ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Η απόπειρα δολοφονίας του δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ και εκδότη της εφημερίδος ΑΦΡΙΚΑ δείχνει το πραγματικό πρόσωπο της λεγόμενης «τουρκοκυπριακής διοίκησης» με την οποία συνομιλεί ο εκπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Χριστόφιας για να βρει «λύση».
Ο Σενέρ Λεβέντ έγινε πολλές φορές στόχος του κατοχικού καθεστώτος γιατί τολμά και καταγγέλλει την κατοχή , τον εποικισμό και την αρπαγή των περιουσιών των ελλήνων προσφύγων από τους τούρκους .
Η κυπριακή δημοκρατία έχει υποχρέωση να στηρίξει ανθρώπους σαν τον Σενέρ Λεβέντ που διαχωρίζουν τη θέση τους από τον τουρκικό επεκτατισμό.
Αλλά για να το κάνει αυτό πρέπει πρώτα να σταματήσει κάθε συζήτηση για νομιμοποίηση έστω και ενός έποικου . Να σταματήσει κάθε συζήτηση για παραχώρηση έστω και μιας χούφτας γης στους τούρκους κατακτητές.
Να καταλάβει πως μοναδική λύση στο κυπριακό είναι η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που απολαμβάνει όλη η Ευρώπη και όχι η εκτρωματική και προδοτική ομοσπονδία.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ( ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ- ποίηση)

Προκλητικές δηλώσεις Έρογλου “Οι Ε/κ δεν βιάζονται για λύση γιατί απολαμβάνουν τη διεθνή αναγνώριση”

Ο Τ/κ ηγέτης Ντερβίς Έρογλου σε δηλώσεις του στην εφημερίδα ”Σαμπάχ”, κατά τη διάρκεια επίσκεψης του στην Άγκυρα, ισχυρίστηκε ότι οι Ε/κ δεν βιάζονται για την επίτευξη συμβιβασμού διότι απολαμβάνουν διεθνούς αναγνώρισης, ενώ είναι και μέλη της Ε.Ε.. Ανέφερε ότι πρέπει να τερματιστεί η διεθνής απομόνωση των Τ/κ, ώστε κατ’ αυτόν τον τρόπο να δοθεί μια νέα ώθηση στις συνομιλίες για το Κυπριακό, καθώς οι Ε/κ θα αναγκαστούν να εργαστούν για την διευθέτηση, αφού οι «παρελκυστικές τακτικές των Ε/κ ευθύνονται για την καθυστέρηση των διαπραγματεύσεων».
Πρόσθεσε προκλητικά ότι αν οι Ε/κ εργαστούν το ίδιο σκληρά με τους Τ/κ, τότε μπορεί να επιτευχθεί συμβιβασμός έως το τέλος του 2011 ή το αργότερο έως το πέρας του πρώτου τριμήνου του 2012.
Σημείωσε ακόμη, ότι αυτό που ενοχλεί περισσότερο τους Τ/κ είναι η σύνδεση που κάνουν οι Ε/κ, του ζητήματος των περιουσιών με το εδαφικό ζήτημα.
Ο κ. Έρογλου είπε ότι πραγματοποιήθηκαν συνομιλίες σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα σε 3-4 Κεφάλαια από τα 6 που βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, αλλά δεν έχει κλείσει ακόμη κανένα.
«Εμείς έχουμε την γνώμη ότι μπορεί να κλείσουν τα Κεφάλαια Οικονομίας και Ε.Ε.. Δεν μπόρεσε να εξασφαλιστεί η απαιτούμενη πρόοδος στα θέματα διοίκησης και διανομής εξουσίας. Έφθασαν στο τέλος τα Κεφάλαια για την Ομοσπονδιακή Αστυνομία, Αστυνομικοί Ιδρυτικού Κράτους και Διεθνείς Συμφωνίες», πρόσθεσε.
Αναφορικά με τους φυσικούς πόρους της Κύπρου, είπε πως ”είναι και δικό μας δικαίωμα να επωφεληθούμε ισότιμα από τον υποθαλάσσιο πλούτο γύρω από το νησί”.
Ισχυρίστηκε ακόμη ότι οι Ε/κ δεν έχουν το δικαίωμα και την αρμοδιότητα να προβαίνουν σε «μονόπλευρες» ενέργειες αναφορικά με το θέμα αυτό και να υπογράφουν συμφωνίες.
«Τέτοιου είδους δραστηριότητες βεβαίως και χαλούν την ατμόσφαιρα, δημιουργούν ένταση. Αυτό αν και δεν το συζητήσαμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, είναι αναπόφευκτο να έρθει στην ημερήσια διάταξη την προσεχή περίοδο», συμπλήρωσε.
Κάνοντας έκκληση για κατάργηση της λεγόμενης απομόνωσης των Τ/κ, σημείωσε πως ”το να τίθεται ο τ/κ λαός σε απομόνωση και περιορισμούς δεν συμβιβάζεται ούτε με τις ανθρώπινες αρχές ούτε και με τις πολιτικές πραγματικότητες. Η κατάργηση αυτού”, συνέχισε, ”δεν αποτελεί μόνο ευθύνη της διεθνούς κοινότητας απέναντι στον τ/κ λαό, αλλά το εκλαμβάνουμε και ως ένα στοιχείο το οποίο θα βοηθήσει στη συνεννόηση και θα κατευθύνει την ε/κ πλευρά».
Ο κ. Ερογλου έφθασε χθες το απόγευμα στην Άγκυρα και συναντήθηκε με τον Τούρκο Πρόεδρο Γκιουλ, τον Πρωθυπουργό Ερντογάν και τον ΥΠΕΞ Νταβούτογλου.
Στις χθεσινές επαφές Ερογλου στην Αγκυρα αναφέρεται η ”Χιουμριέτ” στις εσωτερικές σελίδες τονίζοντας ότι η συνάντηση Ερογλου–Ερντογάν έγινε κεκλεισμένων των θυρών, κράτησε 1 ώρα και 20 λεπτά και δεν ακολούθησε καμία δήλωση.
H ”Χιουμριέτ” στις εσωτερικές σελίδες και με τον τίτλο «Η ανησυχία της Άγκυρας για την Κύπρο» γράφει ότι η Τουρκία καταβάλει έντονες προσπάθειες για την εξεύρεση λύσης στο νησί, επειδή ο «ε/κ τομέας» θα αναλάβει την προεδρία της ΕΕ από την 1η Ιουλίου 2012.
Η Άγκυρα επιθυμεί να αναλάβει πρωτοβουλία για το θέμα ο Γ.Γ. του ΟΗΕ . Στο τουρκικό ΥΠΕΞ επικρατεί η άποψη πως η επιτυχία του χρονοδιαγράμματος ή η αποτυχία εξαρτάται από τη στάση που θα τηρήσει ο Γ.Γ. του ΟΗΕ.
Ο κ. Ερογλου πραγματοποιεί επαφές στην Άγκυρα πριν τη συνάντηση της Γενεύης την 7η Ιουλίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τις επαφές αυτές συζητήθηκαν οι λεπτομέρειες της στρατηγικής που καθορίστηκε για τη συνάντηση στη Γενεύη, καθώς επίσης και το σχέδιο 5 φάσεων των Ηνωμένων Εθνών.
Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας ο Γ.Γ. θα ζητήσει συχνές επαφές από τους δύο ηγέτες στο νησί μεταξύ Ιουλίου και Σεπτεμβρίου. Οι πλευρές θα καθορίσουν τα θέματα που συμφωνούν και που δεν συμφωνούν και θα συναντηθούν ξανά στην Νέα Υόρκη τον Οκτώβριο.
ONLYCY.COM

Συγκλονιστικές καταγγελίες Τουρκοκυπρίων κατά της Τουρκίας

Σε πρωτοφανείς όσο και άκρως εντυπωσιακές αναφορές και καταγγελίες εναντίον της Τουρκίας, προέβησαν δημοσιογράφοι που συμμετείχαν σε εκδήλωση διαμαρτυρίας στα κατεχόμενα. Ο πρόεδρος της τουρκοκυπριακής «ένωσης εργαζομένων Τύπου», Κεμάλ Νταρμπάζ, άφησε αιχμές για την δημογραφική αλλαγή του πληθυσμού στα κατεχόμενα από την πλευρά της Τουρκίας! Τις σχετικές δηλώσεις τις έκανε έξω από τα γραφεία της τουρκοκυπριακής εφημερίδας «Αφρίκα», σε εκδήλωση διαμαρτυρίας για την δολοφονική επίθεση Τούρκου εποίκου κατά του εκδότη-διευθυντή της εφημερίδας Σενέρ Λεβέντ.
 
Ο Νταρμπάζ επέκρινε τις «δυνάμεις ασφαλείας» στα κατεχόμενα για ελλειπή προστασία των εκπροσώπων του Τύπου και αποτυχία στο να αποτρέψουν επιθέσεις όπως αυτή εναντίον της Αφρίκα, τα γραφεία της οποίας – σημείωσε – είναι πολύ κοντά στην «Βουλή» και την τουρκική «πρεσβεία» στα κατεχόμενα.
Ο διευθυντής της Αφρίκα, Σενέρ Λεβέντ μιλώντας στους δημοσιογράφους έξω από τα γραφεία της εφημερίδας του, είπε ότι η επίθεση δεν είναι μόνο εναντίον των δημοσιογράφων, αλλά εναντίον του Κυπριακού:
«Κάνουμε τη συνέλευση στο δρόμο γιατί πιστεύω ότι από δω και στο εξής πρέπει να είμαστε στους δρόμους, στις πλατείες. Δεν πρόκειται μόνο για μια επίθεση εναντίον των δημοσιογράφων, αυτό είναι ζήτημα του Κυπριακού προβλήματος και είναι ένα θέμα που συνεχίζεται από το 1963. Το 1960, ιδρύθηκε μια δημοκρατία με δύο κοινότητες και επειδή υπήρχαν κάποιοι που δεν ήθελαν να ζήσουν εκεί, κατόρθωσαν να τη γκρεμίσουν και από το 1963 οι Τουρκοκύπριοι είναι εκτός αυτής. Μετά την εισβολή της Τουρκίας, συνέχισε, η Άγκυρα άρχισε τη δημογραφική αλλαγή με άτομα που έφερναν από την Τουρκία και τους έδιναν περιουσίες των Ελληνοκυπρίων».
Όσον αφορά την επίθεση εναντίον της Αφρίκα, ο κ. Λεβέντ είπε ότι η πρώτη απόπειρα έγινε στις 25 Φεβρουαρίου και ο ύποπτος ήταν από τη Μαλάτια της Τουρκίας ενώ αυτή τη φορά ο πληρωμένος δολοφόνος ήταν από το Ερζερούμ. «Αυτό, σημαίνει ότι αυτοί που θέλουν να του επιτεθούν δεν μπορούν να βρουν άτομα από την Κύπρο και πως οι Κύπριοι αντιτίθενται σε τέτοιου είδους ομάδες ή ενέργειες», κατέληξε.
defence-point

Eurogroup chairman speaks of limited Greek sovereignty

Jean Claude Juncker. via Wikipedia

In an interview to Germany's Focus magazine, that was published after July 2 meeting of the finance ministers of the euro zone who formally approved a further 12 billion euro bailout to Greece, Eurogroup chairman Jean-Claude Juncker said that "Greek sovereignty will be massively limited".

Juncker was referring to the massive wave of privatizations that will take place in Greece and was suggesting that the country will need to work upon a model similar to the one that was applied in Eastern Germany after the fall of communism and the unification of Germany in the 1990's. Towards that end Juncker made reference to the "Truehand Agency" that sold off 14.000 firms in East Germany within four years, from 1990 to 1994.

There are a number of issues that rise from the statements of the Eurogroup's Chairman that first have to do with the words that he uses to describe the privatization process that will take place, second with the example of East Germany that he brings up and third with the rhetoric of the EU that the issue is a "Greek" problem and not a systemic single currency problem.

Starting from the words that Juncker used, we see that he raises the most important of issues a nation-state has: that of sovereignty. There is no nation on the planet, no people on this earth who would voluntarily live under limited sovereignty. All humans want to be free, to have power over their territory, to create their own laws, to build their own institutions. I really wonder if the Eurogroup President lives on another planet, because judging from what he said it seems as if he ignores the struggles of peoples in all corners of the globe for freedom. The people who are struggling on the streets in every part of the world are asking for sovereignty Mr. Juncker. They are asking for more power over their land and their institutions. If you come to Greece with the intention to limit the sovereignty of the country all you will achieve is a bloody conflict with unpredictable ramifications. The Greek people will never accept that and they will be right to do so.

The second issue that arises from Juncker's sayings is the case of East Germany. He speaks of East Germany as if that part of Europe is a prosperous one. One in which the massive privatizations lead to prosperity. One that can be seen as a paradigm of successful policy. Mr. Juncker seems to omit the harsh reality of the region, which shows that East Germany never managed to catch up with the Western part and unemployment (especially among the youth) and underdevelopment are persistent problems. East Germany is an example of the exact opposite of what the EU intends to do to Greece. The failing practices that took place in east Germany, those vaunted neo-liberal beliefs, should be a lesson for those bureaucrats who seem to forget what real world facts and history tell us.

Thirdly Juncker makes mention to the Greek crisis and how all the measures of the EU will help at solving the problem. This is a complete lie. Firstly because the crisis is not a "Greek" crisis but a systemic crisis of the single European currency at first and the EU architecture at second. Furthermore it is a lie because the money that is given to Greece is not directed towards improving the situation in the real economy, towards shifting the trade balance, improving and simplifying the bureaucracy, boosting local production. The money from the bailout is used to finance the creditors of Greece, who are in their majority German and French financial institutions. The "safety" packages of the troika (EU, ECB, IMF) are not intended to prevent a Greek bankruptcy as this is impossible with the current conditions. All that they are achieving through these bailouts is to buy precious time that will allow them to minimize the costs of the inevitable Greek default.

There needs to come a point were European leaders sit on a table and agree for once to tell the truth to European citizens. To explain to them that the euro is a problematic currency, with serious structural flaws that generate inequalities and asymmetric shocks. To tell all 500 million people who reside within the EU that their tax money which takes the form of bailouts towards Greece, Ireland and Portugal is not intended towards addressing the root of the problem but is a means of indirectly covering the lack of liquidity that the problematic European Banking System faces. To tell the tax payers that their money ends up in private banks and not in aiding peripheral economies, who experience the asymmetric shocks of the system. This is what I, as a European citizen, expect from my European Union. Not empty words, not hypocritical rhetoric, not threats against any nation's sovereignty.
πηγή

Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ

Στη κατάσταση που περιήλθε σήμερα η Ελλάδα , ο ελληνικός εθνικισμός θα μπορούσε να διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο για την έξοδο από τη κρίση .
Το ερώτημα είναι αν είναι σε θέση να παράξει μια πρόταση αντιμετώπισης του προβλήματος , πρόταση αλλαγής και εθνικολαικής διακυβέρνησης της χώρας.
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι σαφώς αρνητική. Ο ελληνικός εθνικισμός αδυνατεί να παράξει και να καταθέσει στη κοινωνία μια τέτοια πρόταση γιατί πρώτα από όλα του λείπει η οργάνωση εκείνη που θα επέτρεπε συλλογική δουλειά από στελέχη ικανά .
Ο ελληνικός εθνικισμός πνίγηκε από την ίδια την «αντιδημοκρατικότητα» του . Παρήγαγε έτσι αρχηγικές οργανώσεις , συνάξεις μετριοτήτων που δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο εκτός από το να συνθηματολογούν και να ποζάρουν σε μνημόσυνα.
Ενώ υπάρχει διάχυτος εθνικισμός στη κοινωνία, δεν υπάρχει εθνικιστικός φορέας να εκφράσει αυτό τον λαϊκό εθνικισμό.
Όταν ο εθνικισμός δεν έχει τη δυνατότητα παραγωγής πολιτικής πρότασης που να απορρέει από τη σχέση ιδεολογίας και παροντικών δεδομένων ( κοινωνικών, πολιτικών , οικονομικών , εθνικών κλπ ) τότε κατ’ ανάγκη εκπίπτει σε αντι-δραστικές πρακτικές ή σε φιλολογικές απεραντολογίες .
Σε αυτή τη κατάσταση αδυναμίας , ο ελληνικός εθνικισμός καπελώθηκε από την ακροδεξιά και τάχθηκε στην υπηρεσία του συστήματος κρατώντας μόνο ως ανάμνηση του ενταφιασμένου εθνικισμού, κούφια συνθήματα και παρελάσεις.
Μόνο μια δημοκρατική – αξιοκρατική οργάνωση μπορεί να προσελκύσει ικανά στελέχη που μέσα από μια συλλογική δράση θα καταστήσουν τον ελληνικό εθνικισμό μια πραγματική πολιτική δύναμη , ικανή να παρέμβει στις εξελίξεις.
Ο ελληνικός εθνικισμός στραγγαλίστηκε από τους διάφορους αρχηγούς και τις συμμορίες τους. Κρεμάστηκε από το σκοινί της «αντιδημοκρατικότητας» του .
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ

ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ

ΒΕΛΓΙΟ: Η ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ

Συζήτηση πολλή γίνεται για το αν το Βέλγιο θα διαλυθεί ή θα επιβιώσει. Το γεγονός άλλωστε ότι εδώ είναι σχεδόν δεκατρείς (!) μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές της 13ης Ιουνίου 2010 δεν έχει καν σχηματιστεί κυβέρνηση, χρονικό διάστημα που αποτελεί μακράν παγκόσμιο αρνητικό ρεκόρ, δίνει τροφή σε προβληματισμούς αυτού του τύπου.

του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Αλλεπάλληλες άλλωστε δηλώσεις πρωταγωνιστών της βελγικής πολιτικής σκηνής υποδαυλίζουν διαρκώς τις συζητήσεις αποσύνθεσης και διαμελισμού σε δύο χωριστά κράτη, την ολλανδόφωνη Φλάνδρα στον βορρά και τη γαλλόφωνη Βαλονία στον νότο.

"Νομίζω ότι το Βέλγιο θα σβήσει σιγά σιγά. Αργά, σαν κερί, χωρίς κανένας πρακτικά να το αντιληφθεί" δήλωνε π.χ. στην αμερικανική εφημερίδα "Νιου Γιόρκερ" ο Φλαμανδός εθνικιστής ηγέτης Μπαρτ Ντε Βέφερ. "Οι μεγάλοι πολιτικοί άνδρες δεν πιστεύουν πλέον στο Βέλγιο" πρόσθετε ο Ντε Βέφερ σε μια μεγάλη συνέντευξή του στη γαλλόφωνη βελγική εφημερίδα "Λα Λιμπρ Μπελζίκ" που δημοσιεύθηκε σε τρία μέρη την επέτειο του ενός χρόνου από τις περυσινές εκλογές.

"Είναι χρήσιμο να προετοιμαστούμε για το τέλος της χώρας" είχε δηλώσει και η γαλλόφωνη σοσιαλίστρια αντιπρόεδρος της βελγικής κυβέρνησης, Λορέτ Ονκελίνξ. "Είναι έντονα αισθητή στους γαλλόφωνους μια αύξηση ενός αισθήματος κόπωσης. Ισως είχαν άδικο που απέρριψαν όλες τις φλαμανδικές απαιτήσεις, αλλά από την άλλη μεριά δεν μπορεί κανείς να απαιτήσει από αυτούς να πέσουν στα γόνατα" σημείωνε η Λ. Ονκελίνξ σε συνέντευξή της στη γαλλική εφημερίδα "Λε Μοντ".

Ολα αυτά έχουν σίγουρα ενδιαφέρον. Στην υπόθεση της βελγικής ακυβερνησίας υπάρχει όμως ένα θέμα πολύ σοβαρότερο με τεράστια, καθολική σημασία: τι είδους δημοκρατία είναι αυτή όπου πάνω από έναν χρόνο τώρα κυβερνά η υπηρεσιακή κυβέρνηση που υπήρχε πριν από τις εκλογές του Ιουνίου του 2010 κατά κραυγαλέα παραβίαση κάθε έννοιας συνταγματικής νομιμότητας; Πώς είναι δυνατόν μια υπηρεσιακή κυβέρνηση να αποφασίζει την κατάρτιση προϋπολογισμού ή τη συμμετοχή του Βελγίου σε πόλεμο εναντίον μιας άλλης χώρας, της Λιβύης στη συγκεκριμένη περίπτωση;

Αντιλαμβανόμαστε και κατανοούμε το γεγονός ότι οι περυσινές βουλευτικές εκλογές έδωσαν έναν τέτοιο συσχετισμό δυνάμεων που δεν μπορεί να καταλήξει στον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Σεβαστό.

Σε τέτοιες περιπτώσεις όμως, αφού εξαντληθούν οι διερευνητικές εντολές σε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς και αποδειχθούν άκαρπες, ο ανώτατος άρχων προκηρύσσει νέες εκλογές υποχρεωτικά. Πάλι και πάλι - έως ότου είτε οι εκλογείς είτε οι πολιτικοί αλλάξουν στάση και επιτευχθεί η συγκρότηση κυβέρνησης. Αυτό γίνεται σε όλες τις δημοκρατίες.

Στο Βέλγιο, αντιθέτως, γίνεται ένα εξαιρετικά επικίνδυνο πείραμα για το μέλλον της δημοκρατίας στην Ευρώπη: αν μπορεί να λειτουργήσει μια χώρα χωρίς... εκλεγμένη κυβέρνηση και αν είναι εφικτό να περιφρονείται ωμά η λαϊκή ετυμηγορία στις εκλογές!

Η κυβέρνηση του Ιβ Λετέρμ κατέρρευσε πριν από σχεδόν ενάμιση χρόνο και γι' αυτό προκηρύχθηκαν εκλογές. Ο συσχετισμός δυνάμεων που αναδείχθηκε από τις κάλπες ήταν ριζικά διαφορετικός από εκείνον που είχε οδηγήσει στον σχηματισμό του συνασπισμού που στηρίζει την κυβέρνηση Λετέρμ. Κι όμως η κυβέρνηση Λετέρμ συνεχίζει να κυβερνά έναν και πλέον χρόνο αφότου κατέστη έκπτωτη! Και τα εκλογικά αποτελέσματα οι Βέλγοι πολιτικοί τα έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια!

Είναι εξόφθαλμο ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ωμή αντιδημοκρατική εκτροπή κεφαλαιώδους σημασίας στη χώρα που βρίσκονται η έδρα τόσο της ΕΕ όσο και του ΝΑΤΟ, για την οποία όμως αποφεύγουν να μιλούν οι πάντες!

Οι "Τάιμς της Νέας Υόρκης" είναι μία από τις ελάχιστες εφημερίδες που θέτουν την ουσία του ζητήματος: "Εχοντας σπάσει το ρεκόρ ακυβερνησίας για περισσότερο από έναν χρόνο, το Βέλγιο βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα ερώτημα αντάξιο ενός έθνους που γέννησε τον σουρεαλιστή καλλιτέχνη Ρενέ Μαγκρίτ: χρειάζεται πραγματικά κυβέρνηση;" έγραφε χαρακτηριστικά.

Η κυβέρνηση του Ιβ Λετέρμ είναι πλέον παντελώς ανεύθυνη για τη δράση της. Είναι έκπτωτη στη συνείδηση των Βέλγων. Εχει κριθεί και έχει απορριφθεί - και παρ' όλα αυτά κυβερνά! Εννοείται ότι είναι ασύδοτη πλέον, αφού καμιά Βουλή δεν μπορεί να την ανατρέψει δεδομένου ότι ως υπηρεσιακή δεν υπόκειται σε κανέναν κοινοβουλευτικό έλεγχο!

Η προσπάθεια εθισμού όχι μόνο της βελγικής αλλά πρωτίστως της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης στο ότι "δεν τρέχει και τίποτα" αν μια χώρα - μέλος της ΕΕ κυβερνάται επί έναν χρόνο και πλέον από μια μη εκλεγμένη και ανεξέλεγκτη κυβέρνηση, δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το μέλλον της δημοκρατίας στην Ευρώπη.

ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ
Απαράδεκτη η στάση του Βέλγου βασιλιά

ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΗ είναι η στάση του βασιλιά του Βελγίου Αλβέρτου του Β' στην πολιτική κρίση που μαστίζει τη χώρα του. Ο Βέλγος μονάρχης είναι ο κατεξοχήν υπεύθυνος της παραβίασης του Συντάγματος, καθώς αυτός έπρεπε να είχε προκηρύξει νέες εκλογές μετά την αποτυχία των προσπαθειών σχηματισμού κυβέρνησης. Η στάση του Αλβέρτου καθίσταται ακόμη πιο προκλητική και απαράδεκτη εξαιτίας του ανομολόγητου λόγου που δεν θέλει να κάνει εκλογές: επειδή θα ανεβεί ακόμη περισσότερο το εκλογικό ποσοστό των δεξιών Φλαμανδών εθνικιστών του Μπαρτ Ντε Βέφερ, ο οποίος είναι κατά της μοναρχίας, και αν πετύχει τον στόχο του να διαμελίσει το Βέλγιο, θα αφήσει τον βασιλιά χωρίς βασίλειο!

ΕΘΝΟΣ

Ο ΑΝΤΕΝΑ 1 (Ελλάδος) παραβιάζει τα ψηφίσματα 541/83 και 550/83 του Συμβουλίου Ασφαλείας

ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΖΕΛ-15 ΜΕΡΕΣ ΕΜΕΙΝΑΝ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ

Η συνεχιζόμενη προσβολή για τον Ελληνισμό από τον Αντένα 1(Ελλάδος) με της προβολή της τουρκικής παραγωγής Εζέλ γυρισμένης
στην κατεχόμενη μας Κύπρο, έχει και μια άλλη ακόμα πιο σοβαρή παράμετρο. Παραβιάζει άμεσα τα δύο ψηφίσματα του Συμβουλίου
Ασφαλείας του οργανισμού Ηνωμένων Εθνών..
  541/83 και 550/83 που ρητώς απαγορεύουν την αναγνώριση του ψευδοκράτους και την με
οποιοδήποτε τρόπο διευκόλυνση και βοήθεια προς την αποσχιστική αυτή οντότητα.   Το ψήφισμα 541/83 τονίζει :
«Καλεί όλα τα κράτη να σέβονται την κυριαρχία, ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Καλεί όλα τα κράτη να μην αναγνωρίσουν οποιοδήποτε κυπριακό κράτος άλλο από την Κυπριακή Δημοκρατία...».
Το ψήφισμα 550/83 προσθέτει: «Επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς όλα τα κράτη να μην αναγνωρίσουν το δήθεν κράτος της «Τουρκικής
Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» που εγκαθιδρύθηκε με τις αποσχιστικές ενέργειες και τα καλεί να μη διευκολύνουν ή με
οποιοδήποτε τρόπο βοηθήσουν την προαναφερθείσα αποσχιστική οντότητα».

Ο Αντένα 1(Ελλάδος) παραβιάζει κάθετα τα δύο αυτά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας εφόσον προβάλει προκλητικά τη «ΤΔΒΚ» και
διευκολύνει την αποσχιστική οντότητα.

Πώς; Σας εξηγούμε: Στο τέλος των επεισοδίων οι παραγωγοί του Εζέλ ευχαριστούν την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» που δεν
αναγνωρίζεται από κανένα εκτός της κατοχικής Τουρκίας που το δημιούργησε πάνω στα ματωμένα χώματά μας με την βάρβαρη εισβολή
και συνεχιζόμενη κατοχή της μισής μας πατρίδας, των αδελφών μας που δολοφονήθηκαν, βιάστηκαν και προσφυγοποιήθηκαν  και κλεμμένων
μας περιουσιών. Και που το Συμβούλιο Ασφαλείας με τα δύο αυτά ψηφίσματα ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ την αναγνώριση, βοήθεια ή διευκόλυνσή
του. Στον σύνδεσμο που ακολουθεί μπορείτε να δείτε από μόνοι σας τι γράφει η παραγωγή και που προβάλει ο Αντένα 1 (Ελλάδος).
     Το KKTC ολογράφως σημαίνει «   Kuzey    Kıbrıs    Türk     Cumhuriyeti
  Cumhuriyet  »      δηλαδή στα ελληνικά   «ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ».      Οι παραγωγοί ευχαριστούν μεταξύ άλλων (και το καζίνο Άρτεμις που έκτισαν κατεδαφίζοντας την όμορφη Βουκοολίδα)  και «κυβερνητικά
γραφεία» του κατοχικού καθεστώτος!
..συνέχεια

Πολιτικοδημοσιογραφικό σχέδιο για καθυπόταξη των λαϊκών αντιδράσεων

Share

Και ενώ πλέον δεν μπορούν να εμφανιστούν πουθενά οι δοσίλογοι και μειοδότες βουλευτές που με την ψήφο τους εκχώρησαν την εθνική κυριαρχία της πατρίδας επιχειρείται με όλα τα μέσα το πολιτικοδημοσιογραφικό μπουρδέλο που διαφεντεύει τη χώρα να δημιουργήσει προϋποθέσεις για επανόρθωση του κλίματος της λαϊκής αγανάκτησης.

Έτσι από τη μια έχουμε τους πολίτες ...
που δεν μπορούν να ανεχτούν την διακομματική κοροϊδία και συνενοχή και φτάνουν να "επικηρύξουν" τους εθνοπροδότες βουλευτές που ενέδωσαν στις επιταγές των αλλοδαπών και των ντόπιων τοκογλύφων.

Από την άλλη έχουμε μια κατευθυνόμενη αντιμετώπιση από πλευράς όλων των συστημικών κομμάτων που με ταυτόσημες δηλώσεις και ανακοινώσεις καταγγέλλουν τις αντιδράσεις των οργισμένων πολιτών (οι Πασόκοι συνεχίζουν το παραμύθι ότι πίσω από κάθε προπηλακισμό και γιουχάισμα βρίσκονται στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ - πόσα να είναι άραγε; )

Και φυσικά έχουμε και τις ενορχηστρωμένες δημοσιογραφικές "φιλότιμες" προσπάθειες να βάψουν το άσπρο μαύρο προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα του παραπαίοντος πολιτικού κατεστημένου στο οποίο μονίμως "υποκλίνονται", ωσάν νέα γιουσουφάκια.


Σταχυολογούμε ελάχιστα αποσπάσματα από την Κυριακάτικη αρθρογραφία τους για να αποδείξουμε τα παραπάνω:

"Ισχυρότατες, ετερόκλητες δυνάμεις θα φροντίσουν με κάθε τρόπο να μας οδηγήσουν στη χρεοκοπία, ακόμη και σ' έναν ανοιχτό εμφύλιο πόλεμο". (από άρθρο του Παπαχελά στην Καθημερινή)

"Οποιες κι αν ήταν οι αστοχίες ή οι υπερβολές της ΕΛ.ΑΣ. την περασμένη Τετάρτη, αυτό που φάνηκε είναι ότι οι ακροαριστεροδεξιοί χούλιγκαν της βίας και ένα μεγάλο μπλοκ συνδικαλιστών - πανεπιστημιακών - δημοσιογράφων βοηθούσαν όσο μπορούσαν για να κατρακυλήσει η χώρα σε μιαν άβυσσο βίας και χάους".(του ιδίου)


"Ο,τι και να είναι, πάντως,(σΑ: μιλάει για τη "βία στο κέντρο της Αθήνας") πρέπει να λυθεί άμεσα με τη συνεργασία όλων των υπεύθυνων κομμάτων, ακόμη και του ΚΚΕ, πριν αυτή η χώρα βυθιστεί σε μια άβυσσο μίσους και βίας". (κεντρικό άρθρο της Καθημερινής)


Στον ίδιο ρυθμό και δηλώσεις κομμάτων του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος:


Ο Γιώργος Πεταλωτής επιτίθεται στον ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας: «Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δήθεν αγανακτισμένοι, επιτίθενται μαζί με υποτίθεται ανθρώπους που χαρακτηρίζονται ως σπίθες και ποντάρουν σαφώς στη χρεοκοπία της χώρας. Τους βολεύει αυτή η φαυλότητα για να μπορούν να επιβιώνουν και πολιτικά αλλά και προσωπικά».


Έντονη ήταν η αντίδραση του Συνασπισμού, ο οποίος τονίζει ότι δεν υιοθετεί πρακτικές βίας. «Η προσπάθεια κυβερνητικών στελεχών να στοχοποιήσουν την ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά πέφτει στο κενό και δεν μπορεί να παρακάμψει την πραγματική εικόνα της κοινωνίας που συντριπτικά αντιτίθεται στην κυβερνητική πολιτική. Η προσπάθεια τρομοκράτησης της κοινωνίας δεν θα περάσει σημειώνει ο ΣΥΝ».


Ο εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γ. Μιχελάκης σε ανακοίνωσή του αναφέρει: «Για μια ακόμη φορά, θέλουμε να καταδικάσουμε, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, περιστατικά βίας, απ' όπου κι αν προέρχονται. Κανείς δεν δικαιούται να βιαιοπραγεί και να αυτοδικεί με οποιοδήποτε πρόσχημα».


Ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ αναφέρει ότι «οι μούντζες, οι προπηλακισμοί και οι επιθέσεις κατά προσώπων δεν υπηρετούν τον αγώνα του λαού κατά του νέου και του παλιού μνημονίου, αλλά αντίθετα αξιοποιούνται από τους εχθρούς του».

«Όσο και αν είναι πιεστικά κάποια πράγματα πρέπει να προστατεύσουμε πάση θυσία τη Δημοκρατία. Οι προπηλακισμοί και η βία κατά βουλευτών αποσαρθρώνουν τα θεμέλια της Δημοκρατίας που είναι ο Κοινοβουλευτισμός» τονίζει ο ΛΑΟΣ.

Η Δημοκρατική Αριστερά σημειώνει ότι «η αποδοκιμασία της κυβερνητικής πολιτικής είναι αποτελεσματική μόνο μέσα από ένα οργανωμένο μαζικό δημοκρατικό κίνημα και με την πάλη για την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών».

Ο εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμμαχίας, Δ. Ζαφειριάδης, επισημαίνει ότι «οι επιθέσεις σε βουλευτές και η απρόκλητη βία, από τραμπούκους με φασίζουσες αντιλήψεις, βάλλουν ευθέως κατά της Δημοκρατίας και του κοινοβουλευτισμού, οδηγώντας σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις».

Ακτιβιστής

Το ειδα στο: http://peripatris.blogspot.com/2011/07/blog-post_4632.html#ixzz1RD6mufg9

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ

Η κρίση που εκδηλώνεται σήμερα στην Ελλάδα έχει δύο πτυχές. Η πρώτη αφορά στα ενδογενή διαχρονικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού κράτους , όπως ο υπέρογκος δημοσιοϋπαλληλικός τομέας που δημιουργήθηκε από την κομματοκρατία και τις πελατειακές σχέσεις στις οποίες στηρίχτηκε, η διαφθορά του πολιτικού κόσμου και υποκόσμου , η φοροδιαφυγή της ολιγαρχίας του πλούτου , το ληστρικό χρηματοπιστωτικό σύστημα , η εξαγωγή κεφαλαίων και η επένδυση τους σε ξένες χώρες όπως Βαλκάνια και Τουρκία, η φορολογική καταλήστευση της μικρομεσαίας παραγωγικής βάσης , η διάλυση της αγροτιάς και άλλες συναφείς ατέλειες.
Η άλλη πτυχή αφορά τον τρόπο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης , στο ενιαίο νόμισμα , στην κοινή αγροτική πολιτική και κυρίως στην νεοφιλελεύθερη φιλοσοφία της «ανάπτυξης» που η Ε.Ε. έχει υιοθετήσει τα τελευταία χρόνια. Στην προκειμένη περίπτωση οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες της Ε.Ε. συσσωρεύουν πλεονάσματα τα οποία αντί να αναδιανέμονται προς όλες τις χώρες της Ε.Ε. με στόχο την ισόρροπη ανάπτυξη και την σύγκλυση των εθνικών οικονομιών , μετατρέπονται σε τοκογλυφικό κεφάλαιο που υποθηκεύει τις φτωχότερες χώρες περιορίζοντας συνάμα στο έπακρο την εθνική τους κυριαρχία.
Η κατάσταση αυτή δεν σημαίνει ότι απέτυχε η Ε.Ε. .Εκείνο που αποτυγχάνει στη προκειμένη περίπτωση είναι το φιλελεύθερο καπιταλιστικό σύστημα που εμφανίζεται με την σύγχρονη μορφή του σοσιαλκαπιταλισμού.
Κατά συνέπεια το ελληνικό πρόβλημα , που επεκτείνεται και προς άλλες χώρες της ένωσης, δεν λύνεται μέσα από το υπάρχον σύστημα το οποίο δημιούργησε το πρόβλημα. Πρόκειται για φαύλο κύκλο.
Μοναδική λύση είναι η επαναστατική αλλαγή του συστήματος αυτού , η αλλαγή φιλοσοφίας στην Ε.Ε. πάνω στη βάση του σεβασμού της κυριαρχίας των εθνών και της ισόρροπης ανάπτυξης τους σε πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης.
Στην εσωτερική πτυχή απαιτείται επίσης επαναστατική αλλαγή , κατά της κομματοκρατίας και της παρασιτικής πλουτοκρατίας.
Η περιγραφή του προβλήματος και των επαναστατικών λύσεων που απαιτούνται , θέτουν επί τάπητος το πρόβλημα του οργάνου που θα επιχειρήσει την ανατροπή . Χρειάζεται ισχυρή πολιτική οργάνωση με πανευρωπαϊκές προεκτάσεις και διασυνδέσεις. Μικροομαδούλες και ακροδεξιές συντηρητικές συνάξεις δεν οδηγούν πουθενά.
Πρώτη επαναστατική πράξη είναι η διάρρηξη των σχέσεων μας με οτιδήποτε συνδέεται με το σύστημα . Τούτο σημαίνει ιδεολογικό ξεκαθάρισμα και επαναστατική πολιτική πλοήγηση μέσα από ένα όργανο μάχης που θα λειτουργεί αξιοκρατικά .
Το χάσιμο χρόνου ισοδυναμεί με απώλεια ελευθερίας. Απαιτείται ταχύτητα σκέψης και δράσης.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

Γιούνκερ: Η κυριαρχία της Ελλάδας θα περιοριστεί πολύ

Οι Έλληνες πρέπει να προετοιμαστούν για “ξένες παρεμβάσεις” στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και στη διαχείριση του χρέους, δήλωσε ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.
Μιλώντας στο γερμανικό περιοδικό Focus, ανέφερε μάλιστα ότι “η κυριαρχία της Ελλάδας θα περιοριστεί σημαντικά”.

Και διευκρινίζει: “Για να διαχειριστούν το κύμα αποκρατικοποιήσεων θα χρειαστούν έναν θεσμό ανάλογο με το γερμανικό Treuhand” (ένας φορέας που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 90 ώστε να διαχειριστεί τις πρώην κρατικές εταιρείες της Ανατολικής Γερμανίας που είχε καταρρεύσει).

“Δεν πρέπει να προσβάλλουμε τους Έλληνες, πρέπει όμως να τους βοηθήσουμε. Οι ίδιοι δηλώνουν ότι είναι έτοιμοι να δεχτούν ειδικούς από την Ευρωζώνη για να βοηθηθούν στην εφαρμογή των οικονομικών μεταρρυθμίσεων” προσθέτει.

Ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρόεδρος του Eurogroup (Υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης) κ. Γιούνκερ δήλωσε “πεπεισμένος” ότι τα μέτρα που επικυρώθηκαν πρόσφατα από τη Βουλή “θα λύσουν το πρόβλημα”.

“Η κρίση σε μεγάλο βαθμό προκλήθηκε απο εσωτερικές παθογένειες. Μεταξύ του 1999 και του 2010 οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 106,6% ενώ η οικονομία δεν άντεχε κάτι τέτοιο. Οι αυξήσεις αυτές δεν έλαβαν υπ'όψη την παραγωγικότητα” τονίζει καταλήγοντας.
Για όσους δεν πιστεύουνε οτι το παιχνίδι είναι στημένο και προαποφασισμένο εδω και χρόνια ξαναβάζουμε αυτο το κλασικο βίντεο που προανήγγγειλε αυτά που ζούμε σήμερα απο το 2005.

Το ειδα στο: http://peripatris.blogspot.com/2011/07/blog-post_4301.html#ixzz1R3NjZeHo

Αρχές ρήξης και δομές μάχης.

του Αίαντος Τελαμώνιου

Σύντροφοι και συναγωνιστές,

Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή περνά δύσκολες ώρες αλλά και έχει πολλές ευκαιρίες. Πιστεύω ότι η σημερινή κατάσταση έτσι όπως διαμορφώνεται είναι προ - επαναστατική και για ορισμένους και άκρως σαφείς λόγους: Αυτή τη στιγμή η κυρίαρχη τάξη δεν μπορεί πλέον να εξουσιάζει και να κυβερνάει όπως το έκανε έως τώρα και ο λαός από την άλλη δεν επιθυμεί να εξουσιάζεται ούτε να ανέχεται όπως ίσχυε μέχρι μόλις πριν από δυο χρόνια.

Και δεν είναι μόνο το γεγονός ότι τα κόμματα του συστήματος καταρρέουν, αλλά και το ότι η βίαιη κριτική των μαζών στρέφεται όλο και πιο δυναμικά κατά του συστήματος του ίδιου και της δημοκρατίας και απαιτεί όχι εκλογές ή δημοψηφίσματα αλλά σημαντικές αλλαγές, κι αυτό στο μαζικό υποσυνείδητο αποτελεί βασική επαναστατική προδιάθεση.

Οι αυταπάτες σήμερα είναι πολύ λιγότερες και τείνουν όλο και περισσότερο να λιγοστεύουν αν και ποτέ δεν θα εκλείψουν εξ' ολοκλήρου. Το σύστημα βρίσκεται εν μέσω μιας κρίσης ευρωπαϊκών και παγκοσμίων διαστάσεων που δεν είναι κυρίως οικονομική αλλά πρωτίστως κρίση παρακμής, αυτό συντείνει στην διάλυση του καταναλωτικού ονείρου και την κατάρρευση της άνετης μικροαστικής ζωής αλλά όμως και στην αποθάρρυνση και την απελπισία.

Σε κάθε περίπτωση αυτή η εξέλιξη δεν αφήνει περιθώρια βελτιώσεων. Ταυτοχρόνως τα μέσα μαζικής διαμόρφωσης και χειραγώγησης των συνειδήσεων έχουν πλέον αποκαλυφθεί κατά ένα πάρα πολύ μεγάλο βαθμό και τα ψεύδη βρίσκουν λιγότερο έδαφος για να στηριχθούν. Επίσης, η μαρξιστική και σοσιαλδημοκρατική αριστερά δεν κατάφερε μέχρι στιγμής να ηγεμονεύσει την μεγάλη αυθόρμητη αντίδραση του λαού που επιπλέον έχει πολύ τονισμένα πατριωτικά χαρακτηριστικά και η κονφορμιστική ακροδεξιά δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως δύναμη αντίστασης.

Αυτές είναι συνθήκες που αντικειμενικά ευνοούν την πάλη ενός επαναστατικού και ανατρεπτικού εθνικιστικού κινήματος, συνθήκες πρωτόγνωρες που μέχρι πριν από μερικά χρόνια θα έμοιαζαν φανταστικές. Υποβόσκουσες συνθήκες αναταραχής υπάρχουν στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, ενώ η κρίση συνδυάζεται με μια όλο και αυξανόμενη οργή κατά της αλλογενούς εισβολής στην Ευρώπη.

Όμως για να μπορέσουν οι ριζοσπαστικές εθνικιστικές ομάδες να παρέμβουν δυναμικά μέσα στις λαϊκές αντιδράσεις πρέπει να συγκροτήσουν ένα κίνημα πάλης που να συνδυάζει ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά: Αρχές ρήξης, Δομές μάχης και μια ακατάβλητη θέληση ισχύος και πίστη στην νίκη.

Αρχές ρήξης

Οι επαναστάτες, οι ριζοσπάστες εθνικιστές πρέπει πρώτα απ' όλα να φέρουν ένα σώμα ιδεών που να καθορίζει τις αρχές τους και την κοσμοαντίληψή τους, έτσι ώστε να μην διαμορφώνουν απλούς συνοδοιπόρους που θα εγκαταλείψουν την μάχη μπροστά στην πρώτη δυσκολία ή που θα τρέξουν να συνταχθούν αύριο με την καθεστωτική πατριδοκάπηλη ακροδεξιά, αλλά πεπεισμένους, αποφασισμένους και συνειδητούς μαχητές με ακλόνητο φρόνημα και υγιή και συγκροτημένο νου.

Επίσης είναι απαραίτητη η ιδεολογική συγκρότηση και για το λόγο ότι έτσι ο κάθε συναγωνιστής θα μπορεί να κρίνει αυτόνομα και να μην εξαρτάται απόλυτα από την καθοδήγηση ''πεφωτισμένων'' στελεχών, έτσι ακόμα και στις πιο δύσκολες περιστάσεις το κίνημα θα μπορεί να λειτουργεί ακόμα και κάτω από τα χτυπήματα του εχθρού. Έτσι η σφυρηλάτηση μιας συνεκτικής επαναστατικής εθνικιστικής κοσμοαντίληψης ενάντια στην κυρίαρχη ιδεολογία, το πολιτικά ορθό και την ενιαία σκέψη καθίσταται αναγκαία όπως και ο αυστηρός διαχωρισμός εθνικιστών και εθνικοφρόνων.

1) Οι επαναστάτες εθνικιστές καταγγέλλουν τα επακόλουθα της κρίσης και του αστικού διαλυτισμού, τις εθνικές ταπεινώσεις και την καταπίεση του εργαζόμενου έθνους όμως πέραν αυτού οφείλουν να βλέπουν πιο βαθιά και να υποδεικνύουν τις βάσεις της σημερινής κατάστασης.

Οι επαναστάτες εθνικιστές βλέπουν ξεκάθαρα τον ολέθριο ρόλο του καπιταλισμού και των μεγάλων συμφερόντων που ρίχνουν την πλειοψηφία του έθνους στην εκμετάλλευση, διαλύουν την κοινότητα του λαού, κονιορτοποιούν τις τοπικές ταυτότητες, ευνοούν την μετανάστευση / εισβολή και δηλητηριάζουν με την μαζική πνευματική χειραγώγηση τους Έλληνες. Θα πρέπει να είναι ενάντια στον καπιταλισμό, τον φιλελευθερισμό, την παγκοσμιοποίηση και τις κοινωνικές σχέσεις που θεμελιώνονται πάνω στην επιδίωξη του ανωτάτου κέρδους και την εκμετάλλευση.

Και θα πρέπει επίσης να έχουν την πεποίθηση ότι μια τέτοια κατάσταση δεν λύνεται με μεταρρυθμίσεις ούτε με λογικές διαχείρισης αλλά με επαναστατικές μεθόδους που περνούν μέσα από την συντριβή του αντεθνικού κρατικού, κατασταλτικού και διοικητικού δημοκρατικού μηχανισμού και όλων των ιδεολογικών βάσεων αυτού του συστήματος.

Αυτό προϋποθέτει και μια ριζοσπαστική απόρριψη των μεθόδων πολιτικής δράσης του εκφυλιστικού καπιταλιστικού δημοκρατισμού και του κοινοβουλευτικού κρετινισμού. Εμπρός για μια Εθνικιστική Επανάσταση !

2) Οι επαναστάτες εθνικιστές οφείλουν να απορρίψουν τόσο τον μαρξισμό όσο και τον φιλελευθερισμό και να αναζητήσουν τις λύσεις στα προβλήματα του έθνους στη δημιουργία μιας οργανικής οικονομίας που να καταργεί τα μεγάλα καπιταλιστικά συμφέροντα διασφαλίζοντας ταυτοχρόνως το μέτρο Τάξης και ελεύθερης βούλησης σύμφωνα με τις πιο βασικές αρχές της ελληνικής σκέψης.

Πρέπει να θέσουν την οικονομία όχι ως αυτοσκοπό αλλά ως επιμέρους σημείο για την πραγματική συγκρότηση μιας εθνικής κοινότητας του λαού μέσα στην οποία η δουλειά θα ξαναποκτήσει μια καθεαυτού πνευματική αξία. Η εθνικιστική κοινωνία θεμελιώνεται πάνω στην αλληλεγγύη και την εθνικοκοινωνικοποίηση του μεγάλου κεφαλαίου.

3) Οι επαναστάτες εθνικιστές έχουν ως απαράβατο καθήκον να αντιταχθούν με τον πιο αποφασιστικό τρόπο στο πιο μεγάλο δεινό της εποχής μας, την αλλογενή εισβολή που απειλεί να αφανίσει την Φυλή μας απ' ακρη σ' άκρη στην Ευρώπη, να διαλύσει το εθνολογικό υπόβαθρο των λευκών λαών και να εξαφανίσει τον πολιτισμό τους.

Θα πρέπει να μην πέσουν σε καμιά παγίδα που θα τους στερούσε την ιδεολογική και πολιτική τους ανεξαρτησία, ούτε στον φιλοσιωνισμό, ούτε στην ισλαμοφιλία ούτε στον τριτοκοσμισμό.

4) Οι επαναστάτες εθνικιστές θα πρέπει να οριοθετηθούν αυστηρά από τα εθνικολαϊκίστικα, ψηφοθηρικά και προσωποπαγή κόμματα της αστικής ''εθνικής'' δεξιάς και να απομακρυνθούν απ 'τους παρωχημένους μικροσωβινισμούς που διασπούν τους ευρωπαϊκούς λαούς. Τα κόμματα αυτά αποτελούν κομμάτι του συστήματος και δεν ενδιαφέρονται για καμιά αλλαγή παρά μόνο για την συμμετοχή τους στην εξουσία.

5) Το επαναστατικό εθνικιστικό κίνημα πρέπει να έχει μια ριζοσπαστική ευρωπαϊκή φυλετική συνείδηση, να αγωνίζεται για να αποτραπούν τα λάθη που οδήγησαν στο παρελθόν σε αδελφοκτόνες συγκρούσεις και να έχει επίγνωση του ότι κάθε εθνικιστική επανάσταση αποτελεί εστία εξάπλωσης σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ειδικά οι Έλληνες εθνικιστές έχουν ένα ξεχωριστό καθήκον και καλούνται να διαδραματίσουν έναν βαρυσήμαντο ρόλο στην υπεράσπιση και την ανάσταση της Λευκής Ευρώπης.

Δομές Μάχης

Όμως για να μπορέσει να υπάρξει ένα ισχυρό κίνημα πρέπει οι δυνάμεις του επαναστατικού εθνικισμού να βαδίσουν προς την δημιουργία μιας ενιαίας δομής και μιας ισχυρής αλλά και ελαστικής οργάνωσης.

Και πρώτα απ' όλα πρέπει να είναι ξεκάθαρο σε όλους ότι η εθνικιστική οργάνωση, το εθνικιστικό κίνημα δεν αποτελεί ιδιοκτησία κανενός αλλά μια συλλογική προσπάθεια αγωνιστών η οποία απαιτεί και μια συλλογική καθοδήγηση και ηγεσία. Πρέπει πάση θυσία να αποφευχθεί η δημιουργία μιας προσωποπαγών δομών οι οποίες εξαφανίζονται ή εκφυλίζονται όταν χάνεται ή προδίδει ο ''μέγας αρχηγός'', η πίστη και η αφοσίωση πρέπει να πηγαίνει στην ιδέα και όχι σε πρόσωπα.

Οι αγωνιστές αγωνίζονται για σκοπούς και όχι μόνο κατόπιν διαταγών. Αυτό είναι το ελληνικό πνεύμα, γιατί ο Έλλην μαχητής έχει βαθιά συνείδηση του σκοπού και των ιδεών του και η πειθαρχία είναι σε αυτόν μια φυσική κλήση η οποία δεν χρειάζεται να του επιβληθεί επιφανειακά με τον καταναγκασμό ή με γραφειοκρατικά προστάγματα.

Εντούτοις ο εθνικιστής αγωνιστής έχει το δικαίωμα του λόγου και της κριτικής γιατί ένας δουλικός ακόλουθος που συγκατατίθεται ασυνείδητα και άβουλα σε όλα θα προδώσει στην πρώτη αντιξοότητα ή θα ακολουθήσει έναν περισσότερα υποσχόμενο εθνικόφρονα κομματάρχη, ενώ ένας έντιμος μαχητής θα διαφωνήσει μεν ανοιχτά και έντιμα σε ότι δεν εγκρίνει όμως θα αγωνιστεί ως το τέλος ακόμα κι όταν η μάχη θα μοιάζει χαμένη γιατί θα έχει κερδηθεί από την ιδέα και η ιδέα και μόνο αυτή πλάθει πνευματικά, ψυχικά και ηθικά ακατάβλητους στρατιώτες.


Ο αγωνιστής με το κριτικό πνεύμα είναι πηγή έμπνευσης, ο δουλικός ακόλουθος τέλμα στασιμότητας και αποσύνθεσης.


Η καλύτερη δοκιμασία για τους συντρόφους, τα μέλη και τα στελέχη δεν πρέπει να είναι ούτε τα ωραία λόγια ούτε οι τσάμπα αρχηγισμοί: οι νύχτες αφισοκόλλησης, η διαφώτιση του λαού, τα σκληρά χτυπήματα στον εχθρό, οι έντονες συγκεντρώσεις, οι προκηρύξεις που γράφονται και τυπώνονται όλη τη νύχτα για να μοιραστούν την αυγή, οι συλλήψεις, οι ανακρίσεις, η αυτοθυσία, η φυλακή, οι δικαστές, οι απογοητεύσεις που δεν γίνονται παραιτήσεις, οι βρισιές, η αδιαφορία απέναντι στην αποθάρρυνση, οι πρόσκαιρες αποτυχίες ... αυτές είναι οι πραγματικές δοκιμασίες που ατσαλώνουν τους Έλληνες Επαναστάτες Εθνικιστές!

Η εθνικιστική οργάνωση θα πρέπει να δημιουργήσει μια δομή μάχης προκειμένου να διεξάγει την επαναστατική πάλη. Σ' αυτό το πλαίσιο επιβάλλεται η συγκρότηση ομάδων κρούσης και παρέμβασης που σε τοπικό, περιφερειακό και κλαδικό επίπεδο θα αναλάβουν να δώσουν τη μάχη κατά των πολιτικών και ιδεολογικών δυνάμεων του εχθρού.

Είναι προτιμότερο οι πυρήνες αυτοί να φτιαχτούν σε τοπική βάση για να αποφευχθεί η κλαδική περιχαράκωση σε έναν ορισμένο χώρο, αλλά θα πρέπει και να επιδιώκεται συνάμα η κατάκτηση θέσεων που θα γίνουν ορμητήρια και παραδείγματα για την εξάπλωση των εθνικιστικών θέσεων.

Η διεξαγωγή μιας διαδήλωσης αγανακτισμένων, το μπλοκάρισμα μιας κυβερνητικής συγκέντρωσης, μια ένταση σε μια λαϊκή αγορά, η μάζωξη για το μποϊκοτάρισμα μιας ανθελληνικής εκδήλωσης, η αγανάκτηση μετά από ένα έγκλημα από αλλογενείς, η συγκέντρωση λαθρομεταναστών σε ένα κτίριο, οι εκλογές ενός συνδικαλιστικού τομέα ή μια φοιτητική διαδήλωση, μπορούν να γίνουν σημεία παρέμβασης από ομάδες πεπειραμένων συντρόφων που με το κατάλληλο υλικό και με μια έξυπνη τακτική θα καταφέρνουν κάθε φορά να περνούν ιδέες και μηνύματα στον ελληνικό λαό.

Ταυτόχρονα οι ομάδες, τα κύτταρα του κινήματος θα μπορούν να αναλάβουν και την περιφρούρηση του κινήματος και των εκδηλώσεών του και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να ανεχτούν ή να αφήσουν ατιμώρητα χτυπήματα από άλλες αντίπαλες οργανώσεις ή κέντρα του συστήματος.

Είναι σημαντικό να μπορούν να εισχωρούν παντού σε όλες τις εκφάνσεις την κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Θα πρέπει σε τοπικό επίπεδο να κάνουν συχνές συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις έστω και μικρής εμβέλειας για να διατηρούν ένα πεδίο επιρροών και αν είναι δυνατό να διατηρούν και κάποιους μικρούς χώρους συνάντησης.

Οι εθνικιστικές ομάδες κρούσης σταδιακά θα αναδειχθούν σε φρουρούς του τοπικού ελληνικού λευκού πληθυσμού έναντι των αλλογενών εγκληματιών και του συστήματος και θα είναι το σημείο συσπείρωσης των λαϊκών αντιστάσεων. Σε ένα μετέπειτα βήμα θα μπορέσουν να συντρίψουν της αντίπαλες ομάδες και να έχουν την πολιτική ηγεμονία σε κάποια σημεία πριν το κίνημα να εξαπλωθεί μαζικά.

Το στυλ των ομάδων θα πρέπει να είναι τολμηρό, πολιτικά επιθετικό, αντικονφορμιστικό (χωρίς να ενδίδει στον άσκοπο και κενό προκλητισμό) και σε καμία περίπτωση βασισμένο στον χειροτεχνισμό, τον υπέρμετρο αυτοσχεδιασμό ή τον ερασιτεχνισμό αλλά στην διανομή των καθηκόντων ανάμεσα σε όλους τους συντρόφους στην ειδίκευση και τον συντονισμό τους ώστε το συλλογικό πνεύμα να δώσει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

Η συγκρότηση των ομάδων κρούσης και δράσεις σε αποσπάσματα ενός νέου πολιτικού εθνικιστικού στρατού θα συντελείται σταδιακά και δυναμικά στο μέτρο που και το κίνημα εξαπλώνεται και η κρίση βαθαίνει.

Για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρχει ένας συγκροτημένος πολιτικός και ιδεολογικός λόγος. Βασικό εργαλείο του κινήματος θα πρέπει να είναι ένα κεντρικό περιοδικό έντυπο που θα αποτελεί τη βασική του φωνή και που θα είναι αντικείμενο διάδοσης από τις ομάδες κρούσης. Μέσα σε αυτό θα δίνονται οι βασικοί άξονες και θα αποτελεί και έναν ενιαίο άξονα του κινήματος τον οποίο φυσικά θα πρέπει να συνοδεύουν και άλλες εκδόσεις που το κίνημα στο μέτρο την ανάπτυξής του θα είναι σε θέση να παράγει. Πέραν αυτού υπάρχει όπως είναι γνωστό ένα ευρύ φάσμα υλικού δίσκοι, αφίσσες, μπλουζάκια, αυτοκόλλητα που αποτελεί πάντα μοχλό διακίνησης ιδεών.

Οι τοπικές ομάδες μέσω ενός δικτύου τοπικών και περιφερειακών οργάνων θα πρέπει να καταλήγουν σε μια συλλογική καθοδήγηση η οποία να επιβλέπει την εφαρμογή των αποφάσεων και να συντονίζει τις δράσεις και τις ενέργειες.

Μέλος του κινήματος και της οργάνωσης θα πρέπει να είναι κάθε νέος εθνικιστής που συμφωνεί πλήρως με τις θέσεις και τις ιδέες, πληρώνει τακτικά μια προσαρμοσμένη στις δυνατότητές του συνδρομή, εργάζεται συστηματικά σε έναν από τους τοπικούς ή περιφερειακούς σχηματισμούς του κινήματος και έχει περάσει επιτυχώς ένα στάδιο πολιτικής, ιδεολογικής και πρακτικής δοκιμασίας.

Στις ενέργειες ενός κινήματος μπορούν να συμμετέχουν και ανένταχτοι αγωνιστές και φίλοι, αλλά μόνο μέλη που τηρούν κάποιες ορισμένες προϋποθέσεις και καθήκοντα θα πρέπει να συμμετέχουν σε όλες τις διαδικασίες κλειστές και ανοιχτές. Έτσι αποφεύγεται η έλευση αμφίβολων στοιχείων και υπάρχει μια καλύτερη διαλογή μελών και στελεχών κάτι που προϋποθέτει μια άλλη ποιότητα.

Η συστηματική αποχή από τις διαδικασίες της οργάνωσης ή η αδιαφορία θα πρέπει να είναι λόγοι διαγραφής κάτι που δεν εμποδίζει έναν αγωνιστή να συνεχίσει να είναι φίλος του κινήματος χωρίς να αποσυντονίζει με τη στάση του τη δράση των άλλων. Ταυτοχρόνως θα πρέπει το κίνημα να διαμορφώνει συνεχώς στελέχη αλλά και όλα τα μέλη στο πνεύμα του εθνικισμού.

Τέλος οι Έλληνες επαναστάτες εθνικιστές, θα πρέπει να είναι υποδείγματα εντιμότητας και συνέπειας σε όλο το φάσμα την πολιτικής, κοινωνικής και προσωπικής τους ζωής. Στους εθνικιστές το έργο είναι η προέκταση της αρχής και η ιδέα στάση ζωής, συνεπώς δεν μπορούν να πράττουν διαφορετικά από αυτό που κηρύττουν δημοσίως όπως είναι ανέντιμο και να αρνούνται ανοιχτά τις ιδέες τους από το φόβο των συνεπειών.

Η εγκατάλειψη ενός συντρόφου σε μια κρίσιμη στιγμή, η έλλειψη πνεύματος αυτοθυσίας, η ιδιοτέλεια, η αυτοπροβολή, η δειλία απέναντι στην αντιξοότητα, και η προσδοκία εύκολων επιτυχιών είναι στοιχεία άγνωστα στον πραγματικό εθνικιστή. Ο εθνικιστής είναι ο πρωτοπόρος μαχητής, ο προάγγελος ενός νέου ανθρώπου γι' αυτό και όπως έλεγε ο Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα πρέπει να είναι ''ασυναίσθητος στην αποθάρρυνση''!


Υποσημείωση: Τα μέλη και οι αγωνιστές μιας εθνικιστικής οργάνωσης πρέπει να είναι σαν αδέρφια μιας οικογένειας, γιατί στην πραγματικότητα οι δεσμοί τους είναι και πρέπει να είναι πιο στενοί και απ' τους συγγενικούς.

Είναι συμμαχητές, αδέρφια στο αίμα και στο πνεύμα, μια φάλαγγα που βαδίζει προς το πεπρωμένο της και ως εκ τούτου η παροχή βοήθειας σε έναν συναγωνιστή είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει ένας εθνικιστής.

ΕΔΗΚ: ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΛΑΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΗ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Σχετικά με την τοπική αυτοδιοίκηση και εν όψει των επερχομένων εκλογών , θεμελιώδης θέση του ΕΔΗΚ είναι πως πρέπει να διαφυλαχθεί η αυτοδιοίκηση των μικρών τοπικών κοινοτήτων και η όποια συνεργασία με άλλες κοινότητες να μην αναιρεί την αυτονομία αυτών.
Υποστηρίζουμε επίσης ότι η τοπική αυτοδιοίκηση στις αγροτικές κυρίως περιοχές πρέπει να ενισχυθεί οικονομικά από το κράτος και να παραχωρηθούν σε αυτή κρατικές και εκκλησιαστικές γαίες που θα δοθούν σε νέους για ανέγερση οικιών ή αγροτική καλλιέργεια , ώστε να ενδυναμωθεί πληθυσμιακά η ύπαιθρος.
Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα θα δώσει το παρόν του σε αυτές τις εκλογές , υπερασπιζόμενο τις αρχές της δημοκρατίας στη βάση της λαϊκής συνέλευσης ή εκκλησίας του δήμου.
Στόχος του κόμματος είναι να υπερασπιστεί την εξουσία του λαού που καπελώνεται από τα κόμματα και υφαρπάζεται από τις μαριονέτες των κομμάτων.
Παλεύουμε για την απόδοση της εξουσίας στο λαό , μέσω της ανασύστασης της εκκλησίας του δήμου σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης.
Θεωρούμε πως ο πραγματικός ρόλος του κόμματος δεν είναι να αρπάζει την εξουσία από το λαό αλλά να την διασφαλίζει στη πράξη με λαϊκούς δημοκρατικούς θεσμούς.
Επίθεση ενάντια στον έλεγχο της τοπικής αυτοδιοίκησης από τα κόμματα. Αν αρχίσουν να χάνουν σε αυτό το επίπεδο, τότε η δικτατορία των κομμάτων θα αρχίσει να αρχίσει να ξηλώνεται από τη βάση της , με την ελπίδα να γιορτάσουμε μια μέρα την κατάρρευση της .
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ - ΕΔΗΚ