τα συνδικάτα να διώχνουν τους ξένους εργάτες πίσω στις χώρες τους με το πρώτο καράβι.

• Οι μεταναστευτικοί νόμοι είναι τα μανιφέστα των εργοστασιαρχών.
 

ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ:

'Το κράτος δεν είναι πατρίδα. Είναι η αφαίρεση, ο μεταφυσικός, μυστικιστικός, νομικός μύθος της πατρίδας.

περισσότερα:  http://polemosgenel.blogspot.com/2011/07/vs.html

Αποκάλυψη Ερντογάν: Υπάρχουν μαύροι… Πόντιοι!

Η εικόνα είναι συνταρακτική καθώς φαίνεται ότι αποκαλύφθηκε η ύπαρξη μιας άγνωστης φυλής μαύρων "Ποντίων" στην ...Αφρική! Γεγονός που επιβεβαιώνεται από τις ενδυμασίες των μελών του χορευτικού συγκροτήματος! Είναι όμως έτσι ή τα φαινόμενα απλά εξαπατούν;

Επιλέξαμε να σχολιάσουμε τη συγκεκριμένη φωτογραφία καθώς όπως θα έχετε αντιληφθεί μαζί με την «ποντιακή» χορευτική ομάδα, εικονίζεται ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και η σύζυγός του. Πρόκειται για στιγμιότυπο από τη διοργάνωση της 9ης Ολυμπιάδας Τουρκικών (9 TURKCE OLIMPIYATLAR), η οποία διοργανώνεται με σκοπό την ενίσχυση και τη διεύρυνση της εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας στον κόσμο. Στο πλαίσιο αυτής μια ομάδα νεαρών αγοριών και κοριτσιών από την Γκάνα ενδύθηκαν την τιμημένη ποντιακή στολή και παρουσίασαν έναν τοπικό χορό –τον οποίο οι Τούρκοι αποκαλούν Horon, δηλαδή χορόν– προς τέρψιν των παρισταμένων και ειδικά του πρωθυπουργικού ζεύγους.

Η τουρκική προπαγάνδα έδρασε επιδέξια ακόμη μια φορά, καθώς παιδιά από την Αφρική χόρεψαν –στο πλαίσιο εκμάθησης του «τουρκικού πολιτισμού»– έναν αμιγώς ελληνικό χορό, τον οποίο ταύτισαν ως τουρκικό! Συνεπώς, εμείς από την πλευρά μας που δεν είχαμε τη δυνατότητα, ακόμη και στις εποχές των παχέων αγελάδων, να δημιουργήσουμε ένα αντίστοιχο θεσμό, ας μην εκπλαγούμε αν κάποια στιγμή στο μέλλον βρεθούμε μπροστά σε «τεμέτερα παιδία» που θα έχουν μελαψό δέρμα και θα χορεύουν ποντιακά, τραγουδώντας τουρκικά τραγούδια!

Στην φετινή διοργάνωση που ξεκίνησε με ειδική τελετή στα ανάκτορα του Ντολμά Μπαχτσέ συγκεντρώθηκαν περί τα 1.000 παιδιά από 130 χώρες για να συναγωνισθούν με αντικείμενο την καλή γνώση της τουρκικής. Οι μετέχοντες στη συνέχεια μοιράστηκαν σε 24 πόλεις, προκειμένου να γνωρίσουν από κοντά τον τουρκικό πολιτισμό και να έλθουν σε επαφή με συνομηλίκους τους. Ο νεοθωμανισμός προχωρεί αθόρυβα χρησιμοποιώντας την ήπια ισχύ του πολιτισμού και της γλώσσας, θεμελιώνοντας παρακαταθήκες, οι οποίες στο εγγύς μέλλον θα λειτουργήσουν επ’ ωφελεία του, ως πέμπτη φάλαγγα…

http://www.defence-point.gr/news/?p=14707

ΙΣΧΥΣ

ΒΕΛΓΙΟ: Η ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ

Συζήτηση πολλή γίνεται για το αν το Βέλγιο θα διαλυθεί ή θα επιβιώσει. Το γεγονός άλλωστε ότι εδώ είναι σχεδόν δεκατρείς (!) μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές της 13ης Ιουνίου 2010 δεν έχει καν σχηματιστεί κυβέρνηση, χρονικό διάστημα που αποτελεί μακράν παγκόσμιο αρνητικό ρεκόρ, δίνει τροφή σε προβληματισμούς αυτού του τύπου.

του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Αλλεπάλληλες άλλωστε δηλώσεις πρωταγωνιστών της βελγικής πολιτικής σκηνής υποδαυλίζουν διαρκώς τις συζητήσεις αποσύνθεσης και διαμελισμού σε δύο χωριστά κράτη, την ολλανδόφωνη Φλάνδρα στον βορρά και τη γαλλόφωνη Βαλονία στον νότο.

"Νομίζω ότι το Βέλγιο θα σβήσει σιγά σιγά. Αργά, σαν κερί, χωρίς κανένας πρακτικά να το αντιληφθεί" δήλωνε π.χ. στην αμερικανική εφημερίδα "Νιου Γιόρκερ" ο Φλαμανδός εθνικιστής ηγέτης Μπαρτ Ντε Βέφερ. "Οι μεγάλοι πολιτικοί άνδρες δεν πιστεύουν πλέον στο Βέλγιο" πρόσθετε ο Ντε Βέφερ σε μια μεγάλη συνέντευξή του στη γαλλόφωνη βελγική εφημερίδα "Λα Λιμπρ Μπελζίκ" που δημοσιεύθηκε σε τρία μέρη την επέτειο του ενός χρόνου από τις περυσινές εκλογές.

"Είναι χρήσιμο να προετοιμαστούμε για το τέλος της χώρας" είχε δηλώσει και η γαλλόφωνη σοσιαλίστρια αντιπρόεδρος της βελγικής κυβέρνησης, Λορέτ Ονκελίνξ. "Είναι έντονα αισθητή στους γαλλόφωνους μια αύξηση ενός αισθήματος κόπωσης. Ισως είχαν άδικο που απέρριψαν όλες τις φλαμανδικές απαιτήσεις, αλλά από την άλλη μεριά δεν μπορεί κανείς να απαιτήσει από αυτούς να πέσουν στα γόνατα" σημείωνε η Λ. Ονκελίνξ σε συνέντευξή της στη γαλλική εφημερίδα "Λε Μοντ".

Ολα αυτά έχουν σίγουρα ενδιαφέρον. Στην υπόθεση της βελγικής ακυβερνησίας υπάρχει όμως ένα θέμα πολύ σοβαρότερο με τεράστια, καθολική σημασία: τι είδους δημοκρατία είναι αυτή όπου πάνω από έναν χρόνο τώρα κυβερνά η υπηρεσιακή κυβέρνηση που υπήρχε πριν από τις εκλογές του Ιουνίου του 2010 κατά κραυγαλέα παραβίαση κάθε έννοιας συνταγματικής νομιμότητας; Πώς είναι δυνατόν μια υπηρεσιακή κυβέρνηση να αποφασίζει την κατάρτιση προϋπολογισμού ή τη συμμετοχή του Βελγίου σε πόλεμο εναντίον μιας άλλης χώρας, της Λιβύης στη συγκεκριμένη περίπτωση;

Αντιλαμβανόμαστε και κατανοούμε το γεγονός ότι οι περυσινές βουλευτικές εκλογές έδωσαν έναν τέτοιο συσχετισμό δυνάμεων που δεν μπορεί να καταλήξει στον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Σεβαστό.

Σε τέτοιες περιπτώσεις όμως, αφού εξαντληθούν οι διερευνητικές εντολές σε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς και αποδειχθούν άκαρπες, ο ανώτατος άρχων προκηρύσσει νέες εκλογές υποχρεωτικά. Πάλι και πάλι - έως ότου είτε οι εκλογείς είτε οι πολιτικοί αλλάξουν στάση και επιτευχθεί η συγκρότηση κυβέρνησης. Αυτό γίνεται σε όλες τις δημοκρατίες.

Στο Βέλγιο, αντιθέτως, γίνεται ένα εξαιρετικά επικίνδυνο πείραμα για το μέλλον της δημοκρατίας στην Ευρώπη: αν μπορεί να λειτουργήσει μια χώρα χωρίς... εκλεγμένη κυβέρνηση και αν είναι εφικτό να περιφρονείται ωμά η λαϊκή ετυμηγορία στις εκλογές!

Η κυβέρνηση του Ιβ Λετέρμ κατέρρευσε πριν από σχεδόν ενάμιση χρόνο και γι' αυτό προκηρύχθηκαν εκλογές. Ο συσχετισμός δυνάμεων που αναδείχθηκε από τις κάλπες ήταν ριζικά διαφορετικός από εκείνον που είχε οδηγήσει στον σχηματισμό του συνασπισμού που στηρίζει την κυβέρνηση Λετέρμ. Κι όμως η κυβέρνηση Λετέρμ συνεχίζει να κυβερνά έναν και πλέον χρόνο αφότου κατέστη έκπτωτη! Και τα εκλογικά αποτελέσματα οι Βέλγοι πολιτικοί τα έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια!

Είναι εξόφθαλμο ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ωμή αντιδημοκρατική εκτροπή κεφαλαιώδους σημασίας στη χώρα που βρίσκονται η έδρα τόσο της ΕΕ όσο και του ΝΑΤΟ, για την οποία όμως αποφεύγουν να μιλούν οι πάντες!

Οι "Τάιμς της Νέας Υόρκης" είναι μία από τις ελάχιστες εφημερίδες που θέτουν την ουσία του ζητήματος: "Εχοντας σπάσει το ρεκόρ ακυβερνησίας για περισσότερο από έναν χρόνο, το Βέλγιο βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα ερώτημα αντάξιο ενός έθνους που γέννησε τον σουρεαλιστή καλλιτέχνη Ρενέ Μαγκρίτ: χρειάζεται πραγματικά κυβέρνηση;" έγραφε χαρακτηριστικά.

Η κυβέρνηση του Ιβ Λετέρμ είναι πλέον παντελώς ανεύθυνη για τη δράση της. Είναι έκπτωτη στη συνείδηση των Βέλγων. Εχει κριθεί και έχει απορριφθεί - και παρ' όλα αυτά κυβερνά! Εννοείται ότι είναι ασύδοτη πλέον, αφού καμιά Βουλή δεν μπορεί να την ανατρέψει δεδομένου ότι ως υπηρεσιακή δεν υπόκειται σε κανέναν κοινοβουλευτικό έλεγχο!

Η προσπάθεια εθισμού όχι μόνο της βελγικής αλλά πρωτίστως της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης στο ότι "δεν τρέχει και τίποτα" αν μια χώρα - μέλος της ΕΕ κυβερνάται επί έναν χρόνο και πλέον από μια μη εκλεγμένη και ανεξέλεγκτη κυβέρνηση, δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το μέλλον της δημοκρατίας στην Ευρώπη.

ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ
Απαράδεκτη η στάση του Βέλγου βασιλιά

ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΗ είναι η στάση του βασιλιά του Βελγίου Αλβέρτου του Β' στην πολιτική κρίση που μαστίζει τη χώρα του. Ο Βέλγος μονάρχης είναι ο κατεξοχήν υπεύθυνος της παραβίασης του Συντάγματος, καθώς αυτός έπρεπε να είχε προκηρύξει νέες εκλογές μετά την αποτυχία των προσπαθειών σχηματισμού κυβέρνησης. Η στάση του Αλβέρτου καθίσταται ακόμη πιο προκλητική και απαράδεκτη εξαιτίας του ανομολόγητου λόγου που δεν θέλει να κάνει εκλογές: επειδή θα ανεβεί ακόμη περισσότερο το εκλογικό ποσοστό των δεξιών Φλαμανδών εθνικιστών του Μπαρτ Ντε Βέφερ, ο οποίος είναι κατά της μοναρχίας, και αν πετύχει τον στόχο του να διαμελίσει το Βέλγιο, θα αφήσει τον βασιλιά χωρίς βασίλειο!

ΕΘΝΟΣ

ΠΡΟΩΘΕΙΣΤΕ ΠΡΟΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΜΗ

Έλληνες και Ελληνίδες,

ΚΑΠΟΤΕ, η προδοσία είχε τη δική της, αποκρουστική “αξιοπρέπεια”:

Οι προδότες  -σκυφτοί, έχοντας καλυμμένο το κεφάλι και τα χέρια και χωρίς να μιλούν για να μην αναγνωριστούν-  έδειχναν φοβισμένοι με το ένα δάκτυλο εκείνον που πρόδιδαν και τον παρέδιδαν προς τον εχθρό… Και ΜΕΤΑ, εισέπρατταν κάποια αργύρια και φυγαδεύονταν κάπου στο διάολο…

ΤΩΡΑ, η προδοσία έγινε πολύμορφο, σικ “επάγγελμα”:

                                                                

Κάθε πρόστυχος τυχοδιώχτης  -ακριβοντυμένος, καλοχτενισμένος, πολυλογάς και μέσα σε όλα-  προστρέχει να ενταχθεί στις “Δυνάμεις Προδοτών”, παζαρεύει τα αργύρια και πώς θα τα εισπράξει (50% μπροστά και 50% με την παράδοση του θηράματος) και ΜΕΤΑ, με την ησυχία του και απολαμβάνοντας την πολυτέλεια της προκαταβολής, εκτελεί μεθοδευμένα τις εντολές του εχθρού, παγιδεύει και παραδίδει το θήραμα...

ΚΑΠΟΤΕ, οι προδότες εκτελούντο όπου κι αν κρυβόντουσαν... ΤΩΡΑ, οι προδότες μπαίνουν στα σπίτια μας ανενόχλητοι κι εμείς τους χειροκροτούμε...

ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ, ΒΕΒΑΙΩΣ, ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ...!

Κίνηση για

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Πάνος Ιωαννίδης

Πρόεδρος

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ: ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΧΙΛΙΑ ΕΠΙΠΕΔΑ!

Η πιο ταπεινή μορφή επαναστατικής δραστηριότητας,δεν θα ήταν υπερβολή,το αντίθετο μάλιστα,να θεωρήσουμε πως θα προέκυπτε από την σύντηξη εξτρεμιστικών μορφών όπως αυτές: του υπαρξισμού(στοχασμός πάνω στην ύπαρξη),της τέχνης(ποιοτικός μετασχηματισμός της ζωής) και της πολιτικής(πρακτική επίδραση πάνω στην ιστορία).Τα φέουδα της διαχωρισμένης και αποκομμένης από την καθημερινή ζωή δραστηριότητας,εκεί όπου η παθητικότητα βασιλεύει,εκεί όπου η ανακάλυψη δυνατοτήτων συγκαλύπτεται σκανδαλωδώς και η μη απόρριψη της κάθε τυχάρπαστης ετικέτας ψευδούς ταυτότητας γύρω από το γίγνεσθαι έχουν τον πρώτο λόγο,ακριβώς σε αυτό το ερμαφρόδιτο πλαίσιο γεννιέται η πιο υποταγμένη θεωρητική και πρακτική δραστηριότητα.Θέλουμε την παρεξήγηση,επιζητούμε τα θολά νερά, μας μαγεύουν τα δύσβατα και απρόσιτα μέρη,μας ελκύει η άπιαστη κορυφογραμμή ενός βουνού, στοχεύουμε στην απόκλιση από τα συνηθισμένα,υποθάλπουμε την πειραματική συμπεριφορά,αγωνιούμε για την επανοικειοποίηση και την ανατροπή του υπάρχοντος ψευδούς(για τα υλικά δεδομένα) κόσμου.Επαναφομοίωση δεχόμαστε μόνο από τα σωθικά της πατρίδας που θα γεννηθεί μέσα από τις στάχτες του σημερινού κόσμου.Θέλουμε έναν επαναπροσδιορισμό των εννοιών, ένα νέο συντακτικό,έναν νέο χώρο και χρόνο,μια νέα αρχιτεκτονική της ζωής μας,μια νέα πολεοδομία των διαδρομών της.Ο κόσμος που ανέτειλε μετά το πέρας του Β΄Π.Π ήταν, ως και σήμερα,ένας κόσμος που παλινδρομεί ανάμεσα στην απόκρυψη του κενού χάρη σε ένα κατάλληλο λεξιλόγιο και την αφελή προβολή αυτού.Η ουσία των αναζητήσεων μας βρίσκεται στην κατασκευή των καταστάσεων εκείνων που θα πυροδοτήσουν την παγκόσμια αντισιωνιστική επανάσταση.Και σε αυτό το παιχνίδι,δεν αποδεχόμαστε τον ρόλο του φιλοθεάμονος κοινού, ούτε και των ηθοποιών-κομπάρσων.Είμαστε πέρα και ενάντια σε κάθε προσδοκία δράστες και υπεύθυνοι για τις συμπεριφορές μας.Ύστερα από την κατάπληξη(έναρξη για την πορεία προς την συνείδηση) ακολουθεί ο θαυμασμός(διάχυτος ενθουσιασμός),μετά η μίμηση(ενσωμάτωση ψηγμάτων συνείδησης),η απόρριψη(λογική αφαίρεση των περιττών στοιχείων),ο πειραματισμός(ώθηση σε δράση) και η κατοχή(ενσυνείδητος δράση).Ως εκ τούτου η όποια νίκη θα προκύψει από αυτούς που θα σπείρουν την αταξία,δίχως να την αγαπούν.Η επαναστατική δραστηριότητα είναι μια στρατευμένη τέχνη που αδιάκοπα ασκούμε.Η φαινομενική υλική ένδεια μας είναι επίσης ένα κομμάτι της δύναμης μας.Στην σύγχρονη gangland(=περιοχή του εγκλήματος,χώρος δράσης της συμμορίας),οι έννοιες έχουν αντιστραφεί.Έτσι όταν μιλάμε για «συνοικία» εννοούμε gangland,για «κοινωνική οργάνωση» εννοούμε προστασία,για «κοινωνία» εννοούμε συμμορία προστατών,για «κουλτούρα» εννοούμε εξάρτηση,για «διασκεδάσεις» εννοούμε οργανωμένο έγκλημα,για «εκπαίδευση» εννοούμε προετοιμασία για έγκλημα.Εκεί βρίσκει πρόσφορο έδαφος και η βιομηχανία των gadgets.H πραγματικότητα της επικοινωνίας έχει σαπίσει σε τέτοιο βαθμό,ώστε μπορεί να πει κανείς ότι στην κοινωνιολογία αναπτύσσεται η μεταλλειολογική μελέτη των πετρωμένων επικοινωνιών. Οφείλουμε να είμαστε όμως ρεαλιστές υπέρ το δέον, πετώντας τα πολύχρωμα γυαλιά του εξωραϊσμού και τον μεγεθυντικό φακό της τύφλωσης και αποδεχόμενοι ότι σήμερα ταξιδεύουν στις θάλασσες περισσότερα πλοία από ότι προπολεμικά παρά τους τορπιλισμούς,όπως και ότι υπάρχουν περισσότερα κτίρια και αυτοκίνητα παρά τις πυρκαγιές και τις συγκρούσεις.Επομένως η κατοχή είναι μια έννοια με πολύ διευρυμένο περιεχόμενο. Όσοι λοιπόν κάνουν μισές επαναστάσεις,σκάβουν εκ προοιμίου τον λάκκο τους.Είμαστε πέρα από το αστικό φράγμα "αριστερά και δεξιά",όπως και πέρα και ενάντια σε κάθε εφήμερη και τυχοδιωκτική συνεργασία μερών και παραφυάδων όσων δέχονται ότι ανήκουν ήδη στο ένα ή στο άλλο στρατόπεδο, δηλαδή στα άκρα αυτών όπως εκφράζονται μέσα από τις έννοιες «ακροαριστερά» και «ακροδεξιά».Πολεμάμε ανάμεσα σε δύο κόσμους.Εκείνον που δεν δεχόμαστε και εκείνον που δεν υπάρχει ακόμα.Για αυτό πρέπει να επισπεύσουμε την τηλεσκοπική του προσέγγιση.Να επισπεύσουμε το τέλος ενός κόσμου,το χάος στο οποίο οι επαναστάτες θα αναγνωρίσουν επιτέλους τους όμοιους τους. Σήμερα συναντούμε το εξής φαινόμενο: κανένας δεν λέει ότι είναι έξυπνος επειδή δεν καταλαβαίνει τα μαθηματικά ή ότι άλλο.Διατυμπανίζει την εξυπνάδα του λέγοντας ότι δεν καταλαβαίνει το φουτουρισμό ή το ντανταϊσμό επί παραδείγματι.Πρέπει να κινητοποιήσουμε τους ξύπνιους,να ξυπνήσουμε τους κοιμισμένους,ενώ οφείλουμε συγχρόνως να θάψουμε τους νεκρούς. Το σημαντικό είναι ότι πρέπει να αρχίσουμε. Δεν έχουμε εξάλλου παρά να χάσουμε τις εκσυγχρονισμένες αλυσίδες μας των αχανών drugstores ιδεολογιών σε τιμές κόστους και θεαματικών υποπροϊόντων αυτών. Οργανώνουμε τον πυροκροτητή μας(σχέδιο οργανωμένης ανατροπής) και τίποτα περισσότερο.Με λίγα λόγια ένα σκάνδαλο.Η έκρηξη δεν πρέπει να γίνει έξω από τον δικό μας ή οποιοδήποτε άλλο έλεγχο.Ο βεντετισμός που θα προκύψει θα αναδείξει και το μέγεθος της επιτυχίας του πειράματος μας. Σπείραμε τον άνεμο,θα θερίσουμε τις θύελλες.Εγκαινιάζουμε ένα νέο είδος σχέσεων με τους εν δυνάμει «οπαδούς».Δεν θέλουμε και αρνούμαστε κατηγορηματικά τους οπαδούς.Θέλουμε να ρίξουμε στο παιχνίδι εντελώς νέους και αυτόνομους ανθρώπους. Ξεπερνούμε σε τάξη μεγέθους το πλήθος ενός «-ισμού» και μιας μάζας αποτελούμενης απλώς από «-ιστές»,ενώ με θράσος διακηρύσσουμε ότι ως προς το ποιόν μας είμαστε από πρωτογενή υλικά, λίγο περισσότεροι από τον πυρήνα που ξεκίνησε το αντάρτικο στην Κύπρο, αλλά σαφώς με λιγότερα όπλα, κάπως λιγότεροι από τους συνωμότες της ιστορικής μπυραρίας αλλά με πιο αδίστακτες προθέσεις,εξίσου συμπαγείς με τους 300 Σπαρτιάτες των Θερμοπυλών,αλλά με ένα πιο λαμπρό μέλλον.Ως παράδειγμα,φανερώνοντας τις αδυναμίες μας και διορθώνοντας τες καθώς και αντλώντας από αυτά τα μαθήματα νέες απαιτήσεις.Όλα αυτά εν προκειμένω διανύοντας την ομιχλώδη εποχή,αυτήν την οποία στην «Ουσία του Χριστιανισμού» ο Φόυερμπαχ χαρακτήριζε ως «το αποκορύφωμα της αυταπάτης» που «είναι κι αποκορύφωμα του ιερού».Το άμεσο βίωμα που έγινε αναπαράσταση,είναι η καρδιά του εξωπραγματικού χαρακτήρα της πραγματικής κοινωνίας,όπου το αληθινό είναι μια στιγμή του ψεύτικου,όπου το θέαμα είναι η ορατή άρνηση της ζωής, η άρνηση της ζωής που έγινε ορατή.Για αυτό και κάθε φορά που φτύνουμε κάτω στο έδαφος,νιώθουμε ενοχές,διότι απερίσκεπτα ξεχνάμε ότι υπάρχουν πολλοί πάνω από τα κεφάλια μας.Δεν θέλουμε τους ελεγχόμενους και τους επαγγελματίες επαναστάτες,ούτε και τους ιεραπόστολους του πιο ευτελούς ιακωβινισμού μέσα από το εκάστοτε κομματικό μαντρί.Κάθε τέτοιος super επαναστάτης καταστέλλει όσο χίλια δακρυγόνα,όπως και η δημοκρατία που βρωμάει από το κεφάλι και η απέχθεια που δημιουργεί το τοξικό νέφος από τα δακρυγόνα της.Η επίθεση στον ουρανό της κοινωνίας(πολιτική και μεταφυσική εξουσία),πολύπλευρη στις επιδιώξεις της, ανυπέρβλητη ως προς το αθώο των προθέσεων της και αδίστακτη ως προς τις προσδοκίες και τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει.Ο πόλεμος θα γίνει σε πείσμα των μονοκόμματων ανθρώπων σε επίπεδο τόσο συνείδησης όσο και σε επίπεδο ζωής.Χίλια κέντρα,χίλιες επιθέσεις,χίλιοι λόγοι,χίλιες φορές πιο αποφασιστικοί.Χίλια επίπεδα θεωρητικής και πρακτικής εφαρμογής.Χίλια εργαστήρια ανατρεπτικών υποθέσεων.Χίλιοι λόγοι να ζήσεις και να πεθάνεις.Διάλεξε τον εαυτό σου.Γίνε αυτό που είσαι.Η κοινωνία που ασκεί την πιο απεχθή πολεμική στους αρνητές της,έχει σίγουρα να κρύψει πολλά.Θέλουμε να είμαστε το "άλας της γης",αμετανόητα φανατικοί και διαλεκτικοί,έτοιμοι πάντοτε να βάλουμε φωτιά στον υλικό κόσμο που μας περιβάλει για ένα λόγο και μόνο.Για να αποκτήσει περισσότερη λάμψη.Χωρίς να παραβλέπουμε ποτέ και για κανέναν λόγο ότι:ΟΙ ΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ Η ΤΙΠΟΤΑ!
(δημοσιεύτηκε στο Omerta Terror Machine#8)

OMERTA CREW HELLAS