ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΤΙΜΗ – ΕΝΑΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΣ ΈΛΛΗΝΑΣ

Μια σπάνια βραδιά ήταν αυτή της 18ης Ιουνίου για όλους εμάς που παρακολουθήσαμε την ομιλία ενός πολύ ξεχωριστού ανθρώπου, του Αυγουστή Ευσταθίου, του μαχητή της ΕΟΚΑ, του συμπολεμιστή του Γρηγόρη Αυξεντίου. Δεν υπάρχουν λόγια να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας στον Έλληνα Ήρωα, αλλά και την πολύ μεγάλη τιμή που μας έκανε, ανταποκρινόμενος στην πρόσκλησή μας και ερχόμενος στην Αθήνα για να μας αφηγηθεί την προσωπική του μαρτυρία. Πολλοί φίλοι παρακολούθησαν την ομιλία του, τους οποίους επίσης ευχαριστούμε θερμά για τη συμμετοχή τους, όπως επίσης ευχαριστούμε και όλους αυτούς που με οποιονδήποτε τρόπο συνέβαλαν στην διοργάνωση αυτή.

Ο Αυγουστής Ευσταθίου μπήκε στην ΕΟΚΑ τον Ιούνιο του 1955, δηλαδή δυο μήνες μετά την έναρξη του Αγώνα και αγωνίστηκε μέχρι το τέλος. Στο διάστημα αυτό έδωσε πολλές μάχες, τραυματίστηκε, συνελήφθη από τους Βρετανούς, βασανίστηκε σκληρά, φυλακίστηκε αλλά άντεξε, έμεινε πιστός μέχρι τέλους. Ήταν στην ομάδα Αυξεντίου και ήταν μαζί του όταν, μετά από προδοσία, οι Βρετανοί ανακάλυψαν το κρησφύγετό τους και μετά από πολύωρη μάχη κατέληξαν να πετούν εμπρηστικές βόμβες με αποτέλεσμα τον θάνατο του Γρηγόρη Αυξεντίου και τον τραυματισμό του Αυγουστή Ευσταθίου. Συγκλονιστική ήταν η αφήγηση των στιγμών αυτών, δηλαδή, όταν ο Ευσταθίου βρήκε τον Αυξεντίου μισό καμένο ήδη και τον μισό να καίγεται ακόμα…

Ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ έκανε ιδιαίτερη αναφορά και στις εκτελέσεις προδοτών και καταδοτών, αλλά και Βρετανών. Πολλά χειροκροτήματα προκάλεσε η αναφορά του, σε περιστατικό εκτέλεσης καταδότη, ο οποίος είχε χρηματιστεί από τους Βρετανούς. Μετά την εκτέλεση (μέσα σ’ ένα καφενείο), πάνω στο πτώμα τοποθετήθηκε «ταμπέλα» που έγραφε «ΠΡΟΔΟΤΕΣ- Ο ΧΑΡΤΙΝΓΚ ΣΑΣ ΔΙΝΕΙ ΛΙΡΕΣ- Η ΕΟΚΑ ΣΦΑΙΡΕΣ».

Η εμφάνιση του Ευσταθίου προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό στο ακροατήριο. Για πέντε λεπτά, περισσότεροι από εκατό άνθρωποι, όρθιοι χειροκροτούσαν. Μετά το τέλος της ομιλίας έγιναν ερωτήσεις από το κοινό. Το ενδιαφέρον παρέμεινε αμείωτο και τις τρεις περίπου ώρες που διήρκεσε η εκδήλωση. Στο τέλος ο ίδιος ο Ευσταθίου έδωσε το πρόσταγμα για το κλείσιμο με τον Εθνικό μας Ύμνο.

Πέρα από το αυτονόητο πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για την αφήγηση του ήρωα της ΕΟΚΑ, υπάρχει κι ένας πρόσθετος λόγος για τον οποίον η αφήγηση του είναι πολύ σημαντική. Είναι γνωστό ότι η γη μας έχει γεννήσει τους μεγαλύτερους πολεμιστές, ήρωες και ηγέτες. Όμως εδώ και πολύν καιρό γίνεται μια προσπάθεια να παρουσιαστούν όλοι αυτοί οι Έλληνες Ήρωες, σαν κάτι το πολύ μακρινό, λες και το μόνο κοινό σημείο μας με αυτούς να είναι το ότι ζούμε στον ίδιο χώρο και τίποτε άλλο. Λες και επρόκειτο για ένα γένος ημιθέων που πέρασε και έσβησε…Μας παρουσιάζουν όλα αυτά τα ηρωικά πρότυπα σαν ξένα, σαν πολύ διαφορετικά από εμάς. Έτσι δημιουργείται το αίσθημα της απόστασης από τους προγόνους μας, κάτι το οποίο με τη σειρά του προκαλεί ηττοπάθεια. Στο πλαίσιο αυτό, εθνικές νίκες υποτιμώνται ή και αποσιωπώνται εντελώς και ήττες υπερτιμώνται και «βαφτίζονται» καταστροφές αμετάκλητες.

Ο Αυγουστής Ευσταθίου είναι η ζωντανή απόδειξη του ότι η Ελληνική Γη δεν έπαψε να γεννά ήρωες και πολεμιστές. Κι είναι ακόμη η ζωντανή απόδειξη της εγγύτητάς μας, της συγγένειάς μας προς αυτούς. Ο Αυγουστής Ευσταθίου έχει μορφή, παρουσιαστικό πολύ οικείο - ελληνικό. Θα μπορούσε να είναι ο πατέρας κάποιων, ο παππούς κάποιων άλλων, και των μεγαλύτερων ο φίλος, ο αδελφός, ο συνάδελφος.. Είναι ένας άνθρωπος που βιώνει την καθημερινότητα, όπως όλοι μας, έχει τις ίδιες έγνοιες, τις ίδιες ανησυχίες, ένας άνθρωπος που θα μιλήσει για τα παιδιά του, θα καμαρώσει για τα εγγόνια του, όπως οι συνομήλικοί του. Είναι, δηλαδή, ένας πολύ κοντινός μας άνθρωπος. Αλλά πέρα από αυτά και κυρίως πάνω από όλα αυτά, είναι ένας άνθρωπος που σε νεαρή ηλικία, άπειρος από πόλεμο ενώθηκε με άλλους, άπειρους επίσης στην πλειονότητά τους, και με όπλο την πίστη και γενναιότητά τους, και υπό την ιδιοφυή ηγεσία του Γρίβα Διγενή άρχισαν ένοπλο αγώνα εναντίον της βρετανικής Αυτοκρατορίας κι ακόμη περισσότερο, ο αγώνας τους ήταν νικηφόρος. Οι Έλληνες ήταν λίγοι, αλλά κατάφεραν να νικήσουν μια πανίσχυρη αποικιοκρατική δύναμη.

Ο Αυγουστής Ευσταθίου, ο πολύ κοντινός μας άνθρωπος, είναι ένας από τους δημιουργούς του Έπους της ΕΟΚΑ.

Και για όλα αυτά μας μίλησε και θα συνεχίσει να μιλά, σαν ένας Απόστολος ενός πολύ Ηρωικού Αγώνα, ενός Αγώνα τον οποίον διεξήγαγε το κορυφαίο, παγκοσμίως, αντάρτικο σώμα: η ΕΟΚΑ

thulebooks.gr

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ (17/6/1958) - Πεθαίνει απο βασανιστήρια ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Τριταίος Στέλιος στο Λονδίνο

Ο Τριταίος Στέλιος γεννήθηκε στο χωριό Πύργος Τηλλυρίας, της επαρχίας Λευκωσίας, το 1930. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και εργαζόταν στη Λευκωσία. Εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ από την αρχή του αγώνα μαζί με τον ήρωα Γεώργιο Νικολάου και συνεργαζόταν με την ανταρτική ομάδα Κάτω Πύργου, καθώς και με τοπικούς παράγοντες της ΕΟΚΑ στην περιοχή. Υπήρξε ο κυριότερος σύνδεσμος της απομονωμένης αυτής περιοχής με τη Λευκωσία. Διευθετούσε την αποστολή της αλληλογραφίας, του οπλισμού και του ρουχισμού των ανταρτών σε σάκους με πίτουρα. Οι Άγγλοι ποτέ δεν μπόρεσαν να ανακαλύψουν οτιδήποτε.

Μετά την εκτέλεση κάποιου προδότη στον Πύργο από την ΕΟΚΑ, το Νοέμβριο του 1956, η προδοσία συνεχίστηκε από συγγενείς του και συνελήφθησαν πολλά μέλη της ΕΟΚΑ στην περιοχή, μεταξύ των οποίων και ο Στέλιος Τριταίος. Κρατήθηκαν σε στρατόπεδο αεροπόρων μεταξύ Πεντάγειας-Ξερού, όπου και βασανίστηκαν για δεκαεπτά μέρες. Όταν ο Στέλιος Τριταίος αφέθηκε ελεύθερος να πάει στο σπίτι του, ήταν βαριά τραυματισμένος στο στήθος όπου κτυπήθηκε με αλυσίδα. Τέθηκε υπό περιορισμό στο σπίτι του, αλλά η κατάστασή του χειροτέρευε. Επανειλημμένες προσπάθειες της συζύγου και των συναγωνιστών του να τον φυγαδεύσουν για θεραπεία στην Αγγλία, όπου βρίσκονταν τα αδέλφια του, απέτυχαν επειδή ο ίδιος δεν μπορούσε να κινηθεί, χωρίς να υποβαστάζεται.

Τον Ιούνιο του 1958, ο κυβερνήτης Σερ Χιου Φουτ, που είχε αντικαταστήσει από τα τέλη του προηγούμενου έτους τον κυβερνήτη στρατάρχη Χάρντιγκ, διευκόλυνε, σε μια χειρονομία πολιτικής σκοπιμότητας, την αποστολή του Τριταίου στο Λονδίνο για θεραπεία. Στις 17 Ιουνίου 1958 υποβλήθηκε σε εγχείρηση καρδιάς. Σύμφωνα με όσα ο αρχίατρος Σκοτς, ο οποίος χειρούργησε τον Τριταίο, ανέφερε πολύ αργότερα στο γιο του, ο ήρωας ήταν ουσιαστικά νεκρός από τη στιγμή που δέχτηκε δυνατό κτύπημα στο στήθος. Το κτύπημα αυτό είχε προκαλέσει νέκρωση τμήματος της καρδιάς. Με την αφαίρεση του νεκρού αυτού τμήματος ο θάνατος επήλθε, δυο ώρες μετά την εγχείρηση.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Κάρολ Γρίβα

 

9 και 10 Μαΐου 1956: Η εκτέλεση του Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου...

και οι αιματηρές διαδηλώσεις συμπαράστασης των Ελλήνων στην Αθήνα…‏

9 Μαΐου 1956

Ευάγγελος Γεροντής (28 ετών)
Ιωάννης Κωνσταντόπουλος (21 ετών)
Φραγκίσκος Νικολάου (23 ετών)


Στις 9 Μαΐου 1956 χιλιάδες λαού συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Ομονοίας για να καταδικάσουν τα σκληρά μέτρα του άγγλου κυβερνήτη Χάρντινγκ στην Κύπρο. Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος βρισκόταν εξόριστος στις Σεϊχέλες, η ΕΟΚΑ είχε ξεκινήσει τον απελευθερωτικό αγώνα στη Μεγαλόνησο και την επομένη ήταν προγραμματισμένη από τις κατοχικές αρχές η εκτέλεση των αγωνιστών Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου. Την Ελλάδα κυβερνούσε ο νεοεκλεγμένος πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Οι διαδηλωτές ζητούσαν την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, αποδοκιμάζοντας τον Υπουργό Εξωτερικών, Σπυρίδωνα Θεοτόκη, για την ενδοτική του πολιτική.


Μετά το πέρας του συλλαλητηρίου, οι συγκεντρωμένοι θέλησαν να οδεύσουν προς τη Βρετανική Πρεσβεία στο Κολωνάκι, παρά τις προτροπές του Προκαθημένου της Ελλαδικής Εκκλησίας να διαλυθούν. Πλησίον της Πλατείας Κλαυθμώνος, η Αστυνομία τους εμπόδισε, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν ταραχές. Τα επεισόδια γενικεύτηκαν στο κέντρο της Αθήνας, με τα όργανα της τάξης να ανοίγουν πυρ κατά των διαδηλωτών. Ο αστυνομικός διευθυντής Αριστείδης Παπαδόπουλος απομονώθηκε και κακοποιήθηκε από τους διαδηλωτές. Τραυματίστηκε σοβαρά και περιήλθε σε αφασία.
Στην οδό Δραγατσανίου, λόγω του ότι είχαν στηθεί οδοφράγματα, η σύγκρουση ήταν ιδιαίτερα σφοδρή, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τρεις διαδηλωτές: Ευάγγελος Γεροντής (28 ετών), Ιωάννης Κωνσταντόπουλος (21 ετών), Φραγκίσκος Νικολάου (23 ετών). Στα νοσοκομεία μεταφέρθηκαν 265 τραυματίες, 165 από σφαίρες αστυνομικών και 100 με μώλωπες από χτυπήματα..
περισσότερα εδώ

ristorante verona

Καραολής και Δημητρίου: Οι πρώτοι απαγχονισθέντες της ΕΟΚΑ

Ο Μιχαλάκης Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου υπήρξαν οι πρωτομάρτυρες που οδηγήθηκαν στην αγχόνη των Βρετανών αποικιοκρατών. Σαν γνήσιοι και αυθεντικοί Έλληνες αγωνιστές της ΕΟΚΑ, οδηγήθηκαν στην αγχόνη του κατακτητή, περήφανοι και με το κεφάλι ψηλά, γράφοντας τα ονόματα τους στο Πάνθεον της ένδοξης Ελληνικής ιστορία, πλάι σε αυτό του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, του Ρήγα Φεραίου και των χιλιάδων άλλων ηρώων μας!

Καταγόμενος από το χωριό Παλαιχώρι της επαρχίας Λευκωσίας, ο Μιχαλάκης Καραολής εντάχθηκε άμεσα στις τάξεις της οργανώσεως και υπήρξε μέλος της ομάδας του τομεάρχη Πολύκαρπου Γιωρκάτζιη. Συνελήφθη στις 28 Αυγούστου 1955, όταν συμμετείχε στην εκτέλεση του αστυνομικού των αποικιοκρατικών δυνάμεων Ηρόδοτου Πουλλή και καταδικάστηκε σε θάνατο λίγους μήνες μετά. Εκτελέστηκε σε ηλικία 23 ετών!

Ο Ανδρέας Δημητρίου καταγόταν από τον Άγιο Μάμα Λεμεσού. Συμμετείχε σε αρκετές αποστολές για αρπαγή οπλισμού από τις κατοχικές δυνάμεις στην επαρχία Αμμοχώστου. Καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγόρια της δολοφονίας του πράκτορα της "Ιντέλιτζενς Σέρβις" Σίντνεϊ Τέιλορ. Οδηγήθηκε στην αγχόνη σε ηλικία σχεδόν 21 ετών.

Με την αναγγελία της εκτέλεσης των δύο παλληκαριών, προκλήθηκαν μεγάλες αντιδράσεις σε Κύπρο και Ελλάδα, με τον λαό να απαιτεί την άμεση Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Στην Αθήνα, μάλιστα, 4 διαδηλωτές έχασαν την ζωή τους. Επίσης, προκλήθηκε και παγκόσμια αντίδραση και κατακραυγή για το αποικιοκρατικό καθεστώς που ήταν αντίθετο προς τις αρχές του νεοσύστατου τότε ΟΗΕ.

Τον δρόμο της αγχόνης έμελλε να ακολουθήσουν ακόμη 7 παλληκάρια της ΕΟΚΑ τους επόμενους μήνες!

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

πηγή

"Σκλάβοι στα όπλα"

Τιμούμε τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ που έδωσαν το αίμα τους για την ελευθερία και την ένωση της Κύπρου με την Μητέρα Ελλάδα. Ο ένδοξος εκείνος αγώνας προδόθηκε από την εθναρχεύουσα εκκλησία, που αντιπροσώπευε την πολιτική του πτέρυγα, και κατέληξε στο αίσχος της Ζυρίχης.

Έκτοτε η υποχώρηση συνεχίζεται σε όλα τα μέτωπα. Το πολιτικό κατεστημένο που αναδύθηκε από το αίσχος της Ζυρίχης, ολοκληρώνει σήμερα την προδοσία με την αποδοχή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που θα αποτελέσει την αρχή της τουρκοποίησης της Κύπρου υπό Αγγλική ηγεμονία.

Χρέος μας είναι να αντισταθούμε στην τουρκοπροσκυνημένη πολιτική και να επιβάλλουμε τη στρατηγική της απελευθέρωσης. Τούτη θα είναι η έμπρακτη τιμή προς τους ήρωες της ΕΟΚΑ.

Ο αγών συνεχίζεται με το σύνθημα που έγραψαν τότε οι αγωνιστές με το αίμα τους 

ΣΚΛΑΒΟΙ ΣΤΑ ΟΠΛΑ.

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΔΗΚ

ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΙΚΑΡΙΔΗ ΖΕΙΣ

ΕΟΚΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ

συνέχεια εδώ