ΚΤΥΠΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΤΤΟΥΜΕ ΤΟ ΛΑΟ

Οι οδηγοί ΤΑΞΙ αποτελούν μια συμπαγή ομάδα πληθυσμού , ένα επαγγελματικό χώρο που η πλειοψηφία τους είναι έλληνες. Τέτοιες ομάδες εθνικά ομοιογενείς στον επαγγελματικό χώρο, αποτελούν στόχο της τοπικής διοίκησης των διεθνών τοκογλύφων. Θέλουν να καταστρέψουν το έθνος διαλύοντας τις ομοιογενείς παραγωγικές και εργασιακές ενώσεις. Ο στόχος τους είναι να μπουν σε όλη τη εργασιακή και παραγωγική βάση οι μετανάστες. Τούτο σε βάθος χρόνου εκμηδενίζει κάθε δυνατότητα εθνικής ομοθυμίας και αντίστασης.
Εδώ είναι που πρέπει να κατανοηθεί η πρόταση του δημοκρατικού εθνικοκοινωνισμού. Η αντιπροσώπευση στις δομές εξουσίας των παραγωγικών – εργατικών ενώσεων μέσα από διαδικασίες συμμετοχής των μικρών κλάδων με κοινά συμφέροντα. Με την συμμετοχή των λαϊκών επαγγελματικών ενώσεων στη παραγωγή της εξουσίας θα αντιμετωπιστεί η επέλαση της παγκοσμιοποίησης και της παγκόσμιας διακυβέρνησης .Μονάχα με την συμμετοχή του λαού στην εξουσία γύρω από τη ΜΕΡΙΜΝΑ για το ψωμί του , θα εκδηλωθεί η μεγίστη αντίσταση.
Είμαστε μαζί με τους ταξιτζήδες στον αγώνα τους , που αυθορμήτως δείχνουν το δρόμο της αντίστασης στη τυραννία. ΚΤΥΠΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΤΤΟΥΜΕ ΤΟ ΛΑΟ. Αυτό διδάσκουν οι μαχόμενοι ταξιτζήδες. Αφήστε το λαό να περάσει από τα διόδια χωρίς να πληρώσει . Κλείστε τις εφορίες , τις νομαρχίες , οδηγείστε αυτό το τέρας σε παράλυση. Όταν το κράτος θα σταματήσει να απορροφά ενέργεια από την εργασία του λαού τότε θα καταρρεύσει. Βέβαια θα αντιδράσει σαν ένα θηρίο που του παίρνεις το θύμα που κατασπαράζει. Ήδη έχει πάρει στοιχεία και ετοιμάζεται να κτυπήσει με το σύστημα δικαιοσύνης που διαθέτει. Αν κτυπηθεί και αυτό το σύστημα τότε όλα θα πάνε καλύτερα.
Η Ελλάδα θα επιστρέψει στους έλληνες μέσα από σκληρούς αγώνες και προπάντων μέσα από δράσεις που δεν θα ελεγχθούν από το σύστημα.
Μικρές αυτόνομες ομάδες που θα δρουν ανεξέλεγκτα και χωρίς κεντρικό συντονιστικό κέντρο. Η δύναμη που θα ενώνει αυτές τις ομάδες θα είναι η ιδέα και η αγάπη στη πατρίδα. Αυτή την ιδέα αν την εκφράσει μια εθνική διανόηση τότε μια μεγάλη μέρα θα ξημερώσει στο έθνος. Η σκέψη η υψηλή των ελλήνων που αναπλάττει το σύμπαν θα σμίξει με τον αγώνα του λαού για το ψωμί του και την υπεράσπιση του τίμιου όργου του. Από το σμίξιμο τούτο θα ανατείλει ένας νέος μεγάλος ελληνικός πολιτισμός.
Κάτω το κράτος των τοκογλύφων.
Λουκάς Σταύρου
Πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΦΡΟΝΕΣ

Ενώ οι εθνικόφρονες υπηρετούν τα κόμματα της δεξιάς και υποκλίνονται στην αστική κομματοκρατία μέσα από την οποία διεκπεραιώνουν τις προσωπικές υποθέσεις τους , ως πελάτες των κομμάτων , διατηρούν στο πίσω μέρος του μυαλού τους μια μορφή «εθνικισμού» που απεχθάνεται τη δημοκρατία. Όταν τα συμφέροντα τους δεν διεκπεραιώνονται μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο κινδυνεύουν , φέρνουν στο προσκήνιο αυτόν τον ενεδρεύοντα «εθνικισμό» που δεν είναι τίποτα άλλο από την εφεδρεία της βίας που η δεξιά επιστρατεύει για την επιβολή των αντιλήψεων της και την υπεράσπιση των συμφερόντων της.
Οι εθνικόφρονες είναι υπέρμαχοι των συμφερόντων της πλουτοκρατίας και τραπεζοκρατίας στην οποία ανήκει και η εκκλησία ως ένας καθαρά υλικός κερδοσκοπικός οργανισμός.
Με λίγα λόγια η εθνικοφροσύνη είναι το συμφυρματικό υπόβαθρο της εθνικής αλλοτρίωσης και της οπισθοδρομικής συντήρησης ως και η οπισθοφυλακή της βίας που η δεξιά εκκολάπτει στα σκοτεινά έγκατα της και εκδηλώνεται ως εθνικίζουσα ακροδεξιά.
Τι σημαίνει αυτό για μας τους έλληνες εθνικιστές; Πως δεν είναι δυνατό να αναπτύξουμε τον εθνικισμό μας που είναι αλληλένδετος με τις λαϊκές και κοινωνικές διεκδικήσεις , απευθυνόμενοι στους εθνικόφρονες. Και αν έρθουν προς εμάς πρέπει να γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι θα μας προδώσουν και θα μας εγκαταλείψουν. Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι εθνικόφρονες είναι ο καρκίνος που διεισδύει μέσα στις τάξεις μας , το στιλέτο που είναι πάντοτε έτοιμο να καρφωθεί στη πλάτη μας.
Με δεξιούς εκκλησιαστικο-προσκυνημένους εθνικόφρονες δεν γίνεται επαναστατικός εθνικισμός. Όταν θα τους κατατάξουμε στις γραμμές των αντιπάλων , τότε θα κάνουμε ένα βήμα μπροστά στην εθνικιστική αυτογνωσία. Τότε θα βάλουμε τα θεμέλια ενός πραγματικού κοινωνικού ελληνικού εθνικισμού.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Για μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ βασισμένη στην ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΗ των Ελλήνων και στον ΑΡΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ! Νέο ιστολόγιο, τετράδιο σκέψεων "ΑΓΧΙΒΑΣΙΗΝ!"

«ουκ εμού, αλλά του λόγου ακούσαντες σοφόν έστιν Έν πάντα είναι»

«ὁ θεὸς ἡμέρη εὐφρόνη, χειμὼν, θέρος, πόλεμος εἰρήνη, κόρος, λιμός , ἀλλοιοῦται δὲ ὅκωσπερ (πῦρ), ὁπόταν συμμιγῇ θυώμασιν, ὀνομάζεται καθ᾽ ἡδονὴν ἑκάστου.»



Τετράδιο σκέψεων και προσεγγίσεων των βασικών αρχών Κοσμικής και Θεϊκής Αληθείας μέσω της Αυθεντικής Ελληνικής και Αρίας κοσμοαντιλήψεως, Εσωτερικότητος και Πνευματικότητος. Συμβολή σε μια Αληθινή Επανάσταση βασισμένη στην Επανελλήνιση των Ελλήνων και στην επαναφορά του Ελληνικού και Αρίου πνεύματος στον κοινωνικό βίο της Ελλάδος και της Ευρώπης.
http://agxibasihn.blogspot.com/

ΤΟ ΕΥΡΩ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η παραμονή της Ελλάδος στο ευρώ είναι καταδίκη σε πολυετή σκλαβιά που ενδέχεται να έχει τραγικές συνέπειες σε θέματα εθνικής κυριαρχίας.
Παραμονή στο ευρώ σημαίνει άνευ όρων αποδοχή του χρέους και διαγραφή του λαϊκού δικαιώματος διερεύνησης του χρέους και των αιτιών που το δημιούργησαν.
Σημαίνει επίσης αποδοχή της νέας μορφής που παίρνει η Ευρωπαϊκή Ένωση όπου κύριος άξονας της «ενότητας» της θα είναι το τοκογλυφικό κεφάλαιο και σύστημα επί των ερειπίων της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και της Ευρώπης των εθνών .
Παραμονή στο ευρώ σημαίνει αποδοχή των όρων ( οικονομικών , πολιτικών , θεσμικών κλπ) των τοκογλύφων, που στη πράξη ισοδυναμούν με πολιτική τυραννία και καταλήστευση των λαϊκών στρωμάτων. Η προσπάθεια καταστολής κάθε λαϊκής διαμαρτυρίας θα αποτελεί στο εξής τον κύριο ρόλο του κράτους των τοκογλύφων ώστε να γίνει πιο εύκολη η αφαίμαξη του ελληνικού λαού αρχίζοντας από την περικοπή της ελάχιστης σύνταξης μέχρι το ξεπούλημα των ενεργειακών αποθεμάτων .
Αυτή η Ευρώπη που καταδικάζει το έθνος στον μαρασμό της τοκογλυφικής τυραννίας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.
Ο ελληνικός εθνικισμός πρέπει να παραμείνει πιστός στο όραμα μιας Ευρώπης της αλληλεγγύης και της ισόρροπης ανάπτυξης , μιας Ευρώπης των εθνών που θα εδράζεται στις εθνικές κυριαρχίες και στη συνεργασία των εθνών της.
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ

Το Εφήμερο

Σε κάποιο παλιό βιβλίο του Ανδρέα Δενδρινού εν ονόματι «Μεταίχμιο» υπάρχει ένα κεφάλαιο με τον τίτλο « Εφήμερο» όπου η έννοια και η ουσία του αποτελεί ένα από τα πολλά σημάδια–στίγματα του αρρωστημένου πολιτισμού της μεταβάσεως από τον παραδοσιακό στον σύγχρονο κόσμο. Ως νεότεροι,αντικρύζοντας την μαύρη γραμματοσειρά στο κιτρινωπό χαρτί,μιας και τέτοια βιβλία ουδείς θεώρησε αναγκαίο να ανατυπωθούν, ένας στιγμιαίος τρόμος κατακλύζει την σκέψη.Δίχως να ανατρέξουμε στην ανάλυση του συγγραφέα, με τη σύλληψη μονάχα της ιδέας του,η σκέψη αρχίζει και υπερχειλίζει από εικόνες και γεγονότα της καθημερινότητάς μας,τα οποία επαληθεύουν περίτρανα πως μεγαλώνουμε στην εποχή που ο εχθρός «εφήμερο» αναβλύζει συνεχώς από την κληρονομιά της αστικής κουλτούρας.Ουδεμία πιθανότητα δύναται να δοθεί στην υπέρβαση της πληθώρας τάσεων και ροπών αντιθέτου φοράς και διευθύνσεως εξ αυτής που ο Αγών μας καλεί να επιλέξουμε,αν δεν λάβει χώρα μία κατά το δυνατόν πλήρη παρατήρηση των χαρακτηριστικών εκείνων τα οποία πάντοτε θα καταστρέφουν σε στιγμιαίο χρόνο,όσα χρόνια μπορεί να χτίζονταν με κόπο και θυσίες.Οι αδυναμίες,τα πάθη,οι «ιδιαιτερότητες» και παρομοίας φύσεως ατομιστικές και εγωιστικές κατά βάση δικαιολογίες αποτελούν το πρωτογενές υλικό της άμμου,όπου όσοι πύργοι και να χτιστούν με αυτήν,όσο περίτεχνα σχέδια και να χαραχθούν πάνω της,όσα στολίδια και χρώματα και αν απλωθούν στα οικοδομήματά της,ένας κυματισμός αρκεί για να τα συντρίψει όλα.Η εφήμερη αντίληψη περί της καθημερινότητας,μία κατ’ εξοχήν συνθήκη υπάρξεως της απαραίτητης συγχύσεως διά την σκέδαση των προσωπικοτήτων και την εκρίζωσή τους από κάθε κέντρο,σταθερά ανελισσομένου και εξελισσομένου,ουδεμία σχέση έχει με την εμπειρική ζωή, την βιωματική δηλαδή κατάσταση της στιγμής.Αυτό, οφείλουμε να το διευκρινίσουμε,μιας και οι «new age» εσωτεριστές,διαλογιζόμενοι και ασκητές μιας γελοίας ατομικής ευδαιμονίας πολλές φορές σκοπίμως διαστρεβλώνουν.Ανάμεσα, λοιπόν,στις αστικές χαράδρες των τσιμεντένιων κολάσεων,στο εσωτερικό των εκάστοτε κελιών,ο σύγχρονος άνθρωπος αγωνιά για πληθώρα ζητημάτων όπως το γέμισμα του στομαχιού του,την εκτόνωση των ηδονών του,την αύξηση του λογαριασμού του,την εξασφάλιση χρημάτων, την απόκτηση κάποιων αγαθών.Η ζωή των περισσοτέρων αστών είναι απαλλαγμένη από οποιοδήποτε όραμα,ιδανικό ή αξία.Και ακόμη όταν επικαλύπτουν την ύπαρξή τους με κάποιο ιδεολογικό μανδύα,αυτός εξυπηρετεί μονάχα βιώματα,συμπλέγματα ή κατά πλειοψηφία ψυχολογικές ή οικονομικές ανάγκες. Η ζωή δρομολογείται από την ανάγκη καλύψεως των κάθε είδους και ήθους εφήμερων απολαύσεών τους.Κατ΄ αυτόν τον τρόπο,διόλου παράξενο μπορεί να μας φανεί,πως επιλέγουν πράξεις οι οποίες καταστρέφουν ουσιαστικώς, ό,τι φαινομενικώς χτιζόταν επί μακράν.Στον αντίποδα, όμως, μιας εφήμερης καθημερινότητας,βρίσκεται κάθε άνθρωπος που επιλέγει την αφοσίωση και την πίστη,όχι μόνο σε μία ιδέα ή μία κατάσταση,αλλά στην έμπρακτη ατέρμονη προσπάθεια για αυτήν. Η αντίληψη περί του εφήμερου της φυσικής μας παρουσίας διαφέρει άρδην από την αντίληψη περί του εφήμερου των πεπραγμένων κατά την διάρκεια της.Στην μεν πρώτη κατάσταση συνεπάγεται η αναζήτηση της υπερβάσεως του χρόνου και του εφήμερου μέσω της συνειδητής ένταξής μας στην φυσική κοινότητα της φυλής μας,όπου μόνον εκεί είναι εφικτή και η εκάστοτε αυτοπραγμάτωση, ενώ στην δε δεύτερη κατάσταση,κατ’ ουσίαν κατακρημνίζονται όλα στο βάραθρο της ανυπαρξίας,μιας και όλη η ζωή κινείται γύρω από εφήμερες απολαύσεις ( ακόμη και αν παρουσιάζονται με την μορφή στερήσεων ή πόνου δεν παύουν να αποτελούν εγωιστικές τάσεις) δίχως καμία συνένωση με κάποια υπερβατική αλήθεια.Απλό παράδειγμα,η πατρίδα και η φυλή,η γη δηλαδή και το αίμα, τα οποία αποτελούν ομοούσια στοιχεία με το κέντρο της υπάρξεως κάθε ανθρώπου.Είμαστε άρρηκτα δεμένοι μαζί τους,είτε επιθυμούμε να το δεχτούμε είτε όχι και όποια πραγμάτωση δεν δύναται να λάβει χώρα μακράν αυτών.Επιστρέφοντας στην εναντίωσή μας στην εφήμερη αντίληψη περί του βίου, η οποία αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι του βίου των μαζών,αξίζει να εστιαστεί η προσοχή στους κύριους άξονες οι οποίοι ορίζουν τις συντεταγμένες πάνω στις οποίες διαγράφεται η καθημερινότητα.Βάσει αυτών των αξόνων αναφοράς παρατηρείται, εξηγείται και αναλύεται οποιαδήποτε κίνηση ενός εθνικοσοσιαλιστή.Αν θελήσει κάποιος να κοιτάξει απλώς την αυτοβελτίωση δεν θα καταλάβει τίποτα.Αν πάλι θελήσει να κοιτάξει την εργασία,την οικογένεια, την εκγύμναση ή την όποια άλλη πτυχή της ζωής του μεμονωμένα, πάλι δεν θα καταλάβει τίποτα.Η μόνη δυνατότητα αντιλήψεως του βίου που δρομολογεί ή πρέπει να δρομολογεί είναι εφικτή μέσω μίας ολιστικής θεωρήσεως του Αγώνα.Και επειδή οι επιταγές του Αγώνος αποτελούν σκληρές και επίπονες δοκιμασίες σε σωματικό,ψυχικό, συναισθηματικό και πνευματικό πεδίο,απαιτούν δράση σε τέτοιο βάθος χρόνου,που ο εφήμερος άνθρωπος ουδέποτε θα μπορέσει να αντιληφθεί.Το χτίσιμο ενός οικοδομήματος – φρουρίου της Ελληνικότητος και του Λευκού Ανθρώπου από υλικά που θα αντέξουν τόσο στον χρόνο όσο και στους δύσκολους καιρούς δεν μπορεί να συγκριθεί με κάστρα και εφήμερα χαραγμένα μεγάλα λόγια στις αμμουδιές,πλάι στα κύματα της αστικής εφήμερης πραγματικότητος.Πολλοί μπορεί να θεωρήσουν πως είμαστε πολύ πίσω ή πως τα βήματά μας είναι πολύ αργά.Άλλοι μπορεί να απορήσουν για την αφοσίωσή μας στην ιεραρχία,σε περίσσειες αρχές ιδεολογικού ήθους και ηθικής ή ακόμη και σε άλλα ζητήματα εκ του εκάστοτε ατομικού βίου.Η μόνη απόκριση σε τέτοιας φύσεως προβληματισμούς είναι απλώς να σκύψουμε το κεφάλι και να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε έστω και για μία σπιθαμή «ζωτικού χώρου»,η οποία όμως θα είναι πραγματικά ελεύθερη από εμάς τους ιδίους και ικανή να παραμείνει ελεύθερη τα χρόνια που θα έρθουν.Στον δρόμο αυτό,δεν χωρούν μήτε το εφήμερο,μήτε οι άνθρωποι του εφήμερου.Υπάρχει χώρος μόνο για εκείνους που κάθε τους στιγμή εντάσσεται σε έναν αγώνα για κάτι Αιώνιο και όλη τους η σκέψη και η δράση, πλάθεται από την βουλητική ανάγκη χτισίματος θεμελίων για να πατήσουν αυτοί που θα έρθουν.Διότι,ο παραδοσιακός άνθρωπος,ο εθνικοσοσιαλιστής,δεν αγωνιά για το αν σήμερα,χθες ή αύριο θα ευημερήσει,θα πάει διακοπές ή θα ταξιδέψει,θα διασκεδάσει ή θα εκτονωθεί.Δεν αγωνιά, για τον αν θα υπάρχουν γύρω του άλλοι που θα τον επευφημούν ή θα τον εχθρεύονται,θα τον κατονομάζουν εθνικοσοσιαλιστή ή ό,τι άλλο.Αγωνιά μονάχα για εκείνες τις στιγμές κατόπιν του φυσικού του τέλους αν αυτοί οι τελευταίοι πιστοί σύντροφοι που μένουν πίσω, αυτοί που συνεχίζουν να κρατούν την δάδα, ψιθυρίσουν πως έφυγε εν τέλει κάποιος,ο οποίος όσο ζούσε αγωνίστηκε για τον εθνικοσοσιαλισμό και την Λευκή Φυλή και άφησε πίσω του γη για να συνεχιστεί η σπορά… 

OMERTA

Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ

Ο «εθνικισμός» που δεν αποδέχεται τη δημοκρατία είναι απλά το προσωπείο της ακροδεξιάς. Όσες φορές υπερίσχυσε στην Ελλάδα, με βίαιο τρόπο , υπηρέτησε τη συντηρητική άρχουσα τάξη , την ολιγαρχία του πλούτου , την εκκλησία και ενίοτε τα ξένα συμφέροντα.
Ο ακροδεξιός «εθνικισμός» θεωρεί τον λαό εκ προοιμίου εχθρό του έθνους. Έτσι την σωτηρία του έθνους αναλαμβάνουν οι «εκλεκτοί» και την επιβάλουν με το μαστίγιο.
Εμείς οι εθνικοδημοκράτες δεν θέλουμε ένα πολίτευμα αυτόκλητων «εκλεκτών» αλλά ένα πολίτευμα που να εδράζεται στη λαϊκή συναίνεση και θέληση και να εκφράζει την πραγματική πνευματική κατάσταση του λαού. Θέλουμε ένα πολίτευμα πραγματικής λαϊκής κυριαρχίας που να εκφράζεται μέσα από θεσμούς οι οποίοι να αποτρέπουν την συγκέντρωση εξουσίας και πλούτου σε λίγα χέρια, ως και την αυτονόμηση των αντιπροσώπων του λαού από την άμεση ενάσκηση της λαϊκής εξουσίας.
Ως εκ τούτου είμαστε κάθετα αντίθετοι σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού ως και στην παρούσα μορφή κοινοβουλευτικής κομματοκρατούμενης εικονικής δημοκρατίας που αποτελεί το πολιτικό εργαλείο ξένων και ντόπιων φατριαστικών και ταξικών συμφερόντων.
Αγωνιζόμαστε για μια ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που η ουσία της είναι η αντιπροσώπευση στο νομοθετικό σώμα , των παραγωγικών ενώσεων και των τοπικών κοινωνιών μέσα από διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας και συνεχούς συμμετοχής του λαού στην εξουσία δια των συνελεύσεων του.
Αν δοθεί εξουσία στο λαό τότε ο ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΣ θα τεθεί μέσα από την λαϊκή θέληση ως πραγμάτωση της κοινωνικής δικαιοσύνης σε αρραγή σχέση με την εθνική κυριαρχία. Στα πλαίσια αυτού του αγώνα για λαϊκή και εθνική κυριαρχία θα αναδυθούν οι ζώσες αξίες του έθνους που θα απωθήσουν τις εθνομηδενιστικές τάσεις που καλλιεργούνται από την σημερινή κομματοκρατία και τα ξενόφερτα ιδεολογήματα της.
Θα ξαναβρούμε την εθνική μας ορμή μέσα από τον αγώνα κατά της ξενοκρατίας , της ολιγαρχίας του πλούτου , της κομματοκρατίας, της πνευματικής στασιμότητας, της φαυλοκρατίας , της διαφθοράς . Σε αυτό τον αγώνα ο ρόλος του πραγματικού εθνικισμού είναι να προκαλέσει τη λαϊκή αφύπνιση και να δείξει στο λαό το δρόμο που οδηγεί στον ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟ . Με αγώνα πολύμορφο , οργανωτικό , συγκρουσιακό , ιδεολογικό , πολιτικό , συνδικαλιστικό , μέσα στους χώρους εργασίας , στα σχολεία , στις τοπικές κοινωνίες .
Λουκάς Σταύρου
πρόεδρος ΕΔΗΚ

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

Το έθνος δεν σώζεται από το κοινοβούλιο των διεφθαρμένων που το οδήγησαν στην εσχάτη ιστορική υποτίμηση.
Το έθνος θα σωθεί με μια ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ που θα τεθεί μέσα από την επαναστατική ρήξη με τη παρούσα μορφή οικονομικής, κοινωνικής , πνευματικής και πολιτικής οργάνωσης.
Καμιά εξουσία σε κανένα από τους υπάρχοντες θεσμούς. Ο επαναστατημένος λαός έχει το δικαίωμα της ανάκλησης και αφαίρεσης πάσης εξουσίας την οποία θα ανακατανείμει μέσα από νέους θεσμούς πραγματικής οργανικής δημοκρατίας , που θα εκφράζουν το εθνικό συμφέρον και τη γενική θέληση.
Για να φτάσουμε σε αυτή την μορφή ΟΡΓΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΛΑΙΚΟ-ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΥΤΑΡΧΙΑ. Ένα σώμα που θα συνενώνει και αντιπροσωπεύει την εθνική διανόηση ,τις λαϊκές παραγωγικές ενώσεις και το στρατό.
Στην προσπάθεια των κρατούντων να επιβάλουν τους όρους των τοκογλύφων και να ξεπουλήσουν την Ελλάδα , ο λαός πρέπει να απαντήσει με την ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ.
Οι εθνικιστές οφείλουν να είναι οι καθοδηγητές αυτού του αγώνα
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ