ΚΤΥΠΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΤΤΟΥΜΕ ΤΟ ΛΑΟ

Οι οδηγοί ΤΑΞΙ αποτελούν μια συμπαγή ομάδα πληθυσμού , ένα επαγγελματικό χώρο που η πλειοψηφία τους είναι έλληνες. Τέτοιες ομάδες εθνικά ομοιογενείς στον επαγγελματικό χώρο, αποτελούν στόχο της τοπικής διοίκησης των διεθνών τοκογλύφων. Θέλουν να καταστρέψουν το έθνος διαλύοντας τις ομοιογενείς παραγωγικές και εργασιακές ενώσεις. Ο στόχος τους είναι να μπουν σε όλη τη εργασιακή και παραγωγική βάση οι μετανάστες. Τούτο σε βάθος χρόνου εκμηδενίζει κάθε δυνατότητα εθνικής ομοθυμίας και αντίστασης.
Εδώ είναι που πρέπει να κατανοηθεί η πρόταση του δημοκρατικού εθνικοκοινωνισμού. Η αντιπροσώπευση στις δομές εξουσίας των παραγωγικών – εργατικών ενώσεων μέσα από διαδικασίες συμμετοχής των μικρών κλάδων με κοινά συμφέροντα. Με την συμμετοχή των λαϊκών επαγγελματικών ενώσεων στη παραγωγή της εξουσίας θα αντιμετωπιστεί η επέλαση της παγκοσμιοποίησης και της παγκόσμιας διακυβέρνησης .Μονάχα με την συμμετοχή του λαού στην εξουσία γύρω από τη ΜΕΡΙΜΝΑ για το ψωμί του , θα εκδηλωθεί η μεγίστη αντίσταση.
Είμαστε μαζί με τους ταξιτζήδες στον αγώνα τους , που αυθορμήτως δείχνουν το δρόμο της αντίστασης στη τυραννία. ΚΤΥΠΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΤΤΟΥΜΕ ΤΟ ΛΑΟ. Αυτό διδάσκουν οι μαχόμενοι ταξιτζήδες. Αφήστε το λαό να περάσει από τα διόδια χωρίς να πληρώσει . Κλείστε τις εφορίες , τις νομαρχίες , οδηγείστε αυτό το τέρας σε παράλυση. Όταν το κράτος θα σταματήσει να απορροφά ενέργεια από την εργασία του λαού τότε θα καταρρεύσει. Βέβαια θα αντιδράσει σαν ένα θηρίο που του παίρνεις το θύμα που κατασπαράζει. Ήδη έχει πάρει στοιχεία και ετοιμάζεται να κτυπήσει με το σύστημα δικαιοσύνης που διαθέτει. Αν κτυπηθεί και αυτό το σύστημα τότε όλα θα πάνε καλύτερα.
Η Ελλάδα θα επιστρέψει στους έλληνες μέσα από σκληρούς αγώνες και προπάντων μέσα από δράσεις που δεν θα ελεγχθούν από το σύστημα.
Μικρές αυτόνομες ομάδες που θα δρουν ανεξέλεγκτα και χωρίς κεντρικό συντονιστικό κέντρο. Η δύναμη που θα ενώνει αυτές τις ομάδες θα είναι η ιδέα και η αγάπη στη πατρίδα. Αυτή την ιδέα αν την εκφράσει μια εθνική διανόηση τότε μια μεγάλη μέρα θα ξημερώσει στο έθνος. Η σκέψη η υψηλή των ελλήνων που αναπλάττει το σύμπαν θα σμίξει με τον αγώνα του λαού για το ψωμί του και την υπεράσπιση του τίμιου όργου του. Από το σμίξιμο τούτο θα ανατείλει ένας νέος μεγάλος ελληνικός πολιτισμός.
Κάτω το κράτος των τοκογλύφων.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΝΕΚΡΟΙ ΠΟΥ ΘΑΠΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΩΝ

Από το 1974 και εντεύθεν ο κυπριακός ελληνισμός υποτάχθηκε στο αγγλόδουλο πολιτικό κατεστημένο που ακολούθησε μια πορεία εθνικού εξευτελισμού . Η πολιτική αυτή έφτασε όμως στο τέλος της . Αφού εξήντλησε όλα τα περιθώρια της «καλοπέρασης» τώρα αφήνει στο πάτο του ποτηριού το πικρό δηλητήριο της ανευθυνότητας και της διαφθοράς.
Οι δηλώσεις των τούρκων ηγετών δεν αφήνουν περιθώρια για παρεξήγηση. Έρχονται δύσκολοι καιροί και το πιο τραγικό θα είναι που ο ελληνισμός της Κύπρου διαλυμένος και ανίσχυρος ,δεν θα έχει τους τρόπους να παλέψει για την παραμονή του στη Κύπρο.
Βλέπουμε τις ορδές των τούρκων να πλησιάζουν και εμείς δεν κάνουμε τίποτα ουσιαστικό για να τους αντιμετωπίσουμε. Επικρατεί πλήρης αποδιοργάνωση ηγεσίας και λαού .
Το πρόσφατο έγκλημα στο Βασιλικό είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου της ανευθυνότητας και της διάλυσης των πάντων.
Από τη μια η πολιτική ηγεσία προσπαθεί να συγκαλύψει ή να μετριάσει τις ευθύνες του πολιτικού συστήματος που είναι βουτηγμένο στη διαφθορά και από την άλλη ο λαός αυτοϊκανοποιείται με την υποβολιμιαία εκ των πολιτικών ανακήρυξη των θυμάτων της τραγωδίας σε ήρωες. Χάνουν πια οι λέξεις το νόημα τους .
Οι χθεσινοί υποστηρικτές του συστήματος απλά απαιτούν σήμερα σε πενθούσες συνάξεις , την αντικατάσταση των μαριονέτων του .
Η ριζική αναθέσμιση της κοινωνίας παρά τα πλήγματα που δέχεται ο λαός , δεν τέθηκε ως πολιτικό πρόταγμα και κυρίαρχο αίτημα της κοινωνίας.
Μας λείπει η διάθεση , η σκέψη , ο σκοπός , το σθένος , το φρόνημα .
Νεκροί που θάπτομε τους νεκρούς μας.
Όμως αν δεν συνειδητοποιήσουμε τη κατάντια μας , δεν θα απελευθερωθούμε από αυτήν αλλά θα χαθούμε μέσα σε ένα παραλήρημα πεσιμισμού.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ

Ύστερα από το έγκλημα στο Βασιλικό η ήδη προβληματική οικονομική κατάσταση της Κύπρου επιδεινώνεται. Ο κίνδυνος να καταφύγουμε σε εξωτερικό δανεισμό και συνακόλουθη επιτήρηση είναι πλέον ορατός. Τούτο σημαίνει πως θα υποστούμε μείωση της ήδη καταρρακωμένης κυριαρχίας μας που θα συνοδεύει τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα. Συζητείται εν προκειμένω η αύξηση του ΦΠΑ πάνω σε ήδη και υπηρεσίες ως και η άνοδος του συντελεστή φορολόγησης. Το ληστρικό σοσιαλκαπιταλιστικό σύστημα δεν έχει άλλους τρόπους εξόδου από τις οικονομικές του κρίσεις εκτός από την κατασπάραξη των λαϊκών παραγωγικών τάξεων. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζει τον στρατό της συναίνεσης στο σύστημα που είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι , με ελάχιστες απώλειες για αυτούς μα συνάμα και την ολιγαρχία του πλούτου .
Παράλληλα ολοένα και πιο σκληροί νόμοι θα περάσουν εις βάρος του λαού αλλά και κεκτημένα εργατικά δικαιώματα θα συρρικνωθούν. Στο μεταξύ οι πύλες της χώρας θα ανοίξουν για είσοδο περισσότερων λαθρομεταναστών που θα τους χρησιμοποιήσει το σύστημα εναντίον των εργατικών κεκτημένων αφενός και αφετέρου για μείωση του κόστους παραγωγής μέσω της παράνομης εργασίας. Με αυτό τον τρόπο, της εισαγωγής των συγχρόνων σκλάβων , θα διευρύνουν τη συναίνεση στα άνομα σχέδια τους.
Σε αυτό το σκηνικό είναι αναμενόμενο να ανεβαστεί η κωμωδία ενός συστημικού «εθνικισμού» ( ακροδεξιά με εθνικιστικό προσωπείο) που θα σκίζει τα ιμάτια του για τους λαθρομετανάστες , χρηματοδοτούμενος και προβαλλόμενος από τα αφεντικά της κοινωνίας και τα μέσα που αυτοί διαθέτουν. Ένας συστημικός «εθνικισμός» ο ρόλος του οποίου θα είναι να κρύψει κάτω από τον θόρυβο των συνθημάτων, την συνθλιβή του λαού από τις ατσάλινες μασέλες της ολιγαρχίας του πλούτου.
Για μας τους πραγματικούς έλληνες εθνικοκοινωνιστές η λύση θα είναι μία. Να κτυπηθεί η πλουτοκρατία και να ενδυναμωθεί η παραγωγική μάζα του λαού.
Να γίνουν κρατικοποιήσεις τραπεζών ως και φορολόγηση επί των πραγματικών κερδών τους.
Να δημιουργηθεί κρατική αναπτυξιακή τράπεζα.
Να ελεγχθεί η έξοδος κεφαλαίων από τη χώρα.
Να κρατικοποιηθεί μεγάλο μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας.
Να παραχωρηθούν στην τοπική αυτοδιοίκηση για λαϊκή χρήση , κρατικές και εκκλησιαστικές περιουσίες .
Να φορολογηθεί ειδικά η μεγάλη ακίνητη περιουσία.
Να εφαρμοστεί αναλογικό φορολογικό σύστημα .
Να συρρικνωθεί ο δημόσιος τομέας και να κοπούν τα προνόμια και οι πολλαπλές συντάξεις.
Να υπάρξει εξισορρόπηση δικαιωμάτων ανάμεσα στους εργάτες του ιδιωτικού τομέα και τους δημόσιους υπαλλήλους .
Να κοπούν όλες οι παρασιτικές και μη παραγωγικές χορηγίες του κράτους.
Να σταματήσει η χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων από τους φόρους του λαού.
Να κτυπηθεί η στήριξη της παράνομης εργασίας.
Να συντριβεί η διαφθορά.
Πέρα από αυτά τα μέτρα θα απαιτηθούν νέες βάσεις και κατευθύνσεις στη παιδεία αλλά και νέοι θεσμοί για την γνήσια λαϊκή αντιπροσώπευση.
Με λίγα λόγια το σύστημα του σοσιαλκαπιταλισμού είναι η αιτία των δεινών μας.
Δεν έχουμε άλλη επιλογή από την συντριβή αυτού του συστήματος και την οικοδόμηση της εθνικοκοινωνικής πολιτείας.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

Η ΦΟΝΙΚΗ ΕΚΡΗΞΗ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΣΥΜΒΑΝ Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ;

Μέσα στο βαρύ πένθος που βύθισε τον κυπριακό ελληνισμό η ανευθυνότητα των κρατούντων τίθενται κάποια ερωτήματα που οφείλουν να απαντηθούν ύστερα απο ενδελεχή έρευνα.
Είναι η χθεσινή έκρηξη τυχαίο συμβάν ή αποτελεί πολεμική επίθεση από τους εχθρούς της Κύπρου ως αποτέλεσμα της λανθασμένης πολιτικής που ακολούθησε η ολέθρια κυβέρνηση Χριστόφια στο θέμα της εξόρυξης του φυσικού αερίου και της δημιουργίας τερματικού σταθμού υγροποίησης φυσικού αερίου στη περιοχή Βασιλικού , με την συνεργασία του Ισραήλ;
Οι απειλές των τούρκων και οι διαμαρτυρίες του Λιβάνου δεν λήφθηκαν υπόψιν από τη παρούσα κυβέρνηση.
Το Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα προειδοποιούσε προ πολλού ότι η εξόρυξη του φυσικού αερίου που βρίσκεται στην κυπριακή ΑΟΖ δεν είναι μια εύκολη υπόθεση τεχνοκρατών. Προϋποθέτει ισχυρή άμυνα και μάλιστα ΑΜΥΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ και όχι εξαρτώμενη από το Ισραήλ.
Διαπιστώνεται όμως με τραγικές συνέπειες πως το πολιτικό κατεστημένο του τόπου έχει τελείως αντίθετη κατεύθυνση από την επιβαλλόμενη.Ένας υφέρπων ανθελληνισμός καθορίζει τις στρατηγικές αποφάσεις του. Στο τέλος θα δημιουργήσουν τέτοιες συνθήκες ανασφάλειας για να παραδώσουν την άμυνα και ασφάλεια της Κύπρου στους Ισραηλινούς και τις αγγλικές βάσεις.
Για άλλη μια φορά τονίζουμε πως η σωτηρία της Κύπρου θα εξαρτηθεί από την ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ από την δημιουργία του ΕΝΙΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ που θα φτάνει από την Κέρκυρα μέχρι τα σύνορα της κυπριακής ΑΟΖ με τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική .
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΝΤΙΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Εάν το αντιομοσπονδιακό αίσθημα δεν μετεξελιχθεί σε πολιτική βούληση ώστε μέσα από ένα σχήμα να καταθέσει μια συγκεκριμένη , ολοκληρωμένη πρόταση για την λύση που επιδιώκει στο κυπριακό, τότε θα αφήσει το πεδίο ελεύθερο στους ομοσπονδιακούς να κάνουν ότι θέλουν και να προτάξουν ως δικαιολογία ότι καμιά άλλη πρόταση δεν τέθηκε στο τραπέζι.
Τονίζω ξανά και ξανά , πως αν παραμείνει ο αντιομοσπονδιακός αγώνας στο επίπεδο των συνθημάτων , εάν οι διάφορες νεολαίες και συνάξεις δεν αναγνωρίσουν την ανάγκη στήριξης ενός κοινού πολιτικού μετώπου , οι εχθροί της Κύπρου θα περάσουν ανενόχλητοι και θα αφήσουν πίσω τους ερείπια.
Καλώ τον πρόεδρο του σωματείου «Αδούλωτη Κερύνεια» , κ. Ιωάννη Σιεκέρσαββα, επειδή η Κερύνεια είναι το σύμβολο του αντιομοσπονδιακού αγώνα, να αναλάβει πρωτοβουλία για τη σφυρηλάτηση του ενιαίου αντιομοσπονδιακού μετώπου. Να καλέσει όλους τους εμπλεκόμενους να καταθέσουν τις απόψεις τους , όχι επί παντός επιστητού αλλά επί του συγκεκριμένου θέματος της αντιομοσπονδιακής πρότασης που επείγει να κατατεθεί στη συνείδηση των ελλήνων.
Εμείς είμαστε πρόθυμοι να προστρέξουμε , μη επιδιώκοντας οιονδήποτε προσωπικό ή κομματικό όφελος . Είμαστε έτοιμοι να καταθέσουμε τη πρόταση μας για μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και να συμβάλουμε στη δημιουργία του ΑΝΤΙΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΟΔΕΥΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ

Η κατάσταση της ΜΗ ΛΥΣΗΣ στο κυπριακό πλησιάζει στο τέλος της. Τα Ηνωμένα Έθνη ανέλαβαν ήδη την επίσπευση των διαδικασιών για οριστικό κλείσιμο του θέματος.
Τα λάθη στρατηγικής και τακτικής μετά το 2004 αποδεικνύονται στρατηγικοί σχεδιασμοί ευρύτερων συμφερόντων. Το πολιτικό κατεστημένο της Κύπρου απλώς συναίνεσε σε αυτή τη κατεύθυνση και ο λαός επικρότησε βυθισμένος στην απόλαυση των ατομικών μικροσυμφερόντων που του διασφαλίζει το πελατειακό κομματικό σύστημα.
Πολλοί μένουν ήσυχοι στο καναπέ τους πως θα μας φέρουν ένα νέο σχέδιο , θα πούμε ξανά ένα νέο ΟΧΙ και η ζωή συνεχίζεται. Αυτό είναι εφησυχαστική αυταπάτη. Οι υποχωρήσεις της πλευράς μας και οι απαράδεκτες παραχωρήσεις θα περισφίξουν σαν σκοινί αγχόνης την Κυπριακή Δημοκρατία μετά από ένα νέο ΟΧΙ. Αυτό σημαίνει πως θα παραχωρηθεί στη «τουρκική διοίκηση» , εμπράγματη «κρατική» υπόσταση και να κλείσει το πρόβλημα ως άλυτο ή να συνεχίσει η προσπάθεια εξεύρεσης λύσης πάνω στα νέα δεδομένα.
Είμαστε πολύ κοντά στη καταστροφή , στην πράξη αυτοκτονίας της κυπριακής δημοκρατίας. Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο. Το αντιομοσπονδιακό μέτωπο διάσπαρτο και διασπασμένο όπως είναι σήμερα δεν μπορεί να διαδραματίσει κανένα σοβαρό ρόλο. Πρέπει να ενωθεί , να αποκτήσει ενιαίο λόγο και ενιαία δράση.
Πρέπει να γίνουν πολλά σε τοπικό και διεθνές επίπεδο .
Να ενημερώσουμε το λαό .
Να κτυπήσουμε με κάθε τρόπο το μέτωπο των ομοσπονδιακών.
Να αποταθούμε στην Ευρώπη .
Να οργανώσουμε και προετοιμάσουμε την γενναία υπεράσπιση της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ

Η κρίση που εκδηλώνεται σήμερα στην Ελλάδα έχει δύο πτυχές. Η πρώτη αφορά στα ενδογενή διαχρονικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού κράτους , όπως ο υπέρογκος δημοσιοϋπαλληλικός τομέας που δημιουργήθηκε από την κομματοκρατία και τις πελατειακές σχέσεις στις οποίες στηρίχτηκε, η διαφθορά του πολιτικού κόσμου και υποκόσμου , η φοροδιαφυγή της ολιγαρχίας του πλούτου , το ληστρικό χρηματοπιστωτικό σύστημα , η εξαγωγή κεφαλαίων και η επένδυση τους σε ξένες χώρες όπως Βαλκάνια και Τουρκία, η φορολογική καταλήστευση της μικρομεσαίας παραγωγικής βάσης , η διάλυση της αγροτιάς και άλλες συναφείς ατέλειες.
Η άλλη πτυχή αφορά τον τρόπο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης , στο ενιαίο νόμισμα , στην κοινή αγροτική πολιτική και κυρίως στην νεοφιλελεύθερη φιλοσοφία της «ανάπτυξης» που η Ε.Ε. έχει υιοθετήσει τα τελευταία χρόνια. Στην προκειμένη περίπτωση οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες της Ε.Ε. συσσωρεύουν πλεονάσματα τα οποία αντί να αναδιανέμονται προς όλες τις χώρες της Ε.Ε. με στόχο την ισόρροπη ανάπτυξη και την σύγκλυση των εθνικών οικονομιών , μετατρέπονται σε τοκογλυφικό κεφάλαιο που υποθηκεύει τις φτωχότερες χώρες περιορίζοντας συνάμα στο έπακρο την εθνική τους κυριαρχία.
Η κατάσταση αυτή δεν σημαίνει ότι απέτυχε η Ε.Ε. .Εκείνο που αποτυγχάνει στη προκειμένη περίπτωση είναι το φιλελεύθερο καπιταλιστικό σύστημα που εμφανίζεται με την σύγχρονη μορφή του σοσιαλκαπιταλισμού.
Κατά συνέπεια το ελληνικό πρόβλημα , που επεκτείνεται και προς άλλες χώρες της ένωσης, δεν λύνεται μέσα από το υπάρχον σύστημα το οποίο δημιούργησε το πρόβλημα. Πρόκειται για φαύλο κύκλο.
Μοναδική λύση είναι η επαναστατική αλλαγή του συστήματος αυτού , η αλλαγή φιλοσοφίας στην Ε.Ε. πάνω στη βάση του σεβασμού της κυριαρχίας των εθνών και της ισόρροπης ανάπτυξης τους σε πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης.
Στην εσωτερική πτυχή απαιτείται επίσης επαναστατική αλλαγή , κατά της κομματοκρατίας και της παρασιτικής πλουτοκρατίας.
Η περιγραφή του προβλήματος και των επαναστατικών λύσεων που απαιτούνται , θέτουν επί τάπητος το πρόβλημα του οργάνου που θα επιχειρήσει την ανατροπή . Χρειάζεται ισχυρή πολιτική οργάνωση με πανευρωπαϊκές προεκτάσεις και διασυνδέσεις. Μικροομαδούλες και ακροδεξιές συντηρητικές συνάξεις δεν οδηγούν πουθενά.
Πρώτη επαναστατική πράξη είναι η διάρρηξη των σχέσεων μας με οτιδήποτε συνδέεται με το σύστημα . Τούτο σημαίνει ιδεολογικό ξεκαθάρισμα και επαναστατική πολιτική πλοήγηση μέσα από ένα όργανο μάχης που θα λειτουργεί αξιοκρατικά .
Το χάσιμο χρόνου ισοδυναμεί με απώλεια ελευθερίας. Απαιτείται ταχύτητα σκέψης και δράσης.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ