Έναρξη Επιχείρησης “Οperation Dawn”: H στρατιωτική επέμβαση της Δύσης στη Λιβύη

Σε ισχύ τέθηκε χθες η Ζώνη Απαγόρευσης Πτήσεων πάνω από τη Λιβύη στο πλαίσιο εφαρμογής της Απόφασης 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας. H Επιχείρηση «Odyssey Dawn», όπως ονομάστηκε, τελεί υπό την επιχειρησιακή ευθύνη του Στρατηγού Carter Ham της U.S. Africa Command ενώ ο τακτικός έλεγχος ασκείται από τον Ναύαρχο Sam Locklear, που επιβαίνει στο πλοίο ελέγχου και διοίκησης USS Mount Whitney. Χθες, μετά από αναγνωριστική πτήση πάνω από λιβυκό έδαφος, μαχητικά αεροσκάφη της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας (Αrmée de l’Αir) που είχαν απογειωθεί νωρίτερα από την αεροπορική βάση Saint-Dizier προχώρησαν στη προσβολή επίγειων στόχων, επιτυγχάνοντας καταστροφή τεθωρακισμένου οχήματος στις 18:45 ώρα Ελλάδας, όπως ανακοινώθηκε από τον εκπρόσωπο του γαλλικού υπουργείου Άμυνας Laurent Teisseire. Στην επιχείρηση συμμετείχαν περί τα 20 μαχητικά αεροσκάφη Rafale και Μirage 2000D που περιπολούν σε ακτίνα 100-150 χιλιομέτρων γύρω από την ανατολική πόλη Βεγγάζη, προπύργιο των εξεγερμένων ενώ στη συνέχεια καταστράφηκαν τέσσερα άρματα μάχης νοτιοδυτικά της Βεγγάζης, σύμφωνα με το Al Jazzera. Ακολούθησε εκτόξευση 112 πυραύλων κρουζ τύπου Tomahawk από πλοία και υποβρύχια του Αμερικανικού Ναυτικού (US Navy) και Βρετανικού Ναυτικού (Royal Navy) με στόχο το ενοποιημένο δίκτυο αεράμυνας και επικοινωνιών της Λιβύης. Σύμφωνα με το διευθυντή του Μικτού Επιτελείου William Gortney καταστράφηκαν τουλάχιστον 20 κέντρα επικοινωνιών και αντιαεροπορικά συστήματα SA-5 στις μεσογειακές ακτές. Πτήσεις διεξάγονται από βρετανικά Tornado ECR που απογειώνονται από την αεροπορική βάση Τrapani Birgi της Σικελίας. Kατά τη διάρκεια της χθεσινής νύχτας, δύο βομβαρδιστικά B-2 πετώντας απ΄ευθείας από τη βάση τους στις ΗΠΑ έπληξαν μεγάλο αεροδρόμιο της Λιβύης.
Οι στρατιωτικές δυνάμεις των Δυτικών κρατών στη Λιβύη

Γαλλία

Το Παρίσι έχει αναπτύξει 20 μαχητικά αεροσκάφη, περιλαμβανομένων μαχητικών πολλαπλών ρόλων Rafale, μαχητικών Mirage και τουλάχιστον ενός αεροσκάφους AWACS. Οι γάλλοι επιχειρούν από την αεροπορική βάση Σολενζαρά στην Κορσική, από όπου τα μαχητικά μπορούν να φθάσουν στη Λιβύη μετά από ωριαία πτήση.
Το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle βρίσκεται στις γαλλικές ακτές στη Μεσόγειο και αναμένεται να πλεύσει σήμερα προς τη Λιβύη. Αναμένεται να φθάσει στις ακτές της χώρας αργά την Δευτέρα. Μεταφέρει 15 μαχητικά Rafale και Super-Etendard και συνοδεύεται από τρεις φρεγάτες, ένα πλοίο ανεφοδιασμού κι ένα υποβρύχιο. Η Γαλλία έχει θέσει επίσης σε κατάσταση συναγερμού βάσεις στη Μασσαλία και στην Ιστρ, όπου βρίσκονται αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού.
Βρετανία
Η Βρετανία έχει αναπτύξει υποβρύχια κλάσης Trafalgar τα οποία εκτόξευσαν πυραύλους Tomahawk. Το υπουργείο Άμυνας επιβεβαίωσε ότι εκτοξεύτηκαν πύραυλοι κρουζ τύπου Stormshadow από αεροσκάφη Tornado. Συμμετέχουν επίσης αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού VC10 και Tristar καθώς και κατασκοπευτικά αεροσκάφη E3D Sentry και Sentinel. Σε ετοιμότητα βρίσκονται μαχητικά Typhoon. Στις ακτές της Λιβύης πλέουν δύο φρεγάτες, οι HMS Cumberland και HMS Westminster, που μπορούν να λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις. Ενδέχεται να σταλούν στην περιοχή και καταδρομικά.
ΗΠΑ
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που ανακοίνωσαν ότι η συμμετοχή τους θα είναι «περιορισμένη» έχουν αναπτύξει αεροσκάφη, πέντε πολεμικά πλοία και τρία υποβρύχια που μεταφέρουν πυραύλους Τόμαχοκ και αεροσκάφη επιτήρησης και ηλεκτρονικού πολέμου, σύμφωνα με το Πεντάγωνο. Ένα από τα πλοία είναι καταδρομικό που μεταφέρει κατευθυνόμενους πυραύλους, ωστόσο δεν υπάρχουν αεροπλανοφόρα κοντά στη Λιβύη. Το USS Enterprise, που πρόσφατα βρισκόταν στην Ερυθρά Θάλασσα, έχει μετακινηθεί ανατολικά για να συμμετάσχει, μαζί με το USS Carl Vinson, σε επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν. Η αεροπορική βάση Αβιάνο, νότια των Ιταλικών Άλπεων, είναι η μόνη που έχουν οι ΗΠΑ στην περιοχή με αεροσκάφη διαθέσιμα–42 F-16.
Καναδάς
Το πολεμικό πλοίο HMCS Charlottetown συμμετέχει στις ναυτικές επιχειρήσεις — περιλαμβανομένου του ναυτικού αποκλεισμού. Καναδικά μαχητικά CF-18 έχουν φθάσει στην περιοχή αλλά πρέπει να προετοιμαστούν πριν λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις, κάτι που μπορεί να χρειαστεί έως και δύο ημέρες, σύμφωνα με κυβερνητικό εκπρόσωπο.
Ιταλία
Η Ρώμη έχει θέσει σε ετοιμότητα δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη στο Τράπανι, στην δυτική Σικελία. Μαχητικά τύπου Tornado θα χρησιμοποιηθούν για να εξουδετερωθεί η λιβυκή αεράμυνα, ενώ αεροσκάφη F-16 και Eurofighter μπορούν να λάβουν μέρος σε διάφορων τύπων αποστολές. Η Ιταλία πρόσφερε επίσης τη χρήση μιας νατοϊκής βάσης κοντά στη Νάπολη ως επιχειρησιακού κέντρου και μπορεί να λάβει μέρος σε στρατιωτικές ενέργειες, είπε ο πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Και οι επτά μεγάλες ιταλικές στρατιωτικές βάσεις στην Ιταλία είναι διαθέσιμες, είπε ο υπουργός Άμυνας Ινιάτσο λα Ρούσα, κι ορισμένες συμμαχικές χώρες ζήτησαν να τις χρησιμοποιήσουν. Οι πέντε είναι στη νότια Ιταλία και στη Σικελία, πολύ κοντά στη Λιβύη.
Ισπανία
Η Μαδρίτη διέθεσε ένα αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού, μια φρεγάτα F-100, ένα υποβρύχιο, ένα αεροσκάφος ναυτικής επιτήρησης και τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη πολλαπλών ρόλων F-18. Τα τελευταία επρόκειτο να σταθμεύσουν στην Ιταλία και να είναι διαθέσιμα σήμερα, είπε ο πρωθυπουργός Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο. Είναι επίσης διαθέσιμες δύο στρατιωτικές βάσεις σε Καντίθ και Σεβίλλη.
Δανία
Έξι αεροσκάφη F-16 έχουν ήδη φθάσει στη Σικελία. Θα σταλεί επίσης ένα στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος και περίπου 100 άνδρες, πιλότοι και προσωπικό υποστήριξης.
Νορβηγία
Η χώρα διαθέτει μαχητικά F-16 και πιθανώς ένα μεταγωγικό τύπου C-130 Hercules για να συμβάλλει στις επιχειρήσεις ανθρωπιστικής βοήθειας.
Αραβικές χώρες
Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν ανακοινώσει ότι θα διαθέσουν μαχητικά αεροσκάφη. Σύμφωνα με πηγές που είναι ενήμερες για την επιχείρηση θα είναι περίπου 6. Μαρόκο και Ιορδανία απέφυγαν να δεσμευτούν σε συμμετοχή στις στρατιωτικές επιχειρήσεις προτιμώντας να προσφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια.
 ΠΗΓΗ

Ευρωπαϊκή παρέμβαση για τα πυρηνικά της Τουρκίας προτείνει ο κ. Παπούλιας

Γράφαμε στις 17-03-11 ότι η Ελλάδα πρέπει να πρωτοστατήσει στη διαμόρφωση κοινής  ευρωπαϊκής στάσης ενάντια στην κατασκευή πυρηνικών εργοστασίων στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και ειδικότερα στις σεισμογενείς περιοχές όπως το Ακούγιου.

Δεν πρέπει να ξεφεύγει από την προσοχή μας η πρόθεση κατασκευής πυρηνικού εργοστασίου από τους Τούρκους στην Ανατολική Θράκη.  

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, κάλεσε τους ευρωπαίους να παρέμβουν στο θέμα της κατασκευής αντιδραστήρων στο σεισμογενές Ακούγιου της Τουρκίας, απέναντι από τη Ρόδο.

Την ίδια ώρα ο τούρκος πρόεδρος επέμεινε στην αναγκαιότητα εφαρμογής του πυρηνικού προγράμματος της χώρας του, με δύο εργοστάσια ένα στο Ακούγιου κι ένα στη Μαύρη Θάλασσα, εκτιμώντας μάλιστα ότι ήδη οι διαδικασίες έχουν καθυστερήσει.

Σε διεθνές επίπεδο, πάντως, οι σχεδιαζόμενοι αντιδραστήρες στην Τουρκία, θεωρούνται εξαιρετικά επισφαλείς, ιδιαιτέρως αυτοί του Ακούγιου το οποίο βρίσκεται σε μία έντονα σεισμογενή περιοχή, η οποία έχει δώσει τα τελευταία 100 χρόνια, 14 μεγάλους σεισμούς, με 1000 νεκρούς.

Πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, σχεδιάζουν και τα Σκόπια. Η Ελλάδα βρίσκεται περικυκλωμένη από αντιδραστήρες που ήδη λειτουργούν ή σχεδιάζονται. Εκτός από την Τουρκία, στη Μεσόγειο Αίγυπτος και Ισραήλ εξετάζουν το θέμα. Στα Βαλκάνια λειτουργούν 9 αντιδραστήρες και άλλοι 8 σχεδιάζονται και στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι εγκατεστημένοι τουλάχιστον 143 αντιδραστήρες.
ΠΗΓΗ

Ολόκληρη η προφητική ομιλία τού Μιχάλη Χαραλαμπίδη στο 6ο Συνέδριο τού ΠΑ.ΣΟ.Κ. εν έτει 1996 (ΒΙΝΤΕΟ)

Οι Β/Ηπειρώτες μια γροθιά ενόψει της απογραφής!..

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ Θ. ΥΦΑΝΤΗΣ

Η ανάκληση του Έλληνα Προξένου Κορυτσάς πυροδότησε νέες προκλήσεις των Αλβανών εναντίον της Ελλάδος και της Εθνικής μειονότητας. Τα Τίρανα πιέζουν ασφυκτικά τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου. Αυξήθηκαν μάλιστα μετά την ανάκληση του Προξένου Θεόδωρου Οικονόμου.
Ο Έλληνας Πρόξενος στην Κορυτσά, σε μια μάλιστα περιοχή, όπως και η Χειμάρα, που οι Αλβανοί αμφισβητούν την ελληνικότητά της, δήλωσε το αυτονόητο: Να μην φοβηθούν οι Βορειοηπειρώτες να πουν ότι είναι Έλληνες. Συγκεκριμένα είπε τα εξής σημαντικά: «Οι παππούδες σας είναι Έλληνες, εδώ έγιναν ένδοξες μάχες, ο ελληνικός λαός ήταν πάντα παρών εδώ. Πρέπει να μάθετε τα δικαιώματα των μειονοτήτων, τα οποία πρέπει να εφαρμοστούν σε όλους τους τομείς του αλβανικού κράτους και ειδικά στην περιοχή που αντιπροσωπεύει τη Βόρεια Ήπειρο».
Ο Πρόξενος είπε αυτά που θα έλεγε ο καθένας προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι Έλληνες και να αυτοπροσδιοριστούν άφοβα. Εκπλήσσει η ανάκληση του Προξένου. Η Ελληνική κυβέρνηση ενέδωσε σε ανοίκιες αλβανικές πιέσεις. Με την ανάκληση αυτή απλά αυξήθηκαν οι ορέξεις των Αλβανών και τους δόθηκε το δικαίωμα να μετέλθουν βίαια μέσα, προκειμένου να αποτρέψουν τους Έλληνες να αυτοπροσδιοριστούν.
Στην Κορυτσά, καθώς και στη Χειμάρα, περιοχές τις οποίες το προηγούμενο καθεστώς δεν είχε εντάξει στις μειονοτικές ζώνες, ο κίνδυνος κατατρεγμών και πιέσεων είναι υπαρκτός.
Eίναι κρίμα, σε μια περίοδο που το ελληνικό στοιχείο πιέζεται αφόρητα, που ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός βρίσκεται σε έξαρση, που οι καταπιέσεις εις βάρος των Ελλήνων της Χειμάρας αυξάνονται, όταν οι Αλβανοί επίσημα διεκδικούν ολόκληρη την Βορειοηπειρωτική Ελλάδα, τους νομούς Φλώρινας, Καστοριάς, Γρεβενών, Ιωαννίνων, Άρτας, Πρέβεζας, Θεσπρωτίας και τμήμα της Αιτωλοακαρνανίας, η ελληνική κυβέρνηση να μένει αδιάφορη και με τον τρόπο της να «βοηθάει» τις ανήκουστες μεθοδεύσεις των Αλβανών εις βάρος του βορειοηπειρωτικού ελληνισμού.
Αλβανικοί εθνικιστικοί κύκλοι απειλούν καθημερινά τους Έλληνες. Πολλοί εγκαταλείπουν τα σπίτια τους, γιατί φοβούνται φανατισμένους Αλβανούς, οι οποίοι συμπεριφέρονται χειρότερα ακόμη και από τους μπράβους του Ενβέρ Χότζα.
Η Ελληνική Πολιτεία ασφαλώς και γνωρίζει την τεράστια εθνική σημασία που έχει η επικείμενη απογραφή στην Αλβανία. Και οι μεν Αλβανοί (παλιά μου τέχνη κόσκινο) κάνουν ό,τι μπορούν για να εμποδίσουν τους Έλληνες να δηλώσουν την ελληνική τους καταγωγή, αλλά να προσφέρουμε εμείς «χέρι βοηθείας» στους εθνικιστικούς κύκλους της Αλβανίας, κάπως ηχεί παράξενα και φαίνεται δυσερμήνευτο.
Ήδη δημιουργείται κλίμα εκφοβισμού μετά την ανάκληση του Προξένου. Φοιτητές του Πανεπιστημίου των Τιράνων ανάρτησαν πανό με υβριστικά συνθήματα εις βάρος της Ελλάδος και της Ομογένειας.
Οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο, περιμένουν ολόθερμη στήριξη από τον μητροπολιτικό κορμό και κάθε είδους διευκολύνσεις. Όμως, με τον τρόπο που ενήργησε αποθράσυνε τους Αλβανούς, ενώ, αντίθετα, αποθάρρυνε τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες να μεταβούν στους τόπους της καταγωγής τους για να απογραφούν.
Πίστη μας είναι ότι οι Βορειοηπειρώτες, όπως πάντα, δεν θα καμφθούν από τις συνεχιζόμενες πιέσεις. Άλλωστε, η πορεία τους μέχρι σήμερα ως πολίτες του αλβανικού κράτους δεν έχει να επιδείξει τίποτε άλλο εκτός από βαναυσότητες, φυλακίσεις, εκτοπίσεις και εξορίες.
Η κατάφωρη αδικία τους οδήγησε στα 1914 να ξεσηκωθούν και μετά από αιματηρές θυσίες να ανακηρύξουν την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου και να επιτύχουν ευρεία αυτοδιοίκηση. Και μετά την οριστική χάραξη των ελληνοαλβανικών συνόρων αφέθηκαν στο έλεος των Αλβανών. Το 1934-35 έκλεισαν τα ελληνικά σχολεία, προσέφυγαν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και δικαιώθηκαν. Τα ελληνικά σχολεία επαναλειτούργησαν.
Το ίδιο συνέβη και στη δεκαετία του 1940 με την ιταλική κατοχή της Αλβανίας και την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου από τον ελληνικό στρατό. Δυστυχώς, μετά την οπισθοχώρηση του ελληνικού στρατού, τα ίδια και χειρότερα για τους Έλληνες.
Μετά το 1945 αρχίζει η οδυνηρή περίοδος της δικτατορίας του Χότζα. Περίοδος σκοτεινή, απάνθρωπη, βάρβαρη. Χιλιάδες οι Έλληνες, «εχθροί του λαού», «κουλιάκοι», που θανατώθηκαν, γέμισαν τις φυλακές, εξορίστηκαν, γελοιοποιήθηκαν, για μόνο το λόγο ότι ήταν Έλληνες και εξέφραζαν τα ελληνικά τους φρονήματα. Οι άνθρωποι είχαν χάσει την ψυχική τους ισορροπία. Είχαν καταντήσει «μαζάνθρωποι», είχε σβήσει κάθε ικμάδα ζωής και κάθε ατομική πρωτοβουλία. Πλήρωσαν με αίμα και δάκρυα οι Έλληνες την 45χρονη δικτατορία του προλεταριάτου του Ενβέρ Χότζα. Και ανέτειλε «φως ανέσπερο», ήρθε η ευλογημένη μέρα, γκρεμίστηκαν τα είδωλα και επανήλθε και στην Αλβανία η Δημοκρατία, η «πλέρια» ελευθερία.
Δυστυχώς και πάλι οι Βορειοηπειρώτες κάτω από την «Δαμόκλειο σπάθη». Οι κατατρεγμοί, οι προπηλακισμοί, οι βιαιότητες συνεχίστηκαν.
Πολύ φοβούμαστε ότι οι βιαιότητες αυτές θα πάρουν τη μορφή χιονοστιβάδας. Οι Αλβανοί εθνικιστές θα επιδιώξουν να ματαιώσουν τον αυτοπροσδιορισμό των Ελλήνων.
Στη σημερινή συγκυρία δεν απομένει τίποτε άλλο για τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες, παρά η συνένωση, η συσπείρωση, η συναδέλφωση και η από κοινού αντιμετώπιση των προβλημάτων, μακριά από διχαστικά συνθήματα, από διαφοροποιήσεις και ανούσιες διακρίσεις. Να κωφεύσουν χρειάζεται οι Βορειοηπειρώτες στις διάφορες σειρήνες, που προσπαθούν να τους αποπροσανατολίσουν, να δώσουν τα χέρια και, σεβόμενοι τους νόμους του κράτους που ζουν, με τον δυναμισμό τους και την αποφασιστικότητά τους να διεκδικήσουν τα αναφαίρετα μειονοτικά τους δικαιώματα.
Οι ηγέτες των Βορειοηπειρωτών να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, να αφήσουν τις μικροφιλοδοξίες και να συνενώσουν τον κόσμο. Να αναπτερώσουν το ηθικό τους, ώστε με θάρρος και χωρίς φόβο να προσέλθουν στις κάλπες και να γράψουν στο χαρτί «Έλληνας».
Είμαστε βέβαιοι ότι οι Βορειοηπειρώτες, όπως ξεπέρασαν κατατρεγμούς και κλυδωνισμούς και κράτησαν όρθια την εθνική τους συνείδηση, θα ξεπεράσουν και τώρα τις δυσκολίες και θα αποδείξουν τη φυλετική τους καταγωγή.

ΠΗΓΗ

Αν η κατάληψη της Νομικής γινόταν από Βορειοηπειρώτες ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ, ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ.....

Το τελευταίο διάστημα εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας, το θέατρο του παραλόγου σε ότι αφορά την μεταναστευτική πολιτική της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Η ιστορία είναι γνωστή, μια ομάδα λαθρομεταναστών ερχόμενοι από την Κρήτη, κατέλαβαν το κτήριο της Νομικής Αθηνών, η κυβέρνηση ήρθε σε συνδιαλλαγή μαζί τους, μεταφέρθηκαν σε άλλο κτήριο στην Οδό Υπατία, σε νεοκλασικό μάλιστα, το ενοίκιο του οποίου ακόμη δεν μάθαμε ποιός πλήρωσε, και εσπευσμένα τρεις κορυφαίοι Υπουργοί πήγαν (μιας και οι μετανάστες δεν έφευγαν απ' το κτήριο) να διαπραγματευτούν μαζί τους, με αποτέλεσμα ένα μέρος των αιτημάτων τους να γίνουν αποδεκτά.

Μπορεί να φανταστεί κανείς τι θα συνέβαινε αν αντί για λαθρομετανάστες ήταν Βορειοηπειρώτες οι καταληψίες, μιας και ούτε οι Βορειοηπειρώτες εδώ και 20χρόνια δεν χαίρουν ακόμη της Ελληνικής ιθαγένειας που δικαιούνται, παρά μόνο στοιβάζονται με λοιπούς αλλοδαπούς σε μια ατελείωτη ουρά αιτήσεων.
Ας υποθέσουμε λοιπόν πως μια ομάδα Βορειοηπειρωτών καταλαμβάνει τη Νομική (αν θα καταφέρει να φτάσει μέχρι εκεί).
-Ευθύς αμέσως αριστερίζουσες πανεπιστημιακές παρατάξεις θα κάνουν λόγο για κατάλυση του ασύλου από "φασίστες" και με διάφορους " αντιεξουσιαστές" θα επιχειρούσαν να λύσουν την κατάληψη.
-Η κυβέρνηση θα έκανε λόγο για προβοκάτσια και σε λίγες ώρες θα έστελνε τα ΜΑΤ.
-Ο Πρύτανης άμεσα θα έδινε την άδεια για την άρση του ασύλου.
-Οι Βορειοηπειρωτικές οργανώσεις μούγκα, στην προσπάθεια των προέδρων τους να τα έχουν καλά με τα πολιτικά κόμματα για να επωμιστούν μια καρέκλα.
-Στα ΜΜΕ δεν θα γινόταν καμία αναφορά ή αν γινόταν θα ήταν σύμφωνα με την οπτική των προαναφερόμενων.
-Κανένας Υπουργός φυσικά, δεν θα καθόταν να συνομιλήσει μαζί τους.
-Οι καταληψίες Βορειοηπειρώτες θα οδηγούνταν στη δικαιοσύνη και θα ήταν στην "μαύρη λίστα" των ακραίων εφ' όρου ζωής, ως ένα καλό μάθημα για τους υπολοίπους.

Περιμένω τις απόψεις σας για το τι άλλο θα μπορούσε να συμβεί στην υποθετική μας "κατάληψη".

ΠΗΓΗ 

Το έχουμε ξαναγράψει: το κύμα εξεγέρσεων πλησιάζει στην Τουρκία!

Ταραχές στα νότια της χώρας

Νεκροί διαδηλωτές στη Συρία, μετά από συγκρούσεις με δυνάμεις ασφαλείας

Φρουροί έξω από το υπουργείο Εσωτερικών της Συρίας. Την Τετάρτη δυνάμεις ασφαλείας κηνύγησαν περίπου 150 διαδηλωτές που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το υπουργείο, ζητώντας την απελευθέρωση πολιτικών κρατούμενων

Τουλάχιστον τρεις διαδηλωτές έπεσαν νεκροί από πυρά των δυνάμεων ασφαλείας της Συρίας στην πόλη Ντεραά στα νότια της χώρας, όπου πραγματοποιείτο διαδήλωση, σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα.
Οι Χουσάμ Αμπντέλ Ουάλι Άγιας και Άκραμ Ζαουάμπρεχ ήταν ανάμεσα στους διαδηλωτές που φώναζαν «Θεός, Συρία, Ελευθερία», καθώς και συνθήματα κατά της διαφθοράς. Δυνάμεις ασφαλείας τους πυροβόλησαν και τους σκότωσαν, καταγγέλλει κάτοικος της περιοχής. Βίαια επεισόδια ξέσπασαν στη διάρκεια της διαδήλωσης, με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης να κάνουν λόγο για άτομα που διείσδυσαν στην διαδήλωση και εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση προκάλεσαν «χάος και ταραχές», ενώ προκάλεσαν ζημιές σε αυτοκίνητα και καταστήματα πριν τους κυνηγήσει η αστυνομία.
Οι συγκρούσεις συνεχίζονται.
Ερασιτεχνικό βίντεο που δημοσιεύτηκε την Παρασκευή στο YouTube και το Twitter δείχνει μεγάλες ομάδες ατόμων σε αρκετές πόλεις της Συρίας να διαδηλώνουν. Η αυθεντικότητα του βίντεο δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.
Το πρακτορείο Reuters μετέδωσε ότι στρατιωτικά ελικόπτερα προσγειώθηκαν στο γήπεδο της Ντεραά μεταφέροντας ενισχύσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες παρόμοια διαδήλωση έλαβε χώρα στην πόλη Μπάνιας στα βορειοδυτικά της Συρίας.Newsroom ΔΟΛ, ΑΠΕ/Reuters/Γαλλικό, Associated Press
πηγή

ΤΙ ΑΠΕΡΓΑΖΕΣΤΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ;

Ο πρόεδρος της Κυπριακής βουλής και πρόεδρος του κατ' εξοχήν μειοδοτικού κόμματος ΔΗΚΟ, κ.Καρογιάν δήλωσε προ ημερών ότι ο αγωγός του φυσικού αερίου που θα εξαχθεί από την Κυπριακή ΑΟΖ δεν αποκλείεται να περνά μέσα από την Τουρκία. Καταγγείλαμε την δήλωση αυτή ως ένδειξη μυστικής διπλωματίας που δυνατόν να διεξάγεται μεταξύ Κύπρου-Ισραήλ-Τουρκίας.

Φαίνεται ξεκάθαρα ότι το φυσικό αέριο μπαίνει στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων που αποσκοπούν στην επιβολή μιας "λύσης" στο κυπριακό που θα ικανοποιεί τα τουρκικά συμφέροντα, τα συμφέροντα των άγγλων, των Ισραηλινών και τα εντός αυτών ευνόητα συμφέροντα του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου της Κύπρου.

Προς αυτό τον σκοπό συνάδει και η πολιτική του Χριστόφια ενάντια στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη που θα αποτελούσε προστάδιο σύνδεσης της άμυνας μας με την Ευρωπαϊκή αμυντική συναντίληψη. Συνάδει επίσης και ο στόχος με τον οποίο ολόκληρο το πολιτικό κατεστημένο συμφώνησε για μια λύση που θα περιέχει την αποστρατικοποίηση υπό την παραμονή των αγγλικών βάσεων.

Η πρόσφατη τοποθέτηση της αντιπολίτευσης στο ζήτημα του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη, με τον τρόπο που έγινε και χωρίς αλλαγή στρατηγικής στο Κυπριακό αποσκοπούσε στον ενταφιασμό του ζητήματος.

Εάν σε όλα αυτά προστεθεί και η άρνηση της ελληνικής κυβερνήσεως να ανακηρύξει την Ελληνική ΑΟΖ συμπεραίνεται η συναίνεση απάντων στην παράδοση του γεωστρατηγικού χώρου της Κύπρου στον Αγγλοσιωνιστικό ηγεμονισμό.

Με αυτά τα δεδομένα μοναδική διέξοδος του εθνικισμού μας είναι η Ευρώπη και η σύνδεση μας με τα συμφέροντα του Γαλλό-Γερμανικού άξονα. Πρέπει πρώτα τα καταλάβουμε ότι η Ελλάδα μας εγκαταλείπει για άλλη μια φορά, όπως μας εγκατέλειψε πολλές φορές στην ιστορία. Να καταλάβουμε επίσης ότι κυριότερος εχθρός του έθνους είναι οι εντός των τειχών πατριδοκάπηλοι εθνοπροδότες. Είναι το προσκυνημένο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της Ελλάδος και της Κύπρου. Αυτό τον εχθρό καλείται να αντιμετωπίσει πρώτιστα ο Ελληνικός εθνικισμός.

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΔΗΚ

ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΡΑΖΙΓΙΑΚ ΣΤΟ ΚΕΛΛΙ ΜΟΥ

Του Περίανδρου Ανδρουτσόπουλου

Κυνηγημένος, παράνομος εθνικιστής, διωγμένος από τους εχθρούς, επτά χρόνια μακριά κι απ’ την πατρίδα μου, σκεπτόμουν συχνά το νόημα του προτέρου αγώνος. Έρχονταν κάποιες στιγμές τραγικής μοναξιάς, που σαν το φάντασμα μετεωριζόμουν επί ματαίω για ν’ αγγίξω την ύλη του πολιτικού ίσαμε τότε έργου, να οσμιστώ την καπνιά των παλιών μαχών, να γευτώ την αλμύρα του ιδρώτα και του αίματος. Όμως κι ας μην τα άδραττα, ήξερα πως μόνο τούτα είχαν αξία κι όχι ο πολιτικός εξορθολογισμός του Μύθου, μήτε τα κομματικά αποτελέσματα…
Φυλακισμένος αργότερα ως εχθρός του καθεστώτος στα κάτεργα της δημοκρατίας, μ’ όλους τους εχθρούς σιμά μου, ματαθυμώμουν κείνη την πολιτική μανία του παρελθόντος και ύστερα από χρόνια χαμογελούσα… «Ό νεαρός φασίστας στο στρατόπεδό του» έγραφε ο Μπραζιγιάκ «με τους συντρόφους του στην ειρήνη, που μπορούν να γίνουν οι σύντροφοί του στον πόλεμο, ο νεαρός φασίστας που τραγουδά, που παρελαύνει, που εργάζεται, που ονειρεύεται, είναι πάνω απ’ όλα μια χαρούμενη ύπαρξη».
Ναι, ήμουν κι εγώ πια μια χαρούμενη ύπαρξη. Κι ας μην ήμουν στο στρατόπεδό μου. Κι ας είχε γεμίσει κείνο ρουφιάνους, δειλούς, προδότες και καταδότες. Κι ας ήμουν μόνος εναντίον όλων, χωρίς τους οφείλοντες συντρόφους στην φυλακή. Κι ας μην παρέλαυνα πια με φανφάρες. Ωστόσο ωνειρευόμουν ξανά, πολεμούσα και πάλι, ματάχυνα το αίμα μου και νικούσα, είχα σημείο αναφοράς. Είχα την φυλακή μου. Όπως την είχε κι ο Μπραζιγιάκ…
Σ’ εκείνα τα σκοτεινά κελλιά ανεκάλυπτα το «μυστικό στρατόπεδο» των αληθινών φασιστών. Ενωνόμουν μ’ εκείνους που κάποτε πέρασαν από κει, με τις σκιές εκείνων που χάθηκαν εκεί, με τους αγέννητους που θα σιμώσουν εκεί. Σαν το έθνος, όπως έγραφε κι ένας από τους πνευματικούς οδηγούς του Μπραζιγιάκ, ο Μωρρίς Μπαρρές, που είναι η κοινότης των νεκρών, των ζώντων και των αγεννήτων, έτσι και για μένα τότε η στρατιά των εθνικιστών ήταν η βασανισμένη εταιρεία των θανόντων ηρώων, των ζώντων μαρτύρων και των ασάρκωτων ακόμα παράνομων πολεμιστών του μέλλοντος. Κι έτσι, τόσο απλά, εγώ που δεν είχα τίποτα, τα είχα στην φτωχή αγκαλιά μου όλα.
Τι ‘ταν τότε για μένα η πολιτική; Τι ‘ναι για μας πάντα; Ω θεοί, πόσο σας δοξολογούσα, που με φυλάγατε μακριά απ’ τον συρφετό του κοινοβουλίου και μου χαρίζατε δράμα. Αυτή ήταν πάντα η πολιτική μας, το ζων θέατρο της καθ’ εαυτού εμπειρίας κατά την voelkisch θεωρία, η ζώσα πολιτική όπερα των συναγωνιστών του μεσοπολέμου, ο Kunst Mythos του Ριχάρδου Βάγκνερ, ένας Βόταν που ζη το αντικαπιταλιστικό δράμα του πατριωτισμού του στο πεζοδρόμιο, και φυσικά η αισθητικοποίηση της πολιτικής κατά τον Μπραζιγιάκ.
Και πάλι ο φυλακισμένος λογοτέχνης μπροστά μου. Τα λόγια του σφυροκοπούσαν το είναι μου, ηνιοχούσαν το πνεύμα μου: Ναι, είχε απόλυτο δίκιο, πως η αισθητική εμπειρία αποτελεί το εμβριθές πεδίο της πολιτικής. Πως η επιτυχία ή όχι ενός πολιτικού κινήματος είναι λιγώτερο σημαντική από την σφοδρότητα των εμπειριών της ενότητος σ’ αυτό. Συνέκρινα τα θλιμμένα ατάλαντα ανθρωπάκια, που παρίσταναν τους ομοϊδεάτες μου-ελεύθερα, απείραχτα, κοινοβουλευτικά καθώς κυνηγούσαν ψήφους-με τον ετοιμοθάνατο Τιτάνα, που κήρυττε από το κελλί του χαμογελαστός ότι η αισθητική εμπειρία της πολιτικής δημιουργεί αρχή και τέλος εντός της…
…Και μέσα απ’ το κελλί μου χαμογελούσα και πάλι. Διότι ως πονεμένος φασίστας ήμουν κι εγώ «πάνω απ’ όλα μια χαρούμενη ύπαρξη».
Και δεν ήμουν ο μόνος. Με τις χειροπέδες, τον φόρτο της μεταγωγής, την αϋπνία, την χλεύη κάποιων δημοκρατικών σωφρονιστικών υπαλλήλων, το μίσος των αναρίθμητων αλλοδαπών, τις ίντριγκες των αντιφασιστών κρατουμένων, τα σημάδια στις γροθιές μου, τις χαρακιές απ’ τα μαχαίρια στις παλάμες μου, τον φόβο διευθυντών και αρχιφυλάκων για το σκάνδαλο που θα ξεσπούσε αν μιλούσα με τον άλλον αρχιφασίστα, ναι, μ’ όλα τούτα φορτωμένος, κι ακόμα με εικοσιένα χρόνια ποινής λόγω των ιδεών μου στην πλάτη μου, βάλθηκα τέλος να τεντωθώ.
Η απέναντι «χαρούμενη ύπαρξη», ο γελαστός στρατηγός, έγκλειστος κολοσσός επί τριάντα πέντε, τότε, χρόνια, ήδη με χαιρετούσε, σαν να γεννιόταν χθες:
-Νικόλαος Ντερτιλής, απλούς στρατιώτης της Ελλάδος!
Χαμογελούσαμε τώρα μαζί ευτυχείς, ψυχικός πατέρας και γιος, μέσα σε μια δημιουργική ατμόσφαιρα ζώντος θανάτου.
Ένιωσα τότε την σκιά του Μπραζιγιάκ απ’ το πουθενά να γλυστρά ανάμεσά μας και να μας θωπεύη. Τον πίστευα, τον λάτρευα. Για μια φορά ακόμη επιβεβαιωνόταν: Επιτυχία ενός πολιτικού κινήματος ήταν η σφοδρότης των εμπειριών της ενότητος εντός του. Την αντίκρυσα στο πρόσωπο του νικητού γέροντος, του σεβάσμιου στρατηγού. Ουδεμία εκλογική επιτυχία θα εδύνατο ποτέ να συγκριθεί με το νικηφόρο πραξικόπημα του τελευταίου. Ουδεμία βουλευτική έδρα με την σφοδρότητα της συγκεκριμένης ενωτικής εμπειρίας μας τώρα στην φυλακή. Στο τέλος, ματακούστηκε η βροντερή στρατιωτική φωνή:
-Και πριν, κατά τον αγώνα, φρουρούσες τον Πύργο γενναίε και ακατάβλητε Περίανδρε. Και τώρα τον φρουρείς, αν και είσαι νεκρός, όπως και εγώ, κατά πλάσμα δικαίου. Αλλά, έσεται ήμαρ!
Ανατρίχιασα. Ήμασταν νεκροί; Γι’ αυτό βλέπαμε φάσματα;
Με τα στερνά τούτα φραστικά λάβαρα αποσυρόμουν στο κελλί. Αλλά η σκιά με ακολούθησε. Μέσα στη σκοτεινή σιγαλιά ηλέκτριζε τα κάγκελα και τα μετασχημάτιζε σε πίδακες φωτιάς. Αγριεύτηκα. Η περιέργεια με φούντωσε. Στάθηκα κει, κοίταξα έξω προς την χειμωνιά…Θυμήθηκα πως ήταν Φλεβάρης, βρισκόμουν κει για το Εφετείο…Ήταν πέντε του μηνός…
Άνοιξα το σακίδιο και διάβασα απ’ τις μεταφράσεις μου. Ήταν απ’ την απόπειρα πραξικοπήματος των Γάλλων εθνικιστών το 1934. Μιλούσε όντως τώρα η σκιά του Μπραζιγιάκ:
«Εάν η έκτη Φεβρουαρίου ήταν μια αποτυχία ως συνωμοσία, ήταν (ωστόσο) μια ενστικτώδης και θαυμάσια επανάσταση, μια νύχτα θυσίας που παραμένει στη μνήμη μας με τον πόνο της, τον κρύο της άνεμο, τις ωχρές φευγάτες μορφές της, τις ανθρώπινες ομάδες της που κατείχαν τα πεζοδρόμια, την ακατάκτητη ελπίδα της σε μια εθνική Επανάσταση, την ακριβή ημερομηνία της γεννήσεως του Κοινωνικού Εθνικισμού στην πατρίδα μας. Δεν έχει σημασία ότι αργότερα κάθε τμήμα αυτής της φλεγομένης πυράς, αυτών των θανάτων που ‘σαν όλοι αγνοί, το εκμεταλλεύτηκε η δεξιά και η αριστερά. Δεν μπορεί κανείς να διαφυλάξη αυτό που υπήρξε από κείνο που (μετά) συνέβη.»
Τι σύμπτωση υπερβατική, τι απλή αλήθεια! Το επεισόδιο της 6ης Φεβρουαρίου 1934 που διάβαζα, συνέπεσε την ίδια μέρα που 11 χρόνια μετά οι δήμιοι της δημοκρατίας θα εκτελούσαν στο απόσπασμα τον ίδιο τον συγγραφέα του, τον Μπραζιγιάκ. Στο πρώτο γεγονός η αστυνομία δολοφόνησε δεκάδες εθνικιστών που επεχείρησαν κατάληψη της βουλής ενάντια στην διαφθορά των ατίμων πολιτικών. Στο δεύτερο γεγονός το ίδιο καθεστώς δολοφόνησε την γοητευτικώτερη εθνικιστική φυσιογνωμία της χώρας για τις ιδέες της.
Έστησα νυχτέρι προσπαθώντας να φαντασθώ πως θα ένιωθε τούτη η ψυχή σαν σήμερα το τελευταίο βράδυ στο κορμί της…Τι θ’ αναπολούσε, πόσο θα πονούσε σ’ ένα κελλί σαν κι αυτό τις τελευταίες βραδυνές ώρες προτού το εγκαταλείψη για πάντα το πρωί…
…Αλλά η σκιά δεν είχε πόνο στην δυσδιάκριτη θωριά της. Ήταν πάντα ένα διάνεμα χαμογελαστό. Υποψιάστηκα άξαφνα ότι κι εκείνη την ύστερη νυχτιά, ο Μπραζιγιάκ θα παρέμενε ως αυθεντικός φασίστας «μια χαρούμενη ύπαρξη».
Γυρεύοντας έτσι την ερμηνεία της υποψίας μου αφέθηκα στις μνήμες για το έργο του συγγραφέως. Για την φιλολογική του ιδιοσυγκρασία και τα πιστεύω του. Για το ευρύτερο πνευματικό κλίμα των εθνικιστών της εποχής. Πόση διαφορά απ’ την εκλογική φλυαρία της σύγχρονης πατριωτικής ατολμίας…
…Ο ίδιος ο Μπραζιγιάκ ως καθαρόαιμος εθνικοσοσιαλιστής ήταν απολύτως συμφιλιωμένος με το τέλος. Είχε γαλουχηθεί από την ερασιθάνατη παράδοση του γαλλικού εθνικισμού. Από την αναμονή του θανάτου της Γαλλίας, σύμφωνα με τον μεγάλο Μωρράς, εξαιτίας των συνεχιζομένων επιρροών της γαλλικής επαναστάσεως και την «αισθητική της μάχης» που ο γέρος εκήρυττε για την διάσωση της πατρίδος. Απ’ τον τρομερό Μπαρρές για τους νεκρούς, κείνο το ακαθόριστο μυστήριο που ως συλλογικότητες ομιλούν σ’ εμάς, το παράγωγό τους. Απ’ τον Μπλανσώ για τα «αιματηρά τινάγματα » της φασιστικής επαναστάσεως. Τον Μωλνιέ σαν έγραφε ότι «ποιητική του τραγικού ανθρώπου, του πλέον πολιτισμένου δεν είναι ο άνθρωπος για την ζωή, αλλά ο άνθρωπος για τον θάνατο».
Τα στερνά λόγια ταριάζαν στον Μπραζιγιάκ διότι εξυπηρετούσαν την ιδεολογία της «πολιτικής τραγωδίας» και του «αισθητικού αυτοκαθορισμού, που προσδοκούσε για τον λαό του ώστε να μοιάση με τον αρχαίο ελληνικό. Αυτό εννοούσε και ο Μωλνιέ γράφοντας πως ο ελληνικός ήταν «ο μόνος λαός στον κόσμο, που ‘ταν φυσικώς και ενστικτωδώς ποιητικός». Ο ελληνίζων πολιτικός πολιτισμός, που ωνειρεύετο για το έθνος του ο Μπραζιγιάκ, αναλόγως προς τις βαγκνερικές θεωρίες, τους Γερμανούς κλασσικούς, τον Χέλντερλιν και τον Χάϊντεγκερ που ατένιζαν προς την αρχαιότητα για τη νέα αισθητική κοινότητα, προϋπέθετε σαφώς το «ζην κατά θάνατον» των επανιδρυτών του.
Όλα γύρω απ’ τον Μπραζιγιάκ αποτελούσαν πρόγευση ωραίου θανάτου. Από τότε που ο Ντρυμόν έλεγε ότι ο ιουδαϊκός ιός φονεύει τον λαό της χώρας κι «όταν ο Εβραίος εγείρεται, η Γαλλία πίπτει», οι Γάλλοι πατριώτες είχαν εγείρει το πνεύμα τους για να διακηρύξουν την διάσωση του έθνους δια της αυτοθυσίας. Ο πασίγνωστος Σελίν για να δείχνη αριστοκρατικά νεκρικός και απόμακρος από την παρακμή είχε υιοθετήσει το επώνυμο της γιαγιάς του, που ανήκε στον προπολεμικό ιπποτισμό. Επιθυμούσε να γίνη κάτι σαν διάμεσος με τον κόσμο των θανόντων˙ ένα φάντασμα ίσως του παλαιού κόσμου, μιας χρυσής εποχής, τώρα σ’ έναν κόσμο δίχως ταυτότητα, καταδικασμένος να στοιχειώνη το παρόν με την ευγένεια των ηθών των νεκρών. Στην κορύφωση της αυτοκαταφάσεως, της διονυσιακής συντριβής ζητούσε με μένος τον θάνατο της belle époque και τον άμεσο πόλεμο…
…Περνούσε η ώρα στο σκοτεινό μου κελλί και οι σκέψεις βολόδερναν ασφυκτικά. Ακούστηκε ένα τρίξιμο στην πόρτα, ένας φύλακας κοντοστάθηκε και παρακολούθησε απ’ το ματάκι. Αλλά όσο επίμονα κι αν κοίταζε, την χαρωπή σκιά της συντροφιάς μου δεν την είδε…
Πώς είναι ν’ αναμένεις τον πρωινό σου θάνατο σε λίγες ώρες; Την δύση της νεανικής ζωής σου κατά την αυγή; Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία χρόνια είχα επιτύχει μια υπέρβαση του παλιού φόβου για το τέλος. Συχνά-πυκνά σκεπτόμουν πως ο θάνατος ήταν προτιμώτερος απ’ την βάσανο της χρονίας αναμονής και του ατέρμονου εγκλεισμού. Αλλά ο θάνατος στην ειρκτή; Όχι, επί λόγω τιμής δεν με φόβιζε τόσο αλλά με ενωχλούσε. Με εξώργιζε το γεγονός ότι οι άλλοι θα νικούσαν. Ότι δεν θα ωλοκλήρωνα ίσως το έργο μου. Όχι όμως και ο Μπραζιγιάκ. Εκείνος είχε γεννηθή γι’ αυτό, είχε προετοιμασθή γι’ αυτό, κι αυτό τον είχε ήδη προετοιμάσει.
Ο Λα Ροσέλ πρέπει να ήταν σ’ αυτό πολύ σιμά του. Με είχε σημαδέψει κείνη η φράση απ’ τον πρόλογο του Gilles πως ο ζωτικός άνθρωπος «προετοιμάζεται για τον τρομακτικό και περίφημο θάνατο». Είχε την εμμονή-και την οποία εν τέλει έκαμε πράξη-πως ο φασίστας είναι ο τραγικός άνθρωπος που επιδιώκει την καταστροφή της παρακμιακής κοινωνίας μέσα απ’ την ηρωική του αυτοκαταστροφή! Σ’ ένα απ’ τα λαμπρά του ποιήματα απ’ τα «Γραπτά της νεότητος» παρωμοίαζε τον νεανικό θάνατο ως εξής: «Μια ωραία πυρά ‘μπρος στον νέον άνδρα…Η μετατροπή των ανθρωπίνων γεγονότων σε ηλιακά καθώς τα σκεπάζει πλέον η ιερότης…». Και πόσο λιγώτερο παγανιστικό να ‘ταν τούτο απ’ την ηλιακή φωτιά του θνήσκοντος Ηρακλέους στην Οίτη;
Ναι, το υπέροχο κλίμα που ανέπνεε ο Μπραζιγιάκ: Ο Μενάρ για τους «νεκρούς που τείνουν το χέρι στους ζώντες…». Άραγε ποια θαυμαστή ψυχή να ΄τεινε τις στιγμές αυτές το χέρι στον ίδιο; Ο Ρεμπατέ που βροντοφώναζε: «Οι επαναστάσεις δεν βαπτίζονται σε αγιασμένο νερό, βαπτίζονται στο αίμα». Η χρήση του Σορέλ από μέρους του πως οι μύθοι δεν απευθύνονται στην μελλοντική ιστορία, δεν είναι αστρολογικά αλμανάκ…Πρέπει να τους κρίνουμε ως μέσα ενεργείας στο παρόν».
Κι εκεί βάδιζε. Στην ενεργή ολοκλήρωση του μύθου του στο σήμερα. Δίχως όμως τον διονυσιακό πυρετό των ρωμαντικών του ομοφύλων, όσο με μια απολλωνεία αίσθηση τραγικότητος, που απέρρεε από έκχυση βουλήσεως και υπεραφθονία πνεύματος στο δραματικό του περιβάλλον. Κι έτσι γαληνός, όπως οι δικοί μας ολύμπιοι, περίμενε την έκτη Φεβρουαρίου σαν τώρα που ξημέρωνε, κι ίσως να θυμόταν τι έγραφε για την ιδία ημέρα, πριν έντεκα χρόνια, για τους νεκρούς συντρόφους, που σύντομα θα τους αντάμωνε:
«Κάθε χρόνο πηγαίνουμε στην Place de la Concorde και τοποθετούμε βιολέτες μπρος την πηγή, που ΄γινε κενοτάφιο…στην μνήμη των εικοσιέξι θανάτων. Κάθε χρόνο το πλήθος ελαττώνεται, διότι οι Γάλλοι πατριώτες είναι απ’ την φύση τους επιλήσμονες. Οι Επαναστάτες από μόνοι τους έχουν καταλάβει το νόημα των μύθων και των τελετών…».
Αναρωτιόμουν πόσοι να εθυμούντο τώρα τον ίδιο…Να γίνεται άραγε και για δαύτον σήμερα κάποια σεπτή τελετή; Να διαβάζουν έστω κάτι απ’ τα έργα του;
Κινούσε ‘κείνος να γράψει την «Δική μας Εμπροσθοφυλακή» και στο περίφημο κεφάλαιο «Είχα κάποιους συντρόφους», πριν τις μάχες με την κόκκινη υποκρισία, την εβραϊκή κυριαρχία και την αναφορά στην αντισημιτική αντίδραση, το χέρι του ωδηγείτο απ’ την καρδιά του κι η πέννα του θέριευε για την δολοφονία του Πωλ Ζινιού, ενός επτάχρονου φασίστα! Προχωρούσε πιο μετά και φαινόταν πως τον σημάδευε το βόλι της ματιάς του Λεόν Ντεγκρέλ… Τι του εδιηγείτο ο Βαλλώνος ήρως για τον μακρινό Γάλλο πρόγονό του, που σκοτώθηκε στο Αούστερλιτζ την ίδια μέρα που γεννιόταν η κόρη του…Κι έκτοτε θα του ‘μεινε, θαρρώ, κι η πίστη πως ο θάνατος γεννά!
Πετάχτηκα ορθός! Μια ακτίνα λυκαυγούς εσκόνταψε στα κάγκελα του κελλιού και λυπημένος θάρεψα πως η συντροφιά της σκιάς σύντομα θα μ’ εγκατέλειπε. Έπρεπε να συγκεντρώσω τις υστερνές μου σκέψεις, να τις κάμω γροθιά και χαιρετισμό. Κι έπρεπε να είναι σωστές, λογικές, καθάριες. Η σκιά όπου να ‘ταν θα τραβούσε για το αιώνιο, θαυμαστό εκτελεστικό της απόσπασμα. Κι εγώ, ένας απλός της πιστός, ίσα που θα ‘χα την τύχη να την ξεπροβοδίσω.
Ποιο ήταν το τρομακτικό τελικά μυστικό του χαρωπού συγγραφέως; Προφανώς ότι ο φασισμός θα εγίνετο ένα πλήρες αισθητικό φαινόμενο, ναι, το ‘χα εννοήσει. Γι’ αυτό τον αποκαλούσε «Αυτό το κακό του αιώνος», όπως οι παλαιοί λογοτέχνες αποκαλούσαν πριν τον ρωμαντισμό. Ομοίως το γιατί τον καλούσε «Άνθος του Κακού» θυμίζοντας τον Μπωντλέρ˙ για να τονίση την αυτοκαταστροφική κατάφαση του κινήματος και την θυσία των θιασωτών του. Αλλά απ’ τον ίδιο του τον ατό τι ζητούσε; Ήταν αληθές πως είχε πολλά ρωμαντικά γνωρίσματα. Εκκοσμίκευε την θρησκεία δια της πολιτικής. Εβίωνε με αυτοσαρκασμό την απόλυτη ρωμαντική ειρωνεία μη αποσπώμενος από έναν θάνατο που ήδη γνώριζε. Και είχε πάλι δια της καταλήξεως τούτης το ιδιοφυές χαρακτηριστικό του καταραμένου ποιητού. Να μετριέται η αξία του βάσει των εμποδίων που συναντά και της τελικής αποτυχίας που αφήνει το ανωλοκλήρωτο έργο του. Όμως, όπως το σκέφτηκα και πριν για μένα πέρα και από ρωμαντικός ήταν απολλώνειος. Ίσως διότι πάντα θεωρούσα ότι το έργο του ωλοκληρώθηκε… Μα πώς επετεύχθη τούτο;
Άξαφνα η σκιά με διαπέρασε…Αναρρίγησα σύγκορμος και απότομα γέμισα με γνώση…Η αποκάλυψη του μυστικού του με συνέθλιβε…Ο Μπραζιγιάκ τις ώρες του τραγικού του τέλους αγάπησε ακόμη περισσότερο τον εθνικοσοσιαλισμό. Διότι του προσέφερε την στιγμή εκείνη μια τρομερή, φρικώδη ευκαιρία να ολοκληρώση την αισθητική του φιλοσοφία στο έπακρο…Μέχρι τούδε εβίωνε και ρουφούσε την σφοδρότητα των εμπειριών, για να την καταγράψη αργότερα στο φιλολογικό χαρτί ως αισθητικό βίωμα. Τώρα όμως η συγκέντρωσή του στην τελεία συντριβή του τον ωδηγούσε σε μία Υπέρ-Τέχνη, καταγραφή της αισθητικής εμπειρίας στην οποία εγένετο ο ίδιος του ο θάνατος!
Σαν αστραπή διάβηκε ‘μπρος μου η θύμηση τι έγραφε ο φοβερός αυτός Άνθρωπος για τον κελτική θρησκεία του Μπαρρές και την αγάπη του στερνού για τον Δάντη, που πίστευε ότι ο Ζευς εσταυρώθη για μας…
Μα και ο Μπραζιγιάκ εσταυρώθη για μας. Για μας τους δηλητηριασμένους πατριώτες…Για σας… Που δεν αλλαξοπιστήσατε…Για σας λουλούδια του κακού…
…Αγρικήθηκε η μπάρα. Το λουκέτο ξεκλειδωνόταν, άνοιγε η φυλακή. Σηκώθηκε το μάνταλο, μέριασε η μαύρη πόρτα, χύθηκε άσπρο φως.
Ξημέρωνε έκτη Φεβρουαρίου του 2009, εντεκάμισυ χρόνια απ’ την απαρχή της ταλαιπωρίας μου, εξηντατέσσερα απ’ την δολοφονία του φοβερού μυαλού…Η ανώτερη σκιά χανόταν αμόλυντη στο πνίγος της λευκής πυράς. Η κατώτερη ματιά μου αντίκρυζε τους φρουρούς να τρέχουν βλαστημώντας στ’ αντικρυνό κελλί.
-Ένας κρατούμενος πέθανε από ηρωίνη, ακούστηκε μια φωνή.
-Ακόμα ένα θύμα της δημοκρατίας, σκέφτηκα ξεφυσώντας.
Κι αμέσως μετά ίσα που ψέλλισα:
-Η δημοκρατία σας σκοτώνει τους πάντες το ίδιο, δεν κάμει διακρίσεις. Όμως τα θύματά της δεν είναι ίδια. Κάποιοι δεν πεθαίνουν αποβλακωμένοι, αλλά για τους δικούς τους ωραίους λόγους φεύγουν χαμογελώντας.
Και χαμογελούσα κι εγώ, διότι τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος, παρέμεινα πάντα φασίστας. Πα’ να ‘πη, «μια χαρούμενη» σ’ όλες τις αντιξοότητες «ύπαρξη».


ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΗΓΗ:thulebooks.gr

Ιθύνων νους του πραξικοπήματος στην Κύπρο ο Χρ.Λαμπράκης ;;;

Αυτή η είδηση κεραυνός τι είναι, την ώρα που στην Ελλάδα απεργούν τα ΜΜΕ;
ΚΥΠΡΟΣ : 17.03.2011. Τον ιδιοκτήτη του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και εκδότη των εφημερίδων «Το Βήμα» και «Τα Νέα» Χρήστο Λαμπράκη, κατονόμασε ως ιθύνοντα νου του πραξικοπήματος εναντίον του Μακαρίου στις 15 Ιουλίου 1974, ο βουλευτής του ΔΗΚΟ Ζαχαρίας Κουλίας.
Μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής στο πλαίσιο συζήτησης για το Φάκελο της Κύπρου, ο Ζαχαρίας Κουλίας ανέγνωσε έγγραφο που κατέθεσε στην at hoc Επιτροπή για τον Φάκελο της Κύπρου, ο Χάρης Βωβίδης, γραμματέας του τότε προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, σύμφωνα με το οποίο, τρεις μέρες πριν το πραξικόπημα στην Κύπρο πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα σύσκεψη των ηγετών του εγχειρήματος ανατροπής του Μακαρίου.
Συγκεκριμένα η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε, στην εξοχική έπαυλη του Χρήστου Λαμπράκη στον Πόρο. Επικεφαλής της συσκέψεως, σύμφωνα με το έγγραφο, ήταν ο εκδότης Χρήστος Λαμπράκης, τον οποίον ο κ. Κουλίας χαρακτήρισε ως πολιτικό νου του πραξικοπήματος και σε αυτή μετείχαν ο δικτάτορας Δημήτρης Ιωαννίδης και επιτελείς του, o εφοπλιστής Ποταμιάνος, ενώ από την Κύπρο πήγε στον Πόρο και συμμετείχε στη σύναξη ο Νίκος Σαμψών, ο οποίος ανέλαβε «πρόεδρος» της πραξικοπηματικής κυβέρνησης μετά την ανατροπή του Μακαρίου στις 15 Ιουλίου του 1974.
Ο Χρήστος Λαμπράκης πέθανε στις 21 Δεκεμβρίου του 2009 στην Αθήνα, σε ηλικία 75 ετών.
Εκτός από ιδιοκτήτης του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη με δύο εφημερίδες και είκοσι και πλέον εβδομαδιαία και μηνιαία έντυπα, ο Λαμπράκης δημιούργησε και το Μέγαρο Μουσικής, που ήταν αποτέλεσμα των προσπαθειών της ομάδας των Φίλων της μουσικής στην ίδρυση της οποίας πρωτοστάτησε.
Ο Χρήστος Λαμπράκης θεωρείτο ως παράγοντας δημοκρατικών πεποιθήσεων και πνεύμα ανήσυχο και είναι χαρακτηριστικό ένα απόσπασμα, που γράφτηκε για τον ίδιο την ημέρα του θανάτου του από το ειδησιογραφικό site “in.gr”, για τον Λαμπράκη: «Οι πολιτικές περιπέτειες της Ελλάδας, η καθημερινή μάχη για τα δημοκρατικά ιδεώδη και για την αλήθεια, που σάλπιζαν τα έντυπά του και πρόβαλλε ο ίδιος, δεν τον άφησαν άτρωτο. Η χούντα των συνταγματαρχών τον φυλάκισε και κυριολεκτικά στραγγάλισε την κυκλοφορία των εφημερίδων και των περιοδικών του».
www.kathimerini.com.cy
Όπως βλέπουμε η είδηση αναδημοσιεύτηκε στην Κυπριακή ηλεκτρονική σελίδα της ¨Καθημερινής¨ .
Θα έχουμε και πόλεμο ¨Αλαφουζαίων- ΔΟΛ ¨ ;
Βέβαια η καταγγελία αυτή χρήζει διασταύρωσης και επιβεβαίωσης. Απλά αναδημοσιεύουμε με κάθε επιφύλαξη.

HELLENICREVENGE

ΜΑΖΙΚΕΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗ «ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ

Ευτυχώς, η άκρατη κοροϊδία του κατοχικού καθεστώτος έναντι των Ελληνοκυπρίων, που προσφεύγουν στην παράνομη «επιτροπή αποζημιώσεων» προκάλεσε τη μαζική απόσυρση προσφυγών από την «επιτροπή» του Αττίλα!Οι Ελληνοκύπριοι που για τον ένα ή τον άλλο λόγο προσφεύγουν στην κατοχική «επιτροπή» ζουν τον απόλυτο εξευτελισμό, αφού οι αρχές του ψευδοκράτους εκτιμούν την αποζημίωση της περιουσίας τους ακόμα και 25 ή 30 φορές κάτω από την πραγματική αξία.Ελληνοκύπριος πρόσφυγας, του οποίου η αξία της περιουσίας του ανέρχεται στα 5 εκατομμύρια ευρώ, θα ελάμβανε από τις κατοχικές αρχές το ποσό των 200 χιλιάδων ευρώ μόνο. Ο Ελληνοκύπριος δεν δέχτηκε και απέσυρε την προσφυγή του.

Σε μια άλλη περίπτωση, Ελληνοκύπρια πρόσφυγας, αφού άκουσε το εξευτελιστικό ποσό της αποζημίωσης που θα ελάμβανε, απέσυρε επεισοδιακά την προσφυγή της, με αποτέλεσμα να παρέμβει η ψευδοαστυνομία. Μάλιστα, η εν λόγω κυρία απηύθυνε έντονες επικρίσεις κατά των δικηγόρων της, ενός Ε/κ και ενός T/κ, τους οποίους κατηγόρησε ότι την παραπλάνησαν, Οι δικηγόροι την πίεζαν να μην αποσύρει την προσφυγή της. Στην περίπτωση της κυρίας, τα δικηγορικά έξοδα ανήλθαν στις 8 χιλιάδες ευρώ!

Στην περίπτωση, ο αιτητής ήταν τυχερός! Πλήρωσε δικηγορικά έξοδα μόνο(!) 4 χιλιάδες ευρώ!
Οι περιπτώσεις είναι αρκετές και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναμένονται να έρθουν και άλλες.
Οι Ελληνοκύπριοι που προσφεύγουν στην παράνομη «επιτροπή αποζημιώσεων», κατανοούν ότι το κατοχικό καθεστώς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά να τους αποζημιώσει για την περιουσία τους, αλλά να επιδείξει μεγάλο αριθμό προσφυγών στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή όπου αλλού, όπως π.χ. στις απευθείας συνομιλίες.

Γι’ αυτό και εξευτελίζουν στην κυριολεξία τους Ελληνοκύπριους, εκτός της εξευτελιστικής αποζημίωσης και με διάφορες άλλες ενέργειες, όπως:
• Αν η περιουσία ήταν μέχρι το 1974 ενυπόθηκη σε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, απαιτούν απόδειξη εξόφλησης του ενυπόθηκου ποσού.
• Απαιτούν δηλώσεις από συνιδιοκτήτες, ότι δεν φέρουν ένσταση για την προσφυγή και τη «διευθέτηση».

Στο έγγραφο που αποκαλύπτουμε καταγράφονται:
• Η εξευτελιστική αποζημίωση
• Η αξίωση να υπογραφεί παραίτηση από οποιοδήποτε δικαίωμα στην περιουσία και η απόρριψη του δικαιώματος της χρήσης της περιουσίας. Επικαλείται δήθεν το Δίκαιο της Ανάγκης, ότι δηλαδή οι ιδιοκτήτες δεν έκαναν χρήση της περιουσίας τους λόγω «πολιτικών συνθηκών» που δημιουργήθηκαν στην Κύπρο!

«Πολιτικές συνθήκες» ονομάζουν οι κατοχικές αρχές την εισβολή και την κατοχή!

ΠΡΟΣ ΑΓΡΑΝ ΠΕΛΑΤΩΝ Ε/κ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ, ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ Τ/κ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ!
Χοντρά χρήματα οικονομάνε Ε/κ δικηγόροι, οι οποίοι σε συνεργασία με T/κ δικηγόρους αναλαμβάνουν τέτοιου είδους υποθέσεις, αφού είτε οι ίδιοι, είτε άλλοι σπεύδουν προς άγραν «πελατών». Τα υποψήφια «θύματα» πείθονται με διάφορα επιχειρήματα, όπως η στασιμότητα στις συνομιλίες ή το διαφαινόμενο κλείσιμο του περιουσιακού, την απόφαση του ΕΔΑΔ στην υπόθεση Δημόπουλος, ακόμα και την πρόσφατη τοποθέτηση του Αντιπροέδρου του ΕΔΑΔ, Χρήστου Ροζάκη σε ελληνοκυπριακή εφημερίδα, ότι περίπου είναι εντάξει να προσφεύγει κάποιος στην παράνομη «επιτροπή αποζημιώσεων», εφόσον, αν δεν ικανοποιηθεί ο αιτητής, θα μπορεί να προσφύγει στο ΕΔΑΔ!

Οι δικηγόροι, Ε/κ και T/κ έχουν στήσει ολάκερο δίκτυο προσέλκυσης προσφυγών στην παράνομη «επιτροπή αποζημιώσεων» και φυσικά τσεπώνουν αρκετές χιλιάδες ευρώ.Οι τελευταίες εξελίξεις τους χαλάνε τη μανέστρα και αυτό δεν τους αρέσει καθόλου.

http://pontiki.com.cy/
HELLENICREVENGE

Η ΑΟΖ φέρνει πόλεμο;

Η Τουρκία πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη «εχθροπραξία» κατά της χώρας μας στο πεδίο μάχης της ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) επιλέγοντας για μια ακόμη φορά τη χρήση στρατιωτικών μέσων

• Του Γιάννη Θεοδωράτου

Με τη χρήση πολεμικού πλοίου, εφάρμοσε για μία ακόμη φορά τη γνωστή της στρατηγική προκειμένου να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή του Καστελόριζου, προκαλώντας παράλληλα και την ισραηλινή αντίδραση.

Το ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών, με καθυστέρηση δύο τουλάχιστον ημερών, έδωσε στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία αναφορικά με την παρενόχληση του ιταλικού ερευνητικού σκάφους OGS-Explora, το οποίο είχε μισθωθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση με σκοπό την εκτέλεση βυθομέτρησης εντός της ελληνικής και της κυπριακής ΑΟΖ.

Η Τουρκία αντέδρασε δυναμικά αποστέλλοντας την κορβέτα «Bandirma» (F502), η οποία το Σάββατο 12 Μαρτίου προσέγγισε το ιταλικό σκάφος προειδοποιώντας το να διακόψει τις μετρήσεις και να εγκαταλείψει την περιοχή, ενημερώνοντας ότι βρίσκεται παράνομα (χωρίς άδεια) εντός της τουρκικής ΑΟΖ! Το ιταλικό σκάφος που εκτελούσε τις υποθαλάσσιες έρευνες – μετά το πέρας των οποίων θα ποντιζόταν καλώδιο οπτικών ινών που θα συνέδεε το Ισραήλ με την Ιταλία – είχε ζητήσει και λάβει σχετική άδεια από την Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ).

Ο κυβερνήτης του πλοίου ενημέρωσε την αρμόδια εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν, καθότι το πλοίο (που δεν είναι πολεμικό) δεν είχε καμία απολύτως σχέση / αρμοδιότητα να επικοινωνήσει με τις ελληνικές αρχές. Η εταιρεία στη συνέχεια ενημέρωσε για το συμβάν την Υδρογραφική Υπηρεσία του ΠΝ, οπότε το θέμα έφθασε στο ΓΕΕΘΑ, πλην όμως τον χειρισμό του ανέλαβε το Υπουργείο των Εξωτερικών.

Το ιταλικό πλοίο διέκοψε τις έρευνες και στη συνέχεια κινήθηκε με τη συνοδεία της τουρκικής κορβέτας εκτός της ελληνικής ΑΟΖ. Όταν εισήλθε στην κυπριακή, η «Bandirma» απομακρύνθηκε, έχοντας ολοκληρώσει την πρώτη καταγεγραμμένη εχθροπραξία, η οποία έληξε με την καταγραφή των τουρκικών διεκδικήσεων. Το ελληνικό ΥΠΕΞ απέκρυψε το γεγονός, προκειμένου να κρατηθούν κατά την πάγια τακτική χαμηλοί τόνοι, μέχρις ότου (άγνωστο πως) υπήρξε διαρροή στην εφημερίδα «Αυγή». Η μη ανακήρυξη ΑΟΖ εκ μέρους της Αθήνας δημιουργεί ένα «ύποπτο κενό» στην περιοχή του Καστελορίζου (βλ. τις αποκαλύψεις Ρολάνδη στο τρέχον τεύχος Μαρτίου του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ τ.13 που κυκλοφορεί πανελλαδικά), που έρχεται να καλύψει η Άγκυρα!

Η τουρκική ενέργεια προκάλεσε την ισραηλινή αντίδραση, η οποία σύντομα αναμένεται να λάβει πιο σαφή μορφή, διότι παρεμποδίστηκε ένα έργο που αφορά τα συμφέροντα του εβραϊκού κράτους και διέρχεται μέσω της ελληνικής ΑΟΖ. Ωστόσο πρέπει να επισημανθούν τρία σημεία:

Α. Η τουρκική αντίδραση δεν πραγματοποιήθηκε μέσω της αποστολής σκάφους της Ακτοφυλακής αλλά του Τουρκικού Ναυτικού, το οποίο μάλιστα φαίνεται ότι περιπολεί βάσει σχεδίου στην περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ με αποστολή να αποτρέψει οποιαδήποτε ενέργεια ξένης δύναμης / εταιρείας, η οποία δεν θα έχει λάβει την άδεια από την Άγκυρα. Συνεπώς η Τουρκία προετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα και έχει προσδιορίσει κανόνες εμπλοκής.

Β. Η ελληνική πλευρά υπέστη την πρώτη της ήττα στον πόλεμο της ΑΟΖ καθότι η τουρκική κορβέτα όχι μόνο προσδιόρισε το εύρος της τουρκικής διεκδίκησης δίνοντας το στίγμα (!) γεωγραφικού μήκους 32ο 16΄18’’ δυτικά του οποίου (ανοικτά των κυπριακών ακτών) η Τουρκία έχει νόμιμα δικαιώματα, αλλά κατέστησε άμεσα σαφές προς την Ελλάδα, την Κύπρο και ειδικά το Ισραήλ, ότι δεν υφίσταται συνέχεια των μεταξύ του ΑΟΖ, «εξουδετερώνοντας το φρούριο» του Καστελόριζου.

Γ. Αποτελεί παράδοξο το γεγονός της αναφοράς – σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες – των τουρκικών στρατιωτικών αρχών σε ύπαρξη τουρκικής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ είναι γνωστό ότι η Άγκυρα δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη του Μοντέγκο Μπέι (1982, ενεργοποιήθηκε μετά τη συλλογή των προβλεπόμενων κυρώσεων στις αρχές της δεκαετίας του 1990) και συνεπώς δεν αναγνωρίζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτή (εξαίρεση αποτελεί ο καθορισμός ΑΟΖ στην κλειστή Μαύρη Θάλασσα).

Η εμπλοκή συνιστά επιβεβαίωση του «κρυφού casus belli» που έχει γνωστοποιηθεί στη χώρα μας και είναι συνέχεια της δήλωσης Νταβούτογλου περί τοποθέτησης του Καστελορίζου στην Μεσόγειο. Η επιθετική αυτή ενέργεια έρχεται να απαντήσει σε ισραηλινές δηλώσεις περί ελληνικής ΑΟΖ, η οποία εσφαλμένα δεν ανακηρύσσεται. Πιθανόν η Άγκυρα να σκέφτεται σοβαρά να προχωρήσει και σε ανακήρυξη ΑΟΖ, σταθμίζοντας τα υπέρ και τα κατά που θα προκύψουν από μια τέτοια απόφαση.

Συμπερασματικά, θα πρέπει να αναμένονται τις επόμενες εβδομάδες νέες κινήσεις στο μέτωπο της ΑΟΖ, όπου η ισραηλινή εμπλοκή αναμένεται να είναι πολύ πιο συγκεκριμένη διότι επηρεάζονται πλέον ανοικτά και ισραηλινά συμφέροντα. Σε Αθήνα, Λευκωσία, Τελ Αβίβ και φυσικά στην Ουάσιγκτον γνωρίζουν ότι η τουρκική ενέργεια αποτελεί προοίμιο πρόκλησης προσχεδιασμένη κρίσης στην ανατολική Μεσόγειο, με σκοπό να διαπιστωθεί η «αντοχή» του πιο αδύναμου κρίκου της αλυσίδας, που είναι χωρίς αμφιβολία η Ελλάδα… 

ΕΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ   

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ

Εκείνο που όφειλε να κάνει η Ελληνική κυβέρνηση στο θέμα της Ελληνικής ΑΟΖ , θα ήταν η άμεση ανακήρυξη της και η συμφωνία με την Κύπρο για κοινή ΑΟΖ . Τούτο θα σήμαινε συνεκμετάλλευση της ενιαίας ΑΟΖ από τα δύο κράτη του ελληνισμού αλλά και συνομολόγηση κοινού αμυντικού μετώπου που θα έθετε τις βάσεις για ομαλή μετεξέλιξη σε ένα ενιαίο ελληνικό στρατό με κοινό υπουργείο αμύνης .
Αντί αυτού η κυβέρνηση Παπανδρέου αρνείται να προβεί σε ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ και φαίνεται υποχωρούσα στις απειλές που η Τουρκία προβάλλει για το Καστελλόριζο. Η υποχώρηση αυτή , ας σημειωθεί, είναι τρισχειρότερη από εκείνη των Ιμίων,διότι σε πρώτη φάση μετατρέπει σε αμφισβητούμενη και γκρίζα ζώνη μια μεγάλη θαλάσσια έκταση η οποία μπαίνει σαν σφήνα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο. Τούτο σημαίνει ότι παύει να υπάρχει ο ενιαίος ελληνικός χώρος και κατά συνέπεια η ενιαία ελληνική άμυνα Ελλάδος – Κύπρου. Με τη προδοτική αυτή στάση της ελληνικής κυβερνήσεως αποκόπτεται η Κύπρος από τον εθνικό χώρο αλλά και από την Ευρώπη για να παραδοθεί στην ηγεμονία των άγγλων και του Ισραήλ.
Τούτα έχον κατά νουν ο κ. Χριστόφιας έσπευσε να επιταχύνει τις διαδικασίες της εξάρτησης στον αγγλοσιωνιστικό ηγεμονισμό, προβαίνοντας σε συμφωνίες εξόρυξης του φυσικού αερίου . Η Τουρκία πήρε αμέσως το μήνυμα και προσπαθεί να αξιοποιήσει την ελληνική υποχωρητικότητα προβάλλοντας διεκδικήσεις επί της κυπριακής ΑΟΖ και εκτοξεύοντας απειλές στρατιωτικής παρέμβασης .
Το κλίμα που δημιουργείται είναι άκρως επικίνδυνο για το μέλλον της Κύπρου. Η υποψία συνομωσίας με την συμμετοχή της ελληνικής κυβερνήσεως προς επιβολή μιας λύσης στο κυπριακό που να «ικανοποιεί όλες τις πλευρές» , αρχίζει να αποκαλύπτεται αφεαυτής και να απομακρύνει κάθε σκιά αμφιβολίας. Σενάρια επιτάχυνσης των διαδικασιών και μετάβασης σε «διευρυμένη» διάσκεψη ,αρχίζουν ήδη να υιοθετούνται από όλο τα φάσμα του πολιτικού κατεστημένου.
Μοναδική διέξοδος στο αδιέξοδο της προδοσίας είναι η αφύπνιση των ελλήνων και η εναντίωση στα σκοτεινά σχέδια της κυβέρνησης Παπανδρέου , σχέδια οριστικής εγκατάλειψης της Κύπρου. Μια τέτοια εξέλιξη θα βοηθούσε και τον δικό μας αγώνα στη Κύπρο, ενάντια στην υποχώρηση .
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ραούφ Ντενκτάς: Καλεί τον τουρκικό στόλο να επέμβει για το αέριο

Του Μιχάλη Παπαδόπουλου
Σαν το παλιό… κακό κρασί. Ο Ραούφ Ντενκτάς όσο γερνά, τόσο μεστώνει σε… προκλητικότητα και θρασύτητα.
Ο πρώην Τουρκοκύπριος ηγέτης, μιλώντας σε τηλεοπτικό σταθμό, εξέφρασε την εκτίμηση ότι η Τουρκία θα πρέπει να παρεμποδίσει τις μονομερείς έρευνες των Ελληνοκυπρίων για πετρέλαιο και, σε περίπτωση που δεν συμμορφωθούν, να επέμβει ο τουρκικός στόλος.

Σύμφωνα με την τ/κ εφημερίδα «Κίπρις», ο Ρ. Ντενκτάς υποστήριξε ότι οι Ε/κ, εκμεταλλευόμενοι δήθεν την ένταση μεταξύ Τουρκίας-Ισραήλ, επιδόθηκαν στην αναζήτηση πετρελαίου και προσπαθούν να διαμηνύσουν στη διεθνή κοινότητα ότι είναι κυρίαρχοι όλης της Κύπρου.
Υπενθύμισε, παράλληλα, ότι κατά το παρελθόν η Τουρκία ενήργησε αυστηρά σε παρόμοιες περιπτώσεις, και κάλεσε την Άγκυρα να προχωρήσει σε συμφωνίες με το ψευδοκράτος, όπως αυτές των Ε/κ με το Ισραήλ.
Ο κ. Ντενκτάς επανέλαβε τους τουρκικούς ισχυρισμούς, ότι η ε/κ πλευρά δεν επιθυμεί την επίλυση του Κυπριακού, ότι οι Ε/κ έφθασαν στη σημερινή πολιτική συγκυρία ροκανίζοντας το χρόνο και διαδίδοντας ότι η τουρκική πλευρά είναι αδιάλλακτη, και διερωτήθηκε γιατί η Ε.Ε. μοιράζει χρήματα σε ένα κράτος, όπως το ψευδοκράτος, που δεν αναγνωρίζει.
Κάλεσε, μάλιστα, αυτούς που κάνουν τον «μάγκα», σύμφωνα με την έκφρασή του, κατά της Τουρκίας, να δείξουν τη μαγκιά τους απέναντι στους Ε/κ, το Ισραήλ και την Ε.Ε.
Όσον αφορά το Βαρώσι, ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για περιοχή στην οποία «σφετερίστηκαν τα δικαιώματα του ΕΒΚΑΦ».
Τέλος, για το άνοιγμα των λιμανιών, τόνισε ότι η Τουρκία θα πρέπει να επιμένει όπως, για να ανοίξει τα λιμάνια της στους Ε/κ, η ΕΕ θα πρέπει να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος.
Στο θέμα των συμφωνιών Κύπρου - Ισραήλ για το φυσικό αέριο αναφέρθηκε και ο λεγόμενος υπουργός εξωτερικών των κατεχομένων Χουσεΐν Οζγκιουργκιούν. Ο κ. Οζγκιουργκιούν ισχυρίστηκε ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους Ελληνοκυπρίους αναφορικά με το θέμα των φυσικών πόρων, προσθέτοντας ότι το κατοχικό καθεστώς έχει συγκεκριμένη πολιτική για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).
Τόνισε, επίσης, ότι είναι απαράδεκτο η ε/κ διοίκηση, όπως αποκάλεσε την Κυπριακή Δημοκρατία, να συνεργάζεται με το Ισραήλ σε θέματα που αφορούν την ΑΟΖ, εκμεταλλευόμενη τις τεταμένες σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, ενώ κάλεσε τον Πρόεδρο Χριστόφια να λογικευτεί.

Ισραηλινή βάση στην Κύπρο!
Εν τω μεταξύ, ο τ/κ Τύπος αναφέρεται εκτενώς στην επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια στο Ισραήλ.
Η εθνικιστική «Βολκάν», με άρθρο του αρθρογράφου της Μπιρόλ Ερτάν, ισχυρίζεται ότι εκτός από το θέμα της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, ο Πρόεδρος Χριστόφιας ζήτησε από το Ισραήλ να ιδρύσει στρατιωτική βάση στην Κύπρο και να μεταφέρει στρατό.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ερτάν, η πληροφορία αυτή έθεσε σε συναγερμό την Αγγλία, η οποία διατηρεί βάσεις στο νησί, και του λοιπού θα ψυχρανθούν οι σχέσεις της με τους Ε/κ και την Ελλάδα, με αποτέλεσμα στους κόλπους της ΕΕ να υποστηρίζει την Τουρκία και τους Τ/κ.
Εξάλλου, ο αρχισυντάκτης της «Κίπρις» Ρεσάτ Ακάτ γράφει στο άρθρο του ότι, αν οι Ε/κ αρχίσουν τις εργασίες για το πετρέλαιο, η Τουρκία δεν πρόκειται να επιχειρήσει νέα στρατιωτική επιχείρηση, αλλά θα στείλει σκάφος του πολεμικού της ναυτικού δίπλα στο σκάφος που θα κάνει έρευνες για λογαριασμό των Ε/κ, το οποίο θα παρακολουθεί τις εργασίες επιτόπου.
Κατά τον Ακάρ, σε μια τέτοια περίπτωση όχι μόνο δεν θα σημειωθεί πρόοδος στις συνομιλίες, αλλά θα τεντώσει κι άλλο το σχοινί και θα αυξηθεί η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών. Ο αρθρογράφος εισηγείται όπως, μέχρι επίτευξης λύσης, «αποφεύγονται παιγνίδια με τη φωτιά», κατά την έκφρασή του.

Έρογλου: Ώρα για χρονοδιαγράμματα
Την ανάγκη τοποθέτησης χρονοδιαγραμμάτων στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό επισήμανε με δηλώσεις του ο Τ/κ ηγέτης Ντ. Έρογλου, καθώς, όπως ισχυρίστηκε, δεν υπήρξε σημαντική πρόοδος στις συνομιλίες και, γι’ αυτό, «ήλθε πλέον η ώρα για να τεθεί ένα χρονοδιάγραμμα».
Ανυποχώρητος εμφανίστηκε και στο θέμα της λεγόμενης ιθαγένειας, ισχυριζόμενος ότι το ψευδοκράτος έχει «κυβέρνηση και βουλή», και ότι όλοι οι υπήκοοι του «κράτους» αυτού προστατεύονται από το λεγόμενο σύνταγμά του.
Πρόσθεσε, δε, ότι δεν υπάρχει και ούτε είναι δυνατόν να υπάρξει σκέψη εκδίωξης των «πολιτών» του ψευδοκράτους, υπονοώντας τους εποίκους.
ΣΗΜΕΡΙΝΗ

 

Ιμφογνώμων πολιτικά

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΩΝ 8:00 - Δύο Έλληνες καινοτόμοι, οι επιστήμονες στον τομέα της νανοτεχνολογίας Ιωάννης Αραμπατζής και Βασίλης Θεοχαράκης, ανατρέπουν τα δεδομένα και απογειώνουν την Ελλάδα!!!

Δύο Έλληνες επιστήμονες ανατρέπουν τα δεδομένα και απογειώνουν τη χώρα ΝΑΝΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ είναι ο κλάδος της επιστήμης που έχει ως σκοπό να δημιουργήσει σωματίδια ύλης, τα οποία είναι πολύ μικρά σε μέγεθος - συνήθως 100 νανόμετρα ή μικρότερα. 

Ένα νανόμετρο (nm) είναι ένα δισεκατομμυριοστό του μέτρου (10-9 m). Για ν’ αντιληφθεί κανείς το σχετικό μέγεθος ενός νανόμετρου προς το μέτρο, μπορεί να φανταστεί το εξής: Αν η γη είναι όσο ένα μέτρο, τότε το νανόμετρο είναι όσο ένα μήλο. Όταν ένα κοινό υλικό μικραίνει σε επίπεδο νανοκλίμακας, τότε παρουσιάζει πρωτότυπες και μοναδικές ιδιότητες, σε σχέση με τα μόρια ή τα ευμεγέθη, κλασικά υλικά όπως τα γνωρίζουμε. 

Έτσι, αναπτύσσουμε μοναδικές εφαρμογές με όχημα τη νανοτεχνολογία, με σκοπό να εφαρμοστούν στην καθημερινότητα χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις από τον τελικό χρήστη, γνώσεις ή υψηλό κόστος. Σε τελική ανάλυση, πρόκειται για μια νέα επιστήμη, η οποία στα επόμενα χρόνια θ’ ανατρέψει τα πάντα στην καθημερινότητά μας. Η νανοτεχνολογία σήμερα εφαρμόζεται:
*Στην Ιατρική με πολύ εντυπωσιακά αποτελέσματα, καθώς σε λίγο καιρό ασθένειες, που μέχρι πρόσφατα ήταν ανίατες, θα καταπολεμηθούν.
*Στο Διάστημα για προστασία των διαστημικών...

Διαβάστε περισσότερα »

ΗΠΕΙΡΟΣ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ