ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΣΤΗΝ ΧΕΙΜΑPΡΑ

Σε όλα τα γραπτά μου, έχω σαν βασικό γνώμονα την νηφάλια "εξήγηση" των γεγονότων, διότι είμαι πεποισμένος ότι μόνο με την γνώση και την αντίληψη, θα αποφύγουμε τις δυσάρεστες καταστάσεις.

Με αφορμή την δολοφονία του Αριστοτέλη στην Χειμάρρα από Αλβανούς .."Εθνικιστές", περιηγήθηκα το διαδίκτυο με σκοπό να δω πως βλέπουν το γεγονός οι άλλοι, ακόμα και αυτοί που δεν έχουν τα ίδια ιδεώδη και ιδανικά με μένα...

Λοιπόν τι αντίκρυσα?

"Κραυγές" του στυλ "ορμάτε τους να φτάσουμε μέχρι την Πόλη", "φάτε τα ...λαρύγγια των Αλβανών που ζουν στην Ελλάδα" κλπ παρόμοια από την μιά πλευρά (δικαιολογημένα σε κάποιο βαθμό) και από την άλλη πλευρά "μην διογκώσουμε ένα περιστατικό, που προκάλεσαν μερικοί ανεγκέφαλοι"!

Είδα βέβαια και το τραγικό "Τι Βορειοηπειρώτες και κουραφέξαλα, Αλβανοί πολίτες είναι. Γιατί τότε δεν λέμε Δυτικοθρακιώτες τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης?" (!!!)
Κάθησα και σκέφτηκα όσο μπορούσα πιό νηφάλια λόγω του γεγονότος, τι διαβάζω και βλέπω γύρω μου και αποφάσισα να βαρέσω αυτά τα πλήκτρα του υπολογιστή, μπας και βοηθήσω από πλευράς μου να δούμε την αλήθεια κατάματα. Μιά αλήθεια που και σκληρή είναι και τραγική. Και εξηγούμαι:

Η ζώνη των Βαλκανίων που ζούμε, διότι αυτήν διάλεξαν οι πρόγονοι μας 3,000 χρόνια πριν, διακατέχεται από έναν ξέφρενο Εθνικισμό από όλα τα κράτη που την απαρτίζουν, ίσως διότι διαμέσου των αιώνων, υπήρξαν τόσες πολλές αλλαγές συνόρων που συντηρούσαν πάντα έναν αδηφάγο αλυτρωτισμό.

Το διαπίστωσα όταν εργαζόμενος επί αρκετά χρόνια σαν Υψηλόβαθμο Διευθυντικό στέλεχος σε μιά Πολυεθνική Εταιρεία έφτασα να γίνω "Βαλκανιάρχης" δηλαδή να έχω υπό την ευθύνη μου, πέραν της Ελλάδας και της Κύπρου και σχεδόν όλες τις χώρες των Βαλκανίων. Εκεί είδα γιά πρώτη φορά την ουτοπία της "ήρεμης Βαλκανικής"!

Θα σας αναφέρω δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Μιά βραδιά στο Βελιγράδι, είχα βγάλει τον Διευθυντή που είχα σαν υπεύθυνο γιά την Σερβία και το Μαυροβούνιο γιά φαγητό μετά από μιά κοπιαστική ημέρα. Μετά το τέλος του φαγητού, αρχίσαμε να πίνουμε τα παραδοσιακά "σνάπς" και ο Σέρβος "έκανε κεφάλι". Εγώ λόγω της θέσης μου ήμουν πιό προσεκτικός και διατηρούσα την νηφαλιότητά μου. Ξεκινήσαμε την συζήτηση γιά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στην πρώην Γιουγκοσλαβία και γιά το γεγονός ότι μόνο η Ελλάδα δεν "τσίμπησε" στην παραπληροφόρηση των δυτικών μέσων ενημέρωσης (Αγγλίας, Γερμανίας κλπ) και βοήθησε με κάθε τρόπο τους Σέρβους "αδελφούς" μας, έστω και με αυτην την ηθική υποστήριξη. Λίγο λίγο η συζήτηση πήγαινε πιό πέρα, ώσπου χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε στην ΠΓΔΜ....
Εκεί έμεινα εμβρόντητος όταν ο Mirce (έτσι λεγόταν ο υφιστάμενος μου Διευθυντής της Σερβίας) μου είπε ότι η "Μακεδονία" είναι "αλύτρωτη" και φτάνει μέχρι την Θεσσαλονικη και τον Όλυμπο!!!
Δώστε βάση... Υφιστάμενος μου, με γνώση του ότι είμαι Έλληνας και του γεγονότος ότι σαν Έλληνας ήμουν παρά το πλευρό του στην διαμάχη της Σερβίας με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, με γνώση της ευαισθησίας που έχουμε σαν Έλληνες στο θέμα της Μακεδονίας μας και της διαμάχης μας με την ΠΓΔΜ (ένα θέμα που έπρεπε να έχουμε κλείσει πριν 20 χρόνια).... Παρόλα ταύτα μου έδειξε τι πιστεύει και στην πορεία ανακάλυψα ότι δεν ήταν ο μόνος που πίστευε το ίδιο σε ότι αφορά την ΠΓΔΜ!

Ένα δεύτερο περιστατικό ήταν όταν σε ένα από τα συχνά ταξίδια μου στην Σόφια, πήρα όλο το team μου εκεί και τους έβγαλα όλους γιά φαγητό επ'ευκαιρία της επίτευξης του στόχου τους σε πωλήσεις και κέρδη γιά το πρώτο τρίμηνο του 2004 (αν θυμάμαι καλά)! Έκαναν σαν τρελλοί από την χαρά τους, γιατί ήξεραν ότι θα τους πήγαινα σε ένα πολυτελές εστιατόριο όπου θα έτρωγαν και θα έπιναν ότι τραβούσε η ψυχή τους. Και το βασικότερο... Θα πλήρωνε η Εταιρεία!
Που λέτε ότι με πήγαν (καθότι άφησα αυτούς να επιλέξουν το μέρος, λόγω εντοπιότητας) ?
Σε ένα όντως πολυτελές εστιατόριο με το όνομα "Μεγάλη Βουλγαρία" !!!

Με έβαλαν να καθήσω σε μιά θέση όπου από πίσω μου είχα ένα χάρτη της Βαλκανικής όπου στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, η πιό ακριτική Ελληνική Ομάδα θα ήταν η ΑΕΛ (Λάρισα)! Όλα τα άλλα, Κεντρική, Ανατολική, Δυτική Μακεδονία, Ανατολική και Δυτική Θράκη, ΠΓΔΜ, και ένα μικρό κομμάτι της Αλβανίας στην Βουλγαρική επικράτεια. Κοίταξα τον υφιστάμενο μου Βούλγαρο διευθυντή με απορία και του λέω "Radoslav (έτσι ήταν το όνομα του) πως και διάλεξες αυτό το εστιατόριο?"
"Εχει πολύ καλό φαγητό" μου απαντάει και διέκρινα ένα μικρό μειδίαμα στο βλέμμα του!
Πραγματικά έκπληκτος από το γεγονός και διακρίνοντας γελάκια από πλευράς των υπολοίπων εργαζομένων που είχα καλέσει στο τραπέζι, όποτε γυρνούσα και παρατηρούσα αυτόν τον χάρτη, συνέχισα σαν να μην τρέχει τίποτα. Τους άφησα και διάλεξαν ότι πιό εκλεκτό υπήρχε σε ψάρια, κρασί κλπ, και όταν έφτασε η ώρα του λογαριασμού, άναψα τσιγάρο, φόρεσα το παλτό μου και βγήκα έξω, λέγοντας: "Radoslav κανόνισε τον λογαριασμό"!
Έμειναν όλοι με το στόμα ανοιχτό! Πήγε να μου πει κάτι αλλά με το ύφος πιά του Προιστάμενου του και όχι του "συνεργάτη" που τον κάλεσε γιά φαγητό του επανέλαβα: "Φρόντισε τον λογαριασμό. Σας περιμένω απ' έξω"!
Τους παρακολουθούσα που ψάχνονταν να βάλουν όλοι ρεφενέ να πληρώσουν τον λογαριασμό, αφού εγώ τους είχα εγκαταλείψει... Ένας εθνικιστικός σαδισμός ξύπνησε μέσα μου βλέποντας την αγωνία τους να μαζέψουν τα Λέβα που χρειάζονταν γιά να πληρώσουν τον τσουχτερό λογαριασμό, όχι μόνο αυτών που έφαγαν και ήπιαν αυτοί, αλλά και αυτών που έφαγα και ήπια εγώ!
Με γύρισαν στο Ξενοδοχείο μου αμίλητοι σε όλη την διαδρομή...
Την επόμενη μέρα ο Radoslav μου έφερε τον λογαριασμό να τον υπογράψω, γιά να πάρει τα χρήματα από το Ταμείο και να τα μοιράσει στους συναδέλφους του που πλήρωσαν μαζί του τον λογαριασμό. Εκεί είχα την ευκαιρία να μιλήσω λίγο μαζί του και να καταλάβω ότι μέσα τους είχαν μιά ζήλεια γιά την Ελλάδα, γιά το γεγονός ότι είχαν Έλληνα προιστάμενο, γιά το γεγονός ότι στην Ελλάδα περνάμε καλύτερα από ότι εκείνοι, από το ότι εμείς είμασταν εδώ και πολλά χρόνια μέλη της ΕΟΚ αρχικά και της ΕΕ μεταγενέστερα κλπ κλπ. Και όλα αυτά τους έβγαιναν σε ένα Εθνικιστικό ...κόμπλεξ, που μόνο με την σκέψη της Μεγάλης Βουλγαρίας μπορούσαν να ξεπεράσουν!
Συζητήσαμε αρκετά, και από τις κουβέντες μου κατάλαβε ότι μπορεί να είμαι στέλεχος Πολυεθνικής αλλά πρώτα από όλα είμαι Έλληνας και ότι δεν θα ανεχόμουν παρόμοιες συμπεριφορές στο μέλλον. Και προς μεγάλη του ευχαρίστηση με είδε να βάζω την υπογραφή μου στον λογαριασμό του Εστιατορίου, σημάδι ότι τα βάσανά του τελείωσαν, λόγω της ατυχούς έμπνευσης του να πάει έναν Έλληνα και δη προιστάμενό του, σε ένα εστιατόριο που λεγόταν "Μεγάλη Βουλγαρία" και να τον βάλει να καθήσει μπροστά στον χάρτη της!

Με όλα αυτά που ίσως σας κούρασαν που θέλω να καταλήξω? Στο γεγονός ότι η Βαλκανική είναι πλήρης Εθνικισμού και Αλυτρωτισμού και όποιος δεν το καταλαβαίνει είναι ή βλάκας ή ...προδότης!

Ερχόμενοι λοιπόν στην Αλβανία και στο περιστατικό με τον άτυχο Αριστοτέλη, θέλω να σας πω τι καταλαβαίνω από όλη αυτήν την υπόθεση:
"Οι Αλβανοί ΔΕΝ μας υπολογίζουν ή καλύτερα δεν μας παίρνουν στα σοβαρά!"

Οι Αλβανοί ως Τουρκογενής λαός (καμμία σχέση με τους Ιλλυρίους, όπως βαυκαλίζονται), σέβονται ΜΟΝΟ την δύναμη, όπως και οι Τούρκοι άλλωστε!

Βλέπουν ομοεθνείς τους να βρίσκονται στην Ελλάδα, να καίνε επ' ευκαιρία έστω ποδοσφαιρικού αγώνα Ελληνικές σημαίες και κανείς να μην αντιδράει, βλέπουν να μπαίνουν από τα σύνορα και κανείς να μην τους ενοχλέι, βλέπουν ...Έλληνες Πολιτικούς να θέλουν να τους "Ελληνοποιήσουν" λες και είναι ο "περιούσιος Λαός", βλέπουν ότι κανείς Νόμος γιά την Μετανάστευση δεν τηρείται από τις Αρχές, βλέπουν ότι λόγω συμφόρησης των Φυλακών κακοποιοί Ομοεθνείς τους αθωωνονται γιά να επιστρέψουν δήθεν στην Αλβανία, ενώ την επομένη κιόλας μέρα κόβουν βόλτες στην Ομόνοια, βλέπουν μιά "κουτσουλιά" στον χάρτη που λέγεται ΠΓΔΜ να μας έχει στριμώξει στην γωνία, νιώθουν την απατηλή ασφάλεια της ομογάλακτης Τουρκίας και την υποστήριξη των ΗΠΑ στην υπόθεση του Κοσσόβου, και έτσι πιστεύουν ότι ανεξάρτητα από το πόσο μπορούν να "το τραβήξουν το σχοινί" με την Ελλάδα, μπορούν και να μείνουν ατιμώρητοι!

Το βασικότερο βλέπουν απέναντί τους, Ελληνικές Κυβερνήσεις ΧΩΡΙΣ ΠΥΓΜΗ!

Κυβερνήσεις που έκαναν ΑΡΣΗ του ΕΜΠΟΛΕΜΟΥ απέναντί τους, χωρίς να πάρουν ως αντιστάθμισμα, καθόλου ευεργετικά ανταλλάγματα γιά την καταπιεζόμενη Ελληνική Εθνική και όχι Θρησκευτική Μειονότητα της Βορειου Ηπείρου.

Κυβερνήσεις που σε παρόμοια συμβάντα, σαν αυτό του Αριστοτέλη, απλά να ψελλίζουν κάποιες διαμαρτυρίες!

Όχι οι Αλβανοί δεν ξέρουν Ιστορία (γιά αυτό και νομίζουν ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Ιλλυρίων και ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Αλβανός, όπως και ο Γιώργης Καστριώτης)! Απλά οι Τούρκοι τους συμβουλεύουν: "κοιτάτε εμείς, και το 1955 και το 1964-1965 και το 1974 καταφέραμε και τους ξεριζώσαμε από τα εδάφη τους, που τώρα είναι εδάφη μας, και κανείς δεν μας είπε τίποτα!. Κάντε το ίδιο και εσείς... Οι σημερινοί Έλληνες θέλουν μόνο την καλοπέρασή τους, δεν έχουν τα κότσια των προγόνων τους!"

Και αυτό είναι η Αλήθεια! Ψηφίζουμε αυτόν που θα μας τάξει περισσότερα γιά την καλοπέρασή μας ανεξάρτητα αν ξέρουμε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα υπερασπίσει τα Εθνικά μας Συμφέροντα!

Αν το 1955 όταν έγινε τον Σεπτέμβρη η "Νύχτα των Κρυστάλλων" στην Κωνσταντινούπολη, στην Θράκη απελαύνονταν 10,000 Μουσουλμάνοι, αν συνέβαινε το ίδιο το 1964-65 με παράλληλη δήμευση περιουσιών τους , όπως έγινεμε τους Έλληνες της Πόλης, όπου σε μιά νύχτα άφησαν περιουσίες στην Κωσταντινούπολη την Ίμβρο και την Τένεδο και ήλθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα, θα σου έλεγα αν τολμούσαν άλλοι να κάνουν το ίδιο!

Αν ήξεραν ότι ο θάνατος του Αριστοτέλη θα σήμαινε βίαιη απέλαση - με παράλληλη φύλαξη των συνόρων - 50.000 Αλβανών με τις οικογένειες τους, από την Ελλάδα, θα σου έλεγα αν έκαναν θανατηφόρες μαγκιές ....οι έτεροι καλοί μας γείτονες!

Το ίδιο το Αλβανικό Κράτος που στην ουσία συντηρείται οικονομικά από την Ελλάδα, θα κρεμούσε ανάποδα στην Πλατεία των Τυράνων (ή Τυράν-ν-ων), τους εγκληματίες δολοφόνους του Αριστοτέλη!

Αλλά ξέρουν ότι απέναντί τους έχουν ένα Κράτος-οπερέττα με Πολιτικούς χωρίς πυγμή, που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ίδιων ανθρώπων και Κυβερνήσεων που εξυπηρετούν και οι ίδιοι...

Και γιά αυτό αποθρασύνονται! Και δυστυχώς φοβάμαι ότι δεν είδαμε τίποτα ακόμα!

Οι Αλβανοί σήμερα είναι η πρώτη σε πληθυσμό μειονότητα στην χώρα! Με τα δικαιώματα που πήραν μετανάστες και λαθρομετανάστες σύντομα θα μπορούν να έχουν λόγο στα πολιτκά και κοινωνικά αλλά και ΕΘΝΙΚΑ θέματα της χώρας!

Και σε αυτό θα φταίμε εμείς, με αυτούς που ψηφίζουμε!

Και κάτι τελευταίο: "Μην πεις, "Θεός σχωρέστον", γιά τον Αριστοτέλη και αμέσως μετά πας γιά βουτιά στην πισίνα.... Άφησε να περάσει λίγη ώρα... για το τυπικόν της υποθέσεως!

ΥΓ Ευχαριστώ που με ανεχθήκατε!

HELLENICREVENGE

[HeLLeNiCReVeNgE] ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΓΚΟΥΜΑ

Εντύπωση προκαλεί το νεαρό της ηλικίας τους, αλλά και η σχέση ορισμένων με απογόνους αλβανοτσάμηδων.
Σύμφωνα με πληροφορίες μας, τα άτομα που προκάλεσαν τα ρατσιστικά επεισόδια στη Χιμάρα προήλθαν από τον Αυλώνα. Αυτοί φέρονται ως φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Αριστοτέλη Γκούμα, είναι τα εξής.......

1. Ιλίρ Χάλο Μούκαϊ (Ilir Halo Mukaj), ημερομηνία γέννησης: 19 Ιανουαρίου 1990
2. Φαμπιόν Φατός Γιάχαϊ (Fabion Fatosh Jahaj), ημερομηνία γέννησης: 1 Αυγούστου 1989
3. Άντι Πετρίτ Κοτόρι (Andi Petrit Kotori), ημερομηνία γέννησης: 16 Δεκεμβρίου 1985
4. Endri Zeqir Salataj, ημερομηνία γέννησης: 1 Ιουνίου 1988
5. Bledar Engjel Maminaj, ημερομηνία γέννησης: 25 Μαρτίου 1988
6. Juxhin Mentor Mustafaraj, ημερομηνία γέννησης: 26 Σεπτεμβρίου 1987
7. Dijon Gjolek Bushaj, ημερομηνία γέννησης: 27 Ιανουαρίου 1991
8. Aleksander Lavdosh Gjoka, ημερομηνία γέννησης: 5 Ιανουαρίου 1989

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ

Έχω μια αδελφή
Κουκλίτσα αληθινή
Τη λένε Βόρειο Ήπειρο
Την αγαπώ πολύ ..


Έλληνες , ας τάξουμε ως σκοπό μας τη σημαία εκείνη που σκέπασε τη σωρό του ηρωομάρτυρα αδελφού μας Αριστοτέλη Γκούμα , να την υψώσουμε σε ψηλό ιστό να κυματίσει περήφανη στον ελεύθερο ελληνικό ουρανό της Χιμάρας .


Λευτεριά στη Βόρειο Ήπειρο.


ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 

ΕΔΗΚ

ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ Β

Η δεύτερη εισβολή άρχισε να πραγματοποιείται στις 14 Αυγούστου 1974 . Την εξουσία στη Κύπρο ασκούσε τότε ο Κληρίδης και στην Ελλάδα οι δυνάμεις της μεταπολίτευσης υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή . Από τις 20 Ιουλίου που έλαβε χώρα η πρώτη τουρκική εισβολή της οποίας τα αποτελέσματα στρατιωτικός κρίνονται ασήμαντα , μεσολάβησε ένα μεγάλο διάστημα 24 ημερών όπου επέτρεπε την αναδιοργάνωση της Εθνικής Φρουράς και των εφέδρων . Δυστυχώς όμως δεν υπήρξαν τότε στιβαρά χέρια για να θέσουν την κατάσταση υπό τον έλεγχο τους . Η διακυβέρνηση Κληρίδη υπήρξε ανεπαρκής . Το γιατί δεν θα το μάθουμε ποτέ . Σημασία έχει ότι δεν έπραξε το ελάχιστο για την αναδιοργάνωση της άμυνας και ότι η δεύτερη εισβολή και προέλαση των τουρκικών στρατευμάτων έγινε σε συνθήκες πανικού και γενικής υποχώρησης την ώρα που το μοναδικό μέσο μαζικής ενημέρωσης, το ΡΙΚ, διατυμπάνιζε εκεχειρία και κατάπαυση του πυρός .
Την ίδια ώρα στην Ελλάδα , ο Καραμανλής ένιπτε τας χείρας του και παρέδιδε τον ελληνισμό της Κύπρου στα χέρια των τούρκων με την κατάπτυστη εκείνη ρήση «η Κύπρος κείται μακράν» .Η δεύτερη εισβολή και προέλαση των τουρκικών δυνάμεων υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιτικής προδοσίας από τις ηγεσίες της Κύπρου και της Ελλάδος .
Μοναδικές δυνάμεις που αρνήθηκαν υπακοή στην εκεχειρία και πολέμησαν με αποφασιστικότητα ήσαν τα θρυλικά πολεμικά τάγματα της ΕΟΚΑ Β .Μέσα από σκληρές μάχες , εξουδετερώθηκαν οι πάνοπλοι τουρκικοί θύλακες στη Λεμεσό και τη Πάφο . Σε αυτές τις νίκες των πολεμικών ταγμάτων της ΕΟΚΑ Β οφείλεται η παραμονή του ελληνισμού στη Κύπρο .Εάν δεν έπεφταν αυτοί οι θύλακες μέσω της πρόσβασης που είχαν προς τη θάλασσα θα ενισχύονταν απρόσκοπτα από το τουρκικό ναυτικό και θα έλεγχαν σημαντικές θέσεις και διόδους όπως το λιμάνι Λεμεσού και τον κεντρικό δρόμο που ενώνει την Λεμεσό με τη Πάφο . Με βάση τους παράκτιους θύλακες η επέκταση της τουρκικής στρατιωτικής ισχύος στην ενδοχώρα , έως τους πρόποδες του Τροόδους θα ήταν μια εύκολη υπόθεση . Τουρκική στρατιωτική παρουσία στο νότο θα σήμαινε ευκολότερη επιβολή των τουρκικών πολιτικών στόχων αλλά και αποτροπή της οικονομικής ανάκαμψης που κράτησε τον ελληνισμό στη Κύπρο .
Για αυτές τις νίκες και τη ιστορική σημασία τους δεν μιλά κανείς . Γιατί το πολιτικό κατεστημένο στήριξε την ύπαρξη του πάνω στο ψέμα και την ενοχοποίηση της ΕΟΚΑ Β ώστε ανενόχλητο να περατώσει την προδοσία .
Η εθναρχεύουσα εκκλησία και οι πολιτικοί που παρέλαβαν εξ αυτής τη σκυτάλη της υποχώρησης , κάποτε θα λογοδοτήσουν για την συναίνεση και συμπόρευση τους στα σχέδια των κατακτητών .
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΔΗΚ)
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΕΔΗΚ

15 Αυγούστου 1974: Η προδοσία της Αμμοχώστου

πμπορεί να μη θέλουμε να θυμόμαστε τις λεπτομέρειες της 15ης Αυγούστου 1974. Όμως, η υπενθύμιση δεν εξαρτάται από εμάς. Γιατί, κάθε που γίνεται 15 Αυγούστου, ολόκληρη η Κύπρος αποκτά τη μυρωδιά των περιβολιών του Αγίου Μέμνονα, αποκτά χρυσή αμμουδιά και γίνεται Αμμόχωστος…Ο νομικός Πάνος Ιωαννίδης, πρόσφυγας από την Αμμόχωστο και πρόεδρος της Κίνησης για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο, κάνει μίαν από καρδιάς αφήγηση για τα γεγονότα της κατάληψης της Αμμοχώστου.

Η κατάθεσή του αποτελεί μαρτυρία μιας προδοσίας, αποτελεί τροφή για προβληματισμό και υπενθύμιση για όσους τείνουν να ξεχνούν. «Αυτά που ακολουθούν δεν είναι θύμησες», αναφέρει. «Είναι γεγονότα, ανεξίτηλα χαραγμένα στην καρδιά και στο μυαλό όσων ατύχησαν να τα ζήσουν. Γεγονότα, που άλλαξαν τον τρόπο σκέψης και οδήγησαν τον καθένα από εμάς στο δικό του ‘Tάμα Ζωής’....», εξηγεί.


15η Ιουλίου 1974
Οι κατ’ όνομα μόνο Έλληνες μαχαιρώνουν την Κύπρο με χίλιες μαχαιριές, τη σφάζουν και την προσφέρουν στο πιάτο με το αίμα της, για να την απολαύσουν οι εχθροί του Ελληνισμού με την ησυχία τους και για όσο χρόνο εκείνοι θα αποφάσιζαν ότι θα διαρκέσει το φαγοπότι. Και το φαγοπότι συνεχίζεται για 10ετίες ολόκληρες.....


Η 1η φάση της Εισβολής
Την 20ή Ιουλίου 1974 οι Τούρκοι αρχίζουν τον «σικέ αγώνα της Εισβολής». Παρωδία η επιστράτευση στην Αμμόχωστο, σχεδόν ανύπαρκτα τα μέσα, σαστισμένοι και γελοίοι οι επιτελείς της Στρατιωτικής Διοίκησης, με έναν εκτρωματικό Διοικητή -το Συνταγματάρχη Κ.Ζ.- να περιφέρεται μονολογώντας «ό,τι είναι να γίνει θα γίνει, δεν χρειάζεται να είμαστε προκλητικοί…»! Εξαίρεση, μέσα στο χάος, το ανήσυχο βλέμμα των Κυπρίων μονίμων και εφέδρων αξιωματικών και οπλιτών, που αντελήφθησαν την προδοσία και άρχισαν να οργανώνουν μεταξύ τους Ομάδες Μάχης. Θλιβερή εξαίρεση από τους Ελλαδίτες Αξιωματικούς ο Αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Μουζάκης, που ηγήθηκε της μοναδικής δικής μας επίθεσης για την κατάληψη του πολυβολείου στο τουρκικό Λύκειο. Εκεί, έξω από τα Τείχη της Αμμοχώστου, σκοτώθηκε ο Αν/χης Μουζάκης.


Μεσημέρι της 20ής Ιουλίου 1974
Καταλήφθηκε το τουρκικό πολυβολείο, αιφνιδιάστηκαν οι Τούρκοι από την επίθεση και, υποχωρώντας μέσα στα Τείχη, μετέδωσαν τον πανικό σε ολόκληρη την -για χρόνια- τουρκοκρατούμενη παλαιά πόλη της Αμμοχώστου. Οι έφεδροι ζήτησαν ενισχύσεις, εξηγώντας στο Διοικητή Ζαρκάδα ότι «οι πύλες είναι ανοικτές, ο πανικός μεταξύ των Τούρκων διάχυτος και -με λίγους ακόμα μαχητές- η επιχείρηση για κατάληψη της εντός των Τειχών Αμμοχώστου θα είναι νικηφόρα». Εξήγησαν, επίσης, οι έφεδροι στο Διοικητή ότι, «εάν η παλαιά πόλη καταληφθεί και οι Τούρκοι είναι πλέον ανάμεσά μας, ο κίνδυνος για βομβαρδισμό της Αμμοχώστου απομακρύνεται, χωρίς να αποκλείεται και το ενδεχόμενο οι εισβολείς να μη θεωρήσουν πλέον την Αμμόχωστο σαν στόχο προτεραιότητας».
Τα εξήγησαν αυτά οι έφεδροι στο Συν/χη Κ.Ζ., για να πάρουν την πιο προδοτική διαταγή που ακούστηκε ποτέ από Έλληνα Αξιωματικό: «Άμεση υποχώρηση, η κατάληψη της παλαιάς Αμμοχώστου δεν είναι δική σας δουλειά…»!
Τόλμησαν οι έφεδροι να ρωτήσουν «τίνος δουλειά είναι, άραγε, η απελευθέρωση της Αμμοχώστου, εάν όχι των Αμμοχωστιανών υπερασπιστών της…», για να πάρουν την ίδια παγερή απάντηση: «Σας διατάζω να υποχωρήσετε αμέσως». Με αυτήν τη διαταγή, η ευκαιρία για κατάληψη της εντός των Τειχών Αμμοχώστου χάθηκε οριστικά...
Ανήμποροι να ενεργήσουν όπως θα έπρεπε, οι έφεδροι υποχώρησαν στο Δασάκι των Δικαστηρίων και στα γύρω κτίρια, όπου άρχισαν να δέχονται -αμυνόμενοι πλέον- τα πυρά των Τούρκων από τα Τείχη. Σε λίγο άρχισε και η τουρκική αεροπορία να βομβαρδίζει το κέντρο της πόλης, την παραλία της Αμμοχώστου και τις θέσεις μας.
Ο Διοικητής Αμμοχώστου Συν/χης Κ.Ζ. φρόντισε έγκαιρα να ολοκληρώσει το δικό του μέρος της προδοσίας: Πρόδωσε την Αμμόχωστο από τις πρώτες ώρες, της πρώτης ημέρας, της πρώτης φάσης της Εισβολής, εκτελώντας με απόλυτη ακρίβεια τις εντολές που είχε πάρει και που μόνο εκείνος γνώριζε...


Η 2η φάση της Εισβολής
Το γεγονός ότι ο ρόλος του Συν/χη Κ.Ζ. και των ανθρώπων του είχε τελειώσει από την πρώτη μέρα, αποδείχθηκε μόλις ανακοινώθηκε η προσωρινή κατάπαυση πυρός, χάριν των δήθεν «συνομιλιών της Γενεύης». Με το πρόσχημα ότι «όφειλαν να επισκεφθούν το ΓΕΕΦ», ο Διοικητής Κ.Ζ. και το επιτελείο του εξαφανίστηκαν οριστικά, εγκαταλείποντας όλα τα Τμήματα και την Αμμόχωστο χωρίς Στρατιωτική Διοίκηση...
Για την πόλη της Αμμοχώστου, η δεύτερη φάση της Εισβολής άρχισε νωρίς το απόγευμα της 13ης Αυγούστου 1974 με βομβαρδισμό, και με δύο Τμήματα να προσπαθούν να την υπερασπιστούν: Ένα Τμήμα από 32 εφέδρους στο Δασάκι των Δικαστηρίων και ένα δεύτερο Τμήμα στο Νοσοκομείο της πόλης, με επικεφαλής το Λοχαγό Στέλιο Κάτσιο.
Οι έφεδροι στο Δασάκι χωρίς Διοίκηση. Ο αρχαιότερος από τους Αξιωματικούς έπρεπε να αναλάβει τη Διοίκηση. Έτυχε να είναι ο έφεδρος Ανθυπολοχαγός Πάνος Ιωαννίδης. Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν μέχρι και το μεσημέρι της Πέμπτης 15ης Αυγούστου 1974. Το απόγευμα της ημέρας εκείνης:


· Ο βομβαρδισμός εντάθηκε,
· Οι Τούρκοι πύκνωσαν τα πυρά από τα Τείχη,
· Κάποιο φορητό ραδιόφωνο μετέδιδε ότι «τα τουρκικά άρματα κατευθύνονται προς την Αμμόχωστο, κινούμενα χωρίς αντίσταση, χωρίς τη συνοδεία πεζικού και με μέγιστη ταχύτητα στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Αμμοχώστου».


Οι διαταγές…
Η πόλη έρημη. Μοναδική ένδειξη αντίστασης, οι πυροβολισμοί από τους άνδρες στο Νοσοκομείο και τους εφέδρους στο Δασάκι. Πυροβολισμοί που άρχισαν να αραιώνουν, γιατί τα πυρομαχικά των εφέδρων ήσαν πλέον μετρημένα... Με το βλέμμα περισσότερο παρά με λόγια, αντάλλαξα κάποιες γρήγορες σκέψεις με τον αμέσως επόμενο έφεδρο Ανθυπολοχαγό Γιαννάκη Αρέστη (σήμερα Ταξίαρχος ε.α.). Γνωρίζαμε ότι έπρεπε να δοθούν διαταγές...
Διαταγή πρώτη: «Παραμένουμε στις θέσεις μας αμυνόμενοι. Οικονομία στα πυρομαχικά».
Διαταγή δεύτερη: «Να βγουν παρατηρητές προς τη Λίμνη του Αγίου Λουκά και να αναφέρουν τις κινήσεις των αρμάτων - Να χρησιμοποιηθεί η βενζίνη από τις αποθήκες του Διοικητηρίου για να γίνουν βόμβες Μολότοφ - Εάν τα άρματα κινηθούν μέσα στην πόλη, θα αντιμετωπιστούν».
Διαταγή τρίτη: «Να γίνει προσπάθεια επικοινωνίας με το ΓΕΕΦ και την Κυβέρνηση, για να ζητηθούν ενισχύσεις - Τα άρματα από μόνα τους, χωρίς πεζοπόρα τμήματα, μόνο γραμμή αντιπαράταξης μπορούν να επιδιώξουν, προφανώς κατά μήκος του δρόμου προς το Λιμάνι - Η πόλη της Αμμοχώστου μπορεί να κρατηθεί».
Ήσαν οι πρώτες ουσιαστικές διαταγές, μετά από τις προδοτικές εκείνες του Συν/χη Κ.Ζ. Η πειθαρχία των εφέδρων Αξιωματικών και Οπλιτών προς τον 29χρονο Ανθ/γό Διοικητή ήταν εκπληκτική. Μέσα σε συνθήκες κόλασης, όλοι και από μόνοι τους εξύψωσαν το ηθικό τους και κινήθηκαν όπως διατάχθηκαν. Αρχίσαμε να νιώθουμε πως «ίσως δεν είχαν χαθεί τα πάντα»... Όμως, η προδοσία της Αμμοχώστου δεν ήταν γραμμένο να ανατραπεί. Αφηγείται, γι’ αυτές τις τελευταίες ώρες, ο τότε Λοχαγός Στέλιος Κάτσιος: «…Γύρω στις 4:30 το απόγευμα ξεκίνησα (από το Νοσοκομείο) σε μια προσπάθεια να επανακτήσω επαφή με το Τάγμα μου…
Στη διαδρομή βρήκα το Τμήμα του έφεδρου Ανθ/γού Πάνου Ιωαννίδη, που υπερασπιζόταν την περιοχή κοντά στην κλινική ΛΟΥΚΙΑ και το τουρκοκυπριακό Λύκειο. Συνάντησα, επίσης, το συνάδελφό μου Γιώργο Χατζηκωνσταντίνου, με τον οποίο αντάλλαξα κάποιες απόψεις, που με οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι το Τάγμα μου είχε μετακινηθεί. Μη έχοντας τρόπο επικοινωνίας, επέστρεψα στο Νοσοκομείο, όπου άρχισε η τελευταία μεγάλη μάχη. Τα αεροπλάνα βομβάρδιζαν συνεχώς και τα πυρά των αρμάτων ήσαν καταιγιστικά. Και ενώ τα πάντα έμοιαζαν με κόλαση, ήρθε με αγγελιαφόρο εντολή από το Τάγμα να συμπτύξω το Τμήμα μου στην περιοχή Δερύνειας, πράγμα που έγινε».
Το Τμήμα του Νοσοκομείου πράγματι ανασυντάχθηκε στη Δερύνεια και κράτησε τη γνωστή, μέχρι και σήμερα, ακραία γραμμή προς την Αμμόχωστο. Καθ’ οδόν προς τη Δερύνεια, ο Λοχαγός Κάτσιος πέρασε από το δικό μας Τμήμα και μας ενημέρωσε για τις κινήσεις του. Του ευχηθήκαμε «καλή τύχη» και τον παρακαλέσαμε να μας αφήσει όσα πυρομαχικά τού περίσσευαν. Δεν του είχε απομείνει τίποτε...


15 Αυγούστου 1974, ώρα 6:20 το απόγευμα:
Οι μόνοι Έλληνες που εμείς γνωρίζαμε ότι είχαν απομείνει στην Αμμόχωστο ήσαν οι 32 έφεδροι στο Δασάκι των Δικαστηρίων. Πολύ αργότερα πληροφορηθήκαμε για μιαν ακόμα Ομάδα Εφέδρων, που είχαν επίσης εγκαταλειφθεί, προδομένοι από τη δική τους ηγεσία, στο Λιμάνι της Αμμοχώστου. Ήσαν οι έφεδροι, που τελικά αναγκάστηκαν να πέσουν στη θάλασσα για να σωθούν κολυμπώντας.


Στο μεταξύ:
· Τα άρματα είχαν φθάσει στη Λίμνη του Αγίου Λουκά και κτυπούσαν διαρκώς.
· Τη βενζίνη που ψάχναμε, για την κατασκευή τών -ίσως σωτήριων- βομβών Μολότοφ, την είχε πάρει μαζί του ο Συν/χης Κ.Ζ.
· Ελπίδα για εξασφάλιση ενισχύσεων, μέσω του ΓΕΕΦ ή της Κυβέρνησης, καμία. Το μεν Γενικό Επιτελείο δεν απαντούσε στις κλήσεις, ο δε Προεδρεύων της Δημοκρατίας και το Υπουργικό Συμβούλιο είχαν εγκαταλείψει τη Λευκωσία.
· Και, το κρισιμότερο, τα πυρομαχικά των εφέδρων στην Αμμόχωστο είχαν εξαντληθεί.
Η «σιγή πυρός» από τη δική μας πλευρά έδωσε το τελικό σύνθημα στους Τούρκους. Η μοναδική επιλογή ήταν: Ή να χαθούμε αμαχητί ή να υποχωρήσουμε. Πεσμένοι όπως ήμασταν στο χώμα, γύρισα και κοίταξα τον Ανθ/γό Αρέστη, θέλοντας να μοιραστώ μαζί του την αγωνία μου.
Γνώριζα, βέβαια, πως «η ευθύνη για την όποια απόφαση ανήκε στον αρχαιότερο που διοικούσε».
Δεν θυμούμαι αν ήμασταν δακρυσμένοι, ούτε και έχει σημασία. Σημασία έχουν μόνο οι τρεις λέξεις που μου είπε ο Γιαννάκης: «Πάνο, τη Σημαία»... Χωρίς να περιμένει απάντηση, σηκώθηκε μέσα στη κόλαση και προχώρησε προς τον ιστό με τη Σημαία του Διοικητηρίου Αμμοχώστου. Σηκώθηκα πίσω του.
Διαταγή τέταρτη: «Υποστολή της Σημαίας». Όσοι μπόρεσαν να ακούσουν -σχεδόν όλοι- βρέθηκαν «σε στάση Προσοχής να χαιρετούν τη Γαλανόλευκη». Η Σημαία της Αμμοχώστου κατέβηκε, διπλώθηκε και παραδόθηκε στον αρχαιότερο Αξιωματικό. Όλοι πλέον γνώριζαν τη Διαταγή που θα ακολουθούσε.
Διαταγή πέμπτη, η τελευταία: «Να μαζευτεί ο οπλισμός - Άμεση υποχώρηση - Εγκαταλείπουμε τις θέσεις μας, η Αμμόχωστος χάνεται....»
Ο επίλογος της 15ης Αυγούστου 1974 γράφτηκε στη Δερύνεια, όπου δεχθήκαμε την ανακούφιση του Λοχαγού Κάτσιου, που μας είδε ζωντανούς, αλλά και στο Φρέναρος, όπου είχαμε κακό συναπάντημα με τον ατιμώρητο προδότη Συν/χη Κ.Ζ., για να ακούσουμε τη σαρκαστική απορία του: «Μπα, κύριε Ανθυπολοχαγέ, σωθήκατε όλοι!». Ειλικρινά, θα ήθελα να μου είχε περισσέψει μια τελευταία σφαίρα...


Η 3η φάση της Εισβολής: Ο αγώνας που συνεχίζεται
Είναι ο άγνωστης διάρκειας μακροχρόνιος αγώνας, που η σφαγμένη Κύπρος οφείλει να διεξάγει. Όμως, το εάν μπορεί ποτέ:
• μέσα από τα ειρωνικά χειροκροτήματα του εχθρού, όταν αφελείς Έλληνες χορεύουν μπροστά του,
• ή μέσα από τις φιλοσοφίες και τα χαμόγελα ρηχών Ελλήνων πολιτικάντηδων, όταν ξένοι βουλευτές και άλλοι βάρβαροι αποκτούν σε τιμές ευκαιρίας τις κλεμμένες περιουσίες των Ελλήνων της Κύπρου,
• ή μέσα από επιχειρηματικές δραστηριότητες με τον κατακτητή που εισέβαλε, έσφαξε, βίασε και ξερίζωσε τα ιερά και τα όσιά μας,
• ή εξορίζοντας την ενίσχυση της άμυνάς μας,
• ή προσκαλώντας με τη συμπεριφορά μας άθλια «Σχέδια Λύσης»,
• ή μεθοδεύοντας -εμείς οι ίδιοι- την οικονομική εξαθλίωση του τόπου,
• ή ακόμα, αναγνωρίζοντας με τη συμπεριφορά μας το έγκλημα της Εισβολής και της Κατοχής, εξουδετερώνοντας την ευρωπαϊκή μας κατάκτηση και εξευτελίζοντας την αξιοπρέπεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν δηλαδή η κύρια επιδίωξη των δήθεν ηγετών του Ελληνισμού είναι «πώς θα γίνουν αρεστοί στον εχθρό, για ν' αποκτήσουν εξουσία», όταν δηλαδή το μέλημα και κατάντημα είναι «πόσα θα πάρουμε χωρίς τίποτε να δώσουμε στον Τόπο μας», όταν δηλαδή μερικοί είμαστε έτοιμοι να ζητιανέψουμε από τον εχθρό «την άδειά του για να περπατήσουμε στα δικά μας χώματα, να επιτρέψει την επίσκεψη στα δικά μας σπίτια και να επιτρέψει την υπό κατοχήν εγκατάστασή μας στην έγκλειστη περιοχή της προδομένης Αμμοχώστου, αδιαφορώντας για την τύχη των άλλων ξεριζωμένων» και όταν έχουμε εντελώς λησμονήσει πως «ού περί χρημάτων, αλλά περί Αρετής, Τιμής και Αξιοπρέπειας τον Αγώνα οφείλομεν ποιούμενοι». Εάν, λοιπόν, με αυτά τα δεδομένα, ο οποιοσδήποτε αγώνας για ελευθερία -όσο μακροχρόνιος και εάν είναι- μπορεί να επιτύχει, θα χρειαστεί να το εξηγήσει ο κάθε σημερινός Έλληνας, όταν ερωτηθεί από τα παιδιά και τα εγγόνια του:
«Γιατί ξεχάσατε τόσο εύκολα τα όσα ζήσατε και γιατί δεν αντιστέκεστε τώρα που μπορείτε; Εάν, μετά από τόσα χρόνια "δήθεν Αγώνα", ΕΔΩ θα καταλήγατε, Ευρωπαίοι Έλληνες της Κύπρου και της Ελλάδας, ΓΙΑΤΙ δεν ολοκληρώσατε την προδοσία τότε, το 1974; Ή, μήπως, όλα αυτά τα χρόνια χρειαζόντουσαν για να μεθοδευτεί το ΑΛΛΟΘΙ για τους Ξένους Βάρβαρους και για τους Ντόπιους Εφιάλτες, ούτως ώστε η ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ να θεωρείται πλέον ως πράξη εθνικής σοφίας;»
Κάποιου, όμως, τα εγγόνια θα έχουν το δικαίωμα να ρωτήσουν και κάτι ακόμα:
«Γιατί τη φύλαξες τη Σημαία, παππού; Απλώς και μόνο... για να δακρύζεις στις 15 του κάθε Αυγούστου; Και δεν είναι αυτό υποκρισία;». Αυτός ο παππούς επιθυμεί να μπορεί εκείνη την ώρα να απαντήσει με αξιοπρέπεια: Εγώ, αντιστάθηκα μέχρι το τέλος...


*Πάνος Ιωαννίδης, Νομικός

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ

Η « ΟΜΟΝΟΙΑ », ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΓΚΟΥΜΑ

Δολοφονία Αριστοτέλη – δελτίο τύπου Ομόνοιας

 Άγιοι Σαράντα 13/08/2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Συντετριμμένοι από την άδικη και αδιανόητη απώλεια του συμπατριώτη μας Αριστοτέλη Γκούμα από τη Χειμάρρα, προσευχόμαστε στο Θεό να απαλύνει τον πόνο της οικογένειας του. Το έγκλημα χωρίς προηγούμενο, εμπνευσμένο από τα πιο σκοτεινά κίνητρα  αποτελεί μια ισχυρή πρόκληση της Χειμαρριώτικης κοινότητας και ολόκληρης της  Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας. Είναι ενέργεια αποτρόπαια και καταδικαστέα από κάθε υγιώς σκεπτόμενα πολίτη της κοινωνίας.

Σε αυτές τις κρίσιμες και φορτισμένες στιγμές, ζητούμε:
1.      Την άμεση αντίδραση της δικαιοσύνης χωρίς καμία ελαστικότητα στην εφαρμογή του νόμου.
2.      Την λήψη δραστικών και συστηματικών μέτρων από την αλβανική κυβέρνηση προκειμένου να εκλείψει επιτέλους κάθε απόπειρα πρόκλησης  των μελών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας όπως και κάθε πολίτη αυτού του τόπου που σχετίζεται με την εθνική καταγωγή, τη γλώσσα και το θρήσκευμά του
3.      Καλούμε όλους τους συμπολίτες, τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου καθώς και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, να συμπορευτούμε στον αγώνα κατά των σκοτεινών δυνάμεων που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της περιοχής και την κατάλυση των αρχών και αξιών της ειρηνικής συνύπαρξης και αρμονικής συνεργασίας των κοινοτήτων μας.
                                                Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας 

ΕΣΧΑΤΗ ΦΡΑΜΜΗ ΑΝΑΣΧΕΣΕΩΣ

Διαδίκτυο: Ελπιδα του Έθνους

Σην Ελλάδα σήμερα μια καταπληκτική αρμονία βασιλεύει οι τράπουλλες σημαδεμένες, τα ζάρια "καραγκιοζάκια", μονά-ζυγάδικά μας . Οι κήρυκες της υποταγής και της ακινησίας κλεισμένοι στην ναρκισσίστικη γυάλα τους αναθεματίζουν τις ελεεινές πολιτικές συντεχνίες, την αναξιοκρατία, το καθεστώς, τους εργατοπατέρες, τους κουκουλοφόρους. Πέραν από μία αρθρογραφία του αναθέματος δεν μας λένε πώς και γιατί φθάσαμε ως εδώ που φθάσαμε, στο τελευταίο σκαλί στου "κακού τη σκάλα". Σε τελευταία ανάλυση κατά βάθος όλοιδιαβάζουμε την ίδια εφημερίδα παρακολουθούμε την ίδια τηλεόραση Επιφανειακές αντιζηλίες, ψευδείς διενέξεις φαίνονται να τις χωρίζουν. Όταν όμως πρόκειται για το συνδικάτο των συμφερόντων, που έχει μοιράσει προς ίδιον όφελος όλα τα όργανα της εξουσίας μία ξαφνική ταυτότητα απόψεων τους ενώνει. Σιωπή για τα καμμένα βιβλιοπωλεία. Σιωπή για τις καταστροφές των σχολείων. Σιωπή για το δράμα των μεροκαματιάρηδων που καταστρέφονται οι περιουσίες τους από τα τσιράκια του παρακράτους. Εκείνη την στιγμή δεν υπάρχουν μεταξύ τους περισσότερες διαφωνίες από εκείνες που υπάρχουν μεταξύ των ιεροκηρύκων διαφορετικών θρησκειών, όταν φωνάζουν εναντίον των Απίστων και τωναθέων.

Έτσι δεν έχουμε κανένα τρόπο να διαλέξουμε μεταξύ των απόψεων που θα μας επέτρεπαν να τοποθετηθούμε, όπως δεν έχουμε κανένα τρόπο να επιλέξουμε μεταξύ των υποψηφίων που μπορούμε να εκλέξουμε και απλά διαλέγουμε όπως θα διαλέγαμε από τον κατάλογο με τα φαγητά στην ταβέρνα ή το εστιατόριο. Τα γεγονότα μας παρουσιάζονται παντού με την ίδια συγκάλυψη. Οι αξίες μας παρουσιάζονται σύμφωνα με μία ενιαία ιεραρχία. Και δεν μπορούμε να διαβάσουμε τα νέα του κόσμου παρά μόνο μέσα από ένα κόσκινο, που μας επαναφέρει συνέχεια στα μάτια μερικά σαφή παραπτώματα και που μας φράζει παντοτινά άλλους ορίζοντες που υποτίθεται πώς "δεν υπάρχουν".

Ακριβώς όπως σε μία δικτατορία, όπου ΜΜΣ λιγότερο "ποικίλα" από τα δικά μας, αλλά κατά βάθος ίδια με αυτά, παραμορφώνουν ή αποκρύπτουν με επιμονή από τους πολίτες μερικά μέρη του κόσμου και δεν φωτίζουν πάρα΄μόνο την όψη του κόσμου που πρέπει να δουν.

Δεν πρέπει να είμαστε αυτοί που είμαστε. Δεν ξέρουν τι μπορεί να κρύβεται μέσα μας. Ίσως το αίσθημα της τιμής, ή υπερηφάνεια, ο σεβασμός του αίματος μας, ένα είδος επιδίωξης καθαρότητος και μεγαλείου, ποιός ξέρει; Όλα αυτά ελαττώματα που δεν ευνοούν τον "καλόν αγοραστή" των μαζικών, φθηνών εμπορευμάτων. Αρα μας ξεπλένουν, όπως το μετάλλευμα που βγαίνει από τα ορυχεία. Και από αυτό το αρχικό πλύσιμο, που επαναλαμβάνεται συνεχώς με κόπον και επιμονή εξαρτάται πόσο καλοί είμαστε. Αυτό είναι το βασικό μέλημα των ΜΜΣ(κοταδισμού).

Έχουμε δικαίωμα σε όλα, εκτός από το να έχουμε δική μας ψυχή, εκτός από το να έχουμε δική μας θέληση. Και όλη η τέχνη της "ενημέρωσης" συνίσταται στο να μας αναγκάσει να διαλέξουμε μεταξύ των εγκεκριμένων ιδεών, των εγκεκριμένων κομμάτων, των εγκεκριμένων προσώπων που είναι τόσο ωραία συσκευασμένες με διαφορετικό χαρτί περιτυλίγματος, ωραίεςς κορδελίτσες και φιογκάκια, χωρίς να υποψιαζόμαστε ότι στην πραγματικότητα δεν περιέχουν παρά το ίδιο ναρκωτικό, χωρίς κυρίως να σκεφτόμαστε ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα που η γεύση μας έχει μείνει αόριστα στον ουρανίσκο!

Έτσι τα κόμματα και τα ΜΜΣ αλληλοϋποστηρίζονται Η θέληση των Ελλήνων ακόμη και όταν είναι δίκαιη, ακόμα και όταν είναι ισχυρή δεν μπορεί παρά να χρησιμοποιηθεί προς ορισμένες κατευθύνσεις και πάντα προς όφελος της νομενκλατούρας που νέμεται την χώρα. Οι Έλληνες αισθάνονται τι είναι καλό και τι δίκαιο. Αλλά τι μπορεί να κάνουν; Όσο μακρυά και αν κοιτάξουν βλέπουν την ίδια σκυθρωπή πεδιάδα και τους ίδιους βάλτους. Διαβάζουν, ακούν ίδια όνομα και μετά τα ονόματα τα ίδια λόγια Θα ήθελαν να δουν να μάθουν να εκλέξουν αντί να διαλέξουν.

Αυτή η αδυναμία των Ελλήνων, ο σφετερισμός της θέλησης τους παίρνει τέλος. Οι πατριωτικές ιστοσελίδεςγκρεμίζουν τα τείχη που "χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ" έκτισαν γύρω μας. Το καθεστωτικό κατεστημένο ωρύεται. Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ελλάδα : το φάντασμα των πατριωτικών ιστοσελίδων. Όλοι και όλες. δημόσιοι και κοινοί΄επαγγελματίες και ερασιτέχνες της παραπληροφόρησης ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα. Δεν θα περάσει. Ο ταριχευμένος λόγος, η κομπάζουσα αμάθεια των κάθε λογής λακέδων του πολιτικού κατεστημένου οι έμπουσες, οι μποβαρίζουσες και οι διάφορες συνοικιακές κατίνες που για δεκαετίες μέσα από τις φυλλάδες και τα κανάλια διαβουκόλιζαν την θέληση των Ελλήνων βρήκε αντίλογο. Οι διάφοροι μαϊντανοί, οι δημόσιοι διανοούμενοι, οι ανιματέρβουλευτές, οι τσούλες της πολιτικής και οι υπουργοί κονφερασιέ δεν είναι πλέον μόνοι τους, να παίζουν θέατρο και την επομένη στο GB να κτυπάει ό ένας τον άλλον στην πλάτη και με μαγκιά πεζοδρομίου να καμαρώνουν "Ρε μεγάλε, ωραία τι βρήκαμε χθες, Μίμη, Πιάσε ένα Single Malt".

Οι πατριωτικές ιστοσελίδες ξανά ανάβουμε τις φωτιές και τις πλάστρες που είχαν σβήσει

"Στην εκκλησιά στον κλίβανο, στο σπίτι, σταργαστήρι, - στο κάστρο στην καρδιά σταποκαΐδια, απρίλης!"

Η Ελλάδα είναι αιώνια. Σε αντίθεση με τους μοιραίους εθνοφοβικούς που κυριαρχούνται απόπαραμεταιχμιακές αλλοιώσεις και ζουν με εμμονές ιδέες εκτός τόπου και χρόνου. Οι πατριωτικές ιστοσελίδες πήραν στα χέρια την Ελλάδα. Οι γνωμοδιαμορφωτές, οι τεταρτοεξουσιαστές διαγουμιστάδες κάθε ιερού και όσιου, οι από τηλεοράσεως διακινητες του κάθε χυδαίου και ευτελούς, οι έμποροι του αρνητισμού και του αγοραίου αριστερισμού δεν μπορούν κατ΄εξακολούθηση να βιάζουν τον πατριωτισμό των Ελλήνων Οι πατριωτικές ιστοσελίδες σπαθάρηδες της μοίρας του Έθνους, γεμάτες χίμαιρες και μουσική, τυλιγμένες στην μεγάλη συμφωνία του αγώνα ζουν ολόψυχα το μεγάλο όνειρο μας την Ελλάδας μας, την αγάπη μας, την λευτεριά μας. Για σένα Ελλάδα! Για την πατρίδα που μας βαστά, που δίνει σκοπό και ένα νόημα στη ζωή μας. Είμαστε ευτυχισμένοι. Τρανότερα από κάθε άλλη φορά, από τα έγκατα της ψυχής μας σηκώνονται αγάλι-αγαλι τα λόγια του Γεωργιου Γεμιστού-Πλήθων που μας συνεπαίρνουν:

"Εσμέν γαρ Ελληνες το γένος, ώς η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί".

Είναι λόγια συγκλονιστικά, , πολεμική ιαχή, ύμνος αγγελικός, είναι λόγια θριάμβου!

ΤΑΜΠΟΥΡΙ