ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο ιδεολογικός πόλεμος κατά της οικονομικής , πολιτικής και «πνευματικής» τυραννίας που συρρικνώνει δραματικά τη λαϊκή και εθνική κυριαρχία και υποβιβάζει πολιτισμικά το έθνος , συνεχίζεται αμείωτα από το προσωπικό ιστολόγιο του Λουκά Σταύρου. Για ένα ελληνικό εθνικοκοινωνισμό. http://l-stavrou.blogspot.com

Τετάρτη 18 Αυγούστου 2010

Η ΦΙΛΟΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΣΤΡΟΦΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΥ ΛΑ.Ο.Σ

Η ξαφνική στροφή της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος προς ανοικτή υποστήριξη του ισραηλινού ιμπεριαλισμού δείχνει ξεκάθαρα ότι η Ελλάδα έχασε την πολιτική της ανεξαρτησία πιεζόμενη από τους σιωνιστές δανειοδότες της .Το αποτέλεσμα αυτό ήταν αναμενόμενο . Εκείνοι που δημιούργησαν το πελώριο οικονομικό πρόβλημα είναι ασφαλώς οι πολιτικοί μαζί με την ολιγαρχία του πλούτου. Ύστερα από την παρατεταμένη διασκέδαση του πολιτικο-οικονομικού κατεστημένου και το αναποδογύρισμα των τραπεζιών κλήθηκε ο ελληνικός λαός να πληρώσει περικόπτοντας από το ψωμί του αλλά και από την ανεξαρτησία και ελευθερία της Ελλάδος .Έτσι η Ελλάδα μετατρέπεται από γέφυρα συνεργασίας Ε.Ε και αραβικού κόσμου , σε τάφρο διαχωρισμού και απομάκρυνσης μεταξύ αυτών των δύο κόσμων προς στρατηγικό όφελος του Ισραήλ.
Το ακροδεξιό ΛΑ.Ο.Σ ευθυγραμμίζεται με την κυβέρνηση Παπανδρέου και επικροτεί τη νέα στροφή της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος. Η επίσκεψη που πραγματοποιεί στη Κύπρο αποσκοπεί μάλλον να καλλιεργήσει το έδαφος για μια συναινετική στάση της κυπριακής κυβερνήσεως και του εδώ πολιτικού κατεστημένου προς τις νέες επιλογές .

Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα διατηρεί την θέση ότι η Κύπρος ανεξάρτητα από τον καταναγκασμό που υπόκειται η Ελλάδα πρέπει να διατηρήσει τις καλές σχέσεις με τον αραβικό και εν γένει ισλαμικό κόσμο και έτι περισσότερο να ενισχύσει το ρόλο του συνδέσμου μεταξύ αυτού και της Ε.Ε.

Το βέβαιο είναι πως εάν η εξωτερική μας πολιτική καταστεί όργανο του Ισραήλ θα είμαστε χαμένοι . Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε μπροστά στα λάθη της αγγλόδουλης και απομονωτικής πολιτικής του κ. Χριστόφια . Η σύσφιξη σχέσεων με το Γαλλογερμανικό άξονα προβάλει ως η μόνη ευρωπαϊκή πολιτική επιλογή .

Πρέπει επίσης να προσεχθεί η οικονομία μας . Εάν οδηγηθούμε στο Δ.Ν.Τ θα μας επιβληθούν άκρως αρνητικές πολιτικές κατευθύνσεις .

Να ελεγχθεί προσέτι το εσωτερικό μέτωπο ώστε να αποφευχθεί ακροδεξιά σύγκρουση με τους μετανάστες μουσουλμάνους . Η κυβέρνηση οφείλει να πράξει το καθήκον της προς αποτροπή της λαθρομετανάστευσης και αφού αρνείται να κλείσει τα οδοφράγματα ας επιβάλει τουλάχιστο σκληρή περιφρούρηση της γραμμής αντιπαράθεσης με τα κατεχόμενα .

Το βέβαιο είναι ότι η επικρατούσα πολιτική του ραγιαδισμού σκοτώνει τις ελπίδες μας και κάνει να φαίνεται το μέλλον του κυπριακού ελληνισμού αβέβαιο και σκοτεινό.

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)

ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ


ΕΔΗΚ

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ

Η αμοιβαία πολιτική έλξη που αισθάνονται οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και του Ισραήλ δείχνει να είναι ακατανίκητη, τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο.  

του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ 

Πρώτη επίσημη επίσκεψη Ελληνα πρωθυπουργού στο Ισραήλ μετά την αναγνώρισή του από την Ελλάδα και πρώτη επίσκεψη Ισραηλινού πρωθυπουργού στη χώρα μας μέσα σε μόλις έναν μήνα (!) συνιστούν πρωτοφανές γεγονός. Είναι προφανές ότι σηματοδοτεί αλλαγή στρατηγικής εκ μέρους της Αθήνας το ότι σε έναν μήνα έγιναν όσα δεν είχαν γίνει σε... εξήντα και πλέον ολόκληρα χρόνια! Πέρα από τις υποκριτικές ωραιοποιήσεις, η ουσία είναι πως η κυβέρνηση Παπανδρέου αποφάσισε ότι τη συμφέρει να εγκαταλείψει τους Παλαιστινίους και τους Αραβες και να εναγκαλιστεί πολιτικά τους Ισραηλινούς.

Εμβρόντητος είδε χθες ο κάθε ενημερωμένος παρατηρητής τον Γιώργο Παπανδρέου να υιοθετεί πλήρως τη γραμμή του Νετανιάχου και των Ισραηλινών κατακτητών στο Παλαιστινιακό: ενώ ακόμη και οι Αμερικανοί απαιτούν από τον Νετανιάχου να παγώσει τουλάχιστον προσωρινά η επέκταση των παράνομων ισραηλινών εποικισμών στην Παλαιστίνη, προκειμένου να διευκολυνθεί ο άκρως ενδοτικός πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς στο να προσέλθει στο τραπέζι των συνομιλιών και της συνθηκολόγησης, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ανέφερε ούτε λέξη γι' αυτό! Ούτε λέξη για τους εποικισμούς και την αρπαγή της γης των Παλαιστινίων!



Αυτή η παρά φύση πλήρης εναρμόνιση του Γ. Παπανδρέου, προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, με τον ακροδεξιό Μπέντζαμιν Νετανιάχου προκαλεί σοβαρές ανησυχίες, λαμβανομένων ιδίως υπόψη των συνθηκών στο πλαίσιο των οποίων συντελείται. Δεν είναι μυστικό ότι το Ισραήλ έχει "λυσσάξει" να πείσει τον Ομπάμα να εξαπολύσει επίθεση εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν. Ακόμη και χθες, όπως έγραψε η γερμανική έκδοση των "Φαϊνάνσιαλ Τάιμς" σε σχετικό άρθρο της, "ένας υψηλόβαθμος Ισραηλινός στρατιωτικός εκπρόσωπος είπε ότι η Ουάσιγκτον πρέπει να δείξει την ετοιμότητά της για μια αεροπορική επίθεση, αν η Τεχεράνη δεν υποκύψει στην ατομική διαμάχη". Είναι τέτοιο το κλίμα που ένα ακραίο "γεράκι" των νεοσυντηρητικών της κυβέρνησης Μπους, ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Τζον Μπόλτον, εξέχων ακροδεξιός, δήλωσε στον αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό Φοξ Μπίζνες Νέτγουορκ ότι "αν το Ισραήλ επιχειρήσει επίθεση κατά του ιρανικού πυρηνικού σταθμού στο Μπουσέρ, πρέπει να το κάνει μέσα στις οκτώ επόμενες μέρες!".

Ο Μπόλτον δεν έχει πλέον καμία υπεύθυνη θέση στην αμερικανική κυβέρνηση, αλλά οι έξαλλες δηλώσεις του αντανακλούν την υστερική προσπάθεια εξαπόλυσης επίθεσης κατά του Ιράν, που καλλιεργούν οι φιλοϊσραηλινοί ακροδεξιοί Αμερικανοί. Οι ανησυχίες επιτείνονται από την πολύ παράξενη βιασύνη του Γ. Παπανδρέου να μεταβεί στο Ισραήλ την ώρα που είχε ξεσηκωθεί παγκόσμια κατακραυγή εναντίον του Νετανιάχου, κατ' εντολήν του οποίου οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις είχαν δολοφονήσει εν ψυχρώ εννέα άοπλους Τούρκους ειρηνιστές που συμμετείχαν στον στολίσκο μεταφοράς φαρμάκων και τροφίμων στην αποκλεισμένη από τους Ισραηλινούς Λωρίδα της Γάζας. Ποιος ήταν, άραγε, ο λόγος που ώθησε τον Γ. Παπανδρέου να πάει στο Ισραήλ την ώρα που οι Ισραηλινοί είχαν απαγάγει σε διεθνή ύδατα, δεκάδες και δεκάδες μίλια μακριά από τις ακτές του Ισραήλ, περίπου σαράντα Ελληνες πολίτες που συμμετείχαν στην ίδια ανθρωπιστική αποστολή; Τι είναι αυτό που παρακίνησε τον Γ. Παπανδρέου να μας κουβαλήσει στην Αθήνα τον... απαγωγέα (!) των Ελλήνων πολιτών, τον Νετανιάχου; Αυτές οι σπασμωδικές κινήσεις του Γ. Παπανδρέου δείχνουν να εντάσσονται σε κάποιο πολύ σοβαρότερο και επείγον πολιτικό σχέδιο, το οποίο αγνοούμε. Το μόνο βέβαιο είναι ότι αυτό το υποτιθέμενο σχέδιο δεν έχει σε καμία περίπτωση ως κίνητρο την απλή βελτίωση των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων ή τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα της χώρας μας.
 

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ Αντιτουρκικές φαντασιώσεις

Στερούνται πολιτικής σοβαρότητας οι ισχυρισμοί κυβερνητικών, πατριωτικών αλλά και ακροδεξιών κύκλων ότι δήθεν ο πολιτικός εναγκαλισμός του Γ. Παπανδρέου με τον Μπ. Νετανιάχου θα... "τσακίσει" την Τουρκία και θα την υποχρεώσει σε υποχωρήσεις στο Αιγαίο και στο Κυπριακό! Εν πρώτοις είναι διασκεδαστικό να ακούει κανείς αυτή την άποψη από άτομα που ήταν... υπέρ του σχεδίου Ανάν και που γενικά υποστηρίζουν άκρως ενδοτικές θέσεις στα Ελληνοτουρκικά. Επιπλέον, προφανώς υποκρίνονται ότι αγνοούν πως το Ισραήλ είναι αυτό που έχει απεγνωσμένα ανάγκη την Τουρκία και γι' αυτό ο Νετανιάχου θα προστρέξει γονατιστός προς τον Ερντογάν, αν ο τελευταίος του κάνει νεύμα προσέγγισης! 
 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

ΟΤΑΝ Η ΥΠΟΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Η διαλλακτικότητα και ο διάλογος είναι σαφώς δημοκρατικές λειτουργίες. Τι σημαίνει όμως διαλλακτικότητα και πότε γίνεται διάλογος; Όταν κάποιος θελήσει να ασκήσει πλήρως ένα δικαίωμά του πρέπει να εξετάσει μήπως η πλήρης άσκησή του φτάνει στα όρια καταπάτησης δικαιώματος κάποιου άλλου. Αυτό μπορεί να συμβεί είτε όταν παρερμηνεύεται το εύρος του δικαιώματος ή όταν δεν ορίζονται σαφώς τα όρια που καλύπτει το δικαίωμα. Για παράδειγμα, παλιότερα η Λυβίη θέλησε να ασκήσει πλήρως το δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών της υδάτων στον κόλπο της Σύρτης.
Δεν ακολούθησε την ακτογραμμή αλλά ένωσε με μια ευθεία τα άκρα του κόλπου συμπεριλαμβάνοντας όλη την θαλάσσια περιοχή του κόλπου στα χωρικά της ύδατα. Αυτό θεωρήθηκε παράνομο, οι ΗΠΑ (παγκόσμιοι χωροφύλακες) βομβάρδισαν την Λυβίη με το πρόσχημα της τρομοκρατίας και οι Λύβιοι αναθεώρησαν την απόφασή τους. Μάλλον ήταν μια παρερμήνευση του εύρους του δικαιώματος.
Η μονομερής απόφαση και η αδιαλλαξία της Λυβίης είχε αυτό το αποτέλεσμα. Στην περίπτωση της Ελλάδας και Τουρκίας η επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια αποτελεί δικαίωμά μας που προκύπτει από το δίκαιο της θάλασσας. Η Τουρκία πιθανό να θίγεται σε κάποια σημεία ειδικά γύρω απ’ τα νησιά μας που βρίσκονται κοντά στις Τουρκικές ακτές. Αν δούμε το θέμα από την πλευρά της Τουρκίας μπορεί να έχει κάπου δίκιο αλλά έχει δίκιο σε όλο το Αιγαίο;
Μπορεί να διαμαρτυρηθεί για τα χωρικά ύδατα της Πάρου για παράδειγμα; Μήπως αυτοορίστηκε διεθνής χωροφύλακας και νοιάζεται για τα διεθνή και ελεύθερης διέλευσης ύδατα; Αν δούμε στον χάρτη, τα παράλια της Τουρκίας είναι περικυκλωμένα από τα Ελληνικά νησιά και την Κύπρο και γι’ αυτό η Τουρκία αντιδρά. Ισχυρίζεται ότι έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο.
Έχει αλλά σε όλο το Αιγαίο; για παράδειγμα έχει και στην Εύβοια; Ο παραλογισμός φτάνει στο αποκορύφωμά του όταν η κυβέρνηση Σημίτη δέχτηκε και αναγνώρισε ότι η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα όχι πλησίον των ακτών της αλλά γενικά και αόριστα στο Αιγαίο. Η Τουρκία μας απειλεί με πόλεμο (σιγά τα ωά) αν ασκήσουμε το κατοχυρωμένο δικαίωμά μας για επέκταση στα 12 μίλια.
Σ’ αυτή την ωμή παραβίαση κάθε έννοιας δικαίου οι «Ελληναράδες» κυβερνήτες μας μιλούν για διαλλακτικότητα και διάλογο, απ’ εναντίας οι Τούρκοι παραμένουν αδιάλλακτοι και επιθετικοί. Ποιος μέχρι σήμερα βγήκε κερδισμένος; Η Ελλάδα της διαλλακτικότητας ή η Τουρκία της επιθετικότητας και της αδιαλλαξίας; Μήπως πρέπει να διδαχτούμε απ’ την εξωτερική πολιτική της γείτονος χώρας και να αλλάξουμε το δόγμα « δεν διεκδικούμε τίποτε και δεν παραχωρούμε τίποτε» αφού παραχωρούμε συνεχώς;
Τι σημαίνει δεν διεκδικούμε τίποτε;
Παραιτούμαστε της διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας που απορρέουν από διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο;Μήπως αν εγκαταλείψουμε την λογική του ραγιά αρχίσουν και οι άλλοι να μας υπολογίζουν και παρατήσουν τις απειλές και τις παράλογες απαιτήσεις; Μήπως η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση;Οι κινδυνολόγοι ψευτοκουλτουριάρηδες, προπαγανδίζοντας ηττοπάθεια στο λαό, μας λένε που θα πάμε ξυπόλυτοι στ’ αγκάθια. Θα απομονωθούμε διεθνώς, θα καταστραφούμε.
Τους παραπέμπω στον Γέρο του Μωριά, ας πάνε να τα πούνε αυτά πάνω απ’ τον τάφο του και όταν ακούσουν τα κόκαλά του να τρίζουν θα το βουλώσουν μια και καλή.
Εστάλη απο http://ideopigi.blogspot.com


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΨΗ

Τρίτη 17 Αυγούστου 2010

Ακραίο εθνικιστικό κλίμα στην Αλβανία

Ενώ παραδόθηκε στις αρχές και προφυλακίστηκε χθες ο εικοσάχρονος Αλβανός που κατηγορείται ως δράστης της δολοφονίας του ομογενή Αριστοτέλη Γκούμα στη Χειμάρρα γιατί μίλησε ελληνικά, νέα στοιχεία που έρχονται στο φως δείχνουν ότι το έγκλημα ήρθε ως φυσικό επακόλουθο του εθνικιστικού κλίματος που εξαπλώνεται στην αλβανική κοινωνία, ιδιαίτερα στη νεολαία, με έντονα ανθελληνικά χαρακτηριστικά. Οπως έγινε γνωστό, παραμονές του τραγικού γεγονότος στην αστυνομία της Χειμάρρας είχαν κατατεθεί τρεις τουλάχιστον καταγγελίες από ομογενείς ότι δέχονται απειλές γιατί κάνουν χρήση της ελληνικής γλώσσας, ενώ ο δράστης, Ιλιρ Μούκα, από τον Αυλώνα, πριν από την αποτρόπαια πράξη του, είχε εμπλακεί και σε άλλον καυγά για τον ίδιο λόγο με ελληνικής καταγωγής Χειμαρριώτες!
Εχει ενδιαφέρον η αντίδραση της αλβανικής πλευράς για τη δολοφονία, με τον πρωθυπουργό κ. Σαλί Μπερίσα να κάνει λόγο για πράξη «ακραίου και τυφλού φανατισμού», υπογραμμίζοντας πως «είναι πολύ βαρύ να μιλά κανείς στη γλώσσα που επιθυμεί και να του συμβεί κάτι τέτοιο», και να δέχεται τα πυρά μεγάλης μερίδας των ΜΜΕ που επιχείρησαν να υποβιβάσουν το γεγονός σε απλού αστυνομικού χαρακτήρα συμβάν.
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα καταδίκασε το έγκλημα το οποίο απέδωσε, χωρίς να διακρίνει σε αυτό εθνοτικές πτυχές, στο γενικότερο κλίμα ανασφάλειας που κυριαρχεί στη χώρα κατηγορώντας την κυβέρνηση του κ. Μπερίσα ότι έχει παραδώσει την Αλβανία στα χέρια εγκληματιών. Οι εφημερίδες και οι τηλεοπτικοί σταθμοί στο σύνολό τους σχεδόν δεν αποδέχτηκαν τις καταγγελίες της ομογένειας αλλά και μαρτυρίες αυτοπτών ότι πρόκειται για έγκλημα με εθνοτικά κίνητρα και επιχείρησαν συμψηφισμούς του τύπου «αυτό που έγινε ωχριά με αυτά που κάνουν οι Ελληνες στους μετανάστες μας», ενώ αποκρουστικά σχόλια κατέκλυσαν την blogόσφαιρα τα οποία ανακήρυσσαν σε ήρωα του έθνους τον δράστη και αξίωναν την εκδίωξη των Ελλήνων από τη Χειμάρρα!
Διαμαρτυρία
Στα χωριά της Χειμάρρας επικρατούσε χθες ηρεμία, με την ηγεσία της μειονότητας να προσπαθεί να διαχειριστεί ψύχραιμα την υπόθεση που συντάραξε την ομογένεια.
Χθες σε ένδειξη διαμαρτυρίας και με πρωτοβουλία του Κόμματος Ενωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων οι μειονοτικοί δημόσιοι υπάλληλοι προχώρησαν σε δίωρη στάση εργασίας, ενώ το βράδυ του Σαββάτου στην κεντρική πλατεία της Χειμάρρας τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση για τον δολοφονηθέντα ομογενή και τα κέντρα διασκέδασης λειτούργησαν χωρίς μουσική. Εν αναμονή του πορίσματος της αστυνομίας, ο πατέρας του δράστη δήλωσε πως η πράξη του γιου του δεν είχε εθνικιστικά κίνητρα και πως το έγκλημα ήταν προϊόν διαπληκτισμού για τροχαίο ζήτημα. Οι άλλοι εφτά Αλβανοί που συνελήφθησαν παραπέμπονται για συνέργεια στο έγκλημα.

Επιστολή της Παγκόσμιας Συντονιστικής Επιτροπής Βορειοηπειρωτικού Αγώνα στον Γιώργο Παπανδρέου
ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
κ. Γεώργιο Παπανδρέου
Εξοτότατε κ. Πρόεδρε
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΘΕΜΑ: Για το ζήτημα των Τσάμηδων και τον Αλβανικό εθνικισμό

1. Η Ιστορία και η πραγματικότητα
Οι πρόσφατες εθνικιστικές κινήσεις στην Αλβανία για το ζήτημα των Τσάμηδων- «εορτασμός της ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Τσάμηδων από την Ελλάδα», «4ο Φεστιβάλ Τραγουδιού και χορού για την «Τσαμουριά» με επίσημο υποστηρικτή τη σύζυγο του Αλβανού πρωθυπουργού και το υπουργείο Πολιτισμού- έφεραν ξανά στην επικαιρότητα ένα θέμα το οποίο απασχολεί τις ελληνοαλβανικές σχέσεις.
Να θυμίσουμε ότι οι εθνικιστές Αλβανοί που βάζουν το ζήτημα ως θέμα αποζημίωσης, επιστροφής των περιουσιών και απόδοσης της ελληνικής ιθαγένειας, είναι οι απόγονοι των Τσάμηδων που συνεργάστηκαν με τις γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις κατοχής και συγκρότησαν την το «Αλβανικό Σύστημα Πολιτικής Διοικήσεως» με 14 Τάγματα έχοντας ως κύριο στόχο τους την εξολόθρευση του ελληνικού πληθυσμού στην περιοχή της Ηπείρου. Τραγικό αποτέλεσμα, ο θάνατος πολλών Ελλήνων, η πυρπόληση 25.000 σπιτιών, η ερήμωση 243 χωριών, η δημιουργία 100.000 Ελλήνων προσφύγων. Ενέργειες για τις οποίες καταδικάστηκαν και μάλιστα πολλούς εξ' αυτών με την ποινή του θανάτου.
Είναι οι απόγονοι αυτών που ακόμη και ο Ενβέρ Χότζα τους αντιμετώπισε με πολύ μεγάλη δυσπιστία, αφού θεωρήθηκαν συνεργάτες του φασισμού και γι΄ αυτό ένα μεγάλο μέρος τους μετακινήθηκε προς το Δυρράχιο, στο Φίερι και την Αυλώνα και όχι στα σύνορα με την Ελλάδα.
Μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία το θέμα των Τσάμηδων επανήλθε στην επικαιρότητα, με αποκορύφωμα την ανακήρυξη (1994), μετά από ομόφωνη απόφαση της αλβανικής βουλής, της 27ης Ιουνίου ως «ημέρα Γενοκτονίας των Τσάμηδων». Επίσης, οι Τσάμηδες έχουν ιδρύσει τον «Σύνδεσμο της Τσαμουριάς» μιά 100μελή «βουλή», ο οποίος έγινε μέλος της «οργάνωσης υπο-αντιπροσωπευμένων λαών» του ΟΗΕ το 1995, ενώ διατείνονται ότι διαθέτουν τον απελευθερωτικό στρατό της Τσαμουριάς (UCC- Ushtria Nacionalclirimtare e Chameria) «με σκοπό την απελευθέρωση των εδαφών που τους ανήκουν».

2. Η σημερινή κατάσταση και η ανάγκη για πολιτική έναντι της αλβανικής προπαγάνδας
Είναι γεγονός ότι το ζήτημα των Τσάμηδων αποτελεί για την αλβανική πλευρά θέμα που ξεπερνά τις εσωτερικές του διαστάσεις και συνδέεται άμεσα με την εξωτερική πολιτική. Η στάση των κατά καιρούς Αλβανικών κυβερνήσεων οι οποίες θέτουν το ζήτημα στην ελληνική πλευρά θεωρώντας ότι υφίστανται και στις διαστάσεις του, απόδοση περιουσιών και ιθαγένειας, αποζημιώσεις και επιστροφή των Τσάμηδων στην Ελλάδα, δεν αποτελεί απλώς διαχείριση ενός θέματος για λόγους εσωτερικής συνοχής, την περίοδο μάλιστα που είναι στο προσκήνιο το μέλλον των αλβανικών πληθυσμών στα Βαλκάνια.
Οι (άκομψες) κινήσεις επαναφοράς του ζητήματος ως κυρίαρχο στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, ακόμη και από την πλευρά του Αλβανού προέδρου της Δημοκρατίας (Δεκέμβριος 2004 και Νοέμβριος 2005) υποδηλώνει ότι η αλβανική πλευρά συντηρεί το θέμα ως κεντρική συνιστώσα της εξωτερικής της πολιτικής, αλλά και ως σύμβολο ενότητας της πολιτικής και της κοινωνίας. Η πρώτη μάλιστα τις περισσότερες φορές συνηγορεί σε κινήσεις της δεύτερης ακόμη και εάν αυτές έχουν σαν αποτέλεσμα να δημιουργούνται σημαντικά προβλήματα στις διμερείς σχέσεις στις οποίες πρακτικά στηρίζεται η Αλβανία (ελληνικές επενδύσεις). Το εθνικιστικό κλίμα που διαπνέει σε αρκετές περιπτώσεις την αλβανική πολιτική και κοινωνία το οποίο από την μεν πρώτη εκφράζεται με τα γνωστά επιχειρήματα περί «σεβασμού των δικαιωμάτων των Τσάμηδων», από τη δε δεύτερη με πιο δυναμικές κινήσεις (διεκδίκηση εδαφών μέχρι την Πρέβεζα, εκτύπωση χαρτών, κλ.π) αποτελεί μία πραγματικότητα που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.
Η Επιτροπή διαμαρτύρεται για τη συνεχιζόμενη από την αλβανική πλευρά εθνικιστική πολιτική για το ζήτημα των Τσάμηδων και καλεί τις δυνάμεις εντός και εκτός Βουλής και Κομμάτων στην Αλβανία και να δουν το μέλλον στην περιοχή έξω από αντιπαραθέσεις και εθνικιστικές επιδιώξεις. Ταυτόχρονα καλεί την Ελληνική κυβέρνηση και τα Κόμματα να απαντήσουν συνολικά για το θέμα, χωρίς να επιτρέπουν σε επίσημους και ανεπίσημους φορείς της Αλβανίας να κάνουν προπαγάνδα, διασύροντας την Ελλάδα στο εξωτερικό. Παράλληλα καλεί την Ελλάδα να στηρίξει την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία, η οποία ενώ θα έπρεπε να έχει την βοήθειά της, διώκεται ξανά και μπαίνει στο ίδιο επίπεδο με την εθνικιστική επιδίωξη της Αλβανίας που σχετίζεται με τους Τσάμηδες.
Με Τιμή
Ιερέας Κοσμάς Καραβέλλας
Πρόεδρος

Κοινοποίηση:
Βουλή των Ελλήνων
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Ας μιλήσουμε επιτέλους

ΔΗ.ΚΟ : ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ

Η πολιτική ζωή του τόπου δεν θα αλλάξει όσο θα υπάρχει αυτό το πυώδες πολιτικό απόστημα που λέγεται ΔΗ.ΚΟ .
Παρά την προδοτική συμφωνία του Μακαρίου το 1977 τα πράγματα θα μπορούσαν να αλλάξουν και να δοθεί μια ορθή κατεύθυνση στις στρατηγικές επιλογές μας εάν το ΔΗΚΟ υπό την ηγεσία τότε του Σπύρου Κυπριανού δεν ερχόταν να υποστηρίξει ένθερμα αυτές τις προδοτικές συμφωνίες και να ακολουθήσει τη γραμμή του ραγιαδισμού . Το ΔΗΚΟ εξέφραζε τότε τις λεγόμενες Μακαριακές δυνάμεις , αυτό το συνοθύλευμα διαφόρων μισθοφόρων του συστήματος , τα συμφέροντα της εκκλησίας και εν γένει της ολιγαρχίας του πλούτου . Στη συνέχεια είναι το ΔΗΚΟ το κόμμα εκείνο που άσκησε ρυθμιστικό ρόλο και παρήγαγε συνεργασίες που κράτησαν την γραμμή της υποχώρησης .

Η περίοδος όμως που είναι η πιο ζοφερή στην ιστορία αυτού του κόμματος και της Κύπρου γενικότερα , είναι αυτή της διακυβέρνησης Τάσσου Παπαδόπουλου . Κατά την περίοδο αυτή τα λιμνάζοντα συμφέροντα του τόπου και οι υπόγειες διασυνδέσεις τους με αντεθνικά συμφέροντα επέβαλαν το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και την προδοτική άρση της εμπολέμου καταστάσεως με όλα τα τραγικά επακόλουθα της . Η αποδοχή του σχεδίου Ανάν να τεθεί προς ψήφιση από το λαό υπήρξε επίσης ένα μεγάλο λάθος . Όμως πράξη εσχάτης προδοσίας διαπράχθηκε με την αποδοχή της συμμετοχής των εποίκων στο διπλό δημοψήφισμα που επικύρωνε τον διαχωρισμό του νόμιμου λαού της κυπριακής δημοκρατίας σε δύο εκλογικά σώματα και έδινε πολιτική υπόσταση στο έγκλημα του εποικισμού .

Μια άλλη απαράδεχτη πράξη υπήρξε η πρόταση διασύνδεσης της επιστροφής της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου με το απευθείας εμπόριο κατεχομένων και Ε.Ε. Η υποχώρηση σε αυτό το ζήτημα συναινεί στην αρχή της διζονικότητας επί τη βάσει της οικονομικής βιωσιμότητας που προσυπογράφτηκε το 1977 .

Το σημερινό ΔΗΚΟ συνεχίζει την πολιτική του ραγιαδισμού . Στηρίζει τις υπερπροσφορές Χριστόφια την ώρα που ένα μέρος των στελεχών του αναπτύσσει ένα ωρυόμενο ψευδοπατριωτισμό που λειτουργεί ως απόχη οπαδών από τα ανίδεα λαϊκά στρώματα . Αυτό τον ψευδοπατριωτισμό τον συναντούμε σε όλη τη πορεία της υποχώρησης . Είναι η μάσκα που αποκρύβει το αποκρουστικό πρόσωπο της προδοσίας .Πού ήσαν οι ψευδοπατριώτες του ΔΗΚΟ όταν επί Τάσσου Παπαδόπουλου διαπράττονταν οι μεγάλες προδοσίες ; Η τιμιότητα και ο αληθινός πατριωτισμός επιτάσσουν πλήρη διαχωρισμό της θέσεως σου και άμεση αποχώρηση από ένα κόμμα ή πολιτικό σχήμα που πράττει αντίθετα στις πεποιθήσεις σου . Όταν μένεις σε αυτό το κόμμα την ώρα που ξεπουλά τη πατρίδα σημαίνει ότι προσυπογράφεις έμπρακτα την προδοσία .

Πρέπει να ξέρετε όμως ότι το βασίλειο σας έχει τελειώσει . Ο φλογερός εθνικισμός που εξαπλώνεται στα πιο ζωντανά κύτταρα του λαού μας ξεσκίζει τις μάσκες σας για να σας παραδώσει μια μέρα σε ένα οργίλο λαϊκό χείμαρρο .

Η ώρα της συντριβής των οχυρών της προδοσίας πλησιάζει .

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)

ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ


ΕΔΗΚ

Δευτέρα 16 Αυγούστου 2010

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΕΙΣΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΝΔΟΤΙΣΜΟΥ

Το παρελθόν δεν μπορούμε να το αλλάξουμε . Έχουμε όμως το δικαίωμα και τη δύναμη να το κρίνουμε και να το αξιολογήσουμε με την αυστηρότητα και τη μαχητικότητα εκείνη που αρμόζει σε ανθρώπους που θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι και όχι ταπεινωμένοι σκλάβοι .Οι σκιές των ειδώλων θα παύσουν να σκεπάζουν τη ζωή και το μέλλον μας μόνο όταν τα είδωλα πέσουν συντρίμμια κατά γης .
Το σκεπτικό αυτής της ρήξης με το παρελθόν είναι :

πρώτο : να κτυπήσουμε κάποιες συνθήκες που ρίχνουν τη σκιά τους στο παρόν και το μέλλον μας και περιορίζουν τις στρατηγικές επιλογές μας .

Δεύτερο :να κτυπήσουμε πρόσωπα που θεοποιήθηκαν για να επικαλυφθούν μειοδοτικές και προδοτικές πράξεις .

Τρίτο : να δυναμιτίσουμε και κονιορτοποιήσουμε τα θεμέλια της τωρινής ενδοτικής πολιτικής των κρατούντων.

Τα κυριότερα σημεία που πρέπει να επικεντρώσουμε τις βολές μας είναι :

Πρώτο: το κατακτητικό σύνταγμα της Ζυρίχης , να κτυπηθεί ως προδοσία της εθναρχεύουσας εκκλησίας και η αποδοχή ενός μεταοθωμανικού και μετααποικιακού μορφώματος . Στόχος αυτής της πολιτικής είναι η ανάδυση του δικαιώματος αναθέσμισης και αναθεώρησης του συντάγματος μέσα από τη λαϊκή βούληση και με βάση τα δημοκρατικά θέσμια και τις δημοκρατικές αξίες της Ευρώπης . Παράλληλος στόχος είναι η απώθηση του καίσσαρο-παπαδισμού από την πολιτική ζωή του λαού .

Δεύτερο : οι λεγόμενες συμφωνίες κορυφής Μακαρίου – Ντενκτάς του 1977 ως προδοτική πράξη παραχώρησης διζονικότητας στους κατακτητές υπό τον όρο της οικονομικής βιωσιμότητας και άρσης των ανθρωπίνων και εθνικών δικαιωμάτων που θα παρακώλυαν την εφαρμογή της διζονικότητας .

Τρίτο : το άνοιγμα το οδοφραγμάτων ως πράξη εσχάτης προδοσίας διότι αποτελούσε την άρση της εμπολέμου καταστάσεως με τους κατακτητές και την έμμεση αποδοχή της ως τετελεσμένου γεγονότος . Πάνω σε αυτή τη θέση και λαμβάνοντας υπόψιν τα αρνητικά επακόλουθα του ανοίγματος των οδοφραγμάτων θα προβάλουμε τη δική μας απαίτηση για άμεσο κλείσιμο αυτών .

Τέταρτο : το διπλό δημοψήφισμα που έγινε το 2004 με την συμμετοχή των εποίκων είναι επίσης μια μεγάλη προδοσία διότι πρώτο κατήργησε στη πράξη την έννοια του ενιαίου λαού και ενιαίου εκλογικού σώματος και δεύτερο «νομιμοποίησε» τον εποικισμό που είναι ένα έγκλημα πολέμου . Η συμμετοχή των εποίκων υπήρξε μια πράξη πολιτικής αποδοχής τους πάνω στην οποία στηρίχθηκε αργότερα ο προσδιορισμός της αριθμητικής αποδοχής τους με την πρόταση της παραμονής 50.000 που κατέθεσε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ο κ. Χριστόφιας .Για να είμαστε δίκαιοι , η πρόταση του κ. Χριστόφια κοντά στη προδοσία του Τάσσου Παπαδόπουλου αποτελεί διορθωτική κίνηση .Κτυπώντας αυτό το ζήτημα προβάλλουμε το αίτημα μας για ένα λαό και ένα ενιαίο εκλογικό σώμα του οποίου απαιτούμε επακριβή προσδιορισμό σε περίπτωση που θα μας φέρουν κάποιο άλλο σχέδιο προς ψήφιση . Ζητούμε απογραφή των νομίμων κατοίκων δηλαδή των τουρκοκυπρίων , που μόνον αυτοί έχουν δικαίωμα να ψηφίσουν .

Εάν κτυπήσουμε ανηλεώς αυτά τα τέσσερα σημεία , τα είδωλα των πολιτικών νάνων Μιχάλη Μούσκου και Τάσσου Παπαδόπουλου θα αρχίσουν να τρέμουν και να καταρρέουν από τα βάθρα τους ενώ παράλληλα η στρατηγική της υποχώρησης θα δεχθεί θανάσιμο πλήγμα .

Τούτο μονάχα ας έχουμε στο νου μας . Ο εθνικιστικός λόγος πρέπει να περάσει σαν ένας φλογερός άνεμος ενάντια στη παρακμή και τη σήψη , ενάντια στην υποχώρηση και τη δουλοπρέπεια και να αφήσει στο διάβα του ερείπια Μόνο τότε θα ορθωθεί παντοδύναμη και χωρίς υπονομεύσεις , η φοβερή στρατηγική της απελευθέρωσης.

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)

ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ


ΕΔΗΚ

Κυριακή 15 Αυγούστου 2010

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΣΤΗΝ ΧΕΙΜΑPΡΑ

Σε όλα τα γραπτά μου, έχω σαν βασικό γνώμονα την νηφάλια "εξήγηση" των γεγονότων, διότι είμαι πεποισμένος ότι μόνο με την γνώση και την αντίληψη, θα αποφύγουμε τις δυσάρεστες καταστάσεις.

Με αφορμή την δολοφονία του Αριστοτέλη στην Χειμάρρα από Αλβανούς .."Εθνικιστές", περιηγήθηκα το διαδίκτυο με σκοπό να δω πως βλέπουν το γεγονός οι άλλοι, ακόμα και αυτοί που δεν έχουν τα ίδια ιδεώδη και ιδανικά με μένα...

Λοιπόν τι αντίκρυσα?

"Κραυγές" του στυλ "ορμάτε τους να φτάσουμε μέχρι την Πόλη", "φάτε τα ...λαρύγγια των Αλβανών που ζουν στην Ελλάδα" κλπ παρόμοια από την μιά πλευρά (δικαιολογημένα σε κάποιο βαθμό) και από την άλλη πλευρά "μην διογκώσουμε ένα περιστατικό, που προκάλεσαν μερικοί ανεγκέφαλοι"!

Είδα βέβαια και το τραγικό "Τι Βορειοηπειρώτες και κουραφέξαλα, Αλβανοί πολίτες είναι. Γιατί τότε δεν λέμε Δυτικοθρακιώτες τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης?" (!!!)
Κάθησα και σκέφτηκα όσο μπορούσα πιό νηφάλια λόγω του γεγονότος, τι διαβάζω και βλέπω γύρω μου και αποφάσισα να βαρέσω αυτά τα πλήκτρα του υπολογιστή, μπας και βοηθήσω από πλευράς μου να δούμε την αλήθεια κατάματα. Μιά αλήθεια που και σκληρή είναι και τραγική. Και εξηγούμαι:

Η ζώνη των Βαλκανίων που ζούμε, διότι αυτήν διάλεξαν οι πρόγονοι μας 3,000 χρόνια πριν, διακατέχεται από έναν ξέφρενο Εθνικισμό από όλα τα κράτη που την απαρτίζουν, ίσως διότι διαμέσου των αιώνων, υπήρξαν τόσες πολλές αλλαγές συνόρων που συντηρούσαν πάντα έναν αδηφάγο αλυτρωτισμό.

Το διαπίστωσα όταν εργαζόμενος επί αρκετά χρόνια σαν Υψηλόβαθμο Διευθυντικό στέλεχος σε μιά Πολυεθνική Εταιρεία έφτασα να γίνω "Βαλκανιάρχης" δηλαδή να έχω υπό την ευθύνη μου, πέραν της Ελλάδας και της Κύπρου και σχεδόν όλες τις χώρες των Βαλκανίων. Εκεί είδα γιά πρώτη φορά την ουτοπία της "ήρεμης Βαλκανικής"!

Θα σας αναφέρω δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Μιά βραδιά στο Βελιγράδι, είχα βγάλει τον Διευθυντή που είχα σαν υπεύθυνο γιά την Σερβία και το Μαυροβούνιο γιά φαγητό μετά από μιά κοπιαστική ημέρα. Μετά το τέλος του φαγητού, αρχίσαμε να πίνουμε τα παραδοσιακά "σνάπς" και ο Σέρβος "έκανε κεφάλι". Εγώ λόγω της θέσης μου ήμουν πιό προσεκτικός και διατηρούσα την νηφαλιότητά μου. Ξεκινήσαμε την συζήτηση γιά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στην πρώην Γιουγκοσλαβία και γιά το γεγονός ότι μόνο η Ελλάδα δεν "τσίμπησε" στην παραπληροφόρηση των δυτικών μέσων ενημέρωσης (Αγγλίας, Γερμανίας κλπ) και βοήθησε με κάθε τρόπο τους Σέρβους "αδελφούς" μας, έστω και με αυτην την ηθική υποστήριξη. Λίγο λίγο η συζήτηση πήγαινε πιό πέρα, ώσπου χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε στην ΠΓΔΜ....
Εκεί έμεινα εμβρόντητος όταν ο Mirce (έτσι λεγόταν ο υφιστάμενος μου Διευθυντής της Σερβίας) μου είπε ότι η "Μακεδονία" είναι "αλύτρωτη" και φτάνει μέχρι την Θεσσαλονικη και τον Όλυμπο!!!
Δώστε βάση... Υφιστάμενος μου, με γνώση του ότι είμαι Έλληνας και του γεγονότος ότι σαν Έλληνας ήμουν παρά το πλευρό του στην διαμάχη της Σερβίας με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, με γνώση της ευαισθησίας που έχουμε σαν Έλληνες στο θέμα της Μακεδονίας μας και της διαμάχης μας με την ΠΓΔΜ (ένα θέμα που έπρεπε να έχουμε κλείσει πριν 20 χρόνια).... Παρόλα ταύτα μου έδειξε τι πιστεύει και στην πορεία ανακάλυψα ότι δεν ήταν ο μόνος που πίστευε το ίδιο σε ότι αφορά την ΠΓΔΜ!

Ένα δεύτερο περιστατικό ήταν όταν σε ένα από τα συχνά ταξίδια μου στην Σόφια, πήρα όλο το team μου εκεί και τους έβγαλα όλους γιά φαγητό επ'ευκαιρία της επίτευξης του στόχου τους σε πωλήσεις και κέρδη γιά το πρώτο τρίμηνο του 2004 (αν θυμάμαι καλά)! Έκαναν σαν τρελλοί από την χαρά τους, γιατί ήξεραν ότι θα τους πήγαινα σε ένα πολυτελές εστιατόριο όπου θα έτρωγαν και θα έπιναν ότι τραβούσε η ψυχή τους. Και το βασικότερο... Θα πλήρωνε η Εταιρεία!
Που λέτε ότι με πήγαν (καθότι άφησα αυτούς να επιλέξουν το μέρος, λόγω εντοπιότητας) ?
Σε ένα όντως πολυτελές εστιατόριο με το όνομα "Μεγάλη Βουλγαρία" !!!

Με έβαλαν να καθήσω σε μιά θέση όπου από πίσω μου είχα ένα χάρτη της Βαλκανικής όπου στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, η πιό ακριτική Ελληνική Ομάδα θα ήταν η ΑΕΛ (Λάρισα)! Όλα τα άλλα, Κεντρική, Ανατολική, Δυτική Μακεδονία, Ανατολική και Δυτική Θράκη, ΠΓΔΜ, και ένα μικρό κομμάτι της Αλβανίας στην Βουλγαρική επικράτεια. Κοίταξα τον υφιστάμενο μου Βούλγαρο διευθυντή με απορία και του λέω "Radoslav (έτσι ήταν το όνομα του) πως και διάλεξες αυτό το εστιατόριο?"
"Εχει πολύ καλό φαγητό" μου απαντάει και διέκρινα ένα μικρό μειδίαμα στο βλέμμα του!
Πραγματικά έκπληκτος από το γεγονός και διακρίνοντας γελάκια από πλευράς των υπολοίπων εργαζομένων που είχα καλέσει στο τραπέζι, όποτε γυρνούσα και παρατηρούσα αυτόν τον χάρτη, συνέχισα σαν να μην τρέχει τίποτα. Τους άφησα και διάλεξαν ότι πιό εκλεκτό υπήρχε σε ψάρια, κρασί κλπ, και όταν έφτασε η ώρα του λογαριασμού, άναψα τσιγάρο, φόρεσα το παλτό μου και βγήκα έξω, λέγοντας: "Radoslav κανόνισε τον λογαριασμό"!
Έμειναν όλοι με το στόμα ανοιχτό! Πήγε να μου πει κάτι αλλά με το ύφος πιά του Προιστάμενου του και όχι του "συνεργάτη" που τον κάλεσε γιά φαγητό του επανέλαβα: "Φρόντισε τον λογαριασμό. Σας περιμένω απ' έξω"!
Τους παρακολουθούσα που ψάχνονταν να βάλουν όλοι ρεφενέ να πληρώσουν τον λογαριασμό, αφού εγώ τους είχα εγκαταλείψει... Ένας εθνικιστικός σαδισμός ξύπνησε μέσα μου βλέποντας την αγωνία τους να μαζέψουν τα Λέβα που χρειάζονταν γιά να πληρώσουν τον τσουχτερό λογαριασμό, όχι μόνο αυτών που έφαγαν και ήπιαν αυτοί, αλλά και αυτών που έφαγα και ήπια εγώ!
Με γύρισαν στο Ξενοδοχείο μου αμίλητοι σε όλη την διαδρομή...
Την επόμενη μέρα ο Radoslav μου έφερε τον λογαριασμό να τον υπογράψω, γιά να πάρει τα χρήματα από το Ταμείο και να τα μοιράσει στους συναδέλφους του που πλήρωσαν μαζί του τον λογαριασμό. Εκεί είχα την ευκαιρία να μιλήσω λίγο μαζί του και να καταλάβω ότι μέσα τους είχαν μιά ζήλεια γιά την Ελλάδα, γιά το γεγονός ότι είχαν Έλληνα προιστάμενο, γιά το γεγονός ότι στην Ελλάδα περνάμε καλύτερα από ότι εκείνοι, από το ότι εμείς είμασταν εδώ και πολλά χρόνια μέλη της ΕΟΚ αρχικά και της ΕΕ μεταγενέστερα κλπ κλπ. Και όλα αυτά τους έβγαιναν σε ένα Εθνικιστικό ...κόμπλεξ, που μόνο με την σκέψη της Μεγάλης Βουλγαρίας μπορούσαν να ξεπεράσουν!
Συζητήσαμε αρκετά, και από τις κουβέντες μου κατάλαβε ότι μπορεί να είμαι στέλεχος Πολυεθνικής αλλά πρώτα από όλα είμαι Έλληνας και ότι δεν θα ανεχόμουν παρόμοιες συμπεριφορές στο μέλλον. Και προς μεγάλη του ευχαρίστηση με είδε να βάζω την υπογραφή μου στον λογαριασμό του Εστιατορίου, σημάδι ότι τα βάσανά του τελείωσαν, λόγω της ατυχούς έμπνευσης του να πάει έναν Έλληνα και δη προιστάμενό του, σε ένα εστιατόριο που λεγόταν "Μεγάλη Βουλγαρία" και να τον βάλει να καθήσει μπροστά στον χάρτη της!

Με όλα αυτά που ίσως σας κούρασαν που θέλω να καταλήξω? Στο γεγονός ότι η Βαλκανική είναι πλήρης Εθνικισμού και Αλυτρωτισμού και όποιος δεν το καταλαβαίνει είναι ή βλάκας ή ...προδότης!

Ερχόμενοι λοιπόν στην Αλβανία και στο περιστατικό με τον άτυχο Αριστοτέλη, θέλω να σας πω τι καταλαβαίνω από όλη αυτήν την υπόθεση:
"Οι Αλβανοί ΔΕΝ μας υπολογίζουν ή καλύτερα δεν μας παίρνουν στα σοβαρά!"

Οι Αλβανοί ως Τουρκογενής λαός (καμμία σχέση με τους Ιλλυρίους, όπως βαυκαλίζονται), σέβονται ΜΟΝΟ την δύναμη, όπως και οι Τούρκοι άλλωστε!

Βλέπουν ομοεθνείς τους να βρίσκονται στην Ελλάδα, να καίνε επ' ευκαιρία έστω ποδοσφαιρικού αγώνα Ελληνικές σημαίες και κανείς να μην αντιδράει, βλέπουν να μπαίνουν από τα σύνορα και κανείς να μην τους ενοχλέι, βλέπουν ...Έλληνες Πολιτικούς να θέλουν να τους "Ελληνοποιήσουν" λες και είναι ο "περιούσιος Λαός", βλέπουν ότι κανείς Νόμος γιά την Μετανάστευση δεν τηρείται από τις Αρχές, βλέπουν ότι λόγω συμφόρησης των Φυλακών κακοποιοί Ομοεθνείς τους αθωωνονται γιά να επιστρέψουν δήθεν στην Αλβανία, ενώ την επομένη κιόλας μέρα κόβουν βόλτες στην Ομόνοια, βλέπουν μιά "κουτσουλιά" στον χάρτη που λέγεται ΠΓΔΜ να μας έχει στριμώξει στην γωνία, νιώθουν την απατηλή ασφάλεια της ομογάλακτης Τουρκίας και την υποστήριξη των ΗΠΑ στην υπόθεση του Κοσσόβου, και έτσι πιστεύουν ότι ανεξάρτητα από το πόσο μπορούν να "το τραβήξουν το σχοινί" με την Ελλάδα, μπορούν και να μείνουν ατιμώρητοι!

Το βασικότερο βλέπουν απέναντί τους, Ελληνικές Κυβερνήσεις ΧΩΡΙΣ ΠΥΓΜΗ!

Κυβερνήσεις που έκαναν ΑΡΣΗ του ΕΜΠΟΛΕΜΟΥ απέναντί τους, χωρίς να πάρουν ως αντιστάθμισμα, καθόλου ευεργετικά ανταλλάγματα γιά την καταπιεζόμενη Ελληνική Εθνική και όχι Θρησκευτική Μειονότητα της Βορειου Ηπείρου.

Κυβερνήσεις που σε παρόμοια συμβάντα, σαν αυτό του Αριστοτέλη, απλά να ψελλίζουν κάποιες διαμαρτυρίες!

Όχι οι Αλβανοί δεν ξέρουν Ιστορία (γιά αυτό και νομίζουν ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Ιλλυρίων και ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Αλβανός, όπως και ο Γιώργης Καστριώτης)! Απλά οι Τούρκοι τους συμβουλεύουν: "κοιτάτε εμείς, και το 1955 και το 1964-1965 και το 1974 καταφέραμε και τους ξεριζώσαμε από τα εδάφη τους, που τώρα είναι εδάφη μας, και κανείς δεν μας είπε τίποτα!. Κάντε το ίδιο και εσείς... Οι σημερινοί Έλληνες θέλουν μόνο την καλοπέρασή τους, δεν έχουν τα κότσια των προγόνων τους!"

Και αυτό είναι η Αλήθεια! Ψηφίζουμε αυτόν που θα μας τάξει περισσότερα γιά την καλοπέρασή μας ανεξάρτητα αν ξέρουμε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα υπερασπίσει τα Εθνικά μας Συμφέροντα!

Αν το 1955 όταν έγινε τον Σεπτέμβρη η "Νύχτα των Κρυστάλλων" στην Κωνσταντινούπολη, στην Θράκη απελαύνονταν 10,000 Μουσουλμάνοι, αν συνέβαινε το ίδιο το 1964-65 με παράλληλη δήμευση περιουσιών τους , όπως έγινεμε τους Έλληνες της Πόλης, όπου σε μιά νύχτα άφησαν περιουσίες στην Κωσταντινούπολη την Ίμβρο και την Τένεδο και ήλθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα, θα σου έλεγα αν τολμούσαν άλλοι να κάνουν το ίδιο!

Αν ήξεραν ότι ο θάνατος του Αριστοτέλη θα σήμαινε βίαιη απέλαση - με παράλληλη φύλαξη των συνόρων - 50.000 Αλβανών με τις οικογένειες τους, από την Ελλάδα, θα σου έλεγα αν έκαναν θανατηφόρες μαγκιές ....οι έτεροι καλοί μας γείτονες!

Το ίδιο το Αλβανικό Κράτος που στην ουσία συντηρείται οικονομικά από την Ελλάδα, θα κρεμούσε ανάποδα στην Πλατεία των Τυράνων (ή Τυράν-ν-ων), τους εγκληματίες δολοφόνους του Αριστοτέλη!

Αλλά ξέρουν ότι απέναντί τους έχουν ένα Κράτος-οπερέττα με Πολιτικούς χωρίς πυγμή, που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ίδιων ανθρώπων και Κυβερνήσεων που εξυπηρετούν και οι ίδιοι...

Και γιά αυτό αποθρασύνονται! Και δυστυχώς φοβάμαι ότι δεν είδαμε τίποτα ακόμα!

Οι Αλβανοί σήμερα είναι η πρώτη σε πληθυσμό μειονότητα στην χώρα! Με τα δικαιώματα που πήραν μετανάστες και λαθρομετανάστες σύντομα θα μπορούν να έχουν λόγο στα πολιτκά και κοινωνικά αλλά και ΕΘΝΙΚΑ θέματα της χώρας!

Και σε αυτό θα φταίμε εμείς, με αυτούς που ψηφίζουμε!

Και κάτι τελευταίο: "Μην πεις, "Θεός σχωρέστον", γιά τον Αριστοτέλη και αμέσως μετά πας γιά βουτιά στην πισίνα.... Άφησε να περάσει λίγη ώρα... για το τυπικόν της υποθέσεως!

ΥΓ Ευχαριστώ που με ανεχθήκατε!


HELLENICREVENGE

[HeLLeNiCReVeNgE] ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΓΚΟΥΜΑ

Εντύπωση προκαλεί το νεαρό της ηλικίας τους, αλλά και η σχέση ορισμένων με απογόνους αλβανοτσάμηδων.
Σύμφωνα με πληροφορίες μας, τα άτομα που προκάλεσαν τα ρατσιστικά επεισόδια στη Χιμάρα προήλθαν από τον Αυλώνα. Αυτοί φέρονται ως φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Αριστοτέλη Γκούμα, είναι τα εξής.......


1. Ιλίρ Χάλο Μούκαϊ (Ilir Halo Mukaj), ημερομηνία γέννησης: 19 Ιανουαρίου 1990
2. Φαμπιόν Φατός Γιάχαϊ (Fabion Fatosh Jahaj), ημερομηνία γέννησης: 1 Αυγούστου 1989
3. Άντι Πετρίτ Κοτόρι (Andi Petrit Kotori), ημερομηνία γέννησης: 16 Δεκεμβρίου 1985
4. Endri Zeqir Salataj, ημερομηνία γέννησης: 1 Ιουνίου 1988
5. Bledar Engjel Maminaj, ημερομηνία γέννησης: 25 Μαρτίου 1988
6. Juxhin Mentor Mustafaraj, ημερομηνία γέννησης: 26 Σεπτεμβρίου 1987
7. Dijon Gjolek Bushaj, ημερομηνία γέννησης: 27 Ιανουαρίου 1991
8. Aleksander Lavdosh Gjoka, ημερομηνία γέννησης: 5 Ιανουαρίου 1989

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ

Έχω μια αδελφή
Κουκλίτσα αληθινή

Τη λένε Βόρειο Ήπειρο

Την αγαπώ πολύ ..



Έλληνες , ας τάξουμε ως σκοπό μας τη σημαία εκείνη που σκέπασε τη σωρό του ηρωομάρτυρα αδελφού μας Αριστοτέλη Γκούμα , να την υψώσουμε σε ψηλό ιστό να κυματίσει περήφανη στον ελεύθερο ελληνικό ουρανό της Χιμάρας .



Λευτεριά στη Βόρειο Ήπειρο.



ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)

ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 


ΕΔΗΚ

Σάββατο 14 Αυγούστου 2010

ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ Β

Η δεύτερη εισβολή άρχισε να πραγματοποιείται στις 14 Αυγούστου 1974 . Την εξουσία στη Κύπρο ασκούσε τότε ο Κληρίδης και στην Ελλάδα οι δυνάμεις της μεταπολίτευσης υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή . Από τις 20 Ιουλίου που έλαβε χώρα η πρώτη τουρκική εισβολή της οποίας τα αποτελέσματα στρατιωτικός κρίνονται ασήμαντα , μεσολάβησε ένα μεγάλο διάστημα 24 ημερών όπου επέτρεπε την αναδιοργάνωση της Εθνικής Φρουράς και των εφέδρων . Δυστυχώς όμως δεν υπήρξαν τότε στιβαρά χέρια για να θέσουν την κατάσταση υπό τον έλεγχο τους . Η διακυβέρνηση Κληρίδη υπήρξε ανεπαρκής . Το γιατί δεν θα το μάθουμε ποτέ . Σημασία έχει ότι δεν έπραξε το ελάχιστο για την αναδιοργάνωση της άμυνας και ότι η δεύτερη εισβολή και προέλαση των τουρκικών στρατευμάτων έγινε σε συνθήκες πανικού και γενικής υποχώρησης την ώρα που το μοναδικό μέσο μαζικής ενημέρωσης, το ΡΙΚ, διατυμπάνιζε εκεχειρία και κατάπαυση του πυρός .
Την ίδια ώρα στην Ελλάδα , ο Καραμανλής ένιπτε τας χείρας του και παρέδιδε τον ελληνισμό της Κύπρου στα χέρια των τούρκων με την κατάπτυστη εκείνη ρήση «η Κύπρος κείται μακράν» .Η δεύτερη εισβολή και προέλαση των τουρκικών δυνάμεων υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιτικής προδοσίας από τις ηγεσίες της Κύπρου και της Ελλάδος .

Μοναδικές δυνάμεις που αρνήθηκαν υπακοή στην εκεχειρία και πολέμησαν με αποφασιστικότητα ήσαν τα θρυλικά πολεμικά τάγματα της ΕΟΚΑ Β .Μέσα από σκληρές μάχες , εξουδετερώθηκαν οι πάνοπλοι τουρκικοί θύλακες στη Λεμεσό και τη Πάφο . Σε αυτές τις νίκες των πολεμικών ταγμάτων της ΕΟΚΑ Β οφείλεται η παραμονή του ελληνισμού στη Κύπρο .Εάν δεν έπεφταν αυτοί οι θύλακες μέσω της πρόσβασης που είχαν προς τη θάλασσα θα ενισχύονταν απρόσκοπτα από το τουρκικό ναυτικό και θα έλεγχαν σημαντικές θέσεις και διόδους όπως το λιμάνι Λεμεσού και τον κεντρικό δρόμο που ενώνει την Λεμεσό με τη Πάφο . Με βάση τους παράκτιους θύλακες η επέκταση της τουρκικής στρατιωτικής ισχύος στην ενδοχώρα , έως τους πρόποδες του Τροόδους θα ήταν μια εύκολη υπόθεση . Τουρκική στρατιωτική παρουσία στο νότο θα σήμαινε ευκολότερη επιβολή των τουρκικών πολιτικών στόχων αλλά και αποτροπή της οικονομικής ανάκαμψης που κράτησε τον ελληνισμό στη Κύπρο .

Για αυτές τις νίκες και τη ιστορική σημασία τους δεν μιλά κανείς . Γιατί το πολιτικό κατεστημένο στήριξε την ύπαρξη του πάνω στο ψέμα και την ενοχοποίηση της ΕΟΚΑ Β ώστε ανενόχλητο να περατώσει την προδοσία .

Η εθναρχεύουσα εκκλησία και οι πολιτικοί που παρέλαβαν εξ αυτής τη σκυτάλη της υποχώρησης , κάποτε θα λογοδοτήσουν για την συναίνεση και συμπόρευση τους στα σχέδια των κατακτητών .

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)

ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΕΔΗΚ

15 Αυγούστου 1974: Η προδοσία της Αμμοχώστου

πμπορεί να μη θέλουμε να θυμόμαστε τις λεπτομέρειες της 15ης Αυγούστου 1974. Όμως, η υπενθύμιση δεν εξαρτάται από εμάς. Γιατί, κάθε που γίνεται 15 Αυγούστου, ολόκληρη η Κύπρος αποκτά τη μυρωδιά των περιβολιών του Αγίου Μέμνονα, αποκτά χρυσή αμμουδιά και γίνεται Αμμόχωστος…Ο νομικός Πάνος Ιωαννίδης, πρόσφυγας από την Αμμόχωστο και πρόεδρος της Κίνησης για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο, κάνει μίαν από καρδιάς αφήγηση για τα γεγονότα της κατάληψης της Αμμοχώστου.

Η κατάθεσή του αποτελεί μαρτυρία μιας προδοσίας, αποτελεί τροφή για προβληματισμό και υπενθύμιση για όσους τείνουν να ξεχνούν. «Αυτά που ακολουθούν δεν είναι θύμησες», αναφέρει. «Είναι γεγονότα, ανεξίτηλα χαραγμένα στην καρδιά και στο μυαλό όσων ατύχησαν να τα ζήσουν. Γεγονότα, που άλλαξαν τον τρόπο σκέψης και οδήγησαν τον καθένα από εμάς στο δικό του ‘Tάμα Ζωής’....», εξηγεί.



15η Ιουλίου 1974

Οι κατ’ όνομα μόνο Έλληνες μαχαιρώνουν την Κύπρο με χίλιες μαχαιριές, τη σφάζουν και την προσφέρουν στο πιάτο με το αίμα της, για να την απολαύσουν οι εχθροί του Ελληνισμού με την ησυχία τους και για όσο χρόνο εκείνοι θα αποφάσιζαν ότι θα διαρκέσει το φαγοπότι. Και το φαγοπότι συνεχίζεται για 10ετίες ολόκληρες.....



Η 1η φάση της Εισβολής

Την 20ή Ιουλίου 1974 οι Τούρκοι αρχίζουν τον «σικέ αγώνα της Εισβολής». Παρωδία η επιστράτευση στην Αμμόχωστο, σχεδόν ανύπαρκτα τα μέσα, σαστισμένοι και γελοίοι οι επιτελείς της Στρατιωτικής Διοίκησης, με έναν εκτρωματικό Διοικητή -το Συνταγματάρχη Κ.Ζ.- να περιφέρεται μονολογώντας «ό,τι είναι να γίνει θα γίνει, δεν χρειάζεται να είμαστε προκλητικοί…»! Εξαίρεση, μέσα στο χάος, το ανήσυχο βλέμμα των Κυπρίων μονίμων και εφέδρων αξιωματικών και οπλιτών, που αντελήφθησαν την προδοσία και άρχισαν να οργανώνουν μεταξύ τους Ομάδες Μάχης.
Θλιβερή εξαίρεση από τους Ελλαδίτες Αξιωματικούς ο Αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Μουζάκης, που ηγήθηκε της μοναδικής δικής μας επίθεσης για την κατάληψη του πολυβολείου στο τουρκικό Λύκειο. Εκεί, έξω από τα Τείχη της Αμμοχώστου, σκοτώθηκε ο Αν/χης Μουζάκης.


Μεσημέρι της 20ής Ιουλίου 1974

Καταλήφθηκε το τουρκικό πολυβολείο, αιφνιδιάστηκαν οι Τούρκοι από την επίθεση και, υποχωρώντας μέσα στα Τείχη, μετέδωσαν τον πανικό σε ολόκληρη την -για χρόνια- τουρκοκρατούμενη παλαιά πόλη της Αμμοχώστου. Οι έφεδροι ζήτησαν ενισχύσεις, εξηγώντας στο Διοικητή Ζαρκάδα ότι «οι πύλες είναι ανοικτές, ο πανικός μεταξύ των Τούρκων διάχυτος και -με λίγους ακόμα μαχητές- η επιχείρηση για κατάληψη της εντός των Τειχών Αμμοχώστου θα είναι νικηφόρα». Εξήγησαν, επίσης, οι έφεδροι στο Διοικητή ότι, «εάν η παλαιά πόλη καταληφθεί και οι Τούρκοι είναι πλέον ανάμεσά μας, ο κίνδυνος για βομβαρδισμό της Αμμοχώστου απομακρύνεται, χωρίς να αποκλείεται και το ενδεχόμενο οι εισβολείς να μη θεωρήσουν πλέον την Αμμόχωστο σαν στόχο προτεραιότητας».

Τα εξήγησαν αυτά οι έφεδροι στο Συν/χη Κ.Ζ., για να πάρουν την πιο προδοτική διαταγή που ακούστηκε ποτέ από Έλληνα Αξιωματικό: «Άμεση υποχώρηση, η κατάληψη της παλαιάς Αμμοχώστου δεν είναι δική σας δουλειά…»!

Τόλμησαν οι έφεδροι να ρωτήσουν «τίνος δουλειά είναι, άραγε, η απελευθέρωση της Αμμοχώστου, εάν όχι των Αμμοχωστιανών υπερασπιστών της…», για να πάρουν την ίδια παγερή απάντηση: «Σας διατάζω να υποχωρήσετε αμέσως». Με αυτήν τη διαταγή, η ευκαιρία για κατάληψη της εντός των Τειχών Αμμοχώστου χάθηκε οριστικά...

Ανήμποροι να ενεργήσουν όπως θα έπρεπε, οι έφεδροι υποχώρησαν στο Δασάκι των Δικαστηρίων και στα γύρω κτίρια, όπου άρχισαν να δέχονται -αμυνόμενοι πλέον- τα πυρά των Τούρκων από τα Τείχη. Σε λίγο άρχισε και η τουρκική αεροπορία να βομβαρδίζει το κέντρο της πόλης, την παραλία της Αμμοχώστου και τις θέσεις μας.

Ο Διοικητής Αμμοχώστου Συν/χης Κ.Ζ. φρόντισε έγκαιρα να ολοκληρώσει το δικό του μέρος της προδοσίας: Πρόδωσε την Αμμόχωστο από τις πρώτες ώρες, της πρώτης ημέρας, της πρώτης φάσης της Εισβολής, εκτελώντας με απόλυτη ακρίβεια τις εντολές που είχε πάρει και που μόνο εκείνος γνώριζε...



Η 2η φάση της Εισβολής

Το γεγονός ότι ο ρόλος του Συν/χη Κ.Ζ. και των ανθρώπων του είχε τελειώσει από την πρώτη μέρα, αποδείχθηκε μόλις ανακοινώθηκε η προσωρινή κατάπαυση πυρός, χάριν των δήθεν «συνομιλιών της Γενεύης». Με το πρόσχημα ότι «όφειλαν να επισκεφθούν το ΓΕΕΦ», ο Διοικητής Κ.Ζ. και το επιτελείο του εξαφανίστηκαν οριστικά, εγκαταλείποντας όλα τα Τμήματα και την Αμμόχωστο χωρίς Στρατιωτική Διοίκηση...

Για την πόλη της Αμμοχώστου, η δεύτερη φάση της Εισβολής άρχισε νωρίς το απόγευμα της 13ης Αυγούστου 1974 με βομβαρδισμό, και με δύο Τμήματα να προσπαθούν να την υπερασπιστούν: Ένα Τμήμα από 32 εφέδρους στο Δασάκι των Δικαστηρίων και ένα δεύτερο Τμήμα στο Νοσοκομείο της πόλης, με επικεφαλής το Λοχαγό Στέλιο Κάτσιο.

Οι έφεδροι στο Δασάκι χωρίς Διοίκηση. Ο αρχαιότερος από τους Αξιωματικούς έπρεπε να αναλάβει τη Διοίκηση. Έτυχε να είναι ο έφεδρος Ανθυπολοχαγός Πάνος Ιωαννίδης. Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν μέχρι και το μεσημέρι της Πέμπτης 15ης Αυγούστου 1974. Το απόγευμα της ημέρας εκείνης:



· Ο βομβαρδισμός εντάθηκε,

· Οι Τούρκοι πύκνωσαν τα πυρά από τα Τείχη,

· Κάποιο φορητό ραδιόφωνο μετέδιδε ότι «τα τουρκικά άρματα κατευθύνονται προς την Αμμόχωστο, κινούμενα χωρίς αντίσταση, χωρίς τη συνοδεία πεζικού και με μέγιστη ταχύτητα στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Αμμοχώστου».



Οι διαταγές…

Η πόλη έρημη. Μοναδική ένδειξη αντίστασης, οι πυροβολισμοί από τους άνδρες στο Νοσοκομείο και τους εφέδρους στο Δασάκι. Πυροβολισμοί που άρχισαν να αραιώνουν, γιατί τα πυρομαχικά των εφέδρων ήσαν πλέον μετρημένα... Με το βλέμμα περισσότερο παρά με λόγια, αντάλλαξα κάποιες γρήγορες σκέψεις με τον αμέσως επόμενο έφεδρο Ανθυπολοχαγό Γιαννάκη Αρέστη (σήμερα Ταξίαρχος ε.α.). Γνωρίζαμε ότι έπρεπε να δοθούν διαταγές...

Διαταγή πρώτη: «Παραμένουμε στις θέσεις μας αμυνόμενοι. Οικονομία στα πυρομαχικά».

Διαταγή δεύτερη: «Να βγουν παρατηρητές προς τη Λίμνη του Αγίου Λουκά και να αναφέρουν τις κινήσεις των αρμάτων - Να χρησιμοποιηθεί η βενζίνη από τις αποθήκες του Διοικητηρίου για να γίνουν βόμβες Μολότοφ - Εάν τα άρματα κινηθούν μέσα στην πόλη, θα αντιμετωπιστούν».

Διαταγή τρίτη: «Να γίνει προσπάθεια επικοινωνίας με το ΓΕΕΦ και την Κυβέρνηση, για να ζητηθούν ενισχύσεις - Τα άρματα από μόνα τους, χωρίς πεζοπόρα τμήματα, μόνο γραμμή αντιπαράταξης μπορούν να επιδιώξουν, προφανώς κατά μήκος του δρόμου προς το Λιμάνι - Η πόλη της Αμμοχώστου μπορεί να κρατηθεί».

Ήσαν οι πρώτες ουσιαστικές διαταγές, μετά από τις προδοτικές εκείνες του Συν/χη Κ.Ζ. Η πειθαρχία των εφέδρων Αξιωματικών και Οπλιτών προς τον 29χρονο Ανθ/γό Διοικητή ήταν εκπληκτική. Μέσα σε συνθήκες κόλασης, όλοι και από μόνοι τους εξύψωσαν το ηθικό τους και κινήθηκαν όπως διατάχθηκαν. Αρχίσαμε να νιώθουμε πως «ίσως δεν είχαν χαθεί τα πάντα»... Όμως, η προδοσία της Αμμοχώστου δεν ήταν γραμμένο να ανατραπεί. Αφηγείται, γι’ αυτές τις τελευταίες ώρες, ο τότε Λοχαγός Στέλιος Κάτσιος: «…Γύρω στις 4:30 το απόγευμα ξεκίνησα (από το Νοσοκομείο) σε μια προσπάθεια να επανακτήσω επαφή με το Τάγμα μου…

Στη διαδρομή βρήκα το Τμήμα του έφεδρου Ανθ/γού Πάνου Ιωαννίδη, που υπερασπιζόταν την περιοχή κοντά στην κλινική ΛΟΥΚΙΑ και το τουρκοκυπριακό Λύκειο. Συνάντησα, επίσης, το συνάδελφό μου Γιώργο Χατζηκωνσταντίνου, με τον οποίο αντάλλαξα κάποιες απόψεις, που με οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι το Τάγμα μου είχε μετακινηθεί. Μη έχοντας τρόπο επικοινωνίας, επέστρεψα στο Νοσοκομείο, όπου άρχισε η τελευταία μεγάλη μάχη. Τα αεροπλάνα βομβάρδιζαν συνεχώς και τα πυρά των αρμάτων ήσαν καταιγιστικά. Και ενώ τα πάντα έμοιαζαν με κόλαση, ήρθε με αγγελιαφόρο εντολή από το Τάγμα να συμπτύξω το Τμήμα μου στην περιοχή Δερύνειας, πράγμα που έγινε».

Το Τμήμα του Νοσοκομείου πράγματι ανασυντάχθηκε στη Δερύνεια και κράτησε τη γνωστή, μέχρι και σήμερα, ακραία γραμμή προς την Αμμόχωστο. Καθ’ οδόν προς τη Δερύνεια, ο Λοχαγός Κάτσιος πέρασε από το δικό μας Τμήμα και μας ενημέρωσε για τις κινήσεις του. Του ευχηθήκαμε «καλή τύχη» και τον παρακαλέσαμε να μας αφήσει όσα πυρομαχικά τού περίσσευαν. Δεν του είχε απομείνει τίποτε...



15 Αυγούστου 1974, ώρα 6:20 το απόγευμα:

Οι μόνοι Έλληνες που εμείς γνωρίζαμε ότι είχαν απομείνει στην Αμμόχωστο ήσαν οι 32 έφεδροι στο Δασάκι των Δικαστηρίων. Πολύ αργότερα πληροφορηθήκαμε για μιαν ακόμα Ομάδα Εφέδρων, που είχαν επίσης εγκαταλειφθεί, προδομένοι από τη δική τους ηγεσία, στο Λιμάνι της Αμμοχώστου. Ήσαν οι έφεδροι, που τελικά αναγκάστηκαν να πέσουν στη θάλασσα για να σωθούν κολυμπώντας.



Στο μεταξύ:

· Τα άρματα είχαν φθάσει στη Λίμνη του Αγίου Λουκά και κτυπούσαν διαρκώς.

· Τη βενζίνη που ψάχναμε, για την κατασκευή τών -ίσως σωτήριων- βομβών Μολότοφ, την είχε πάρει μαζί του ο Συν/χης Κ.Ζ.

· Ελπίδα για εξασφάλιση ενισχύσεων, μέσω του ΓΕΕΦ ή της Κυβέρνησης, καμία. Το μεν Γενικό Επιτελείο δεν απαντούσε στις κλήσεις, ο δε Προεδρεύων της Δημοκρατίας και το Υπουργικό Συμβούλιο είχαν εγκαταλείψει τη Λευκωσία.

· Και, το κρισιμότερο, τα πυρομαχικά των εφέδρων στην Αμμόχωστο είχαν εξαντληθεί.

Η «σιγή πυρός» από τη δική μας πλευρά έδωσε το τελικό σύνθημα στους Τούρκους. Η μοναδική επιλογή ήταν: Ή να χαθούμε αμαχητί ή να υποχωρήσουμε. Πεσμένοι όπως ήμασταν στο χώμα, γύρισα και κοίταξα τον Ανθ/γό Αρέστη, θέλοντας να μοιραστώ μαζί του την αγωνία μου.

Γνώριζα, βέβαια, πως «η ευθύνη για την όποια απόφαση ανήκε στον αρχαιότερο που διοικούσε».

Δεν θυμούμαι αν ήμασταν δακρυσμένοι, ούτε και έχει σημασία. Σημασία έχουν μόνο οι τρεις λέξεις που μου είπε ο Γιαννάκης: «Πάνο, τη Σημαία»... Χωρίς να περιμένει απάντηση, σηκώθηκε μέσα στη κόλαση και προχώρησε προς τον ιστό με τη Σημαία του Διοικητηρίου Αμμοχώστου. Σηκώθηκα πίσω του.

Διαταγή τέταρτη: «Υποστολή της Σημαίας». Όσοι μπόρεσαν να ακούσουν -σχεδόν όλοι- βρέθηκαν «σε στάση Προσοχής να χαιρετούν τη Γαλανόλευκη». Η Σημαία της Αμμοχώστου κατέβηκε, διπλώθηκε και παραδόθηκε στον αρχαιότερο Αξιωματικό. Όλοι πλέον γνώριζαν τη Διαταγή που θα ακολουθούσε.

Διαταγή πέμπτη, η τελευταία: «Να μαζευτεί ο οπλισμός - Άμεση υποχώρηση - Εγκαταλείπουμε τις θέσεις μας, η Αμμόχωστος χάνεται....»

Ο επίλογος της 15ης Αυγούστου 1974 γράφτηκε στη Δερύνεια, όπου δεχθήκαμε την ανακούφιση του Λοχαγού Κάτσιου, που μας είδε ζωντανούς, αλλά και στο Φρέναρος, όπου είχαμε κακό συναπάντημα με τον ατιμώρητο προδότη Συν/χη Κ.Ζ., για να ακούσουμε τη σαρκαστική απορία του: «Μπα, κύριε Ανθυπολοχαγέ, σωθήκατε όλοι!». Ειλικρινά, θα ήθελα να μου είχε περισσέψει μια τελευταία σφαίρα...



Η 3η φάση της Εισβολής: Ο αγώνας που συνεχίζεται

Είναι ο άγνωστης διάρκειας μακροχρόνιος αγώνας, που η σφαγμένη Κύπρος οφείλει να διεξάγει. Όμως, το εάν μπορεί ποτέ:

• μέσα από τα ειρωνικά χειροκροτήματα του εχθρού, όταν αφελείς Έλληνες χορεύουν μπροστά του,

• ή μέσα από τις φιλοσοφίες και τα χαμόγελα ρηχών Ελλήνων πολιτικάντηδων, όταν ξένοι βουλευτές και άλλοι βάρβαροι αποκτούν σε τιμές ευκαιρίας τις κλεμμένες περιουσίες των Ελλήνων της Κύπρου,

• ή μέσα από επιχειρηματικές δραστηριότητες με τον κατακτητή που εισέβαλε, έσφαξε, βίασε και ξερίζωσε τα ιερά και τα όσιά μας,

• ή εξορίζοντας την ενίσχυση της άμυνάς μας,

• ή προσκαλώντας με τη συμπεριφορά μας άθλια «Σχέδια Λύσης»,

• ή μεθοδεύοντας -εμείς οι ίδιοι- την οικονομική εξαθλίωση του τόπου,

• ή ακόμα, αναγνωρίζοντας με τη συμπεριφορά μας το έγκλημα της Εισβολής και της Κατοχής, εξουδετερώνοντας την ευρωπαϊκή μας κατάκτηση και εξευτελίζοντας την αξιοπρέπεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν δηλαδή η κύρια επιδίωξη των δήθεν ηγετών του Ελληνισμού είναι «πώς θα γίνουν αρεστοί στον εχθρό, για ν' αποκτήσουν εξουσία», όταν δηλαδή το μέλημα και κατάντημα είναι «πόσα θα πάρουμε χωρίς τίποτε να δώσουμε στον Τόπο μας», όταν δηλαδή μερικοί είμαστε έτοιμοι να ζητιανέψουμε από τον εχθρό «την άδειά του για να περπατήσουμε στα δικά μας χώματα, να επιτρέψει την επίσκεψη στα δικά μας σπίτια και να επιτρέψει την υπό κατοχήν εγκατάστασή μας στην έγκλειστη περιοχή της προδομένης Αμμοχώστου, αδιαφορώντας για την τύχη των άλλων ξεριζωμένων» και όταν έχουμε εντελώς λησμονήσει πως «ού περί χρημάτων, αλλά περί Αρετής, Τιμής και Αξιοπρέπειας τον Αγώνα οφείλομεν ποιούμενοι». Εάν, λοιπόν, με αυτά τα δεδομένα, ο οποιοσδήποτε αγώνας για ελευθερία -όσο μακροχρόνιος και εάν είναι- μπορεί να επιτύχει, θα χρειαστεί να το εξηγήσει ο κάθε σημερινός Έλληνας, όταν ερωτηθεί από τα παιδιά και τα εγγόνια του:

«Γιατί ξεχάσατε τόσο εύκολα τα όσα ζήσατε και γιατί δεν αντιστέκεστε τώρα που μπορείτε; Εάν, μετά από τόσα χρόνια "δήθεν Αγώνα", ΕΔΩ θα καταλήγατε, Ευρωπαίοι Έλληνες της Κύπρου και της Ελλάδας, ΓΙΑΤΙ δεν ολοκληρώσατε την προδοσία τότε, το 1974; Ή, μήπως, όλα αυτά τα χρόνια χρειαζόντουσαν για να μεθοδευτεί το ΑΛΛΟΘΙ για τους Ξένους Βάρβαρους και για τους Ντόπιους Εφιάλτες, ούτως ώστε η ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ να θεωρείται πλέον ως πράξη εθνικής σοφίας;»

Κάποιου, όμως, τα εγγόνια θα έχουν το δικαίωμα να ρωτήσουν και κάτι ακόμα:

«Γιατί τη φύλαξες τη Σημαία, παππού; Απλώς και μόνο... για να δακρύζεις στις 15 του κάθε Αυγούστου; Και δεν είναι αυτό υποκρισία;». Αυτός ο παππούς επιθυμεί να μπορεί εκείνη την ώρα να απαντήσει με αξιοπρέπεια: Εγώ, αντιστάθηκα μέχρι το τέλος...



*Πάνος Ιωαννίδης, Νομικός


ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ

Η « ΟΜΟΝΟΙΑ », ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΓΚΟΥΜΑ

Δολοφονία Αριστοτέλη – δελτίο τύπου Ομόνοιας

 Άγιοι Σαράντα 13/08/2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



Συντετριμμένοι από την άδικη και αδιανόητη απώλεια του συμπατριώτη μας Αριστοτέλη Γκούμα από τη Χειμάρρα, προσευχόμαστε στο Θεό να απαλύνει τον πόνο της οικογένειας του. Το έγκλημα χωρίς προηγούμενο, εμπνευσμένο από τα πιο σκοτεινά κίνητρα  αποτελεί μια ισχυρή πρόκληση της Χειμαρριώτικης κοινότητας και ολόκληρης της  Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας. Είναι ενέργεια αποτρόπαια και καταδικαστέα από κάθε υγιώς σκεπτόμενα πολίτη της κοινωνίας.


Σε αυτές τις κρίσιμες και φορτισμένες στιγμές, ζητούμε:

1.      Την άμεση αντίδραση της δικαιοσύνης χωρίς καμία ελαστικότητα στην εφαρμογή του νόμου.
2.      Την λήψη δραστικών και συστηματικών μέτρων από την αλβανική κυβέρνηση προκειμένου να εκλείψει επιτέλους κάθε απόπειρα πρόκλησης  των μελών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας όπως και κάθε πολίτη αυτού του τόπου που σχετίζεται με την εθνική καταγωγή, τη γλώσσα και το θρήσκευμά του
3.      Καλούμε όλους τους συμπολίτες, τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου καθώς και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, να συμπορευτούμε στον αγώνα κατά των σκοτεινών δυνάμεων που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της περιοχής και την κατάλυση των αρχών και αξιών της ειρηνικής συνύπαρξης και αρμονικής συνεργασίας των κοινοτήτων μας.
                                                Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας 

ΕΣΧΑΤΗ ΦΡΑΜΜΗ ΑΝΑΣΧΕΣΕΩΣ

Διαδίκτυο: Ελπιδα του Έθνους

Σην Ελλάδα σήμερα μια καταπληκτική αρμονία βασιλεύει οι τράπουλλες σημαδεμένες, τα ζάρια "καραγκιοζάκια", μονά-ζυγάδικά μας . Οι κήρυκες της υποταγής και της ακινησίας κλεισμένοι στην ναρκισσίστικη γυάλα τους αναθεματίζουν τις ελεεινές πολιτικές συντεχνίες, την αναξιοκρατία, το καθεστώς, τους εργατοπατέρες, τους κουκουλοφόρους. Πέραν από μία αρθρογραφία του αναθέματος δεν μας λένε πώς και γιατί φθάσαμε ως εδώ που φθάσαμε, στο τελευταίο σκαλί στου "κακού τη σκάλα". Σε τελευταία ανάλυση κατά βάθος όλοιδιαβάζουμε την ίδια εφημερίδα παρακολουθούμε την ίδια τηλεόραση Επιφανειακές αντιζηλίες, ψευδείς διενέξεις φαίνονται να τις χωρίζουν. Όταν όμως πρόκειται για το συνδικάτο των συμφερόντων, που έχει μοιράσει προς ίδιον όφελος όλα τα όργανα της εξουσίας μία ξαφνική ταυτότητα απόψεων τους ενώνει. Σιωπή για τα καμμένα βιβλιοπωλεία. Σιωπή για τις καταστροφές των σχολείων. Σιωπή για το δράμα των μεροκαματιάρηδων που καταστρέφονται οι περιουσίες τους από τα τσιράκια του παρακράτους. Εκείνη την στιγμή δεν υπάρχουν μεταξύ τους περισσότερες διαφωνίες από εκείνες που υπάρχουν μεταξύ των ιεροκηρύκων διαφορετικών θρησκειών, όταν φωνάζουν εναντίον των Απίστων και τωναθέων.
Έτσι δεν έχουμε κανένα τρόπο να διαλέξουμε μεταξύ των απόψεων που θα μας επέτρεπαν να τοποθετηθούμε, όπως δεν έχουμε κανένα τρόπο να επιλέξουμε μεταξύ των υποψηφίων που μπορούμε να εκλέξουμε και απλά διαλέγουμε όπως θα διαλέγαμε από τον κατάλογο με τα φαγητά στην ταβέρνα ή το εστιατόριο. Τα γεγονότα μας παρουσιάζονται παντού με την ίδια συγκάλυψη. Οι αξίες μας παρουσιάζονται σύμφωνα με μία ενιαία ιεραρχία. Και δεν μπορούμε να διαβάσουμε τα νέα του κόσμου παρά μόνο μέσα από ένα κόσκινο, που μας επαναφέρει συνέχεια στα μάτια μερικά σαφή παραπτώματα και που μας φράζει παντοτινά άλλους ορίζοντες που υποτίθεται πώς "δεν υπάρχουν".
Ακριβώς όπως σε μία δικτατορία, όπου ΜΜΣ λιγότερο "ποικίλα" από τα δικά μας, αλλά κατά βάθος ίδια με αυτά, παραμορφώνουν ή αποκρύπτουν με επιμονή από τους πολίτες μερικά μέρη του κόσμου και δεν φωτίζουν πάρα΄μόνο την όψη του κόσμου που πρέπει να δουν.
Δεν πρέπει να είμαστε αυτοί που είμαστε. Δεν ξέρουν τι μπορεί να κρύβεται μέσα μας. Ίσως το αίσθημα της τιμής, ή υπερηφάνεια, ο σεβασμός του αίματος μας, ένα είδος επιδίωξης καθαρότητος και μεγαλείου, ποιός ξέρει; Όλα αυτά ελαττώματα που δεν ευνοούν τον "καλόν αγοραστή" των μαζικών, φθηνών εμπορευμάτων. Αρα μας ξεπλένουν, όπως το μετάλλευμα που βγαίνει από τα ορυχεία. Και από αυτό το αρχικό πλύσιμο, που επαναλαμβάνεται συνεχώς με κόπον και επιμονή εξαρτάται πόσο καλοί είμαστε. Αυτό είναι το βασικό μέλημα των ΜΜΣ(κοταδισμού).
Έχουμε δικαίωμα σε όλα, εκτός από το να έχουμε δική μας ψυχή, εκτός από το να έχουμε δική μας θέληση. Και όλη η τέχνη της "ενημέρωσης" συνίσταται στο να μας αναγκάσει να διαλέξουμε μεταξύ των εγκεκριμένων ιδεών, των εγκεκριμένων κομμάτων, των εγκεκριμένων προσώπων που είναι τόσο ωραία συσκευασμένες με διαφορετικό χαρτί περιτυλίγματος, ωραίεςς κορδελίτσες και φιογκάκια, χωρίς να υποψιαζόμαστε ότι στην πραγματικότητα δεν περιέχουν παρά το ίδιο ναρκωτικό, χωρίς κυρίως να σκεφτόμαστε ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα που η γεύση μας έχει μείνει αόριστα στον ουρανίσκο!
Έτσι τα κόμματα και τα ΜΜΣ αλληλοϋποστηρίζονται Η θέληση των Ελλήνων ακόμη και όταν είναι δίκαιη, ακόμα και όταν είναι ισχυρή δεν μπορεί παρά να χρησιμοποιηθεί προς ορισμένες κατευθύνσεις και πάντα προς όφελος της νομενκλατούρας που νέμεται την χώρα. Οι Έλληνες αισθάνονται τι είναι καλό και τι δίκαιο. Αλλά τι μπορεί να κάνουν; Όσο μακρυά και αν κοιτάξουν βλέπουν την ίδια σκυθρωπή πεδιάδα και τους ίδιους βάλτους. Διαβάζουν, ακούν ίδια όνομα και μετά τα ονόματα τα ίδια λόγια Θα ήθελαν να δουν να μάθουν να εκλέξουν αντί να διαλέξουν.
Αυτή η αδυναμία των Ελλήνων, ο σφετερισμός της θέλησης τους παίρνει τέλος. Οι πατριωτικές ιστοσελίδεςγκρεμίζουν τα τείχη που "χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ" έκτισαν γύρω μας. Το καθεστωτικό κατεστημένο ωρύεται. Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ελλάδα : το φάντασμα των πατριωτικών ιστοσελίδων. Όλοι και όλες. δημόσιοι και κοινοί΄επαγγελματίες και ερασιτέχνες της παραπληροφόρησης ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα. Δεν θα περάσει. Ο ταριχευμένος λόγος, η κομπάζουσα αμάθεια των κάθε λογής λακέδων του πολιτικού κατεστημένου οι έμπουσες, οι μποβαρίζουσες και οι διάφορες συνοικιακές κατίνες που για δεκαετίες μέσα από τις φυλλάδες και τα κανάλια διαβουκόλιζαν την θέληση των Ελλήνων βρήκε αντίλογο. Οι διάφοροι μαϊντανοί, οι δημόσιοι διανοούμενοι, οι ανιματέρβουλευτές, οι τσούλες της πολιτικής και οι υπουργοί κονφερασιέ δεν είναι πλέον μόνοι τους, να παίζουν θέατρο και την επομένη στο GB να κτυπάει ό ένας τον άλλον στην πλάτη και με μαγκιά πεζοδρομίου να καμαρώνουν "Ρε μεγάλε, ωραία τι βρήκαμε χθες, Μίμη, Πιάσε ένα Single Malt".
Οι πατριωτικές ιστοσελίδες ξανά ανάβουμε τις φωτιές και τις πλάστρες που είχαν σβήσει
"Στην εκκλησιά στον κλίβανο, στο σπίτι, σταργαστήρι, - στο κάστρο στην καρδιά σταποκαΐδια, απρίλης!"

Η Ελλάδα είναι αιώνια. Σε αντίθεση με τους μοιραίους εθνοφοβικούς που κυριαρχούνται απόπαραμεταιχμιακές αλλοιώσεις και ζουν με εμμονές ιδέες εκτός τόπου και χρόνου. Οι πατριωτικές ιστοσελίδες πήραν στα χέρια την Ελλάδα. Οι γνωμοδιαμορφωτές, οι τεταρτοεξουσιαστές διαγουμιστάδες κάθε ιερού και όσιου, οι από τηλεοράσεως διακινητες του κάθε χυδαίου και ευτελούς, οι έμποροι του αρνητισμού και του αγοραίου αριστερισμού δεν μπορούν κατ΄εξακολούθηση να βιάζουν τον πατριωτισμό των Ελλήνων Οι πατριωτικές ιστοσελίδες σπαθάρηδες της μοίρας του Έθνους, γεμάτες χίμαιρες και μουσική, τυλιγμένες στην μεγάλη συμφωνία του αγώνα ζουν ολόψυχα το μεγάλο όνειρο μας την Ελλάδας μας, την αγάπη μας, την λευτεριά μας. Για σένα Ελλάδα! Για την πατρίδα που μας βαστά, που δίνει σκοπό και ένα νόημα στη ζωή μας. Είμαστε ευτυχισμένοι. Τρανότερα από κάθε άλλη φορά, από τα έγκατα της ψυχής μας σηκώνονται αγάλι-αγαλι τα λόγια του Γεωργιου Γεμιστού-Πλήθων που μας συνεπαίρνουν:
"Εσμέν γαρ Ελληνες το γένος, ώς η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί".
Είναι λόγια συγκλονιστικά, , πολεμική ιαχή, ύμνος αγγελικός, είναι λόγια θριάμβου!

ΤΑΜΠΟΥΡΙ